장음표시 사용
121쪽
boni, templa nulla, nulla nota simulacra, nunqUam palam
Amat tenebris obtegi. Philo lib. Περὶ o,είρων, Nυκlος ἄξιον
3 Nustas aras , templa nutu JArnob. lib. 6. consuessis crimen ηobis maximum impietatis snge-νe, quod neque a des sacrasvenerationis ad osseia construamus , non Deorum uticujus Amulacrum constituamus , aut formam , non a raria fabricemus , non araS, Oc.
Christiani non habebant templa dedicata , & consecrata ritu et h-nico, suas tamen basilicas, seu, ut ipsi appellabant , κυριακας habuisse fatis constat, eaque frequentasse, nisi quatenus persecutione impedirentur. tunc enim ad domus privatas confugiebant. August. contra Dooatist. Domum privatam Christianis eongregandis praestitam eonsitit tempore persecutionis. D. Lucas Act. I. Uso
cur nullas aras babent , templa
aeuual Hoc nou simpliciter intelligendum quasi templa nulla omnino habuerint Christiani. Habuerunt enim lut recte notat Clari T. Wowerius j basilicas & templa sua, sed non more Ethnico consecrata , nec sublimibus elata fastigiis. Non enim solliciti erant de aedificio pulchro , cum revera sciebant, . universum mundum esse Dei templum, & omnem locum, in quo Deum adorare, &venerabilibus adire obsequiis possent, satis sanctum esse. Pagani igitur , qui externam speciem pluris faciebant, quam intestiis num cordis secessum, crimen imis pietatis maximum Christianis affingebant , quod neque aedes fa- cras venerationis ad officia coit stituerent, non altaria fabricarent& aras. Profanam igitur & impiam elle sectam illam. Vid. Arnobius lib. 6. contra Gentes. Et Orig. lib. I. A 8. contra Celsum. Elmenbos. Cur nultis ara r habent , templa
nulla, nulla nota simulachra J Ista , quae sub nomine Ougelii erant his verbis subjecta , incredibile dictu est, quam frustatim
sint carpta , & primo tanquam minutal ex variis notis Heraldi ad Arnobium libro VI. excerpintum , mo T. per emplastra nugaci ssima rursus coierit, ut in summam nihil sit ipsius , & a furti crimine di berare hunc librum coactus omnia deleverim. Caeterutri in editione Minucii , qua Bibliothecam Patrum constituerunt, facta Parisis , notatur ab illis qui
cautissime cavere volunt, in margine : Abutuntur Novatores hoc
Minucii loco adversus fabricas
122쪽
Ecclesiarum , Altaria & sacras imagines , sed piam & orthodoxam Miputii mentem aperiunt Bellarminus lib. 3. de cultu san
ito. J Sed etiam in hunc locum
Alex. Se v. Chriso templum facere voluit, eumque inter Deos accipere , quo O Adrianus cogitasse feriur , qui templa in omnibuε ciis
visatibis sine simulacris jusserat
I Nunquam palam loqui J Dicebat antea , In angulis garruli , in publico muti. Nempe, quia in locis semotis & occultis conveniebant : cujus rei rationem reddit Celsus ipse apud Ormenem l . I.
celebrare Est dogmata elam ricere,
idque non sine causa, sed metu ea pilaias poenae ipsis intentate , peri culum hoc confert cum philosephiae profectrum periculis. Sed videtur etiam Caecilius Christianorum εο λαοειαν respicere , qua , ne de fidei mysteriis & sacramentis temere dissererent coram Ethnicis providebant. Lactantius lib. 7. cap. 26. Haec est doctrina fanΠο-rum prophetarum, quam Chrsiani sequimur ; me nostra lapientia , quam isti qui fragilia eolunt, vel inanem philosophiam ruentur, tanquam sibilitiam vanitatemque derident, qωia non defendere hava publice , atque asserere nos flemus, Deo jubente , ut quieti, aesilentes
areanum ejus in abdito, atque inistra nostram conscient jam teneamur; nee adversus Nos vere profanos, qui non distendi, sed arguendi atque illudendi gratia inclementer Deum , ac religionem ejus impugnant , pertinaci contentione certemur. Abscondi enim regique musti-rium quam sirilis e oportet, maxime A nobis , qui nomen fidei gerimur. Verum tui hanc taciturnitatem no tram , veluti malam conmentiam , criminantur. Unde esiam
quasdam execrabiles opiniones de pudicis , O innocentibus fingunt, o libenter his , quae Anxerunt, credunt. Egerat Lactantius de resurrectione : dplude ea addidit,
quia de mysterio illo , quod agentibus praecipue ridebatur , in publico disserere quantum poterant abstinebant. Origenes lib. I.
123쪽
palam loqui, nunquam libere congregari, nisi illud quod colunt ic interprimunt, aut puniendum est, aut pudendum y Unde autem, vel quis ille, aut ubi Deus unicus, solitarius, destitutus; quem non gens libera,
non regna, non saltem Romana superstitio noveruntZ
Judaeorum sola dc misera gentilitas unum dc ipsi Deum,
hoc quoque; quando per universum orbem celebratior es Christianorum praedicatio, qphiloisophorum placita. Luis enim Chisum virgine natum ρο crucifixum ignorat' ωe. Luin ω rejurrectionis muserium , quod videtur a Celso signifieari , ab infidelibus vuIgo ridetur. Luae cum ita se habeant, perabsurdum es dogma hoc occultum appellare. Huc autem pertinere videtur quod sive Lucianus, sive quicunque est auctor Dialogi qui φιλοπατρα inscribstut inter opera Luciani, de Christianis in
μζον. Herald.1 Nisi illud quod colunt O interprimunt , aur puniendum es aut pudendum J Quae hic Caecilius Christianis , cadem objicit Tertullianus Valantinianis. Νibii matis curan3 quam occultare quod praedicant si tamen praedicant qui o cultant . Custodiae ocium,conscientiae oscium es.Cofusio praedicatur, dum religio adseveratur. Nam Oida Eleisinia , haeresis ω ipsa Atticae supersitionis, quod tacens pudor est. Idcirco ει aditum prius
crueianir diutius initiant , quam coisignant : cum ρο portas ante quinquennium insitvunt , ni opinionem fu pendio eognitionis aedi cent: atque ita tantam majestatem exhibere videantur, quantam prae-sruxerunt cupiditatem. SeqviIur jom flentii oscium t attente eu Ioritur, quod tarde invenitur. C a terum tota in notis divinitas: toploria portarum , totum Anacatam linguae , simulaurum membri virilis revelatur. Elmen hor stius.1 Draeorum sola O misera gentilitas , unum 9 ipsi Deum remptii J Dio Cassius histor. Rona lib. 37. sol. 43. δύ
σαν. Vertit interpres: Diversiis
124쪽
OCTAVIUS. Iossed palam, sed templis, aris, victimis, ceremoniisque
coluerunt. cujus adeo nulla Vis, nec potestas cst, ut
sit Romanis numinibus φ cum sua si Di natione captivus. 3 At etiam Christiani, quaenam monstra, quae
a reliquis hominibus obtinent, tum aliis in rebus , usque vitae quotidiano , tum eo praefertim , quod
nullum ex caeteris diis colunt, unum autem quendam summo sudio venerantur. Tunc quoque temporis
nullum I mulaerum Hierofobmis extabat e nimirum suum illum Deum ine bilem , invisibilemque existimantes , religios ejus cultu caeteros mortales superant, cui templum summae motis, pulcherrimumque exstruxerunt, hoc dempto quod apertum , ct nullo eulmine tectum suit. Hunc locum breviator Xiphilinus integrum exscripsit in Pompeio fol. IAI. Elmenb. yudaeorum sola cis misera genti-
nam aliouam Hebraeam potiusquam Cnristianam describit Apulejus 9. Metam. quae spreti S atque calcatis divinis numinibus invicem certae religionis mentita sacrilega praesumptione Dei, quem praedicabat unicum, confictis ob-1ervatiouibus vanis, fallens omnes homines , atque ipsum maritum
decipiens , matutino mero & continuo stupro corpus manciparat. Rigaltius. .
1 Ut sit Romanis hominibus captivus J MS. R. nominibus. Ε-n enda : numinibus. Cic. pro Flacco : Stantibus Hierosolymis,
pacatisque yudaeis, tamen issorum religio facrorum a Jlendore huius
imperii, majorum institutis abhorrebat , vano vero hoc magis, quo illa gens , quid de imperio nostro sentiret , ostendit armis , quam Ora Diis immortalibus est, δε- euit, quo est victa, quod elocata,
exemplari legitur , nominibus, quod est, numinibus. Rigaltius.
1 Cum sua sibi natione eaptivus I
Quid mirum Ita temere infelices de suis diis loquebantur, quom niam vere id eis quoque contiu-gebat , unde annotavit Firmicus de Palladio: Meservamit aliquando ure profuit , ω qui se maneat, ex urbium , in quibus fuit, easibus
vidit. Sed ut ipsos audiamus cou-fitentes, testatur Livius III, II. At vos veremini Deos vesros ab hoste captos. Dpiter optimus maximus , yuno Regina , , Mineris Ua , atii Dii Deaeque obsidentur: Unde rite respondet Octavius sine capitis xx III. impie eum loqui, qui dicit Iudaeos cum Deo suo captos. Sacrae enim literae nos docent esse giganteam jactantiam Palaestinorum. Gronov.
s Chrisiani Deum tuum suum , quem nec ostendere polloni J Augustin. tom. 9. de Symbulo ad Catechumenos cap. 3. sol. 7 Tl. Paganus dicit , ostende inibi , quem colis Deum. Maximus Grammat. Madaurensis in Epist. ad Augustin. apud Augustin. ton . 2. Ε-
125쪽
ranais eurus es, omissis etiam quibus pugnare solebas Cbrasippeis argumentis, postpostapaululum Dia-
emea, qua nemorum suorum Iu-samine nihil exrti eviquam relinquere nititur , ipsa re approbes,
quis sit iso Deus, qstem vobis Christiani, quasi proprium vendicatis, O in loris abditis praesentem vormidere componitis. Nos etenim Deos nostros Iuce palam ante oculos omnium , atque aures omnium piis
precibus adoramus, Oper suaves hosias propitios nobis escimus, Oa eunctis hoc cerni , , probari, eontendimus. Et in Psal. I. fol. a s s. Si Paganus miri diceret, ubi es Deus tuus ' nonne iHi O ego possum dicere , ubi es Deus tuus 'Deum quippe suum digito ostendit. Intendit enim digitum ad aliquem Rapidem O dieite Ecce ibi es Deus, tibi es Deus tuus' Inveniι ide,
quod ostenderet oculis carnis , ego autem non quasi non babeo quem Myenaeam , sed non habet ille oeu-δει, quibus Oseendam. Potuit enimilis oeulis eorporis sui ostendere Deum suum solem, quibus ego ocuris ostendam folis ereatorem. Video , quae fecerit Deus meus , non autem video ipsum Deum meum qui e feeit. Elmen h. At etiam Chrisiani qua in tam nostra J Vetus exemplari, quam
a nra. Unde Ferrarius δε Priscianensis eoia secere quod in cunctis editionibus hodie cernimus, euaenam mons . quae lectio virium ipsa suum fatis prodit. nam ut congrueret sequentibus, dicendum fuerat , quae monstro , q*α l orienta eonfingunt ' Sed quare lperdimus sensum Auctoris ipsissimum εc longe praestantem At etiam Chrisiani, qua in tam no- syra , quae portenta confingunt' Iudaeorum , inquit, sola gentilitas, patria sua velut angulo cohibita , Deum sibi suum habebat, quem etsi templis, aris atque victimis
procuraret, non in regna tamen
aliena exundabat. At Christiani, qua sint in urbes Italiae , in populi Romani provincias, in tam nostra diffusi, quae portenta conrfingunt Rigali. Jua in tam nostra J Tertullianus A pol. cap. 37. Vesera omnia implevimus, urbes , infulas , castelia , municipia , conciliabula, eastra iis , tribus, Aecurias, δε-na tum , forum. Rigali. At chrisiani, quaenam mou- syra , quae portenta, Scribe qua monstra , ut ita sequentibus cohaereat. Minucium enim ita scripsisse arguit etiam Octavii responsio , quasi Chrisiani monstra
Lectio , quam Rigaltius hic substituit, qua in tam nostra, certe
illa mihi squod pace tanti viri dixerimi nimis longe petita videtur. Oudelius.
At etiam Chriseiani quaenam monstra &e. J Valde memorantur viri docti, qui haec vel edide
runt vel commentando versiarunt.
Quippe vocem secundam quum priores editiones habuerint sispectam nescio unde dc uncis incluserint s& id repetit incertum qua de causa Cellarius in Heraldus de Rigaltius liberam ab his vinculis
emiserunt , unde opinor eam in MSto ab illis, praesertim posterio re ob citationem in nota, lectam, ut Cellarius eos suspectos habere non debuerit, nedum Ouzelius in citando penitus omittere. Qui
gravius impingit, dum scribere jubet
126쪽
OCTAVIUS. Iosportenta confingunt ξ Deum illum suum quem nee
ostendere possunt , nec videre, ' in omnium mores .actus omnium , verba denique, & occultas cogitationes diligenter inquirere Z discurrentem scilicet, atque ubique praesentem : molestum illum volunt , inquietum , 3 impudenter etiam curiosum. si quidem adstat
iubet quae monsera tot literis quae in MSto ex stant , perfunctorie inspectis aut neglectis. Et utique
sive quae monstra legatur, Hve quaenam monstra , perinde cohaerebunt , & possunt ex illo pronomine corrupto sic & mutationibus obnoxio similia e fingi, ut quanta vel qualia &e. Ubi mihi notabis a Minucio saepe jungi aliqua , saepe hanc sententiam proferri ; nunquam vero junctim poni monstra & portenta. Habes
Cap. xx. crediderint etiam a alianaonstruosa mira miracula. XXI.
Tot fιοι Dvis monstra, quot n wina. xxv. AF ptia tua uon numina , sed portenta IDverunt. xxv III. 'Iussi Christiani monstra colerent. Potuit in quibusdam certe cum vi quadam iterare ; sed non fuit hic ejus genius, ut omnino nec in nostro loco sic geminaverit. Rigaltius interim quum ei obversaretur illud Nasonis, Nunc quia tam meus est,
non est meus, nimis acerba annuis meratione apicum observata lenitudinem Minucii exstinguit, quam prorsus ad MSti indicium integram habebis legendo Christiani quam inania, qua portenta confingunt Prudentius in Cassiano r Non est inanis aut anilis subula. Ad hoc non attendunt isti Galliei interpretes, unde cum fiducia vitiosis inhaerent , quum in bonis & genuinis velint esse liberi : mais queo monstres O queis prodigea n invenient iis potn Gro-
I In omnium mores, actus omn IInvidioso quidem cum cachinno haec proposuit Minucius; alio
quin qui credi posset Caecilium degentilem ista dixiste, a quo jactitabatur ille Δίκης , ταπι θ' ἡρων per omnia ethnicorum scripta sic ostentatus. Talis apud Sophoclem in Ajace 8So. Tοις ἀεί
admodum judicavit de Iaude in Inscriptione ad Attin delata A,-
praef. J ' Quis igitur alius ille Pythagorae Deus in cap. x Ix' per universam rerum naturam commeans O intentus. Grono F.
3 Impudenter etiam euriosum ITertull. de testimonio animae cap. 1. Sunt qui es Deum non negent Hespectorem plane 9 arbitrum, O Iudicem non putent: in quo utique nos maxime relliciunt, qui a sam disciplinam vietu praevicti iudicii transvolamus e fle Deum honorantes , kum curis observationis , Omolestis animadversionis absoLuunt. Cicero lib. I. de Nat. Deorum , fol. ao 3. Itaque imposuistis cervicibus nostris smpiternum Dominum ,
127쪽
1o8 M. MINUCII FELICI sfactis omnibus, locis omnibus intererrat: cum nec singulis inservire possit per universa districtus , nec uni . versis su ere in singulis occupatus.
XI. Quid Θ quod toto orbi, dc ipsi mundo cum
sideribus suis minantur incendium, ruinam moliuntur quasi aut naturae divinis logibus constitutus aeternus
ordo turbetur ', aut rupto elementorum omnium scede
re, dc coelesti compage divisa, moles ista, 3 qua continetur dc cingitur , lubruatur. Nec hac furiosa opinione contenti 'aniles sabulas adstruunt dc annectunt.
Fre minum , quem dies ae no Atis timeremus. Quis enim non timeat omnia providentem , O cogitantem iis animadυertentem, θ' omnia ad Iepertinere putantem , curiosum 9 plenum negocii Deum. Et mentior st.
mundo eum sideribus Dis minantur incendium J Unde & Philopatris ille Luciani eos notabat quod nihil nisi infaustum augurarentur. Sane nihil magis damnabant in tota doctrina Christiana Nationes , quam quod de extremo judicio ac mundi consummatione& resurrectione docetur. B. Basilius εις την εξοιηυγερον homilia pri
Toto orbi J Sic legitur in exemplari. Rigati. α Luasi aut natura divinis legibus constitutus oraeo turbetur JVide Arithotel. de coelo lib. I. cap.ro. Philargyrium in a. Georg. Virgil p. 6. Stobaeum. Eclog. Physic. cap. 24. AInbros. Hexae meis ron. lib. I. cap. 3. & s. Elmen-hosius. 3 Quae eontinetur 9 eivitur JScribo qua continemur ω eingimur. Ita Arnobius etiam lib. I. Numquid machinae hujus 9 molis, gustuniversi tegimur 9 eontinemur inclusi, parte est in aliqua relaxata, aut Hysoluta eoinructio. lib. 3.
In pbilosophiae memorabiles sudio,
atque ad istius nominis eulmen vobis laudatoribus elevati , univem fam sam molem mun si , cu iugomnes amplexibus ambimur , tegimur , ac Iustinemur, O c. Meur-sius. Et sane ita allegare jam sus, tinet Sitzmannus ad Boethii libr. IV. metrum v I. Sed inique ; Se
cavere oportet. Neque enim nunci
agitur de hominibus ; sed de ipsa
mundi mole quam cernimus Se incolimus. Hanc dicit contineri& cingi ea, scilicet compage coelesti. Gallus libere&nescio quam commode : que les elemens deu sent rompre leur allianee, ceti diυine harmonte se dissuaere pour perda e la machine qui la contient, qui I'environne. GronQU.
4 Aniles fabulast Instar Qui astillas aniles fabulas , de hominιbuxi
128쪽
OCTAVI Us. Iosi renasci se ferunt post mortem & cineres & favillas r
& nescio qua fiducia mendaciis suis invicem Credunt. Putes eos jam reviXisse. Anceps malum, & gemina dementiat coelo astris , quae sic relinquimus , ut invenimus, interitum denunciare : sibi mortuis, extin- . EhIS,
σιν. Lactantius i. s. cap. I. Au-
ivi quemlam hominem Iane diserrum , Mi eum immutata una titera Coprianum vocaret , quasi quod elegans ingenium , melioribus 'ebus aptum ad avitis fabulas contulisset. Hieronymus ad Gaudentium : Audiat prosun soli, quae anilibus magis fabulis delectatur. Hera id. Miror placuisse viro docto has tam bene cognitas tamen exemplis illustrare. Quin &Post eum non continuit se Ioh. Pricarus , quin similia prof*rret ad Apostoli epistolam primam ad Timoth. Iv, 7. Scilicet ita libet
utrinque reciprocare. Gro Του.
I Kenascise ferunt post mortemJCum Christiani resurrectionis mentionem facerent, semper a Paganis irridebantur. Acta Apost.
mascenus de duobus martyribus fol. 863. interprete Trapezuntio:
Crucifixo a Usi , Ieductus inanibus verbis famulorum ipsius, qui . nescio quae fabulose dicunt futura
secuta , 'O mo=tuorum corporum resurremonem delirante alia plurima ad seductionem stultorum introducentes. Vide Observat. nostras ad lib. 2. Arnobii pag. 42. IS enhors.
cis eineres J Materia nota Se sancta, de qua quidquid notavit Ou-Zelius, videbis raptum ex Pricaeo vel ad Euangelium Matthaei Ix, 11. vel ad Aeta Apost. xv II, 3 2. Sed magis notabiles illi cineres ac favillae , quum ab cadaveribus Christianorum arcerentur dedigna utrum ea comburere , unde ipse mox fatetur exsecrari rogos& damnare ignium sepulturas. Itaque Romani ante Christi doctrinam pubsice susceptam de suis loquentes possiunt dicere einere uia teriores pro mortuis, ut facit Persius Satir. 6, quod illustrat Casau-
bonus pag. 9 s, estque illud ipsum, quod ad suum nomen rapuit Ou-Zelius, unde hinc repuli. Etiam Salmasius quidem ad Trebellium
Pollionem εχία σώμα2M vertit cineres, ac tuetur , etiam suprema 9 eineres proferens ex Ammiano & recte , de gentilibus etiamnum Romanis. Nunc quum Caecilius de Romanis Christianis ita loquatur , tangit potissimum per sententiam judicis aut vivos combustos aut post violentam necem illatam in ignem conjectos , ut in crudelitate ista tyrannorum habere se tamen Christiani jactent , quo possint illam
sine desperatione subire. Nesicio an intellexerit Gallus : D. iis re
129쪽
x Io M. MINUCII FEL Octis, qui ' sicut nascimur , & interimus , aeternitatem
repromittere. Inde videlicet & execrantur rogos, Adamnant ignium sepulturas. quasi non omne corpus , etsi flammis subtrahatur, annis tamen & aetatibus * in. terram resolvatur; 3 nec intcrsit, utrum serae diripiant, an maria consumant: an humus contegat, an flamma sub-x Sicut nes muri scribo,sicut
nascimur. 11 eur si us. 2 In terram resolvatur J Unde huic gentili potuit Minucius adfingere hanc opinionem An ex
Homerico γαῖα γωδ 8. At tune & aquae mentio non erat
omittenda. Nec sene agitur in hac dimutatione de materia, inquam resolvatur cadaver, sed in nihil abire dicit ethnicus, ut de eo sperari aliquid nequeat, quum terra coire rursus possit, ut limus ex
Nilo. Utique paulo post ipse fatetur dilabi, sed jam ante dilap- fumesi. Non opinor id tantum de terra aut aliquo solido posse intelligi . Gallus: ne Iadsolent pasae sere redulis en cenaere. praeter &extra Minucium. Vide an non ediderit auctor aetatibus in auram resolvatur. Certe hanc esse genti Illini mentem docet chorus' apud Sophoclem Ajaee I 224. si φελε
3 Nee intersit utrum ferael Petron. Tanquam intersit periturum corpuς qua ratio consumat, ignis, ansuestu, an mora. 9uicquid Ρ-eeris , omnia haec eodem ventura sunt. sera tamen eorpus lacerabunt' Tanquam melius ignis aecipiat. Seneca de fortuitis. IVoquer.
corrui nec intersit strum sera
Hripiant , an maria consumant .an humus contegat J Videtur Minucius respexisse locum Seneca Epist. 9α. Sed ut ex barba eapilias detonsos negligimus: ita tiae divinus animus egre surus hominem, quo receptaculum suum conseratur, ignis illud exuraι, an serae diserabant .an terra contegat, non magis ad se judicat pertinere , quam secundas ad eritum infantem. Grum projectum aves dierant , an con sumatur
--.-.-u canibus data praeda marro rixis,
quid ad illum ' qui tune quoque cum inter homines es , nullas minas timet , ullasne timebit ps mortem
minas eorum, quibus usque ad mortem timeri parum es Non conteret, inquit, me nec uncus, nec pro
jecti ad eontumeliam eadaveris Iaceratio, faeda vi ru. Neminem G supremo ineio rogor nutri reliquias meas eommendo, ne quis insepultus set, rerum natura prospexit. Quem sevitia projecerit,
dies eo ei. Drferte Maecenas ait eme tumulum curo, sepelit natura relictos.
ABe einctum putes dixitFe. Habuit enim ingenium , grande O virile, nisi illud ipse discinxisset. Seneca
lib. g. controvers. controV. 4. O
mnibus natura sepulturam dedit; naufragos idem fluctus qui expulit, squin δε oram corpora cruci-
130쪽
O C Υ Λ V I υ S. III subducat : cum cadaveribus omnis sepultura . si sentiunt, poena sit; si non sentiunt, ipsa conficiendi celeritate medicina. Hoc errore decepti ' beatam sibi ut bonis, & perpetem Vitam mortuis pollicentur ; Ceteris, ut i uitis, poenam sempiternam. Multa ad haec suppetunt, ni festinet oratio. Injustos ipsos, magis nec laboro, jam docui. quanquam etsi justos darem, 'culpam tamen, vel innocentiam fato tribui sententiis pluri-
bus in sepulturam suam de uni;
eos, qui vivi uruntur , poena funerat. Vide Cicer. lib. I. Tusc. quaest. l. I 32. & seq. EImenb. Corpus nee intersit utrum fere diripiant, an maria consumant, Oe. J Seneca de fortuit. Remed. ustiae interes ignis me an sera consumat , an tempus omnium sepuL
Lucifer Calarit. lib. Moriendum esse pro Dei filio : Quantum a
exitum nihil interes , clavo an anees moriar, ov. Prudent. Romano Martyre. Nam membra parvipenδε quo pacto cadant , Casura eerta Iege nature suae. Insat ruina, quod resolvendum es, ruat.
Nee distat ignes O fidicuia se
viant , An corpus aegrum languor asper
H is paria Lucanus lib. 7. in Caesarem , qui insepultos cives in Pharsalia reliquit: Nil agis hae ira. tabesne cadavera solvat An rogus haud refert. OuZel.
et Medicinal Scilicet, ut insultari ultra eis nequeat; ut ab Iudiabrii terrore liberentur. Gronov. x fleatam vitam sibi pollicenturi Vide Theophil. I. 1. ad Autoly- eum sol. 148. & seq. Tertuli. de Testimonio animae cap. 4. EL
Beatam sibi ut bonis J Ita ediderat Gelenius, nec aliter scriptum in MS. Reg. Ibidem postea moris tui pro mortuis. Herald. 3 Culpam tamen vel inηoeentiam fato tribui, sententiis plurimorum, etiam vestra consensio Oid Christianos bona vel mala, quae in re bus humanis fiunt, fato asscrib re , impudens , improbumque mendacium est. Nam nihil aeque hominibus inculcant, & premus commendant , quam ingenitum nobis a Deo libertatis decus: deis testantes Ethnicorum profanorum impietatem , qui hominem ad Dei imaginem conditum , tam infeliciter fati violentia & peccandi necessitate devinctum putant, ut is etiam pecoribus invidere eois gatur. Anianus in Epist. ad Horontium Epistop. Prudentius contra Symmachum lib. i. pag. 4 4.
Imponunt homini,se sit rem ipsa suopte Arbitrio, placitumque nefaτ, ω