장음표시 사용
21쪽
nouit. Sed de hac re in sequenti diriputatione plura dicemus. Sequitur igitur,ut ostendamus fidem, quam Rex defendit non esse , Neteris,ac primitiu Ecclesie. Marti tum Languine illustris fidem hae enim est quarta laus, quam Rexi te suae ui inscriptione attribuit. d
esse autem fidei Regis Anglorum, fidem Ecclesiae veteris, ac per hoc neque esse vere Christianam, neque Catholicam, neque A ostolicam ex iis quae ex in hac ipsa pr fatione docet nullo negocio demonstra
Scribit erit m Rex pae S. admittere se inrte Scripturas lamstas tria Sumbola Apostolicum,Nicenum LSancti Athanasis quatuor prima Concilia generalia, quae Sancti Patres,quadringentis in Anglico
quingentis post Christum annis unanimi consensita docuerunt. Deinde pag a. r. damnat Intercessionem Sanctorum, Reliquiarum venera.tronem. quam intolerabilem idololatriam uocata, Missas priuatas transubstantiationem &alia id genus multa , ut etiana a . s. Pur gatorium , Indulgentias, Satisfactiones pro de fimistis, similia. MI Accipiam intercessionem 5anctorum , cum reliquiarum ueneratione, qua si ostendere potuero, a Patribus qui primi qua iniit, entis te ''quingentis anni floruertit,unanimi consensu approbarissimi est ecero. - a
fidem Regis Anglorum non esi fidem ueteris , Ac primitive Ecelesiae sed sigmenta, eschaereses Nouatorum. q--r Primum gitur Concilium qii artum generale, in quo DCXXX. Epi. m. i. scopi in Irfuerunt,d quod ab ipso Rege cum honore suscipitur, ita lo tali
Guitur a st ri Flauianus post mortem uiuit, Martyr pronchisor et Et an EpistoIa Episcoporum Europa ad Leonem Imperatorem, quae tempore eiusdem Cocili scripta est Sanctissimum uero Proterium inchoro, Ordine Sanctorum artutum pomum Deius intercessione misericordem , de propitium Deum haberemini imus Q a ergo recipit Concilium quartum , quod omnium maximum, xirequentissimum nati,cur in te ecessionem Sanctorum cum illo non recipita Sanctus Basilius vere Magnus in Oratione in XL Mart tres: Quidniquit,aliqua premitur angustia, ad hoc confiagiat qui rursus laetatur hos Oret; lle ut a malis liberetur, hic ut duret i, redus letis. Idem dereli tulis Sanctorum eorundem, quae per totam eam regionem diuis erant; Hi sunt inquit, qui nostram regionem administrant, mel uti turres quaedam cohaerentes securitatem ab hostium incursu exhibent, i nuno loco seipsos includentes , sed multis iam locis hospites fa--i, o multas patrias exornantes . Idem in oratione in psalm iis. 'incontingit inquit, ossa Martyrum , quandam sanctificationiis cietatem assumit ex gratia corpori insidente, haec ille . Quidni igitur ueneremur Sanctorum reliquia unde tanta bona nobis proueniunto , inde eundem Basilium Oratione in amantem, Oratione in
Sanctus Gregor. Ndisserius Sancti Basilii fiater, Ora ion in . s.
22쪽
i ne*corram, Intercede, inquit ac deprecare pro patria apud comm Anem Regem, Dominum. Et infra. Quod si maior opus fuerit deprecatione, ct aduocatione, fratrum uolum Martyrum cope Chotum, cum omni biis una deprecare, admone Petrum , excita Paulum Ioann*Theologum,ac discis ulum dilectum Idem in eadem Oiatione de reli qui js c quens: Corpus inquit, venecandum, tam maculatum ipsit abii strumen turn, cum multo honore, cultu compositum, atque Ornatu mi in augusti sacrcq loco situm est haec ille qui etiam addit,pulueren ii stan qui circa conditorium reliquiarum reperitur, pro magno mune x a pij peregrinis rapi consueuisse Tanta erat in primitiua illa Ecclesia ergasacra pignora piorum deuotio quam Rex intolerabilem id lolatria escte dicit, tun e fidei prum illuc Ecclesiae de sensorem se facit. Sanctus Gregorius Naae: anet oratione in S. Cyprianum, Tu, inquit,c supernis nos resipice, re populum hunc sanctum dirige &c. Et ibide, refert certamen Sancta cuiusdam Uiro in is pro castitate; Virginem , in quit, Mariam rogauit, ut periclitanti Virgini opem ferret,ac paulo post refert,eam fuisse exauditam : VicR, inquit,virgo, vincitur DC on idein Oratione prima in Iulianum Imperatoiem Apostatam, arguit eum, quod Sanctorum Martyrum reliquias non coleret, cum Deorum sal sorum monimenta veneraretur: Haec inquit,non colis, sed contemnis haspernaris, qui Herculis rogum ex calamitate,iniuriasq; mulieribus illatis excitatum admiraris. Eusebius Caesariensis in lib. Is de Praep. Euang et . Explicans ritu Ecclesi veteris: Haec, inquit no quotidie factitamus, qui vere pietatis milites,ut Dei amicos honorantes, ad monumenta Gmque illorum ac cedimus,votaq; ipsis tacimus, quorum intercessione ad Deum non parum iuuari profitemur.
Sanctus Ioannes Cht ysost homili ad populum Antiochenum. Nainquit, ipse, qui purpuram indutus est , accedit illa complexurus sepulcra, fastu deposito stat Sanctis supplicaturus,ut pro se apud Deum intercedant. Vbi praedicat gloriam Sanctorum Martyrum ex eo quod, non solum populus, sed etiam Imperator ad reliquia eorum accederet Sanctis ipsis supplicaret. Idem in libro aduersius Gentiles, loquens de reliquijs Sancti Babylae Sententiae, inquire, nostreabunde fidem fa,ciunt,quae quotidiana a Martyribus eduntur miracula. Et in Oratione de Sanctis Iuventino, Maximo;Saepius, inquit, illo inuisam ua,tumu los adoremus,magnaq; fide reliquias eorum contingamus, ut inde be nedictionem aliquam assequamur. Quid hic quaeso Rex diceto Sisa tres vetetis Ecclesiae clamant,Sanctorum tumulos adoremus Quom do Rex veteris Ecclesiae fidem retinet, interim dicit, reliquiarum a
doratio intolerabilis Idololatria est 3 Sanctus Ephrae in serna.de laudibus Sanctoru Martyru Precamur, inquit,beatissimi Martyres,ut pro nobis miseris, seccatoribus Domi interpellare dignemini, Ni superueniat in nos gratia Christi.
23쪽
Beatus Cyrillus Hierosol.Catechesis mystagogica C hoe sacrafi.
um,inquit. offerimus,facimus mentionem eorum, qui ante nos obdormierunt, primum Patriarcharum, Prophetarum,Apostolorum, Mamtyrum, ut Deus orationibus illorum suscipiat preces nostras . Et Cateoehem VIII. Ut autem non solum animae Sanctorum honorentur eredaturq; quod etiam in corporibus mortuorum inest virtus, seu pote tia, iacens in epulchro Eli, mortuus, mortuumq; Prophetae corpus attingens vivificatus est haec ille, ut inde probat corpora Sanctorum limnoranda este, de non solum animas Atque hi quidem Graeci Patres sutorientis lumina, datatem illam pertinentia,quam Rex requirit ut Patres Ecclesia veteris A primitiuae essi intelligantui. Addamus nunc teni monia Patrum Latinorum aetatis eiusdem. Sanctus Ambrosius in libro de viduis, Obsecrandi,inquit,sunt Ange r illi, qui nobis ad praesidium dati sunt, Martvres obsecrandi,quorum vi se ii, et amur nobis quoddam corporis pignore patrocinium vindicare possunt elisa o pro peccatis rogare nostris, qui proprio sanguine etiam, si qua habue uirunt peccata lauerunt. Isti enim sunt Dei Martyres nostri Praesules me. culatores vitae, actuumq; nostrorum. Non erubescamus eos intercessiares nostrae infirmitatis adlubereri quia ipsi infirmitatem corporis etiam cum vincerent,cognouerunt. Idem in serna sis qui est de Sanctis aetario, Celso satis fias commendat reliquiarum cultum,qui Repi imgliae Idololatria est Quod si dicas mihi, inquit, quid honoras in carne laam resoluta atque consumpta honoro in carne Martyris exceptas pro Christi nomine cicatrices honoro viventis memoriam perentutate virtutis: honoro in cineribus semina aeternitatis honoro corpus, quod mihi Dnmostedit diligere, d me P Drim docuit morte no timere Cura ut nolio noret corpus illud fideles,quod reuere turdicem ones ouod affixerui in supplicio,& glorificant in sepulchro honoro itaque corpus qd Christum honorauit in gladio, d cu Christo regnabit in celo Sanctus Hieron in Epitaphio S. Paula: Vale,inquit, Paula , clautoris tui ultimam senectutem orationibus iuua fides Mopera tua Chri stote sociant: prqsens facilius quod postulas impetrabis . Idem in libaduersus rigilantium,qui eo nomine haereticus habitus est in veteri Ec clesia,quod reliquiaru cultu improbaret Dolet inquit Martyrum et quia precioso operiri velamine, non vel pannis,vel cilicis collioan vel proiici in sterquilinium rit solus Vigilantius ebrius, vel dormiens adoretur. Idem in Epist ad Marce iam , hortatoria, rut commictret Bethleem,inter alia bona eius loci commemorat posse Sanctis Ioannis Baptistae H litat, atque Abd: cineres adorare. non enim Idololatriam. sed pium cultum esse sentiebat adorationem reliquiarum , quia non ignorabat,adorationis esse multa genera, aliam Deo soli, aliami bus sacris deberi.
Ruffinus eiusdem temporis auctor lib. 1 hist cap. de Theod so Imperatore sic loquitur ircuibat cum Saserdotibui, populo om
24쪽
Gilo. ui illa orationuiti loca; ante Martyrum. Apostolo rhin thecas iacebat ciimp. t 'rater licio prostratus de auxilia sibi fida Sanctorum intercessione posceb/ 'mis ora em V hec ille , nec una fides , obtinuit enim aduersus Eugenium Tyro J Π Theodosius victoriam incredibilem non uiribus militum, sed p T id O md Sanctorum quos fideliteram plorauerat. Hunc num Imperato qm, Q liquiarum adoratorem, re Sanctorum inuocatore in Rex Angi Qxβ idololatram uocare non dubitabit tamen e loetum scimus a Sacec' dotibus Ecclesiae veteris,&a Deo ita dilectum ut propter hanc vici .riami ipseritisse. O nimium dilecte Deo,cui militat aether, 'Et coniurati veniunt ad clasticamenti Sanctus Maximus in serm de Sancta Agnete. Itaque,inquit, o splen' dida Christo, pulchra Dei filio, Ac omnibus Angelis,ut nostri meminisse digneris,quibus possumus prectus exoramus. Idem in se m de Sanctis Octauio Adventore, doliatore uncti, inquit, Martyres deuotissime percolendi sunt Dii praecipue venerandi sunt a nobis quorum reliquias possiciemus. Sanctus Gaudentius Episcopus Brixiae in tractatu de Dedicatione a silicae multa scribit de cultu reliquiarum . ac inter alia Ut venerandas, inquit, Sanctorum reliquias haberemus, Deus nostri tribuit, deinde ut hanc honori earum Basilicam fundare valeremus, ipse largitus est cuVbi vides, tanti fecisse reliquias Sanctorum Ecclesiae veteras Patrei, ut
earum honori etiam Basilicae conderenturae
Sanctus Paulinus in Epist et ad Seuerum inuocat his versibus Sati,
Haec peccatorum bonus accipe vota rogantum, Vt si Paulini,Therasiaeq; memor . Idem in tertio natali Sancti Felicis martyris, inquit,
Ad tumulum debes, di terra corona .
Et ibidem dereliqui js Apostolorum lcquens ait. Nam prius Imperio tantum victricibus armis Nunc de apostolicis terraitim espram a sepulchris. Prudentius eiusdem aetatis nobilis poeta Christianus in hymno dis Sancto Laurentio. ter quaterq; o septies
Beatus Vitas incola, Qui te ac tuorum comminus Sedem celebratissium,
Cui propter aduolui licet ii fletibus spargit locum, Qui pectus in terram premiti
Qui vota fiandit murmure. vix fama nota est abditis,
25쪽
Mtilia similia in singulis prope hyin iis de Sanctorum reliquiis' inui
Sanctu Augustinusserin I . de Nerbis Apostoli Habet, inquit,E elesiastica disciplina,quod si elesliouerunt cum Martyres eo loco recitant ad Altare Dei ubi non pro ipsis oretur pro ceteris autem defunctis Oretiar, iniuria enim est orare pro Martvre,cuius nos debennus orat mnibus commendare. Similis locus habetur traist 3 in Ioan . quibus locis non solum intercessionis banctorum meminit Saticius Doctor, sed etiam orationis pro defunctis, is aras ubi offertur Sacrificium Misse. quae non minus damnat Rex , quam inuocationem Sanctorum . Idem ater in Epist ros . ad mlianuin, Portant,inquit, reliquias beati i- mi, aloriosissimi martyris Stephairi, quas non ignorat Sanctitas V
ura,sicut de nos fecimus quam conueniente honorare debeatis. Idem an lib. 22. de Cita: t. Dei cap. 8. fusissime commemorat miracula , quae L eus suo tempore demo: tiabat per inuocationem anctorum ad eo rum reliquias, vel ira emoriaS.
Haec sunt testimonia ueteris Ecclesia Graecae, e Latinae primorum Oo. annorum post Christi Ascensionem in Coelum , de intercessione anctorum, reliquiarum cultu in promptu autem esset similia testia monia adscribere de caeteris do matibus quae R ex negat, aut damnat sed quia licet habentur tum in nostris libris Conti uelitatum, una in criptis multorum aliorum Catholicolum Doctoium sarco labori ectorum, meo. Volui enim ex viro saltein dogmate constare, fidem a Rex detendit, iacia esse veteris Ecclesiae, ut ipse in inscriptione dicit inquiet, multa docentur in Anglia, ricotia ministris . que sunt communia veteri Ecclesiae atque ea potissimum quae in Symbolo dei secretis quatuor primoria in Conciliorum coimentur. Ita est, sed quae ui inter Catholicos, de Protestantes non est, utrum nihil omnino e xum,quae Protestantes doceat, habeatur in libris veterum, sed uti iam ea,in quibus dissentimus,ut intercessio Siclorum. Reliquiartim culturum ratio pro defunctis,Primatus Sancti Petra, Purgator vim, similia re cepta, probata sint a ueteri Ecclesia, ut a nobis recipiuntur probatur,an reiecta,m improbata,ut Rege,&eius praedi u.
tur,d improbantur. Nos autem de uno principalido
fidemonstrauianus, receptum,in probatum fuisse ab Ecclesia veteri
ut a nobis recipitur, jrcbatur,c idem in libris nostris de cara eris G. trouersis dogmatibus mani tectum fecimus . Itaque nos cum Ecclesia veteri in ora inibus articulis conuenimus Protestantes vero in paucissueniunt, in plurimis dissident in iis videlicet ommbus,in quibus a nobis lissentiunt, proinde fides, quam aduersus no defendunt, non est fides veteris Ecclesiae, sed haeresis,ut supra diximus, Nouatorum.
Restat, pauca dicamus de vocibus.Pcopagator, a Dcfensor quae in inscripti
26쪽
insicriptione ultimo loco ponuntur. Et quidem ubi Rex fidem p Cp gpuerit, vel Euangelium an nuncia uerit, ignorare me fateor rhus, di n. Ti ulum densensioris fidei, quem maiusculis litteris hoc loco scribis ii sed, e , idq* euanam primae pagina, de in Basilico Doro, halibi non igno- .h, n xo, neque ullus est, qui ignoret, a Leone X. Pontifice Maximo delatum Pico viri Mis Henrico VIII. Angliae Regi ob librum ab eodem Rege scriptum decoria tuis. Septem Ecclesiae Sacramentis aduersus Lutherum caeterosq; eius tem Prim, Pori Nouatores Quod si quaeratur,quid nomine fidei in eo titulo significetur nihil aliud responderi poterit, nisi fidem illam significatam esse, quam praedicabat, qui titulum dedit, quam profitebatur qui titulum accepit, de quae defendebatur in libro, cuius gratia titulus dams,&acceptus est. Q aae cum ita sint, non possum non vehementer admirari, cur hunc titulum sibi desumat qui Romanum Pontificem , a quo titulus datus est, non agnoscit qui eam fidem damnat, quam profitebatur , qui titulum primus accepit; qui denique non Septem Sacramenta, ob quorum densensionem titulus datus est sed duo, vel tria tantum esse contendit.
a Laero praeterea, qui titulo isto tam honorifico Regem Angliae cois honestauit, Christi Vicarius, an Christi aduersarius su i Si Christi Vi carius,cur densensor Christianae fidei,Christi Vicarium non audit Enon recipit i non veneratur 3 Si Christi aduersarius, cur Christianus Rex titulo a Christi aduersario dato gloria iuri cur characterem Antichristigerit Quomodo enim ista cohaerent , ut quis Romanum Pontificem Antichristum esse credat, e titulum honota ab ec datum non exhor reati Ergo Rex , si sapit, origineia huius tituli apud sed diligenter cogitet, S facile intelliget, eum ad se minime pertinetem apud homines saprentes plus vanae ostentationis habere, quam solidae dignitatis.
Quod non si communis causa Renis Anglorum, cum Re gibus, S Principibus Orahodoxis Ca
NIT L suae monitoria prietationis conatur Rex Anaglorum, communem facere causam suam cum omni
hus Regibus TrecipibusChristianis i Causa, inquit communis agitur, , quae ad ius dignitate rinq; perti
is et omnium non modo Regum , sed aliorum et i iiii quibuscunque suprema est a Deo rerum ciuilium de mandata potestas. Cur autem communis causa agatur, unico verbo attingit, cum ait, hoc libro suo contineri pologiam pro iuramento fidelitatis. ex quo intelligi vult, pugnate se aduersus Romanum Pontificem pro iuramento fidelitatis
27쪽
ndelitatis, quod omnibus Regibus, atque Principibus prestari debet de
solet a subditis. Q ias Pon Uscxiona anus erusilaodi iuramenta prolii
beat, ac velit Reges, S si incipe simili potestate exuere.
Sed si ustra laborat Rex, ut cairnam istam communem faciat. Nam Frini a neque summus Pontifex in Breuibus suis ad Catholicos Anglos neque ego in epistola mea adiichipresbyterum Angliae, iuramentuminodcunque fidelitaris impr(bauimus; sed iuramentum, quod sub specie ci uiuamdelitatis, abnegationem Pontificiae auctoritatis continebat que Reges, dia Principes Catholici ita sibi iurari volunt a populis fidelitatem ut summi Pontificis auctoritas abnegetur iniae duo si demonia rare potuero nem: ni dubrum relinquetur, quia causa Rera: Angliae
ro pria ipsius sit, neque a liquid commune habeat cum au a Restumo Principum Catholicolum. 'Quod igitur iuramentum, quod Rex Angliae fidelitatis,& ciuilis obeeientia vocat, non sit iuramentum sin plicis fidelitatis neque solius ciuilis obedientiae, perspicuun est ex titulo Edict. quo iuramentum hoc praescribitur. hic enim est titulus. O Ad detegendos. reprimendo Pa pillas. Finis guur huius iuram et noli est detegere seditiosos, in obeadientes, rebelles; sed Papistas, id est, eo , qui summum tanti filiam ut Christi vicarium venerantur Neque finis est continere populos in ea obedientia, quae Regiburi Principibus debetur; sed reprimere Padi stas, qui ciuilem obedientiam Regibus exhibent; sed nolunt Reraei nagnoscere caput vel sapiemum gubernatorem Edesesis in spiritualibuti neque volueat primatum Apostolicum summi Pontificis abnegare. Sed quoniam ea, quae ad hunc locum pertinet, satis copiose tractaui in responsione ad librum Regis qui inscribitur,Triplici nodo triplex cunein re haec ipsia responsio denuo recusa hic adiuncta fertur ad eamdem' remitto lectorem, ne bis eadem repetendo, he,in lectorem Lustra
i'd autem Reges, Trincipes Orthodoxi ita uelint fidelitatem obedientiam . hipulis sibi subiectis iurari, exhiberi vi simul e
lint suam Pontifici Maximo,ut Christo vicario, fidelitatem, obedi aliam conseruari ex ipsa reuerelatia &obedientici, quam ipsi nuper
de more,huic ipsi Summo Pontifici Paulo, publici per Legatos suos viros amplissimos exhibuerunt, luce clarius demonstratur. 'Vidimus enim tota spectante Roma, Legatos Reipub Lucensis de inde Genuensis, ac demum Venetae cum splendidissimo comitatu ad urbem aduenire, Summi Ponti scit pedes deosculati, latina, perele r 'rant Oratione reuerentiam, de obedietiam nomine totius Reipublicae . . si ,
exhibere. Vidinius non diu post Regem Hispaniarum per Oratorem e .re is, suum Illustrissimum Excellentissimum Feriar Ducem ac post ali retra u bd te in pus Regem Francorum Christianissimum per Oratorem m. bivientia, minum Illustrissimum, d Excellentissimum Ducem Ni uernensem, cum Cis eram. procerum comitatu, eam nobilium virorun multitudine, quae an
28쪽
xum Regum magnificentiam decebat , eiusdem summi Pontificiseqosculari pedes, eiq; amplissimi, verbis per eloquentissimos Ora Ore suos reuerentiam re obedientiam piae stare, quae Sancto Petro Apsestolorum Principi eis q succestaribus iure debetur . Nec dest ex unc Disicio suo supremi ac liberi Principes citeri, quotquot nomine d tolico censentur, siue Germani, siue Galli, siue Itali, apparatu quidqm
minore,sed pietate, 6 deuotione pari.
Quare si Reges, ac Principes orthodoxi publice profitentur obedientiam supremo Ecclesiae capiti Romano Pontifici, a Christianis Omnibus deberi se ipsi exemplo suo praeeunt populo , quos regendosia
sceperunt Et Pontis Maximus non modo non improbat iuramen andelitatis erga Reges Principes sed probat, claudato ad ea se
uanda, cum opus est, censuris Ecclesiasticis cogit, quid habet cornmune causia Regis Anglorum cum caeteris, cum ipse hoc in primis contendat ut populos suos ab obedientia Summi Pontificis auertat atque eo modo, Christi corpore , quod est Ecclesia separet , ac secum in inferna demergata Vera est enim sententia illa Magni Leonis
in Epistola ad Episcopos Prouinciae Viennensis Quisquis huic Sedi Principatum existimat denegandum , illius quidem nullo modo potest minuere dignitatem, sed inflatus spiritu superbiae suae semetipsum in inferna demergit. Quod cum ita sint, poterat Rex ab illis verbis abstinere, quae in iniuriam omnium Catholicorum Principum protulit. Expergiscimini eiret, dum tempus est, neque sinite somno diuturniore incidi in singulis . ad ruinam uniuersorum . auctoritatis Nestre neruos. J quasi unus Rex Anglorum vigilet, unus sapiat caeteri dormiant, iesipiant uniuersit neque posiant Reges auctoritatis suae neruos integros seruare , nisi auo choritatis Pontificia neruos ipsi praecidantu Expergiscatur potius Rex
fine lorum, erbum Domini diligenter expendatos Reddite quae sunt Caesaris Caesari, dia quae sunt Dei Deo. Audiate Apostolum Christi, qui quemadmodum ad Rom. is admonet populos 'ut subie citi sint m obediant temporalibus potestatibus d reddant vectigal, cui debetur vectigal oc tributum cui debetur tributum , ita eosdem monet, ad Heb. s. ut obediant spiritualibus praepositis,in subiaceit eis, qui pei uigilant, quasi rationem pro animabu ipsorum redditur i.
De comparatione Regis , S Pontificis
eum Revia a Tmgressurus disputationem Rex duas rationes reddit, cur in polo.ι inomen suu I pia pro iuramento fidelitatis, primum edita, nomen uti celaverit, nou, sta crit . nunc autem prodat Altera ratio est, nod indigii m Maiestate siti aer' et Ap 'm Regia existunatet sub nomure suo disputationem Theologicam euuia
29쪽
te cum ad Reges pertineat scribe e potius decreta, desedicta,quam uis M. I, libros Id autem probat dicens, Num que me Pontifice rua ex , iis riparte Geriorem esse crtuo pace ipsius dixerimn quem eadem ratione Censores mi apologia excusanti eum quippe Beeuta Lirirem, praecis con 'cripsisse nec rationes, aut argumenta addidisse, quod musici ius utare sed iudicare, atque decernere. At Censores Apologia non dixerunt, non esse Pontificis libros scribere, aut de rebus theologicis disputare Scimus en in PCntifices aliquos magna cum laude libros doctissimos edidisse sed Paulum V.
ontificem, cum Breu a illa ad Anglos misit non librum sed epistolam hortatoriam misisse, quae vicem edicti gereret. Ad siderutit etiam, impiudentem bre Principem , qui iniquam actionem prohibere si non possie crederet, nisi librum integrum Philosophorum more conscriberet. Itaque non dixerunt Cens res pologiae in die una es Pontificia vel Regia Maiestate libros Theologicos, vel Ph losiophicos scribere, sed edicta. decreta Pontificum, vel Regia in non esse scri-henda more philosophico cum adiunctis rationibus,mar umentis, subtilita longa di putatione.
Sed his omissis quae ad rem no multum faciunt illud omnino prae
rei ire non possum quod Rex ait, nulla ex parte se Pontifici inferiore ira e ulla aeesse. Certe enim si ad ovile Christi se pertinere credit, non potest se bar: otiti- non feriorem id , dicare, cui dictu est a Ddmilio Pasce oves me me Romano ioas nisi forte oues Pastore inferiore esse negare voluerit. f. riori in Neque ad rem facit, quod ipse in hac praefatione pag. a I. scis, nihil in se potestatis Pontificeti habere, quod a nobis haereticus censeatur Iuli inQq apostatae atquetur, extia caulam, gregemq; Pcntificis esse credatur proinde eodem iure cum Ethnicis larincipibus censendus in quos nihil posse Pont: ficem fatemur hoc, inquam, ad rem nofacit; si quidem haeresis N apostasi a priuatha riticos, apoliatas multis bonis . quae comunia sunt fidelibus Jed non priuat Pontificematae oritate quam in eos habet alioqui ne ite punire eos, neque redeuntibus poenam condonare posset. Et sunt quidem l).ttetici ex traca iam de facto de in fluorabilibus, ut ureconsulti loquuntiar; eis dos rontista, aditare. Atinior alibus ad ea in pertinent, atque ad eam ut redeant con Har co pelli iure possunt. Neque fatemur absolutes, Pontificem in Ethnicos Principes nihil post e sequimur, ni in Doctrinam S. Thomae, qui in a. a. q. I art. I astirmat posse rideles Pr ncipes per sententiam Ecclesia priuari in certis casibus do ininio quod habent super fideles, ut si terra Christianoruin vi occupauelint, vel lubditos fideles fide
Adde quod cum Suminus Pontifex multa maxima regnata atquCaden toti in Orbem Christianiana, Vipstas etiam Reees, ut Princ pes, ut filios Pater, atque ut oves Pastor gubernet, eg li intrum est,
30쪽
quod is qui in angulo Septentrionis duas Insulas subiectas habet, ita de se praesumat, , dicat, nulla ex parte me Pontifice inferiorem esse credo PQuod si nulla ex parte inferior est numeret Rege , i Resipublicas, quae obedietiam illi praestent; quemadmodum nos paulo ante numerauimus Reges, d Respublicas, quae solemni ritu P--io
V. Pontifici obedientiam praeli iterunt. Neque iste honor exhibetur Summo Pontisici a Regibus tantuni Occidentis; nam Iustinus Imperator,venientem ad se Ioannem Papa, Pronus in terram adorauit, ut Anastasius Bibliothecarius testatur Iustinianus Senior Ioannem secundum, caput omnium Ecclesiarum appellauit, ut videre est. I. inter claras, C. de summa Trinitate, fide Cathol. Scribit etiam Liberatus in Breuiario de causa Nestorianorum cap tr. quo tempore Imperator, Siluerium Papam in exilium misit, Episcopum Patarensem ad ijsse Imperatorem , contestatum esse diuinum iudicium ac dixisse, multos esse Reges; sed nullu tatem esse, qualis ille, qui est Papa super Ecclesiam Mundi totius Sed si Iacobus Rex nulla ex parte Pontifice inferiorem se es e Crismata certe non id assit mare poterit de Regibus Angliae praedecessiribus suis. Extat Epistola Henrici Secundi ad Alexandrum III. Ponteficem in haec verba Sanctissimo Domino suo Alexandro, Dei gratia Catholica Ecclesiae Summo Pontifici, Hen acus Rex Angliae Dux Northmaniae, Aquitaniae,Comes Andegavensis, d Cenomanensis salutem, iauotae subiectionis obsequ:um .d infra Vestrae iuris tristionis est A n. gliae Regnum, quantum ad Sudatari iuris obligationem Nobis dumtaxat obnoxius teneor, Mastringor. Experiatur Anglia quid pocsit Romanus Pontifex Vide Petrum Blesensem epist '36. vel Cardi
Extat epist Aleonorae Regine Angliae ad Caelestinum III ubila eleguntur. Nonne Petro Apostolo, di in eo vobis omne Regnum . omnisque potestas regenda committitura Benedictus Deus, qui talem potestatem dedit hominibus. Non Rex, non Imperator, aut Dux a iugo vestrae potestatis eximitur. Vide haec, re alia multa his similia apud Petrum Ille epist i s vel apud Card Baronium eod. tomo,
Extat querela Regis Anglorum aduersus Regem Franciae ad In nocentium III tamquam ad communem iudicem, cap. Nouit de
Iudicijs. Extat Legatio Richard Regis Angliae ad PontificemRomanum in
haec vel ba Pater Sancte salutat Excellentiam Nestram Dominus nouster Rex Anglorian Richardus, postulat sibi iustitiam exhiberi de Duce Austriae. Vide Matthanam Paris in historia Anglicanaana nita, mini MCXCV.
Extat apud eundem Matthaeum Paris in hist Anglicana anni Dimini