Joannis Devoti dei et apostolicae sedis gratia ... Jus canonicum universum publicum et privatum

발행: 1837년

분량: 366페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

301쪽

tiavi, coas, gurunt ad dulium Pontificem, ut ejus auoliaritale, jussuque ,olverentur poena , quam sibi Synoduq in uixerat. , .ROm in profecti, uti narrat Athanasius s i, puceata sua, ,, eum poetinentia consessi sunt, gratiamque facti postularunt,

Qt eatholicam fidei formulam dederunt quam prohavit Julios , eo, lair per dimensationis bene licium fidelium comam uisioni restituit. Ex quo duo effieiuntur. Primum erit, ,eir Pus urintim , i in motu iuque stetisse jus appellationum ,pectare .ul Sedem Apostolicam ; alterum, Synodum Sardi celi,em non meram ν-ιsionem Summo Pontifici dedisse , sed veram ιsermanamque appellationem, cujus gratia nouuin poterat ager. iudicium, et aliam, quam quae superioribus sententiis dicta 1 uerat , legem constit Mere. Haud sane Iulius irritam fecit

Aententiam , quippe quas justitiam erat, s3 nodi Sardicensis ibat dum duo illi Episcopi ad eum provi caritat , dumque

itis. eo, liberavit poena a synodo constituta, manifestum 11 L. etini recte su ,H appellatum et ei suis e su pra Kyncidi inruictoritabet D , et jure potuis e contra ejusdem synodi sen

te utiana veniam dare. Quod antem Apostolica Sed ex quo tu imis Episcoporum, et synodorum judicia solvere per gra tiam dimensationis possit, hoc ipso Ursacis , Pi xat Mntis Qxemplo demonstrat S. Hilarius Episcopus Pthia vensium Beete igitur iletirico Leodicensi Epiςcopo , qui ue DIOPisano

qncidam suo Romae absoluto graviter conquestus sierat, pErinde ac Romantis Ι'ontifex non illam , qnam Qxercuerat, ampi , simam potestatem haberet, reseripsit S. Gregorins vll. - Ια-- telligas , te aut praesumptionis spiritu , aut ignoratilia , ,. contra auctoritatem S. Romanae Ecclesiae verba jacta e ,

,. quasi imitando orientales nimirum G,eδianos j , qui

se contra beatum Pastam dulium obloqui prae uini serunt , D eo quod ipse sanctissimum Athanasium Patriarcham sine,, eorum coasensu absolverat 3). o

302쪽

I. IX. Ηhee. quae de Ursacio, et Valerite narravimus. ἀη ipfiam pertinent synodum Sardi censem , ipsumque attingunt tempus, quo eadem habita fuit; et ideo monum εnioni proserri nequit illustrius, et luculentius ad declarandam memtem Patrum S a ieensium. Triginta post annos Petri Siha, nasii successor in Episcopatu filexa Ddrino cum ab hileroti ei Sedu pulgus suis et . ejusque loco electus Lucius, is inam venit praesidium imploratur is a Danaaso , qui tunc hyonii si catiam maximum obtinebat. Damasus judicium Romae suscepit , ol absolvit , tantaque suit hujus judicii vis , et auctori las , ut Clervs Populusque Alexandrinus nihil metuens istam haereti ei imperatoris statim Lucium pelleret. suaeque Sodi Petrum restituoret. Quo spectavit Bonifacitas l. si), eum li- aeris datis ad Rusum, et alios Macedon; e Episcopos scripsit haec e se Sanciae itio moriae Athanasiu , et Petrus Alexandrinae se Sacerdotes Ecclesiae hujus Sed is auxilium postularunt.

At qua idem si hi volueri ut Clateri an Thia non sis , et Eliaditis Tarseaus K cuin scribe vies ἔμio summo Po itifici αὶ , hia

nsi sunt verbi Α : se Et oliua si quid om ς 'pius jam ex Hex an ., dria hujusmodi hau retici etiZanuue i urgentibu suffecit .estra Apostolica Sedes per univei Mi tempus illud ad mon

,, dacium convincendum i imi int3temque reprimendam, et se corrigenda, quae necessarium fuit, muniendum suri orhem

terrarum ad gloriam Christi, t m. sub illo ter beato , et inter anctos babendo Episcopo Damaso, quam sub pluri- ., bns aliis ete. 3ὶ - .

3ὶ chei lianus Lopas , et Emm nnel a Sch legirato ioinr Romana 4 aD-pollationes res rant eri u nppollatio en Maximi Ciuiei Epi eopitia opolita at , atque huius anu Pininuis funda metitum ost epis inla X Am- Movit . et Spiseoporum It Miae .id Theodo tu in torn. 3. Conmi. it. Mansieol Oal, Sad prunum ha e epistula non Ponii ficis . sed S. Ami, rosii . aliorum Epi coporum vomine Apript est, ideoque ad ROmnnas a puellatione. de quibus agimus , propriρο. Ro vrre trη duci rann potest . delud vero sitam quam de huius epistolae veri stri mi ui me dubitarii, t Sirmiandu inlmianus edidit, Balaxius . Quo vellus . Dupinius . Maurini editores operum

303쪽

X. Eodom Summo Pontifice Datnasci eum a Caes lirati in gustana Synodo condemnati suis sunt Instantius , Sal ianus , hi Priqcillianus se Romam profecti sunt, ut apti l . M atin a, um,. Urbis ira Iempestate Episcopum objecta purgarent, uti nar

rat Sulpiciri; Severuq ij. Quid si hi hoc iter, et quid itinetis

causa haec purgatio 1 olebat' Hoc certe , Oleuat unum , Ut . Damasi auctoritate , nhrogata sententia Synodi Ca sarnia gusta nae , purgatis locias Pristinus restituero tur: Haud sane restituit Damasus , quoniam eo beneficio dignos non putavit homines jure , ac merito condemnatos , sed non ideo vera , ac pormana appellatio haberi nequit , propterea quod ejus vli , i veritaς non ex rei exitu . sed ex facto ipso appsellantis aesti natur , oi tu ea tam probanda , quam .rejicienda ius appellationis eluces i Q. Qua in re illud in primis dignum os, servatue t . quod instautius, ejus lite socii Aese etiam Mediolanum Contulerunt ad S. Ambrosi im , en jus praeclara erat ubi quus ama , et exist; matio, tum propter dignitatem Sedis , tum Propter viri sanetitatem. Verum Amhrosio scse mihi ine P Ur-xare stadia erunt, uti se purgare voluerant Damaso , quia Scilicet laic tantum poterat summa , qua in tota Ecclesia potiebatur, auctoritate , ille vero non poterat purgationem utilem

reddere . et salutarct m.

S. XI. En Whatius Episcopus cum ab Arianis Episcopis in svnodo Molirinen i in Armenia circa nianti m 357. de gradu dojeetuq suit, appellavit Liberium Pontificem, a quo com

in unica tori as accepit literas. per qua A su aes Sedi res litutus est'.

Rem omnem narrat S. Basilius i , his verbis: . Quaenamant m ei proposita sucrint a beatissimo Episcopo Liberio, ,. et quibusnam assensus sit, ignoramus, nisi quod epistolam Dissilired by Corale

304쪽

S. Xll. Sed illustris in primi est appellatio S. Joannis Chrysostomi, ilui, cum injusto judicio synodi ad Quercum prope

Cli Meedonem condemnatus suis et , ad S. innocentium I. Summum Pontificem provocavit. Pontificiae pol stati ad ver

sante, si) , primum hujus appellationis testem putant S. Ie-la,iuin l. , perinde ac alia destia monumenta . quae eam LM- statissimam faciunt. Sed principio magnum his hominibus praejudicium Deit auctoritas tam antiqui, ac tam vitae in te gritate illustris Pontificis, qualem Gelasium fuisse omnes ii oriant , qui cum haec scriboret , ut Acacinoriam improbitatem retunderet , summa cautione opus habuit, ne quid mandaret literis, quod non esset Certissimum , longeque remotum ali omni cavillandi loco. Dein do vero Chrysostomum revera RP-pellasse Summum Pontificem , ut ejus auctoritate, et judicio adversus eum lata Sententia e medio tolleretur , manifestumssiciunt tum ipsius Chrysostomi literae set , tum literae HO- norit Imperatoris 3) ad Arcadi iam Imperatorem datae. in

illi 'Chrysostomus narratis omni hus , quae iniquissime acta suerant, Innocentium Potitificem rogat his verbis : ,, nc ig ,, tur tanta confusio On nena , quae sub coelo est , terram in- ,, vadat, rogo ut per epistolas denuntietis, ea quae tam i ni- ,, que acta sunt ab una Parin, absentibus, et non declinanti

aut ex sua. natura ni illum habent; et ni in i talia ausi sistit , s ecclesia,t; carum legum poenis subjiciantur. Nos igitur, quiis Mee:convicti , nec reprehensi sursus , nec rei demonstrati', M.titeris vestris ii iam pri irrum frui date, et caritate vestra, Ce- teris lite omnibus , ut antea. An non vera haec, et germana appeti tio est , cum Chrvsostomus confugit ad Romanum Pontificem , ut ante actum judicium nullius roboris Esse statuat , iniquos judices canonicis poetnis obnoxios esse decernat, sibique injuria deposito concedat comm ranionem , PaCem, Caritatem. ,.quemadmodum iis ante depositionem fruebatur Z Si -

305쪽

Permissam mmmunionem, quae non nisi ah rogala unodi seu

inutia par mitii pratui, et, detriis 3 qns violenter in exilium auisti lites non examinatis reflus, antequam institulum Romae ju- die in m absolveretur t3j.

sin Petrus de Marea ela Cone l. lib. 7. rv. o. Dupimus des antiq. G

C ri ta ti η γ. fron. Pontis. ωL IS6. Quod si placeat Palladii verba ita

s. xl l l. ratem tir sane. Chrysostomum etiam ad Veneri in Mediolanensem , et ad Chromatium Aquile jensem Antistites

dedi e litera; verunt hae litorae , non solum anno datae sunt, hoc est hiennio post, sinam antiquior illa ad innocentium epistola qcripta suerat, sμd etiam nihil halieni simile eorum , quae hac epistola continentur a uti nolle intelligit quisqui- hape prim illis conferre velit. Neque aliud. suadet clausula , qua Innoeentii epistola concluditur, qualis a Palladio deseri inr, his concepta verhis: ,. Haec ipsa etiam serrpta se est ad Venerium Episcopum Mediolani, et ad Chromatium

is Aquileiae Episcopum . V tu in Do*ino a . is Principio haec

306쪽

elati illa minime invenitur in Codicilius mauu scripti. , quos laudat Coustantius s3ὶ , neque item extat in omnibus editioni hus operum S. Joannis Chrysostomi . neque in sexemplari mjusdem epitiolae . quam Fronto Ducaeus ceteris adiunxit epistolis Chrysostomi. neque in diero exemplari, quod MO ut sau- conius separatim deseripsit inter easdem epi,tolas t 4 . nequa demum in accuratioribus collectionibus conciliorum s5ὶ , itiqui hos omni hus epistola concluditur his verbis, is semper vale. se et Ora pro met Domine reverendissime, et sanctissime. Ex quo faciis ii Helligitur, ea indem clausulam prodiisse ex penu alicujus interpolatoris, qui Palladii Codicem, quo Ambrosius Camat dialensis, ei. Isigotrus usi stant, depravavit. Deinde etiamsi vero Chrysostomus ad Venerium , et Chromatium perserendum curavit exemplar epistolae , quam ad innocenti iam per Legatos misit, haud tamen essicitur, quod in his duobus parem cum innocentio potestatem residere exi,timaverit. ipsi sane principem habebant locum inter italiae Cyiscopos, quibus ordinarium ccin labat Summi Pontificis concili iam, a quo graviora quaeque ad Sede in Apostolicam delata negocia expμdie bantur et et litiae mirum non est , quod Chrysostomus ad Innocentium provocatis , his quoque Episcopis, qui in ne soli erant italiae Metropolitae, scripserit, ac datarum ad Inti Oeen- ἰum literarum exemplar miserit , ut ad concilium v nati rem totam . do qua agendum erat, compertam haberent. Verum quatit cir Episcopi , qui Chrysostonii legatione stincti sunt . Don solum Ioannis, sed etiam quadraginta Episcoporum, qui in ejus communione perseverabant , clerique Constantinopolitani , eisqMe, et .Chrysostomi adversarii aures praehnii in-Docentius , qui tum illi, tum Clem rescripsit, et hae litera.

Per toti Orientem sparsae , ac dissem iuriae sunt.

s. X lv. At quod dum um In noeentii, quem Chrysostomus appellavit , in ea matroversia iudicium fuit 7 Ipso Mili.

307쪽

cec cohuν diligenter c tiguitis, auditisque Chryso, tomi adversariis abrogavit, atque, rescidit, iniculi narrat Palladius, qui utitur verbo. Lista, ο ς, quod est participium vertit α' C: quodque latine sigui si eat non tantum in robare , sed etiam iusirmare, aDrogare, ut pluribus datis exemplis coutra Du- p i ilium Biauchius si , contra Basnagium Manius Da) ostendunt. Quam Palladii sententiam ita Oxplicatam egregie. COuffirmat omnis auliquitas; nimirum Gelasius, qui datis, ad Episcopus Dardaniae literis 3 scribit, ostoliciam Sedem αδ- soloisso Ioannem Constantinoρωιtauum , quem a nodus etiam Catholicorum Praesultim certe dumnaverat; Vigilius. 4j , qui Clirysost ciuium , et Flavia Diam a Catholica Eccle

Facundus Episcopus IIurinianensis 5 , qui memorat judMci mi Sedis' ostolicas , qtiue ρer . Malissimum Puam Innocentium ρraedicti stincti Ioannis in eoeilio constitimi damnationem solserat. Sunt haec monumenta certissima , ex quibus aperti, imum est , domiuom Chrysostomuiu ab Innocentio Pontifice solutum fuisse poena a synodo constituta , et vero solutum methodo indiciali, hoc est auditis Chrysostomi adversarii , excus,isque iam uibus , quau recta ,eι diligen9 judicaudi ratio postulabat. Nequo vero quod in nocentius assii mavit nucu,sariam osse synodum , ut omnis de tam gravi negocio controversia tolleretur , argumentu es Supotest , uti visum est Dustini. , ut Febronio . quod Summus Pontifex ea ui ab so potestatem abuSsu Existimaverit. Jam enim introientius in .gradum pribi iuuin i pol ituerat qhἹsostomum, et eum Mattici pomi seco ut ecolesiasticae cummunionis , a qu i eum rejecera riimulidi Uriodus u i Od satis Si perque est . ut dubitari non possit , quin P aut ii qx voluerit , et potuerit ejusdem synvidi antiquam senisutiam. Eodem jure praecidero potuisset Oinneiu disputationem , Sed maluit obtemperaruprudentiae regulis , quod erat necessarium ea ma imp tem Pusta tu , qua Arcadii uxor Eudoxia male animata in Chr3 Sostomistis omnem certe dedisset operam, ut solius innocen-tti judicium et suspectum esset, et ab omnibus despiceretur,

Sed has ipsas Prudentiae lege .congonas esse voluit legibus iustitiae, et potiti sicis auctoritati, Iustitiae inquam legibus,

308쪽

Nam Chevsostomiui violentum spolium pertulerat , quo vi. j'cius saerat ex Episcopatus Pis, Ses Sione , jubtiliae .Hiicin leges sic serebant, ut primum vi erepta po ses, io redintegraretur , postea de violentiae crimine judicium fieret 6 .

itaque Chrysostomo primum restituta est antiqua possessio , quam vis injusta rapuerat, dictaque lex ali innocentio , ut postea de violentiae criminu quaereretur. ita sali, factum cst

justitiae legibus , quae hunc judicii ordinem postulabam ,

sed simul etiam ea , quem habore Oportebat, ratio 'st habita Pontificiae auctoritatis. luia Occiatius reddidurat, ac rubi uerat Chi sostomo locum , gradumque suum , quod vel unu insatis erat, ut haec auctoritas tum iussi maudi , nodi suo tun tiani , tum iu integrum restituendi spoliatum nota esset , ac manifesta omnibus ; neque ullus dubitandi locus csse poterat, quin ille qui haec praestiterat , posset etiam de violentiae erimine iudicare. Sed prudens Pontifex sciebat , quantum gratia, et auctoritate Valeret i he aptiui, quam multos haberet bibi concordes , et consentietates , quam in suus a D, Sut Chr)sostomo Imperatrix , et hinc intelligebat sole , ut cum omnibus compertum esset qua Dia ipse caritate, et concordiamicitia complecteretur Chysosto inum , sui solitis judicium

6 iue pectum traduceretur ., neque aptum esset ad omnem praecidendam controversiam . itaque ut os omnibus Obiuraret ,

in duit de suo iura decedere , et Coucilio Oecidentalium , et Orientalium Episcoporum cognoscendum relinquere criniuriviolentiae , dicta tamen lege , ut simium immotaimque esset

quod ipse judicax urat, neque se Ioannus judicium ingredi de- , beret, ni, i ipsius prius re, tituta fia isset et Ecclesia , et D communio D

Tom. III. Q q

309쪽

ν ante omitia citi am vios mitino examinari, idest Chusarii PDA. iri ti reptae r exnminari ut quam primum redintegretur , rion pubi is a m xiolonia tiae erimen , quia . ut ait pndem luet , priris euet finienda ea sa possea. sinula . quam perveuiatur ad ori meis .ii letitiae.

S. XV. Adhuc Pontificatu Maximo stingehatur innocent in g, eum Africani Patre; non ob curum dederunt novae ad oram dem appellationis argumentum. Primosus Episcopus in Mari rilania Caesariensi criminis a cusalias reus eum ad pro vine inusynodiam iro nollet . literas ab imperatore impetravit , ut a plenario Asrieae concilio iudiearotur. Sed ne in hoc quidem plenario concilici sui sacere copiam voluit , quamquam live imperatori q rescripto voratuq sitisset. Quare Episcopi M duritanias in Cone illo Charthaginensi rem omnem Innocentio significari voluerunt, ut ei compertum esset. ,, Primo Sum per ., Principales Civitatis Thi ganen bis conventum. lileris eorum is suisse , ut secundum principalia scita plenario Concilio si im praesentiam saceret; et ut oportuit requisitus Primo nς rem pertus non est , sicut Diaconi renuntiaverunt. Sed utii po- , poscerunt eidem Mauri de plenario concilio oportere literasse destinari ad venerabilem fratrem Senem innocentium hanis placuit mitti , ut agnoscat Primos uin requi itum a Concilio.., et minim suis se repertum H se. Quid hanc sibi volni ς ε dieamus solicitia ditis ni Episeoporum Mauritaniae , ut Innocentio compertum esset , Primosum ad Concilium misse vora-trim , neque tamen sui copiam fecisse' Prosertio vel appellavit Primosus Innocentium , vel ne eum appellare posset , me-tne hant Asrieani Patros , quia seeus inutilis suis et tanta illae ornm solicitudo, ut summus Pontifex de rebus omni hu, a Primo9o gestἰs cortior redderetiar. Nisi ac ripiendae appellationis potestalem in Romano Pontifico agnovissent , frustra la- horassent da ostendendo negoci ci . cujus ille judux minime asse debebat. Aliarum quoque Africanarum appellationum exempla memorat Augustinus sa), de quibus alius erit agendi

locus. si Couellium Carth gin me . cIuod laudat Fenneiseus Antonius 7 ne-

310쪽

-- oxistim t eo temporis intervat lo , quo Afri Roma Appellare permi .. ram, datam expensis Nieaeui concilii exemplaribus perspicuum ti rei aiam in iis laudati a Zosimo cau es reperirentur c sed euui solide resellii .ώ-Franeiacus Auto uiua Zaccaria cit. αιssor. l. pag. S. et 79.

s. XVI. Triennio post ipso innocentius per appellationem

iudieavit causam Bubalii , et Tauriani , quo, Macedoniae synodus condemnaverat. Petrus de Marea , et Cous tantius hane appellationem aegre tulisse existimant Macedoniae Episcopos . eaque de re graviter cum Summo Pontifica suis se conque

atos ; Verum egregie falluntur , uti a Davidio ij, Christiano vnpo α , Natali Alexaudro ) domonstratum est. lpsi enim

Mac doniae Episcopi plus semel contra Bubalium, et Taurianum suas ad innocentium querelas detulerant, eum qua iterati, querimoniis rogaverant; ut iterum in hominea Asrα tissimos, insurgeret s ij. Qia is dicat his Episcopis displicuisse so-aeeptum ab innocentio jσdicium, quod ipse eorum suasu , ac precibus susceperat 3 Accedit , quod quidquid egcrant Mace- .doniae Episcopi non sine corabili O , et auctoritate egerant Rufi,qnem Summus Pontifex in toto illγrsco sui Vicarium constituerat S . An est credibile , Rufum , et qui eo vel auctore , vel

Atia ore Tutianum , et Bubalium condemnaveran L, iniquo animc se re potuisse, quod Innocentiu , ea de re novum ab se ipso judicium iustitui vellet 8 Sed non opti, est , erbis; nam ipso ιnnocen ius aperte declarat ea ibam , propter quam Episcopis Ma edoniae non liceret quicta tuente coit, i, leve. Scilicet Innocent i i literas Bubalius tinxerat , quas per totam provinciam Dervulgaverat, et quibus suadere conabatur, habere se innocentii communionem , dum contra ipse Episcoporum Maca-

doniae judicium confirmaverat 6 .

SEARCH

MENU NAVIGATION