장음표시 사용
391쪽
33 An Rex possit grauare Ecclesiasticos,sECTIO XIV.
I Biicies undecimo : Pontifex tene- tur stare contractui , etiam cum subditis: ergo e c. Antecedens probartur , quia Ponti sex lii itur, si non iuri positiuo , saltem iuri gentium , & diuino tum quia Pontifex non est dominus Mundi quoad proprietatem , sicuti ex communiori tradunt glosia, & Doctores in prooemio Dige torum , in quare proportionem quandam habet Papa cum Impcratore, qui propterea non P test valide rei meae doti nium mihi auferre sine caula, sicuti tradunt Bart.
babam ae bit. 4. quod & verum est de Papa etiam in ordiue ad bona Ecclesiastica; quia nec istorum cli dominus
Papa, ita sicut & quicunque Clericus
sollim administrator, quamuis superior,& non ad dissipanduin, sed ad dispensandum , ut recte cx communiori docuit etiam S.I honias 6. quolibet. ara. ai. quidquid in contrarium in c. s.cum
venisseni, de Da e. dixerit glosta, quam propterea ibi Doctores communitcrimpugnant.Vide, quae dicebantur His a
a Vndenon potest Papa sine causa alienarebona Ecclesiae, & si facit, saltem
peccat mortaliter, ut docet Arch. o. qnest. 2 non licet, de Nauar. comm m. despoliii Clericarum f. i. s. ct is . ubi reciddistinguit , quod alia alienatio serum, F cclesiasticatum facta a Papa est iustaec valida , quae videsicci rationabili causa nititur : alia est valida, de non iusta, si absque causa reus unius Ecclesiae in aliam Ecclesiam , alii ve rium usum transseratur : quapropter si sine iusta causa ab Episcopis, aliaque beneficiatis beneficia auferantur , actus est validus, quamuis non iustus, & sic beneficia vacabunt: atque adeo ab altero poterunt impetrari, ac sine restituendi obligatione retineri: alia denique alienatio facta a Papa, neque est iusta, neque valida, si res Ecclesiae sine rati nabili causa in usus profanos alienentur, vel laicis sine iusta causa donentur. 3Vnde secundo Papa quod etiam de
supremo Principe ex communi Doctorum lententia docet Bald. in tib. de disiseud. in rubr. de natura fudi in ex suo contractu obligatur; & sic si inuestiuit aliquem Baronia, vel Castro, non potest valide eum, eiusve succellores, sine culpa priuare; nec obstat, quod habeat Papa i plenitudinem potestatis quia Deus imbiecit ei leges, sed non contractus, ex quibus de iure gentium, de de iure naturali obligatur. Vnde tertio non potest valide Papa setiam de plenitudine potestatis absolucre aliqvcm ab obligatione, qua hic te iactur alteri, nisi ex causa rationabili; de sic intellige Innocentium, Host. de Ber. qui docent poste Papam id ciscere de plenitudine potcstatis, ars. 8. q. Per P i clyali m C. de qua prascript. l.
bene a Zenone C. de preci. INer. esse. 'I. qqortes. & ratio cst, quia ut supra diccbatur ex communiori ,Papa non est
Dominus mundi quoad proprietatem; atque adeo non potest legem condendo, aut alio modo, valide auferre mihi rei meae dominium, sine causa rationabili, S multo minus potest Imperator; scctiam intellige venditor 9. si constat, 1. comm d. qui S ut ait Bart. in has
392쪽
se Panormitanum in cap. a. de voto docentem , quod Papa auferte potest obligationem Laici non subditi, ei temporaliter contractam ex fidei praestatione, intellige inquam cum causa rationabili, non aliter cum sit de iure gentium, Clem. Pastoralis de re iud. non auferri
illam alicui sine causa rationabili, sine qua nec potest valide Imperator,& multo minus potest valide Collegium, Ciuitas, vel Vniuersitas ; ex causa autem
otest valide & iuste id essicere Papa ;sicuti ex causa potest Sc valide & iuste exigere a secularibus quodcumque subsidium temporale,ut si, v. g. Ecclesia in uaderetur & aliter ipse prouidere non pollet, M. 1 Respondeo , distinguendo Antece,
dens : Pontifex tenetur stare contractui,
etiam cum subditis ; distinguo, si ratio
aliqua non suadet in contrarium, concedo; si suadet, praesertim ratio boni communis Ecclesiae,&status clericalis, sicuti est in casu nostro , nego , quare
retorquetur contra aduersarios argu
mentum. Vide quae dicebantur dubii. q. Irct. Adde, quod etiamsi sine causa ratio- nabili Pontifex concordata reuocaret, licet iniust) reuocaret , valide tamen reuocaret; tum propter plenitudinem potestatis, quam habet, dummodδ parti priuilegiatae compensatio damni nat, si quod ex tali reuocatione damnum patiatur, tum quia utrole odiosi huius modi concordata , sic hi sta semper intelliguntur, sicuti sup a dicebatur; &ex his patet disparitas ad alia , quae in argumento adducebantur, nempe quod nec iuste, nec valide faceret Papa, si illasne rationabili causa faceret, vel facete attentaret, de qua re tamen vide quae diffuse dicebantur cit. Lb. A se l. 2 l . per subsectionei sequenter.
An possit Rex rauare Ecclesii, bcos , exigendo ab illis gravamen impolitani super bona eorum, antequ im ad eo mi pcraenissent, quaecunque bona Ecclesiasticorum illa sint. sECTIO I.
Proponitur Dubitationis Resolutio.
res aliqua habebat ali quod onus perpetuum,
antequam veniret ad ius Ecclesiae, vel Ecclesasticorum; v. g. habebat aliquem censum, vel seruitutem Principi debitam , vcl onus reparandae viae publicae adiacentis , vel quid simile , hoc etiam ab Ecclesiastica persona prae'mduinost. Ratio, quia res quaeque cum suo
onere transit, cap. cum non sit 33. Ocap. Pastoralis 18. de decimis ; atque sic docent Sylv. verb. immunitaύ I . ut
mera Ty. de alii , qui sic distinguunt, es
393쪽
3is Aia Rexpossit grauare Ecclesia cos.
ves res Ecclesiae , & Ecclesiasticorum
habebat annexam aliquam galestiam,vel collectam ccrtam perpetuam, & inu riabilem, ut ex ea quotannis soluatur
certa Pensio in perpetuum , & persona Ecclesiastica tenetur illam solucre : vclres illa erat solum obstricta ad gabellam, aut collectam obligatione indeterminata , & variabili ad tempus , nimirum ad seluendum onus pro varietate temporum , & necessitatum Occurrentium , & persona Ecclesiastica non tenetur soluere atque sic etiam docent
Suarea contra Regem Anglix lib. .cap.
a Quamuis nonnulli alij Doctores de
non improbabiliter) oppositum sentiant: nempe quod persona Ecclesiastica non tenetur soluere etiam collectam certam , ct invariabilem impositam super bona, priusquam ad ipsam pers nam Ecclusiasticam peruenis lent: atque ita tenent Doctores, quos citat, &sequitur Carolus de Grassis de emb.
Cieri tu , essest. A mm rca. usque ad Num. 176. quibps addo Cardinalem Albanum intrati. de immunit. Eccles. Iom. I ., ira Intim pari. a. Peuntium
tradi de immunit. Eccles. . ubi sic ait: quando onera sunt Aerpetua, ct ce ta rebus trista, maior est discutiat :sed se generalitate sacrorum Canonum Ita dum sit , idem dicendum est, quod Ode Frimo casu, ct ego, ut tutas reddam Principum , ct magiItratuum facularium conscientias, non possκm tuta comsciem ia uis ud stiadere , quam τι cum talia onera imponenda , zel imposita iam, exigenda sunt, non aliter fat, liam confiicio , ct concedente Romano Pomtisice ; haec ille. addo etiam ex Iuristis Ioannem Nitrata. de Gueuara in propugnaculo libera. Ecclis assert. i. g. 6. num. 27. Vbi sc tradit: non potet E
ti m sit invariabile, ct certum , ct iu certa quantitate : quia collista et i onm,
quod personis imponitur secun mquantitatem possessionum, crrmum rita ut colusiae sint onera mixta ex leg. rescri
co licita, quanitim ad obligationem, ei iunm per ovale , ct quantum ad quant talem , eii reale e ac proinde quandos laturo imponitur onm sVer rebati certum , ct invariabile , id censetur 'ri in fraudem Ecclesia licorum: sic esset On- variabile , ct inceritim : quidquid cox- tradicant alij di Itinguendo , an onera certa, Arma , ct in Mariabilia sint, an.
vero incerta, im variabilia e non enim
hae distinitio a mittenda est . quando per fla meum onus siluendum imponitur in futurum ; quamuis aliter dicet dum
incisu, vel contrah ntiam. haec iIle. quae omnia , ait Carolus Grai L. in loco Iura citato . intelligeiada sunt, etiamsi bona patrimonialia Clerici reperiantur in extimo descripta: nam non transcunt in Clericos in onere suo,licet tale onus
esset Male perpetuum, & durabile Seren
394쪽
Dolitistio XXVII l. Sectio I. . 3 7, At quiquid sit de hac opinione, an
sit vera , nec ne, quae saltem , uti dicebam improbabilis non est, tum ab in trinseco, ex vi rationum,tum ab extrii seco, ex vi autbotitatum eorum, qui
Respondeo , saltem dicendum esse, quod squamuis onera perpetua certa,& invariabilia, seu mere realia , id est, quae sine habitudine ad personae qualiatatem , rebus ipsis iure perpetuo inhaerent, ab Ecclesiasticis quoque postes
soribus contra Cardinalem Albanum, Pelantium, Gueuaram, & alios Doctores, quos refert, & sequitur Catolus de Grassis loco Iupra orato, praestanda furt)tamen inter mere realia Onera numerandae non lint gabellae, seu tributa,quae saecularis Princeps lege ordinaria sui itis de bonis eorum praestanda imponit, ac proinde diusmodi onera, seu obligariones tributi una cum bonis , seu posse sessionibus ad Ecclesiasticos quoque transire non debeant, quidquid in contrariu ut videre est apud Remigium de Gonny traei. de charitat seu d o, quast.
ca8.3 .ubi ait, quod praedia omnia sunt obligata pro tributis Reipublicae impolitis , & imponendis , & cum hoc
onere transeunt in Ecclesiam dicant aliqui, quorum sententiam recte reiiciunt
onus soluendi eiusmodi tributa , quae noni.des Ara Dubit.Moria. Princeps imponit, non in mere reale, sed conuenit rebus propter personas, quae cub Principis iuridi ictione existen tes lege tributi obligari pollunt: ergo si bona , ex quibus tributa per legem impetrata a subditis soluebantur, postea ad alios policsiores, ac dominos, a Principis potestate omnino exemptos deueniunt, onere illo , leti obligationeariter eximi debent, iuxta regulam A atis myricit. O . allatam si posona
item iuxta regulam communem : mutata Lebona , misi attir etiam conuit 1ρ rei,
sicut ex communi ipsorum etiam Iuristarum lententia docent Martha .Rara
quast 3 num. i s. dc alii Passim . Confirmatur: dispolitio legis desinit.
obligare, curn in eum soria deueni in quo incipere non potulisset, dummodo sit cadem ratio non perseuer di, quae erat non incipiendi: sed fatentur etiam contrariae sententiae Doctores Principis, lege latia de tributo stoluendo, non comprehendi bona , quae ad Ecclzliam per acinent, scuta nos probabamus dub. 2 .& iterum a probabimus : ergo, M.. Distinguunt enim ipsi inter praestationes reales, siue munera patrimonialia;. quod alia sint ordinaria , seu Canonica,. quae communi lege ab antiquo temporo imposita erant : alia vero star muner, extraordinaria , seu sui perinducta, Fauob causam susci uenientem de nouo imperantur , ideoque ad Ecclesiastic rum bona se non extendunt ob des
inim iurisdictionis, seu Ruod idem est)ob priuilegium exemptionis ; sta haec. ratio similiter urget, si bona , quae sub , dominio subditorum existentia, de ob
eam causam tributis obnoxia. sunt, .
postea perueniant ad Ecclesiam a potestate Legislatorix seculatis exemit piam
395쪽
3α8 An si ex grauare post Ecclesiacticos.
parte libertati Ecclesiasticae scutisupra
dicebam, de docent Bannes m 2.2. quast. 67.ara. i. ivb. 2. concl. i. Pesantius de ιμ-
munit. Eccles disp. 3. Ioan. dela Crux
cones. 3 qui aiunt Reges Hispaniae habere priuilegium a summo Pontificeici ca Tribunal. quod nuncupatur de la er a , S: docent Carolus Gras saliis in
ι; . de alij, qui aiunt Regem Galliae obtinere Canonicatus, de beneficia conferre in Regno suo , ex priuilegio Papae ; de docent Tanardus
c.ip. 9 num. 66 Gigas, dc alii , qui aiunt Rempublicam Venetam ex priuilegio summi Pontificis in aliquibus casibus procedere contra Clericos: ergo dcc. Respondetur, transeat Antecedens, de qua re viderint aduersarij, qui asterunt: at nego Consequentia,quia quamuis summus Pontilax concellerit olim huiusnodi priuilegia, modδ reuocat illa quotannis in Bulla Coenae Domini; atque ita docet Sayrus de censuris lib. 3. ubi sic ait: Hinc patri mne causa dubitasse Ictuareum , an Iudι-ces Galliarum, qui cognoscere , ct indicare solini clericos super quibusdam ω-sbus , in censituram Sullae incidant: quia priuilegia se a per viam remunerationis sunt concessa , ct sunt priuilegia immemorabilia , in qua re siquidem dubita - .dum esset de summi Pontificis intentione, O recurrendum esse censerem ad iudiarium summi Pontimis , quia tamen Legislatoris meus, ct intent Q ex verbis eius coligenda est, non opui esse fuio, vi quis pro huius rei, ac dubiν solutione adiummum Pontificem recurrat quavisquιdem
his orbis Bulla , omnia huiusnodi priuilegia se reuocaste , summus Pontifex satis declarauit. Idem docet Maynardus depriuileg. Eccles pari. r. cri r 8. Nio .vbi sic asserit: triailegia fuerunt ρο-
stea a immis Pontificibus reuocata, ct 3nter catervi reuocationes illa, quae legitur in Sulla Laena D. mini , ibi: excommunicamus , dcc. Idcin docet Rotinus iurespons. ad Iurisconsuit . Gymnas' Pata-timi, cap. 7. fol. mihi 9 3. ubi sic ait: per Bullam Coena Domini , qua 'gulis annis in die Iouis Arimana saneta ' sentibus Principum Chostianorum Nun
ciis publicatur , illa ι lausula , non ob stantibus, dec.derogat omnibus priuilegiis contra libertatem EcclesiaIticam.
Idem etiam docet Martha de iuri .
Eces . tiber . 6 7. num. 43. de Theologi Religionis seruorum in defens. cens Pauli I cap. 8.vum. v. in sin & alij. Nego tamen , qudd si reuera ex- stat s licuti asseritur in priuilegium a summo Pontifice concelliam , defendi possit non improbabiliter opinio omposita, quod scilicet per Bullam Co Πα , quae quotannis in die Iouis Ide domadae Sanctae publicatur , non reu cetur illud, nec omne aliud priuilegium summis Pontificibus concessui . 5e r tio esse potest, quia lex uniuersalis posterior non derogat priuilegio speciali
anteriori: atque ita praeter Nauarrum summa, caL. 27. num. 7i. Fili luctus
serit: dixi hub praetextu , quia si re vera ut esse potest in priuilegium adest cone 1ssum a Scἀe Apostolica , iuste excusiri Foterunt Reges , ct R gum Minis Iris sie R gem Hssaniaru, fir Regem Gatiarum habere aliqua priuilagia i stantur Bannes Degra salius, sic ille : quod utique
396쪽
Dtilitatis X XVII. Sin. X I. 329
vtique praesumi potest in his Regibus
tantae integritatis, & pietatis. Ita etiam docet Suarce contra Regem Angliae lib. Α, p, 3 . Num. 29. qui ex Cardinali Pel- sumino non audet damnare usi uri talium priuilegi orium ; sed Apostolicae
Sedi negotium remittit:idem tradit Vas-
ubi sic ait: priuilegra m datum Regibus, ct Iudicibus se laribus cognoscendi causas Clericorum , nisi reuocatum sit, excusat illos contra immunstatem GA mmcamsaiientes. An autem priuilegia omnia quot annis reuocentur per Bullam Coenae , aliqui dubitarunt, verius videtur non reuocari , quia generalia Verba, quae rigidiora de hac re erant in
Bulla Gregorij XIII aposteriobus
Pontificibus temperata sunt.Add quod Molina dis'. i 9. Lessius dein f. T iur. lib. ι .cap. 42. dub. ii Fagundra de prae
& alij defendunt quasdam contra libertatem Ecclesiasticam consuetudines visentes in Lusitania , dc in Regno Castellae , ex vi priuilegh cuiusdam a sui mis Pontificibus concessi. Vide Salgad. de proiecit. regia , tom. a. pari. 3 cap. IO. nam .96. ct 97. Vide etiam est. dubit. 4.se l. 19subsecit. 3. 2 49 cit Bidiam Vrbani VIII. super prateruatione iurιum,&c. quae incipit: Romanus Pontifex.
Proponitur COROLLARIUM.a π Inc, casus Regni Galliarum quos L I priuilegiatos Doctores vocant, scquos districte ponit Challaneus si er
Th.det Bene Dubitraores. grace nur. 8. Θ seqq. nec non Scpriuilegium Monarchiae Regni Siciliae, Alij dciendunt , alij vero reprehendunt , de damnant: defendit siquidem eos praeter Doctores supra citatos Antonius Bouius in Responsione ad Paulum Seruitam pro censu is Paulι Vfart. q. ad argum. io. ubi sic ait: In Francia B M ha priuilegidi dasta sede Apo- solica , oiae, se procede solo ne debui
priuilegiati , non ecce de in cos alaunaisaci priuilegi' , irruali se non rhauessero ecce uto segnori Venetiani, non farebis loro Liata detra cosa alcuna, sic ille. At reprehendit , dc damnat eos ictu, praeter Doctores supra citatos,Petrii, Bit Didius in commen. de iniuriis, ct damno dato cap. 7. cones. 1 3. ubi sic inquit: per Susiam Caenae Domini videntur etiam sublati casus Regni Galliarum, quos priuilegiatos V errant, in quibus Indices securares tu i o Regno se intro
conira Clericos, haec Bitasset ditis: & priuilegium Monarchiae Regni Siciliae Ieprehendum, de damnant Baronius tom. I. anno io97. dc Hieronymus Catena in vita Pir V. At dcfendunt illud Ant nius rubecca in allegationi , ad II 6 cum Amonium Cotamuam , de Ioannes Bel tranus de Guetiva in discursu de oriagine , O u Monarchia Regni Siciliae; sed circa hanc rem vide etiam Henriq. in summa lib. io. cap. 23. Num. 3. Olib. a. de summi 'Pontificis claue , cap. IV. μ. 3. Bonacinam in Bussam Coena
397쪽
33o An Rex possit grauare Ecclesiasticos
dum Matute in responsa pro impasitione
ct 81. Maurolicum in histor. Stal. Lb.
3. araic. 9s. Laurentium Ananiam tu fabrica Mundi trail. i. f. I 29. & Cuna iam in Prael. c.ipit. si aliquem , num.
9. ct s r. nam de meo ex industria nihil ponere volo ; illud tantum monuerim , ne forte pro momentaneis rebus aeternae amittantur: videatur cit. nouissima riga Vrbani VIII. super praestruatione iuratum , 5cc. quae incipit: Remavus Pontifex.
Proponitur nona Di culiab, serius solutio.
i Biicies nono , adest in casu nostro priuilegium concordatum , seu per modum concordiae se habens : erinuiusmodi priuilegium saltem , non est reuocatum per Bulla ra Coenae D mini: quin imo nec potest reuocari. Respondetur primo: nego Antecedens. Respondetur secundo, transeat Antecedens, de quo aduersarij viderint,& transeat prior pars Consequetis; quod stilicetpriuilegia cocordata non sint reuocata per Bullam Coenae Dominiaeis
contrarium doceant Agor. tom. I tib.s Aa .i 2. ver. dictis,& alij, & videtur etiam docere Suarea contra Regem Anglia: lib. 4. caρ. I . num. 22. 2 a'. & ratio elle potest, quia illa habent se per modum contractus , ut notauit Sanchea de ma-trim. tom. 3. lib. 8. disp. io unde non intelligitur reuocata,nisi explicentur.
Confirmatur, quia per Bullam Coe- 3na: Domini propter eandem rationem non intelliguntur reuocata , vel si-spensa priuilegia Cluciatae , sicuti d
Imo probabiliter haec propter rationem nec intelliguntur reuocata, vel suspensa per Iubilarum anni Sancti, sicuti
fonsus de Leone de Iubil. pari. I. quot.
6. num. 21 9. Zerola de ann. Iubil. lib. a. cap. I9. quas . 2. Villatobos tom. I. trafi. 27. claus i et . nam. 8. Acolla iu
clarat se Clementem VIII. in suo Iubilaro anni Sancti is . & ita etiam declarauit Urbanus VIII Commiliario Cruciatae in anno i 62s. Item probabiliter nec intelliguntur quod plus est reuocata per Bullam Coenae Domini priuilegia Mendicantium, etsi solum in
remunerationem concella sint, sicuti contra Zenardum para. l. de sacram. yon. cap. 2 . 9. 8. & contra Peregrinum in scholiu ad nostra priuilegia .Part. 3. tit. Bulla Corva f. i. docent Solis ain Buctam Coene, caP. 2 I. disput. IO. N 'mero 7. concl. 3. Petrinus in praui C. Minimorum tom. i. conHit. 4. Sixti f. s. num. io. 2 seqq. Villatobos tom. I. iract. 9.dg. 61. num. s. & Portes. in additi ad dub. Regul. ver. Abbari num.
398쪽
Dolitatio X XVII. Sin. XII. 33i
lo. ViMetiam Suarea de Ret g. tom. . tract. t. lib. 2. cap. 2 i. Itaque transeat
Antecedens ,& prior pars consequentis de quo ipsi viderint. At nego posteri rein partem illius; quia quamuis concordata super aliqua re inter Ecclesiae Praelatos , & Principem saecularem edicta , atque summi Pontificis consensu , & authoritate confirmata sint,& sic nunquam i telligantur reuocata, nisi exprimantur ex eo quia se habent per modum contractus ut supra dicebatur , quin imo ob dictam causam reuocari non &beant, nisi iusta causa sic exigit ; nihilominus ex graui causa ad bonum publicum pertinente reuocari poterunt, quin, & aliquando debebunt : de ratio est, quia vel concordia ideo facta est, ut intclligatur , quousque priuilesia a sede Apostolica gratuito concella se extendere dcbeant, &tune mani stum est , concordiam ingratuitis priuilegiis sentatam ex causa aliqua reuocari poste , quin , & aliquando debere, Vci concordia transiit in pactum onerosum , atque incipwcum , & sic in naturam contractus; &tunc quoque ob causam grauissimam ad bonum Ecclesiae pertinent , reum
care illam icinamus Pontifex potest, &aliquando debet, sicuti ex communi docet Suarea tib. . defens Dei Gihal.
cap. 3 . num 24. & probatur ratione
ex doctrina generali de priuilegiis, quaerer omnes Doctores licet a Principe ob
merita, vel cum imposito onere alicni concella fuerint, tamen ex plenitudine potestatis reuocari possunt,& aliquando debent, ob publicam scilicet causam , cum bonum publicum anteferrid eat priuato; & cum huiusmodi castis in ipsa concessione, aut concordia semper cxceptus censeatur, dummodo
parti priuilegiatae, si quod ex tali reii
catione damnum patiatur, compens tio fiat, sicuti docet Suar. loc. supra cit. lib. 8. de lego. cap. 37. Num I. Adde, specialem hic rationcm consi- Αderandam este, nempe quod, cum exemptio , seu immunitas in maximum
bonum Ecclesiae, & quidem diuino iure sui plerique existimant, &ego sopia probabam introducta,& constituta sit, non potest Summus Ponti sex sine iusta
causa eidem aliquatenus renunciare; alioquin irrita erit renunciatio, & consequenter reuocari debebit.
Adde oeundd; quod etsi a principio, f
eausa subsistente , iusta videbatur re nunciatio , siue concessio iurisdictionis in materia Ecclesiastica per Laicos exercendae, tamen ob rerum, de temporum mutationem iniqua euadere potest, si stilicet cedere incipiat in contemptum iEcclesiasticί status, atque Ecclesiae detrimentum : quo itidem casu ad summum Ponti pertinebit reuocare concessionem; quamuis interdum ob maius malum vitandum toleret & silentium adhibeat. Vide cv. dubit. .setii. iv. sub
Proponitur decima di cultas, eiusque flutio.
Odiicies decimd, non potest Prin- iceps laicus priuilegium semel con cessiim Ecclesiae reuocare, i vii supra
probabam ex communi sententia D ctorum sect. s. su fit. 2. & docet praeter alios Abbas in cap. super in 2. de a Restat. num. & Suarea de immunis.
lib. 4. cap. 3o.ὶ ergo nec Ecclesia , seu Tt 1 Pontifex
399쪽
con possit Rex grauare Ecclesia licos.
Pontifex potest priuilegium semel concessuin Principi uico reuocare. Consequentia probatur a pari, tum quia exigit ratio, ut utrobique seruetur aequalitas, ergo &c. Respondetur, concedo antecedens,at nego consequentiam , & disparitas est,
quia Princeps laicus si quid priuilegii,
& fauoris facit Ecclesiae per aliqua concordata, vel priuilegia, omnino id facit superiori, & non subdito suo, & ideo manet irrevocabile per potestate ipsius: at Pontifex quidquid fauoris , & priuilegii facit Principi laico, cum semper id Laetat subdito suo in spiritualibus,
semper remanet per ipsuio reuocabile, si ita postulet ratio boni communis spiritualis, & bonum regimen Ecclesiae: unde Pontifex per nullum contractum potest a se abdicare supremam potestatem ad libere disponendum de his omnibus , quae faciunt ad bonam gube nationem Ecclesiae ; atque ita notauit
Felin. in cap. nouit. de tu liciis, num. 8.& ideo omnis contractus, & conuentio Pontificis cum quolibet Principe laico facta cum hac tacita conditione facta censetur, dummodo scilicet non vergat in praeiudicium, & damnum Ecclesiae; quae generalis doctrina speciali ratione locum habet in materia exemptionis, quia quidquid in ea remittitur ex parte Ecclesiae, liberaliter ordinarie sine compensatione concedituri, tum quia in hae cxemptione magis attendendum est bonum commune status Clericalis, quam ulla conuentio Pontificis facta cum Principe saeculari, quapropter necelle est, ut conuentio semper habeat illam
conditionem tacite inclusam, nempe, dummodo in praeiudicium , vexationem, vel vilipendium satira Clericatu non cedat; intercedente igitur simili causa, poterit con alio reuocari, & aliquando debebit; sine illa vero causa non pol rit , saltem licite; si tamen fiat, existimo factum tenere, tum propter supremam spiritualem potestatem Pontificis, quae
in se minui non potest dummodo a Pontifice parti priuilegiatae, si quod ex
tali reuocatione damnum patiatur,compensatio fiat, ut supra diccbatur in tum quia huiusmodi priuilegia, utpotὰ odiosa, sub hac Q a semper concessa intelliguntur. Idemquedico de omnibus quibuscumque aliis similibus priuilegiis;&ideo in Bulla Coenae anno i s 86. a Sixto V. fuerunt reuocata omnia priuilegia concessa quibuscumque , etiali Pontificali , Imperiali, Regali, aut quavis Ecclesiastica , aut mundana dignitate praelalgeant, & ex quacumque causa
ellent concessa, etiam per viam contra-ebis, aut remunerationis, &c. & quoad
violatores Ecclesiasticae immunitatis ita habetur de iure communi, ut videre est in cap. Clericis f. sin. de immunit, E ct s. in 6. & ibi glost. veras non obstant bis iquinimo quamuis Pontifex in concessione alicuius priuilegii expressu profiteatur , quod nunquam sit illud reuocaturus, adhuc tamen ex dictis potest illud reuocare, cum causa; & censeri debet reuocare de facto, quanao in posteriori aliqua constitutione apponit clausulas derogatorias: atque ita expresse habetur cap. i. deon uet. in 6. & ratio est, quia semper sibi reseruat mes rem potestatem ad reuocandum, quam unquam concedat per priuilegium, ex cap. dudum , j. nos igitur , de y bend. in 6 de docent contra Rebustino in comcordatu , tit. de cogit ov. f. insis re qua-ro , & contra Gabrielem Peretram d.
manu Regia , pari. I. cap. 6. docent ex communi Suared de immun. lib. q. c P. 4. num. 27. Tuscus tom. s. vers. libe
tat Ecclesiastica , cocl. 3 i. Baldellus
400쪽
ram. I. lib. s. disp. o. num. 7. ct 8. Alterius de censum disp. 22. lib. s. cap. s. in sine, Bonacina in Busta creua tom. 3. o. r. qii L sy. puIEI. 4. I. I. num. 6.oc alij passim.
3 Haec autem doctrina non procedit uti supra dicebam ex parte Principis saecularis, licet procedat ex parte Pontificis : & ideo quisuis exemptio Clericorum ellet tantum de iure humano quam tamen contendo elle primo, &principaliter de iure diuino, sicuti probabam se l. . per subsectiones siequentes non potest amplius reuocari a Principibus successoribus: quia,ut dictum est sedi. s. docent Canonistae apud Felin.
in cap. Eolesi ancta Maria, num.π.de constitui. O in cap. nouu,de iudic. num. 6.& Theologi apud Azorium tom. t. lib. y- ωρ. i s. quae . s. quibus adde Gumaram in Propugnac. libera. Eccles. sera. i.
g.7 num. 3 3. ct s & Baldellum loco supra cuilib. dis . , s num. i priuilegia uel concesi i Ecclesiae, vel ad pias causas , aut personis non subditis, non possunt amplius reuocari : quia eo ipso
transeunt in ius alterius, in quem amplius non manet potestas: cum non stis cui fit concesso, subditus concedentis; & hoc tanto magis verum ei quanto priuilegia suerunt concella in remunerationem laborum , & ob merita praestita, sicuti in casu nostro contin. git.
Conficinatur , quia bona Ecclesiastica iure diuino sunt libera , & immunia , potestate laica ; sed priuilegium Ecclesiae semel concessum, & as illa
acceptatum inter bona Ecclesiastica connumeratur : ergo non potest Principe laico illud reuocari ; alioquin Prin ceps laicus haberet potestatem super bona Ecesesiastica, quae de iure diuino sunt exempta ab omni potestate laica-
li, sicuti ex sententia communi omnituri Doctorum, ect.ε. O s.supra Prin
Proponitur aduerten dum. ADuerte hic, concordata interEcclesiasticos, & saeculares , etiamsi in Concilio prouinciali facta sint, nisconfirmentur a lumino Pontifice, nihil contra priuilegium inimmunitatis E clesiasticae operari, quod tamen intests-ge, quando per concordiam conceditur
laicis aliqua iurisdictio in Clericos: nam si non conceditur iurisdictio, sed
sellari executio, vel nudum factunt v Ieripere arma Clericis noctu illa portantibus , vel comprehendere Clericum in fiagranti crimine inuentum, deci in valida erit talis concordia , cuia id non est aliquid iuris laicis in Clericos concedere; sed potius laicos ad exquendum ministros sibi assumere : atque ita docent Suarra contra Regem Angliae lib. . cap. 3 2. de Baldellus in loco sum a cuato, qui recte ibi aduertunt huiusmodi concordiam semper debere elle ab arbitrio Praelatorum Ecclesiae dependentem. Ratio , quia non pollunt hi ius aliquod in Clericos Iudicibus laicis transferre; tum quia sic semper erit integrum P latis Ecclesiae , non obstante concor dia prohibere laicis, ne tales actiones in Cleticos exquantur , quotiescunque sic expedire visum faerit etiamsi concordata client quacunque diuturna consuetudine