장음표시 사용
371쪽
Rex possit grauare Ecclesiasticos.
Tertiδ, quia etsi Principes Clericos ab iniuria defendant, & curent,ut tranquillitate temporali fruantur , Clerici vicissim Principibus longe maius beneficium conserunt: ipsorum enim mini- stetio fiunt Christiani , aceipiunt doctrinam salutis , remissionem peccat
rum , animae lanitatem , panem coelestem , caeteraque sacramenta, ac vitani aeternam:& praeterea ipsorum orationibus , & sacrificiis fulcitur Regnum,
avertuntur calamitates, conciliatur pax, & Delix status rerum : ergo &c. Vnde Constantinus , & Conitans concedentes Ecclesiasticis perpetuam securitatem ab oneribus , inquiunt : Icientes magis Religionibus, quam ossiciis ex labore corporis , vel sudore nostram rempublicam contineri, ut resertur in cap. 23. in qualiabet. M quaest. 8.Hinc patet Clericos libis muneribus Ecclesiasticis satis abunde compensare Principi, & Reipulicae : unde omnis ratio postillat eos ad alia munera , & timbuta non astringi. Secun id patet Principes lege Religionis , Observantiae , dc gratitudinis obligari, vi Ecclesiasticos exemptos habeant , iure naturali diuino sic dictante: unde quod ius diuinum naturale dicta bat elle faciendum, id iure Canonico,& Ciuili postea praestitum fuit, o patet ex Canombm citatu: itcai ex caῆ. in
qualibet 23. 2 duobis sequentibu .quaest. .es' ri. quaest. l. per multa capita : item ex cap. et si Clerici 4. cam Gerici 8. sex cast. qualiter . de Iudiciis. Vbi aduerte,quod toto tempore,quo Imperatores fuerunt ethnici, Clerici in
temporalibus sucrunt illis de facto sub tecti, sicut laici: quia neque Principescos eximebant, cum eorum dignitatem,& veritatem non agnoscerent: neque
eos lem eximebat summus Pontifex eo, quod non pollet, ves expedire pro tunc,
non iudicaret, postquam autem coeperunt elle Christiani , sensim eos eximere coeperunt. Primo enim Constantinus lege data exemit eos ab oneribus personalibus , ut patet ex cit.cap. 23 .rn qualibet a s. quaest. 8. & a solutione publici census, ut testatur Sozomen. lib. I. cap. 8. h Zor. in caeteris tamen manserunt subiecti: denique Iustinianus exemit in causis ciuilibus pro prima instantia solum, in criminalibus autem re liquit eos sub Iudice saeculati, ut patet
parunt sibi isti Imperatores in causis Ecclesiallicis, quae iure diuino liuit omnino exemptae , Sc praecipue Papa ab om- iurisdictione laicali: unde a nemine iudicari , aut deponi potest; neque ab At gusto, neque a Regibus, neque a POpi lo, etiam ab omni Clero, ut habeti in cap.vltimo Concit Roman. sub Diuess.
I.de videri potet Si inanca de cathol. in silui. tu. iE. num. i. dc ratio est , quia
clari potestatem suam non a Principibus , neque ab Ecclesia, sed a Clitillo acceperit, conseqtiens est , ut eadem excidere non possit , nisi Christo au- serente , quod accidit primo, si in haeresim notoriam labatur , saltem postquam ab Ecesesia declarata fuerit, sicuti ex communi docet Suarea lib. 3. δε- fidei Caihol. capa8. 2 lib. 4. dele, tbm,cay. 7. Secundo , si Papa Episc patiaria resignet , Ecclesia relignationen acceptante. Tertio, si exterius se gerat ut haereticum , ideoque Eccletia alium eligat : qua ratione submoto Liberio Pontifice, Felicem II. substitutile existimat Bellarm. Lb. .de Pontis e '. Quarto, si tempore schisinatis Ecclesia cognoscere non possit, quis verus Pontifex sit: tunc enim potest prorter bonum commune alium eligere, sicuti l
372쪽
cet Suarea lib. 3 .defens cathol. cap. 18.& Bellum. de concilIib. 2. cap. l9. ad 3.
8 Idem Iustinianus concessit postea Ecclesiasticis immunitatem a qui Ddam tributis , ut patet ex I. sancimus 23 . d. de sacios. Eccles. denique a posterioribus Principibus omnino exempti fuere: eaque exemptione multis taculis consentu totius Orbis sunt potiti.
Proponitur ex secunda flutione
HInc sequitur per consuetudinem
rabilem , sola sit, & nullo titulo , seu priuilegio suinini Pontificis adiuuetur, non polle Ecclesiasticae exemptioni, seu immunitati setiam si non sit de iure diuino quidquam derogari atque ita
docent Doctores in cap. Curio, ubi Abb. num. s.ct 6. de iudiciis , Baldus in br. Authent. cassa Cod. de I. Ecelsis , glois in cap. vlt. vers. ratio bilis , de consuetud. Abb. ibidem num. s. Rochus sect. s. num. 2O. Ioannes L pus de liberi. Eccles pari. I. quast. 6.M. Anton. Gabrielius lib. s. de pro Fripi. cones. I. Num. 9. Martha de iurisdi t. pari. 4. caseii 63. 9 6 . AZor. rom. i. lib. s. ωρ. 1 3. quaest. 8. Suarer lib. . defens . Dei cathol. cap. 3 . num.1o. Tanncr. lib. 2. defens. Eccles. liber t.
cap. i 6. & alij multi, quos supra est bam ; quamuis huic communi, & --rae doctrinae ex parte contra dicant Couar. iupract. 99. ωρ. 3 i. num. i.
cap. 3I. Iulius Clarus lib. se senis ρυ-ctica criminalis, quaest. 3 6. num. 3. Vbi aiunt, quod etsi Ecclesiastica immunitas in totum tolli non potest per contrariam consuetudinem, possit tamen ex parte ; ita ut incertis causis magistratus iacularis , exerceat iurisdicti nem quae alioquin ad Ecclesiasticos proprie pertinent, de qua re tamen contra
Couar. de Clarum dicetur infra diffusius in tertia responsione & dicebatur supra dubitation. q. sectio a'. subsectio 3. O . Sed breuiter pro nunc probatur sic Corollarium: si consuetudo Ecclesiasticae immunitati derogare potest, vel id
fiet per inodum reuocationis, inte ueniente scientia, ac patientia, idemque tacito consensu summi Pontificis: vel per modum legitimae praescriptionis, quae etiam ignorante Principe,aduersus legem fieri potest ; sed neutrum dici potest , ergo. Non prius, quia
satis constat, summum Pontificem huiusmodi consuetudinibus non praebere tacitum cc sensum approbatiuum, quin potius eas reprobare, & datonstre pcrgeneralia edicta, & censuras Bullae Coenae vi dicetur infra in Responsione adiretiam obtemonem quamuis 4nterdum toleret , quia ob periculum maioris mali, efficacius resistere, & prohibere non potest. Non posterius , quia consuetudo , quae ut irrationabilis damnata est, non potest via praescriptionis legem abrogare, sicuti constat ex cap. vltimo de eo uel ud. sed consuetudo aduersus Ecclesiasticam libertatem , tanquam irrationabilis, sepe tapius in iure damnatur, ut videre est in auth. cassa Cod. de S. Ecclesiis, cap. I. ca . ad nostram, cap. inter, de consuetud. capit. cum terra , de elect. cap. Clerici, de iu
dic. cap. nouerit, desentent. excommvn.
373쪽
3is it e possit grauare Ecclesiasticos.
consuetadine Ac altera, clois iv cit. cap. vlt. ver. rationabilis, ibidem, Abb. m. s. pro regula tradunt; quod consuetudo irrationabilis est , quae contra
neruum Ecclesiasticae disciplinae,vel Ecclesiae libellatem tendit . ergo dcc. 3 Confirmatur,quia ubi est incapacitas ex parte praescribentis , non potest erocedere praescriptio , sed laici , sicut aliorum iurium spiritualium , v. g. iuris decimarum , Ecclesiastici beneficii, dcc.sunt incapaces, ita etiam iurisdictionis simer Ecclesiasticas personas incapaces sunt, ergo non pollunt eam via praescriptionis adipita. Confirmatur secundo, quia omnis legitima praescriptio legis authoritate,&adminiculo niti debet, cum sit beneficium a iure inuentum, & impertitum, sed praescriptio aduersus Ecclesiae libertatem a nulla lege adminiculum accipere potest, ergo &c. Minor probatur, quia non potest accipere a ciuili, cum ea limites suae potestatis excedere non possit, nec debeat, nec a lege canonica , cum sacri canones, eorumque custos summus Pontifex huic praescriptioni semper resistant, ergo &ci
Proponitur COROLLARIUM II. i Equitur , secundo Ecclesiasticam
exemptionem , seu Immunitatem,
etiamsi non sit de iure diuino, non posise a Prinpicibus successoribus reuocari.
Ratio , quia ex mente concedentium
concessio fuit absoluta , & per' tu omnis autem donatio,ves exeptio facta communitati, in perpetuum est itreum bilis. ergo, dcc. Secundd, quia sitit facta ad remun randa beneficia spiritualia, quae Principes, & eorum Regna percipiunt ab E
Tertio, quia principaliter ad Dei h norem facta suit, scut donatio agrorum , qui offeruntur Ecclesiae , eiusque Ministris; unde sicut sacrilegium estet repetere agros Ecclesiae donatos, ita sacrilegium erit reuocare Clericorum immunitatem: ergo,&c.
Quarto, quia Orbis Christianus, a quo Principes habent authoritatam, consensit in hanc exemptionem: unde non potest Princeps eam reuocare, sicut quod semel consensu Regni est alienatum , non potest postea unquam repeti:
Quinto, quia Conciliaac Pontifices, qui sunt supra i plos Principes,eam confirmarunt.
Sexte, denique, quia iure diuino naturali Principes tenemur saltem eam facere, & factam ratam habere, sicuti supra ostent um cst: ergo cc. atquc ita d cent etiam reliqui omnes illi Doctores, qui non tenent, immunitatem Ecclesiasticamelle de iure diuino, ut Caietani verb. Excommvn. cap. 3 r. 9 37. Victoria releu. de potest. Ecclesia, sub fine.
374쪽
Dubitatis XXVII. Sed Z. TI. Subsi T. Ill. sir
manu regia cap. 3. num. 3. Garsas de
centr. Iur. lib. 2. cap. I. num. 29 Mori. in empor. inrpari. I. tit. 2. quast. 12.
Doctores, quos citat Bellere. in di quis
Proponitur COROLLA R. III. SEquitur tertio , etiamsi exemptio
Clericorum non esset de iure diuino , & Principes noluerint in hanc exemptionem consentire, summos Pontifices tamen, & Concilia oecumenica habuisse anthoritatem, eam inducendi, sicuti docent Doctores iam modo supra citati, inter quos elio Couar.in pract. cap. 3 r. num. 3. ct . & ratio est, quia
habent summi Pontifices potestatem Christo, statuendi id, quod ad bonum spirituale Ecclesiae, & Dei honorem videtur necessarium , aut valde expediens,
sitis exemptio Clericorum a iurisdictione saecularium est necessaria ad bonum spirituale Ecclesiae, & Dei honorem, e go , &c. Minor patet ex dictis , & probatur quia alioquin valde vilesceret status Ecclesiasticus, & res diuinae, quas tractant, si instar laicorum ad Iudices seculares Clerici traherentur ; tum quia valde distraherentur a rebus diuinis: nam facile a laicis possent vexari, tum quia periret libertas illa sacerdot lis , qua in laicis instruendis, & corripiendis uti debent ; tum denique quia iacile etiam causas Ecclesiasticas latet ad se protraherent.
α His adde, quod Principes sunt subditi Pontifici, sicut oves Pastori , sed
superior potest aliquem eximere a iurisdictione sui subditi, praesertim quando recta gubernatio , & honor Dei id postulat,ergo &c. Porro, si Pontifex potuit Cleticos Feximere a iurisdictione Principum saecularium , potuit etiam eximere a tributis , cum tributa ob iurisdictionem in perionas pendantur, ut constat ex Apostolo ad Roman. t s. ideo nece state subdiu estote , non solum tro ter tram, sed propter conscientiam : ideo enim retributa praeniatu. Vide Billumin. tra'. de potiar. summ. Peniscis, conica Bardaium cap. 3 .dc contra Paulum Serui tam fol. mihi T. Vide etiam Sotum in . distinct. 21. quaest. 2. art. t. covcl. s. Baglionem in alsi. yro immunit. E cles. yropos. 2 . Suarea contra Regem
Angliae lik . cap. I i. num. 7. cap. ia. ct cap. is . num. Io. Ualboam de Magrouiso in lin. yalmat. tom. a. cap. t. de iudiciu . num. 36. Anton. Bouium
in respons ad consider. Pauli Semita
sura Pauli M.fl. mihi 38. qui docent contra Michaelem de Palatio iis 3. dist. is .d Jut. s Salgad una de prote d. Reg.
ptionem Clericorum quoad pedonas, res , suille introductam ex pietate Im- heratorum , & ab illisoriginem iunipi ille, ius Canonicum confirmalle ; cum potius ius Canonicum illam introduxerit , & tribuerit principaliter, Imperatores autem postea confirmauerint,3c ideo Seruantius in defensione 3mmκη. Eciles fol. i8. recte obseruauit, leges Imperatorum pro Clericorum exemptione non suilla leges institutorias,sed subsidiarias ; atque ita definiuit Rota R r 3 coram
375쪽
318 An Rex possit grauare Ecclesiasticos,
coram Merlino in una Alban. t c so. qudd ut recte notauit Filotheus in dosos Pauli V. fol. mihi i9 euidenter probatur etiam ex verbis ipsis Imperatorum , uti illa consideranti patebit.
Proponitur eiusdem tertia dis tibiatis tertia solutio. TErtio respondetur: dato , & non
concello, quod exemptio Ecclesiasticorum non sit de iure diuino, neque sit de iure positiuo , iure diuino dictante , sed sit solum mere de iure positivo,
adhuc contra illam consuetudo in oppositum non valet. Ratio, quia ius C nonicum consuetudinem illam prohibet , & damnat, tanquam iniustam, Miniquam , cap. r. de conjuet. c. ad no-Πram eod. tit. Adde, quod de reprobat omnes leges immunitati Ecclesiasticae contrarias,tanquam iniustas,& iniquas,
ut constat ex toro tit. de immunit. E
oues de docuit Bart. in l. de quibus num. . j. de legib. ergo idem dicendum de consuetudine, quae legi aequiparatur, sicuti recte probat Butrius in cap. cum ex Nili, num. 3O. de ρ ascript. de Rochus in cap. t . de consitietud. num. sa. multos alios referens, At omnis consuetudo, quam ius Canonicum, ut iniquam reprobat, irrationabilis est : Ggd non est mirum, si legem canonica non Vin cat , cum, ut pote irrationabilis, vim consuetudinis non habeat. Vide Val-
m. ii. Collegium Bonon. in res οὐ. pro libera. Eccles num. 33. ubi, quod
ad praeiudicium exemptionis Clericalis,& libertatis Ecclesiasticae nihil operetur
longissima consuetudo contraria, vel praescriptio immemorabilis probat ex cap. Clerici, de ibi glois in ver. consue-ttidine de iudiciis , ct ex cap. ad audientiam, or cap. fn. de cons ubi gloss. ει- clarans , quae sit consuetudo irrationa- bilis, non praeiudicans iuri positiuo,ait esse illam, per quam aliquid introductitur contra neruum Ecclesiasticae disciplinae, seu libertatis ; unde & ita definiuit Rota in antiquis decis. i O. Vide
etiam Euerardum cons I9 . num. 7. Germomum in assen. libera. Eccles. cap. 4. g. i . Vigianum de immun. Eccles disp. 2. concl. 4. Fagnanum in respons pro cens Pauli L . pari. 4. fol. mihι Ii F.
Adde, quod in cap.nouerit de sentent. χex m. cxcommunicantur, qui seruari secerint consuetudines introductas contra libertatem Ecclesiae ; Item excommunicantur Potestates, Consules, Roctores, aut Consiliari, locorum, in quisbus eae seruatae suerint : Item excommunicantur , qui secundum illas praesumpserit iudicare, vel in publicam so mani iudicata scribere, & in Tulla Cinna num. i s. communicantur,qui praetextu cuiusuis consuetudinis aliquid secerint contra libertatem Ecclesiasticam,& num. i' dicitur , quod ad hoc, ut uis quomodolibet se interponere post in caulis criminalibus Ecclesiasiaco- 'rum, requiritur specialis, specifica &expressa licentia sedis Apostolicae , ac tandem in fine eiusdem Bullae habetur, quod in omnibus, & singulis,quae in illa fuerunt praemiisa, nullatenus potest, aut debet in posterum praeiudicari per
quoscumque actus contrarios, tacitori
vcl expresses , neque etiam per patientiam tolerantiam ipsius Papae, quan
376쪽
locumque tempore continuatam, quae verba clarissime excludunt omnem contrariam consuetudinem, quae possit ii duci etiam per patientiam, & tolerat tiam Pontificis, de qua re dicetur infra di fusius in Responsione ad tertiam obie-ἱctionem vide quae dicebantur diub. . feci. i 9. subsert. 3. 4. dub. I s.seest. 1. Vide etiam Bullam Vrbani VIII. Super praeseruatione iurium sedis Aposto-
Proponitur quarta di cultas, ei que solutio.
Odiicies quarto Det respectit con- asuetudinis uniuo saliter Clerica- α &ci a quibuscumque praeiudiciat, leni exemptioncm abrogantis, vera sint bus, quae incipit. Romanin Pontifex.Vi- supradicta: nam generalis consuetudi-de etiam Baldellum, qui, quod quando nis istius prae te ferret indecentiam , Selex ab initio resistit alicui consuetudini irreuerentiam Ecclesiae, & statui Eccl
inducendae,eamque reprobat,ut irrati siastico,adeo ut propterea nec per legemnabilem , & iniquam , non possit po- scriptam talis uniuersalis derogatio im-stea talis consuetudo ita inualescere, ut munitatis fieri pollet, tamen non vide- legem abroget, ex multis probat in disp. tur illa pro dcre de consuetudine pa
theol. rom. l. lib. s. disp. 39 num. ro. ticulari, quae non possit introduci in qui O num. ii. Probat ex S. Tholam ire 2.1.2- i.9 . a t. .ad 3. & aliis, quoad hoc, ut consuetudo , quae est lex non
scripta , possit obtinere contra legem scriptam, debet elle inducta a multiti dine , penes quam sit potestas condendi legem & abrogandi, vel saltem debet
certis materiis, vel causis , vel personis, vel Prouinciis, &c. in quo casu consuetudo non semper in irrationabilis Ud, M. atque ita praeter Guillelm. Ben
dictuim in cap. Raynucuis , de te iam. num. 322. Tiraquellum lib. i de retina I. g. 32. glog. I. num. 8 i. Gassiam de κα-
este perinlisa, id tolerata a Principe i, bilit. I 8. gloss. 9. numer. Iulium
lem potestatem habente, sed certum est Clarum tib. s . sement. 9. in. qm f. 36. quod laici non habent potestatem con- num. 3 . Boetium decis 62. num,2o. Sal-dendi legem contra ius canonicum scri- gadum rim . a. pari. r. cap. l. 8 I. 3.ptum de immunitate Ecclesiastica , & num .i28. Sc Ioannem de Roa in Apol. certum est, quod non pollunt contra de iur. 'inci p. quae i. 2. m. a. docet illud inducere consuetudinem : ex alia parte certum etiam cst, Papam talem consuetudinem non permittere ,& t lerare , & cum quotannis in Bulla Co nae grauissime illam damnet , ac rUrobet : ergo certum est, quod laici non possint inducere consuetudinem contra ius canonicum scriptum de immunitate
quod in aliquibus casibus consuetudo legitime praescripta possit restringere,
aut limitare clericorum exemptionem.
ex eo, quia arbitratur, ipse, elle illam solum de iure positiuo quamuis fateatur ibidem , id non procedere poste, nec debere, si dedecus inserret ordini Eccle siastico in & sic defendit quamdam consuetudinem Angliae , ubi Clerici cog
bantur coram iudice saeculari super rea
libus ctionibus litigare, cili eam reprobet
377쪽
3io vin possit Rex grauare Ecclesia cos.
reprobet in personalibus. Respondetur,opinionem etiam istam Cou r. nullo pacto esse admittendam. Ratio, quia expresse est contra tex. in cap. Clericis de iudic. ubi habetur, quod Clerici maxime in causis criminalibus in nullo casu possint ab aliquo, quam ab Ecclesiastico Iudice , condemnari, . etiamsi consuetudo Regia habeat, ut fures a Iudicibus laicis iudicentur , quae verba aperto probant , particularem consuetudinem non polle clericali priuilegio ex parte derogare ; dicendum
est igitur omnem consuetudinem , siue generalem, sue particularem, libertati Ecclesiasticae contrariam , elle irrationabilem , & iure reprobatam, adeo. ut non possit immunitas haec consu tudine contraria ex parte derogari; quod & patet etiam ex omnibus decretis Canonicis , quae loquuntur de consuetudinibus particularibus, easque omnino reprobaran, atque ita saepe Pomtifices Concilia declararunt,ut prieter cap. Clerici citatum. constat ex caris inolita, ca8. Flacuit, cap. fi Clericis , cap. A quis ex fratribus . cap. peruenit tr. crisI Z. s. ita etiam docent Suar. contra Regem Anglia lib. q. cap. 32. num. t q. O seqq. Azor. tom. i. lib. s. c pit. 12.
Proponitur quarta di cultus,eiusque solutio.
Oziicies quarto ex Salgado loci su-yracit. Num. 13 . interdum fetipolle, ut consuetudo sit, non solum labcorum, sed etiam Clericorum sui si hi
non coacte, sed libere laicorum consuetudinem observent , eorum adeundo iudicia, vel tributa soluendo, &c. &tunc consuetudo erit mixta eu communis laicis, de Clericis ι atque adeo in Ecclesiasticos etiam vim habebit. ita Salgad. ex Couar. qui in WacI. dist. - . i. docet, in tali casu consuetudinem poste propter rationem dictam Ecclesiasticae , libertati derogare, si alias illa strationabilis. Respondetur, & opinionem istam inullo modo elle admittendam. Ratio, quia consensus Clericorum in tali casu,
cu sit in praeiudiciu Ecclesiasticae libe tatis, nihil operatur , est enim priuata quaedam renunciatio priuilegii in pro iudicium status Clericalis, cui primo de per se priuilegium competit, & sic omnino inefficax tum quia tali consensui Clericorum non as stit exprcstus , vel tacitus con sensus Pontificis, sine quo nulla potest esse consuetudo iuri canonico derogans, ut supra dicebatur. Vnde quando dicitur consuetudinem Clericis , & laicis communem , Clericos etiam ligare, intelligendum est de consuetudine , quae non praeiudicat sic is canonibus, vel dummodo adiit consei sus Pontificis expressus; quapropter inconsuetudine priuilegium Clericale in aliquo casu abrogate,utpote canonibus aduersan
378쪽
aduersante, requiritur expressus consensus Pontificis; quia in materia iurisdictionis nunquam tacitus, seu implicitus Pontificis con sensus praesumitur, cum materia iurisdictionis sit materia valde odiosa. Adde, quod in tali casu non potest consensus tacitus sine magna causa prudenter, & honestὰ dari, & quoties consensus non est prudens, & honestus in Principe non praesumitur: ergo &c. Vide Suar. contra Regem Angliae lib. q.
Fracit. ct in cap. i. de foro compet. Nu
, Et quod dixi de consuetudine, intel- ligo & de praescriptione:sicut enim nulla consuetudine eri uilegium Clericale diminui potest, sic nec praescriptione,
quantumcumque immemorabili.Ratio,
quia laicus est incapax istius potestatis,& sic non potest possidere, atque adeo nec potest praescribere, ut patet ex cap. causam depraescription. Adde, quod semper in tali casu deest bona fides , sine qua nunquam potest procedere praescriptio, nec usucapio: ergo &c. atque ita uocent Beliran. de Graeclara in Iropugn. Eccl. liber. assert. i. 6 7. num. 3 7. Vi- anus de immunit. Eccle . dis' 2. concl.
de alij contra Petrum de Vrries in otio
Neque dicas consuetudines, vel praescriptiones istas iustificari per tacitum
consensum , vel approbationem , & t letantiam Pontificis : nam praeter ea, quae seupi a dicebantur , est merum figmentum , ut recte definit Rota deesI 6 de consuetud. in antiquM. quae respondet omnibus, quae in contrarium addu
Adde, quMPonti sex tantum abest, squod implicitem illas consentiat, vi potius singulis qui selinque annis in Bulla Coenae res et , & expresse easdem reprobet, tanquam corruptelas, & abusus, ut ibi videre est , & in Rota Romana colam Pegna in una Osen. Canon. die i. Decembri, is s. sed de hac re diffusus dicetur infra in re onsione ad Obi tionem sequentem. Vide cit. dub. se Li'. subsin. s.ct cit. Bullam 'bani VIII. super praesermitione iurium , &c. quae incipitῆ nanus Pontifex.
ζroponitur COROLLARIvM I. EX dictis sequitur contra Antonium I
let consuetudo , quod Clerici conuoniantur in Curia saeculari pro debitis regalibus , praesertim , quia Clerici per acros Canones simpliciter, & absolute sunt exempti a Iudice saeculari. etiam
in causis ciuilibus , in quocumque ne gotio, ca'. nullus Clericio ii . quaest. 1. ubi dicitur : omne negetium C cortim
in Episcipi fui, dec. ergo si omne negmtium Clerici agendum est coram Episcopo , agendum erit etiam coram Episcopo negotium Clerici debitoris Regis : tum quia in Tridentinoses. a
de reformat. cap. 1O. quod causae omnes
ad forum Ecclesiasticum quomodolibet
pertinentes coram ordinariis locorum dumtaxat , cognoscantur ; sed causa
Clerici debitoris Regis pertinet ad sorum Ecclesiasticum cum Clericus in Civilibus gaudeat priuilegio , ut patet ex cap. nutu Episcopi ibi, neque pro S s ciuili
379쪽
An possit Reaegrauare Ecclesiasticos.
322 ei uili causa dec. ergo dicta causa Clerici debitoris Regis ex Trideiuino cognoscenda est coram ordinariis locorum: tum quia iura declarant causas, in quibus Clerici pro ciuilibus pollunt conueniri coram Iudice seculari ut patet ex
pei. sed inter dictas causas non numer tur causa Clerici debitoris Regis: ergo
Nisi sorsan dicas cum Suare contra Regem Angliae m. cap. I .uum. I . &aliis , quod bona resalia , quando conceduntur Clericis, sub ista conditione concedi censeantur: & ratio elle potest, quia cum talis conditio non sit per se mala, potuit voluntarie apponi, atque adeo est seruanda cap. verum de foro com ei. cap.verum de condit. apposita, de ibi Doctores.
Conficinari potest a similli, quia Ecclesiastici habentes seudum , Rege tenentur ratione studi praestare Regi ope. ω auxilium in bello, secundum heud
rum conditionem : quia sic ipsis concessum censetur seudum, sicuti docent ibanus de iure sci, cit . e. ium. 2. Carolus Degrassatius Regalium Francia Lb.
a. iur. i . Martha de iuri . art. . cent. I.
casu ii . num. 26. Intrigliolus defudis, quU.3o. num. i & Petrus de Gregorio irael. de eon sis studi , art. S. quaere. 2.verb. tertio limito, & alit ergo &G. Vnde tamen non inseras, quod Ecclesiastici tenentur sinant in Rege ire ad bellum; quia id Ecclesiasticis dedecet:
atque adeo in concessione seudi non inclusum cenietur : quidquid in controrium dixerit Petrus Antibolus de mu a-
diuum ,fol. 13. col. a. & Lancellot. intemplo Iadicum, lib. i. cap. 2.de Rege 9.
3 . Num. 9. tenentur tamen utpote seud
tari; non nego) obedire Regi: non ta men prius Regi, quam PApae, Ut fals.
dixerunt Olibanus ubi supra , ωρ. io. num. 6. & Degras latius iuri i3. quin t nentur obedire prius Metropolitano, quam Regi , ut recte docet lartha in loco supra cit. num. i 3. & ratio est, quia maius est vinculum spirituale , quam temporale, cap . solita de maior. ct obed. nec obstat iuramentum fidelitatis directo domino praestitium nam semper intelligitur in illo ocepta milioritas sui superioris.
Confirmari potest secundo etiam, ssimili, quia si quid Ecclesiae , v. deci
niae sunt i eularibus in seudum concessae, cognitio de iis non pertinet ad Iudicem Leeularem; sed ad Ecclesiasticum,
sicuti contra Couar. prael. qq. ωP. 3 s. num. 2. de Rebulsum tradi. de decimis, quast. Io. num. 39. docent communiter Doctores, Azotius pari. r lib.7 p. 26.
qu 3 Fagunder praecepi. s. lib. . cap. s. num. s. & alij, quos ipsi citant, & sequunturi,& ratio est,quia adhuc seudum ipsum oritur ex iure decimarum, quod est Ecclesiasticum , & spirituale: ergo
Adde , quod priuilegium percipiendi s
decimas, utpote exorbitans,& odiosum,
cum sit in praeiudicium Ecclesiasticae libertatis, extendi non debet ad cognitionem causae, nisi id exprimatur: quare merito Couar. & Rebussus, ut ιtibi dicebam , sunt caute legendi , quia plus iusto inclinant in fauorem Principum fecularium cum praeiudicio Eces fiasticae libertatis , sicuti praeter
alios notauit Sua Ede relig. iom. I.tib. i. Ee diuino cultu. p. .
380쪽
T dato, quod esset vera opinio Couar.& Rebusti, sequitur saltem, quod in tali casu non solesu laicus, sed
etiam Ecclesiasticus Iudex, pollet causarii decimarum cognoscere, & definire: atque ita notauit Moneta de decimis, cap. 8. 1uo. I .num. i s. & ratio est, quia non censetur summus Pontifex, aut Ecclesia , ius decimandi laicis conc dentes , eiusdem iuris cognitionem, alias sibi de iure competentem, a se in dubio abdicare voluiste , nisi aliud in contrarium euidenter appareat, c a id, ut supra dicebam, sit quid a iure exorbitans& odiosum. Itaque in tali casu cognitio decimarum ellet mixti fori, quod tamen ego simpliciter non admitto, quia simpliciter spectare iudico ad solum Iudicem Ecclesiasticum, utisupra probabam.
a Si quaestio tamen decimarum esset facti, v. g an Titius percepetit, vel soluerit , vel percipiat, vel soluat decimas, ad effectum quoque, ut is s de quo non dubitatur, quod de iure soluere decimas debeat in cogatur eas soluere Ecclesiae, eiusque Rectori, vel si conductor decimarum laicus ad eas soluendas coram Iudice conuenitur; vel si agitur contra tertium detentorem decimandorum fructuum ; vel tandem si agitur de restiti tione decimarum , ut si sarto ablatae essent, aut venditae , aut in alios usus temporales conuersis , &c. Iudex Ecclesiasticus, etiam in tali casu non ne in potest cognoscet iam quaestio tunc, iboet sit de decimis, quia tamen est facti, causa est mixti sori, sicuti ex comm
S. cap. 8.riust. 2 . ex Bald. Fulgos. F chin. & aliis non improbabiliter ait rant , qudis etiam in tali casu, quando
licet est quaestio facti , solum Eces
fasticus sit Iudex competens ratio elle potest: quia etiam in tali casu cai sa ortum habet ex iure decimarum,
quod non ciuile , & prophanum, sed Ecclesiastici im , de spirituale est, causa autem spiritualium, etiam cum qinestio est facti, ad Ecclςsiasticum Iudicem solum spectat: ergo &c.
Dixi, si quaestio est facti ; nam si s sit quaestio iuris: verbi gratia ad quam
nam Ecclesiam pertineat ius decimarum : quonam titulo percipiantur decimae ; sit ne quis priuilegiatus, seu exemptus a decimis : item de modo it rimandi , de tempore , &c. certum est, quod pertineat solum ad Iudicem E clesiasticum,ut sere apud omnes in consesso est. Sed circa praesentem quaestionem,&alias quaestiones de decimis , praetercitatos Doctores vide Tannerum m 2. i. Eisput. s quast. 3. dub. i. & Ouallos de cogni-