장음표시 사용
361쪽
3o Rex possit grauare Ecclesiasticos.
cile negotiationem Clericis prohibitam, & quae debitum tributi habet annexum , in qua lucrum intenditur exemptione prius facta ; secus si lucrum non ex emptione se aliter; sed aliun- proueniat, & sic negotiator inquit ipse non es, si vendas vinum , triticum, oleum ex redditibus tui benefici j, aut ex troilcssionibus tuis patrimonialibus colecta , quia illi non stuchus emptionis; sed tuarum pollessionum: ita ctiam do
cet, quod non dicitur negotiari , qui vinum,oleum,& alia , quae cx suo agro colligit , de vendit , siue in eodem loco vendat , siue alio transsercnda curet, ubi carius vendere possit: nullus enimi inquit ipse negotiari censetur , vendendo res ex propriis bonis Ecclesias i-cis , vel patrimonialibus collectas. Ita etialia tradit Sotata in Bulla Cre , cap. a 9 disp. 2. con fiatum ubi docet,quod ne otiatio lucrativa dicenda non est in casu, quo Ecclesiasticus bona sua mittit ad locum , ubi pluris valent: unde inquit ipso.) ex Zaccharo, & aliis, in quibus Rex Episcopis, & Clericis vltra marinis stipendium soluit , tributum exigi non licci, quando illa venditionis causa ad hoc Regnum asportantur, quia proprie loquendo hoc non cii negotiari , ita etiam tandem ex iuristis, ipsis doca Martha de iura dia. pari. q.
quidquid contrariam dixerit Carolus de Grassis de
Proponitur contra Dulitationis r
solutionem positam , prima dis curiin , ei De os lutio. Oniicies; quod in tali casi exigitur
a Clericis, non est sabella, ita est inter regalia debita Regi: quia portus
annumeratur inter regalia, ergo, &c-
Respondeo, quod licci portus sit inter regalia, seu de regalibus Regis, non tam n hinc sequitur, id , quod in illo exigitur, non cite gabellam, licti ti ex
communi sententia Doctorum docet Montanus de regalibus ver. portus, Num.
a. ubi ait: vestigal portus duplex est,
alterum vocatur anchortar, alterrem et '
ro ius exiturae, quod soluitur de his, quae extralauntur a portu, causa mercim ij.
Vnde in . inter Publica , I sin. st . aeve b. A f. prouentus ex portu inters et , is alia numerantur, & dicitui vectigal portus 3c alio nomine ortorium de quo fit mentio in I. 3. Cou. de vectie.& Symmachus lib. I. γs. Vocat qua dragesima portoriam, vel vectigal,&ideo portorium, & vectigal idciri sunt,ut patet ex leg. cum in I lures , f. uchi tam,
A. de locat. ubi vectigal, quod in transitu alicuius pontis sumitur , dicitur portoriam a se illo&Resens de Neapoli
in alligat. contra laesi an prouentum sol--arcndum ex extractione serici e porcii Mellanae vel tigal vocavit, ut patet eaWilinio die lae a legationis, ct intus fol. 2 i. 14. 28. 2 ry. cum igitur portorium,
extractio, seu ius tractarum sit gabella sequitur,quod Ecclesiastici ad illam mi
362쪽
Proponitur fecunda aes cultas, usque solutio.
i Biicies secundo adesse in aliqui- bus Regnis, ut in Regno Siciliae,&c. consuetudinem in contrarium; &de hac consuetudine testatur Caroliis de Grassis Gisupra, efect. a. num. 29 allerens, e Regno illo non polle extrahi blada, ac coetera comestibilia sine licet tia Proregis , & solutione extractionis, licet tales res suillent productit, & colleste in praediis Ecclesiasticis, & Clericorum quamuis subdat ibi iste Author , Clericos contrauenientes non
poste puniri per Principes saeculares, sed per suos superiores in erto si Clerici per
extractionem suorum bonorum extra Regnum soluunt estellam, seu ius tractae , dicendum miriliter est , eamdem gabellam soluendam elic in extractione infra Regnum : nam utrobique militat eadem ratio ; & sic utrobique debet elle eadem iuris dispositio ex l. illud , 1. adleg. Aquil. exl. illud cod. desaeros Eecles ex l. si postulauerit, f. a. F. ad leg. IV. de adult. ct aliis iuribus. δ Respondeo, quod consuetudo,etiam immemorabilis, quae praeiudicat aliquomodo libertati Ecclesiasticae, non valet, nec admitti debet, etiamsi sit consueti do mixta laicorum, & Clcricorum, ut mox infra dicetur; & ratio est, quia Clerici etiam volentes, non pollunt se submittere iurisdictioni laicali : undesion est vis facienda in tali praxi, & ita in terminis nostri casus contra Carmium de Grassis, & contra consuetudinem istam, quae est in aliquibus regnis, Trim. et Eone Dub. Morat.
ut in regno Sicilia: , 5 c. erudite docet . Ioan. Baptista Ciari inius in controu. θ'
Item non valet, nec admitti debet 3 consuetudo immemorabilis, etiamsi sit particularis, ut mox infra etiam dicetur:& patet ex cap. Clericu , de iudiciis , ex altu iurabm ubi clare Pontifex damnat consuetudinem etiam particularem, si illa tendit contra Ecclesiasticam immunitatem. Adde , quod generaliter omnis con- suetudo tendens contra immunitatem Ecclesiasticam, non solum reprobatur in cit. cap. clericis , de iudiciu , cap. nouerim , de sint tit. excommvn. O in Amthent. Cod. de sacrosanct. Eceles sed etiam in Hya Coena , ut notarunt Colleg. Bononiense in Re fonsione contracta et os , num. s9. Vigianus ira Z.de li
p. 9. quapropter citati Doctores in uacu supra adsuἱtis, docent generaliter, quod nulla consuetudo quantumvis immemorabilis) valeat, & subsistat, si tendit contra immunitatem Ecclesiasti cani ; idem etiam docent Azotius pari. i. tib L. cap. ia quot. i .Pesantius traei. do immunit. Exlsas. di 8ut. L. ni m. 2.
2 s s. Acosta in Bullam Cruciata, qua l. 79. Belletius in diovis . Cleric. au. I. et t. . g. . nam 8. Alterius de censui . rs-
363쪽
36 6 An possit Reaegrauare Ecclesiasticos
num. 8. de alii passim; de ratio est , quia laici, cum sint incapaces iurisdictionis
Eccletiasticae, nunquam poliant se tueri consuetudine aliqua, etiam immemorabili ; cum nunquam, ob causam
iam dictam , illa legitima elle possit ad
praescribendum: idem etiam docent Bel laminus in respons ad quamdam Ep:- solam pro Venetis, de Suari contra Regem Angliae, lib. ωρ. 3 2 , nume=o 2 3. ubi ait: Eae dii Eis laus constat, nussam consetudinem, etiamsi immemorabitu
sit, nulla modo contra immunitatem Ecclesia sicam praeualere posse e sol sim obiici solent quaedam particulares consuetudines aliquorum Regnorum,quae licet sint contra immunitatem Ecclesiastiacam, sine scrupulo a Magistratibus laicis obseruantur, ad quos pollumus uno verbo respondere , illas consuetudines non ad ius, sed ad facta hominum pertinere , propter quae tamen veritatem negare non possimus, neque illorum cationem dare tenemur; sed id ad illos spectar, qui constetudines illas obser.
uant: ita suar. qui ρ sq. numero ls.. etiam notat, quod quamuis consuetudo immemorabilis vicem legis, & priuilegij obtineat Vt patet ex cap. super
quibusdam 26. .praeterea, de verb/gni f. de docet Riccius ρ. .decis. 39. π q. & IO. Narbon. e spei a micare. 2. Dπdam. . num. . tamen si turpis, Jc exprobratara, non pollit inducere priuilegium, quantumcumque illa immemorabilis sit. vide dubit. Aseel. i'. 9 22. Vide oviam dubit. 1 s. oe as. ac tandem B Diam Vrbani VIII. super praeseruatione iurium Sedis Apostolicae, & inseri
rum Ecclesiarum, personarumque Ecclesiasticarum, a quibuscumque praeiudicialibus, quae incipit: Romanus PoΓ-
Et ex his patet ad id, quod Garcias s
tradunt: nempe quod a Iudicibus Regiis aliquae Clericorum causae in suis Tribunalibus tractentur : quod Ec re lasim iidem Doctores delandere conantur,adducentes ad id de dendum consuetudinem aliquorum Regnorum in contrarium ; patet inquam in ex dictis ad id , quod isti Doctores tradunt, quod scilicet non obstante tali consuetudine, seri id minime possit: quapropter optime Besta in .loc.Iupra cit. sic ait: e seu Couar uias dice ii contrario, noι hab-biana credere piu asse sit liture, ct a sa ii Padri, che at Cinari uuia , it qu.de in matelia degiurisditione si e monstrosen. 8re tropso artialet, quod etiam notauit Maderi aga in tras . de Senatu , ca8. 39. mihi 18. unde caute legendus est Couarruvias in materia de luari di- lione, ut recte dixit Suar. de relig. tom
i. lib. de diuino cultu. cap. 38. num. 16.
de Tanna. in part. 2. disput. s. κυ. 7.dub. I. num. 16. ct in defens Eeclijstiber.tib. 2. cap. I 6. Vbi is illum in multis impugnant
364쪽
Proponitur tertia dis cultas, ei que solutio.
Odiicies tertio consuetudo potest
abrogare ius positiuum ut traditur in cap. . de consuet. ct capiti a. de probat. erj, & poterit abrogare ius positiuum, canonicum: ergd nihil obstat, quod consuetudo sit contra sacros Canones , & quod ab illis reprobetur. Adde, quod consuetudo potens ad a quirendam iurisdictionem ut patet ex cap.irrefragabili de os Ardin.) eri,& potens erit ad illam deperdendam. Respondeo, quod quamuis consuetudo possit abrogare ius positiuum, etiam canonicum, non tamen potest abrogare ius diuinum; immunitas autem Ecclesiastica, seu exemptio Ecclesiasticorum a seculatium Principum: magistratuum iurisdictione, tum quo ad personas, tum quoad bona, non est de iure positivo; sed est de iure diuino, quamuis iure positivo, tam ciuili, quam Canonico declarata , &confirmata: atque ita docent glos l. in cap. si Imperator, di HinIt. 96. glosi .
in cap. quamquam , de censiban 6 Innoc. in cap. 1. de maiori ct obedient. Abb. in cap. Ecclesia, num. s. de constit Nauar. m cap. nouit, notabili 6. co ol. i. de Iudiciu , & alij Canonillae . quos reserti de sequitur Matilia de iuri dict. 8art. a. capit. 6. Clarus 3. practica criminalis,quo. 36. Surd. t sm i. cons Io I. num. 11. Rotan l. a V l. tom. a. cons 23. num. l8. Marius Antonino lib. I. resolui. 9'. num. 8. Riccius Part. 2. decis 299. numeri 3. Valen ola in defens cons Pauli V. pari. 4. num. 7 auris. tom
Α, cons. 397. num. io. Franciscus Leo in se s. furi Eccles pari. i. GR. 14. nη- mera i . Philippus Maynardus de priuia
I g. Eccles contra Venetos, pari. 2. art.
11. Carolus de Grassis de effectib. Heri essed . i. num. 2. Vigianus ae immurit. Eccles disput. . Gutierrer tract. degarist. quare. 92. num. 9. 2sq. Gemon. de immunit. sacr. lib. 3. cap. a s. Boia. Iart. i. casu 26. Cabedo pari. a. dicis 83. num. Io. Fagnanus in tractat. deii .cens Pauli V. ara. i. fol. 8. Opart. q. fol. 93. Ioannes Beliran. in Pro-pun. liberi. Eccles assert. t. 7. num. 1 3.& 3 i.& inter Theologos Almai-nus tract. de Ecclespotest. cap. 8 Ioannes Drlado lib. i. de libera. Ch=isiana, cap. 9. considerat. 3. 2 seqq. Bellarmin in v c. disput. de exempl. clerici Valentiat . 4. distut . '. qua l. s. part q.
edit. vlt. AZor. tom. I. lib. s. capit. I 1.
Tanner. in issens Eccles. libertatis lib.
P. Cana, lib. a. vers. i s. quaest. 18. MI. a. num. is. Pesantius tract. δε immun. Ecaes disput. I. num. F. H inobonus Part. z. trael. ii. capit. Α, quari. 4. Alterius de censur.tom i. dusto I 6. lib. I. cap. 1. Peregrin. de immunis. Eccles cap. 16. num. 37.Seruanti in defens immunit. E es. contra Vonetos
propos s.fu 1 7 seqq. Vgolin. iis Respons. ad iurisconsuli. Gimna,A Patauini cap. a. Collegium Bononiense in respans pro libertate Ecclesiastica
contra Venetos num. 4o. &alii quamplures prauorum Can istae, quos e
365쪽
3o8 An Rex grauare possit Ecclesii istim,
tat Bobadilla in it. tem. I. lib. 2. capit. 8. num. I p. inglosis litera , B. &Callist. Ramitra in trai . de lege Regia 27. num. 9. in glosis littera C. & ra. tio est, quare sit.
Proponitur prima , probatio , quod munitae, Ecclesiastica , seu Ecclesiasicorum a saecularium Principum iurisdictione , tam quoad personas , quam quoad bona exemptio sit δε iure disino.
PRobatur itaque primδ ex veteri lege , qua Dominus Levitas , templi ministerio dedicatos , a reliquis tribubus sequestrauit, & Aaroni, atque filiis eius subiecit ; scuti legitur in cap. 3. Numer. qiuod locutiu es Dominus ad Mysem , versio. dabis dono Levitas Aaron , ct siliu eim,qκibus traditi sunt a filiis Israel. Aaron autem , ct filioseim constitues super cultum sacerdoti ,de insta n. s. eruntque Levita mei, ego Domini & c. 8. Num at ne rue Levitas in coni per tu Aaron , ct filiorum eius, ct consecreabis oblinos Domino , a eparabis dν medio filiora paelint sint mei ct to- ea ingrediemur tabernaculum foederis, ut serutant mihi, iisque purificabis, O consecrabis eos in oblationem Domini, quoniam dono donati sunt mihi asiliis Israel. Ex quibus locis clare colligitur, leuitas non alteri, quam Aaroni , &succelloribus eius sacerdotibus subiectos Mile : bona autem, & possessi nes sacerdotum, ac leuitarum suille ab exactionibus immunes , colligitur ex
cap. 3 o. exodi veri in .st ex cap. I. ver.
7. numer. in quibus locis significatur. leuitas ,&1 tributo , & 1 militis ini
munes fuisse. Item ex cap. as. numeri
ubi legitur, a reliquis tribubus Uraerdecimo pendodas Disse sacerdotibin, leuitis, ipsar autem leuitas secundi δε-c M , sleu decimas decimarum Aaron σsacer ἀσtibi eiuι soluisse. sicuti explicat inter alios Iosephus lib. . antiquit. cap . . Idem etiam colligitur ex eodem cap. 18. numenum. ΣΟ. orc. 3 s. in quibus significitur, Aaroni , & filiis eius, atque leuitis non futile partem assignatam in diuisione tertie eromissionis, sicut reliquis tribubus ; sed postea ex tribubus , pro singularum facultate, sui Die Vrbes, & pollessiones designatas pro Tribu leuitica; ut haec esset, quas pars, & possessio a filiis Israel Deo oblata in ministris eius ; & quantuis leges ista: veteris testamenti deserint , tamen facito ex iis colligitur, quod quanto nunc dignioris sacerdotis ministri sunt qui Clarisi dicuntur, id est, sors, aepes su Domini cap. Aeras , distin T. 2 r. tanto magis dicta Immunitatis priuilegia in ipsis locum, habere debent. '
SLcundo probatur ex traditione nam omni tempore Ec clesia immunit tem suam, quatenus pro temporum varietate fieri potuit, contra staculares ρο- testates desedit, uti videre est apud Suar. lib. in defens. Eccles Cathol. cap. I a.dc apud Tanner. sib. I. cap. 3. Urseqq. quare etiam Apostolus i. ad Coring. G.
praecipit, ut aliqui de Ecclesia statue
366쪽
ventur . ad quos Christiani suas causas, dc controuersias deferrent; quod proinde necellario fuerat Tribunal Ecclesiasticum , esim eo tempore inter Christianos nulla ellet saecularis potestas: dec ratio huius praecepti est, ut ait S. Thom. ibidem, quia si Christiani secularium hominum, qui tunc infideles erant, iudicio sponte se subiicerent, Ecclesiae dignitati non parum derogaretur, & iudicibus occasio praeberetur calumniandi, de opprimendi fideles, qvie ratio , licet hodie , cum iudices saeculares sint fideles , cellet, quoad laicos , non tamen
cellat quoad Ecclesiasticos , quippe quos non decet a laicis iudicari; quia hi gradu, de ordine in Ecclesia inseri
res ,cac subditi sunt: tum quia constat Clericis infestos cile, in eosque potestate,si qu. e conceditur, frequenter abi
ii , sicuti videri potest causa a. uast. 7.
Quantum vero attinet ad exemptio
nem a tributis , eam Christus Matth. 17. in primis sibi, tanquam filio naturali , Regi omnium Regum terrenorum; tum vero etiam secundum quandam participationem beato Petro compet re signifieauit: Reges terrae a qWbus accipiunt tributum , vel censum'at illi P
trus talicet, dixit, ab aureis r dixit illi Iesu. : ergo liberi sunt stir, ut autem non
scandati emus eos , vade ad mare, &C.
ex quo facto discipuli reliqui collegerunt beatum Petrum ipsis omnibus4 Christo praelatum sitille: sicuti S. Hieronymus ibi, S. Chrysostomus homil. s9. in Marth. & Origenes in P. I 8.
ADtth.homil. s. annotarunt A quamuis
Clitisius in hoc loco priuilegium exemptionis praecipue beato Petro , tanquam Vicario suo, communicauerit debet tamen id etiam reliquis Ecclesiasticis accommodari, quatenus ij Christi, ac Dei seruitio peculiariter dodicari,
e familia ipsius elle censentur : & sic a saecularium potestatum iurisdictione, atque imperio debent esse immunes.
Ertib probatur ex auctoritate sum- tui morum Pontificum ,& Concitet rum : nam in Concilio Lateranensi sub
noc. III. cap. s. diciti minis de iure diuino quidam laici usurpare nituntur , cum viros Ecessasticos, nihil tem
parale obtinentes ab eis, ad praestandum sibi fidelitatis iuramenta compellunt toc in Tridendfeg. 2 s.ca'. ro. de reformari habetur: Ecclesia, ct personarum E clesii ticarum immunitatem , Dei ordinatione , ct Canonicis sanctionibus constitutam esse ; quibus verbis sublata est quorund Doctorunt interpretatio, quod scilicet nomine iuris diutini, quo Clericorum exemptio tandata est, canonicum ius intelligendum sit: siqui- dem Tridentinum aperte inter Dei, MCanonum Sanctiones distinguit: dc in Concilio Lateranensi sub Leone xses 9. dicitur : cum a iure, tam diuino, quam humano potestas nulla in Ecclesiasticaspe suas attributa sit, dec. de similiter in Concilia Colaniensi , Rart. 9.cap.ro. diei- tiarri munitas Ecclesiastica vetusZissimares eIr, iure pariter diuino, ct humano introducta, qua in duobuι potissimum sita est. Primo, ut Clerici, eortamqu/ possessiones a vectigalibus , ct tributis dis
que muneribuι Iairis liberi sint. dein rneres criminis ad Ecclesiam confugientes inde extrahantur. Bonifac. VIII. in q, quanquam de eos in in s. ait: Eecum , Ecclesiasticaeque personae, ac res
367쪽
3io An Rex grauare post Ecclesiasticos.
Usarum , non solum iure humauo, qAin imo ct diuino saecularium personarammatitionibus sim immunes , M. & in ea . Imperator d.96. Ioan. VIII. expresse dicit Deum dedisse Clericis e emptionem a foro saeculari ; sic enim ibi habet: non a legibus publi. is, non a pol
cerdotibus omnipotens Peus Chrastiana Reti ionis Clericos , est Sacei dotes voluit
scuti: sic allerit : ergo antequam set aliqua constitu Do , etiam Clerici non erant de iurisdictione 3 unde omnes constitu-ιisnes, qua emaniarunt , quod Clerici
non sint iudicandi, nisi ab Di vis,non sunt nis iuris declaratio de Gelasius Papa in cari. Diuester il .quaest. i. cum sciaret quosdam Clericos laesos fuisse quoad
immunitatem , dicit , id esse contra lo
ges diuinas: & tandem in can. relatum,
eadem causa, ct quast. Alexand. Papa videns aliquos Aesare immunitatem Ecclesialiis , asserit, taliter proaracau'tes pratiaricatos esse in Deum , ct non obediuisse praeceptis eius.
Respondebis psime, cum Soto gestis, testimonium Bonifacit VIII. intelligi quoad causas Ecclesiasticas , vel
certe quoad personas tantum; sed conua , quia ex Bonifacio VIII etiam aperte habetur, quod Ecclesiasticorum personae,& res a saecularium Principum xactionibus immunes sint. 3 Respondebis secundo cum Couarr. Molina , & aliis, nomine iuris diuini in locis supra citatis intelligi ius canoniacum , quod, lato quodam dicendi modo ius diuinum nuncupari solet,ut patet in p. cam de diuersis, de priu: L . in s. id contra: quia cum in Concit. Later η sius Leone X. Ur in consititurione Bonifaciν VIII. iure tam diuino quam humano libertas Ecclesiastica introd cta esse dicatur, ius diuinum propcle,&stricte sumitur , siquidem nunquam ius diuinum appellatui canonicum in casu, quo distinguitur ab humano, ut in ali gatis sanctionibus distinguitur: est ei umius aliud diuinum, aliud humanum ; dia
uinum autem, aliud reuelatum positiuum . aliud naturale: humanum vero diuiditur in canonicum, & ciuile. Vnde clara diuino humanum opponitur, sub diuino non potest canonicumcomprehendi. Adde, quod cum in Concilio Lateranensi legantur haec verba:omni etiam id iure diuino ρ ohibente, nota est cur inde diuinum ius stricte sumptum excludatur : est enim propositio uniuersalis. Adde secundo, quod cum Tridentinum dicat, Dei ordinatione, ct canonicis sauctionibu , expresse loquitur de iure diuino,quatenus a iure canonico distinguitur, ut siupra dicebatur. Respondebis tertio, cum Sesse, Gar- 4etia , & aliis quos refert, Jc sequitur Cariovalius de Iudiciis lib. I. iit. Mdisput. a. qua'. 6. feci'. r. num. AOI. Bonifacium VIII. nomine iuris diuini voluisse significare exemptionem Ecclesiasticorum habere exemplum iii scriptura , eo quod e nes 47. cum Iosepli tributariam faceret uniuersam terram AEgypti, liberos reliquit face dores: sed contra, quia valde improtria locutio est, dicere aliquid elle de iure diuino, quia aliquid simile legitur in Scriptura : quasi vero non possit
scriptura narrare multa, quae ex iure diuino ortum non habuerint, sed ex hominum voluntate. Adde , quod
non solum in constitutione Bonifacibsed in multis Conciliis aliis seupra adductis, dicatur exemptionem Ecclesiarum esse de iure diuino , non potest dici, in omnibus illi L locutioncm esse impropriam, nam exesugustin. lib. , dricti iam
368쪽
ΔΠrina Chrsiana cum communi sen-
tentia Theologorum, verba quotiescumque proprie pollinat intelli pr prie semper siunt intelligenda, nisi r cio euidens suadeat oppositum, vel alta surdum mani scistum inde sequatur: &ratio est, quia alioquin ex Scriptura dc Conciliis nihil puri,& firmi posset hauriti. Neque dicas , solum ibi rei de exemptione, quoad causas Ecclesiastiacas : nam verba authoritatum, quas
seu ra adducebam, de loquuntur seneraliter , & in specie tradunt oppositum, uti supra monstrabatur. Respondebis , quartb cum aliis, exemptionem Ecclesiasticorum non esse de iure diuino : quia ex nullo scripturae testimonio illa colligitur : sed contra, quia licet nullum sit in Scriptura testimonium cxprellum prb Immunitate Ecclesiastica in lege Gratiae, non inde bene infertur, illam non cile de iure diuino: ius enim diuinum, vel est Scriptum , vel traditum , vel definitum , seu explicatum a Conciliis, ut communiter tradunt Theologi intra-fiatu de lide, ubi dorent, multa esse de iure diuino, quae non sunt in Scriptura , sed sunt instituta a Christo D mino , & Apostolis tradita, ut per corum manus usque ad nos deuenirent confirmatur, quia multa quar sunt in Conciliis definita, seu explicata , ut quae spectant ad materias , & formas sacramentorum , de iure diuino sunt,& tamen non omnia in Scriptura ha-bcntur : cum ergo ex auilioritatibus, tum summorum Pontificum,tum etiam Conciliorum clare habeatur, immunit
tem Ecclesiasticam & quoad personas, de quoad pollessiones j cile de iure diuino : & ex alio capite in nullo loco Scripturae id habeatur, credendum omnino est , per traditionem Apostolo-
rum ad nos pervenisse: & sic esse de iure diuino, si non scripto, saltem is dito : atque ita in specie docet Granadus de hoc ram. in s. fa t. controi res f. tra P. 4. dili rit. . feci. a. num. i 6. δίεc definit sacra Rota Romana , non
solum quoad p rsonas, sed etiam qu ad bona , de C io. in antiquis, &nouissime in sita Albanensis Gabolla. die
Prope ritur quarta Irobatio. O Vario probatur ratione; quia nulla i aestas, siue iurisdictio propria
virtute se extendit vltra sph tam sui obiecti, tanquam proprios limites, sed E clesiastici, & eorum bona sunt extra obiectiam, & proprios limites iurisdictionis cecularis, ergo ad ea saecularis iurisdictio iron se extendit, per se,& pro pria virtute, sed solum, si ad id se extendat aliquando, se cxtendit per accidens, id est, ex committioire alterius, scilicet Ecclesiasticae potinatis. Maior patet, Min. rrobatur: quia, cum obiectum cuius Oainque potestatis sumendum iit ex proprio sine ipsius, sequitur, quod roteitatis ciuilis, quae per sic , ac
directe ad finem temporalem ordinatur, propriam materiam, ac obiectum esse oporteat res temporales , ac politicas,
non item sacras, id est quae ad Dei cultum per se, ac directe spectant, ideoque
suapte natura, ac institutione ad sese naturalem finem tendunt:at vero interea, quae sacra censeri defiant, enume-xanzur , tum personae cacrae, sid est, li- uino cultui peculiariter dedicam tum loca sacra, tum bona omnia, quae ves
369쪽
3 ii An Rex posit grauare Ecclesia timos
ad Ecclesiarum ornatum, fabricam, va Ministrorum sustentationem spectant, sicuti cum communi docet S. Tnom. 2., . quast. 99. au.I. ergo haec omnia sunt
extra obiectinn, & limites saecularis iurisdictionis A sic proprie ad Ecclesiasticam potestatem spectant, non autem ad saecularem. videatur Abbas in cap. solua num. q. de maior . cst obed. 1 Confirmatur Primo , quia circa eadem obiecta , ealdemque res per se non versantur diuersae potestates, siue iuri 1- dictiones, sed certum est. Ecclesiasticam potestatem per se,& directe versari circa personas, & res Ecclesiasticas : ergo circa easdem res per se non versatur potestas ciuilis , quippe quae ab Ecclesi stica est diuersa, & discreta. Maior per se patet, & probatur, quia alioquin in gna consutio oriretur, si v. g. Praelatus Ecclesiae circa personas , vel bona Ecclesiastica aliter disponat, & praecipiat,& aliter Princeps saecularis, alter ab altero in suo Iudicio independens, sicuti
recte notauit Suar. in Ot. lib. q. c p. 9
3 Confirmatur Secund5 : contractus matrimonii, hoe ipso , quod ex Christi institutione sacer factus cst, a saeculari
foro eximitur, itemque aedes, vasa, V
stes, hoc ipso, quod a fidelibus ad pium
usum, vel ministerium sacrum oblata,& ab Ecclesiae Praelato acceptata, & d dicata sunt, a secularium po*estate, &exactione eximuntur , ut omnes fatentur : ergo similiter dicendum, personas ipsas,& quae ad earum sustentationem pertinent, posteaquam ad diuinum cultum dedicata, & ab Ecclesiasticis Praelatis , tanquam Christi Vicariis , atque administratotibus, in sua iurisdictione acceptata sunt , eo ipso a secularium potestatum iurisdictione , & exactione exempta elle, videatur lan . in car: t. a. de maior. Obed.ubi sic ait: quis eximis. Clericos de iure Imperatoris , cum pri uel Abessem. Respondetur, quod Papa, consentiente Imperatore. Sed hi non plene eximunt: unde dicimus, quod exempti sunt a Deo. Vel dic, quod P pa, etiam sine consensu Imperatoris, eos potuit eximere per suas constitutiones, quia cum Clerici spirituales res sint, Sccx toto corpus suum, & animam dederint in seruitium, & sortem Christi,per consequens Papae iudicio, & constitutionibus subsunt. Item Nicolaus l. in Epist.ad Michaelem Imperatorem ita ait hi quibas tantum humanis rebus oe non diuinii praeesse Iermissam est, quomodori his , Aer quos diuina xmnistrantur, iudicare praesumant , paritus ignoramus.
Item Ioannes VII i. tu cap. s ferator , dict. s6. ubi sic habet . ad sacerdo tes Deus voluit,que Ecclesia disponenda sunt pertinere. non ad se cuti potestates, ct paulo post e non a legibus pubi: is, non a Potestaribus μιιli , sed a Poni scibus , ct facerdotibus Deus ChriAZ
na Religionis Clericos , s Sacerdotes v lvii ordinari , O di mii, 1ecipiqke de
errore remeantes: Imperatores Christiam Iub ηcere Eebent, executiones suas Ecclesiamcii Trasul bur , non praeferre. Item Theodos Imperator apud S. An bros. lib. s. epist. 32. ad Valentin. μ' sc ait: rensium sermone docuit , sed etiam
legibus sici sanxit, in causa sides , vel
EcasHZici alicuius ordinis eum iudicare debere . qui nec munere impar sit , nec iure dis mitis: haec enim verba rescripti sunt, hoc est , sacerdotes de sacerdotibus voluit iudicate ac tandem Carolus Magnus Lb. 6. Capitularis, cap. i CP. ita inquit: fas non est, ut d uini muneris Mint ira temporalium potenatum sub
De bonis autem, seu praediis Eccle- Α siasticis
370쪽
siasticis decretum quoddam editum 1 dicis sententiam declinaret, sicuti ipso Basilio , irritum declarauit Synod. IV. met significat cap. 18.
Romana sub Symmacho can. s. his ver bis: ne exempla remanerent prasumendi quibuslibet laicis , quamuis religiosis, vel
Fotentibus, in quacumrue riuitate, quo libet modo aliquid decernere de Ecclesiasticis facultatibus quarum solis sacerdotibus disponendi indiscusse a Deo cura commissis aocetur. Itaque immunitas Ecclesiastica, seu exemptio Ecclesiassticorum a saecularium Principum ; & Magistratuum iurisdictione , tum quoad personas , tum quoad eorum bona, non est de iure positivo ; sed de iure diuino,quamuis iure positiuo , tam canonico, quam ciuili, eaplicata & confirmata; & sic non est,
Proponitur eiusdem teitia dissicultatis secunda δε-
Lito. D Espondetur secundo , qudd quam n uis immunitas Ecclesiastica , seu
exemptio Ecclesiasticorum a saecularium Principum iurisdictione stum tum quo ad eorum bona) non sit de iure diuino, id est , ius diuinum illam non efficiat,
seu Deus non immediate concedat , t
unde possit illa abrogari per consuetu- men dictat eam , Principibus saecula mdinem aliquam in contrarium : non ne- bus elle concedendam, & a Pontifice
so tamen , quod licet exemptionas pri- effici polle, Idque praecipue ob tria. Milesia personis Ecclesiasticis ita con- Primo ob dignitatem status , per cella sint , ut si potestates saeculares ea quem Ecclesiastici peculiari modo sunt
violent , iniuriam Ecclesiastico statui diuinis rebus consecrati, contra reuerei inserant, & iuri tam diuino , quam hu- tiam autem Deo debitam est, si id, quod mano aduersentur, nihilominus is, qui semel Deo consecratum est , tractetur toti Ecclesiae praeest , utpote supremus tanquam prophanum, ero, M. Mare Ecclesiae Administrator , scilicet sum- Dauid , nee defensonis quidem causa, mus Pontifex, vel Concilium genera- suit unquam ausus laedere Saulem, quiale, possit ex iusta , & rationabili causa unctus erat Domini; quae unctio solum aliquid remittere de priuilegiis exem- erat umbra unctionis , & sanctificati ptionis,& saecularibus Principibus per- nis Ecclesiasticorum , eri multo m mittere, ut aduersas Clericos aliquam gis, dec. iuris lictionem exerceant, vel tributa
aliqua exigant, sicuti in a clarius patebit: & multo magis permittere possunt Praelati Ecclesiae aliquid contra Ecclesiasticam libertatem poni in praxi, si sine scandalo, aut maioris mali periculo id impedire non possint qua rati ne etiam Christus tributum pro se , &Petro soluit, ne exactores scandalizaret, Secundd, quia Ecclesiastici sunt P stores, & Patres saecularium , & Iudires eorundem loco Dei in causis simamis,
quae salutem aeternam contingunt, con
stituti: Ied contra reuerentiam debitam est, ut ouis iudicet suum Pastorem,silius patrem , & qui aiatd fuit reus, iudicet tuum Indicem , qui illum authoritate diuina iudicauit , & absoluit, maximἡ& S. Paulus Caesarem appellatiit,.in. si ad id alia commoda ratio iniri potest vi inserioris sub Caesare constituti Iu- ergo M. Thom .det Eme Dubit.MO I. Rr Tettid