F. Ioannis Manteli ... Ars artium, siue De regimine sanctimonialium diatribe

91쪽

Idem imbecilliori illi sexui contingii: si exiguus aliquis discordiae & simultatis puluisculus excitetur, inquietantur Omnia, maximo tumultu claustra perstrepunt, aulae Episcoporum & Principum illarum inquietudine inquietantur. Apage igitur ab hoc .regimine usiolos istos qui motus cient, qui feminarum distensionibus delectantur. Vt id Regibus quandoque liceat, qui Proceres sibi a potentia diuitiisque suspectos,mutuis armis euertendos committunt, quo illos in ordinem rediagant; a monasteriis haec politia quam longissime exulare . debet. Dementis est in tranquillo tempestatem optare aduersam; sapientis,quavis ratione e ortam sedare. - Rursus veluti vita hominis, est apta corporis animaeque Vnio; ex Vnione pax, ex pace salus existit: quemadmodum e contrario, ex sectione diuisio, sex diuisione pernicies. ideoque Uniuersia omnia, siue narualia, siue quae arte constant, quoad eius emere poc

92쪽

SIVE DE'REG. SANCTI INIAL. 8s. sunt, coniungunt sese & adunant, unionemque ad sui conseruationem retinent. Non secus salus monasteriorum a pace mutuaque charitate dependet: quo Velut fulcro labante om- nia vergunt in interitum, omnia in ruinam eunt. Cuin,inquit summus ille S. laugust.

Theologorum apex, anima subtra ' ψ i 3 3unitur corpori, cadauer Iacet; cum autem' adest corpori, prime condit quodammodo putores. Corruptibilis est omniS caro, in putredines distiuit,nisi quodam condimento animae temperetur. Cum pax a monasteriis abit, charitas friget, coetus omniS languet, vitaque destituitur; viget Vero floretque cum adest, nec periculum est a Corruptione peccati. Regnum vitae in pace & dilectione , regnum mortis ii I odio & discordia: qui enim non diligit, I.μνη. manet in morte. Et quo pacto tum regas, pabulo diuini Verbi pascas, salubria conssilia dones , eisdem legibus sententiisque contineas , quas eisdem septis non potest Emmuero id perinde

93쪽

9o I. MA TELI ARs ARTIvM se habebit, atque si mortuis mun amittas, quae ipse perdes, illi non recipient. Aristoteles, siue auctor quisquis ille aurei libelli de mundo fuit,scribit, Phidiam clypeo,quem Minerue dedi- , Cauit, adeo indultrie essigiem suam intexu isse opere tessellato,ut illa conuulsa tota colligatio solueretur : 1imili

modo pax, germana Christi im o,

eum in omni ocietate locum tenet,Vt, si ablata fucrit, partes omneS Concidam, atquc summa turbetur. Maxime igitur Rectori adlaborarita dum erit, Vt Omnes inquietudiois Mdiscordiae qupsi malas herbas evellat, quae vero pacis & charitatis sunt, omni illudio serere non cesset. Si quid d cultatis inter Praefectam & subditas Uuppullulet, actutum rescindat;imminentem discordiae materiam euerrat,

exortam sopiat, suspicionum fluctus componat; dissidentias, siue ex vera siue salia caussa natas, abstergat s nam haec omnia prudens Confessarius potest in animosque ossentientes nouoc a quo-

94쪽

quodam heneuolentiae glutino copii

I.; consentiςntes adamantino amoris nexu confoederet. Id autem nequaquam erit difficile, dummodo aliquis virtuti fuerit locus, si orationis N ntalis ' mortificationisque studia non 'aspernentur. Si quis enim sacrorum coetuum deprecationem dixerit neruos, mea quidem sententia Verum o ad. dixerit. Quemadmodum enim com Deum. pus neruis cohaeret , currit, Viuit, stat,& compactum est; adeo ut si neruos incideris, uniuersam cor oris harmoniam dissol'rris: itidem san e animae . . per preces uni constant, incompinguntur, ac pietatis cursum facile peragunt. Quoniam, Ut Apostillus ait, qui adhaeret Domino, unus iliritus 'es r.Corinι.ε. cum isto. cumque omnes in Deo per 'feruidam illam mentis eleuationem conuenerint, firma sanctaque unione inuicem innecti necesse est. Quemadmodum uniuersae creaturae, licesnter se genere, sipecie, numerove sint differemes, Vnicum tamen habent'sse

95쪽

92 I. MANTELI ARS ARTIUM in Deo, idque praestantius, quam ra-

dij in ipso Sole, riui in Oiste, virtuUs in sapientia: ita licet plurimae fuerint

in monasterio, per orationis effica- clari in Deo,cui omnes inhaerent, v . lide coalescunt: maxime si orationi

morti ficatis innectitur, & quod pio. affectu conceptum est, generosa manu in opus eXeat.

Atque haec indicasse sufficiat: cautiones averruncandae discordiae s quenti Capite trademus. Sed tamennami myprius insignem Origenis locum acci-

ω 26 pe, quo nostris non absintilia docet. Erat Vide, inquit, si non hoc ipsum ad lau-

Vir Π dem p rtinet iusti, quod dicitur de Elcan , Erat vir unus. Nos qui adhuc sumus peccatores, non possumus, istum titulum laudis acquirere, quia unusquisque nostrum non est Unus, sed. multi. Et quomodo plures animi unus fieri possunt, si sunt varij & multipli s , id est, a vera pietate remoti, quae unica est virtu inde merito onmes iusti non solum cunum, sed MVnus .

96쪽

SIVE DE RE G. SANCTIMONIA L.

uniis dicu tur, sicut Apostolus designauit dicens: omnes quidem currunt; ed unus accipit bravium. Vides aperte quia omnes iusti, unus est qui accipit palmam. Quamdiu in sceleribus ver titur unusquisque, per multa diuiditur; quamdiu aliqua societas viiijs abundat, in partes abit, Nun diueradispergitur, quae virtutum studio ad Vnitatem redit. Sunt namque eadem studia , eaedemque voluntates in his quas Virtutem sectantur , tque Una quaeque altera atque seipsa delectatur,

etsi terque id quod Pythagoras vult

in amicitia, ut una fiat ex pluribus. P

. C A P v T. X. g. IaRemedia excludendae a m seriis Sanestimoniadium discordiae.

RAESENTISSIMA , & quasi a Mithridate contra venena dissensionum theriaca est, commissi secreti tamquam centum clauibus clausa custodia, ve

97쪽

p. 22

s4 I. MANTELI ARS ARTIUM inde nulla umquam quid iam delia het , nisi quae deposuerit. Friuola uni licet, & cassa nuce inaniora, permagno a feminae aestimant, quidquia virili fidei crediderunt, ut summa discretione .& taciturnitate opus sit illi, qui recisas omnes querelarum occasIones Velit. Ac proinde prima in eiuscemodi Superiore prudenti sim peris sit,nihil v m- quam ex auditis Vel ioco recensere.

Non duplices, mouit Ecclesiasticus, sermonem Pitus de reuelatione ψ'monis abscondira, ct vegesne confusione. Et merito experientes Pitici negant,res magnas sustineri ab eo pos se, cui silere sit grave. Quamobrem nihil umquam Sorori de Seroribus' narrabis, aut in publicum effers 1 sed

omnium .querimonias, conscientiae scrupulos, si iis laborauerint, ab utraque parte multum de se inuicem seria monem , Omnem denique Verborum

supellectilem,apud te veluti quoddam Palladium continebis, adhibitis prudentia tataciturnitate veluti custodi-. bu .

98쪽

SIVE DL REG. SANCTIMONIAM .husa Bona fuerint, siue mala; famam eXornent, obscurentve; susque deque

mulieres habent, quidquid de si ictum rescierint. Nec usque adeo fa- Cile reperire est, quae etiam meliora in bonam partem interpretetur. Atto igitur silentio omio etiam eo indigna sepeli: nisi aliud forte eiuscemodi se inter seras, quiri aliis narratum faciat ad amicitiae redintegra,nem vel augmentum. Qua in re etiam mulier nobis exemplo praeluxit. D. Monicas. August.

intemssidentes atque discordes quassi se IUU

. libet animas, ubi poterat, tam se praebebat pacificam, Vt, cum ab Vtraque multum de inuicem audiret amarissiama, qualia solet eructare turgensatque

indigesta discordia, quando prauenti

amicae de absenti inimica per acida colloquia cruditas exhalatur odio rum, nihil tamen alteri de altera proderet, nisi quoa ad eas reconciliandas valeret: SI parum illi erat, inimicitias non augere male loquendo, nisi eas otiam extinguere bene loquendo stu- a 4 deret.

99쪽

. 96 . I. MANTELI ARS ARTIvMderet. Si aliud quidpiam dixeris,quantumuis fido promissi silenti, cinere vitaris occuluisse, breui incendium flammasque distordiae daturum est. Nam non est genus hominum quod

silentium fidemque magiS eXigat, mi-E nus praester. Vix enim ulla est, quar non aliam habeat , cui tantum credar, quantum ipsi creditem est.& haec rursus alteil eadem ex stipulatione. Committit, donec illud tandem quidquid dixeris, ceu pluuia tectis eXcepta, quae ex Vna in aliam tegulamim- bticemque dilabitur, atque in publicas vias decidit, toti monasterio inno- o ''. xesst x, Atque tum in Rectorem veluti totius turbae auctorem, S qui nihil apud se repostum retinere possit, ma- .ligna obtrectatione insurgitur ; M qu amuis ipsae certatim narrauerint,ati ipso uno omnibus dicta volunt. Suhοὶ im Proinde caue ulu te subdat femia

Trachm. na regno:

Nec quae corde latenτ cuiquam face ut

omnia credas.

100쪽

Provide Antiqui: Nec mulieri, nec gremio credendum 1 quasi tam facile illis audita excidant, quam illa quae gremio reposita sunt, quorum obliui scimur. Vnde M. Tullius silentium promittens aiebat: In sinu est, nec discingori Nec una, nec semel ac in re cuniculos aget, ut sequestrum hunc sequestrorum parietem suffodiat. Nam tanti se unaquaeque fieri .existimat, quantum de alijs narraueris. Tum nulli fere alteri rei feminae Va. ut, Iam ut noui semper aliquid vel auiant, Vel dicant. g. II. Remedium alterum. ALtera tuendae pacis Concordiar que ab oraculo D. Hieronymi Lib-α. sit cautio: Vt omnes puellas dc virgi- μ' .nes Christi aut aequaliter ignores, aut aequaliter diligas. Quae paulo fusus explicat S. Bonaventura: Licet, inquit, Lib- deSρα meliores in affectu praeferendae sint 'μ 'minoribus, & omnes propter spem G ιalut