장음표시 사용
131쪽
Rursum V. deIinibus : Semper ex eo quod maximas partes sontinet, latissimeque funditur, tota res appellatur. MOX,in histot ac tantis,atque etiam quae pIu
ra possunt accidere. Lambinus, ad quae etiam plura possent accedere. Vetus Codex , sublato glossemate sic: atque plura psunt accidere. Infra non longe: Confliis nOsris laus est attonsa Laconum. AIter codex attus habet, a tundo: illud tamen verius est ex illo: Hiineus αιτ λους Σπαρτη se ἐπείραγ δοξαν Sed funem reducamus lib. IIo auscul. Pacu- vij Poetae hos versus, non CICERONIS ut Muretus falso existimat, lib. VIII. Varia
rum recitat, quibus liberius paullo Euripidis
haec eu Ore1te fabula conuertit: quam cum Tragicus fabulam doceret, reuocasse Socrates ob elegantiam fertur. Graeca sic habent:
G3α αν αραπ ἀχθω 'ν Azου φυος. Pacuvius ita vertebat: -r Neque tam terribilis vllasando oratio est, Neque fors, neqne ira coelitum inuectum mala quod non natura humanapatiendo ferat.
132쪽
s r ,δ N D. I E H et Tiri et o ceamus. Toletanae tamen membxanae verbo coerceamus carebant, & ad sequentia vortebit disgnitatem tueri referebat. Euocatos autem legendum hic verbo militari nonnulli1 centuere. quibus nomen non subscribo meu . Ceterum pauca de mutris eXςmpla imperatorian huius prudentiae , qua milit in Omcio retinenturi& infrequentes ad signa assidui.siunt, Plutam chus in Iabio Maximo, nosterque De Viris il- ustribus scriptor, cap. XLIII. de Marsis quindam S Lucano, suppeditant. kr . C A P. X L V r
ΡΥ R R H v s gratuito captiuos Romam re mittendo; ratus hoc eos apud Ennium Elegio ornate 'Quorunmirtuti belli fortuna pepercit:
- Eorundem me libertati parcere certum est: et Dono ducite: doque volentibus cum magnis D ILIn posteriore versu ita interpungedum equi dem existimo: dono, ducite: ut Verbum, non Tinmen sit dono. Ducere autem in auctionibus, sub hastatione emptionibusque usitatam olim formulam fuisse e Iure-consulti notum,cum dicerent ducas licet unde genus illud loquendi mauauit. Uxorem domum ducere,& conci sevmm
daccre. Adhibebatur & in condemnatis & ad . dictis,
133쪽
dictis, ut& creditores domum ducerent debitores, qui soluendo aeri alieno non essent.. dein Legibus XII.TabuIarum: A sT QUE 1
altera bene precantium formula Cum magnis Diis. Et: Diis volentibus. Plautus Milite
Sequere hae mea gnata, cum Diis volentibus M. Cato lib. de re rustica, cap.. IV: Cum Druis volentibus, quod bene eueniat, mando tibi: Maro
Magni autem dij sexu diuisi, quasi maiorum
gentium , qui ceteris antecellerent, XLI. numerabantur:quos Ennius disticho complexus
est apud Appuleium de Deo Socratis, & Mamtianum Capellam lib. de nuptiis Philologiae:
Iuno, Vesta, Minerua, Ceres, Diana, Venus; Mars Mercurius, Iolis, Neptunus, Vulcanus, Apollo. Sic Io i Opt. Max. assessores duodecim attributi, ut cennbat antiquitas. Demochares: ἄΘεοφyocςε, Αθηναιοι κειν αu' ora ὁι δώδεκα θεοὶ οἱ
δεκάζοδες. Hinc Vitruvius prooemio Architecturae: Cum Concilium Caelestium in sedibus immortalitatis eam dedicauisset;& Consentes idcirco appelIati, ut tradit A ugustinus lib. I v. de ciuitalci Dei, Arnobius libr. III.&L. Seneca libr. IT NMUrs. quetest. cap. XLI. Nec desunt qui perhOS Magnos Deos, Penates & Lares intelligan
134쪽
Cumforijs, natoque, Penatibus, ct magnis DD. Idem testatur Cassius Hemina, aitque eos appellari μεγαλους, -Πης υς,- ως. Vnde puto Asconium Pedianum Lares Vrbis D mae , magnos Deo interpretarii Macrobius de his & ad Senecam Tragicum Mart. Deirio noster ὁ μακαρ- plura suggerct, quae trans scribere non libet.
Tres illos Traga diae prinopes PhilostphosDkse, ex CICERO N E dem -' 'atum. Euripidem Anaxagoreae tu mala tradidi se .
No N selum Oratorum, sed&Poetarum ioptimum quemque e Philolophorum spatiis exstitisse obseruaui. De Tragicis illa
Graeciae Trium-viris in praestos ostendam De AESCHYLo sic T v L L,iffv s libri in Τuscul. Aeschbias non Poeta tantum, sed etiam thagoreus escenim accepimus. Cui etiam eum es ab Atheniensibus tributum honorem me moriae est proditu, ut unius ex omnibus T sicis fabulae ipso etiam mortuo decreto potIico docerentur. Sophocles Vero qui Hικης nomen inuenit, quo sapientiae do aere sit usus adhuc quaerimus. 1llud tant' adiungatur , quod Aristoteles ait , '
135쪽
MODO R. OCERON. t I B. Ir. st Iιναέ μιμνῖ Ομηρου,qui Homerus Philosophorum & Poetarum prope Deus, ac parens est habitus. Hinc Tragicorum Homerum Polemon
Sophoclem appellabat. De quoiast illud Epigramma scriptum, quo respexerit & Demosthenes: Σοφ ος Σοφοκλῆς, σπωτεργygbρὶακλες De EURIPIDE Vero, Vnde potissimum nobis haec nata obseruatio,id emtra omnem controuersiam est, Anaxagoram assidue audiuisse; teste eodem T v Io Tuscul. IlI. & Vitru- Uio lib. v III. cap. r. cuius doctoris casa territum cqubd Philosophiae causa capitis arcesseretur, dum solem candentem esse laminam diceret a Philosophia desciuisse Euripidem
ad Musas referunt. Tragoediae tamen eius praeceptoris doctrinam sapiunt. Sunt enim in eo omnia argutiora quam in ceteris, Philo phicisque & acute inuentis sententiis, ut iure optimo singulos versus singulas esse gnomasC I C E RO ad Tironem iudicarit. Utque in
sibus appellatus est Euripides , etiam apud
ακροάτης. Ibidemque lib. Vt I. pag. 3 3. &apud Stlidam. Refert quoque Plutarchus in extremo Nicia, Athenienses i n Sicilia captos qui γν-ας illius recitare nossent, hOC quasi redetionis pretio liberatos fuisse, cum Euripidia publice Λthenienses docerentum
136쪽
Inter cetera Vero Anaxagorae dogmata,haec in Euripide obseruasse memini.Primum cum
de caelo lapis cecidisset, & lapideum caelum Anaxagoras asseruisset, hinc Euripidem in Phaetontensula dixisse χρυ0--ει να ςMον,testeLaertio. Alterum πωι τῆς ομοιομνρειομ. Sic enim materiam infinitam ., ex qua
omnia gignerentur, appellabat , eiusque par ' ticulas esse similes inter se & minutas, prim0 confusas, postea in ordinem adductas a mente, diuina, ut in Lucullo CICERO ait. Hoc namqus modo librum suum orsum AnaIPgoram idem docuit Laertius, & Plutarchus i. de placitis Philosoph. cap. III. Ομου παίαΠ 'μῶαι ἐν Νύς δάψα δεῖ ε in εκο De quo T. Lucretius lib. I. Principium rerum quam dicit ὁμοιομου ου , Ossa videlicet e pauxillis atque minutis in ibo; - ct de pauxillis atque minutis Visceribus piscusgum sanguenque creari, , Sanguinis inter se inultis coeuntibu guttis. Contra hoc disputat Aristoteles li.I II .de Cae
IOR I. Plirysico, ubi Simplicius haec decerpsit & Physicorum libror u Anaxagorae priscipium aliud paullocefert, quam Diogenes
137쪽
quae idem colligit interpres trasscribere non lubet. Redeo ad Euripidem, qui Anaxagora Praeceptore capitis damnato ad Socratem se in Academiam contulit, non intelligedi modo , sed & secendi magistrum ea tempestate optimum. Ita enim Laertius Diogenes. ἐδοκει
hoc ipsum Euripidem satis innuisse constat, cum animi ingenui sit, minimeque angusti agnoscere per quem profeceris. Sic enim in Theseo loquentem ne1cio quem inducit:
Eli ηοντίδοα, νὼν συμφορας, ἐβαλλοι χην, Quae sic M. TvLLrvs reddidit Tuscula Iti Nam qui haec audita a docto meminissem piro, Futuras mecum commentabar miserias.
138쪽
Et initio Menalippae lib. I t. ἐσχηματισμένω sit si qubd illic praeceptori ; hic vero Philosophiae parenti optimae accepta haec reserta
videatur :K- - ἐριὸς ὁ ἀλλ' hκης ρια ὸς παφα ὶς ο ὐρανὸς γαλαῶν μῬοοιο . . Quem versu m alter u , ut id ob παροδ ρ admoneam, sic in veteri cod. scriptum vidi: Ως ουρανος γουια τ ἀμοῖφία Theod. Canterus, homo doctissimus, in variis Lect.ex Diodori Ii. I .Bibliothecae sic repotuiti 1ς Οὐζανος γαῖα τD μοῖφη μία. Sententias vero, ut diximus,Tragicus iste sae pe adhibuit, ut testante Tullio Epist. ad diro nem libertum,Versus propemodum adaequaerint. Hoc amplius, ut in Criticorum repre'
hensionem,Ρhilosophica toties miscuisse EPripidem in Hecuba potissim v, incurrisse r serat Theon Sophista in Progymnasmatis, hi
υ ιρον ἀυl2 Eκαβη φιλο si φλ. Huius etiam in deam in lectica qua gestabatur dum legeret M. T V L L I V s, capite trucatum iussu M.An'tonij a Popillio Laenate auctor est Ptolemaeus Iethaestion lib. v. variae historiae in Photis nostri Bibliotheca pag. Craec. aso. Deso
P Η o C L E autem ut trium Tragicorum
dio, insignem locum Dionis Chrysostoepi
orat. LII. qua Philoctetam componit ap pingere , non pigebit. οτε Σοφοκλῆς ηοικιν πικροῖ, οὐτι το α dat; ἐ
139쪽
CiCERONI s lictio in Epist. ad Fam d.
Met Ru Μ in modum lacer ac mutilus quorundam audacia iacuit ΤvLLI vs, cum demendo, addenta, mutando nitorem deformat ac robur ex parte succidunt. Multa equidem ab aliis repudiata retineri posse obseruaui, suumque in locum, unde vi eiecta sunt reducenda nunc duxi: ut quae in Epistolis τοῖα δων Iegendo ad oram libri inihi & Musis adnotaram, veluti Satura lance iuuentuti apponam. Ita M. T v L L I r s lib. III. Epist. v I. earum quas ad Familiares dedit, Appio Pul- ero; Ego, inquit, inprouinciam veni pridie Kal. Sextiles. Iter in Ciliciam facio per Cappadociam. Castra movi ab Iconio pridie Kal. Septembreis. Hic pro &ύλ- rem, reis, lLabinus in prima alteraque editione sextiles iterum legi vult, praeter historiae fidem. Pridie enim Kal. Sextiles Laodiceam in Prouinciam venisse se testatur tib v. ad Atti- Cum, Epist.xV. & xx. & vltima,item sibi. Pridie Vero Kal. Septemb. ab Iconio castra C I
140쪽
CERO mouit , iterque per Cappadociam in Ciliciam faciens in extrema Cappadocia non . longe a Tauro monte iuxta Cybistra oppidum castra posuit,ut bic ait,& Epist II.& IV.Itb.XI. ad Famil. Sequitur lib.vo r. Epist. I. M. Caelii, cuius sunt omnes illius libri epistolae : Illud adis,Mctiones C. Curionis se agro Campano, de quo negotCaesarem laborare, sed Pompeium valde nolle, ne τον cuus aduenienti Caesari pateat. Paul. Manutius,cestera optime de CICERONI s Epistolis me-TitUS,hic argutatur, Vt το negant semel negatiornem, & iterum affirmationem significet. Mbbi hic geminata negatio negant nolle Latino rum ritu assirmare videtur: quasi dicat Pompeium Velle aiunt ; Caesarem verti minime Iaborare. Aspera haec & affectata; fateor : sed Cassiana sunt,' qui asper & durus est habitus. Seruius vero Sulpicius elegantior paullo scri
Ptor lib. I v. Epist. v. Neque imitari malos messicos,
qui in alienis morbis profitentur se tenere medicinat scientiam; si se curare nonpo sunt. pro,neqste noli imitari. Nam & hic λ1stra 1e torquet Manutius, ut ex Noli semel assirmationem, semel nega tionem contra Latinitatis usum eliciat, Sed io infreques antiquis ille εα ιοιος, M. Var'ro in Bimargo : Qui non modo ignorassieme clamat, sed omnino omnes Bereas negat nescisset pro sciuiuo negat. & lib. II. De vita Pop. . mr qua ab ibnentia viri mulieresiquo Romanae fuerint, quoda 8si
munera eorum nemo nosierit accipere. pro, nemo γε
ιuerit. Et C. Lucilius lib.xvri. Satyrarum . Cetera contemnit, ct in Uura omnia poni