장음표시 사용
141쪽
NOD R. CICERON. LIB. II. IOSNon magna: proprium vero nil neminem habere.
ει apud Tibullum lib. I v. Sulpiciar Non ego signaui quidquamnandare libellis:
Nec legat id nemo quam meus aure, Pelim.
Epistola vero XIV. idem Caelius querirur de Appio Claudio Censore, ut et supra Epist. xI: Persuasum, inquit, est ei Censuram tomentum aut νι-rrum esse. Pet. Victorius nitrum de veteribus li-hriS reposuit, placetque Manutio, non satis hiC alias aequus Victorio ,& ex Ieremiae Pro-
nat. Quod autem vitrum, ut in editis legitur,ab Vtroque reiicitur, valde equidem miror. Vilis enim res Vitrum fractum , quod sulphuratis Iudaeorum olim natio , & hodieque Romae Permutare consueuerat. Eius rei testes accipite. Iuvenalem Satyra v. Quulsatum, ct rupto poscentem sulphura vitro. Statium Papinium lib. I. Siluarum de Saturn Illic agmina confremunt Sstrorum: Hic plebs scenica r quique comminutis Permatant vitreis gregale pulphur. Item Ual. Martiadem lib. I. Epigramm . in Caelium, & lib. x. ad Priscum: Quae sulphurato nolit emta ramento Uitreρrum proxenetas radiorum.
142쪽
Jn quincta CICERONI a Tusculina
NON sunt usquequaque a Lambino ac Franc. Fabricio Belgainsigni, Tuscula nae disputationes sic perpurgatae , nihil Πnostr ae industriae relictum esse videatur. Q. v. qui est de Virtute ac beata vita, haec nota ham : Sed ab antiqua Philosophia usque ad Socratem, qui Archelaum Anaxagorae distipulum audierat,num ri motusque tractabantur , o unde omnia orireηtor, quoue recederent: studioseque ab his derum magnitudi' nes, interualla,cursu inquirebantur,o cuncta cael ιέ. In vetustissimo quo sum Toleti Carpetano rum vis libro: Cursius anquirebantur, ἀρχα quoue reciderent:perbelthsan E,hoc est,in quae ab interitu conuerterentur. porro autem: Quod A est,qui vim Fortunae, qui omnia humaBa, quae cumque accidere possunt , tolerabilia ducere. rectius Longobardicae membranae , quae cuiquam acchὸere possunt. Qualis est ille P.Syrimimust Cuiuis potest accidere, quod cuiquam potast. Mox in CICERONE : Quod ex maiore parte νηam quAmque rem appellari, stectarique dicunt. constra' ter in duobus libris τnaquamque partem appetigri, Aristotelicum est axioma, in quo tamen nihil demuto, tantum Veterem scripturam reprae sentare placuit. Ita enim paullo ante: ex malos tarte plerassis res nominari, etiam' quaerari abest ,
143쪽
Rursum V. definibus e Semper ex eo quod maximas partes cominet, latissimeque funditur, tota res appellatur. MOX,iu his tot ac tantis,atque etiam quae plumra possunt accidere. Lambinus, ad quae etiam plura possent accedere. Vetus Codex , sublato glossemate sic: atque plura psunt accidere. Infra non longe: Consiliis nostris laus est attonsa Laconum. Alter codex attus habet, a tundo: illud tamen Ferius est ex illo: H in us αις βουλους Σπαρτη ἐπείραγ-αν Sed funem reducamus lib. m Iauscul. Pac uti Poetae hos versus, non CICERONIS ut Muretus falso existimat, lib. V m. Variarum recitat, quibus liberitis paullo Euripidis
haec eu Ore1te fabula conuertit: quam cum Tragicus fabulam doceret, reuocasse Socrates ob elegantiam fertur. Graeca sic habent:
Hς -d αν αραβ' αχθλανθρωπου φυος. Pacuvius ita vertebat: Neque tam terribilis vllasando oratio est, Neque fors, neqae ira coelitum inuectum mala
Quod non natura humana patiendo ferat.
144쪽
dum hic verbo militari nonnulliicentueri quibus nomen non subscribo meu. Ceterum pauca de mutris exempla imperatoriae huius prudentiae, qua milites in ossicio retinentus, S infrequentes ad signa assidui.fiunt, Plutam chus in Fabio Maximo, nosterque De Viris illustiibus scriptor, cap. XLIII. de Marso quo dam ω Lucano, suppeditant. at . . C A P. X I V.. I
Enni j sud CICERONEM uersu. - Ducere in actionibus usurpatum. Magni Dij.
VRRHv s gratuito captiuos Romam romittendos ratus. hoc eos apud Ennium Elegio ornate suorumvirtuti belli fortuna pepercit
- Eorundem me libertati parcere certum est: et Dono ducite: doque volentibus cum magnis D ILIn posteriore versu ita interpungedum equi dem existimo: dono, ducite:vt verbum, non Dinmen sit dono. Ducere autem in auctionibus, sub hastatione emptionibusque usitatam olim formulam fuisse e Iure-consultis notum,cum dicerent ducas licet unde genus illud loques imauauit. Uxorem domum ducere,& concisex ducςre. Adhibebatur & in condemnatis
145쪽
dictis , ut& creditores domum ducerent debitores , quisbluendo aeri alieno non essent. Vndein Legibus x H.Tabularum: A sT QVEL
di altera bene precantium formula et Cum magnis Diis. Et: Diis polentibus. Plautus Milite gloriosor ', - Agite , ite cum Diis beneuolentUM
Sequere hae mea gnata, cum Diis volentibus M. Cato lib. de re rustica, cap. 3IV: Cum D hetis lentibus, quod bene eueniat, mando tibi: Maro
Magni autem dij sexu diuisi quasi maiorum
gentium , qui ceteris antecellerent, XLI. n merabantumquos Ennius disticho complexus
est apud Appuleium de Deo Socratis ,& Ma tianum Capelum lib. de nuptiis Philologiaer
. Iuno, Vesta, Minerua, Ceres, Diana, Venus; Mars, Mercurius, Ious, Neptunus, Vulcanus, Apollo. Sic Io i Opt. Max. asses res duodecim attributi, ut censEbat antiquitas Demochares: ἄQeopyαςε, Αθηναιοι κου ἀλά oαχ ὁι δωδεwα θεοι οε
δεκαζον)ες. Hinc Vitruvius prooemio Archbtecturae: Cum Concilium Caelestium in sidibus mortalitatis eam dedicauisset;& Consentes idcirco appellati, Ut tradit Augustinus lib. I v. de ciuitato Dei, Arnobius libr. m.& L. Seneca libr. II Naturai. quaest. cap. xo. Nec desunt qui per hos Magnos Deos, Penates & Lares intelligam. yirgil. m. Λeneid.
146쪽
. Cum βcijs, natoque, Penatibus, ct magnis DB Idem testatur Cassius Hemina, aitque eos appellari καὶ in ναὶους. Vnde puto Asconium Pedianum Lares Vrbis D Inae, magnos Deos interpretarii Macrobius de his & ad Senecam Tragicum Mart. Deiris Noster ὁ μακα sim plura suggeret, quae traas scribere non libet. . I
Tres illos Tragoediae principes milest
phosβέpe , ex CICERONE A m'stratum. Euripidem Anaxagorae 4emata tradidisse. m
iNo N solum oratorum, sed&Poetarus Optimum quemque e Philolophorum spatiis exstitisse obseruaui. De Tragicis i i raeciae Trium iris in praesens ostendiam De AESCHYLo sic T v x um s libr. 'Tuscul. Aeschylas non Poeta tantum, sed etiam dithagoreus Hic enim accepimus. Cui etiam eum esto ab Atheniensibus tributum honorem mel moriae est proditu, ut unius ex omnibus D. gicis fabulae ipso etiam mortuo decreto P Iico docerentur. Sophocles Vero qui αδικῆς nomen inuenit, quo sapientiae domre sit usus adhuc quaerimus. 1llud tantomadiungatur , quod Aristoteles ait , 4δον ἡ
147쪽
MODO R. Ct E RON. t IB. Ir. st Iιναι μιμινῖην Ομ hoo,qui Homerus Philosophorum & Poetarum prope' Deus, ac parens est habitus. Hinc Tragicorum Homerum Polemon
Sophoclem appellabat. De quo A illud Epigramma scriptum, quo respexerit & DemostheneS: Σοφος Σοφοκλης, σο ωτερωyEυρια ἡ σDe Evs PI D E Vero, Vnde potitsimum nobis haec nata obseruatio,id extra omnem controuersiam est, Anaxagoram assidue audiuime; teste eodem T V Io Tuscul. o I. & Vitru uio lib. Vm. cap. I. cuius doctoris casu terristum qubd Philosophiae causa capitis arcesseretur, dum solem candentem e me laminam diceret a Philosophia desciuisse Euripidem
ad Musas referunt. Tragoediae tamen eius praeceptoris doctrinam sapiunt. Sunt enim i neo omnia argutiora quam in ceteris , Philosophicisque & acute inuentis sententiis, ut iure optimo singulos versus singulas esse gnomasC I C E Ro ad Tironem iudicarit. VNue in
sibus appellatus est Euripides , etiam apud Clementem lib. V. Stromat.&Origenem lib. 1 v. contra inissim ἀλλα η si αἶινου; σκηνικος ' .
ν- Δκροατης. Ibidemque lib. Viti pag. 343. &apud Suidam. Refert quoque Plutarchus in e3tremo Nicia, Athenienses in Sicilia captos qui γ' οριας illius de ρή attiς recitare nossent, hoC quasi redetionis fretio liberatos fuisse, cum Euripidia publice Athenienses docerentura . . O Inter
148쪽
Inter cetera Vero Anaxagorae dogmata,haec in Euripide obseruasse memini.Primum cum
de caelo lapis cecidisset, & lapideum caesum Anaxagoras asseruisset, hinc Euripidem in Phaetontensula dixisse χρυOM -ἀπειντ ηλιον,testeLaertio. Alterum myεs της ομοιομ ρεία, . Sic enim materiam Infinitam ., ex qua
omnia gignerentur, appellabat, eiusque par ' ticulas esse similes inter se & minutas, primis confusas, postea in ordinem adductas a mente diuina, ut in Lucullo C I C E R O ait. Hoc namquee modo librum suum orsum Anaxa goram idem docuit Laertius , & Plutarchus i. de placitis Philosoph. cap. III. ωουπά lαμα7α B Nους θ'αυlα διῆρε η διεκοσμη9. De quo T. Lucretius lib. I. Principium rerum qllam dicit os διηχουέιαν, Ossa videlicet e pauxillis atque minutis bo; sic is de pauxillis atque minutis Visceribus viscus gigni sanguenque creari, Sanguinis inter se multis coeuntibu guttis.
Contra hoc disputat Aristoteles li.m .de Cadi Io & I. Physico, ubi Simplicius haec decerpsit & Physicorum libroru Anaxagorae pria' cipium aliud paullo iefert, quam Diogenes
149쪽
s vlοι, καὶ χHi , κ- ἡδονάς, &c. nam de Μente, quae idem colligit interpres trasscribere non Iubet. Redeo ad Euripidem, qui Anaxagora praeceptore capitis damnato ad Socratem se in Academiam contulit, non intelligedi modo, sed & dicendi magistrum ea tempestate optimum. Da enim Laertius Diogenes. ἐδοκει
hoc ipsum Euripidem satis innuisse Constat, eum animi ingenui sit , minimeque angusti agnoscere per quem profeceris. Sic enim in Theseo loquentem ne1cio quem inducit: υ
Quae sic M. TVLLI vs reddidit Tuscula Iti Nam qui haec audita a docto memini sempiro, Futuras mecum commentabar miserias. . . . G s . Ex
150쪽
Et initio Menalippae lib. I t. ἐσχηματι νων fit si quod illic praeceptori ; hic verbPhilosophiae parenti optimae accepta haec referri
Theod. Canterus, homo doctissimus, in vanis Lect.ex Diodori Ii. I .Bibliothecae sic reposuit.
Sententias Vero,Vt diximus,Tragicus iste sae pe adhibuit, ut testante Tullio Epist. ad Jiro nem libertum,Versus propemodum adaequa rint. Hoc amplius, ut in Criticorum repre hensionem,Ρhilosophica toties miscuisse Edripidem in Hecuba potissim v, incurrisse re ferat Theon Sophista in Progym nasim alis, hi
ἀolco Eκάβη φιλο si φει. Huius etiam Me deam in lectica qua gestabatur dum legeret M. TVL Vs, capite trucatum iussu M. An ' tonij a Popillio Laenate auctor est Ptolemaeus Hephaestion lib. v. variae historiae in Photi nostri Bibliotheca pag. Graec. aso. Deso