장음표시 사용
271쪽
in apricum non proterat aetas. Desperabantur olim Nili fontes , ad quos Lusitanicae demum ciailies aquationem lac re ; negarunt Antipodas & Pertoecos viri summi , cum illis tamen hodieque commercium habent Europaei 3 ad magicen passim Tinctura Paracelsi rejicitur , at multi prosecto temporis usus auri Mauφυσιν orbi detexit. Non disparis aleam fortunae subierunt gemmei Libelli, quos titulo Imi- , tandi Christi circumserimns : ambigebantillustres provinciae, Kempensem Belgica. Bernardum Sequani, Gersonem Lutetia deprimi Societatis Iesu Patres divini foetus
genitorem fecere, cum eo, ut sedata opinatio nullis acerbitatibus corrumperetur, autumabant solum , visusque e tribus A
ctor.unus, cum nullus esset ; palmam sustulerunt ii Typothetae, qui hos Tractatus, velut Anonymos, excuderunt, satius rati, si modeste nescirent, quam si temere tali renr, aut fallerentur ; quoad nuper, tum
tractu benigni temporis, tum eximia DEI in familiam nostram indulgentia, genuinus Auctor in lucem est eluctatus. Prima notitiae fundamenta jecit, facem. que praetulit exituro, non Cajetanus Atahas Sancti Baronti, sed Iulius Nigronus, e
272쪽
Societate Jesu ι is , inquam, ex eronensi Bibliotheca protulit non Κempensem, aut Lutetianum aliquem, sed Joannem Gerseis nium Abbatem. Facta hoc indicio fides est Eminentissimo Cardinati Bellarmino, cui Posievinus item, bc plures alii subscri- psere. Tametsi vero ab hac sententia diccesserit, aversus Heriberti Rosmeydi non tam vindiciis strenuissi inis aut solidissimis, ut eas cum Spithoidio Bolandus laudat, quam frivolis, & nihil evincentibus conjecturis, indubie constaturus fuerat, si caetera nostra cognoscere per usuram produ- ctioris vitae potuisset: e diversis enim chartophylaciis exemplarium hactenus, crin mentum, patriam, Abbatiam , oris linea. mςnta veri Iucubratoris fatentium, is a paratus emersit, qui vel ipsius contumaciae fauces elidere queat. Non vidit Cardinalis optimus Codicem Genuensem, Mantuanum, Cavensem, Bi- heianum ; rescire nil potuit de libris mein-gartensibus, Melicensi, Ochsenhulano ,
viblingensi ; Nihil ipsi de Zmifallensi
constitit: qui , etsi Thomaro apographo septem annis est recentior, Germanismo tamen eius aetatem longe praegreditur. Quae omnia, si Patres antilogi, aeque aenos
273쪽
nos advertissent, crises utique suas ingenualitura castigassent ; aliquanto cautius B landus innuisset, Augustae ad S. Crucis attineri volumen MSS. clare attestans, Tho. mam de . Kempis hosce Tractatus anno salutis I sso. evigilasse s ut ita vel unicum exemplar Lovaniensi antiquius adstrueretur, quod hactenus a Kempistarum nemine praestitum lego, cum is liber, ut magnis auctoribus habeo, nec umbram ullius characteris numeralis ostendat: minore fiducia Rosmeydus D. Bonaventum suas collationes eripuisset, quas ordine & syne
cto non facile extorquendas ait : paullo ti,
midius pro se Trithemium allegasset, qui
hosce Libellos non tam Κem pensi transis scribit, quam quid alii divinaverint, vacilis Iante oratione percenset, causamque Thomae, per verbum , fertur , vel ipso Ros- eydo teste, dubiam potius reddit, quam firmiorem : submissiore voce asseruisset , Thomam suis opusculis, humilitatis ergo, nomen haud praefixisse, cum qui latere vult, in calce non minus quam fronte debeat nomen dissimulare. Quod in Lovaniensi codice Thomas non observavit : adeoque, vel
Rosmeydo judice , Thomas istorum Tractatuum
274쪽
ctatuum Auctor non est dicendus. Tenuius momentum posuisset in inspirationibus Joannis Busichii, qui, quo largiorem sibi, ut publicis functo ossiciis, imo coelitus, ut videri vult, illustrato, poscit assensum, eo fluxiorem impetrat fidem e superia sedisset suis Flandricis mis, eum pari argutia Suevismos ex his opusculis multo plures elicere possim : In producendis manuscriptis parcius triumphasset, cum nec unum proferre queat exemplar e tanto numero, quod ante annum Christi I 4 I. Thomae fuerit attributum, aut eius putatum. Potuerat adeo Iohannes Gersen de Canais haco, Abbas Vercellensis. aureae commentatationis laudari quietus possessor , si non proximis annis nescio quis Thrasonicus Ja- .ion moronauticam in nos classem eduxis- , set, rapturus aureum hoc vellus, dicace virulentia , cum ratione prohiberetur. At, bonum factum ; patrio in littore cum Volusianis annalibus nanae celoces irriso na fragio subsederunt. Fluctuant etiamnum disjecta ventis aplustria , tacet , aeteris numque tacebit , si sapiet , qui laetum Celeusma, necdum portu provectus occinuit et
275쪽
et o De Auciore Librorum LUtitus ,at humectis Ambraciota
Atque haec ibi de hac controversia doctissimus de elegantissimus Mezlerus.
Scriptae Α. I7a8. Mense Octobri.
ILlustrantur in hae Epistola imprimis verba Meeseri ita alentis e Prima notitia fundamenta jecit, facemque praιulit, μιturo nempe Gerseni) non Caietanus Abas sancti Baronii, sidJulius Neronus e Soc. Isu ;is, inquam, ex Aronensi Bibliotheca protulis non Rempensem , non Lutetianum aliquem , sed Joannem Gersenium Abbatem. Hic asseritur, Iulium Nigronum Jesultam omnium primum Gerseni lucem accendisse, producto ex Aronensi Bibliotheca Cod. MS. de Imit. Ch. qui eius nomen praeferebat. Cum
276쪽
autem codex ille Aronensis ante Saeculum XV. non fuerit exaratus, prout novissimum Eruditorum Concilium Mediolanense, cui praefatus codex examinandus traditus est . primum anno I 726. ut perhibet Anonymi ustila eritica de praecipuis controversia M-
pisia, punctis M. II. in Responsione ad AD
gumentum tertium, celebratum censuit de
judicavit : Atqui constat Saeculo XV. sub nomine Gersenis communiter intellectum fuisse Gersonem Cancellarium , ipsomet Mabillonio in suis Animadversionibui haud inficiante. Ergo dum Nigronus ex Bibliotheca Aronensi protulit Gersenium, non alium produxit quam Lutetianum. Atis que hinc MeZleri argumentum, quod is ex Nigrono desumsit, censuitque Achilleum, valide infringitur. Quod si vero Mezlerus dieat: Codicem Λronensem in titulo' praefixum gerere Ioannis Abbatis nomen, quod nequaquam Gersoni Parisiensi congruat. Responsio in promptu est: minime certum esse , hac inscriptione Ioannem Gerson, Abbatem Benedictinum Vercellensem S. Stephani de Canabaco dictum designari. Ratio est, quia constat, extitisse quidem Ioannem quendam Gersen Abbatem Canonicum Regularem , extitisse vero alia quando
277쪽
quando Ioannem Gersen Abbatem I. Bene. dicti num S. Stephani de Canabaco, non minium nullo proditur indieio, sed eum nunquam in rerum natura extitisse , vix non . certum novissime detectis documentis comprobatur. Extat in Monasterio Vercellensi S. Andreae Chronica MS. Allicensis antiis
qua, ubi dicitur: Ioannem Mersen fuisse
Abbatem ordinis Lateranensis in Mon eris Pagi , vulgo Adice , procul a Caυagna. Ita anno I 726. Vercellensis quispiam vir eruditus ad supra laudatum Auctorem Epiis solae criticae perscripsit, ut ipie in eadem Epistola refert, qui & addit, Eundem Veriscellensem in litteris ad se datis, retulisse, se hoc anno I 726. excussisse Archivum Civitatis Vercellensis, seque ibidem reperinse litteras membranaceas anno Iao6. die I 6. Decembris scriptas , in quibus Oceasione cuiusdam contractus inter Abbatem S. Stephani& Praetorem Vrbis initi subscripta sunt omnium fratrum & Abbatis in mon sterio S. Stephani degentium nomina. Ab has erat Robaldus: inter fratres vero nulis Ius omnino Joannis nomen gerit. Fabula
ergo est tota Joannis Gersenis Abbatis Ueriscellensis S. Stephani ad initium Saeculi XIII.
vita , nec in Codice Moneta designari. Abbas
278쪽
Abbas poterit,.qui nunquam in Orbe exintitit ι & qui.hunc Abbatem in Iconismis sub titulo mehurabilis Ioannis Gersen, Sc. colunt, contra leges Romanorum Pontificum turpi superstitione idolum colunt. Vide plura adhuc hanc in rem αάμαως disse. rentcm clarissimum Auctorem Epistolae criticae, apud Ioan. Georg. Schelhorn Tomo IIX. Amoenitatum Litterariarum, anno 1728. in . 8. editarum pag. 4Oq.&seq. Indigent secundo Cl. Mezleri verba, ubi de Bellarmino loquitur , aliqua illustratione. Non vidit, ait, Cardinatis optimus Cois dicem Genuensem, Mantuanum, Cavensem, tac. . Me Zlerus hic, ut videtur, Codices Genuensem & Mantuanum, valde magni aesti. mat, illisque maximum robur, quo sua sententia firmetur, ineme iudicat: verum, an codices illi Itali sine labe puri sint , necdum probatum est : quin imo R. P. Claudius du Molinet, vir ob singularem Antiquitatum scientiam per Europam cel bris, in Epistola, quam edidit celeberrimus Richardus Simon in sua Bibliotheca Critica Tom. I. cap. a. scripta anno I 687. 27. Iunii, expressis verbis asserit, se deprehendisse, Codices Genuensem,& Mantuanum,
279쪽
Manusicriἔs, inquit , qui viennent d' Italis,
pas lasaute aux Ρ. Ρ. de la Congregation de S. Maur , mais avx Italiens, qui leur avolentenvole ees beaux originaux Dἶriquee en leurpam; Γ un estis Codex Genuensis, ι'autreis Codex Mantuanus. Lege . sis totam duMolinet epistolam, & videbis, ex praedictis codicibus corruptis, nullum validum duci argumentum.' Sed nec Meglero admodum favet Codex , qu. citat, Cavensis. Cernitur quidem in littera initiali praefati codicis depictus monachus Niger cum eruce: ast, quis Inde solide concluserit, codicis auctorem esse monachum nigrum alias certe etiam sequeretur, Radulphum monachum esse auctorem expositionum MSS. S. Augustini in Psalmos, quia is in libri initio depictus est i qui tamen codicem illum duntaxat descripsit. Viderunt hunc codicem viri e Congregat. S. Mauri in Galliis diatissmi D. Edmundus Marthene , & D. Ursinus Durand, Arasii in Abbatia mastensi , ut ipsi suo in Itineratio Litterario Gallice edito per-- ψ. hibent
280쪽
hibent Tomo II. Interim tamen nolim penitus inficiari, quin cipe quidem per i Ies imagines allusum fuerit ad libri auctin rem et Saepius tamen, ac communiter imagines huiusmodi pro librarii phantasia arbitrarias praefixas esse. Confer . sis iterum in critica detritum auctorem vi ia eritia ea mox supra laudatae loc. cit. pag. Q6. III. Subiungit MeZlerus a Genuensi, Mantuano & Cavensi codicibus, continuo alios , qui causae Gersenianae qualecumque emolumentum conserre ipsit visi fuerunt.
Sic enim ibi pergit et Rescire nis potuit si quitur de Bellarmino J de Libris I ringa te bus, Mellirensi, Oufinbusano, Miblinge
A. Verum, quia hos codices nec vidi, nec examinavi, iudicium de eis ferre non pos sum. Deinde maximum dubium mihi oritur. an dicti eodices. Nomen Gersenis diserte exprimere videantur Certe noster codex Lunaeiacensis de Imit. Ch. ab Hemrieo Immerihelier , Professo Lunaeiacensi, anno 1438. exaratus, nullius auctoris nomen praefert. Idem forsitan de lupra ali
gatis dicendum est Superest adhuc uniea Mezleti pericopa illustratione omnino digna, est autem haee IAliquanto cautius, inquit, Bolandus innuisset.