장음표시 사용
501쪽
ριατέραις ἐγ νευρισεν Gκοαῖς , καἰ τὸ μὴ δυνασθαι περι ων ζήτησιν ἐποιχ σω καλως ἐξηγήσασθαι, την οἰκείαν διιαθίαν ἄς 10 εὐπρόσωπον προβαλλό/μενος ἀnολπων, ἄστε μη καθυρίσαι μηδἐ σμικρυναι τρ λόγω τὸ περιπανἐς των παρὰ σου ζητηθέντων πραγμάτων, καὶ πραγμάτων ἐκuνων των μικρου δειν αππιαν Πληρωσάντευν τῆ ακοῆ την υφ' έλιον. ἀλλ' ἐπειδη καὶ τουτο μοι metia τῶν ηδη λεχθέντων ἐπῆλθε, πρὸς τοῖς ἄλλοις ὀφλήμασι 15 C καὶ παρακοῆς ἀπαιτηθείην δίκας, ταλλα μἐν φυσει δεινου πάθους καὶ ὐλεθρίου, καὶ αυτου δἐ του θώου νομου περιπρονῆσαι τοῖς γενάρχοις - -ἀναπείσαντος, ἔκυν πληρωσων τὸ αἰ ζ--θέν , τῆ σῆ θαρρωας ευγνωμονι καὶ συμπαθεστάτI λι- ω γὰρ ouα μήτε ταις σου τεχνικαις μεθόδοις μὴν ταῖς ἐπισπη-m μονικαῖς τρυτάναις τῆς σῆς ἀκραιφνους καὶ με γάλης σοφίας τὸ
4 ἀναβήσθαι A l. e. editio Matiana 20 μητε ταῖς σου πενι-is μεθόδοις oin Arulus est speculandi vis, innetat; quibus a precato, tanquam mortis
Ructore, devinare condiscit, atque virtuti incumbere, cuius finis vita Reterna, his qui eam amplexantur atque diligunt, sit. enimvero ego hactenus, quod iussus eram, duplici ex causa differro videbar, tum nI- mirum quod molestum indicabam ad te scribere, virum tantum, cuius fiermones actiones dirigunt, et actiones sermonibus concordes sibi mutuo Praestant quod persectum et exactum est iam enim fama tuam perfectionem eunctis clamat, et licet ipse taceas, nostris eam intulit auribuε , tum quod, de quibus quaesilas, non ex re satis disserere valeam, qui meam ipso inscitiam velut convenientem excusationem obtendam, ne Peno Violare videar, earumque rerum quas ex me sciscitaris splendorem imminuam, rerum scilicet eiusmodi ut auditu atque rumore omnem Proee terrarum orbem repleverint. verumtamen cum id quoquo mihi, cum iis quae dicta sunt, in mentem veniret, ne praeter alia de-hita etiam inobedientiae obnoxius fierem, dimo alioqui atque noxiae suapte indolo aegritudinis vitiique, quo et adducti primi parentes ut divinam ipsam legem contemnerent, accedo petita praestiturus, candida tua humanitatisque plenissima amicitia fretus. probo enim novi nec Per artificiosas tuas methodos nec per argutissimas verae magnaeque sapientiao tuae trutinas, quod orationis huius indecorum eat ae lacou-
502쪽
δκαλλες του τῆ δε λόγω καὶ αναρριοστυν ξ των λεγομένων τον νουνειποδοκιμαζεσθαι, μαλλον καὶ etiαντὸς αλλοτριαν καὶ ι φευδους καὶ πλα ιατος των ρηθησομένων Προβαίνωσαν συγ-
αἰχμαλώτοις ἐκεισε συνεπαγομενος, ους ελεγες bl οπατρι ς εῖναι 15 σοι Καππάδοκας, μεθ' ων καὶ την πρὸς την Ἀντιόχου πολιν ἐστέλλω, 3ιηδαρέου μῆναι τῶν αλγεινῶν ἐξηγρουι ενος' ὁποτε καὶ s/ῆς εώρας, ως καὶ αυτὸς ριαρουρεις, τὁ τε νεαρὸν του πένθους εχοντας καὶ τα ιχνη του προλαβοντος φόβου τοις προσυψοις Ηιῶν ἐγκαθήμενα, ως καὶ σιωπωντας βοαν τὴν συμgoραν ἐκ του χρ ὁ - 20 ιιατος. αλίλια πιρὶ τουτων εἰ καθ' εκαστον ἐπεζιέναι βουληθείην,
ριακρὸν αν εἴη καὶ τῆ χρεία μὴ κατάλληλον τὸν λόγον ποιήσομαι, B τῆς συμμετρίας τὸν νόμον καθυπερβαίνων ' Daci λέγω οτι καὶ Io εἶναι J ὁντας A 13 οέτην om P Is post Mos
cinnum, reiectum iri, eorumvo quae sunt dicenda sententiam, sed potius veram et ab omni mendacio figmentoque alienam dicendorum narrationem omni abs te crimino ac labe fore liborandam. 2. Data epistola discere quaesiisti modum, cuius gratia carcerem lenemus barbarorumque dediti manibus sumus, ac qua ratione alienum solum patrio commutavimus; qua item orti patria simus, et quae illius res quasve status. etenim coniicere aiebas ex brevi illa sabulatione qua cum per viae occasionem Tripolim devenisses, paululum congressi sumus, quam longa narratione onustum pectus gereremus, diraque quaedam et tragico omni cothurno lacrimabiliora esse tum ea quas iam nobis evenerant, tum quae imposterum Ventura exspectabantur. nam tu quoquct pari nobis Infortunio errabundus et cum quibusdam captivis illuc abducebaris, quos cives esse tuos asserebas Capi,adoces, cum quibus etiam Antiochiam mittebaris, referens nullam requiem malorum inVo-nire, quando nos quoque videbas, ut et ipse testaris, tum recentem luctum tum praeteriti timoris vestigia in facio expressa ferre, ut et tacendo, vultus ipso coloro mali immanitatem clamaremus. vorum si de his si uia recensore velim, longior mihi texenda tioo iustae mus nBeessitatas oratio est, ut quae misocritatis legem sit excessura; ne di-
503쪽
eam fore ut nunquam socordia torpescentibus auribiis andienti sibi obtundam , licet audiendi aviditate ad ea quae dicenda a me sunt animum nil vertas. quando igitur iam initio perauentas aures pollicitus es, ad nostra enarranda in hunc modum aegredior. 3. Nostra, o amice, patria, Themalonica est. hanc enim Primum tibi notam faciam, per quam mihi multa cognoscere licuit quae anteunnitus noveram; et qui in tui iam cognitionem venerim, eius ipsius exactam edere cognitionem officii quasi iure tuis votis compellor. nempis urbs magna mihi explicanda, et quae gentis Macedonum primaria existat. urbs rebus aliis, quibus sibi nimium sumunt civitates ac hon stantur, conspicua, et quae nulli vicinarum civitatum, pari cum omnibus certans claritate, cedat, pietato vero cunctis illustrior existat, quam a principio suscepit susceptamque hactenus incolumem servavit. ipsum enim Paulum, vas electionis, pietatis sibi gloriatur magistrum; qui Videlicet ab Ierusalem in circuitu, et usque in Illyricum evangelica pravdicatione univeraum orbem complexus, illi prae reliquis divinae cognitionis semen commisit, ex eoque uberrimos fidei fructus surgere omni diligentia curaVidi post Paulum vero inter martyros magnum interquBvictor coronatos digno admirandum myroblytam unguentis scilicet manantem Demetrium, qui Et ipse pro pietato plurimum desudavit. v namque. Praeter reliquas eius eximias virtutis laudos, divinao etiam doctrinae luco fulgebat exactaque dogmatum cognitiono ornatus erat quo
504쪽
- DE EXCIDIO UESSALONICENSI. 491
ἐκείνην τri' ποῦλιν φιλοπονως ριαθεῖν sera ζητησας , τώho δἐ δυσεπι-l5χείρητον τε ως ἐμοὶ τῆ τε παροτση οριιῆ του λογου παρα f ικρὸν ἀνακολουθον , ολίγα τινά, καὶ οἶς ιιαλιστα Πεστι δοκεῖν ὁρῶν σε τεῶν λεγο/ιένων τὰ πράγματα, τῆ διηγησει προσθεὶς ἐπὶ τὴν καθ' ἡμας αὐτ ς τραπήσομαι σνμφοράν. 4. Ἀστιν Ουν η πόλις, ως εἴρηται, μεγαλη τε καὶ ετρεια, ae τείχεσι καὶ προβολοις συνοῖς κατωχυρωμένη καὶ τὸ ἀσφαλἐς τοις Ουητορσιν ἴσον ἐκ της τουτων Οἰκοδομῆς παρεχομένη, θαλασσιον
17 προθεὶρ Combesis. mam. et magis eius nominis elaritas in orbis fines didita est. tum qni dein-Ceps secuti sunt, omnes praesules, salutaris doctrinae ipsi firmi assertores ἔ quorum opera, dum diviniora semper perficitur mannqtie duciturae eruditur disciplina, daemoniaeos impurosqne errores ac opiniones id lorumque nugaces fabellas ae vanitates ipsorum cultoribus dimisit, rectaeque opinionis doctrina fidem obsignans, ae qnidquid Eietaniorum et haereticorum alienigenam ne plantationis est, nihil usquam divinae sementi coniunctnm admittens, puram illibatamque pietatem conservavit. cuius eum et alia insignia ac notae suppetunt, unde fama occasiones nacta illius elarum nomen esseest, tum unum illud primum ac singularissimum monstratur, quod rectae fidei tenax existat ne eelebretur, hocque magis quam ullis estis ornamentis sibi placeat atque esarescat. sed quia eius ipsius hivitatis res accurato ex me discere quaesiisti, idque ut praestem arduum mihi nee praesentis sermonis instituto admodum consentaneum existit, pauias nonnullis, ae quibus maximo ea quae dicenda
sunt oculis usurpare tibi ipso videri possis, narrationi adiunctis, ad
nostram ipsorem calamitatem orationem Con eriam.
4. Ea igitur, uti dictum est, magna rivitas latoque fusa ambitu, ne moenibus crebrisqno propugnaculis atque ambus munita, eiusmodi scilicet quae eivibus, quantum ad horam structuram attinet, tutum ha-
505쪽
ὀλισθῆσαν ζάλης άπάσης ἐκτὸς τον τοιουτον ορμον διατηρει. ὁ δἐ
δη κολπος ἐκ τῆς μεγάλης θαλάσσης ἀποτμηθεις δια τινος αυχμνος, ἀγκῶνος δίκρο/ προβεβληs ένου καὶ ἐπὶ si κιστον τοις υδασι 15 διικνον μένου, ον οι κατὰ χωραν Ἀβολον ὀνομάζουσι διὰ τὸ Πορρω που. τοις υδασιν ἐκβεβλῆσθαι, στενουμενός τε πρὸς τὴν 321 ἐτεραν ἐξ ἐναντίας ρσον τῆ του - νος τουτου καινοτομία, -- ρος λιμην πελάγιος γίνεται' ἐξ ὀυ δη περ αγκωνος μέχρις αυτουτου τείχους τῆς πολεως κυκλον πανωπρεπῆ τὸ υδωρ μιμειτω, πτοις ἐφ ἐκάτερα μέρεσιν ἐπὶ πυλὴ ἐκτεινηανον και πρὸς την πολιν κατα βραχυ συστελληιενον. καὶ ἀφορα ι ἐν ὁ κολπος ἐκ νότου 16 res a AP 21 ἐντεινομενον Pbilaeulum praebeati marinum sinum ad notum protensum habet, quo, obliquo latere circumluta, navibus undique versum confluentibus faeluem in semet praestat aditum. hic enim portus quidam mirabilis cavo recessu funditur, pronoque in se aditu navigantibus tuto resupinatur, a Ventorum iniuriis prorsus innoxius et navium stationi placidus ae tranquillus. hunc artifex a reliquo mari divisit, medio siquidem muro aquarum influxu coercito, una quoque praeclusit quao ex vicino mari ventorumquonatu nuctuum vis procellaque illiditur. mare namque alto gurgite innatum continentem excurrens, muro interposito praepeditum, eum non habeat quo minas suas exoneret, In latera muri convolvitur; et aqua lento quodam modo sensim dilabens ab omni salo aestuque liberum conservati8tiusmodi portum. sinus porro a magno mari cervice quadam ac saucibus cubiti instar prominentibus ac quam longissime alto aequore Pr Currentibus eam accolae cervicem Ecbolum appellant, quod in maris procul proiecta essunditur abscissus, inquo adversam sibique oppositam continentem cervicis huius arsificio ac molimino coartatus, alium Portum intra Pelagus ossicit; ex qtio videlicet cubitu flexuque ad ipsum urbis murum orbem pulcherrimum, partibus utrinque lato fusis vera que u bem Senaim sese contrahentibus, inormare videtur. et respicit quidum
506쪽
5. ωλλ' ἐν τουτοις τὸ κατα νοτον si ος . τῆς πολεως Bβα σιμον , τὸ πρὸς βορραν δἐ ως λίαν τραχυ καὶ δυσβατον. δρος
αυτῆς τῆς πολεως τῆς λοιπῆς ουπεραῖρον γῆς, ως τὸ siis αυδῆς
10 πεδιασυιον εἶναι καὶ ταις χρείαις των ἐνοικουντων καταλληλον,το di τοῖς βουνοῖς και ταις των δρων ἀκροτησιν ανατεινεσθαι.&λλ' οὐδἐν ἀδικεῖ τὴν πόλιν ἡ του oρους παρατασις ως ἐμπαρέροιν
ianus ab austro reliquum maro, portus sinum, urbs portum. ac portus quidem quattuor angulis comprehonditur, sinus nexum in orbem alveo quam maxime profundo agitur; extremis finibus, et longo a continente, magna parte aquae minuuntur. 5. Et hoc modo se habet pars urbis quae ad notum spectat: quae Vero ad aquilonem, asperrima est et prope impervia. mons enim ultiore supercilio tumulis superpositus eminet. non parvam civitatis partem a reliqua humo sustollens, adeo ut pars illius in planitio accolarum usibus coaptata iaceat, pars in collibus montium eo iugis seso extendat. nihil tamen damni ea montis extensio oppidanis Importat, tanquam a Auperioribus per eum assilire murosque oppugnare hostibus liceat. Parvum enim ad amoliendas quascunque insidias, interposito eampo, hicce tumulus relinquit spatium, quo indo cives facilem possint propulsare assultum. exinde mons longe protenditur iugoquo assurgit, collibus atquo vallibus exasperatus, in medium procul εο orientem inserens, quantum utrinque subiecti soli agrique obliquo subducitur. in duplici namque 18tiusmodi montis latero, tum scilicet eius quod ad austrum tum quod odaquilouem eat, campi essunduntur ipsi pervii atque utiles, quique civibuη
507쪽
ετρυνεται di φιέχρις ἶλλων ὀρέων ' Ου τινὸς ἐν μέσω πελαγίωνται
- δυο τινἐς ε ρειαι λιι ναι, τὸ πλειστον τουτου διακατέχωμι κούτινα μιεγαλον καὶ αυται συνεισφέρουσαι χρείαν. τρψουσι γὰρ
ἰχθυας καὶ ιεικρους καὶ μεγαλους, καὶ τοις ειδεοι διαφορους καὶ Πολλοπς τ p πληθει, τῶς τε γειτοσι κωμαις καὶ αυτῆ δἐ τῆ πόλει duφιλεστάτην ἀποπληρουντας τράπεζαν. καὶ γὰρ οἷον φιλονεικουσιν αἱ λβ ιναι ταῖς τουτων ἐπιδόσεσι πρὸς την θάλασσαν , και 20 B ὁιαλλῶνται etsi αυτων τὸ πλειον παρασχηται. πλην εκατεθω νικῶνται ἐκατέρ υν, καὶ η νικωσα ουκ εχει τίνι την ητταν κατα- si θάλατταν L 11 κοινον Lquicquid ad vitam commodo sustentandam conducit ubero proVentu susti- Cianti horum alter, quippe ad montis austrum vergens urbisque meridiem, dici non potest quam sit amoenus quantasque delicias Praebeat. frondosia enim densisque eondecoratur arboribus, hortis varii generis et iVariis, aquis pene innumeris, partim sontium rivis partim et fiuviis, quibus montanae silvae luciquo campo gratificantes ipsum mare acci-Piunt. Vites enim alternis consitae arva coronant, pulchrique amant oculos fructuum abundantia ad iucundissimas voluptates invitant. . monachorum plura spissaque, religiosa palaestra, hospitia, tum montis declive tum agri reli tui subiecta colentia, locisque amoenissimis Positu, novum quoddam spectaculum peregrinis ipsisquo adeo civibus offerunt.. sed et campus a montis laeva, ipso quoque longissimo fusus, ad Hiosusque montes dilatatur; cuius medio ovo late stagnantes lacus Potioren Partem occupant, qui ipsi non contemnendi usus existant. alunt enim tum Pareos tum magnos diversique generis ot copia pene innumerabit pisces, qui tum vicinis opindis tum ipsi civitati uberrime obsonia victumque sufficiant. videntur enim hico lacus suis largitionibus cum mari Prope contendero mutuoque certare, utra plura Oxhibeant. alterum tamen ab altero vincitur, nec cuius victoria est, utri victi dedecus ad-
508쪽
scribat, Valat statuors. agri pars reliqua agricolarum usibus cedit; animantibus quoquo indulgetur, tum quue linmanis parcnt artibus ac mansuescunt, tum quuo Per montana libero pede vagantur. Cervi nam- quo relictis montibus, vel utque laevum aquis recreati, tum ubero fruuntur potu, tum ud limum convenientes Communi cum bobuS pabulo 1e
6. Sed iam satis in istis, quae ad ortum et aquilonem ac quae item ad auStrum urbis sunt, descriptis, situm loci qui ad occasum vergit, uti fieri poterit, enarrabimus. ullus campus est ab ipso Ecboli muro incipiens dextraequo montis adhaerens, laeva Vero mari contiguus, quam nemo satis capiat, pulchritudine videntium oculos ad se alliciens. Est enim aquis irriguus, qua parte urbis marisque vicinitate gloriatur, vitibusque et densis arboribus ac vivariis hortisque coronatus, nec non aedibus plurimisquo venerabilibus delubris decoratus; quorum Ρlern tuo monachorum agmina inter se partiti sunt, Viri omne virtutum genus uolentes solique deo viventes, ad quem et festinunt, euius etiam causa renutis saeculi turbis unam, quae ad ipsum tendit atque fert, semitum elegeruui. qua vero inde intra terram longissimo intervallo dissunditur, nullo fere silvarum aut arbustorum opaeatur germine, sed ii ldoneum solum exhibeat agricoliam induatriae. Procurrit vero versus Sesidi or
509쪽
ιασιαν τινα καὶ βαθεῖαν εἰρηνηpν ἐν εαυτοῖς συντηρουμενοι. πο- 1sταμοὶ δέ τινες παμμεμεις ἐκ τῆς Σκυθῶν ἐξορμωμενοι καὶ τὸ Β προλεχθεν πεδιον καθ' εαυτους δαλ υνοι πολλὴν δαψίλειαν καὶ αυτοὶ τῆ πυλει παρέχονται ταῖς τε χορηγίαις ταῖς ἀπὸ τῶν ἰχθυων καὶ ταῖς δι αυτων ἀπὸ τῆς θαλάσσης των νηωρ ἀναδρηιαῖς, δι'
ων ἐπινοξῖται ποικιλη τις προσοδος των χρειων των ωδάτων ε--20νων συγκαταρρέουσα.
T. ωλλα γὰρ εὶαθον ἐμαυτὸν μακράν, ξ ως ἀα ἀρχῆς
tum , ad alios usque excelsos ac praegrandes montes protensus, ubi et civitas cui nomen Berrhoeae condita est, ipsa quoquo habitatorum frequentia ac reliquis omnibus quibus so urbes iactare solent illustrissima. planities medio suo ambitu oppida promiscue continet, quorum aliqua urbis dicionis sunt eique contribuuntur, Drugubitae et Sagudati nomine, aliqua finitimaa Scytharum genti, non longo dissitae, tributa Solvunt. Ceterum oppida e proximo habitantur, quod ipsum praetor alia in Thessalonicensium rem non parum conducit, dum quaestuosa mercatura Scytharum commercia ambiunt; tum praesertim cum utrique genti inter ερο bene convenerit, nec quibus ad praelia esserantur arma moverint quod utique ab antiquis olim temporibus iis diligenter quaesitum ), communῖ-bus Vitae rationibus merces alias aliis commutant, admirandam quandam nitamque inter se servantes pacem. item fluvii, iique inFentes, ex Scytharum region o erumpentes Et, quem dicebam, agrum, Inter se di-Videntes, ipsi quoquo uberem urbi praestant annonam, tum Piscium Praestationibus, tum navium per eos e mari adscendentium Vectum, quibus rerum ad vitae usum eonducentium, una cum aquia illis Connuens, varius excogitatus est proventus.
7. Eniiuvero imprudens nec nimis cauto prolixius his de rebus
510쪽
-εσχοριτῖν, τὸν περὶ τουτων παρατείνας λογω. πεποlηκε δῖτωτο ὁ πατρίδα ποθος, ἡδέως τῆ τε συνεφελκυ- μνος, καὶ ταῖς tam Πωσεσιν οἷον δοκῶν συνεῖναι τοῖς λεγομένοις, και τὸ προμιιον καὶ pio; ικὸν τῆς σῆς φιλομαθους ἀκοῆς, 5 αρχῆς παραθέσθαι πῶσαν ημιν καθυπέσχου, μηδενὸς αλλου περι- Cσπῶντος αἰτην ὴ τοsδε του διηγet ματος uno Ponop ταυτα δἐ ΟυΠυς εχει. φιλουσι γαρ ἀεὶ τὰ ποθονιανα των πραγιιάτων ἀνάγκης δεσμοῖς καὶ τὸν λέγοντα περὶ αυτῶν καταπιν καὶ τὸν ἀκοάοντα ' καὶ oτκ ἄν -τως ωχερῶς καὶ ραδίως Ουτε δηνις των 10 ηδίστων θεαφιατων - ἀκοὴ τῶν τερπνων ἀποστησεται ἀκου'. - των , ουτε λόγος ηδὸς τῆς ορμῆς ἀνακοπησεται, φθάσyτὸ περας πρὸς ο κατ' αρχας ἐπιθεται. πλὴν εἰ δοκεῖ, πάλιν
ἀναδράμωρον πρὸς αυτὴν ἐκείνην τὴ' πολιν ' μέχρι γὰρ τίνος ώς
ἐν κατόπιρρο τὸν ἀνδριάντα διαφιορφουμεν, καὶ ταῖς ωθεν των D. 15χρω ιατέον ποικιλίαις ἀπεικονίζειν πειρωμεθα τὸ ἀρχέτυπον, ἐξυναυτοῖς ἐκείνοις ἐντυχεῖν δια των καιρίων διηγημάτων τοῖς πράγμασιν , ως αν γνωριμωτερον ειη τὸ ἀμυδρως πως παραδηλουμενον ἰωεσσαλονικην γάρ , ὁποία τυγχάνει, τψ λόγω διαγρύηναι καθ' ἴσον οιον τε κατ' ἀρχὰς ὁποσχοιιενοι, καὶ τίς ουσα προτερον Hς 20 τί κεχωρυκεν υστερον, τοῖς περὶ αυτυ ἄσπερ υποκλαπέντες, καὶ τοῖς εδωθεν, ως ἄν ειποι τις, μεχρι τουδε πολύσαντες διηγήμασι, κινδυνευοειεν βραδυνοντες τὴν των καιρίων διηγησιν. χρεῶν
ἐστὶ καὶ πάλιν πρὸς αὐτri' ἐπανάναι et j λογω καὶ τὸ πρωτον περὶ P
orationem produxi quam Ipso initio In me receperam. in causa fuit
remor Patriae, non insuaviter eum memoria distractus, rerumque imaginibus , aeque ac praesens, iis ipsis dicendisque infixus, nec non prom-Ptae ac exploratrices tuae sedulitatis aures, quas nobis Concredero, nullo alio eas subtrahenis nee ab ista narratione avellente, initio pollicitus es. et haec quidem ita so habent. ea enim quae amori habenturno desiderantur, et narrantem et audientem necessitatis vinculis .continuo solent colligare, ut non ita facile nequo visus a iucundissimis spe- Cinculis nequo auris a suavissimis auditionibus avellatur, nequo dulcis orationis impetus interrumpatur, donee terminum attigerit ad quem ab initio contendit. nihilominus, si lubet, ad eundem ipsam urbem recurramus. quousque enim velut in speculo statuam effingimus et variis uliundo quaesitis coloribus primum exemplar ostigiare conamur, cum liceat illa ipsa per rerum necessariarum narrationem adire, ut Rpertius innotescat quod subobscuro quodammodo indicatur 3 Thessalonicam 8iquidem, qualis est, oratione describere, quoad fieri potest, initio polli- Citi, et qualis cum esset antea, in quid postea redacta sit, pulchris uibus illa circum ambitu docoratur abrepti, et in exterioribus enarranis, ut quispiam dixerit, hactenus immorati, parum est tit iis quae
Praecipua sunt ac necessaria enarrandis torpero videamur. operad Pre
uum igitur est ut et ad ipsam iterum sermone redeamus, Primamquurae pharaea conum 32