장음표시 사용
41쪽
Iam nihil detrahere cujusquam Episeopi imperio, quin et praesidii adjicere plurimum et
ornamenti, adseuerat atque etiam eundem
ita factitasse, perhibet Posidius. Multi porro hanc in rem produci passus valerent, in quibus necessario obseruanda ingeritur lex ordinationes ut omnes publice fiant, Vt populus adsiti, ut Episcopus omnes interroget, an sceleris aliquid objici possit iis , qui sunt ordinandi ubique autem satis dilucide et tapiscopi supra Clerum praerogatiua emicat honoris et potestatis; nec non et Cleri supra populum, cui residuum id unum est in electionibus ad sortem Domini, ut pro ure, adeoque et pro ossicio suo ordinandos testimonio suo vel juvet, vel deprimat Cujusmodi sunt
Basili Caesareensis epistola ad Chorepiscopos et Epistola I. Siricii P. canon. . Thesbili Alexandrini Injuria cirra impacta , quod
ne conuento quidem Clero ordinationes fecisset, quae criminatio una cum aliis eidem impactis a Uerisimili abhorret. Uerisimilismum est igitur, in occidente quoque penes Presbyteros et Diaconos fuisse facultatem examinandi et pracsentandi , nominandique Episcopo eos . qui altarium ministerio et hen
ficiis probati fuissent digni. Quin et probabile
adsokCap. as , In ordinandis Sacerdotibus et Clericis consensum majorem, Christianorum et cor suetudinem Ecclesiae sequendam esse arbitrabatur. ., Thomac mox cit. n. O. 1M is,
42쪽
admodum est, peruagatum illum etiam nune
usum quo Archidiaconi, vel qui ejus altim
vicibus funguntur, Episcopo ordinandos praeo sentant, et de eorum morito quantum huis
mana sinit fragjlitas . dejubent quodammodo , inde promanasse rata aduertit Thomaennus inficias quoque nemo sanus tuerit, quin Consuetudo , de qua supra Hieroumus laud tus, ex urbe Roma orbem in onmem manarit: merito tamen hoc inde consectarium deducimus, hanc omnem potestatem ab Episcopis in Clorum inferiorem manasse , et inde eundem illius fuisse redditum participem. Forsitan autem existimaueris, nos diuerticulo non admodum prohando ad reliquum Clerum excurrere. in non absque consilio id factum
putes , siquidem, quum jam tunc aliquid juris in inferiori post Episcopum Clero, praecipue
qui senatum repraesentat usdem, deprehcnderetur ad eligendos functionii 'celesiasticarum ministros , quae sacri senatus dignitas in Capitulis tum Cathedralibus tum respecti uel ad propriam saltim Ecclesiam Collegiatis seruata est ad nostra usque tempora, profecto illa Ecclesiae oeconomia primas quas indam TURN lineas, quantumuis non penitus distinctas efformauit , atque semina jecit a que ideo ascopo nostro minus aberraresce suimus, dum paululum plura hanc in rem diseserendi, periculum faciebamus.
43쪽
g. XXVI. DE IACTIS BENEFICIORUM INSTITUENDORUM SEMINIBUS.
Praeter variorum Clericorum classes infra. g. gobo recensendas de Beneficiariis ita.
hil Plistoria primorum saeculorum adtulit. Omnes in ea, in qua Episcopus , degebant ciuitate reliqui, coinmunibus Ecclesiae bonis sustentati praeter illum alius nullus agnosceba-τur Pastor. Scripsit omnes epistolas suas pnatius ad maximarum urbium Ecclesias. De Episcopis . Presbyteris, et Diaconis ita loquitur, Ut nos aue separet nunquam, nusquam dispergat per agros. Nulla apud eum mentio , aut Presbyterorum in agris, aut Ecclesiae alterius in urbe praeter Episcopalem. Idem obseruatur in Opriani litteris, in quibus cum multae sint ad Presbyteros , diaconos. que Carthaginis , nulla tamen est ad Presbyteros agrorum , vel quae eorum meminerint. Sunt et aliae multae ad Presbytem alios, Diaconosque , sed earum semper Urbium, quae Episcopum haberent. Qu0 autem ex iis una ad Presbyteros, diaconos , populumque Furnensem exarata legatur ideo forsan factum est, quod obiisset Episcopus , aut tum abesset; nam vero non est similes, in illula
diaconos . resbyterosque commoratos esse
plures ausinus adserit a die solis Gentilibus
au mi circa an isr martyrii coronam indep- ,
44쪽
libus ita dictus a sole, a nobis veto a Domino resurgente sminicus adpellatus; fideles , qui in urbes, et qui ruri degebant, unum iii locum omnes conuenisse, ubi sacrificio oblato reficiebantur omnes, quod ab Diaconis ad absentes demutabatur. Ex quo haut dissiculter conjicimus, siue in urbe, siue ruri Pastores fuisse praeter Episcopum nullos, imo nec ullas ruri Ecclesias, ac ne vix in Urbibus praeter cathedralem, ac si fuerunt in urbibus, una tantum celebrabatur missa, cui omnes interessent Presbyteri, Clerici cet a
g. XXVII. ROSECUTIO JUSDEM. De Ecclesiis tamen pluribus pridem Romae
s vrbo constitutis, atque Presbytero- C a ruintus est Ap. Dur. H. E. . . r. in Apologo . ita proloquitur Die quae appellatur Solis. omnes siue in ciuitate siue ruri habitent, in v- num locum conueniunt; ibi scripta Apostolorum et Prophetarum leguntur quamdiu ratio temportu admittit, cessante lectore qui congregationi praeest, pro concione dicit et ad ea, quae lecta sunt, praeclarissima documenta. Opere eomplenda, populum hortatur. Tune surgimus omnes et ad orationem vertimur, quam sequitur ... Panis vini et aquae sacrificium, et Praelatus preces et gratiarum actionem , prout potest, per-ncit toto populo respondenter Amen. Tunc sanctificata inter praesentes distribuuntur et absentibus per MANVS DIΛCONORVM deportam
45쪽
rum eurae concreditis testatur Anastasius Bil Iiothecarius Saeculi lX scriptor a Substa-gatur Baronius F Concilii Antiocheni de annos 4r tempore In Oriente plures jam tunc et Ciuitatis et ruris Parochias fuisse, ex constitutis ibi canonibus dignoscitur. Postea Ecclesia Alexandrina , major natu Romanae fi.
In Dioni o rea an asi. Romano blatifice. Ibi . Hic Presbyteris Ecclesias diuisit, et cemeteria et parochias et dioeceses instituit si Edit. Mogunt. de an Isio2. Urannat Eccles om. a. ad anos o cibi; imbro de Romanis Pontificibus scriptum habetur intestige de Dion o.9 Hic resisteris diui est Ecclesias, et cometeria, parochiasque dioecesi constituit. sed considerandum est. ω a Dioni so Papa prinium rerum ab aliis antecesssiribus Romanis Pontificibus suis limitibus distinctas fuisse parochias, Presbyteri que druisas. At quod in persecutione Valeriani ut dictum est ab Ecclesiis essent avulsi
e byteri .et in coemeteria christiani omnes etiam conuenire vetiti illo sublato de medio et a Gai lieno restituta Ecclesiae pace et coemeteri adeundi ab eodem libera facultate concessa, illais rum Ecclesiarum Presbyteris compluribus mar-tvrio vita sunctis easdem iterum diuidere, ac
pro ratione distribuere coemeteriaque singulis consignare, Dion ι opus fuit ., 6 Can. g. . Presbyteri qui sunt in agris, canoni- eas epistolas dare non possimi ad solos tantum vicinos Episcopos literas destireabunt Chorepi eopi autem, qui sunt irreprehensibiles dare possunt pacificas id est generales epistolas . TOnus CC. Germ. I 8. Et ean io Qui in vicis
vel possessionibus cor iscopi nomulantur, quam-
46쪽
lia, Roman secuta instituit varias sibi paro. ehias , et in singulis Presbyteros quorum primus erat Parochus, teste Epiphanio a Uscivrbis, aedes, Ecclesiae cuique proximiores,
uis manus impositionem Episcoporum perceperint, et ut Episcopi consecrati sint tamen sanctae synodo placuit. Vt nio dum propriumis cognΘscant, ut gubernent subjectas sibi Ecclesias. earumque moderamine, curaque contenti sint. Ordinent etiam lectores et subdiaconos atque orcistas, quibus promotiones istae lassiciantis Nec Presbyterum vero, nec Diaconum audeant ordinare praeter ciuitatis Episcopum cui ipse cum possessione subjefriis est. Siquis autem trafisi gredi statuta tentaverit depostus, quo utebatur honore priuetur. Corepiscopum vero cluitatis Episcopus ordinet cui ille subjectus est. . i. cit. P. I 8. Addamus verba Sebe ratii 4. mpe parte a in Canon Antioch Pag. m. 28.4. Tantae nimirum authoritatis ad annum 4ra . nenispe tunc celebrabatur Concilium Generat. IV. Calcedon. erat in orbe catholico Λntiochenum Concilium ut ejus ganon XV i. a 63o Episcopis cum S. Λ legatis in Concilio uniuersali meruerit Probari, et eousque propugnari, Ut ejus temeratores fuerint depositi, et paenas a Patribus Λntiochenis hoc canone statutas perpessi. a Haeres. 69. statim ab initio: Quot quot enim Ecclesiae in Λlexandria catholicae Ecclesiae sunt, sub uno Archiepiscopo sunt, priuatimque ad has destinati sunt Presbyteri propter ecclesiasticas eis cessitates, ita ut habitatore vieini sint uniuscuis iusque Ecclesiae, vicique ac bivia, quae LABRA vernacula lingua eorum, qui Alexandriam urbem habitant,apellantur H Edit Bassi is43 P. m. 3ia.
Conferri potest Thomas p. I. l. a. caP aa.
47쪽
ideoque subjecta Laurire λαροαi, λαβρα
dicebantur. Unde nomen duxere ea monasteria , quorum cellulae ejusmodi vicis separabantur. Hujusc*modi Ecclesiae Rector, seu Parochus fuit Arius. Ostendit praeterea Athanasius a in agro Alexandrino , pagisque ejus majoribus et Ecclesias fuisse suas, et Presbyteros. Post Cori stantini conuersionem saeculo quarto in Oriente, quantumuis non Ubique rurales etiam Ecclesiae sua sumsere exordia. Quantum ad occidentem , Innorentius I. obseruat , sua ipsius aetate , hoc est, in eunte saeculo quinto , nullas adhuc sibi uis se in agris Ecclesias. Has enim, quas Titulos adpellat, intra Ciuitatem ait constitutas , in quibus velut in coemeteriis essent Presbyteri, cum hoc ainen discrimine, quod coemete rum Presbyteri conficiendorum sacramentorum jus et licentiam haberent, non Pres, hy-U Ap Thomassi cit. n. 3. Mareotes ager, ω est Alexandriae, quo in loco Episcopus nunquam fuit imo ne Chorepiscopus quidem . sed uniuetissae ejus loci Ecclesiae Episcopo Alexandriae sub-3acent ita tamen ut singuli pagi Κωρω, suos Presbyteros habeant. Sunt autem pagi isti maximi decem numero aut abquando plures. Pagus autem in quo schyras habitat minimus est, et paucissimorum hominum, adeo ut non
ibi. sed in proximo pago Ecclesia sit constituta. . . Erant ergo parochiae, parochique in majoribus vicis, μεδε τοιο Κωρας , ex quibus pendebant
me, villaeque minores; subinfert Thomasimus.
48쪽
byter Ecclesiarum a Nec est, quod mire
tur quispiam, aut haesitet, nam tantum eo
aeuo celebratam uno die fuisse missam, b tadessent Episcopo sacra operant Presbyteri
alii it communionem percipirent, quae deinde aliarum urbanarum arochiarum res-
p. r. ad Decentium Eu ubinum Episcopum cap.
s. a P. Crabbe t. m. t. l. 267. Q e fermento vero, quod die dominico per Titulos mittimuS, superflue nos conssilere voluisti , cum omnes Eeclesiae nostrae intra ciuitatem sunt constitutae.
Quarum Presbyteri, quia die ipso propter plebem sibi creditani, nobiscum venirs non pota sunt, idcirco fermentum a nobis consectum per Acolythos accipiunt, ut se a nostra comm uniω- ne, maxime illa die, non judicent separatos. Quod per parochias fieri debere, non puto, quia
non longe portanda sunt sacramenta. Nec nos per coemeteria diuersa constitutis Presbyteris destinamus, ut et Presbyteri eorum conficiendo- Tum jus habeant atque licentiam, Per parochias autem subinteIlectas fuisse dioeceses, tum aetatis mores comprobant , tum literae persuadent ad Episcopum exaratae, quibus uni aliarum cum Romana Ecclesiarum, eademque tum sacramen torum, um mysteriorum religiosa pertractatio inculcatur. Per fermentum vero intelligi Eucharistiae sacramentum, non praecis Eulogias, abunde innuitur, quanquam quid semper fermentum denotet, res inter Theologos penitus consecta nota siti, sicut nec illud, utrum Ecclesia Romam via nullo non tempore sit azymis, ac nunquam fermentat, De quo latius excurrentem vid Honoratum a S. Maria tom. a. nim cri
49쪽
hyteris mitteretur, qui adesse non potuin . sent constat enim primis illis saeculis et unam in qualibet urbe Ecclesiam, et in qualibet Ecclesia unum excitatum fuisse altare, et ad altare quodlibet unam non am. plius missam celebratam die quolibet suisse, non plures. Postquam autem coepere in Umbe Roma plures constitui parochiales Ecclesiae, Presbyteri, penes quo cura earum erat, ab Episcopo quidem semper communionem suscepere, Ut antea, sed quae ad eos per Αcolythos deferretur velut narrat laudatus Thomasinus. Faciebat ea consuetudo, ut Episcopo resbyteri et deuinctiores essent, et obsequentiores. Nec facile aitare contra altare erigerent,aut foedo schismate Ecclesiam lacer rent. Ejusmodi nihil metuendum a coemeteriorum Presbyteris, quibus nec subjecta plebs vlla, nec loco addicta erat; quare et illico,iatio sacrificii permissa est, non aliis.
I xxvin. ALIA BRNEFICIORUM VESTIGIA EX CHRYSOSTOMO.
Quamuis ante inuectam in Ecclesiam redi
tuum partitionem vix dilucidum quidpiam, firmum ac stabile de beneficiorum i stitutione obcurrat ante tamen Simplicii Priregiminis annos lineas quasdam primas, et descriptiones velut informes , praeter ea, quae
50쪽
quae, β 26. adlata iunt, deprehcndidius; videlicet S. Chras mi aetate qui circa annum decessit. Facundissimus nempe iste Ecclesia1tes, diuites nobilesque sua, qua Otuit, eloquentia excitauit, ut Ecclesias seu Capellas ruri suis in domibus exstruerent, atque V duos saltim vel tres communi sumtu aediculam hujusmodi exurgere facerent a. Cram dotarentque in villis suis. Quo sanctissimi Praesulis siue Consilio siue praecepto plura surrexere ruri sacella, oratoria, Ecclesiae et inde estocia a Etenim quanquam non obferretur ibi, nisi diebus dominicis, in dies tamen singulos coelestia ibi Cantica per
1. L a. c. et , oro ac supplico et gratiam pe-t , imo et legem pono, ut nullus, qui habet Villam appareat carere Ecclesia. Ne mihi diis xeris , prope est, in vicinia est, magnus est sumtus non magnum commodum siquid habes ansumendum in pauperes illuc insume. elius illuc, quam ibi. Educamagistrum, edueamia.
conum, et sacerdotalem ordinem . . . . Vene
rabilis erit et presbyter postea et ad severitatem agri conducet. Preces illic Perpetuae Propter te, laudes et synaxes propter te obligatio per inquio dies dominicos. Quale est matutiunis, vespertinisque hymnis praesentem esie, et simul prandentem acerdotem videre . . . Λn γ' rum est, in sanctis oblationibus nomen tuum referri, et quotidie pro villa preces ad Deum seri . . . Et quiyem tres suerint Domini, in com qmune conferam si autem unus, et aliis vicinis suadeat os
