Ad Concordata Nationis Germanicae Integra Documenta 4. 1777. 406 S.

61쪽

primorum saeculorum subficiant. In eam tamen sententiam ut probabiliorcm ille inclinat, quae vult, nonnisi Episcopatum, res-hyteratum ae Diaconatum ordines esse diuina ordinatione institutos, cui sententiae pace nostra, quis e Pontifice est doctior, valet

Quis eo ipso in antecedentibus laudato

, tempore constitutorum Ministrorum sustentandorum curam, ac proin proventuum Ecclesiae dispensandorum habuerit potest tem P qualiterque ea facultas penes sacros perstiterit Praesules PARGUMENTUMPm rinus is . Pote-flas edditus dispensim di ecclesiasticos, primitus penes Apostolos; qui id praestiterunt praecipue per manus Dia

conorum.

aa. Post Apsolas Absis a quarto, et vltra. debat penes Episcopos.

33. Probationes ex eis eundo et tertio saecu-

ρή. Probationes ex faec

ε. XXXI

62쪽

9. XXXI. POTESTAS REDDITUS DISPENSANDI ECCLESIASTl COD PRIMITUS PENEsΑPOSTOLOS; VII PRAESTlTE. RUNT PRAECIPUE PER MANUS DIACONORUM.

dubitari quide potest, quin dispeno sandae hujus substantiae p0testas summa

esset penes Apostolos, quum ex eorum praedicationibus et sudoribus hi fructus exuberassent. Ideo et ad pedes Apostolorum effundebantur pretia rerum, quae diuendebanturi, vi et ab eis fiere pia dispensatio. Eam ab exordio solicitudinem in se suscepere, et gessere Apostoli ea apientia et charitare, quae non paulo plus ipsi Ecclesiaeque admirationis conciliaret, quam miracula illa, quae partim ad summum omnium stirporem patrabant a Coelestis irae vindicta in Anaruam et Saphiram effusa, qui de pretio vendit agri aliquid fraudauere, argumento suit, quam accepta Deo esset fidelium ultra modum excurrens liberalitas. mox Apostoli sanctioribus ut 4 mIU Actor. 4. V. 3 3 is Virtute magna reddebant Apo- soli restimonium resurrectionis ESU CHRISTI

Domini nostri et gratia magna erat in omibus illis. Neque enim quisquam egen ero inter illos quotquot enim possessores agrorum aut domorum erant, vendentes asserebant pretia eorum , quae vendebant, et ponebant ante pedes Apostolorum. Diuidebatur autousngulis, prout cuique opus erat is

63쪽

ministerii sui functionibus, augustioribusque totos se darent, in deses et religiosas viduas hanc dispensandae ecclesiasticae

rei curam transfudere Coaluerant tunc

in Ecclesiam Christi Judaei duplicis generis quorum alii ex Palaestina ipsa oriundi, alii,

qui Graeci vocabantur, aliunde adfluxerant ex Imperii Graeci variis prouinciis. Hi posteriores aeumlatione, nesci0, quali in priores exarsere , quod suae gentis viduae eo dispensandi res Ecclesiae, musisterio non aeque decorarentur, aut non aeqv forsan ipsae recrearentur stipe. Ea occasione adducti Apostoli eligi curarunci eptem Diaconos, in quos hanc tandem administrationem traduci placuit Qq. XXXII POST APOSTOLOS SUBSIDEBAT PENES EPlSCOPOS. In oasdem post Apostolos facultates ingressi

sunt Episcopi Apostolorum Successores.

n Actor. 6. r. - In diebus autem illis, crescente numero discipulorum factum es murmur Graec Fum aduersus Hebraeo , eoquod despicerentur in ministerio quotidiano viduae eorum. Contiocantes aurem duodecim multitudinem discipuloram , dixerunt: Non est aequum nos derelinguere Verbs Dei, et ministrare mensis. Considerate ergo Fratres, viros ex sobis boni testimonii septem , plenos Spiritusam cto , et sapientia , quos constituamus super hoc opus. Nos vero orationi et ministerio Verbi Uantes eri--us. Et elegerum Stephanum Cet M

64쪽

Atque ex eo, quod Clericos Episcopus quisque suos vi ordinationis sibi eruabat deuin .ctos, id qubque erat muneris non ultimi, ut quoquo pro Clericiui sustentatione is curam gereret. Id quod facite praestiter Episcopi sue per se, iue per oeconomos a se substitutos, quod quum res Ecclesiae omnes incommune possiderentur, sustuna eorum potestas penes sacros Praesules stetisset. Illis videlicet saeculis nequicquam adhuc detri-inenti passa erat ca ab Apostolis hausta fidelium oeconomia. Etenim quemadmodum bonorum apud eosdem communio, charitate firmata, perstiterat, ita et Nonorum illorum

per Episcoporum, qui Apostolis successerant, authoriti tem facienda erat distributiq.

. XXXIII. PROBATIONE EX SECUNDO, ET TERTIO SAECULO.

inus in Apologia secunda pro Christianis apud Rupprech in not. histor in uniu. Jus can. P. a s colum a. ibi Ceterum qui copiosiores sunt, et volunt, pro arbitrio quisque suo, quod visum est, contribuunt et quod ita colligitur. apud Praepositum deponitur, atque inde opitulais tur Viduis pupillis, et hi, qui propter morbum aut aliam quamlinet causas egent quique in vinculis sunt et pere re aduenientibus hospitia hus et ut simpliciter dicari . indigentium ison

nium curator est is omine Praepositi pisco

65쪽

mis, a frigenes θ perhibent. Nec ideest s. pristinus, etiam in Ecclesia gerendarum sis pientia nominatissimus Praesul qui quantum sibi sumserit curae de redditibus Ecelesiae promeriisi uim ut ait Rupprect eityintelligit ustinus et Clericos pis greρ pauperum implicat qui inde

V viverent, quod die dominieo,celebrati m sterus diuites iti Corbonam voluntaria pietate misissent. - Tertullianias in Apologetico aduers Gentes cap. 39. Ex substantia familiari fratres sumus, quae Penes uos sperorat aduersus Gentiles fere dirimitird ternnatem. Itaque qui animo animaque mi cemur nihil de rei communicatione dubitamus. Omnia indiscreta sunt apud nos praeter XOre In illo Oeo consortium soluimus in quo solo ceteri homines consortium exercent etc. Et

lib. de Uirginibus vel circa medium: is Planet scio inquit alicubi irpinem in viduat ab annis nondum viginti collocatam cisi siquid refrigeri debuerat Epistopus aliter utique saluo respectu disciplinae praestare potuistet , Nempe inter viduas cordi praecipue habebantur Diacon illiae id quod constat ex eo, quod laudatus Tertullianus molestitas tuliri juniorem virguncu- iam annorum viginti ab piscopo quodam via duarum hoc est, DiaconisTrum albo inscriptam fuisse, quae anno aetatis sexagesim demum ex Pr iecepto Apostoli ordinabatur. Ita vero statuit Tertulliam, si ea incidistet piscopo sententia. ut Virginem illam Diaconissarum hortulis hone saret rationem illi quandam aliam ineundam sisse quae minus a sensu et natura communi abhorreret. . Plane stio inquit alicubi etc. V rigenes hom Ir sup Μathae num I . t m.

66쪽

iriorito distribuendis, variis ex ejusdem scriptorum passibus posteritati relictum est is f. XXXIV.

Costumi de prim eristia tom. 3. e. n. s. Haec omnia eo a nobis dicta sunt, Vt numquemque persectum euadere volentem parere posse probemus Jesii dicenti: Vade, vende, quae habes, et da pauperibus. Strenuorum autem, et rerum omnium, quae Di copo potissimum conueniunt. Praeditorum horninum partes essent eos adhortari, quibus facultas suppetit quique adhortationi obtemperant, et iis res Vitae necessarias

communi subministrando . et alios ad idem faciendum rogare. Exemplum enim quoddam unanimis vitae illud esset, quam tempore postolorum fideles agebant. A Vid. P.Mamachi cit.

Iatius excurrentem,

Epistolar l . p. q. Dum de duobus inlustris. simis Eeelesiae Confestaribus ac Lectoribus Cele' in et Aurelio panegyri instituit, atque in lem, quantumuis junioribus Clericis, quod inuictae in Chro fide constantiae praeclara ediderint specimina, aeque uberes adtribuit portiones ac Presia hyteris atque ea in re prae ceteris paternae suae solicitudinis auorem impendit. M HOS ... Lectores interim constitui sciatis, quia oportebat lucernam super sandelabrum poni, unde omnibus luceat et gloriosus vultus altiore constitui, ubi ab omni raternitate circumstante conspecti incitamentum gloriae videntibus praebeant. Ceterum Presbyterii honorem designasse nos illis iam talis, ut et Hortulis iidem cum Presbyte- ris honorentur , et diuisiones en rnae aequitaris , a. et ε. quantitatibus partiantur setiri nobiscum prouectis et corroboratis annis suis, quamuis in nullo minor possit videri aetatis incole, qui consummauit aetat- gloriae digant is,

67쪽

TO, ET ULTRA . Pro hac Episcoporum potestate saeculo

quarto suffragantur canones Concilii Gangrensis a et Antiochenis in quorum pri

mo te. Ex quo Cypriani loco aduertimus, resbyteros quidem ea aetate uberiores prae inferioribu Clericis, o prurioresque retulisse sportulas; ast dum Clericus inferior sua Ecclesiam insigni-uisset fide, industria taelo, fortitudine, eum in recipiendis sportulis aequatum illis suisse ISPENSANTE Pi Scopo. Idem lib. , ep. 4. quae est ad Presbyteros et Diaconos is infirmorum et omnium pauperum curam peto diligenter habeatis, sed et percgrinis , siqui indigentes fuerin sumtus sui geratis de quantitate mea propria qua in apud Rogati anum pros brterum nostrum dimisi. quae quantitas, ne forte jam uniuersa erogata sit. misi eidem permaricum colythum aliam porticinem, ut largius et promtius circa laborantes fiat operatio is idem ep. I. ad Presb. Rogarran.

us ad Clericos nostros scripserim, vobis adhue in carcere detentis, et ab illo quoque tempore. ex quo ea, quibus ad mensam et operimentum indigetis, vobis praebentur nihilominus ex eo sundo, quem ad expensas necessarias mecurra asportaueram, misi ducentos quinquaginta seste tio ultra illos ducentos , et quinquaginta, quos

antea miseram. M

te an Lia can. 7. M siquis oblationes Ecclesiae extra Ecclesiam aceipere, vel dare voluerit praeter conscientiam Episcopi, vel ejus, cui hujusmodi ossicia commissa sunt nec cum ejus voluerit a.

68쪽

gere consilio Anathema sit. A Gn. 8 Si quis dederit, vel acceperit oblata praeter Episcopum, vel eum, qui εonstitutus est ab eo ad dispensandam misericordiam pauperibus; et qui dat , et qui accipit, Anathema sit. U. Om. i. c. c. i. V De an. I l. an. 4. M Quae sunt Ecclesiae, sub omni solicitudine et conscientia bona, et fide, quae in Deum est, qui cuncta considerat, iudicatque seruentur, quae etiam dispensanda sunt iudicio et potestate pontificis, cui commissus est populus , et animae, quae intra Ecclesiam congregantur. Manifesta vero snt, quae pertinere videntur ad Ecelesiam cum notitia te byterorum et Diaeonorum, quae circa ipsum sunt: ita ut agnoscant, nec ignorent, quae sint Ecclesiae propria, nec eos aliquid lateat. Nisi conisi tigerit, piscopum migrare de hoc saeculo, certis existentibus rebus, quae sunt cclesiN, nec ipsae collapsae depereant, nec, quae propria probentur Episcopi, sub occasione rerum perua- dantur Ecclesiae, ustum namque et aceeptum est eoram Deo et hominibus, ut sua Episcopus, quibus voluerit, derelinquat, et quae Ecclesiae sunt, eidem conseruentur Ecclesiae, ut nec Ecclesia aliquod patiatur incommodum, nec Episcopus sub occasone proscribatur Ecclesiae, et in aussas incidant, qui ad eam pertinent, et ipse post obitum maledictionibus gravetur,4,ΤOm. I. G. . p. 6o initium hujus canonis paulo aliter datis verbis refertur can uuaecunque res p. C. X. q. I. Onecam M. Apostolorum Can. ar. ejus d. Concit. A piscopus ecclesiasticarum rerum habeat potestatem a d spensandum erga omnes, qui indigent summa reuerentia et timo. remei. Participet autem et ipse quibus in d

tet si launen indiget, Iam suis quam fratrum. . qui

69쪽

mo anathema intorquetur iis, qui vel ded rint, vel acceperint, res Ecclasiae praeter Episcopum, Vel eum, qui est constitutus ad beneficentiae dispensationem. Alterum jubet ea fide et religi ohe tractati debere res Ecclesiae, quae Deo debetur omnium pectatori et Iudici. Porro bonorum Ecclesiae notitia informando esse Presbyteros e Di conos, ut ubi Episcopus mortali ex hoc curriculo excedet, ne res ejus propriae rebus Ecclesiae permisceantur, et heinc iurgiorum, litiumque ementes existant. Firmatur ea

qui ab eo suscipiuntur, necessariis fibus promin

turis. Ita ut in nullo qualibet occasione frauis dentur juxta S. Apostolum sic dicentem . Habentes victum et tegumentum his contenti sumus. Quodsi contentus istis minime fuerit conuertat autem res Ecclesiae in suos usus domesticos et ejus commoda vel agrorum ruttiis non cum Presbyterorum conscientia, Diaconorumque,

pertractet, sed horum potestatem domesticis suis, aut prooinquis, aut fratribus, filiisque committat, ut per hujusmodi personas occulte ceterae laedantur Ecclesiae synodo prouinciae paen siste persolu it. Si autem et aliter accusetur Epis.copus, aut presbyteri qui cum ipso sunt, quoclea, quae pertinent ad Ecclesiam vel ex agris, vel ex alia qualibet Eccles astica ficultate sibimetvsurpent, ita ut ex hoc assiigisntur quidam Pauperes criminatic ni vero et blasphemiis tam 1erismo praedic/tionis, quam hi qui di*ensant taliter exponantur; et hos oportet corrigi, iancta synodo id quod condecet approbante M Om.

70쪽

facultas canone vigesimo quinto, quanquam communicato cuni Pres teris et Diaconis confli Omnia tractare jubeatur, atque suae administrationis rationes ad Concilium pro. uinciale referre. Inde qua piseopo et Presbyteris ejus inlinatur suspieio, quasi male administratae rei ecelesiasticae, frustratorumque pauperum necessarii et usitatis admini' culis, res ad judicium deportetur Concilii prouincialis. aee equidem dictis in Conci liis posteritati relicta sunt; attamen non est. dqm continuo erat apud Epilcopo ratio; subin enim largioribus, ubi restrictioribus ea administrabant hona limitibus, atquς ha diuersitate nihil obstante sua cuique sapientia eonstabat, pietas et religio Ambrosius hoditatur enixius, Episcopi esse, ut ne Ecclesiae

prouentus tam improvide effundat, ut una

xedundet, quod postea deficiet ne nimici plus, ne minus aequo largiatur etiam p- ribus, Gerstisque, vel templorum 1aptis tectis. a Hieroumus de oecon rimis disserens Epi Dcoi adsertioem nostram sirinat. 9 Quibus

cerdoti conuenit, ornare Dei templum decore congruo ... quantulum Porteat, largiri per grinis non superflua, is competentia .... verestricticirem erga Cisruos aut indulgentiorem is Praebeat Toniaci oper fol. m. M pag. a. Hieron . p. ad potian. post medium se Sciat Episcopus cui commissa est Ecclesia quem dicis Pensationi pauperum, curaeque Praeficua is