장음표시 사용
241쪽
ruam subjecti, assidue orando & laudando Deum,
eu gratias illi agendo. Contra verbum peregrinationis , quod eis fuit causa diuturnae captivit iis , clamabunt praedicando verbum salutis , quod
eis erit causa eniciens reversionis. Illo verbo venundati super stumina Babylonis non canendo sed flendo serierunt , quia hymnum de canticis Sion
in terra aliena cantare non potuerunt. Isto verbo
redempti & in Ierusalem caelesti nutic spiritu positi, posthac etiam carne transponendi, resumunt organa pridem suspensa, hymnumque de canticis. Sion tanto solemnius frequentant quanto elongat res a Babylone , supernae Ierusalem portas expe ditius intrant. Cum enim scriptum sit , Introite- portas in confessione , atria ejus in mnis , isti a Babylone reversi stant in atriis Ierusalem. Etenim hymnum dicent , quem non dicerent si extra haec atria essent. 'mnum dicent, non qualem decuit
in camino ignis dici a paucis tali martyrio aptis in medio Banylonis verbi gratia sub persecuti ne spurcissimi & nςquissimi Neronis , sed hymnum de quo in principio cantici hujus praecipui decanticis Sion dictum est : Te decet hymnus Dem.
in Sibis. Quis est iste hymnus ni si post omnium
Regum Babylonicorum, quorum Antichristus erit ultimus , destructionem & civitatis Ierusalem rea discationem cantus exultativus, qualis in ultimis septem psalmis invenitur expressus , ubi unive
salis Ecclesia vel quaelibet ecclesiastica persona de gladio maligno liberata vel in spe vel, quod melius est, in re sic exultat in Rege suo Christo ut non solum tres pueri seu viri sortissimi, sed etiam filiae Sion exultent in Rege suo Regi Babylonis valde opposito. De Rege Babulonis dicit Daniel:
α os volebat interficiebat , quos volebat percuti bat s quos volebat exaltabat', quos volebat humi
242쪽
Lrna R Qv Nπ s. ΣΠLabat. s , inquit , volebat , non quos debebat. Propterea igitur filiae Sion exultant in Rege suo, qui dicit , Non veni facere voluntatem meam, sed e tu qui misit me patris , quia ille neminem quantumlibet carnaliter propinquum exaltat nisi prout causa aequitatis postulat , qui etiam fratres suos Iudaeos existente culpa reprobat , & nemianem percutit vel humiliat quem sides & huiuslitas commendat. 'Vnde nec gentiles a gloria sanctis praeparata repellit quos alias dignos esse constiterit. Ac proinde ipse est Rex justitiae , dignus gloria & honore , dignus hymno civium Sion , prout te decet i mnus 'Deus in Sion. Etenim hymnum dicent juvenes & virgines cum junioribus , pusillicum majoribus unanimiter canentes. Gloria patri, cujus templum est mirabile in aequitate. Gloria
filio, ipsi templo. Gloria spiritui: Ancho , qui est illa pinguedo qua pinguescent speciosa deserti
Gloria patri ει filio & spiritui sincto, uni ac trino Deo , tam in templo acimirabili aequitate quam in campis ubertate repletis. In templo illum glorificent Sacerdotes & Levitae mirabili aequitatis o servantia , dum inter populum mediatores non declinent ad iniqua judicia, vel Deum fraudantes minus annuntiando quam debent ejus justitiam, vel populum fraudantes minus quam dei et increpando ejus peccata. Item in campis repletis ubertate glorificet illum totus populus Christianus afferens illi gloriam &honorem in frui hibus justitiae vel dignae paenitentiae. Amen. Amen. Amen.
243쪽
'Epistola Eugenu III. PAhi ad Geroham, qua approbat opusculum supra descriptum
EVgenius Episcopus servus servorum Dei dilecto filio G. Richerspergensi Praeposito salu-
& apostolicam benedictionem. Scripta devotionis tuae benigne recepimus , & fervorem tuae religionis ex eorum inspectione manifeste cognovimus. Concaluit enim cor tuum intra te , & in meditatione tua exardescit ignis. Ignitum quoque eloquium tuum vehementer. Super hoc itaque quod contra pessimas novitates , commotiones quoque quae contra Ecclesiam Dei & personas Ecclesiasticas oriuntur , te zelo caritatis exardescere cognoscimus , paterno essectu gaudemus , & devotionem tuam in Domino collaudamus. Verum quoniam bonum est incipere, sed multo melius consummare, dilechionem tuam in Domino commonemus ut in bono proposito firmiter persev
res 1, quia nos personam tuam, tanquam litteratum & religiosum virum , paterna caritate diligimus , & in quibus seci dum Deum possumus h
244쪽
Incipiunt quibus Atrebatensium civitas μὴ In no Romanae apostolicae sedis Episcopo , excres Cameracensium subjecti ris jugo , in antiquam refo tur dignia
ANno igitur Dei Christi millesino nonag 'simo secundo , tertio Idus Augusti , defuncto domno Gerardo juniore Cameracensi Episcopo, qui & Auebatensi sedi praefuerat, Atrebatensis Ecclesia , quae diu proprii pastoris selatio caruerat, in aures domni Vrbani II. Papae diutinum laborem ει calamitatem rerumque sua in expoliationem gemebunda esidit. Ipse igitur Papa omnium Ecclesiarum gerens sollicitudinem , MAtrebatensis Ecclesiae reminiscens dignitatem , ii ino Remensi metropoli duodecim episcopatus redintegrare cupiens , domno Raynoldo venerabili Remorum Archiepiscopo pro praefata Atrebatensi Ecclesia scripsit in haec verba. Vrbanus Episcopus servus servorum Dei Ra noldo venerabili Remorum Archiepiscopo salutem& apostolicam benedictionem. Noverit tua se . remitas qubd Atrebatensis Ecclesia una ex nobilioribus Ecclesiis Remensis metropolis fuit, Pontifices viros religiosissimos & cetera pontificalia jura firmis rationum monumentis obtinuit. Mandamus itaque tibi atque praecipimus ut illum quem Ecclesa illa canonico consensu cleri &in Episcopum elegerit consecrare & eis e inordinare non differas. Solet enim fieri ut
Ecdesae pe/cutionis tempore suis ordinibus ,
245쪽
suis populis , subsidiis etiam temporalibus de Η-ino viis temPoraliter. committantur Ecclesiis,
postquam verb his quibus imminutae fuerant Deo aisponente abundate coeperint, pristinam recipiant δgnitatem. Solius enim Apostolici est episcopatus conjungere dc conjunctos disjungere aut etiam
novos constritere. Fretus itaque nostra auctoritate id ne timeas adimplere. Voluntatis etenim nosti ae
est Remensis Ecclesiae olim duodecim episcopatuum dignitatem Deo cooperante in pristinum gradum: revocareia
Vrbanus Episcopus servus servorum Dei clero& populo Ecclesiae Atrebatenss salutem & apostolicam benedictionem. Atrebatensis Ecclesia una ex nobilioribus Ecclesiis comprovincialibus Remensis metropolis solemnibus canonum monumentis freta, olim principalis sedes episcopatus fuit, promium Pontificem habuit, suam diocesim de cetera pontificalia jura firmis antiquitate rationum ii urumentis obtinuit. Volumus itaque & apostolica lictoritate praecipimus ut jugo Cameracensis Cib-jectionis ab Ecclesia vestra exculta, de recepta dignitate primis temporibus rationabili firmitate possessa , Cardinalem Episcopum vobis de Ecclesiae vestrae utilem eligere dc electum per manum Metropolitani vestri consecrare de Ecclesae vestrae inordinare studeatis. Et verbqui canonico consensu cleri & populi electus fuerit apostolica auctoritate interdicimus ne impositam sibi electionem dissimulatione aliqua hujus novae ordinationis subterfugiat. Solet enim fieri ut Ecclesiae persecutionis tempore suis ordinibus, suis populis, subsidiis etiam temporalibus destitutae aliis temporaliter commiserantur Ecclesiis, postquam verb his quibus imminutae fuerant Domino donante abundare coeperint,
Iristinam recipiant dignitatem. Data C straneti IV .
246쪽
Epi OD A ne te s Ecclesiae ad domnum Risinoldum Archiepiscopum
REVerentissimo Patri Raynoldo Remorum A chiepiscopo Atrebatentis Ecclesiae clerus &populus orationis assiduitatem de fidelem per onsenia obedientiam. Dominus noster Iesus Christus videns vidit afflictionem Ecclesiae nostrae tyrannico Cameracensium jugo olim per multa sannorum volumina 4 indecenter oppressae, ejusque filiorum Irae do inae pastoralis penuria per vitia diversa abentium periculo condoluit, dum his diebus perdomni Apostolici urbani imperium , per nostii quoque Principis Roberti totiusque cleri & populi
congratulantis assensum , eidem Ecclesiae reci orem proprium vestituere disposuit. Dei igitur cleme etiam , ne nos in hoc coepto negotio deserat, ii Ploramus. vestrae quoque paternitatis consolatio item exposcimus quatenus ad ipsam electionem
oratione & jejunio a sancto spiritu quaesitam clericum discretum & nobilem seu Abbatem qui in hoc sacro ministerio vestri intersit vicarius a vestro latere transmittere non differatis. Nos enim non dilationis alicujus occasionem investigare , sed parati sumus rationabili iussioni domni Apostolici ad praesens obedire.
0 His Rinvidi Archiepisivi Remensis rebates Ecclesiar delegata.
AVnoldus Remorum Archiepiscopus Atreb in utensi Ecclesiae salutem & benedi isonem in Domino Iesu. Noverit vestra fraternitas quotliam
247쪽
Cameracenses clericos ut Remis ad Concilium quod in Dominica qua canitur Oculi mei semper celebraturi sumus veniant , & ut secum privilegia sua afferant , quorum auctoritate Ecclesiam vestram Episcopi ibi dominio velint subjugare monuimus. Mandamus itaque vobis quatenus ad idem Concilium auctoritatibus seni 'ntiisque patrum fulti , quas insuper a beato Remigio institutore vestro habetis, veniatis, & eas in conspectit Concilii non timide proferatis. Quod si rationes vestrae victoriae locum obtinuerint, ex domni Papae praecepto & totius Concilii consilio a vestro destia derio non vos fraudari patiemur.
Taliter Atrebatensis Ecclesia ad Concilium im
vitata in conspectu totius Concilii hanc diutinae calamitatis querimoniam e sedit. AVdiat domni Archiepiscopi providentia , at diat & hujus san synodi congregatio devota querimonias quas in necessitate sita facit soror Atrebatensis Ecclesia. Haec civitas olim suo proprio pastori dicata & subnixa sub sela sancta Remenu Ecclesia , una ex antiquis & nobilioribus civitatibus totius Remensis metropolis , valuit in omni ecclesiastica disciplina. Qi bd verb civitatis re nomen & dignitatem obtinuerit testatur Orosus Presbyter in libro contra saganos , saepius in suo tractatu de ipsa faciens mentionem. Sed & chronicales libri de conditoribus urbium certissime tractantes Romam S: Remis a Romulo &Remo , Suessones verb x Atrebatum a Cneo Pompeio , reliquas circa civitates a quibusdam Gallis fuisse referunt institutas. Q id autem haec
civitas si & Episcopum proprium habuerit, in Ecclesii
248쪽
Lina R ' i N τ v s. a grEcclesia Arelatens, Viennensi, Lugdunensi, immo in hac sancta Remens , ex sanctorum canonum epilom colligitur, ubi Gallicanae metropoles A
earum suffraganeae enumerantur, inter quas de haec civitas Atres tum a Romens quarta & ante Cameracum posita invenitur. Hinc legitur in vita sancti I emigii: Per idem tempus ab Anastasio Imperatore codicistos Hludo icin Rex pro consulatu accepit. Sed or Hormi, a Romana sedis Pontifex sancto Remigio antiquae metropolis Disivo , q' tunc temporis habebat sub se duodecim civitates cr iidem Episeopos eis em praesidentes , vices suas in regno Hludovvici commisit. Item in vita beati Ved asti : San Tus igitur Remigius divina dispensatione er Jalubri sacerdotum consilio beatum Vedastum Ordinavit Episeopum , est ad praedicandum ver
sum vitae Atrebatae urbi eum direxit esto. Item testamentum beati Remigii ab ipso editum Atre-batae urbi principaliter Episcopum fuisse confirmat hoc modo : Ego Remigius Ecclesiae Atrebat ensi,
cui Domino annuente Vera tum fratrem meum carissimum Disiopum consecrasi, ex dono murivvici Regis duas sillas in alimoniis clericorum, Orcos videlicet 2 Sabucetum , deputaυi , quibus etiam pro memoria nominis mei viginti selidos dari jubeo. Ego Remigius testamentum meum relegi, signavi , f b-hri , ct in nomine patris O fui est spiritus sancti
Deo adjusante complevi. Prosecuta autem excommunicatione in hujus testamenti violatorem primus respondit Vedastus Episcopus : Cui pater meus Remigius maledixit maledixi , ct cui benedixit b
nedixi. Interfui quoque 2 subsirini Geκ bolaus Di pus. Lupus Episcopus , Medardus Episcopus, sene istus Episcopus, Eulogius Episcopus idem dixerunt. Quoniam igitur Atrebatensem Ecclkam tot & tantis auctoritatibus fretam principalem
249쪽
Episcopum patens est habuisse, civitas eadem inta priorem modum populosa, clerus de populus patrii pastoris absentiam diutius sustinere non valens, quem olim amisit , sibi proprium emagitat resti . tui. Anno siquidem Dei Cluisti millenino non gesimo secundo, III. Idus Augusti, defuncto domno Gerardo juniore Cameracensi Episcopo , qui de Atrebatensi sedi sic utinam Dduisset prodesse quomodo contigit dc praeesse , praedicta Ecclesia interius de exterius miserabiliter amicta in aures domni Romani Pontificis urbani diutinum laborem dc dolorem effudit. Ipse igitur pater prudentissimus intelligens advenisse tempus misere di ejus, habens vero potestatem male ordinata in pristinam revocare dignitatem, Atrebatensi Eccle-sae liberam contulit potestatem quatenus secundum instituta sanctorum canonum sibἱ proprium eligerent Episcopum. Tibi etiam, Pater vener bilis Raynolde , ut electum consecrare non diis
ras delegavit. bd autem eidem Ecclesse pastorem habere desideranti . cb qubd dc civitas st& valde populosa de aliquando habuerit , pastor restitui debeat ex sanctorum patrum sententiis subsequentibus colligi potest. Inde enim in una epistolarum beati Clementis Papx sc legitur : DVcopus autem per fingulas cipitates quibus Petrus
magister meus non miserat nudentes simplices nobis mittere praecepit. Vos aute/' per vestras ioceses Episcopos consecrate or mittite. In singulis veri civitatibus singulos, non bisos vel terros, nes in villis mel castoris vel modicis es tatibus , ne vile eorum
nomen fiat. Hinc pulcre pros utum in Sardicensi Concilio Episcopum esse ordinanai i in his civitatibus quae Episcopos habuerunt , aut si qua talis aut tam populosa est civitas quae mereatur habere Epimpum. Itide etiam Felix Episcopus selemia-
250쪽
Lia Ea QVINTV s. rq 3 anus in secundo Concilio Africano ita dixit: Etiam , si hac, placet sanctitati vestrae , insinuo urdis sis quae num7 m acceperunt Episcopos ram habeant , 'is Ela diocesis quae ali ruando habuit habeat proprium, O si a cedente tempore , crescente fide,
Dei populus multiplicatus desideraverat proprium re-otirem habere , ejus videlicet voluntate in cujus p
testate est diocesis constituta , habeat proprium D scopum. Ab universis dictum est: Placet. Q od autem praedictus Papa hanc rem laudabiliter definivit , ct in ejus sit arbitrio conjunctos disjungere plures cpiscopatus unire ex oeati Gregorii vita vel registio colligitur , qui tres vel quatuor saepe univit , de istepe unitos disjunxit. Inde etiam Felici Episcopo Acropolitano ita scribit : diuoniam Velina , Buxentina , cst Blandana , quae tibi in vicino frui constit ta , sacerdotis vacare noscuntur regimine, ' erea fraternitati tuae earum solemniter operam
misitationis iniungimus. Item Ianuario Episcopo Caralis Sardiniae pervenit ad nos in loco qui intra
provinciam Sardiniam Utus est Phausiana dicitur consuetudinem fuisse Disivum ordinari , .sed hanc. o rerum necessitate longis abolevisse temporibus. rauia autemnunc sacerdotum indigentia quosdam iutic paganos remanere cognovimus ferino degentes modo Dei cultum peniGs ignorare , hortamur fraternitatem tuam ut istic fecund m pristinum monem ordinane festinet antistitem , talem videlicet qui ad hoc opus moribus ac verbo aptus existat est aberram rei ad gregem Adminicum pa torali studeat aemulatione deducere , quarenus eo istic animarum vaca co enuis, nec vos inveniamini supersua popinosse, aec olim dest uicta frustra nos ref rm se poe-xiteat. Quocirca, sancti Patres & Domini, sub obtentu fanisti spiritus, sub cujus nomine convo-- eiu estis cespicite sororem vestram , Atrebate