Actorum Bononiensium S. Januarii et soc. Martyrum vindiciae repetitae ..

발행: 1759년

분량: 243페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

roa ST IL TINGIANA OBIECTA

terea quae mox facta dicuntur , qά- rariae a C itate Puteolana fr). Si delicet reductis sanctorum ab amphia quit igituν ab accumulatis ineptiis theatro ad Iudicem , perduello ad I recte ineptus dicituν ς non possi eum supplicii, nimirum ad Sulphura. mus non ineptusimum s sa) υocarariam , aliaque mox referenda , plus auectorem illorum actorum .

temporis exigebant, quam erat neces Κὶ Vt eos judex juberet occisaratιm ad seras contra sanctos in di λ e. Figmentum rurgus improbabiis amphitheatro laxandum , reliquaque is, oe primis actis contrarium s33). ibi peragenda , ubi omnia erant parata s L J Cum sanctis martyribus so) . Videbiι Me oeulis ipsis curis. decollari oec. Magis etiam immo. sus lector , modo in tabuia Commeη. babile es , inauditos , oe sine ulla rario nostro praefixa consideravit is interrogatione fuisse damnatos s s ) . M Qui-

49J Adn. a. pag. 78. responsim horum utrumq. mille passibus abest nem hue distuli . Sed ea villationi a Sulphuraria. multiplici non nisi particulatim re- uer Agit hic Vir ornatiss. Din sponderi potest . Ac primum de sub- rem ineptiarum, ab ipsa utique I stitutione , quam somniat , nihil- PTI definitione orsus . Verum id dum in Pandectis , nihil alibi legi L totum in Denuntiationem reservo . se memini . Recita leges, si quas 32 Huc pagina Tq. Adn. 14.

ad manum habes . Imo si mentem sponsionem reieceram . Sed ea r legum inspicio , non lieuit substitue- sponsio iam anteeapta suit , quia coinre ; quia nemo alius seditiones eo n- piosissime paullo supra pag. 93. Adn. suetas compescere pro imperio poterat. 4o. & 4 l. appensa tam benigne fuit, 3oJ Quam diuturna venatio sue- ut mantissa obsonium vicerit .rit . exponent qui de ea ediderunt 3 Vide p.78. Adn.34. ae simul adde spissa volumina . Praemittebantur sa- quae hue consulto reieci . Sic ergo crifieia r noxii in caveam produce- habeto . Non , quia interrogatio ta-hantur: bestiae primo mitiores, dein- eetur , continuo non suilla factam

de , hisce L quod saepe fiebat I eeL collige : quod saepe in superioribus

santibus, efferatiores laxabantur, nee ineuleavi . Adde quod ii , qui sub turmatim serae omnes, nee simul ipsum agonem sele offerebant , aut in omnes gregatim noxios incita- breviter interrogabantur , aut probantur, sed eo ordine quem sive consessis habiti , appendi eis cetero- praeses praescriberet , sive arenarius rum Martyrum initae conflatebanis e re iudicaret . Legantur Acta SS. tur . Exempla innumera versantibus Perpetuae , Felicit. &e. Itaque in Martyrum acta in promptu erunt . hane , quae proprie venatio diceba- Poliremo ne amplius Cl. Stillin-tur , multum temporis insumebatur. gus de hac re obtundat nam plane

At deinde quia noxii quamvis mor- obsurdui ad crebro iteratos de nousbus appetiti , raro exanimabantur ; auditis clamores sciendum est, sae- hinc postremo qui semivivi supere- pe veteres illos apologiarum prorant , sandapilis imposti , & in Christianis auctores de neglectis ire spoliarium ducti , illic a tironibus Christianorum animadversione iuriss uti ex horum imperitia mors diuia tramitibus conquestos esse r at num turnior esset J eonficiebantur. quam magis quam in Diocletianea

3 i) Vrbi adiacet Amphitheatrum i insectatione id frequens fuit. Testis

122쪽

POSTERIORA

M Quidam senis pauperri mus me. Puod bis de sene , mox

de matre S. Ianuarii refertur, ex pris

admodum reliqua quae sequuntur . N ) Patronum tollentes a DO luculentus Eusebius in deseriptione

huius atrocissi vexationis quam lib. VIII. intexuit: ubi extremo cap. X. hanc causam affert , quod ipse pauco

rum e multis certamina exponat, nem

pe quod hi Sancti non usitato more ludiciorum , sed quos IVRE BELLI

oppugnati sun ι . Mox cap. XI. na Tat , urbem Christianorum in Phrygia euius ignoratur nomen primum a militibus obsessam , deinde totam iniecto igne concrematam . Nec quidquam in hae diuturna in. sectatione tam vulgare fuit , quam Sanctos Co)fessores acervatim , in- multuose . nullaq. iuris formula custodita fuisse mactatos . Ad haec , qui tam rigide Bononiensia ad amussim Romanorum iudieiorum exigis , quid non tantumdem in Vaticanis laboras Ad haec examinanda ubi Venero , in iis nihil formae Romanor. tribunalium fuisse , ostendetur , cum contra in Bononiensibus nihil sit quod a iuris tramitibus deflectat. 33 Nullo non loco Atia prima Vocat, eorum q. nomine Uaticana intelligi iubet . Huc usq. id patienter tuli . Nunc nisi sero taltem iralcar, Vereor ne quis pro concesso habeat . Verum hoc & alibi pluries oppugnavi , ac data opera in Prolus onead Vaticana impugnabitur. ') De hac , quam Appendicem Vocat, quam proinde ab suis Actis primis , uti vocat , seiungit , in Denuntiati ne in talce videro. . 36 Extrema Adnotatione I s. re ieceram huc lectorem . Iam ergo ubi hie particulatim invecti Uae isti in Acta Bononiensia Stil tingi a nae respondero ,

is mihi finis nauseos laboris suerit .

mino meruerunt m. Haec etiam

desumpta sunt ex iis , quae variis temporibus Derum actis adjecta m modo sunt in appendice . Habes le

Ae primum istud Mendosissima

quis dubitat , quin aequi lectores ad amanuensium menda sint reiecturi Atqui eum ea ipse in repetita hae editione Actorum superiore deter serim ; videor hae parte cassum iam ictum viri sortissimi reddidisse .

tue At istud, hei mihi, non ad

vocum sed ad rerum errata refert noster. Iam tandem intelligo, istinc fortissimi dueis ἐπινιαίαν de me oppresso inei pere . Hoc si alius tanto cum tubae elangore caneret , eum cum comoediarum Thrasone compararem subi iste in theatro verbis verberi M'. perstrictus , ad extremum fi gitur conclamare gloriosus victoriam . At absit , ut de ornatissimo viro , quem nunquam nisi h noris & amplitudinis causa mihi nominatum volo, similia praedicem . Nomnego tamen , eum in hac causa veritati, quantum quidem in eo fuit , auctoritate sua grave vulnus imposuis se . Nec vero aliter quam auctoritate nocuit, aut certe nocere voluit; re enim ipsa profuit potius; quandoquidem Acta Bononiensa ingenti ni- tu a Cl. viro impetita , stant tamen stabuntque in dies radi ei bus altioribus fixa . Quae deinceps in hoc epilogo quo noster in Ainxia modumsbimet gratulatur sequuntur capita, eorum singula ita di silata penitus uere locis suis, ut ea omnia damn sa causae Stillingianae monstraverim. Ac tamen tantum absum a concel branda victoria, ut permisso vir s gnaris studioq. partium vaeuis iudicio, eorum tantummodo auctoritate me libenter staturum aut casurum prof tear . Tametsi cum jam inde ab an

123쪽

ACTA VAT Ic ANA

cherrima mya esse Mazycbio oe sincera . Neque enim deprebendere vileo, ubi Iateat abscondira s 83 illa put.cbrituri quae maiον mιλ in bιs actis non apparra , quam esset hominis naisso o auribus mutilati , multis vulis neribus m ulceribus pleni , saniequa demum m eruore s sy manantis . onisceritatem oe Idem in actis illis vix mavorem invenio , quam pulebritudinem. Quae ex Actis PRIMIS s6οὶ amctor stias instruit, ut verbis sunt pisem

correctιora , ain minus saltem menis no I 44. quo Acta Bononiensia emis) nullo tempore non prona in me virorum eruditissimorum iudicia fuerint , satis confido multo proniora post has Uindicias repetitas fore. 38 Abscondiis quidem obtulo odoratu viris , sed sagacioribus &emunctis naribus pervia : eos semper excipio, qui acutis quamvis ασθη raim κιpraediti , tamen ea sibi ultro obstriiunt, ne persentiscant. 3ρ γ Nescias utrum miserati nem , an cachinnum tam elaborata hypotyposi ciere voluerit . Age e regnet in omnibus . Uerum quae ridet Acta, vel sic tamen ea militum stre-dosa reteris, ita reteris sum meliora, oe partim probabilia . Quae initio habet de amicitia m gestis inter Ianuarium . Sosium ex documentis aut traduione Misenarium Me pera

potuit , σ sc probabilia babera pose

sunt . Quae vero exposuit alio mois do , quam exponuntur in actis PRLMIS fo) tam ineptesti robab liter relata sunt , ut de falsitate illorum

prudenter dubitare nequeamus . Itaque quemadmodum non inficior prima acta

suis laborare defectibus si, ita cogor

dicere , haec multo deteriora esse . nuorum instar , animo & viribus vigent , & hostes fugant, maxime autem sibi aemula Vaticana: auae sae eulis illis nebulosissimis intulere neglectum Bononiensibus . oo sustine paulli per lector, dum ad Vaticana venero : nam in eorum Prolusione & adnotationibus liquido decernes , quaenam Acta PRIMA suerint , quaenam vero priorum pennis ornata , prodierint in hominum

lucem s

6i Et quidem inexpiabilibus, ut ad ipsa Vaticana quae Noster ab initio ad finem perstat vocare PRIMA mox enotabimus.

AD ACTA VATICANA

CUM BONONIENSIBUS COMPARANDA

P R o L V S I O. Non alibi putavi me opportunius Bononiensia cum Vaticanis dedita opera comparaturum ad statuendum scit . utra utris antiquiora , ac simul sinceriora ) quam hoc

ipso loco in utrorumque confinio . Nam hic in medio constitutis facillimum erit, ubicumq. una cum alteris contulisse oportuerit, prout opus, sursum aut deorsum oculos ad com Parandum convertere. f. I. Disiligod by Cooste

124쪽

CVM BONONIENSIBUS COLLATA .

f.Ι. Ante quam 1nυiωm comparentur absolutis aliquot argumentis Acta Bononiensia rei gestae coaequalia

fulse ostenditur . - frustra , id

non ante factum , conqueri ci. Bollandi iam . Cur ρ quia scit. in re pesspicua id necesse non fuerat. Cum in Vaticanis praeter sparsas hinc atq. inde perlochas plurimas Bononiensium, etiam quin- re ultimae sectiones Bononienis totidem verbis contineantur ;equidem in priore anni I7 φ. editione affirmaveram , ea omnia ex

Actis Bononiensibus in Vaticana -- Φ. suisse transsuis , idq. ab illo usq. tempore omnibus judicio praeditis persuaseram ; maxime

quia quodcumq. utrisque commuin ne est, id totum cum Bononienissum stylo consentit, cum Vaticanorum non item : praeter alias plures rationes , quas mox in hac Prolusione afferam . Verum Stilistingus noster his non adquiescens ira h. II. n. I9. expostulat. Observat

recte metochttis .... non initium dumis

taxat idem ese in Actis suis , m in prismis s. Ianuarii s Baroniana vocat, quod ea habuerit Baranius in sed multa etiam facta dictaque in utrisque referri iisdem plane verbis . Ex

eo autem inferre nititur multa ex suis tuis Mis in Buroniana sise nostra ab horum Auctore fuisse transfusa . . .

t magis vrdetur examinandum utra

sint intustiora , indeque fatuendum

uter alteν1us verba adoptaverit. Nam

Maroebius adeo stri persuasis, Acta

sua reliquis omnibus vetuserora esse, ut ne locum quidem invenire υaleam,

ubi MAIOREM monumenti sui VETUST TEM probare CONATUS.

Fateor equidem me In prio in

re Bononiensium editione , iὸ minime CONATVM , nec ratum conatibus Herculeis ad id opus sui iase: imo contra arbitratum , nemi nem unum ita vecordem suturum ,

euiq. palatum aures . ita obsurde. scerent, ut non id statim ex prima ipsorum lectione perspiceret. Nune quoniam post tria lustra , ex quo Bononiensia prodierunt , is ille unus, quem numquam exstiturum suspicabar, Cl. Bollandista Stillingus omnia , ac ego statueram , e re gione contraria sentiens in inventus

est : dabitur primum opera , ut quae jam primum supra s p. 6 r.eol. 2. argumenta tria paucis ais dum braveram , hic ea latius deis ducam : nam alia plura tum in decursu pro re nata dabuntur , tum maxime in Denuntiatione in ipso huis jus opusculi fine . Interim haec a gumenta tria utpote in promptu gerens , jam repraesento. Prima ratio ex eo ducitur quod Bononiensia Graece primitus scripta suerunt, uti su p. ADNOT. III. a pag. s s. ostenditur : haud serius igitur vergente IU. saeculo, quo adhue sermo Graecus in his locis vernaculus erat; nam quarto ex unte ac porro iam ipsum etia vulgus imum Latino sermoni insuevit. Vide p.61. Adn. XXII. Altera ratio ex eo petitur, quod extrema sect. I. dicitur Sibyllina superstitio durasse VD. in hodiernum diem . Ea emo auctor scribebat , dum adhuc ethnica Sibyllae sacra Cumis frequentarentur, h.e. plurimum IV. exeunte saec

lo , de quo sup. ad Bononiensia pag. 6 I. III. Tertia postremoratioo ara Diuitigod by Corale

125쪽

ro 6 ACTA VATICANA

arcessitur ex Stephani Epitc. verbis, quibus Levitam Joannem gesta S. Solii perscribere ex monumento . rum inopia recusantem ita adhoristatur : Es enim EXINDE quaedam scriptura , lep/da , ut reor , dg

sirone contexta .... haec . . sumenda

es a te, ut S. Solii historiam lcri. bas . Vide integrum locum se p. pag so. col. I. in fine. Ac simul jun-

οβ , qu/e pag. 32. col.2. ac deincepse eodem loco disseruntur et ex quibus collegimus . non aliam scripturam a Stephano Episse. Joanni propositam , quam haec ipsa Acta Bononiensia . Quod jam inde a priore Actor. editione an. I7ψ . a me dictum ac stabilitum, Cl. Stil- tingus passis ulnis amplexus nuper suit. Verum quid hoc, inquis, ad antiquitatem Bononiensium valetὸ Longe plurimum. Nam illud

Exinde non aliud notat, quam Ab eo usq. rei gestae tempore. Hanc notionem jam tum videram , cum Jo. Diaconi Praefationem sup. pag.

49. 3c so. ederem ; sed nihil de eo ibi enotavi , quod tune simili

exemplo carerem . At ecce Iusti. nus eodem sensu usurpavit lib. I. cap. 2. ubi de Semiramide vestibus mentiente virum: Eι ne novo,

inquit , babitu aliquid occultare υἱ-deretur , eodem ornatu populum vestri jubere quem morem .stis EGI E i. e. ab illo usq. tempore gens universa tenet. . Ita Sc Io: Dia-eonus cui insitum suit aut rara verba , aut ustata olim . sed raro

significatu usurpare ) quam scripturam Stephanus sibi tradebat in usum scribendae historiae . eam

Ex INDE quasi sejunctis voc lis EX INDE. dixisset in eontextam

ait . Ergo pro certo habuit Stephanus Epist. Bononiensa statim a martyrio fui illa conscripta. Ad verius trium hujui modi aris gumentorum s nam alia plurima

in Denuntiationem a me promissam

rejicio ) efficaciam quid sallacissimae ratiunculae Stillingianae stum quas p3g. 73. resutavi, tum poste. riores quas pag. 98. rejeci in sint valiturae , lectores judicaverint.

2. suanam nos ratione , quove fructis Vsicana eum Bononiensiabus comparaturi simus . Obitere nisticanorum laus ab haud aspernandis rerum aliquot in Ecclesiam meritis. Et haee quidem argumenta tria ad Bononiensium antiquitatem re.

hus gestis aequalem stabiliendam valent. At vero si Vaticana primum solitaria inspiciantur , tum multo plus etiam si cum Bononiensibus comparentur ἰ argumentorum multitudine , satis scio , obruemur, quibus horum veneran da canities , illorum autem imis

bertis juventus iacile a subactis ingeniis perspiciatur . Atq. hanc operam in eorum gratiam , qui nondum in hae palaestra sese exeriscuerunt , leviter commodabimus insequentibus illis notulta, quas Uaticanis Actis, quae hic jam daturi sumus, subjiciemus. Adde hanc etiam promptissimam atq. iacillimam comparandi ratio. nem , quam quivis de populo, modo nullis ante partibus sit man. cipatus , inire ipse per se poterit. Quinque ultimas Bononiens s historiae semones a sexta ad decla

126쪽

CVM BONONIENSIBUS COLLATA.

mam Auctor Vaticanorum in suum commentarium , a sect. IX. ad XIII. uti centies diximus , t uti dem verbis transfudit . Eas igitur lector si cum cetera Bononienissum narratione conserat, satis scio' non ovum ovo similius reperturum, easdemq. eodem Prente natas

juraturum . At deinde lector idem si ad Uatieana se transserat , at q. illas communes sectiones simul q. periochas alias ex Bononiensibus

in Vaticana transmissas cum cetero Vaticanorum textu committat; annon clamabit illico , majorem utrinq. discordiam esse, quam Luispis oe quis quanta sortito obrigis, ut ille ait Nonne Vaticanorum Auctorem pennis alienis indutum in avium concilium processisse dicet λInterim Vatieanis Actis non modo nihil detractum volo , Veis rum etiam praeter vetustatem squam haud citeriorem octavo saeculo ex Stephani Episc. auctoritate adstruis cturus infra mihi videor) plura eorum in nos exstitisse merita, ultro sateri cogor. I. Primum quod eum per plura jam saecula Bononiensibus Actis caruissemus , tamen eorum ultimas quinq. secti nes Sc quidem cereris praestanistiores , ut quae actum ultimum horum beatissimorum Septemvirum complectuntur) imo & alias alibi passim sparsas Bononiensium eorumdem perlochas in . Vatieanis semper non sine gaudio fructuq. legerimus. Et quidem quod amiterimus integra Bononientia , id olim damnum ex Vaticanorum longe

pinguiorum & admirabiliorum fabrica illatum suit . Cui enim a

decimo u . saeculo Bononiensem illam macritudinem potius quam

uberes atq. tragicas narrationes

Vaticanas uti transcribendo propagaret , suaderi potuisset At in. ferim quae ex Bononiensibus Actis in Vaticana transfusa jam olim reperiebantur , ea ad aedificati

nem Ecclesiarum per tot saecula profuerunt. II. Alterum in nos meis

ritum illud est, quod absq. Vaticanis fuisse, ultima sectione illa paulo post

sacta, quae Translationes continet, nunc etiam post inventa Bononiensia aeternum caruissemus; cum in his ex descriptoris taedio ea ultima sectio quantivis pretii praetermissa fuerit . At eamdem Vaticanorum

beneficio & olim possidebamus , &nunc eorumdem ope Actis Bononiensibus sa quibus primitus avulsa fuerat) postliminio restituimus. III. His meritis adde etiam veis tustatem Uaticanorum haud sane poenitendam , ceteris'. Actis postseeutis haud modico intervallo ma. jorem : de qua jam paucis commentabimur . 3. De Vaιkanorum serjtionis a

rata ex o bani Episcopi verbis

coniectiara ducitur.

Ante omnia certissimum est, Acta Vaticana saeculo X. quo Io. Diaconus Certamen SS. Sorii σJanuarii jussu Stephani Episcopi

scripsit, anteriora fuisse. Nam Levita hic ita plurimis in rebus ab Actis Vaticanis recedit , ut tamen prae se aperte ferat , Vaticana a

sese lecta ae passim , quamvis dictione mutatἀ , suisse expressa. Arq. hoc probatione non indiget.

127쪽

At contra eadem Acta octavo adulto saeculo, quo Beda Martyrologium scripsit, anteriora non suisse, nulla prorsus Vaticanorum significatio a Beda sacta, suadet: de quo in Denunt alione dicam . Ergo sive labente VIII. saeculo , sive n no ea scripta fuisse, necesse erit. Verum octavo potius quam n no , eam scriptionem esse ad tribuendam , ex Stephani Epit c. veris

his emci mihi videtur. Ea verba intelligo quae in Praefat. Jo. Di ais coni , quam sup. paῖ. 49. edidi,

ex stant. Et in Praefatione Levitae nostro apud Stephanum Episc. causanti manu mentor. inopiam , quominus S. Sosii scriberet hilloriam, ita Pontifex respondens inducitur: M. . quaedam scutura 3c. c. Ac a auistem Bononiensia designat; ac pergit: HMe sumenda es a te , adscribendam scit. Sosii vitam 3 oesicut eertum es , tuos fecisse M IORES L in exarandis scit. SS.

Ianuarii & Soc. Actis , quae nunc Vaticana vocamus J quaeque s i. e. quaecumq. J fiunt superstua , reseca , necesseraa subroga , 3 nepta a Ice. Non diu his verbis immorabor, utpote copiose supra a pag. 32.

ad s*. enarratis: ubi f pag. scit. 5 . col. I. media J & illud Tuo fecisse majores de eo qui Vaticana

ante consarcinaverat , intelleximus: nec immerito . Iubet enim Stephanus, Ioannem Diac. imitari quod fecere Maiores sui . Ergo si perspexerimus , cuiusnam factum revera Levita noster in suo SS. Sosii oe Ianuarii Certamine sit imitatus; hic ille dicendus erit, quem

Stephanus Ioanni proposuit imu

tandum : Majores , inquit, tuos.

Atqui si ab elocutione discesseriss quae longe diversa in Ioanne.

Diac. ac Vaticanorum Auctore est ) in rebus atq. narrationibus satis superq. inter utrumq. con venit. Uterq. enim Grapturam illam lepida DigGιione contextam Α-ctorum Bononiensium sei l. sibi deflorisndam proposuit, sed admodum diversa ratione ac stylo .

Nam Vaticanorum auctor totam extremam medietatem aliasque

sparsim peri has Actor. Bononienissium totidem verbis descripsit, nec nimium stylo luxuriat. En satis verum illud Sicut certum est, tuos fecisse majores , in imitandis

scit. Bononiensibus Actis ) in Vaticanorum Auctore compertum .

At Diaconus res quidem ex Bois noniensib. arripuit, plura interim de suo comminiscens ; at . uti

Stephano iubenti placeret, secutus est dictionis genus , quod nulli praeter quam sibi debet , quippe qui stylo superbe ampullatur . V

terq. ergo pro suo captu superflua Bononiensium resecat : uterq. necessaria, ex tuo ad comminiscendum ingenio , subrogate uterq. inepta eorum d. sted tamen putativa in abjicit.

Vides igitur hane mentem Stephano suisse, ut Levita Ioannes prim

rio Bononiensia in quibus plura de Sosio in imitaretur: deinde &ad Auctorem Vaticanor. respiceret sicut , inquit certum es tuos majores fecissa in concinnandis scit. Ianuarii Actis , resecando scit. -- persua , necessaria subrogando , &c. Ex hac enim subobscura Stephani significatione plane Auctoris Vatica

128쪽

CVM BONONIENSIBUS COLLATA. Iop

norum mens atq. iactum perspicitur: qui jam antea illa tantum ex Bononiens bus descripserat integra , quae cum systemate suo minime colliderentur : at quae cum Nolanis figmentis componi nequiis bant f veluti mutua inter Ianuaririum Sosiumq. amicitia , itemq. flamma emicans de Sosii vertice ea in totum rejecerat . Sicuti eis nim jactati procella, sarcinas inuistiles in mare projiciunt , ut eariora servent , idem & Auctor aticanorum feeit. Omist quae suae officiebant Nolanae tragoediae : at arripuit ex Bononiensibus quae conciliari possent . Verum cur Vaticana potius la benti VIII. saeculo quam nono asinfiximus λ Paucis se habeto . Si Vaticanorum auctor nono saeculo sua exarasset , non apte potuisset a

Stephano qui exeunte nono &ineunte decimo sedit ) ille auctor cujus adhuc memoria caleret,

inter Majores referri , si proprietas Latini cla) sermonis specta.

tur: at recte poterat, si decurrente VIII. saeculo scripsisset . En cur Vaticanam scriptionem labenti di Ulpianus L. 4. q. Parem

rem . De in ius we. ait: Parentes Qq. ad Truavum ... nominantur: uti

reriores , qui non habent speciale n VIII saeculo aduinxerimus. Credo me ex Stephani episc. verbis satis luculenter octavo meis dio saeculo Vaticanorum Actorum fabricam affixisse'. Uerum agersnt hae merae conjectiones . . At illa duo certissima sunt: I. Vatiis

cana aevo sequiore nata , nec eo

rum stylum IV. aut quinto saec lo prorsus convenire posse: II. deinde quinque sectionum illarum , quae

in Vaticanis ae Bononiensibus t iidem verbis reperiuntur, stylum discrepare plurimum a prioribus novem Vaticanorum sectionibus : at easdem eum ceteris Bononiensium sectionibus ita convenire , ut mindem se patre natas aperte Pr fiteantur . Ac de hoc argumento ravissimo praeter ea quae modo. z. copiose disputavi , plura etiam tum alibi tum maxime mox ad Vaticana in notatis ad sententiam decollationis Mart Drum afferam , quae sateri plane cogant, quinq. illas sectiones comis munes ex Bononiensium fundo trais ductas radicitus in solum Vatican rum fuisse. Verum age: Vaticana

jam Acta in praesens inspiciamus.

men , Maiores appellantuν . Ser vius ad VIlI. Aen. Pol Patris , Proavi, Alois. vocabulum , MAEIORES.

ACTA

129쪽

SANCTORUM MARTYRUM IANVARII ET SOCIOR. Cum observationibus et necessariis .

x. I ' Emporibus Discistiani Imperatoris , Consulatu Constantini Caesaria I qmnquies, m Maximiani Caesaris septies ' erat persecutis 3ὶ in-

editione anni a M. quoties haec Acta laudari opus fuit, ea Baroniana Vocavi . propterea quod ea olim penes Baromum erant , quibus & in suis operibus usus fuit. Verum Bar nianum apographum non aliunde quam ex Vaticano eleganti codice quem ante plures annos in ea bibliotheca me contrectasse memini traductum fuit . Et Chioceare lius quoq. noster indidem exemplar habuit Casin ense etiam tabularium. & Neapoli Teatinum M. Apostolorum, sua eorumdem

Actorum exemplaria possident e eccuius antiquitatis, ignoro. Cum omni-hus his Chioecare lius Baroniana contulit descripsitq. in suo manu exarato UO Iumine monumentorum S. Januarii,

quod Brancatiana bibliatheca possidet rex quo volumine Nic. Carminius

Falconius pag. CXXVII. haec , quae& nos hic damus, Acta protulit cum variis lectionibus. Haec vero cum Stil- tingianis quae quidem ad manus non habui conferre feci . Ac plane concordanti nisi quod Stillingiana fine destituuntur, ob eamq. rem quis eredat digna osculis Si illingo meo visa suere. In ceteris satis consonant, uti dixi , paucis voculis exceptis , de quibus , ubi opus , lector monebitur.

dederat Tille montius, summo iudieio

raeditas: quibus nunc consulto abstine-imus, utpote su p. in Admonit. pag. 9.

Adnot. U. iam lectori appositis . Sed& Cl. Stillingus in Actis Vaticanis quaedam Improbabilia, uti vocat, deprehendit : quae nos initio pag. 76. gens ex ipso Auctore totidem verbis recit

vimus: quae nune libenter omittimus.

Ad me vero quod attinet, id primum dedi operam, ut quinque illas sectiones ultimas, quae it Idem verbis in utri'. Actis leguntur , Italico charactere quem typographi eursi υtim vocant hic edendas curarem, ut ipse per se lector diiudicet, priorum ne quinque Bo

noniensium, an priorum Vaticanarum

odio, eae stylum referant , & utrum in solo Bononiensium, an in Vatica norum fundo principio proseminatae suisse videantur . Deinde in eorum gratiam, qui imbecilliore iudicio pollent , quam ut decernere id queant, adnitar in octo prioribus Vaticani

haud dubie tandi sectionibus a

natare quaedam plane absurdiora ,

quam pro quarti quintive saeculi quibus Cl. Stili ingus Vaticana affigit castigatissimo scribendi more. Adnaec vero , in quo rei caput est, in communibus quinq. illis sectionibus animadvertam alia quaepiam , quae qui dem cum cetero contextu Bononiensium pulchre consentiunt e at contra eadem cum Vaticanorum continentia ac tenore turpiter pugnant . Ut

plane necesse sit, eas sectiones quinque non nisi in Bononiens primum lando natas eductasque , postea in Vaticanorum senticeta traductas, ibi comprehendere uti rustici seriaptores loquuntur non valuisse . Interea & οδῶ πι μιργον, ubi se - ρα offerent, quae intersi non ignorasse lectorem, ne ea quidem dissimulabimus.

ptor i qui posthae absolute Bona

130쪽

CVM BONONIENSIBUS COLLATA. m

gens Cbris lanorum . Eo tempore convocans s ) Diocletianus Imper

tor Timotheum s s) quemdam paganum crudelissimum , jussit eum in Pro.

vinis

niensis vocabitur; sicuti Vaticanorum auctor dicetur absolute Vaticanus γquia coaevus aut suppar gestae rei fuit, hoe tantum dixit , Erat persee. Chrisianor. nec τὸ Ingens addiὸir , quia mense Aprili anni 3o I. insectatio multo lenior evaserat : de quo vide su p. Pag. l6. Adnot. 7. Bononiensis igitur ab ipso initio verax est : qui si voluisset o Ingens ad rem exaggerandam adjicete , ab suis aeqnalibus redargutus mendacii suisset. At qui Uaticana VIII. saeculo contexuit, ignarus antiquitatis , simulq. tutus a censurae periculo s quippe tot saeculis a a re gesta elapsis I eum id unum laboraret , ut omnia in maius augeret , istud Ingens scopo suo necessarium arripuit, ne frigeret. Verum his iam scriptis, amico minnente didici, ab editione Stil tingi a bel- se τό Ingens. Abstulitne ipse, quia histortae contrarium , an quia in m. suo deerat Uteumq. est , laudo. At interim ipsemet in var. led . fatetur, in aliis exemplaribus legi Persee. ingens , in aliis maxima , ut verisimile

ut, in Stiltingi MS. sic quoq. lectum,

sed eum caute ab sua editione dein traxisse tae Ingens , utpote historiae contrarium : id quod apud me legerat in priore Bononiensium editione anni 17 . pag. 27o. Adn. 7. quod & in hae repetitum suit sup. pag. 36.

At Chio ea relius qui manu exaratos eodices contulerat plurimos, in omnibus τὸ Ingen ς reperit: ex quo

Faleonius in sua horum Act, rum editione ro Ingens ita expressit, ut in eo nihil varietatis codicum agnoverit. Ac profecto Vaticani scriptoris se

pus cui propositum fuit in suo Ianuaris docere tragoediam eruentissimam , & caminum, feras , decapita. tionem , quodcumq. scit . fuit capitalium suppliciorum , simul coacerv re J is , inquam , scopus non quamlibet persecutionem , sed Ingentem praefari debebat . Restituatur igitu ea Si illingo ornati ssimo editioni suae is Ingens ἔ quod inde praepostero eme dandi iludio videtur amotum . Aliud enim Vaticanus auctor, aliud Bono niensis est secutus : hie leni persecutione contentus' fuit, quia Martyres lenirer ac leviter vexat: ille ingentibus cruciatibus non nisi m Ingens praesari debuit . Hoc quidem ad veram Vaticanorum lectionem pertinet. At interim istud Ingens quam sit contrarium historiae, Ollendi supra P. I 6.

Duo hie ex Vaticano menda. Prius illud est , quod cum conυο an tem Diocletianum audis , exspectareLab eo consilium sive militare sive politicum fuisse coactum. At ubi unum deinde Timotheum eonvoeatum discis, risum qui teneasὶ nisi vero Timotheinum pro multitudine habuit , utpote daemonum legione in sellam ; ita ut Elassico epus fuerit ad eonvocandum Timotheum , adjecto etiam carminer S, o Timothee. venite ad concilium. Alterum in historiam peccat, quia Diocletiano in Italiam nullum erat 1 use quae tunc cum aliis pluribus regionibus ex Maximiani Herculii dispositione regebatur , usque ad Kalendas M.tas anni3o3. quibus uterq. abdicavit . Itaque mense Aprili Herculius rectores provinciarum ordinabat; post autem Kal. Μaias eos destinabat Severus, ad quem Italiae regimen pertinere coeuit . Esego si Vaticanus eertamini Martvrum par aut suopar fuisset; nosset aut facile didie isset historiam . nec tam enormiater in eam offendisset.

ue Timotheum ae Dracontium duo fuisse unius iudieis nomina . Alia

qua sum.

Convocans Auctor Vaticanus

SEARCH

MENU NAVIGATION