Joannis Devoti ... Institutionum canonicarum libri 4. Tomus primusquartus

191쪽

sbmeros, re Diamnos, hoe est aa Senatum Ecclesiae. Confer epist. Opi iani ad Cornelium apud Coustant tum c. 153. Pt confer can. 24. Concilii Antiocheni an. 541. apud Labheum tom. 2. COl. 505. edit. Venere. , ubi statuitur quod manis ea sint, qua ad Ezclesiam pertinent Cum cognitione Pres ictrorum, et Diaconorum, qui sunt Circa eum, hoc est Episcopum .

2) omni sietir aceti ad me perlato, inquit Corinn Ilus P. epist. 6. ad Opr. num. 2. c. 156., Placuit contrahi Pres Deerium.

quia nimirum fixi, et immobiles essent tamquum Cac dines , et circa eos Ecclesiae, veluti valvae circa camdines , volverentur. Omnes igitur, qui certae Ecclinatae erant addicti, sive incardinati , ut ei semper vel Praeessent, vel servirent, cardinales dicebantur iis oppositi, qui certo tantum.tempore Ecclesiam Tego harit, vel ei tamquam auxiliares addicebant Dr. Ita Gelasius P. can. 5. dist. 24. Episcopum Cardinalem opponit Episcopo Visitatori, qui scilicet tamquam V sitator ad tempus Melesiam curare, non ei perpetuo addictus esso debebat. Grogorius N. plurios memorat Episcopos, et Presbytoros Cardinales, quos describit tamquam addictos certae Ecclesiae, in qua os ficium suum explicare dehobant. Romani correcto res in can. s. dist. 71. tengoni, eum, qui do una ad aIferam Ecclesium transferebatur, sive Episcopum, sive Presbytorum, sive Diaconum , in priori Ecolosia ordinatum, in altera incardinaeum a Gregorio dioi consuevissct. Quo sensu idem Pontifex can. s. c. 2I. q. 1. Agnellum Fundorum Episcopum, ab hostibus vastata eius Civitate Cardinalem Episcopum Terrae inae constituit, Petro huius civitatis Episoopo vita se nolo. Idem lib. I. vise. 85. ad Ianuarium Episcopum Calaritanum opp. tom. 11. col. 566. edit. Paris. ' 17cs. scribens, Liberaeus, inquit, qui Diaconi frangiporh Metir scio, si a decessors itio non sse facetix Cardin iis, ordinatis a es Diaconibus nulla debst rationepra poni. Α Romanis correctoribus dissentire videtur Io. Diaconus in vie. S. Grinoria M. lib. I. cap. VI. OPP. S. si Vor. tom. IV. col. 88. edie. rit., cum inquit Cardi

192쪽

nalses violenter in Parochἱis ordinatos sorensibus in priastinum cardinem Gregorius revocabat. Cum cardinis nomen primae etiam Ecclesiae iri huat Joannes, manifestum est, tam in altera, quam in prima Ecclesia Cardinalem ordinari consuevisse , atque aetas Gr gorii latius, quam Correctores putarint, cardinandi vocabulum patuisse. Certe et olorici, qui flem per serviebant Ecclesiae, cui primum in ordinatione adscripti fuerant, Cardinales dicebantur. Sed Canoniisci praesertim Ecclesiae Cathedralis, qui inter cet ros olericos praecipuum , et nobiliorem tenebant locum, modio aevo Cardinales appollabantur, quod multis datis monumentis ostendit Tamagna origine, e Pr rogatius da Cardiniat par. 1. cap. I. Atque hi quidem

eo vocabantur nomino praesertim, quoci addicti ess-sent cardini, hoc est Episcopo, et Ecclesiae cathedrali, quae proprie cardo dicebatur. Vincentius Arischipresbisr cardinis occurrit in vetusto codice Eool aiae Lucensis an . 9 4. apud Muratorium Antiquit. mEd. aevi tom. 6. col. 4o7.ὴ apud Campium Histor. Eccles. PIGCsnt. pag. 45o. Andreas Diaconus Cardinis S. Placentina Ecclesia. Mitto cetera, ne sim prolixitato

molestior . Ex quibus intelligitur, Ecclesias omnes suos habuisgo Cardinales, quo nomin B comprehendebantur, qui propius Episcopo adhaerebant, erantque addi oti Ericlesiae cathedrali, ac princi pom inter oe- toros clericos locia in obtinebant. At quod non Romanae solum, sed aliis etiam Ecclesiis commune fuerit Cardinalium nomen, non indo effici potest, quod Romanorum, ceterorumque Cardinalium idem munus, eademquo dignitas Iu erit; quemadmodum nemo Summum Pontificem ceteris Episcopis parem faciat, quod olim cun oti Papae dicebantur. Illi enim erant Sacerdotes , aut Diaconi, et Canonici particularium Ecclesiarum, et erant consiliarii Episcopi in gubarnio Ecclesiae suae ; sed Romani Cardinales som-Per opem tulerunt Summo Pontifici in regimine Eo- cIesiae universae. Docet diligenter attendero ad officium, et dignitatem Romanorum Cardinalium, nor uis nominis similitudine in errorem raptus eos cum ardinalibus aliarum Ecclesiarum comparandos Pu tet, quod multi faciunt, utquμ eorum exemplo facit Dominicus Cavallarius Inst. Jur. Canon. Par. I. cv.

193쪽

12. . Do nomIno Cardinalis v Idendus Moratorius Di

sereaxioni sopria is antichita Italiane disses; t. 61. eom. 5. Par. 2. Pag. 5. edit. Roma 1755., qui tumen Errat v hementer, sicuti in notis animadvertit Connius , oum

inter Romanos, ceterosque Cardinales nullum olim disorimen suisse oontendit: et videndus in primis Ta- magna loc cit. Illud mihi certum, exploratum qu est, verum haberi non posse opinionem illorum, qui Cardinales eosdem omnino, ao Parochos fuisse senistiunt. Nam Parochi certe non erant Canonioi, qui Cardinales dicebantur; praeterea Cardinales in Civitate fuisse constat, verum nullos in ea Paroohos si Romanam, et Alexandrinam Urbem excipimus, ubi peculiaris consuetudo obtinuit ante annum millesimum extitisse, cum Episcopus una cum suo oloro Oinnia tunc paroohialia munera gereret, Perspicue demonstrat Marius Lupus Bergona ensis da Parochiis ante annum Christi millesimum.

g. XXIV. Erat quidem Romanorum Cardinalium ossicium , ut praeessent Locis Sacris, hoc est Titulis, quos S. Evaristus Pontifex in variis Urbis regionibus constituerat si , quoniam nimia populi multitudo per unum regi, et curari dissicile poterat; ideoque et aliis opus erat Ecclesiis,

in quibus Christiani conVenirent, ut sacros agerent conventus, atque a Sacerdotibus sacramenta

perciperent a . Sed quod ii, praeter hoc ipsum

ossicium, etiam Pontifici opem serebant in regimine Ecclesiae uuiversae , dum contra reliqui Cardinales tantum curam cum Episcopo gerebant peculiaris Ecclesiae suae , certe Presbyteria reliquarum Ecclesiarum quam maxime praestare deinbuerunt. Hinc dignitate anni antelati ipsis Episcopis M, in quos Vacua Sede Apostolica auctoritatem exercuerunt Q; hinc non tantum, ut ceteri , nomen acceperunt ab Ecclesiis, quibus erantineardinati, sed etiam, idque potissimum, ab Ecclesia Romana, cui erant addicti, quaeque cardoeat

194쪽

est, centrumque, et caput omnium E elogiarnm 53; hine demum nunc ceterae ferρ riclosiae de- aera erunt hoc nomen , quo designatur amplissima Dignitas eorum , ex quibus Summi Pontificis Senatus efficitur .

14 Confer, qui ea de re graviter, o Pios qri disputat, Cardinalom Nicolaum Antone ilium in dissore. do Titulis, gnos S. Evaristu et Romanis P sesbis is dis. trihuit ; et vide etiam Jo. Laurentii sertii de eodem argumento dissertatiorio m de' eteoli diserotitet S. Mari Vto Papa ai Pictii di Roma, qnuo prima est in iee dissectahiones Italiens collectas a Francisco Antonio Laocaria tom. 6. HX. 1. S qq. edit. Rom. 1794. 2, R omani Cardinales in suis titulis non tantum sacerdotalem potestatem Θxorcohant, verum etiam quaedam gerebant muneru, quae tune ab Episcopis gerebantur, tali rectissime animadvertit Cardinalis Antonet litis loco mox indicato. 53 Vid- indieatam Disserta fionem Caroli Bromati, os vide oanonem Concilii Romani can. s. disdi79. ex quo Patet, D lures fuisse Episcopos, qui Πωmanae Ecclesiae Cardinales fieri cupio hant, adeo ut contra ipsos poenam etiam indicere oportuerit.

4) Vacua Sodo Apostolica propter obitum Fabiani Ponti fiois. Presbyteri, et Diaconi Ecclesiae Romanae, qui unius anni spatio toti Ecclesia o praefuerunt, gravissimas dederunt literas ad S.CyprianDm, atque ad Clerum Carthaginensem , et Cyprianus π. 5. et 22. p. 26. st 24. ed. Rigallii Paris. 1666. eorum quae gesserat ratione reddita diligenter ipsorum agnovit probavitque potestatem. Quas litorae Presbytoro. Tum et Diaconorum, hoc est Cardinalium Ecclesiae Romana ct in tosta rar Cornelius P. m. 1 . num. s. a Pud Coustanti una ep. Roman. Porreis Col. 16 .Pis totum m-- dum missag fiant, et in notitiam ecclesiis Omnibus , si

fratribus peritatas sunt. Audi 8ndus de his Cleri Romani literis ipso Cous lautius loc. cit. Et sapient am quidem, inquit, spirant primo Ecclesia ρ cDro dignam .

D nempe nimio potestati Suact studio minimes psi Cittis , 'Piscors vicinos, a rmotos, qui Romas adearant. Secum v Ca a, sorumque oonsilio uti non ded

195쪽

manam an. 855. eom. 9. col. 1155. Cesime. Labbri scite. Vsnet. Anastasius , inquit Pres effr Cardinis nos ri , quom nos in titulo B. Marcelli Maioris , atqua Pontificis ordinavimus. Hio Porro Anastasius in cardinatus erat eietilo B. Marcelli , et tamen dicitur Presbeor cardinis nostri, quin nimirum non lunium praeerat et tilo S. Marcesili, sed etiam erat Cardinalis selliisset propius adhaerens Romano Pontifici cardini , et capiti Ecclesiae universae. Eodem modo Badriaisnns II., eum L gatos in Gallias mitteret, eorum alteriam misi. 23. et 24. RPNd Lubheum tom. Io. conis ciI. col. 429. et 4IO. uppellat religiosum Pres tertim cardinis nostri; et Ioannes VIII. ad Angelhergam Angustam scribens mise. 83. apud Labheum hom. I. col. 66. ad Θam mittit literas Per latorem praesentium Pesertim cardinis nostri Pres ictrum . Nerito igitur

Leo IX. epist. I. cap. 22. apud Labbeum tom 11. col. I 57. Sicut cardine, inquit totum regitur ostium , ita Pstro, Pe sti cessorihuS ejus eotius Ecclesiae disponiiserar smolumentum . . . Unde clerici ejus Cardinales diaciantur ; cai dini utique , illi , quo Cetera momentiar , vicinis adha resntes. Et Consilit m Nasileense sess. 25. Cv. 4. eom. 17. CNIs . Utisd. col. 529. Eos vult institui Cardinales, qui sicut nomine, iera νε ipsa cardinossint, stiper quos Ouia ianiversaliε NerSentur, et εDatenis

tonetir Eeclesias. Ex his autem omnibus, quae diximus, facile intelligitur, quantum n vero aberrave rint, qui serius ortam putant Rom. Cardinalium Dignitatem , qriorum e numero sunt etiam eruditi Nonachi Congregationis S. Nauri in S. Gretor. Μ. Πώ. 1. misi. 15. ad Balbinum tom. 2. Ces. 5UI. edit. Paris. 47 5.

g. XXV. Initio non alii erant Romae , quam Presbyteri, et Dia roni Cardinales. Accesserunt postea viciniores Episcopi, qui Cardinales. dicti

Sunt, posteaquam Lateranensi Basilicae adscriptisuerunt, quique suo non desunt muneri Episcopatus, licet Romae commorentur, ut Summo Ponti a Mi opem praebeant in regimine Ecclesiae uniVersae. Hi olim erant septem numero, nempe Ostien

196쪽

sis Veliterno conjunctus, Porinensis, Albanus . Praenestinns , Sabinus , Tusculanus , et sanctae Rufinae, seu Silvae Candidae; sed Episcopatu Sanctae Rufinae cum Portuensi conjuncto , sex hodie re-Cengentur a . i) Do Episcopis Cardinalibus subnrhicariis vis

dendus Andreucoiias Hierarch. Mot s. erace. 5. , Di videndi sunt oriam Pan vinius, qui lato agit des Di copiatibus. Ti tilis , Diaconiis Ca, dinalium , ot Tama. gna Ioc. Cit. cv 4. art. 5.

g. XXVI. Ornarunt plurimum Cardinales Innocentius IV., et Paulus II. I , quorum ulter

dedit rubrum galerum, alter ruhrum Prennum, quo equitantes sternerent equos, aliaque honoris

insignia, quae primum Cardinalibus ex clero gae. eulari data sunt, deinceps Gregorius XIV. a etiam Begularibus. rubrum pileum attribuit Denique Urbanna VIII. eos titulo Eminentissimi honesta Vit . Incertu8 olim , et varius eorum numerus

fuit 3 ; nunc septuaginta esse debent, quem numerum definivit Sixtus V., exemplo septuaginta Seniorum , quos secum aggnmpsit Noyses 4); atque ex iis quinquaginta oportet esse Presbyteros, Diaconos quutuordecim , Episcopos sex ex vicinioribus , uti diximus, Episcopalibus .

197쪽

g. XXVII. Solus Pontifex creat Cardinaleg. Eorum munus est, uti diximus, consilio juvara Pontificem pro bono Christi&nae Reipublicae, M-clesiam regere, donec ipsa illo caret, suffragium ferre in Electione, quae ab ipsis tantum perfici

tur, Summi Pontificis I) , quod jus non haboni

Cardinstes, nisi Diamnatus ordinem Receperint, aut eam facultatem nominatim a Pontifice impetraverint. Suum vero munus explent Cardinales

aut in Consistorio 2 coram Summo Pontifice,

aut in Congregationibus, qui coetus sunt Cardinalium a Pontificibus instituti ad certa negocia curanda, discutienda, ac definienda. Harum singulis singuli praeficiuntur Cardinales, excepta Conis gregatione Inquisitionis, cujus Summus Pontifex sibi servat praefecturam. Earum aliae sunt ordinariae, quae scilicet perpetuo sunt addictae certis negotiis expediendis, aliae extraordinariae, quae pro certis rebus praeter consuetudinem indici solent quibus absolutis dissolvuntur. 1) Videbis Mamachium ad Auctor. opus . Quid

29 Consistorii nomen in re civili significat Principum Senatum ; sed hodie eo nomine compxehendi. tur consessus Cardinalium, qui in Urbe sunt, coram Summo Pontifice. Consistorium vel se retum est, vel publicum; secreto Cardinales cum Pontifice intersunt, ad publicum aliis etiam aditus patet.

g. XXVIII. Habent autem Cardinales inanis Τitulis amplam jurisdictionem in iis, quae ad earum Ecclesiarum servitium pertinent I); et incompatibilia retinent beneficia, quae decent e rum dignitatem 23, et testam e Mum condunt porprivatam syngrapham, missis testibus, quos Jus Civile desiderat 3); denique eorum familiarium , ni vocant, beneficia quis impetraro non Potest, nisi ipsorum eonsensus accedat 4 . i

198쪽

ι) In noeent tis XII. Constia. Romanus Ponti αμ. I. 9. p . 275. tom. 9. Bullar. , Per quam constitutionem, uti monet Piltinius de Gntroυ. Patron. tala. 41. num. 51. nunc certum est, Cardinales in suis titulis non habere iurisdictionem quasi Episcopalem . Vid. Giraldum Expos. Jur. Ponei'. Par. I. t1t. 35. SECe. I97. HX. IIs. Hi I 26. eom. 1., ubi etiam explicat ulliurisdietio, quam C rdinales Titulares hahent in Eo olas iis Regulari hias. 2ὶ Sixtu LV. Const. ν25. pag. 417. ro. 4. P. 4. Bullar. ) Card. de Luca de Testam. λSc. 1. num. 2.

. Vide Rogviam 52. Cancellar. ibique Riguntium. g. XXIX. Servinni etiam Romano Pontifici Legati , quorum est in provinciis, et regnis illius vir a sustInere. Scilicol cum Summo Ponti filei eura sit a Christo commisin, gubernatioque Ecclesiae universae , ipse vero adesse ubique non possit, in locis, a quihus abest, partes suas per Legatos

impiεre debet M Itaque jus mittendi Legatos

in Pontificio Primatu penitus amaeum , atque inositum est, et ideo Romani Pontifices semper apud Christianos Principes gnos Logatos Iu). et eos qui

dem jurisdictione praeditos 3) habuerunt.

E) Constat, in f r omnes eatholicos ius mittendi Legatos ad Principes annexum esse Palmatui , quom ubi quo habet Summus Ponti sex, et cuius gratia curam, ac solicitudinem habere debet Eoolesiae universae. Id fatentur, atque ex illsa Primatus ratione , et natura repetunt Script ores Sedi Apostolisoae infensi Febronius ds Stat. Ecci . cap. g. g. 1 .s hem praesece. in Ius ecfressiast par. I. g. 268. M 269., myhain. in Dis, praev. ad Gncit. Salisburg-. g. 12. g. 17. col. I. Ceterum totum hoc argumentum itagra Viter, re conrato, solido, o opiose traetavit SAΝ-CTISSIMUS D. N. P. PIUS VI. in opore Romae

edito, cui titulus Responsio ad meropolitanos Μομδuminum, Trctvirensem , Cotoniensem , et Sali,5uinem sem Sup r Νunciaturis Apostolicis , ut nihil amplius,

Prorsusque nihil sit, quod ita hoc argumenti gener. desiderari possit. a,

199쪽

q) Primos S. Leo M. fuisse videsur , a quo a prid

Imperatorem stabilis , ac PerPetu ut constitutos est, Eodis Apostoli eae Legatus, qui totius Ecclosiae negocia Procuraret, titi Patet ex eius Eprie. m ad

M. edit. Ballerin. Venet. 1753. Atque hi quidem Remonsales, sive Apocrisarai dioetiuntur , quibus una uiores piant Vicarii Apostolici, qui similiter Legati erant, quos Summi Pontifices in regnis, atquaprovinciis constituebant negocia , quae ad iudicium Sodis A pestolicae pertinebant. S. Innocentius I. Praeis

csssores suos, ut ipso inquit, Apostolicoo imitat , Anysitim Thessalonioensom Episcopum Vicarium , sisu Logatum suum Constituit, eique causas Ouin com misit, quae Por istum Illyricum orirentur, uti patet Θx eius misi. I. ad istim Ausium apud Cous tantium Ool. 7 λ. Quod idem munua ipse Innocentius, ac non notus con ierunt in Rufum similiter Thessalonicensem Episcopum , Innocentius m si 15. ad Rufum col. 815. et Boni faci us epist. 4. ad esum dem Col. 1 19. loc. cie., Sixtus III. in Anastasium v. b. ad Θnod. Thessalon. col. 1263. loc. indiC., Zosimus Pro causis Ga iliariam in Episcopum Arelatensem epist. 5..t 6. ad Hilaritim Episcopum col. 959. M 96o. eod. loc. Gregorius M. pro causis Siciliae in Episcopum Syra

plicius, et Hormisda in Zononem, atque in Sallustium Pro euosis Boeticae, et Lusitaniae, in alios denique celseri Pontifices, de quihus omnibus copiosissimo, gravissimeque agit PIUS VI. cit. OPer.

M Qua de causa S. Loo M. Iulianum CoenSem

EPisoopum suum apud Marcianum Imperatorem Legati m constituerit, et qua eum Potcstate praeditum esse voluerit , ostendit ipse Leo cit. vise. III. Vicem

ipsi meam, inquit, contra temporis nostri haereticosa Izavi , atques Pi uter Ecclesiarum , Pacisquμ Custo diam , ut a Comitatu vesstro non ab ESSEt, exegι Et Cit. EPist. III. iad Iesian . Smdsat ergo ., ait, dilectio tua, frator Carissimct , piam , et ne esSat iam curam solicitudini Aposeolis e Sedia impendore. . . . ut divino fultus

200쪽

auxilio voculari des Conseuntinopolitanae Urbἱs oppora tunitae non dosinas. Sed clarius et luculentius Lieone antiqior S. Innocentius I. so Rufum Thessalonicens in Episcopum Vicarium Apostolicum constituero deolarat exemplo D. Pauli qui Deo, quas curse apud Cretam , Timothso quae Psr Asiam disponat, commisit Ioc. eie. col. 816. Hoc exemplo fretus Inno.

centius explicat iurisdictionem , quam Apostolico

Vicario committit: ue cum aliqua ecclesiastica ratio vel in eua , vel in memoratis ProvinciιS agitanda, coagnoscendaqus merit quos velis Episcoporum socios quibuscumqas da Ecclesiis assumas e Cum , quorum etfide, ee moderatione quidqtiid necessitas , causavs flagita-rie , optimus dirigas arbitre, ee Praecipiaras . qui s a nobis flectus, definias inesrcessor . Tum addit: nam volantatim hanc nostram per unamquamqvs Provinciam satisue decebat, manifestavimus. ib. col. 817. Innocentii

vestigiis insistens S. Gregorius N. min. 6 Univers. Disc. Gallia r. qui sub regno Childebsrti sunt liB. s. N. eom. 11. 785. edit. Paris. 17os. Apostolico Vioario Virgilio Episcopo Arelatensi amplam tribuit auis otoritatem , eiusque ossicia describit, quae sunt, ut sedulo do fidei integritate servanda laboret; ut si

inter Fratres , Consacerdotesqus nostros aliqua evenerit fo)es conisntio , auc oritatis suas vigors , vicibus nempe

Sedis Apostolicas functus , discreta moderatione Cominpescae ,' ut si qua oriatur controvorsia. quae ultorumetium praesentiam, uo iudicium Postulet, σομν πα-tis sibi in nramero compsi nil fratribus, et Coepiscopis

nostris saltib iter hoc sesrvata aequitate discutiat , et ca.

nonica ine*riectis dinniat ; ut denique si qua sit causa gravior, quae Sedis Apostolicae indicium requi.

ras, Vicariues rom totam cognoscoro debeat, uo rct latione sua ad nost iam studeat Perducerct notion m , quae nus a nobis valeat congrua sines dubio sententia

termiseri. An iurisdictio Apostolico Vicario conoessa clarius explicari potuisset y Huius quoque iuris Sodis Apostolicae praeclarum exhibot testimonium Joannes VIII. epist. 73. Nobili Viro Lamberto apud

Lubboum Concit. eom. II. col. 6o. Porro quia dixistis, θαod sine consesnsu tuo Lygation nusquam mitteres deis BFremus , ususqus hic non fuerit , nsc literis I gitur,nes a quoquam stiperstite umquam fuisse reminiscitur