장음표시 사용
101쪽
DE SI GLIS M. M. n. N. Singula H ερας , dies significant. P. Cl. Lupi
pag. 37. Gruterus p. 968. n. 7. Boldet tus p. 3. , & Fabret-tus p. 733. n. 6Iq. Gruterus in loco nuper citato.
Leaendum arbitror : vixit annos XXL dies XIII. ut nempe littera, isse choracter Υ juxta graecarum litterarum se riem viginIi ac unum significet , in eharacter N, qui ter itas ac decimus ordine reperitur , tredecim . Haec Cl. P. Cor sinus pag. 26. At perspicue fallitur: littera siquidem Y secundum graecarum litterarum seriem viginti tantummodo designat: quare vertendum latine est. Uixit annos XX. HrEMO. H γεμόνι. Rectori , sive Duci. Gruterus p. 638. n. I. ΗΖΗC. Uζησεν, visit. Muratorius pag. 393. num. 7 ΗΗ. 2ιοιν . Egregie P. Corsinus , ut assolet pag. 26. EN HΗzIOYN, hoc est ἐν p ηξίουν , in qua aequum censebant: interpretatur. Sunt ea Sigia apud Gruterum p. II S. n. I. etenim, ut idem Cl. Scriptor notat, in aliis quoque marmoribus reperitur littera a ita expressa 1 quemadmodum in illo , quod Cl. Gorius diligentissime exposuit Part. I. p. 22. n. qI., ubi legitur AAETANAPEYC. HHco. Sphalma potius Scalptoris crediderim , quam Sigia, hoc pacto corrigendum : HTG . Ist . Habet Cl. Muratorius
102쪽
ΗPΑ. Ηγακλεουπολεως, Heracleopoleo1 , magnae videlicet, ut ex ipsa Inscript . colligitur , apud Marangonium in Auenadice p. 73. , Teste siquidem Ptole auto duplex Heracleopolis in AEgypto existebat, altera μώκsae parva , H ακλεουs ηπο- λα μεγάλη Herculis Civitas magπa altera nuncupata. FTς. Habetur in marmore Oxoniensi num. 3. pag. 7O.
In iis explicandis Sigiis multi multa dicunt , sed revera omnibus aqua lueret. Sponῖus Sect. X. n. II a. latine reddi dit . Sornae Olympia octier primam figuram pro H accipiens , alteram omittens . Corsinus pag. 27. per ea peculiaria quaedam Olympia I TTONA , minora videlicet , &per characterem hunc Victoriarum numerum significari putavit . Contra vero Pride auxius Olympia quinquennalia Smyrnae bina fuisse , eademque in marmore indicari Sigligillis suspicatur. Mihi vero si liceret Argutos si inter Mepere Anser olores , sic ea exposuerim ETEΙ ΕΚTΩ . Anno sexto . Videlicet, ne Olympia, qu. e Smyrnae agebantur; in ea quae apud Olympiam Elidis Urbem quinto quoque anno ineunte celem brabantur, inciderent, Smyrnenses decrevere , ut ea non quinto, sed sexto anno haberentur. L a D. Ebis Diuitigod by Cooste
103쪽
Detessit Aphrodisi , qui vixit annos tres , menses noPem, dies XX. Ne contriueris si, non oblivioni rraderis natus. Idem Cl. Scriptor. Verum ultima secundae lineae verba hoc pacto reformanda sunt: ΟΥΔ IC AB A NATOC . Nemo immortalis et Quod equidem dictum in aliis quoque lapidibus licet invenire . Eadem nota Θ est etiam aliquando E- τος, Nonus , Cl. P. Lupi pag. Ioa.
Requievit G mui in pace Christi, ut idem doctissimus Pater animadvertit annorum XIX. die quarta ante Kalendas Septembres , die Iovis . Legimus quoque apud Gruterum pag. ai I. TOY Θ ΚΛ APOΥ. Νonae fortis.
104쪽
SIρες , Filiae sonant. Lege Murator. pag. I 64. n. g. , & lapidem quem dedimus in ENI.
O. Θαν ric, mortuum. Gruterus pag. II 6. n. 2. De ea au
tem littera haec habet Cl. Masse jus p. 34. De Selis. Iuum nominibus adjicitur in Epitaphiis latinis , Idem valet, ae
6ανων mortuus: in graecis non vidi. Equidem characterem illum θανατον signi sicare, atque apud Murator. pag. I 833. num. io. sic expressum suisse ubi θανουσα mortua sonat: apud omnes certum est . o. Θ. Θεὰ, Dea. Donius p g. 8. num. IO.
ΘΕ. Θεοῖς , Diis inferis nimirum . Muratorius p. I IO. n. 6. SE. Θεοῖς E m κουρίοις Diis juvantibus, ut optime est interpretatus Cl. Masse jus pag. 34. Sunt ea Sigia in Oxoniensis marmoris titulo XIII. pag. 293. in Amendice explicate habemur in Gruteri marmore p. 68. n. 6.ΘEAMA. Muratorius pag. 2Ol9. Rum. 3.
105쪽
8 6 DE SI GLIS eum Bi inardi versione hac . nuod felix , faustum tu sit,
Spectacutam Tiberius Claudius Chaeremon, O' Tiberius Clau-Gus Aurelianus Archelaus in gratiarum actionem . At Cl. P. Corsinus pag. 29. vocem EEAΜΑ mutilam esse, verumque Deae nomen hoc ε EA MATΑΡΣΙΔΙ , Palladi videlicet in ea delitescere arbitratur. Titulum vero ALAE ΗΙ ΤΙΣΗΙ solemnem quidem formulam , aut fortunae , bonique facti mentionem exprimere censet ; non vero Numen , cui gratiae voto suscepto reserantur. Quae quidem, tanti viri pace dictum sit , a nobis minime probari possunt . Satis enim constat Fortunam ab antiquis Deam fuisse creditam , RO-maeque Fortem Fortunam trans tiberim aedem habuisse, quemadmodum & Malae Fortunae. aram suisse in Esquiliis teste , Tullio de Nat. Deor. III. a . Quin animadvertit Plutarchus de Fort. Rom. pag. ao. 3I8. Romanos plus Fortunae , quam
Virtuti tribuisse ; quum illi jam Ancus Rex Templum statuerit. Uirtuti sero Scipio Numantinus. Nec minus apud Graecos eam cultam fuisse, Templumque in Epiro habuisse tradit AElianus lib. XII c. IO. de An mal. Nat. Quare, quum Ludis, & Spectaculis placari Deos, ipsisque per ea quid gratum fieri crediderint antiqui ; nemini dubium erit , quin in allata Inscriptione Spectaculi
mentio fiat, Deae Fortunae in gratiarum actionem celebrati. Itaque sic ea latina facienda est. Bonc Fortunae Speesaculum ediderunt Tiberius Claudius , Chaeremon , ct Tiseerius Claudius Aurelianus Archelaus in gratiarum.
S. H. Θεοῖς Diis Heroibus. In titulo graeci marmoris apud Gruterum pag. 973. n. a. Quae sane interpretatio
106쪽
ex alio marmore Smyrnae posito a Reinesio Clas. XII. n. I 32. p. 69 relato, firmari potest ; ubi apertissime. scriptum est Θεοῖς H ρω ν. Vide in ZΗΣΑN. Verum interpretationi Cl. P. Corsini p. 29. nimirum Diis, Heroibus non assentior. . Heroas si quidem propter merita, & virtutem in Deos relatos suisse , Deosque minorum gentium vocatos ab Horatio Od. III. p. 9. & Ovidio in Ibin. v. 79. discimus. S. M. Θεοd Μάνιβους , Diis Manibus. Muratorius pag. I 26.
SEOS. ΘεοθBi , Divinitur . In Oxoniensi marmore num. 3 S. p. go6. apud Cl. P. Corsinum in Addendis p. 87.
PIH Θεοθεν δfισω το1ν πατρῶν . optime id quidem , si loco illius litterae P, quae centum tantummodo significat; posui D t characterem hunc T, qui tercentum sonat. Etenim , ut idem recte novit, Patres Nicaeni Concilii CCCXVIII. fuere. Sanctorum 3I8. Patrum , qui divinitus definierunt. ΘΕΟΦΑNEΣT. Θεοφι-qατου , divinitur mani sati . Muratorius p. I979- D. S. ΘΕΟΦΙΛEC. Θεοφιλες ο του , plurimum a Deo amati Urania videlicet, apud Mont fauconium Palieogr. p. I q. ΘΚ. ΘΚΟΥ. ΘΚON. Omnia in marmore Oxoniensi pag. 3O7. atque in ejusdem Anendice n. 33. pag. 3 6. Prima Θεοτοκος , Deipara , altera Θεοτόκου , tertia Θεοτοκον sonant. Quae quidem vox a Sacris Scriptoribus frequentissime usurispatur , ut Nestorium, opinor, contrairent, qui ut Vincentius Lirinensis notavit , impie asseverabat SS. Mariam seminper Virginem non Θεοτοκον , sed Xριςοτόκον esse dicendam , quia scilicet ex ea, non ille Christus, qui vere Deus,
107쪽
at ille, qui erat homo, natus esset . Merito tamen a Concilio Ephesino A. D. 43 i. celebrato sub Coelesti no Pontifi-fice damnatus est , & in Oasim famosissimum exilii locum Theodosii Imp. decreto deportatus. Ubi sacrilega linguae vermibus exesa, totoque computrescente corpore , digna ob immutatam Dei parat dignitatem poenas persolvit. S. Κ. ΘΚΑ. ΘΚΛT. ΘΚY. OC. ΚΑ. ΘΚ. X. Singula idem valent , ac Θεοῖς . Diis inferis , live Diis Manibus. Formula in graecis lapidibus frequentissima , quemadmodum haec D. M. apud latinos . Vide β. IX. pag. 39. nostri Commentarii grace. Pronu u. de illius formulae sensu . Ea autem Sigia invenies passim apud Cl. Muratorium. Gru- ter. Gualtherium , aliosque Scriptores. SC. SY. Sco. Prima Θεος Deus , altera Θεου, tertia Θεοῦ nant. Illa habet Cl. Masejus p. 33. Altera Gruter. p IO S.
Ultima Muratorius p. I 86O. n. II.
ΘECT IX. ΘεοKηρίκτου . Theosericti nomen proprium . Vide in NA. ΘΥ. ΘYTPI. SYTAT. Prima Θυγατρὸς Filiae apud Sponium pop. Atticae pag. Ios. Reliqua idem sunt, atque Θυγατρὶ , apud Muratorium P. I92o. n. a. , & BOldet tum p. 347.
108쪽
ΙA EIς, unus. Mont fauconius Diar. Ita l. c. a I. p. 3IS. Epi taphium prosert Theodori Consulis , & Ducis , qui in eo vixisse dicitur ETHILAIM annos quinquaginta , ut ipse explicat , at cum Maiisjo ea sigia reddenda sunt unum, O quadraginta . Character siquidem hic I pro uno latinorumtamore in eo Epitaphio usurpatur, quemadmodum fit in hae latina Inscriptione graecis litteris exarata.
ZOyAI. A. Cu jus sensus est . Gemella Benemerenti, qui vixit annos XL. Cum Conjuge sua annos IX. Iulia secit. Equidem si quinquagesimus annus Theodori Consulis exprimendus erat , non Ι , 5 M. uti optime notavit Cl. Poter Corsinus p. 3O. , sed L secundum latinos , aut N. ut assolent Graeci , sculptu in suisset. I. Δεκα, decem. Frequentior hic valor illi numerali notae in- est , praesertim cum aliis sic conjungitur: IB. I P. &c. Bolde t-tus pag. 363
Serenica Virgo, quae vixit annum unum , σ mensem unum sinἔus jacet in pace. PrUD Ral. Ianuayias. Sic idem Cl. Auctor . At in ea interpretatione ob inconditos charact
res dupliciter lapsus est; A quod reddidit latine: Mensem
109쪽
unum, quum menser X. omnino vertendum fuerat. Quamvis enim nota haec I etiam unum significet, ut supra dicebamus, tamen voce hac Mηνας, menseo , quae eam notam
praecedit ad denarium numerum redigitur . Et quod Syllabas has ΤIPOI in latinum transtulit Pridie, quum restituere debeamus hoc pacto I PΟ Ι . Scilicet ante diem decimum Kal. Ianuar. vel decimo Kal. Ian. I. Δε--γ, decimur. Gruterus pag. aio. ΤΟΥ. Ι. ΚΛΑΡΟΥ. Decimae fortis.
Formosae , Probae . Vixit annos XX. Menses III. Dies XI. Eugamioni Sampherus .... Filiae dulci mae. Contra Vero idem P. Corsinus non Formose, sed Cale tamquam pro prium Filiae nomen interpretatur . Similiter non ΕΥΓΑMIONI legit , sed LYTAMION ΚΑΙ quod certe mlhi non probatur . Vix enim crediderim monosyllabam KAI per simplex I consulto expressam fuisse . Quare sat erit mutilam, turbatamque Inscriptionem ita in latinum vertere . Pulchrα , benignae , quae vixit annos XX. menses III. dies AI. fugaisioni Θ herus OI TONEIC Parentes Filiae dulci mae posuernnt. I. Iε- Disitigod by Coos c
110쪽
ΑΠΟ. I. ΚΩMΗC. ΑΔΔANO N. Ex fuero Pago Addanorum . Pagus iste facer dicitur, quod, uti vidimus , in ΑPI. situs est in Syria , ubi Christus Dominus habitavit. I. Interpunctionis vices gerit in quodam Sepulchrali titulo inter Sherardianas Inscriptiones a Cl. Salvinio excerptas , reperto ; ubi ter character ille , ut interpunctio conspicitur; quemadmodum alibi hae quoque litterae Δ. Y. S. interpunctionis loco usurpatae sunt. I AN. I Ουαρι- . Kal. nimirum 'nugriI. Lupus pag. II 6. ΙΑΡΑΚΑΤ I. Παρακοῖατίθετα, deponitur. Oliverius Marm. Pisaur. num. I 63. pag. 66. ΙΑΤΤ. Κατετεδ n, depo/ta es. Boi det tus pag. 4o7. ΙΔΙ. I'Hω , proprio. Gruterus pag. 68 . num. 6.ΙΔΙΟ. I των , privatorum . In Sandvicensi marmore versu 27. apud Cl. P. Corsinum Dissert. VI.
ΗI ex Privatis ex faenore ab ipsis solvendo dederunt &c. ΙMΟΚΡΑ. Τιμοκρατους, Timocratis proprium nomen. Sponius Itiner. pag. 49. IMP. , Imperatoris. Apud Reinesium Cl.IX. n. 3I. pag. 369. in quodam lapide graecis, latinisque litteris, ac vocibus exarato
vaphras Statuarius, & Pictor encausticus Caesaris Imperatoris Libertus, Iulius Attiochus. IMΥΛX. I QIλ- , Imylchon nomen proprium illius celeber- M a rimi Diuitiaco by Corale