장음표시 사용
161쪽
..ΠΟΛYMNΗ. Πολυμνηςου, PolImnesi. Nomen enim proprium videtur esse , apud Sponium Atti c. pop. p. a I. ΠΟM. ΠΟΜΠΕΙ. Prima facile Πομπῶος, altera Πo απάω Pompeis sonant. Sponius pop. Atticae P. 2Ol. Gruterus p. Dψ .
ΠΟMΠΟ ΠΟMΠΩ. Altera Πομπονιον, altera Πομπωνιον, &Πομπωνίου, Pomponii significant. Montiauconius Palaeogr. p. I 6 . n. Iq. Cyriacus p. 38. n. 247. , & Murat. p. 339. n. q. ΠΟΠ. Ποπιλίου , Popilii. Sponius Misceli. Sect. X. n. q. p. 3I9.ΠOPI. Ποριος, Porius. Ex Poro Atticae populo . Sponius Itiner. pag. So. ΠΟΣ. -ρμοῦιος. Atheniensiuin mensis, quem ut Neptuno sacruna , Romanorum Ianuario ineunti respondere putat Plutarchus in Caesare , Suidas Decembri. Vide in AIII. ΠΟΣTOYM. Πoqούπιος, Posumius. Muratorius p. IOI9. n. I. n. Π. Πρῶτος Πατέρων, vel Πατηρ Πολεως , sive Πατηρ Ποι-τssos , Primas Putrum , Pater Civitatis, Pater Patriae . Quemadmodum in Latinis Inscriptionibus grammata haec P. P. Pater Patria. Pater Patratus , vel Pater Parrum significant; ut omnibus fere notum est. Sponius Atticae pop. pag. I 23. ΠΠ. ΠΠΑT. Altera quidem Πατρὶ mxτρίδος , altera vero Πια- τερα ΠατIίδος sonant. Gruterus p. 68. n. s. Donius p. 88. n. 73. Clas. II. ΠΟΙΜEN. Ποι αε ες, Pasores. In lapide , quem dedimus in
II. ΠPE. Utraque Πρεσβυτήλος, SenIor significant. Muratorius P. III. n. I. Sponius pop. Atticae P. aoO.
162쪽
Quam epigraphen Latinus interpres mihi videtur non recte vertisse : Mareus Thales pronepos Dasi , Marcus Thales nepos Dos. Itaque reddiderim z Marcus Thales senior filius Dasi, Mareus Thales junior filius Dos.
Theodorus senior. Theodorul junior. M. Πρίμα. fortasse , proprium nomen , A latina vox graecis seripta litteris . Marangonius in Anendice p. 69. AP. ΠPωN. Altera Πch, IIcειων altera sonant. Marangonius de Rebus Ethnicis p. 439. In marmore, quod exposuimus in IN Δ ; & in lapide Oxoniensi p. 326. n. 33. n. II ος, a vel ab . In marmore, quod videas in NA. ΠΡΑITΩP. Πιατωρίοις, Praettoriae Classis nimirum Misenensis.
ΠΡΑΙΦΕΚΤ. Πρωφεκ ω, Praefecto latina vox griecis literis exarata. Duodecim erant Praefecti, qui Consulibus in extraordinario Milite legendo sedulam navabant operam. Gruterus P. 638. n. I. IIPEΣB. Πρεσβεῖο , Legatum . Mont fauconius Palaeogr. p. I 38.
II PECBΥ. Πρεσβυτερου , Presbieri. In Schedis in editis Donii apud Corsinum in Addendis p. 88. ΠPI. Πῶρι, Patri. CL Maseius apud Corsin. in Addendis p.88.
ΠΡΙΔΙ. Πορίδι, Patriae. Inter Sherardi marmora a Salvinio exscripta apud eundem Corsinum, eodemque loco. IIPIMIT. Πριμιγοιος, Primigeniar nomen proprium videtur esse apud Muratorium p. ῖψ. n. q. IIPOTET P. Πεογεγραμ μενου, suprascripti. In marmore Ticinen-
163쪽
ΠPΟ. U. In marmore, quod Gorius ponit Part. III. n. 338. p. 26a. , quodque in Agro Romano anno 17 . repertum, laterris in Museo Guarnaccio servatur et ea autem Sigia
Cl. P. Corsinus alterius Inscriptionis lumine, in qua apud Reinesium pag. 933. n. I 6o. expresse legitur PEΚEIIT C
inventam vulgavit Cl. Boldet tus pag. 77., ornatam insuper in sinistra marmoris parte avicula oleae ramusculo insidente.
ΠPO. A. m. Vincentius In pace procedit. Haud tamen negaverim in ultimo expositarum Inscriptionum versu quid Kalendarum, vel Iduum suisse sortassis expressum, quemadmodum nec ipse P. Corsinus p. 38. negare videtur. ΠPOTEN. Προξενου , Hospitis, vel Proxeni. Nomen enim pro prium esse videtur apud Sponium Itiner. p. 69. IIPOΣΑTP. Πιὰς - , ad Agram Atticae pop. , sive Προσπιαγlcuos. Sponius pop. Atticae pag. 79.
164쪽
LIeinnius PolFaenus ex Curvo. Hegemon Di Ietur ad Agram, nimirum populum pertinens. Dion sus Melitensis. Heracliades Pothini stas ex Ericis A e. Verum Cl. Masejus p. 67. Κολωνίς πρὸς 'Αγose, nγεμιν legit ; etenim Coloneus ad forum dici potuit, eum is populus Α'γοροῖος etiam victas esset , ut a Colono extra Urbem di- singueretur. In Etymologico si quidem habetur Α ὐησι δἰ No Κολωνοι , 'Ι π πιγ, 8 Α'γοραγ. Athenis vero duo sunt Coloni, Equestris, ad forum . Haec quamvis probabilitate aliqua dicta sint a Viro doctissimo , nihilominus Cl. P. Corsini Interpretatio, quam primo loco exposuimus, ut pl1nior , explicatiorque anteponenda; nulla siquidem in ea vocum mutatio , nulla transpostio; contra vero in Matali interpretatione non modica fit , pauloque liberior. Ita enim
videtur. Adde quod apud Uheelerum Elaphebolionis menia sis , Februarii videlicet, & Licinnii Polyaeni mentio fit , quod Sponius in recensendis atticis mensibus, iisque Civi- bus, qui singulis mensibus Θmna archae munus obluerant,
ligitur apertissime, Licinium non F εμιονα, sed Gymnasiarcham, verum ejusdem nomen Licinium Pura num, ejusdem.
165쪽
DE SI GLISIUque Populum cibitum fuisse. Vide in ΚΟΔ. Cl. P. Cor- sinum p. 38. , & S8.ΠPOT. Πρωτης fortasse, hoc est Pridie nonas. Boi det tus p. 368. ΠΡs. Πετιος, Pexrur. Hesselius inter Ephesina marmora n. II. Ubi ille dicitur Eιρ οποιος Pr ectus pacis, seu qui pacem inter diffidentes conciliat. ΠCPΓεE. Προς rές , In Terra . In celebri Anonymi libello de septem dornatentibus pag. 68.
Felis sis, bonaque forte contentus One me . Nemo immortalis in Terra . Eυιι ρι enim pro E'υναοίρω scriptum fuisse videtur; quum qui monumentum posuit, Onesimum Martyrii sorte donatum alloquatur . Quare minus apte libelli auctor interpretatus est: millies bene Onesime. Cl. P. Cor- sinus pag. 39. sic ea Sigia legit VII EP TEC. super terram. Haud equidem contemnenda interpretatio. II. T. Πορίσαῶες Τοπον, Loco empto. Reinesius Clas. XI. n. 7 I. pag. 633Π. V. AIM. Πουβλίου Υιος Αἰμιλία, Publii Filius ZEmilia Romana Triba. Sponius pop. Atticae pag. a 3
166쪽
PA E,QA, Centum. In marmore Oxon. n. I 6. p. 8O. P. Gruterus p. 667. n. s. P. AΛΦΗNOΣ MAPTIΑΛΙΣ. Vide in ΛΟΔΙΚΕΥΙ. , ubi legitur ΠΑΛΦΗNOI MAPTIΑΛΗΙ. Quare illud P. in Π. mutandum videtur, legendumque Πουβλιος, Publius: Quum nullum Romanorum praenomen a gratea littera P. , sive latina R. inceperit. Et sane inter sex, &quadraginta prirnomina Romanorum tot enim reperit Onuphrius Panvinius nullum omnino est , si Remus, ScRomulus excipiatur, quod ab ea littera incipiat. ΡΑ. In Oxoniensi marmore p. 26 . M. PA. PoΥΦΟΣ. Mareus PAβίει , Rabirius sortasse Rufus PTENIΔΑΣ. Α' ενίδας , Argenidas. In Anaglypho Cl. Comitis Silvestri; de quo supra diximus . Ea autem Epigraphe talis est .
Argenidas Arisogenidae Filius Casuri, Polluci . Dicavit.
PIr. Numerales notae sunt Niceratum Aeram significantes: annum videlicet CXIII. Legesis Cl. Barioli Dissert.II. p. aoa.PΛΗ. Muratorius pag. II a. num. I. hanc exhibet Inscriptionem, ubi eae notae. Θ. Κ
167쪽
Ubi Cl. Vir apud Corsinum pag. 6O. interpretatur annos CXXXVIII. Quapropter Berylli Matrem, quae Filio monumentum posuit, longiorem vixisse aetatem dicendum esset. At utrumque incredibile videtur. Cl. vero P. Corsinus inversu tertio aliquid excidisse, vel temere irrepsisse arbitratur . At integra mihi videtur Inscriptio, atque ita exponenda. Beolus vixit annos XXVIII. dies VIII. Mater oeulum feeit . In lapidibus namque litterae secundum Alphabeti seriem non semel numerantur. Itaque quum P. in sede XUII., R A. in undecima sint, ex utraque simul sumpta praenotatus surgit numerus XXVIII. Duplex autem P . proxime sequens alterum, Dies nimirum; alterum Vero numerum VIII. inibi significare nobis visum est. P. N. Z. Notae numerales annum I 37. in Messeniorum aEra indicantes. Marmor enim, ubi notae illae, Messenae positum fuit . Reinesius Clas. U. n. sa. p. 386.
Sus Sacerdote Cresphonio anno III. Ovidius de Messena lib. 6. Metamor. - Messeneque ferox, Patraeque , humilesque Cleonae . Messenii Populi quum iterum, iterumque a Lacede moniis desecissent, talem ab his in servitutem redacti fuere, ut proverbium hoc inde oriretur : Messena servilior, in eos
videlicet, qui alieno vivunt arbitrio. PNΣT. In marmore apud Margarinum num. 33. At Gruterus idem reserens marmor notas illas sic expressit: PNH id est
168쪽
POR Gruterus pag. I 6. n. g. in marmore a Democrate Amaseno Misidi uxori suae posito , cuius postremae voces sunt:
Haud equidem Misidis aetatem, uti FleetvOOduS p. 233. n. a. putavit, sed annum 178. in Amasenorum detra significantes POL POYΦEIN. PYΘΗN. Prima Poυφὐου, Rufini . Muratorius P. I 397. n. I. Sequentia, quae apud eundem Murat. p. g9g. num. 7. , & Oliverium pag. 66. num. I 63. habentur significant.
Non paucis, ut advertis, scatet mendis inscriptio haec, quam ita latinam secerim. Dioscorus Nauclerus h e obdormivit in pace . Vixit annos XXVIII. Depositis es IX. Kal. Martiar Consulibus Arcadio Auousto, Rusno. Septies monogramma illud Christi nomen repraesentans in lapide scriptunia, fuit, ut ostendatur, nisi falsus sim, Dioscorum Christo, qui pax nostra est, semper vixisse. Plerumque enim , ait S. Augustinus de Doch. Christi lib. III. c. XXXV. huis os numeri pro universo tempore ponuntur. Verum Cl. Oliverius inter marmora Pisaurensia loco citato eandem proserens Inscriptionem, versum secundum ita legit.
ΥΠΠAT. Tti. APΚΑΔ. Κ. ΚAI. PΥΘΗNInterpretaturque. Vixit annos LXXVI. Depostus IX. Kal. Martii Con latu Arcadii Cesaris, e ' Rufini. Atque optime suspicatur ille K. in lapide pro B. irrepsisse. Consula
169쪽
I SOtus si quidem Area dii in eo notatus , quique in Fastis omnibus anno Christi 392. tribuitur, secundus fuit, jam enim
ille an. 383. Consul I. una cum Bardone extiterat. PPIωN. O'Qοβρι- , Octobris, vel alterius ex ultimis anni Romani mensibus. Murat. p. I 8 I9. n. 3 PωM. PΩMΥ. Altera quidem P ωος, Roma-I. Altera vero Pωμαίου. Sponius Miscelu Seet. X. n. Ia8. p. 374. Atque Reinesius Clas. V. n. p. p. III
Lucius C Dieius Orina Tribu Prudens Eques Romanus. Nae ratio Tribuum constans suit apud Romanos, earumque numerus decursu temporis auctus; ut tandem fierent XXXV. aliae rusticae, Urbanae aliae : illae vel a Locis, vel a Gentibus accepere nomen. Hae a Locis etiam ut Tribus Esquilina , Collina, Palatina &c. dictae, in quas initio omnes nobiliores homines conjecti sunt. Nomina Tribuum ex Scriptoribus , inscriptionibusque collegit Cl. Carolus Sigonius de jure Cretam Rom. lib. r. c. 3. Hesselius inter Ephesina
170쪽
S. T Prima in Cathedra S. Hippolyti . Altera apud Cl. Bol- det tum p. Il. Illa Ce, sex, haec εQp, sena significant. Vide in D. Haec similiter Ue, sex apud Cl. P. Lupum p. 68., & Gudium p. 31 8. n. 7. , & Eχου, sexti sonant apud Gruterum p. alo. Toυ D. ΚΛΑPOL Seric fortis. C E e , sex. Muratorius p. IIa6. n. 7. ZΗΣANTI ETH. ΛαΩui vixit annos XXXVI. Σ. Διακοσια , ducenta. In marmore Oxoniensi n. I 6. pag. 89 Ubi nota illa κεραμ tim tegularum numerum significat. C. Διακοmo , ducentes s. Gruterus p. 334. n. I. OAYIJIATA EN II EICH. CM. OAYMIIIAΔI. Ludi Obmpici inta Urbe Pisae, mice Elidis est in Pesoponneὶ , ducentesima quadrage sma Obmpiade. C. In eximio Sandvicensi marmore , quod a Cl. P. Corsino Differt. VI. egregie illustratur ; ubi character ille nota est oboli semissis , seu oboli eum semisse . C. Σμβιος, vel Σύζυγος , Conjux. Reinesius Clas. XX. n. 37s. p. 98 . explicate habetur apud Cl. Boldet tum p. 39I.
AurelIus Claudianus, vel sorte Aureliamur honesta Conjugi suae dulei me. At Boi det tus latine reddidit Convivae.