장음표시 사용
151쪽
Igatae positum apud eundem Cyriacum p. 39. n. 233. , ut mea opinio fert, non est Sigia. Sat enim per eam tantummodo Nicocles, ab alio Nicocle , quorum lapis mentionem facit, distinguitur . Vide Corsinum in Addendis p. 8 . NEAΠΟΛ. Nεαπολ της novae Civitatis GPis . Gruterus p. 28.
NEΟΚΟΥ. NED. Prima Nεωκ ου ; Gruterus p. Ioa I. num. 9.Αltera Nεωκοιος AEdituus . Attamen Cl. Masse jus pag. 63. Nεω pύλαξ interpretatur. Diversum nomen, eadem significatio. NEPTE. E,ερτερις sub terra iacenti, sive mortuae. Vide in ABE. NI. Nικμοις , qui vicit. Sponius Misceli. Sect. X. n. 78. p. 3 7. NIB. Sunt numerales notae per Cl. Mont seu conium Palaeogr. pag. I 7. in hac Epigraphe ETOYC AXOBMB , quae apud Sponium est Itiner. p. Ioi. eo pacto emendatae ; ut annus Mundi 66 a. , Christi vero ii 64., & Indictio XII. cum eo anno congruens habeatur. Quare character M. ex I., &N. casu effetus indictionem significat. NOB. NOBEMBP. NOEMB. Prima, & altera Nοβε αβρίων. Tertia Nοεμβρίας, Novembris scilicet Kal. sonant. Muratorius pag. I 8SI. n. a. Idem p. g7O. n. I. & Fabretius pag. 39 I.
N O. Fabretius pag. I9O. D. M.
Idem Cl. Auctor sigiam Nω interpretatur N. At P. Corsinus N s. Et Mata jus modo Nonas, modo Novembrem mense in autumat indicari. Sed, nisi decipimur,
152쪽
utrumque habetur in apposita Inscriptione : Populenta momtua est 'Α σεδ An , seu απεθανε Noβεμ βρίου Nωνας , Nonis Novembris; ut hae ultimae notae N. Neci in eo lapide videntur innuer .
μηκοντα , sexaginta. Boldet tus pag. 479.
Quae Inscriptio se ab eodem latine redditur: Parricia via xit annis 73. At minus recte : quum reddenda suerit. Patricia , vel Patricius vixit annis sexaginta tribus. Montinsauconius Diar. Italic. c. 28. p. 429.
Lucius Memphis annorum sexaginta . Salae . Non aliud se te exprimit ea Epigraphe. Charaeteres siquidem alii, vel ornatus causa, vel pro Insculpentis levitate adjecti sunt :quemadmodum videmus in latino lapide Roma in Tusculanum delato an. I7ῖ9.
153쪽
Mortuus es annorum festutatum. Q. , septuage mus . Reinesius Clas. XVII. n. a pag. 8a I. OI. Οχυ. Apud Sponium Itiner. p. 49. Vide in EEΟΙ. ΟΠ ΑΤ. ΟΙ Κατοικοῦν τες , habitantes , seu qui habitant. Sponius Itiner. p. I sq.
154쪽
ΠΑ Ο γδοηκοντα. , octoginta. Gruterus pag. 38 I. num. Io.Quandoque OMoηκοςος , octogesmur. In lapide ad Sigia NA. exposito ET EI K XII. anno sexmille mo , sexcentesimo , ouogesimo. n. Ποτε, quinque. In marmoreo Oxoniensi Chronico, in Sand- vicensi, aliisque marmoribus non raro nota illa quinque significat. . Πεντ τα, quInquaginta, ea Videlicet ratione, qua II. quinque, & Δ. δέκα quinquies multiplicandum, quum in eo inclusum sit, repraesentat. In supradicto marmoreo Oxoniensi Chronico. F. Πεντηκοντα, guinquaginta ; quod character ille constare videtur ex II. & Δ. Vide supra. Ηesselius in Smyrnensi mar
Id. Πεκτακοσια, quingenta sertasse , perinde ac si scriptum foret Ud. In eodem Smyrnensi marmore.
Π. re. H. M. M. ΠP. G. MO. Singula Πιο , ante significant. Fabretius p. 188. Gudius p. 369. n. 7. Boldet tus pag. 398. Gruterus p. 3Iq. n. a. Lupus p. I 36. Sponius Misceli p. 3I num. 93. In marmore Neapolitano apud Corsinum Dissertiagonisteis p. Io I. Marangonius de Rebus EthnIeIs p. 46s. Boi det tus loco mox laudato hanc profert Inscriptionem.
Crescentisi , sic idem interpretatur , Ralenias Novembris. At certo certius exponendum est: Ante M. Ral. Novembr.
155쪽
II. ΠΔ. IR ΠΟΔ. Ποδες, pedes. Lupus p. 64. ex Donio p. g62. Clas. X. n. ρῖ. INFR. II. Ω. IN AGR. n. ei. In fronte pedes XXIV. In agro pedes XXI. Altera Ποδας. Muratorius p. I9I7. ΠΔ. P. pedes centum. Tertia item Ποδες Gualtherius in Tabulis Siculis pag. a 8. Κ. LI. Viginti pedes. Quarta Ποδας, apud eundem Gualtherium, etsi nota illa signum esse dicatur arbori inscriptum. Agitur enim ibi dctagrorum divisione. Ultima Πολοῦν sonant. Donius p. 3 . n. r92. Clas. VII. MΗΚOC. ΠΟΔ. H IIAA. Δ. longitudo pedum VIII. latitudo XXX. II. ΠΟ. IOI. Π. Prima, & ultima Πύβλιος, P oblius, sive
blius. Intermedia Πόβλιον significant . Cyriacus pag. I . n. 97. Muratorius p. 2o6q. n. I. Idem Muratorius pag 8. n. a. , & in Spartano marmore apud Corsinum Differt. III. m. Πεντάκις πιλια, quinquies miuis. In marmore Sandvicensi.
II A. ΠΑΙ. Πούβλιος Αἴλιος, Publius Ariuus utraque sonant. Gruterus p. II go. n. S., & Sponius Atticae pop. p. I 6 I. Vide in ATE.
156쪽
Παγκραπιαgris, Aul ἔs, qui Pancratio certare solet. Muratorius p. a I9. n. I. Vide in ΜΑΡ.ΠΑN. Πάντων , Omnium. Scilicet Mater Natura. Apud Gruterum p. 26. n. 7.ΠAII. Cyriacus p. 39. n. 233.
Cl. P. Corsinus pag. 32. conjicit, ibi Παηπιρίου , sive Πουβλίου 'Αππίου legendum esse ; nihil tamen certo statuit. Ego vero Παπαδία legerim , quae vox, nisi sallimur, Sacerdotis Uxorem apud Griecos Uernaculos , vel Mulierem Sacerdotem significat. Crius Iulius Cleon, in Sacerdos Ps-padia Filia Pulii Phileratidis. ΠΑΠIP. Παπιρίου , Papirii. Gudius p. 79. n. q. ΠΑPΑΚΑΤΙ. Παρακα Ιατεθειται, Degst cur es. Murat. pag. I93. n. 7. Vide in P ΟΥΦEIN. IIAPAMIO. Παραμυθίαν, Consolationem. Gruterus p. 628. n. II. IIAPAIIPOΣΤΑ. Παραπροςάτου, sive dorice Παραπsoqατα, Pro Adis. In aerea Galliensium tabula apud Gruterum p. I. ΠΑPΑΣΚΕΥ. Παρασκευης, Parasedes, id est dies Veneris in marmore apud Muratorium p. I. n. q. , quod Reinesio, Muratorio, & Corsino ducibus exponimus, emendamusque .
157쪽
uintum , in Anatolii Clari mI , mensis peritii die sexta, o sep ima sepulta es die Parasceves: σ furget die orsi
extrema. Equidem Cl. P. Corsinus Differt. I. pag. XVI. , &XVII. Peritium Syro - Macedonum mensem esse, atque a
Februarii Kalendis incipere rectissime probat. Quum enim scriptum sit in marmore , pos Confulatum ValenIiniani quin
158쪽
tam esse, necessario sequitur, mensem peritium non aliunde, quam ab ipsis Februarii Kalendis occoepisse : sic enim septimam dicti mensis diem in parascevem , sextamve se riam, eo anno scilicet 4 I. incidisse constabit. Februarius quippe mensis a Sabbato certissime initium ducebat . Lege sis Cl. Uiri Dissertat. supra citatam. Postremam marmoris vocem Cl. Reinesius ΔESAMEN H C, ac si Ire ne resum rectionem sortita dicatur. Cl. P. Corsinus EΥXAMENΗΣ, sive EYXAMEN H rogans legit. Illud enim ANACTA .... quod in quinta decima linea est A NACTA σιν interpretantur . At magis mihi cum marmoris sensu congruens visa ea lectio est , tot inter diversa marmoris exemplaria :ANACTέσετα εν τῆ a. EΣXATH. Postremo Rei-nesus , & Muratorius putarunt Domini nostri titulum solis AuguWis, 3c Caesaribus fuisse tributum , quumque Anatolius neque Caesar, neque Augustus esset, ideo Reinesius in eo marmore pro ΔΕΣΠΟΤΩN HMΩN legit ΔΕΣΠΟTOY, ut vox haec soli Valentiniano, qui & Caesar, & Augustus erat,
adscriberetur. Muratorius vero, quum marmor, quod apud
Gudium pag. 372. n. g. reperitur recte legisset e Post Gnsulatum Dominorum nos,orum Valentiniani quintum , Anatolii : continuo adjecit e sed Anatolius nunquam Caesar, tel Augustus fuit. Luare contra morem DD. N N. interpretari opus erit Domini Nostri. Verum certis clarissimisque monimentis aliis, quae apud eumdem P. Corsinum Dissert. I. p. IX. & X. habes, planum fit, Domini nostri titulum privatis etiam Civibus Consulatus munere ornatis ea tempestate attribui consuevisse.
159쪽
IIE. Muratorius p. 382. Uide in ΛΙ. ITE. IIo Tot , quintum. Donius in Schedis adhuc ineditis p.63. apud Corsinum in Addendis p. 88. II. in τρου, Petri. In marmore, quod retulimus in NA. HEI. & ΠEIP. Πειραίς, Piraeensis ex Piraeeo Atticae pop. . Sponius pop. Atti c. p. IS9., & Itiner. p. SI IIENT. Πενταθλον, si ve Πενταθλος, Iuinquertium, vel nutu Merxio . Muratorius P. IOI9. n. I. Porro Quinquertium sunt ea quinque certamina , quibus Luinquenio sese exercebat . Disci nimirum Iactus , Cursus , Saltus , Lucta , dc Iaculatio ; quibus Latini natationem , equitationemque is adjecere IIEPTAΣΗΘ. Περγασηθεν , Perd eur ex Pergas Atticae pop. Marmor Ric cardianum in fastis Atticis Tom. I. p. I O. IIEPIBΛ. Περιβλε Που, spectabilis . Montiauconius Palaeograph. pag. 17 . ΠΗ. Πηλεο, Pelex ex Pelete Atticae pop. . Sponius pop. Attic.
pag. I 69. HIB. Numerales notae apud Cl. Boi det tum p. 368. prave CSa ratae, nimirum loco H. IB. ιων IB. dierum XII.
160쪽
VETERUM GR SCORU M. I lΠΙΤΤΑ. Πιτ ακου , Pittata sortassis, nomen proprium. Inter Sherardi marmora apud Corsinum in Addendis pag. 88. ΠΛΑ. ΠΛΑΤ. Utraque sonant Πλάτος , latitudo. Donius P. 3II.
n. I92. Muratorius P. IOIO. n. 6.
ΠΛΙΛΙΑ. Ποβλίλια, Publilia. Sponius Itiner p. IO6. I. r . U. ΠO. Prima Ποβλιος, Publius. Altera, & tertia Πόβλιον. Ultima sorte Πουβλίω valent. Muratorius p. ao64. n. I. Idem p. I 38. n. a. In Spartano marmore apud Corsinum Dissert. III. Marangonius in Appendice p. 73.
posuit. Fieri etiam potest, ut syllabae UO. R CI, quamvis separatae , ad hanc vocem ΠOCIT spectent; quemadmodum in aliis quoque marinoribus id factum esse aliquando comperimus.
Fuse de eisdem notis ΠΟ & CI agit Cl. P. Corsinus; modoque putat , per priorem significare posse Pio, Pientissimo,& modo per utramque ΠOCIT , aut ΠΟ YIT exprimi eidque Inscriptione alia, quae est apud Cl. Gorium Part. I. num. 3 o. pag. 3OO., in qua legitur II ELYT pro UOCOYIΤconfirmare annititur pag. 33. At tanto apparatu ad eas ex plicandas, uti arbitror, non est opus. Non semel enim , Ilo pro Πουβλιος , & CI pro COΥ positum cernimus in monumentis. 7. . Πύλιος, Urbis. Hentius in Appendice Praes. n. g . , revera tamen Sigia non sunt, quum in marmore expresse legatur IOIAIOS.. ΠωDiuitigod by Corale