장음표시 사용
171쪽
Hanc autem Epigraphem sic reddidit latine idem Cl. Auctor . Carpophoro ante diem V. Non. Nov. Verum a Cl. Corsino, nullam novembris mensis diem quinyam ante nongrappellari potuisse animadvertente , haec in eam clicuntur . Ita fortasse marmoris nota suppleri , legique poterit ut NAων dicatur; Carpophorus nempe V. Nonas dis mulato mensis nomine , obiisse exissimatur; adeoque ussus mors in martium, vel incum , vel julium , vel octobrem mensem lueiderit, in quorum fluuias quinta ante nonas dies haberi eonsueverax. Haec autem ingeniose quidem, Sc probabilitate magna ab eo dicta sunt. At obvia magis, ut ita loquar, planiorque expositio nostra videtur. Carpophoro, quI pridie Septembrer nonas mortuus, vel desto tus es σς. S. Interpunctionis locum non semel obtinuit ea littera in i
172쪽
C. CωIstiis fortasse Servasticis . Gudius P. I O . n. I.
eerdos Aurelii Musonii, Inviolabilis Artemidos, sue Dianae, quae salutem dat Ephesiis . At vereor , ne Inscriptio isthaec recte sculpta sit, in prima praesertim linea, ubi legere mallem: Ο ερεύς Λυρήλιω- Mouo AιΘ.C. Cεβαςῆ, Augusto, Arcadio videlicet. Muratorius p. 39ῖ. n. 7. Vide in POYΦEIN. Σ. Σμιυρνωos, sive Σμιυρναε ν, Surnaeorum . In marmore apud Hellatium, ubi legitur.
173쪽
I I Regis potenris temporibus Rogerii, Sancti mo Luca Monachorum
Praefecturam habente , Vas hoc essectum es ; Einto quadragesimo, in sexcente mosque mille mo annorum curriculo.
Hoc est anno ab O. C. 66 3. , a Christo nato II 37. Quo quidem anno Rogerius, qui a S. Bernardo Drannas scutarappellatur; quique ab Anacleto pseudo-pontifice stabat adversus Innocentium II. P. M. ; magnam Cladem precibus ejusdem SS. Viri ad Deum susis a Comite Ra in ut pho Apuliae Duce accepit. Vide Baronium ad supradictum annum. Ne mireris quod hic, & alibi etiam a nostri Religios ordinis viris Rogerii cum laude mentio fiat ; id enim non animo ejus consilia , & gesta probandi ab iisdem fastum est: sed quod plurima ab eo in dies beneficia acciperent, ut in a fusius ostendemus. Vide in AU. Monachi dicuntur in nostro marmore MONOTPOΠΟΙ, idest unius moris, quod a VII. psal. 6 . versiculo sumptum videtur , ubi legimus e Deus , qui inhabitare facit unius moris in Domo . In eo enim summa monasticae vitae continetur, in eo ejusdem splendor , & ornamentum consistit. Utinam ab universis illius vitae cultoribus divina ope servetur diligenti Gsime i tum nulla inter eos dissidia , nulla ambitio , sed summa tranquillitas, & aurea pax. Lege sis M. Basilii Constitui. Cap. XVIII. ΣAPAΠΙΔ. , Serapidis . Quem Populus Romanus, tum colere coepit, cum AEgyptios Reges in suam recepit amicitiam , ea videlicet te uapestre, qua Ptolemaeus Philopator filium suum moriens Senatus, Populique Rom. tute lae subjecit. Gudius p. Ios. n. a. ea habet Sigia.
174쪽
Lui ferorum euram gerit ad Serapidem pertinentium e videlicet Saeerris Serapidis . Forte enim scriptum fuit κόμας pro Ilisoκομος. Hinc etiam ostenditur, probabiliter admodum a Criticis asseri, scribendum esse Sarapis. ΣΑΤΥP. Σάτυρος, Morux , nomen proprium. Murat. P. IIo.
CE. ΣΕΠ. CEIIT. CEIITE. Omnia Septembris, intellige vel Kal. , vel Idus. Fabretius p. 387. Reinesius Clas. XX. n. 373. p. 98 Muratorius p. I928. n. S. ΣEB. CEBAC. ΣΕΒΑΣT. Prima Σεβαςὰ, vel Σεβαqoῖς, Augustalibus ludis . Muratorius p. ao I9. n. I. Altera ΣεβαSῆ, AuguWi. Gruterus p. 87. n. g. , apud quem p. O 2. num. 8. Diis etiam nomen illud datur. ΘΕΟΙΣ. ΣEB. Tertia pariter Σεβαqῖ , Augusti significant. Idem Muratorius p. IIO.
ΣEBB. ΣEBBB. Altera Σεβαqοῦν δυοῖν, Augussorum duorum. Σεβαςῶν τριῶν altera, trum Augusorum more latino. Habet Gruterus p. 393. n. II., Ee n. II. EIMΗΔEIX. sorte ΣAμηδώκου, Simedicii genti litium nomen. Cyriacus p. 4 . n. 26 . ΣΕΚ. Σεκοοῦνδος , Secundus. Quamvis Cl. Masse jus ΣEE, Sextus esse legendum putet pag. o. Attamen inter Romanorum praenomina , hoc Secundus minime desideratur . Cyriacus
175쪽
ΣΗΛ. Σηλop, Lunae pro Σελήνp. Gudius p. 36. n. a. Ubi Luna Scythice Oiτοσκυρα , & Apollo Οἰτοσκυρος appellatur. Vide Herodotum lib. IV. cap. 39., in quo οἰτοσυρos, baud
CΙ. Coi7, fui. Marangonius in vipendice p. 7s. ΣΚΙΑNSI. In praeclaro Titulo Arae simpulo, patera, aliisque insignibus exornatae inscripto , qui in Mediceo Museo serm atur, atque a Cl. Gorio Part. I. n. I. p. g. exhibetur
.roculum , in quo Dionasius sedet. Cl. vero Comes Franciscus Montani in Ephemerid. litterat. Italiae Tom. XXXII. p. 8 6. Diuitigod by Cooste
176쪽
interpretatur. Doctissimus tandem Salvinius apud Corsinum Pag. 6 . ea voce peculiare quoddam Dionysii cognomen significari existimans Iocum , unde nomen profluxit ΣΚΙΑN-ΘΟΣ esse censuit : quum ex MIAΣ nonnisi Σκιάδιος, aut Σκιαqns derivare potuerit. Itaque ΣΚIANSI-υ , aut ΣΚIANDI μου, aut ΣΚIANDIου Iegendum esse censet. Ego vero, duce Plutarcho , qui Tabernaculorum festumo Hebraeorum proprium) Bacchicam quandam celebritatem,& Θυρσοφορίαν Thyrsorum lationem esse putavit, Symp. lib. IV. Quaest. s. , ex quo confusam Mosis, & Bacchi notitiam habuisse Graecos apparet, dixerim ΣΚΙΑΔΙΟΥ, vel ΣΚΙΑΥΣ Ψου rescribendum , ut scilicet ostendatur , secundum ineptam Antiquorum sententiam Dionysium Tabe naculorum auctorem suisse. CKN. Vide KCN.ΣMYP. Σ αυ-, vel Σμυρνου , SN eorum . Muratorius
ΣOYN. Σουνιουίς, ex Sunio Atticae Pop. Sponius Itiner. p. 3 . ΣΠΑΘΑΙΩ. Σπαθαρίω , Dathario. Sponius Misceli. Sect. X. n. 29. Erat autem Spatharius , Imperatoris scilicet eorporis eu ui. Dignitatem aliquam praeseserebant Spatharii, quum apud Adel num in Annal. habeatur, quod bene Imperatrix e Constantinopoli misit Legatum nomine Leonem Spatharium, pacis confirmandae gratia, inter Franeor , O' Graecos. ΣΠEIP. Σπεινας, Legioπis . Gruterus p. ψ82. n. 6. ut ΣΠEI P. Δ. rΑΛΛΩN. Legionis IV. Gallorum. Apud eundem p. 38.
177쪽
Σ. Σ. Σύμπασι Συμφονοοῦσιν, universis consentientibus . In marmore, quod Reinesius Clas. II. n. 39. P. 28 g. profert.
burbia, Portumque ad Civium, ct Nautarum commoditatem Senatores Stabit, sive Stabiani, universis consentientibus eonstruendum curarunt. DIphitar eras tardus Architectus, ad jussum tamen celer, opera confecit, Ob Iade una, quinquennio nimirum. Ex ipsa Inscriptionis interpretatione clarum fit, characteres hos Σ. Σ. haud Σενα τους Κ. σουλτι, latina phrase cum Reinesio, neque Συγκληπου Συγ- νιρέσει cum Corsino p. 6 . legendos esse. Etenim si Ma-δiani Senatores opus in lapide notatum decrevere , cur insuper addas ea verba Senatus permissu Z sive Senatus eo
fulto Stabiani Stabiarum quidem incolae, Stabiae vero Urbs maritima Campaniae in Picentinorum Confinio ad Ostia Sa ni, Pompeiis proxima vulgo Casei a mare di Stabis: quondam teste Plinio lib. III. cap. s. a Lucio Sylla excisa, at novae postmodum Stabiae non procul a veteribus conditae suerunt cum portu idoneo. Silius lib. I . Letaque eomplebat Stabiarum littora Pubes..SS. BIPHIIIs annus videlicet. In S. Hippolyti Cathedra apud Gruterum P. I . , quemadmodum in ipso laterculi Pascha
178쪽
riacum p. 23. n. I q. Quod certe duplex Sigma, vel Sepulchrum illud bissimum fuisse , seu duo continuisse corpora ; uti in pluribus monumentis aliis voce hac bi mi significatur, ostendit: aut eos, quibus monumentum a suis paratur ; Σω Ους ΖωνIαs , sanos adhuc, & viventes esse, ipsi iaque sanitas insuper solemni quadam sormula portenditur. Equidem in marmore Gruteriano p. II 9. n. I a. in dextero latinae Inscriptionis latere scriptu in est y. , quod ut Rei-nesius apud Cortinum p. 64. conjecit graeco Θ. opponitur; atque Yγαα fanum vivum significat. Aliquando etiam characteres hujusmodi tumulo inscripti Cadaverum conditorum numerum , aut tumulorum ordinem indicant . Sie apud Lupum p. Io 3. littera haec P. significare videtur. ΣΣ. ΣΣΣ. In praeclaro marmore Smyrnaeo n. II. apud Hesse-lium, ubi donaria recensentur, ter duplex Sigma, semel triplex Sigma post vocem hanc Achας sateres exprimitur , numerumque aliquem reserre sigia illa videntur. At quis ille sit, quidve sibi velit ea literarum iteratio , propemodum ignoratur e nisi forte prima quater centum, altera vero sexcentum significet. Στεφανωθε ς , coroπstus. Sponius Misceli. Sect. X. n. 78. p. 3 7. in marmore, seu in gladiatoriis tesseris Mileti positis, ubi ea nota pluries reperitur , quemadmodum haec alia NI. N. κώαs victoriam adesIui. In illis enim, ut optime Cl. Masse jus notavit p. 7I., & victoriarum, & coronarum numerus enunciatur. Vide in A.
ΣΡΙΑΣ. ΣύIηρίας, salutis. In marmore Sherardiano, de quo supra in ΚΥIN. ΣT. CTA. TTAT. Singula Στάτιος, satius se nant. Cyria
179쪽
cus p. II. num. 86. Sponius pop. Atticae p. aoo.: Muratorius p. Ia 37. num. 7.ΣTEI. Στειριευs , Stiriensis ex Stiria Atticae pop. Sponius Itiner. p. 68.
Aphroditus Aphrodisi filius Miriensis . ΣΤΕΛΛ. ΣτελλαIίνα Romana Tribu, quae rustica suit in agro Stellate in Hetruria , facta a Censoribus Α. U. 369. Vide Livium lib. 6. Muratorius P. 27. n. 6. ΣΤΕΦ. Στεφανον, Coronae . Chisullus Parte III. ex Mactio
CTH. Uere Sigia non sunt , sed desectio lineolae in medio που fi rotundi QTH. annos. Marangonius de Rebus Eun cii pag. 636.
CTH. R Quem satis vitiatam lapidem Cl. P. Corsinus p. 63. optime restituit, explicavitque. Domino FratrI Philonico Soror feci, qui dignus fuit, vixitque mecum honesie sanor septemdecim. Ita ut putaverit ille , litteram hanc in marmore aratam R ex duabus his graecis suisse conflatam. Ast ego, quum inibi ea latina littera tam belle scripta cernatur ; tale id non cogitaverim unquam ; dixerim vero in lapi-Diuitigoo by Cooste
180쪽
etsi ilapide annos supra notatos per eam litteram significari secundum latini Alphabeti litterarum seriem. ΣTPΑ. ΣTPAHON. Utrobique Στιαπηγὰν , Praefectum Militiae,
Praetorem ea sigia repraesentant . Mont fauconius Palaeogr. p. Is 8. n. g. Muratorius p. 332. n. I. ΣTΡΑT. ΣTPATsa. Utraque Στια κης , Stratonices sonant Chisullus Part. II. pag. 4. , & Hesselius inter Ephesina marmora n. 66. ΣY. sortasse, Uas nimirum ore contracto . In marmore Neapolitano ex Diario litterat. Florentiae Tom. IV. Part. III. P. 23 o. ΣYMBOYΛIOT'. Marmor Oxon. n. I I. p. 276. Ubi Pridea xius Συμβουλιογιαφευς. Reinesius vero Clas. XX. n. 323. p. 97 a. Συμβολωογρα φος legit , latineque reddidit: Seriaba contractuum. ΣΥ. Σύρος, Θrus. Muratorius P. Sa n. 3.