장음표시 사용
31쪽
32쪽
Modus quo Inscriptio haec exaratur ipsius manifestat a liquitatem et scripta est. enim βους ροφηδA , more nimirum boum arantium , qui postquam sulcum secerunt , retroversi alium ducunt: unde non immerito idem Cl. Auctor marmor hoc Sigatum , seu Phanodici titulum ab AE po fabularum inventore, eiusque fratribus suisse positum, atque ad Olimp. L. , qua ille floruit, reserendum duxit. In eo autem, erudite Lector, si ad formam veritatis loqui velimus, nulla nota , nulla fgla ; aphaereses, apocopae, apostrophaeque tantummodo reperiuntur. Sic in versu tertio legitur ΚΑΓΟ, pro ΚAI
Idem ferme dicendum est de veterrima Inscriptione, quae in Insula Delo Colosseae Apollinis statuae subjecta , nempe ipsius basi insculpta fuerat:
33쪽
I PRAEVIA DISSERTATIO. Non eiusmodi sum lapidis salua , di basis. Etenim littera o pro diphthongo ΟΥ ponebatur, 3c postrema littera in EI MI
In Tabulis Athenient laus Sila
CEntum circiter ante Alexandrum annos, quatuorque cum dimidio ante Christum natum saecula, ut ait Cl. Scipi Maisejus si , seu anno tertio Olympiadis LXXX., ut scribit P. Corsinus praeclarissimae lapideae Tabulae sunt excitatae Atheniensis Reipub. jussu, in quibus eorum nomina exarata sunt, qui pro patria in expeditionibus variis paulo ante occubuerant. Tres illae fuerunt, teste Sponio Misceli. pag. 3II., .atearum, casu quo ignoratur, omnino una deperdita est. Reliquae duae in Regiae Inscriptionum Academiae Gallico Musaeo servantur. Ut autem ne minimum quid de ipsarum dubites antiquitate, cum eodem amplissimo Auctore Scipione blata io observare debes, in eis pro Γ constanter adhiberi Δ, pro Δvero hanc figuram ; praeterea vocales longae desiderantur,&E, &O, ubique eorum loco ponuntur. H saepe in illis conspicitur, sed spiritus vices gerens, ut planum fit ex prima Tabula , quae sic incipit: EpExΘΕΙΔΟΣ ΗΟΙΔΕ EN: ΤΟI: ΠΟΛΕMOI: ΑΠΕΘANON EM KYIIPOI: EN: ΑΙ-TΥIITOI: EN: ΦΟΙΝΙΚEI: EN: ΑΛIEYΣIN: ENi NTINEI: METAPOΣEN: To : ΛΥΤΟ : ENI ΑΥΤΟ
Ex Eremide, tribu, hi in bello periere in Capro, in AEn
34쪽
inu , ἐπ PMrniua , in Halien bus, in Araina: Megarus eodem anno hune titulum posuit; aut si mavis legere cum Cl. Corsino in Proleg. pag. i 8. METAPOITTE, & in Megaris. Pro de semper scribitur XΣ, EI aliquando ponitur pro .p.
Punctis tribus, uti vides, verba distinguuntur, cum ceteroquin antiquae Inscriptiones Graecae uno duetii, ac tenore , Velut unico constarent verbo, exarentur. In priori insuper tabula
P, & Σ hujusmodi sunt formae R , F . se quoque pro Q. Cae
teruns hac etiam figura Σ conspicitur Sigma . Pluries in eodem lapide N sic habetur, tamen in nominibus nonnullis sic etiam appareth, quemadmodum cernere licet in monumentis Etruscis. Quamvis autem in eo eximio monumento sola Atheniensium Civium nomina scripta fuerint, qui uno, eodemque annovariis in locis in bello interierunt, ideoque nullus serme locus notis, si glisve ibi esse poterat; aliquae nihilominus in e ciem reperiuntur. In prima si quidem Tabula, si conjectura
P. Corsini subsistat, METAPOΣ , seu METAPO, pro META-PΟITTE ponitur. Uerum in altera hae notae certissime legun
Τriremium Praesedius, Tribunus omnino debent intelligi. In Marmore vero Sandvicensi, ita nominato, quod studio Sandvicensis Comitis in Angliam translatum fuerit, longe plures Notae numerales praesertim reperiuntur. Athenis illud Olymp. CI. positum fuit , atque a Cl. primum Tayloro, postremo a Cl. P. Corsino egregie illustratum Differt. VI. pag. 97. In ipso ejusdem marmoris titulo hae si glae conspiciuntur E. O. E'θελοντων, nimirum Θεων, volentibus Diis; vel, uti censet idem P. Corsinus, E ιχωριοις Θεοῖς : vel tandem
35쪽
E'ισπραχθεντων Θεσις . Indigenis Diis: Propitiis DIIsr Exaes ram ratio. Saepe in eodem legitur nota isthaec T. pro Τοίλοιι - τον posita .
od vero ad notas numerales spectat , inibi I. unam,
II quinque, Δ. decem , El. quinquaginta, H. ceuxum , lRl. quingenta, X. mille , NI. quinque millia, & M. deeem millia significat, numeralium notarum valoris hujus ab initiali vocis illius littera ducta fortasse significatione, qua num merus ipse a Graecis exprimitur. Itaque quum Graeci, vel ab ipsis Homeri temporibus n. pro μία, una , & quinque ' τε sdecem vero δέκα, dicerent, initialem litteram I pro ti, una ;II pro πέντε quinque, o pro Δέκα deeem usurpabant. Iam
Vero quum centenarius numerus, sive centum ab eisdem E κα-
τον cum aspero spiritu, qui olim sic H exprimebatur, dictum fuerit; ideo pro eo numero hanc ponebant figuram Η: Sic etiam X. pro χίλια mIlle , M pro Mυρια decem millia . Ut autem numerandi ratio brevior esset, atque concinnior pro quinque δε compositus character iste EI, pro quinque Η Hl , pro quinque X m ponebatur ; ita ut exterior character indicaret alium sibi insertum quinquies multiplicandum. At haec ad aliquam tantummodo conjecturam faciendam pertinent. Verum maxima dissicultas est in explicandis notis hisce quae in eodem conspiciuntur lapide; de quibus cum Cl. Corsino clam nos esse minutiorem illum supputandi modum ab Atticis forte usurpatum, vel errorem inibi irrepsisse dicendum est. Unde sic rescribendum cum Cl. Corsino H BIIC , ita ut prior character drachmam, alter obolum, ultimus vero semissem repraesentet, quemadmodum Doctissimus Gorius in variis Diuili ed by Corale
36쪽
tiis Etruscorum nummis litteram hanc C. pro femi s nota accepit; unde eo loci significari dices, drachmas tres, obolos duos, cum semisse oboli. In praeclaro Sigaeorum Psephismate, quod in Antiochi Soteris gratiam III. Olymp. CXXIII. anno promulgatum fuit, unicam solum contractionem versv I v. legere licet:
Antiguitatibus visatiris pag. 49. illud exhibet, errorem certe marmorarii inibi esse putaverit. At ea sigia in aliis antiquissimis apparet lapidibus : in columnis vero Herodis Attici si , qui litteris Ionicis eas incidendas, Sc in Villa sua Trio. Pia tertio ab Urbe lapide ponendas curavit Saec. II. post Christum natum, integra eadem praepositio hac nota Φ exprimitur Φ OONION, nimirum Καταχθονίων.
In Tabulis Siculis tum litterales, tum numerales notae frequentiores habentur.
Longe tamen plures, & novitate insignes cum litterales, tum numerales legimus notas in Tabulis Siculis apud Gualtherum pag. 28. Cujus monimenti et si tempus definire non possumus, illud nihilominus Christianam Epoeliam ante-Vertere certum est. Primum enim advertes scribi in illis Gloco Ποδων, A pro Abor, E pro ΕΣ , TE vero pro TEPMΩΝ, vel TEPMONA fgnificet, vice sies invenies. Agitur ibi de C Sicu-
37쪽
Sicula Agrorum Terminatione . Sextum numerum haec nova figura L , septimum haec alia I., nisi Quadratarii hic errorsi, repraesentat. Insuper ex iisdem Tabulis aereis planum fit, Alaesinos, quibus illae tribuendae sunt , literam Z minime ausurpasse. Scribitur enim in illis OPITONTA pro OPIZΟN
Sansiicens marmor numeralium notarum
SEd quoniam in numeralium notarum sermonem iterum incidimus , iis, quae a nobis supra dicta sunt, haec ad derae non pigebit. Ac primo quidem nullum est, erudite Lector, Graecorum Monumentum si Sandvicense marmor excipias, in quo ante Olymp. C. numerales notae reperiantur. Quar Sandvicense marmor numeralium notarum specimen esse videatur. Alterum ab illo est Oxoniense Chronicon, in quo iis dem notis numeralibus, quas in Sandvieensi vidimus, rerum gestarum tempora, nobilioresque Graecorum Epochae recensen tur. Fatendum tamen est, in Milesio Selemi Callinici monumento Olymp. CXXXIII. posito , & in Heracleensi Iamina, ubi terrae spatia, dimensionesque declarantur, numeros δἰ ολων γραμ. δάτων, integris nimirum, expressisque vocibus indicari.
Ratio numerandi cum Episemis longe recentior es, S rarior in s sarmoribus.
A Lia vero numerandi ratio , qua XXIV. Alphabeti litte
38쪽
pro sexto numero inserta 3 octo alterae decadibus επωημον κοππα , seu α,τι ρ ῶ , quod sic pingitur F , ρ , posito pro
Id pro nonagenario numero ὸ octo postremae centenariis numeris exprimendis inscriberent , charactere hoc A , sive δἐπίσηυλον Σαιμα r pro nongentis adjecto . Haec inquam , numerandi methodus longe ea , quae in Sandvicensi marmore reperitur , recentior est . Etenim ex marmoribus , quae aliquod Epissema scriptum habeant , nullum sortasse antiquius invenitur Sponiano marmore , quod anno Chr. 73. Caesari Uespasiano positum fuit , in quo Dismon bau G bis exaratur. At Di mon Coppa habet quidem Cretense , & sortasse Neapolitanum nuper effossum marmor, in reliquis vero vix reperire licet. Denique uisemon Savὶ neque in nummis, neque in lapidibus , sed in solis Codicibus usurpatur . Uerum, illum Graecorum morem per Alphabeti litteras numerandi, omnibus sorte exclusis se emis, jam ab Olympiade XLVIII. occoepisse colligitur ex Plutarcho . Ille quippe in charactere Ε, sive ut antiquitus efferebatur EI , quod Delphici Templi foribus inscriptum erat, agens, inquit: Characterem illum veluti quinarii numeri notam ibi a quinque Graeciae sapientibus.
dine quinta, oe quinque numerorum designat, ut ostenderet quinque solum fuisse Graeciae sapientes , atque ex sapientum numero Periandrum Corinthi, & Cleobulum Lindi Tyrannos expungendos esse.
39쪽
Arisophanis aetate modus numerandi,
ATtamen, ne te quidquam hac super re lateat , erudite Lector , illud minime praetereundu in arbitror , quod quamvis ab Atheniensibus , vel priscis Aristophanis temporibus haud fuerint notae har K F N ignoratae ; quum idem auctor anno IV. olymp. XCVII., quo Plutum edidit , scripserit : A λλ' su λοιχουσ' επινες ἐν τω γράμμιατι, sed annon fortibus ductis per litteras potast i Atque ad ejus verba Sc liastes adverterit , decem ibi Iudices, ipsorumque locum decimum decem litteris ab A. usque ad K. , inserto fortasse designari: Praetereaque Equos Σαμ φορας in E uicibus Olympid. LXXXVIII., & Κολα- πατίας in Nubibus Olymp. LXXXIX. non alia quidem de causa appellaverit , quod characterem, hunc origine Phoenicium , R a Graecis ex inverso sigmate , quod Dorice San dicitur ex Pi compositum putabatur , atque Phoenicium Κ- σα Cosipa, quod Κοφη, seu ἀντιρροῦ F, ρ insculptum teste Atheneo si) gererent . Nihilominus , si ad veritatem loquamur , memoratas notas pro numeris ex primendis Atticos numquam usurpasse dicendum est . Cuius rei potissima ratio haec est et quod a primis Aristophanis temporibus nondum apud Graecos ipsos , & Athenienses integra XXIU. litterarum series , sed XVI. tantum Cadmeae litterat in usu versabantur: quibus postea, variis tamen temporibus, reliquae sunt additae: Anno proinde IV. olymp. tantummodo XCIV. viginti quatuor Alphabeti litteris uti coeperunt Graeci ,
40쪽
ci, ut in Chronico Eusebi ui audior est. Quocirca XXIV. numeralibus Notis, quod totidem Alphabeti litteris designantur , uti non poterant et ideoque numerandi rationem , quae Aristophanis tempestate a Graecis adhibebatur, valde diversam arbitror ab ea , quam paulo ante retuli: Scholiastes vero in eo Aristophanis loco litteram K., ut decimam memoravit . Quod planum fit ex alio eiusdem Amstoris dramate Olymp. XCVII. edito , nimirum ex Ecclesaetus1 , live Conscionantibus; in quo quaedam mulier praeconis voce singulos se cundum litteras sorte ductas variis in locis discumbere , &coenare jubet, clarissimeque litterarum B, Θ, & Κ ibi mentionem facit. Quemadmodum igitur in eo numero littera K. a Comico includitur, sic etiam eo loci, ubi decem Iudicum sedes , uti vult Scholiastes , indicantur numeratione coepta ab A usque ad K, littera haec decima est sine ulla του ε/πισήμου βας interpositione . Postea vero illa superior numerandi ratio fuit apud Graecos ubique recepta, ita, ut in lapidibus quam plurimis observetur . In Adiclitano Ptolemaei Euergetis monimento , in quo annus XXVII. ipsius Imperii numeratur, qui in annum I. Olymp. CXL. inciderat, uti Cl. Chisellus advertit, clarissime legitur
Anno mei RegnI XXVII. In Cyriaci marmore pag. Ig. num. 96. habetur II PYTANEIAE IT. Magiuratus XIII., qui erat quinquaginta Uirorum ; In Sponiano marmore Pop. AtςD. pag. 77. legitur ΠΟΣΕΙΔΕΩ NA. A. Posideone L Quum autem istae numerales
Graecorum notae plures exara Πdae serent , plerumque ita ponebantur , ut minores majoribus praeponerentur, uti cernere