D. Gregorii Placentinii ... De siglis veterum Græcorum opus posthumum et De Tusculano Ciceronis nunc cryptaferrata d. Basilii Cardoni ... disceptatio apologetica

61쪽

ut m

in m ta

e' sep ta

62쪽

Quam Inscriptionem vulgaribus Graecorum litteris scribi

dificatur es pons is e fati s temporibus celeberrimi Co mitti Rogerii, in Calabriae , O Siculae, Christunorumque adjutoris, in Dominae felicis, Matris ejus Ademoc Reginae anno 66a9. Christi vero tiar. Indictione XIV. Eo quidem anno misit Callistus II. P. M. Ugonem Carisdinalem Rogerium rogaturus , ne Calabriam invaderet; at frustra et quare eodem anno ea jam occupata Provincia Inscriptionem positam arbitramur. Sequenti etenim anno idem Rogerius Melitam cepit. ΑΥT. ΑΥΤΟΚ. ΑΥΤΟΚΡΑΤ. Prima Α'υτοκράτορι apud Sponium Itiner. p. II 8. Secunda A'υτοκρατορω- apud eumdem p. I a. n. 9o. Tertia Λ'υτοκράτορα sonant apud Gruterum p. Io84.

num. 6.

Imperatorem Caesarem. A I. Απιδν-Φ- , ex Aphidna Atticae populo . Sponius Itiner. p. 48. ΑΦΡΟΔICI. Α'φροδισίαδ Θ , Aphrod i adis . Sponius Misceli. Sed . X. n. 28.

63쪽

Quam idem Sponius in Latinues vertit. Agathocles Meuandri Aphrodisia asperae Civis obiit . . . . Fecerunt Liberti . At, uti optime notavit Cl. Corsinus p. io. Aphrodis diadis non Aphrodisia ea Sigia interpretari debemus . Strabo siquidem lib. XIV. Ciliciae partem extra Taurum locatam τραχῶM , sive asperam dici testatur . Stephanus vero ex duodecim Urbibus, quae eodem Aphrasidi adis nomine appellabantur; primam in Cilicia reperiri asseverat: ad quam

Agathoclem pertinuisse pene certum est. Cur autem P. Cor- sinus legendum esse velit Α'γα θοκλι, non vero A'γαθοκλns , prorsus ignoro : idque praesertim , quum in lapide primo Ioco dicatur apertissime , Agathoclem mortuum esse an . . . . deindeque Libertos eidem posuisse monumentum . Igitur Iegendum est Α'γαθοκλῆς ε τελο θη, vel ἐτελείτησεν; atque ita vertenda inscriptio est. Agathocles MenandrI Filius Aphrodis is asperae Civis obiit annorum . . . . . Ei fecerunt Liberti monumentum . AXAP. Λ'χαρνίς , ex Acbarna Atticae pop. Sponius Itiner. pag. II. Saepissime in Christianorum monumentis cernuntur, ipsumque Christum repraesentant , qui in Sacris litteris κλ-

φα, &-principium , & flnis recti is me appellatur.

64쪽

4S VETERUM GRAECORUM.

Genui, O Sotera EUMD dulcissimo defuncto annorum XII. dierum XII. primo nonas Augusti . Ita lapidem prave scriptum, optime interpretatur idem Boi det tus. Illud verb signum ter in lapide positum, quodque raro in aliis apparet Inscriptionibus , pro verborum compendio , scriptuin mihi

videtur. B. Δ ερος, Secundus . Montiauc. Palaeograph. p. II . Gruterus p. aio. TON B ΚΛ APON. Secundam sortem. B. B. Utraque τὰ δευτερον, Secundo , secunda vice . Altera quidem in eximio marmore, quod a Reineso secundum accuratissimum Cherardi apographum , Clas. III. n. 8 . exhibetur. Altera vero apud Sponium Itiner . pag. I 67. ubi notandum est, quandoque notat illi numerali addi articulum τδ, uti diximus in A. quandoque eandem poni sine illius articuli additamento.

Tribuniciae potesatis, sive Tribunum Plebis secund) , O Diem Lertiὸ , Patrem Patriae . Advertas insuper eandem

65쪽

notam apud eundem Sponium Misceli Sect .X. n.64. p. 3 Iis sic etiam pingi. BB. Δἰς bis . Sponius Misceli. Sedi. X. n. Iio. apud quem ΠΥΘΙΑ B. NEMEIA B. Artemidorus vicisse dicitur : Scilicet in Certamine Apollinis Pythii, & in Nemaeis ludis in He culis honorem institutis bis victor extitit . De ludis his su-sius alio in loco dicemus. B. Δισχίλια, bis mille . Montiauconius Palaeogr. p. I 62. in

Ancyrano marmore.

Denariorum duomillia , in quingentos , ut idem recte interpretatus est in alio marmore Diar. Italic. ejusdem Scriptoris p. so a.

Denaria bis mille quingenta. Aliquando tamen idem valor ita exprimitur

Lineola, seu apice , quae saepe prorsus omittitur , non infra litteram secundum usitatum scribendi morem appicta, sed lateri ejusdem grammatis adjecta. B. Δισσον , Duplex , veI Δs τε ιγ , Secundus . In marmore Oxoniensi Ioa. P. I 6.

Quod Pride auxius exponit Philenus Athenaei II. 8cc. Cl. ve-rd Mata jus . . . . Athenaei Filius monumentum Abi paravit vivens. B. pro ΟΥ, vel Y occurrit saepe, sicuti latina verba Graecis admixta , & graecis litteris prolata saepius, at Cl. P. Corsinus p. II. Βερενι-ίδης , populum , seu Patriam ἀDiuiti eo by Corale

66쪽

triam; aut Boυλ cvns , Senator . Philini videlicet dignitatem per illud B. significatam, arbitratur. Ego vero , nisi mihi ipsi soli plaudam, planiorem marmori explicationem dederim hanc . nitanus Athenaei filius duplex monumentum fecie, Fbι, fuisse omnibus, libertis nimirum &e. vel si mavis r Philinus Athenari Filius fecundus, minor videlicet &c.

B. Δατερως, Secundo loco , Secunda vice. In Inscriptione Dorica Dialecto scripta apud Gruterum P. O9I. n. .

Latineque redditur . Aurelium Artemidorum , Cultorem mmenaei, Senatorem Erc. Quae sane versio mihi minus prohatur. Quum enim in lapide clare exaratum fuerit ToΥΤΩ , vox proxime sequens verisimilius rescribenda videtur MNAMELO. Quod & P. Corsinus p. ii. probavit: Et quamvis putaverit ipse, quid per Characterem hunc B. inibi exaratum significetur , vix posse divinari r tamen haud statim refellenda nostra interpretatio . Etenim apud Graecos, quos inter fuisse Artemidorum , eiusdem probat nomen, Senatoris munus annuum erat , quo exacto , an per

aliquot annos ab eo vacarent, nemo tradit ; sed vacasse opinor , ait Cl. Io: Vincentius Lucchesinius in Demosthen Orsi. annot. his. p. 39p. ne angustiorem ceteris sacerent hujusce dignitatis locum . Quocirca potuit Artemidorus denuo eligi in Senatorem . En Inscriptionis interpretati . . Senatus, Populussique honoravit Aurelium Artemidorum seundo

Senatorem monumento hoc.

67쪽

P. I 62.

Sosimus , qui Basile odorus . ΒΑΣΙΛI. Βασιλικοῦ , Regio nimirum Spat hario , de quo suo loco dicemus. Sponius Misceli. Sect. X. n. 29. B. Δ. B ου λῖs Δόγματ ι , Senatus Decreto. Sponius idem Miscella Sect. X. n. I9. B. BENEΦ. Utraque Βενε ωαριγ , Beneficiarius . Sunt apud Gruterum, prima p. II 36. n. I a. altera p. 68. n. 6 BEP. Βερενικίδης , ex Berenicidis Atticae pop. Sponius Itiner pag. SO. BΗΣ. ΒΗΣΑΙΕ. Altera , & Altera Bnoretis ς sonant scilicet , qui ex Besse Atticae populo est . Sponius Att. pop. p. I 6O. Sc Itiner. p. II. B. H. Hesselius inter Ephesina marmora n. ao.

B. H. ΣΕΥ. TΥXHQuos characteres stigmate sublato conjungit Cl. P. Corfinus probabilitate magna sic. ευσεBΗΣ. EYTYXHς. PIus Felix: ac si Caesaris alicujus titulus foret . Quid si in eis lateret sententia haec Τ Βλαβ ιδ ΗχθΘ ΣEYε TYXΗ . Malorum molestias fugavit Fortuna. Ionica Dialecto H χθος pro A eos , & ΣΕΥ. loco εΣE a positis BI. Tor is δε--ον, Duodecima vice. Sponius Misceli. Sect. X.

uti putat Cl. Muratorius B Θ, Bi us nomen proprium , in hac Inscriptione , quam Gorius habet Part. I. pag. SO. num. 79 Θν ΚνDiuitiaco by Corale

68쪽

marmoribus reperitur , ea videlicet monumenta significans, quae tria, & quatuor Defunctorum Corpora capiebant: quaeque alioque graeco nomine Poliandra vocabantur. Consule Cl. Boldet tum pag. 286. B. E. M. Bηρ-Mουλίερις , Vir Casi me Mulieris. Habet Inscriptio latina Graecis litteris exarata apud Cl. Reinesium . Clas. XIV. n. go. p. 73O. , quam vide in ΔEI. BPIT. Βριπιονικοὶ, Bruannicum. Antoninum videlicet Imp. in lapide apud Muratorium pag. 248. n. I. ΒΥΒΛΟ. Βύβλινον , vel Bίβουλον , oblinum patrium nomen, aut Bibulum simplex agnomen in marmore Corcyrae posito, quod Muratorius p. 333. n. I. exposuit.

69쪽

Mareum CaletaiI FIIIum Bibliensem. Ita Cl. Murat. At Cor- sinus pag. 1 3. Sponium sequutus Caii Filium explicat: quod

ea Muratorii interpretatio a perspicua Romanorum nominum indole prorsus abhorreat. ΚΑΛΗ vero putat , idem esse, ac Καληνιον , vel Bαληριον . Denique ea sigia non Marci patriam, sed ejusdem agnomen significare eidem visa sunt. Verum si Inscriptio recte consideretur, Patria potius Marci ; quam ejus agnomen per ea sigia manifestatur. Quare sic eam in latinum vertimus . Civitas Mareum Calenium Gnaei Filium oblinum , Patronum , O' Benemeritum Hermeracle, statua nimirum Mer-

eurii , & Herculis in eadem basi, qua significaretur fortasse, Marium Virum sortem fuisse, & eloquentem; ideoque ea Statua honorandum. Illius signi mentionem secit Cicero Epist VIII. ad Atticum. Romani si quidem solebant Mercurii, ac Minervat , utpote eloquentiae Praesidum, quandoque Mercurii , & Herculis conjunctas Statuas in gymnasiis dicare. Legesis Epist. III. ejusdem Ciceronis ad Atticum . Ceterum eam Inscriptionem mutilam esse vehementer suspicor aBΩ. Βωμο υς , Arar duodecim nimirum Apollini erigendas. Chishullus in Antiquitatibus Asiaticis p. 68. T. T ilsa Diuti eo by Corale

70쪽

Quae sane Inscriptio quum mutila est , & variis aspersa erroribus , inusitatoque scripta charactere ; vulgaribus Grae

nos XX. menses duos, dies tres. PMlippanus Fratri inchm- parabili, valdeque de derato memoriae caussa fecit. Eam autem phrasim in secundo versiculo expressa , , quamvis ab Ethnicis desumpta sit , ut videre licet apud Catullum in Carmine ad Lesbiam ita canentem. Nobii , quum semel occidit brevis lux , Nox es perpetua una dormienda. Usurparunt aliquando etiam Christiani in suis Epitaphiis incaute potius , quam impie . Videsis eundem Boidet tum

loco citato.

Equidem pro hac P numerali nota hanc III. Romano-G a rum Diuitigod by Corale