장음표시 사용
51쪽
bere noueram: titubabat manus: tiemebant .rticuli. Qaa ergolatione puerum se hic, dc infantem scribit. cum tam lcenatius esset , eadem de Iuliani ob:tus tempore se puerum testatu; e t. Vetum ve sia Gratum nullatenus -- sonae, & b ipsis contr2d centibus eontegae assertiones adstipulentiar: i oinde .uc ad verutatis etiam compi ibationem satis, luperq; explicatum eis, non est, qued d.utius immin
UIan constare posse intelligatur, Baronis hicreeensenda obtrectatio est, ex qua etiam demum totius di ultatis solutio patet. Sub Tom. 4. anno igitur Christi trecentesimo sexagesimo tertio praeallegata Hieronymi verba L Dum adhuc tam puer, de in Grammaticae studio exercerer J diligistius exanimam: Erudieba-8 tur, inquit. hoctempore Hieronymus sub D nato Grammatico, quem seoe suum magustrum appellat, non autem sub Victorino, qui excultiori litteratura insignior habitus desiuit tunc publice profiteri cunn aduersus Christianos professores idem imperator apostatas ut diximus in promulgauit edictum. At sub
Tom. anno trecentesimo septuagesimo secundo op. posito omnino adhaerens; haec tradit. Verum
attende verba illa Hieronymi s Dum adhue essem puerita in Grammaticae ludo exercere haud ita recipienda esse, quasi tunc:ddisceret rudimenta Grammaticeςi sed quod eadem voce significatur. in ipsa versaretur arte lo-- quendi, atq; scribendi scientia. quae ita ex senis, tentia Quintiliani, quὁd mul ex. de varia sit
ac copiosa, viros quoq: faciat esse discipulos: lii': Sanctum Hieronymum non modo v , ad illum aetatis annum suilla. detentum, sed spui . Gram ipse testatur j v i ad protectionem
in eremum, dum ait. I'ost .:ntillani, Ciceronis , Frontonis, atq; Plinis perlecta volumii ip4ue naccepisset hcbraica addiscere elementa. Sed SadGal. de cum dicat alibi se puerum in controuersiis . lusisse, plane declarat quid est, quod idem ait, se puerum obitus teinpore Iuliani in ludo
Grammatices exercuisse, cum tamen aliarum
Dentiarum facultates minime praetermisisset: Nam ipso alio in tam, ab aptius inqu:tὶ ino P mbuli ibinter Grammaticos , Ni Rhetores, ami Philosephos detriti sumus: ut intciligas qui se Grammatices tradit imbutum disciplinam, aliis simul facultatibus excultum luisse: ae plane cognoscas haud tunc subserula piae, in rem, sed adcilescentem etiam inter philos phos, versatum csse. Haec Baronius, in quibus;
4uliani primo obitus tempore Hieronymum adhuc ignotasse Rhetoricen planc rei latur., demum eodem ipso tempore . dc Grammatibom, te Rhetorem, ai m Philoliis hum fuissem mcndur quae cim naui ualer se pugnam, non est cui non pateat. Igitur cum H et D
Lartia posseret. I.i ratibus:aadu doctiinis, vel artibus. Ars sne epitheto male audit, ut propterea bonas, de malas attra d camus. Liberalis autem idec Grammatica, Rlaetorica,
Dialectica,Geometria,& cper ς id genus artes dicuntur, quod homine liberum deerant, ad distin hic ne Mechanicatu , quae labore potius
corporis, quam mentis comparantur. Et quiadem manibus, corporisq; labore victum quinritare illiberale quiddam habet,& seruile. Meminit de hoc a se in liberalibus scient ijs adhibito stitilio idem H eronymus in EZechi lix quadragesimum hisce vel bis. Dum essem Romae puer, ocin liberalibus studiis erudirer.
Porro de progressu in ij dem super Epistolam ad Galatas verba faciens: Aliquoties s inquit)cum adolascentulus Romae controuersias is clamarem, ad vera certamina filiis militibus cxerceret, currebam ad tribunalia itidicum, de disertissimos Orator utanta inter se videbam acerbitate contendere, ut omissi, saepe negotiis in perpetuas contumelias vertercntur,oc i culari se inuicem dente morderent. Haec ipse. Sed de Graeci idiomatis comparatam sibi hoc ipso adolescentiae, iuumtutuq; tempore eruditionem ex eiusdem ad Domnionem plano
intelligimusetestimonio, dum ni tu se Alexandri Aphrodisaei commentarios in Aristotelis philosophiam Latinitati donasse fatetur. Deniq; haec de eius in liberalibus disciplinis studio atm peritia habet victorius . Didi cit autem Romae non solum Latinas ac Gi cas pariter litteras, sed nullum doctrina genus intactum res quit. Porphiri j l git. Alexandri Commentarios vetate, Plat ner , Aristo em, demum Philosophos on nes, omnes l: Poetas percurrit, quod ex eius operibus omni doctrinarum genete resertis compertissimum est et in Latino autem ab ipsis incunabulis into Grammaticos, Rhetores, de Philosephos detritus sui tr Rhetoricam ita didicit, ut adolescentulus controuersias declamarit. Hucush; victorius. as P π: rarum irasona horum factus imitator. idem ex Martyrologio Romano,dc
scriptis propriis passini habetur. De quo etialibro pruno De Origine orditiis nostri satis disputatum est. Nec est, quod impie Erasmus.
52쪽
In Vitam S. T. Hieremst. cap. I. δ'
a Hieronymi aetate nie dum vere trium Vin rum Munachos piosessores suisse, contendat, quanaini' idem praeterquam quod de rata
ne, de aut horitate conuincitur, iudicio etiam
Sanctae Matris hccilesiae damnatur. Quinam
uod probatissimi hi Monachi sumne, quos
primum linitatus est, id a quibus vivendino mam hausit, late Epitiola decimat et tia ad Paulinum exprimit dicens. Nos autem habemus propositi nostri principes, Paulos, An nios, Iulianos, Hilariones, εί ut ad Scripturarum authoritatem redeam, noster princeps Helias,
noster Helisaeus, nostii duces filii Prophetarum, qui habitabant in agris, oc solitudinia bus. M iaciebant sibi tabernacula prope fluenta Iordanis. De his sunt, de illi fit 1 Recab,
qui vinum, & siceram non bibebant. qui morabantiu in tentoriis, qui Dei per Hieremiam voce laudantur. Haec Hieronymus, de cuius Monastica professione latius intia cap. nono. 16 Pereon an Ecclesi cor gradis. Pri-mlim enim in ministrorum Dei sortem a Religiosissimis viris Epiphanio Salaminae Cypri, dc Paulino Antioestrae Episcopis adscriptus, Praei ter deinde ab eodem Paulino factus, postremo cum Romam Damasi Pontificis tempore venisset, abeodem inter Sanctae Romanae E Heli Cirdinales Praesbyteros relatus est. c Ad CH alatus diPritatem constendis.
Merito Cardinatatus munus d gnitas nuncupatur,tam inter caeteras Ecclesiet ad suprema, Pontificiam nimirum proxime accedat. Eius
porro sublimitas ex proprii muneris persecti ne intelligitur. Enimuero S. R. E. Cardinalium munus per uius esse, quyn quorumcuq: Religiosoriam ex eo facile declaratur . Quod Religiosi ratione status ad petiectionem tam tum modo tendere tenentur, de sibi consulunt.
Cardinales vero non solum ad perfectionis metam anhelant , de sibi attendunt, sed Summo Pontifici assistunt. illi li adhibentur ad regimen uniuersalis Meseliae; peculiari insuper quadam ratione pro Christo eiusq: Ecclesia V sanguinem profundere tenentur, de cuius vi ea generis petiactione Saluator in Evangelio
οὐ. I loquitur. Maiorem hac dilectionem nemo habet, ut animam suam, quis ponat pro am cis suis. Deniqi idipsum ex actu martyrij constat, q ii persectissimus est, maximaeq; Charitatis deciarat persectionem. rerum Hieronymi Cardinatatui ex recentioribus Baronius Tomo quarto Annalium sub Christi anno trecentesimo septuagesis octavo, ac Damasi duodecimo contradicier similiter , 5c ante cum paulo sum 1 commemoratus Erasmus, qui prior eundem Sanctissmium virum ab eius . modi Collegio seglegare contendit. verum
oppolitae sententiae, seu ut verius dicam, ipsi, Lmet veritati, Scriptotum Omnium, tum antiquissimorum, tum veterum,ac post emae tempestatis aditi putatur consensus. De hac ipta dissicultate latius paulo insta. ιδ Nam annorum factiv v mi naue La.
Circa rationem temporis nonnihil titubant Scriptores. Hic etenim annorum describitur Hieronyinus viginti nouem : ab Equilino viginta ponitur. a Mi censi veto Spe H.st rialis libro decimos exto, cap. decimo octam, quem sequuntur Ioannes Columna Historicus Romanus. Ioannes Andreas Doctor B noniensis in libro, qui H eronymiana dicitur, Turrecremata in quaestionibus stiper Euange- Flia libro septimo cap. decimotertio, oc ex re .centioribus Ciaconus de alii , annis triginta
novem. Ucrum communis in hoc omnium
lapsus facile d gnoscitur , si primum annus
repetatur, quo supra natus idem Hieronymus asseritur, deinde si Ponti scis promotoris nomen exprimatur . Annus igitur natalis erusiam trecentesimus trigesimus secundus supra enumeratus est: Promotoris vero Pontificis men, omno unanimi consensu uno exceptia Tut recremata , qui erroris Lupo hinc loco , ac Duilino tribuit occasionein λ Damasum fuisse affirmant. Hisce duobus additur tertio loco: Hieronymum videlicet. t sic Ga praefato Summo Pontifice Caidinale creatum , cum ad Romanum Concilium , una cum Sanctis Episcopis Paulino ,-Epiphanio Tom. . ad ipsam urbem accessit. At huiusmodi avi Princiuentus annus ire centesimus octogesimus i. , 'cundus sub initio hyemis a Baronio asseritur
nulla adcirco ratione pomisse Romanam Hieronymi Ordinatione in arinum a praefatis aut tibus enumeratum referri, exactissima isporum ratio demonstrat. Cum igitur non antequam circa extremum anni trecentesimi
octogesimi secundi in urbe Hieronymus aduenerit ex Baronis sententia i nomiihil emo nos ab eo inserius dissentire contiget, Ec no-
nisi posteaquam Summo Potifici aliquamdiu in Concilij consultationibus inseruierit S. R. E.
Piel byter fuerit ordinatus, annus consequeutet tardinationis eius proxime triauens bab tur,trecentesimus nimirum octogesimus ictius. Atq; ita ab anno et ecesimo trigesimoisca.do, quo iam natus assertus est, ad trecclesimuoctogesimumtertium Romanae ordinationi ,
annus illico aetatis, quem tunc praecise Hi in inus percurrebat consurget . quinquagesimus nimirum secudus, vel quinqi agesimus tertius . Quod si pro quinquagesimos ecudo vigesilitumnonu, vel trigesim nonu ex inci
aia Libiari, posuerunt, Aut res a culpa liberi
53쪽
aο commentariorum D. Titry TAfris S c peritica Prasule .Pm Liberio Damasium legendum esse paulo
adhuc infra explisabitur. Nec multum refert, si in singulis proserendis circumstant ijs, circa res potissimum a saeculis nostris longe rem tissimas Scriptores interdum coemtire contingat, dummodo in veritatis historia squemadmodum in proposita Cardinatatus a serti ne est omnes conueniant. Distantia etenim temporum ror, ac tanta inuoluit & perdit, ut eorum etiam paucula discernere, vel reperire dissici limum sit. io Presbur Ecclesiae Romama. Nunc iam indicatus error ex hoc uno Optime dignoscitur loco. Quὶ enim fieri potest, ut a Liberio
plane adhuc Catholico Presbyter Hieronymus sit ordinatus , qui post annos ferme viginti a Paulino Antiochiae Epitcopo circa Christi Domini annum trecentesimum Octogesimum primum, Damasi vero decimiiqua μtu Presbyterio item insignitus traditur Episto. Ii sexagesima, de sexagesimaprima Non utiq; verum hoc esse potest. Et quidem toliab hor lapsus, si Piesbyteri loco. Diaconus Ecelesiae Romanae J legeretur: non enim desu Dint, qui idipsum senserunt. Ac die, quod neq; temporum rationi, neqi insuper posteriori Antiochenae ordinationi tam aperte Ie tio eiusmodi repugnaret. at Titus Sancta Anastasias nesar. N5- nulli ad S. Laurentis Martyris titulum promotum Hieronymum tradunt . Sed & haec dissicultas in propria de Cardinatatu eiusdem controuersia dissoluetur. La d ed cum idem De lapsu Liberii Pontificis in Arrianam haeresim, quam plura habentur fide digna testimonia. Ad historiae veritatem pro comperto tenendum. Liberium ipsum, quod primo Arrianae perfidiae virili lortitudine rostitillet a Constantio Imperatore exilio damnatum fuisse r eius': loco Felicem Secundum ex consensu etiam Arrianorum s quod speraret impia factici ad se eundem pertrahere electum. cui item cle tioni vicissim consensit, M ipse Liberius tertim cum in omnibus catholico Felix ag ret, Constantiumq; propterea, de Valentem, ac Visaeium haereticos sacra communione privasset. ipse quoq; Martyrio tandem sub die vigesimonono Iulii ex Martyrologio Romano coronatus asseritur. Liberius interim, talum ad Felicis perniciem totus Imperator incumbit,a Fortunatiano Acquileiensi Episcopo deprauatus Arrianis subscripsi. Quamobrem a Constantio reuocatus ab eisdem Amanis trisDnphantium motc Romae exceptus cst. Extat
de lioc ipio apud Hi onymum in libro de Scriptoribus Ecelesiasticis huiusmodi testimo
niu, Fortunatianus, natione Aser, Acquileie sis Episcopus imperante Constantino in Euangelia, titulis ordinatis, breui & rustico sermone scripsit Commentarios: dc in hoc detestabilis, quod Liberium Romanae Vibis Epist pum pro fide ad exilium pergentem primus sollicitauit, ac fregit, de ad subscriptionem haereseos compulit . haec ille. Quae aeque in Chionico repetens. Liberius, inquit,taedio victus exilis in haereticam prauitatem subscribens, Romam quasi victor intrauit. In quam sententiam Hilarius quoq; ad Constantium se monem dirigens: Vertisti ait in usq; ad Romam bellum tuum,mi suisti illinc Episcopum rote miserum, qui nescio, vitiam maiore impietate relegaueris, quam remiseris. Deniq; de in libro de vitis Summorum Pontificum legitur eundem Constantio consensisse, communicasseq; cum haereticis, extra tamen s cundum Baptisma. Quod nimirum,&s cum Arianis communicasset, non tamen Arianum fuisse factum per secundum Baptisma, quos terent illi Catholicos ad se deficientes iterum Baptizare. Multos alios ad hanc eandem lententiam citat Henricus Grauius auiliores in Annotationibus super Hieronymi librum de Scriptoribus Ecclesiasticis, praesertim vero Rufinum libro decimo, capite vigesimoseptimo. Socratem libro secudo, capite quadragesimo. Sozomenu libro quarto,capite vigesimoquinto.Theodoretum libro quinto, Capite nono. Et Epistolam Synodi Constantinopolitanae apud praelationem Theodoreti libro quinto, Cap. nono. Baronius vero in Annalibus T mo quarto ad annuChristi treccitamu sexagesimu septimii ab haeres eundem abluere si dem,ita concludit: Plane apparet ide Liberio loquens maculam, quam olim exul Arrian num ad tempus communione, dc si non haeresis prauitate, contraxerat: posteriori illa comsessone, t cmpore Concilij Ariminensis pro sus deletam, atq; omnino suisse obliuione s
pultam. Sed quicquid sit, sub Pontificatus
sui etiam extremum, Eustatuitum, Maced nianos, alios ii haereticos in communionem reis cepisse eius acta declarant. Tribuitur eius elemo Christi anno trecentesimo quinquaginsimo secundo, obitus veris trecentesimo sex gesimo septimo iuxta Baronis calculum. 23 6 annos quatuor. Tot liquidem cum nonnullis mensibus ab eius ordinatione num rantur ad Christi annum trecentesimum qui
quagesimum septimum, quo Imperatoris decreto abexilio ide ipse Liberius reuocatus Romam intrauit. Ex his, cum per id temporis interuallum Catholicus omnino Liberius V,
54쪽
xerit dicturi: Felix unum tantum annum, sus quoq; alter tamen ab Alexandrino Als Elmenses tres, ac totidem dies sedem tenuerit: xander, Seuerianus, de oescens, qui in Africa Tres ferme annos eundem Liberium Romae Sacerdotis munere iungeremur, huic consen. sedisse inconcussiam euidenter intelligimus. tiant. Consentiunt itidem Vrsatius, GermLEodem tempore niuis miraculum in Exquiliis nus Episcopus Sirmij, valens Mursorum Epia contigisse, euisdemq; per somnium coelestem scopus, de quotquot orientis Episcopi ibito intelligentiam meruille, par est credere. te aderant. Victissim autem consessionis fidei 1 'Invs iam versus. Ita exqinbusdam sormulam a Liberio abduxerunt, quae illis, Manuscriptis exemplaribus locus restitutus qui Filium Patri non substantia,de caeteris om est: in impressis enim in apostaticum versusJ nibus rebus similem asseuerarent, interdixit antea legebatur,quae aeque lectio non dissonat, Ecclesia. Nam cum Eudoxius, & teri cum si s apostaticum J ad dogma reseratur. Grae- eo Antiocbiae haeresis Arrianae fautores Epist cum autem vocabulum apostasis est, Se re L Iam Osis nacti suissent, rumorem dissiparunt,lionem, i u deiectionem significat. Ita autem Liberium quoq; verbum consubstantiale rei definitur: Apostasis est temerarius a statu fidei, cisse, asseruisse li filium Patri dissimilem esi fobedientiae Ecclesiasticae, vel Religionis recesi se . Vbi vero hae res Legatis Episcoporum sis. Consequenter Apostata dicitur,qui benὀ Occidentis hoc pacto successere, Imperator operari iam coeperat, sed postea in deterius dat Liberio potestatem Romam reuellendii versus, male agendo retro abit. De hac ipsa atq; h piscopi Sirmij congregati scribunt liti Liber 3 apostasia qu imuis multi ex paulo ante ras Felici tum Romanae esiae Antistiti de relatis meminerint, eandem tamen prae caete- Ciero eiusde Ecclesiet uti Liberium recipiant ris Rufinus praeallegato loco breuit et ita pet- Ita DEomenus. 4stringit: Liberius Urbis Romς Episcopus Con αε metam persereationis quastantio vivente regressus est; Sed hoc, Utrum a Consaruio excita ur, Asconderent. Desς- quod acquieuerit voluntati suae ad subscriben uit imantum Constantii imperatoris ira indum, an ad populi Romani gratiam,a quo pro Catholicos omnes. ut aliquandiu Iuliano su ficiscens iuerat exoratus indulserit, pio certo cessore peior habitus sit: siquide persecutionis compertum non habeo.H ipse. Numeratur nullu genus extitit, quod in factos potissimum G subscriptionis huiusce Christi annus ut dia Patres non exercuerit. De his idem Hiero.ctum est trecentesimus quinquagesimus nymus aduersus Luciferianos scribit: Pericli. Tom. i.
septimus. Labatur naucula Apostob,rum, urgebant venas i reiano Eoimati consensisset, quo ti, fluctibus latera tundebantur, nihil iam su- nimirum Filius in diuinis Petionis creatura pererat spei. Dominus excitatur, imperat xliii.x Dei asseritur, de consubstantialis Patri negatur. tempestati, bestia moritur Constantius vid Eiusmodi enim Attis dogma fuit. interum, licci tranquillitas redit : Manifestius dicam rquomodo, quoue impulsu perfidiae huic Libo- omnes Episcopi, qui de propr is sedibus sum rius ali 1 Sanctissimus subscripserit,ex Zome rant exterminati, per indulgentiam noui Prin. no, qui rem ipsam satis aperte explicat, acci- cipis ad Ecclesias redeunt. Tunc triunph pe. Haud inquit ipse longo tempore post, torem suum Athanasium ΑEgiptus excepit IImperator Roma Sirmium reuersus, rogatu Haec ille . Ex quibus, 3e persecutionis acerbia Legatorum,quos Episeopi Occidetis ad ipsiim tas, de fidei Catholicae tunc imminens distria miserant, Liberium Beroea reuocauit, atqc men haud obscure declaratur. Cperum de Hpraesentibus Legatis Episcoporum Prientis, de tempore, quo haec ipsa concitata est, euiter quibusdam Sacerdotibus, qui erant sorte in subiungamus. Dato igitur de Liberij redditu exercitu in unum coactis , compellere eum in Romanam sedem res pio, Romam istentauit fateri, Filium Parti non esse consuta concito cursu pergens, eandem sicut tradit stantialem. Instabant porro,&Imperatorem Hieronymus) ingressias est. At cii Catholico ad hanc rem multabant Basilius, Eustathius,M in ea omnes, quod adeo turpiter eidem Imr Eleusius, qui a pud eum authoritate, & gratia ratori, Arrianisq; consensisset, a se subaliena- plurimum poterant: hi q: id temporis, climG- tos,& Felici Omnino deditos expertus suisset. creta de Paulo Samosateno, de Photino Sir. Instaremq; propterea Imperatoris pro Libimiano: quin etiam formulam fidei in Ecclesiet iis restitutione conscriptae Magistratibus Epia
Antiocheliae consecratione editam in unum stolae,inde totius persecutionis exordium quum
libellum congessissent, causa conficta, nimi- nimirum pro Liberiis aduersus Catholicos
tum quod quidam simulatione huius verbi, Imperatoris Ministri,dc pro Felice contra Lia Consubstantialis, haeresim private stabilire berium Cotholici omnes ad Romanae E leset molirentur. conantur ut Liberius, & Athan, praesulatum incumberent .isTunc plane com, E cisi
55쪽
ue Commentanorum D. Tu A tigitiquod in Commentario de Romanis Pomtificibus ieribitur, videlicet. Ab eodem dies quo nempe Liberius in urbem ingressus est
suit persecutio maxima in Clero, ita ut intra Ecclesiam Presbyteri,*Clerici plures nec renti ir, de martyrio coronarentur. Et insta. Petiecutio magna ibit in urbe Roma, ita ut Clerici. de Sacerdotes neq; in Ecclesiam, neq; in balnea haberent introitum. Haec de pole. cutionis tempore Constantis in Catholicos, a cuius etiam ministris, de ipse Felix Pontifex martyrio tunc temporis affectus est.
17 Iue iuxta firmoarem Prophetuum mpsit se in ram pro dumosael. Ab EZechielis print phetia, capite decimotertio dictum desumiatur. Multis igitur ob iam enarratae persecurionis terrorem se occultantibus , non abscondit se Hieronymus: quinimo tota libertate se prodens,hostibus pro Ecclesiae defensione ni rias, & propugnaculum occurrit. Per muros, licet quidquid forte, ac validum est,aliquan- Eree. s. do signetur, unde Dominus ad Ezechielem Et disputant murore i cor de iret turres e risquenter tamen sapientes quoq; viri i)sdem accipiuntur, de quibus ad Is aiam quadragesia monono dicitur: Ecce s er manm meas δε-rinxi muros tuos,o m conssectu meosum per. Hi profecto sunt, qui circa Hierusalem conis structi, defendunt eam ab haereticis. - 2 8 Vistaret in praelio in die Domini. Dies Domini, in quo Ec Viae Sanctae Doctores in praelio stare praecipiuntur, dies irae est , qua donimirum ipsemet Deus peccantibus itastiatur, & ad emendationem flagella adhibet. αδ φ Fν correptiones. Et de hoc alibi dicitur: Vae a stransibis Hem Domini. Stetit ita in prςlio Num. is Domini Aaron,quan' do conrra ignem Israelis populum deuorantem occurrit,& stetit medius,& opposuit m rum pro salute populi. Stetit saepius, & Moyses, quando eluidem irae vition. l: obuiam fa-Ex 43x, ctus, audivit. Dimirte me, percutiam popu- tum istum. Stetit cum eo, α Samuel, de quiabus Dominus per Hieremiam dixit. Si set ris Mysis, o Samuel contra me, non es amma
P mea ad ραρι lum istum. Stetit deniq; & Hi
ronymus.quando ex hominum culpis Ecclesia idem Dominus haereticorum incursionibus aggitari permittens, aduersus illos ascendit: nulli eorum quantumcunq; sublimi cessit:cum nunquam se inst it, sed ipsa collabentia sussulsiti quando deniq; pro Ecclesiet munimine,
non tantum uti murum terrenum, vel lapide uni t qui x rubigine violatur, & imbrium cae
sone deperit in aduersus impia se dogmata OP posuit: sed in murum qum; aemu qui vel state sit tortiorὶ aduersu Reges, x Principes , . ac mundi Potestates sortiter dimirando se E
19 NAmsitet aneretur uriis terroribus gpuparetur, nunquam tamen haereticis acquievit. Hieronymi vilius, M animi constantia quanta
fuerit hinc potissmum declaratur, quod nee
iniuriarum grauitate, nec terrorum acerbitate
tantillum deprimi, vel infrin: ali'uando p tuerit. Imo tanto fidei Zelo ac nuis in castra processit, ut non expectasse hostium congressus, sed prouocasse ex propt0s ciusdem ver bis constet. Breuiter linquit) respondebo In Proε. nunquam me haereticis pepercisse, sed omni aduer. studio egisse, ut hostes Eeclesiae mei quoq; h stes fierent. Et alibi. Elegisti me ad insectam Ep. 7s. dum, qui omnia contra Ecclefiam dogmata reprehendo, & publica voce condemno. De Finiurius autem sibi illatis. saepius in suis tractatibus, ta infra capite septimo, α decimoquar to, M in Sophoniae tertium. Tribue inquit)nobis Iesu Christe exprestis, & afflictis, & repulsis iii isto saeculo, ut nos recipias,& ponas in gloriam. Confundatur quod superbit, sent sibila, venena torpeant, confusio eius pro sciae in gloriam.J Idem deminis, ac terrorisbus in Proemio aduersus Pelagi: nos repetit dicens: Qui minas, iniuriam, paupertatemq; ferre non possumus, quomodo flammas λά-lonis vincemus Quod bellum seruauit, pax ficta non auferat. Nota timore pet fidiam di- Gscere, cum voram fidem meς Christus reli querit voluntati. J Et alibi. Itaq; licet Sinon incendia iactet, nunquam meum Christo iuuante silebit eloquium . Etiam praecisa limgua balbutiet. J3o Imo siccandum datam Misapientiam isqv sevi semitas emittens dispabra eos. Sapiemtem virum, quem fide cataphractum hostes, siue Principes, siue Reges, mundiq; aliae qua uis supremae Potestates adoriuntur, tantum abest, ut deiiciant, quod e dem protinus in ipso congressis exordio succumbant dissipenturq;. NU immerito verae sapientiae verba Fisagittae nomine recensentur, Enimuero quemadmodum sagittae ab arcu emissae huc atq; illuc volitatues prosternut, quae vulnerant. sic illa ex Scripturae sectet ad corda inimicorum directa desolantur, quae seriunt. Vnde, & D uid in Psalmo. Orcum suum tetenaei, e pa- 'rauitidum, o iuveo parauit vasa mortis,sa raras suas ardentibus ecu. Et iterum. Sagitta potentis acutae, cum ea boniliud olatoriis. II Et diuinarum siententiara fustura multiplicans contu bilaritatis. Fulgur & corriiscatio dicitur ignis splendens in nubibus praecipua cum tonat. Fulmen vero est spiritus igneus. eximia violentia a nube celi telum iaculat
56쪽
D Vitam S. v. mera v. cap. I. a'
A celesime ii terram petem. In sacra script ra ut plurimum pro fulm ne halgur accipitur: quem loquendi morem, de hὶc author secutus est. Sunt autem sententiae diuinarum scripturarum sulgura, quia spletidore habent doctrinae, M vetitatis, de quibus dicitur. Nux ruor fultura rim orbi ure viait, O m tu es terra: igneaq; apparent Se micancia', qnia a Spiritu sancto , qui ignis est, prolata consumunt spinas vitiorum Fulgur item ab
Oriente ex em is parens in OccidenIe earun- dein sentctiatu lsonum, doctrinam,ac vera tem in omnem terram exeuntem designat.
i mn q; fulgur egrediens de igne in Ezectit , le manifestatio veritatis est a Spiritu santo. Vtraq; autem, sagittae nimirum & fulgura cotra haereticorum perfidiam aptissima arma esse, Dauid quoq; testatus eth dicens.
dor primum est, mox imber consequitur , ' iuxta id quod dicitur Fulgura in pluviano fecit. Vtergo fidelium mentes diuinis Seripisturae sacrae sententijs illustrantur , mox in bre cognitionis diuinae infunduntur i sie ad earundem repentinum sonitum ac splendor εhaereticorum ingenia horrent primum & cutiunt ι mox imbrium copia atq; impetu opprimuntur. C AEa Eodem autem tempore prohileba ur
Puliberὸ propos reλιν vii. Ad rei huius comprobationem illud spectat,quod Metom nias libro quinto , capite item quinto refert. Iulianum nimirum eiusdem Constantii su cessorem in ipso Imperi; sui exordio,vt omnium sibi Christi fidelium conciliaret animos publica edita sanctione, & eos, qui in exilium pulsi fuerant, reuocasse , oc omnibus etiam proscriptis lege. bona restituisse. Quod de sino multo poli, sequeti videlicet annoὶ idem-ipsse in eorundem Catholicorum bona manus rursus iniecerit, id tamen non manifes- D to persecutionis titulo, uti Constantius 6c L, bctius, sed alijs ficticijs coloribus, quibus M sua rescripta delineare non erubuit aggressus est: quippe qui Christianos ex Euangelii princepto nequaquam diuit ijs assuere, sed eas petentibus impendere, de superaddere debere. Immo M pet sectionis adipiscendae gratia omnia penitus erogare debere asseteret: almderetq; insuper ab illis terrenae substatiae dispendium non esse curandum , quibus regnu
33 Dum eos se Conssant L Augisus, ct Lib. rius Pontfex persequerentur. Constantius
titu fidei Catholicae odio, ob quod de ab
Athanasio Antichristus dicitur. Liberi in vinto, Felicis suam ipsius sedem occupantis nlatione dum nimirum pro eius repetione, sui oblitus adeo ignominiose ab Arrianis implorat auxilium, ex quo caedes ut dictum est dc carceres, de flagella, de exilia in Catholicos omnes conscq iuntur. Fueris ne S. R. E. Prasi ter carinalis Hieron m '
latu sancti H eronymi inter Scriptores est, de eo magis inter eosdem controueisa, pquo de non multo ante consepulta iam penitus, a recentioribus quibnsdam, Baronio bpraesertim tum nominis, tum doctrinae fama celebriamo saepius in Annalibus Ecaelesiasticis excitata, atq; repetita est. Continet sane ut vera fatearὶ quamplurium proposita dubit tio aliarum rerum dissicultates. quo fit vi nauno, aut altero, sed plutibus eam ipsam di tis discutere opus sit. Igitur antequam mihi
quidpiam certi proponam , nominis ipsius ne Lectorem per incerta deducam significationem imprimis afferam, mox ad oppositae partis firmitatem argumenta nonnulla
censebo , Propositionibus deinde, seu dictis Gqilibusdam diiseultati farere satis enitar. Postremo in Oppositum allata ditatuam. Ut a priori itaq; exordiar. Cardinalis nomε
no vna tantum,sed M altera acceptione communi nimirum de propria venit. Iuxta communem, Rector proprius, seu principalis c iussi t Ecclesiae Cardinalis est. Episcopus praeterea Cardinalis appellatur, capite R latio, vigesimaprima, quaestione prima, Glos siqi in rubricae De n lmerodc qualitate Cara dinalium in Concilio Basileiensi, circa primcipium in verbo Cardinalis. Immo Coma postellana, de Rauenatensis Ecclesiae Cardianales habere dicuntur , licet ex priuilegio, Glossa in capite Pudor , trigesima secunda, quaestione secunda . Bernardus Compostellatrus in capite Cum accessissent, De Comstitutionibus. Propria vero atq: singulari significatione Cardinales dicuntur,qui Summo Pontifici in Consistorio vel assistunt, vel assistere possunt, qui etiam partes corporis eiusdem appellantur in Sexto, libro quinto, titulo nono, capite Felicis, De poenis. Item ibadem, libro primo, titulo sexto, in electione,
capite Fundamenta: quiq; quamplurimis. ω quidem infinitis prauogatiuis inter Ecelesias ticas personas gaudent . Quod etiam Amiaeas Barbatius consilio primo, volumine P G
57쪽
αφ A . commentariorum D. Vii IA ino late pros uitiat. Qui deniq; ad c ter
xum distinctione, s. R. Meseliae Cardinales nunc appellantur. Qii estio de pollet toti Ca dinalis sensu intelligitur: non de priori. Am quam vero secundo loco propasitum in niedium afferatur,hoc Lectorem monuisse sat sit, Erasmum nimirum in ius,quae ad Glammaticen faciunt satis quidem versatum, sed sup
riorum scientiarum , ac Sacrarum inprimis Scripturarum omnino ignarum, inter caetera, quae aduersus Ecclesiasticas traditiones, caer monias, atq; Omnem penitus relisionem protulit, hoc quoq; fuisse temere auium affirmare. Non fuisse videlicet Hieronymum Presbyn rerum Cardinalem , quod oc eius aetate eiusmodi nomen non pateret,& res ipsa noua, non autem priscum institutum . Tribus suaquic, verbis dixi nomen Cardinalis suisse ignotum aetate Hieronymi. Certe hoc Cardinalis genus non erat. Nec Hypodiaconi, nec Arculis diaconi nomen non extat in Apostolicis litteris, quemadmodum,nec Archiepiscopi J Haec ipse. Caeterum Baronius alio diuersoq; omnino processit instituto , satisq; comprobare se tentiai natbitratus est, si ex aduerso attollentia se argumenta e medio tolleret, quod re-
ipsa saepius praeallegato loco aggressus est. Pluribus agetur a nobis seorsim de eiusdem C solutionibus, capite nimirum decim quarto, ne praesenti quaestione plurima eomplecti sti
dentes,vel minus attente eadein inspiceremus vel Lectoris sorte memoriam contunderemus.
i oppugnare igitur coniectura haec inpriarnis quaestionis titulum videtur, quod simplicem se frequenter idem Hieronymus presbyterum, nunquam autem Carclinalem, vel R manum Presbyterum nominat,aut subscribit. Et revera cum alia is longe minoris momentide se ipso passim scriptis prodat, utiq; hoc is
sum etiam, si veritati fuisset omnino conso. num flentio minime preter ijsset. 1 sed neq; oppositum sentientes inter se - conueniunt. Quandoquidem aliqui ad titi
tum S. Anastasiae, nonnulli ad Sancti Lauremtis martyris: Quid im a Liberio.alii a Dama Summis Pontificibus Presbyterum Cardin
lam creatum asserunt. Caeterum tantam assit mantium dissentionem ambiguam penitus reddere opinionem, mo est, qui non videat..' ata'. 3 Additur, de ciusdem Hieronymi Anti
dem. chiae facta a Paulino ordinatione euidenter Mnstare in Epistola sexagesima,de sequenti. 4 Deniq; in capite Sancta Romana Ecclesia, distinctione decimaquinta, dum Sanctoiuquorundam Patrum opera recensentur. Sactus Basilius, Ioannes Chrysostomus, & alij honorum suorum apti, titulis introducuntur,s
ctus verὁ Hieronymus simplici Presbyteratus Etantum sine addito exprimitur .haud agitur ex
his S. R. E. Presbyterum Cardinale fuisse, satis manifesto liquet. Exaduerib veritate ipsam
communi sere omnium consensu corroborata insurgere dc rationibus, oc aut horitatibus ostendetur inferius. Sit itaq; ad eiusdem elucrudati et n.
S Anstae Romanae Ecclesiae dignitas Cardi
nalitia antiquissima est. Est propositio ex directo Erasmi opinioni atq; Caluini libro Institutionis seu verius destructionis Chris Ftianae fidei opposita. Nititur autem haec his, quae singulis annis ex Breuiario Romano in natalitio S. Cleti Pontificis die recitantur, via delicet. Is ex praecepto Principis Apostolo- .rum in Urbe viginti quinq: Presbyteros ord nauit. Caeterum Presbyterorum nomine S. R. E. Cardinales accipiendos esse , praete quam quod Damasus, vel alius sub eius nomine in vitis Pontificum, Anastasiis Bibliothecarius, Ptolometus a Luca,& alij pro compertissimo habent, idipsum ratione etiam co- probatu, quoniam in Ordinationis Pontificiet
serie de qua propositione sequenti in Prestis, teri, M Diaconi Episcopis praeponuntur,quod Gprofecto obseruare non esset, nisi aequo case odinales le ijdem fuissent, eorumqi Vitae ratioisi gnitate tunc temporis etiam Episcopis prae stitisset. Extat ad hoc ide ex Cianciiij qumi Romani Canone primo altera huic sinulis doducta coniectura. Diciturnamq; ibi: Sylves ter igitur Episcopus Urbis Romae congregauit Fratres Compresbyteros, dc Coepiscopos, vel Diacimos suos ciues Romanos. Vbi Prae byteri Episcopis praeponuntur. Item in Comcilio Nicςno, Presbyteri illi duo, qui pro emdem Sylvestro interfuerunt, ante omnes serme Episcopos subscripti leguntur. Deniq; per Presbyteros atq; Diaconos, Cardinales accipiendos esse propositione sequenti expresse patebit. α Hyginius prς terea nominis huius primus, octauus post Petrum in serie Pontifex, in unoquoq; Titulo, seu Parctia plures Presbyteros esse decreuit, cum numero Christifidelium crescente, unus quemadmodum ante non sum ceret. Ita praefatus Damasus in eiusmodi Summorum Pon: iscum Vitis, quae deniq; verba Anastasius examinans, haec adnotauit. Hic clerum composuit, de distribuit gradus rHinc prodiit prima Cardinalium institutio, ut is presbyter Cardinalis, seu principalis drucentur , qui caeteris in eodem Titulo superior
58쪽
Λ existebat. satis enim eonstat ali uot annis post Hyginium, etiam ante B. Sylvestri tempora, Cardinalis nomen in Ecclesia Romana
usurpari coepisse , quod nonnisi ex Hygini,
Papae instituto oriri potuit: cu antea eo nomi-
nc opus non esset, quod singuli Presbyteri singulis Titulis sine aliorum Consortio praesici
rent. J haec ipse. 3 Huc etiam pertinet i quod in Romana Synodia s ub S. sylvestro coacta, cui & M
snus Constantinus Imperator interfuit anno Cliristi trecentesimo vigesimoquarto, legitur, videsicet. Presbyter autem Cardinalis, non- v nisi quadragintaquatuor testibus, Diaconus autem Cardinalis . alias Cardinarius consti . tutus Vrbis Romae nisi triginta sex non condonabitur quae etia Gratianus in Decretis tras. ferens sub eadem generis forma retulit . Praesul non damnetur nisi septuaginta dum bus testibus. Presbyter autem Cardinalis nisi quadraginta quatuor testibus non deponatur. Diaconus autem Cardinalis Urbis Romae , nisi viginti octo testibus non con emnabitur. Quod item decretum S. Thomas secunda secundae quaest. septuagesima, articulo secundo arg. tertio allegat. De numero prςterea Di conotu, Parochiarum, & Cardinalium vibis
G Romae in eodem Concilio haec cimone sexto
decernuntur. Et ut Diaconi non essent plures per Parochiarum examen nisi duo , de Cardinales urbis Romae septem. Addantur verba capitis septimi si1praestatae Synodi, videlicet. Ita quoq; Sylvester clara voce dicebat ad Episcopos, qui ducenti octoginta quatuor in ea Synodo praesentes erant , ut a Subdiacono usq; ad Lectorem , omnes subditi essent Diacono Cardinali Urbis Romae in Ecclesia eidem honorem representantes. J Habetur item ex D.Gregorio libro secundo , Epistola quinquagesima secumda, & vigesimaquinta Cardinalis Sacerdos,
P eui patij vlus concessus, Episcopus esse non
esiuit. a) a. 1 Sed de Volaterranus refert in Ecelesai. '' ivtherali Aretina schedulam quandam exta- 'ntiquissimam , quae donationem Zenobij isdam Romam Senatoris continens, eius. in ac subscriptione signatur. Et ego Ioannes S. RE. Diaconus Cardinalis ex parte Damasi Bntificis laudo Ee confirmo. J6 uentur postremo hanc eadem propinsitionen communiter omnes, prompue com-m moratus modo volaterranus libro vigemmosecundo Antropologiae 1 Albertus Pius Carporum Comes in Postilla ad Erasmi Epistolami Cornelius Schultingius in Quaestione
de Cardinatatu S. Hieronymi, ad Hieron
mianam Confessionem i&Remunduς Rufus aziurium doctor in doctissima sua defensione pro Pontilice Maximo, Cardinalibus, Epis copis toti qi Ordine sacro in Carolum Molinaeum . ubi& tria, munus nimirum, ori ginem nominis, de insignia Cardinalium diligenter explicans haec scriptis prosequitur: Munus quidem ipsum ortu suo aequale est Presbyterio, & Diaconatui, quod intellex mus iam dudum ex Ignatio, qui vixit Apostolorum temporibus, in Epistola ad Tralli
nos. Quid est, inquit, Presbyteriu,nisi instrututio Sancta Consiliarib, Ad consessoris Episi copi Quid Diaconi nisi imitatores Christi ministrantes Ep lcopo Istud autem est mi, Fnus Cardinalis. quod nemo negarit, de M linaeus ipse fatetur. Concilium item Carthaglocis quartu Canone vigesimoquinto quod est in Gratiani distinctione nonagesimaqui ta transcriptum. Episcopus sinquit in in E clesia in consessu Presbyterorum sublimior sedeat, intra domum vero collegam Presbyteroiu se esse, cognoscat. Et haec quidem
de muliere. De nomine vero ista comperta
habemus ex Augustino libro primo, de Baptismo tra Donatistas, capite sexto, Vbi A gustinus Cardinales Donatistat si vocat gradioris partis Presbyteros , quς pars Cartia gine erat, eiusq; Episcopus ille Primianus G Carthaginensem enim sepenumero intelleximus Atrorum Primatum , Primatem esse , ut vulgo diei solet Ex Augustino igitur
discimus Cardinales Presbyteros, vel Dia- nos, non omnium quidem Episcoporum,
sed primς de maioris Adis. Distinguebatur
ergo magnitudine Episcoporum suorum, Presbyteri isti. bal js aliorum Episcoporum: genere quidem omnes Presbyteri, Consiliarij. Consessores Episcopi , dc commune munus istud omnium: At non omnes Cardinales , Vt nec omnes maiores Episcopi. Cardinalis enim nil nisi Presbyter erit, vel Diaconus primarum sedium, praesertim primates primatu . HEt ante Augustinum nonien istud fuisse ex Concilio Romano a Sylvestro circiter annu recentesmum vigesimumquintum habito imtelligitur, capite sexto. Diaconi aitὶ Card
nales vibis Romae sunt septem. Non est itaq;
novum, de recens Cardinati ii vocabulum i ut iam millesima centesimam aetatem ab Augustino,qui illa scripsit, superet de a Sylvestro millesima ducentesima.J Haec Remundus, apud quem de multa alia, eruditissima quidem, atq;
a ratiisma de vi nominis atq; Cardinalium insingnibus leguntur. De de argumentolia
59쪽
pu . Nemolientis in tractatu de Ii regularica-r,b ,α impedimetuis Ordinu, Ossiciorum,dcBeneficiolum Ecclesiasticorum, parte sexta,
De origine Cardinalium prolixe varias diue strum commemorat opiniones, ubi primum otium Cardanali lim resere ad tempora Pontiani Papae. qui floruit anno Domini ducent
smo trigesimo septimo, de suit decimusnonus in ordino post Petrum, vel ad Marcelli Papae aetatem, qui fuit trigesimus primus post P
arum, & vixit anno Domini ducentesimon
nagesimoquarto. Sed fallitur Paulus, quia non authores, sed amplificatores eiusmodi Tiatulorum suerunt dicti Pontifices, quemadmo. dum Damasus, de Platina testantur. Polidorus Virgilius de Inuentoribus rerum lib. 4. cap. p.ad Euaristum, seu Eucharistum, natione Graecum, a patre Bethlemita Bethiemiten cognominatum, qui floruit anno D mini centesimo duodecimo primam Cardinalium originem refert. De eadem Guido Λωchidiaconus in CommentarIs in sextum iuris
Pontificij librum,& Franciscus Zabarella Cardinalis: quorum omnium testimoniis atq; authoritatibus, quam inepta,& falsa Erasini, Caluini, Ad aliorum opinio sit, qua Hieronymi aetate, ne nomen quidem Cardinalis auditum
fuisse iactant, satis perspectum est. si adhuc hoc verum esset , ad quid per inanem Iogomachiam de vel rum apicibus litigamdum, cum de ipsa re liquidissime constet PROPOSITIO ILMInus 'pe antiquis temporibus personas
Cardinatat' dignitate donatas cosueuit Ecclesia Cardinales appellate. Habetur ex illis comperta propositio, quae passim in Breuiario Romano leguntur. Enimuero quoties Summorum Pontificum in eo ordinationes enumerantur, toties Cardinalis nomen supprimitur,
etiam si indubitatissimum sit, quamplures ad eiusmodi dignitatem ipsos mei assumpsitse.
ordinationes vero ab illis habitae has vel b rum serma recenseri solent. Fecit. N. ord, nationes duas, quibus creauit presbyteros dincem, Diaconos sex, Episcopos per diuersa loca undecimi ubi de Pre, temtum appellatione S. R. E. Sacerdotes Cardinales: Diac norum vero S. itidem R. E. Cardinales haud Sacerdotes designari ex ipsa ordinationis serie, in qua Episcopis praeponuntur, quemas modum propositione superiori constitit, ne mini dubium est. 1 Sed N idem ex ossicio s. Laurentij Ma tycis auspicari licet,ui quo ne verbum quidem de Cardinatatu eius, etiasi pro certo habem Edum iit suisse eundem S. R. E. Cardinalem diaconum, siue quod Summo Pontisci celebranti ministraret, siue quod Ecclesiae I hesai raris munere fungeretur insterebatur autem officiosa eiusmodi Prouincia lolis Cardinalia
3 Manifestius hoc ipsum ex Tomo primo
capite septimo Conciliorum , in quo te hare: adamussim leguntur,habetur; nimii iam: Sy. t tertium eius nominis intelligeὶ Episcopus Vrbis Romae conuocauit univcriam Synodum Episcoporum, de Pre, terorum Roman tu, Clerosq; in Basilicam Constantinianam ,& ibi
sedens cum Episcopis, Cleroqi de omni urbe TRoma astante. Sedentibus itaq; octoginta uno
Episcopis, de quadraginta octo Presbyteris,Msex Diaconibus, cum alijs, quae ibi de sequum tur: quibus per Presbyteros Cardinales lace dotes, per Diaconos vero, Cardinales aequὰ
non Sacerdotes euident et indicari, nemine a
bitror esse, qui no videat. Sed, & hoc ipsum ex sequentibus ibidem perspicuu habetur, cuno longe post multa subdatur. Ordinauit aut uniuersa Synodus, c elegit de suo ordane tres Episcopos, Callum. Felicem, Sc Abundium, de tres Presbyteros urbis Romae, Archidamu,
Petrum, de semetrium, dc duos Diaconos ciues Romanos. Lollianum, M Leonem, be mi- G sit eos Hierosolymam. Prosequitur item tamciiij eiusdem Scriba, vel compilator coeptam iam narrationem, id capite octauo . Subscripserunt inquit omnes in eius damnatiorem
Episcopi numero septuaginta sex . & duo Diaconi Cardinales Romani, & tres Presi, teri, Ac tres Episcopi, qui directi fuerant,
concluserunt subscribentes in eius damnationem. Tamquam igitur in clarissima luce versatur, quos paulo superius simplices Di
coni commemorati sunt, eosdem de Cardin Ies non multo post suisse nuncupatos.
PROPOSITIO III. HHIeronymi tempestate rubeis pilemac Ustibus S. R. E. Gardinales non ut ehi tur. Manifestum ex Ecclesiasticis histri; sassertii habetur, in qu bus de virorumcim
cessionibus constat. Innocentius eninquar
tus, anno Christi millesimo ducentesino qua dragesimoquarto in Concilio generat Lugdunensi, in vigilia Natiuitatis Domni, ea tis duodecim Cardinalibus iuris emitentisimmis, concessit eisdem purpuret usum, dc pituitu i insigne . Platina in Vita eiusdem dc re serunt Chron istae, Cassanus in Catalogo Gl riae mundi, conclusione quarta,& Marcus A
60쪽
A tonius Marsiliu de Columna, in tractatu dexedd i bus hccic salticis , cap. decimotertio, numeloti iselimosexto . Ultimo vero loco.
Paulus secundus eisdem Card nal bus concesse viam purpi irae in biri et O , ut per eundem Platinam in vita eiusdem,&praefatii m Ma cum Antonium Columnam iam citato,cartis prom tur. Et quamuis eiusmodi purpurae usus, siue in vestibus, siue in pileo ante praefatorum Pontificum tempora prohiberetur, permitteraturq;i3stantum Cardinalibus, qui vitia mare Legation bus perfuncti fuissent, quorum,dc insignia, vestes rubeas fuisse, palatienum album, dc calcaria deaurata tradunt
B Hosticiis, capite antiqua. de priuilegio quod est Innocent ij IV. M Antonius de Butrio ibidem : sic tamen deinceps omnes eiusmodi do. cuit vestium colore cohonestari, quo de eorundem vitae propositum perspicue omn: bus demonstraretur. Nec enim ad splendoris decorem, vel admirationis excitationem, sed ad
sanguinis effusionem, ad quam se peculiari quadam ratione pro Christo atq: Ecclesia ob
stringunt praesignandam, vestium usus, Ec cinior donatus est . quo nimirum illis semper votum . quod spondent, coloris eiusdem purpurei lymbolo ante cculos versaretur.
De quo de in Caeremoniali Sanctae Romanae Ecclesiae cum nimirum illis nuper C creatis Summus Pontifex galerum imponit
sub hac verborum forma, videlicet. AEL -dem Omnipotentis Dei, o Sancta Sedis pos
t beae ornamentam, auqe galerum rutrum, In
signe singulare dignitatis Car aiatm,per quod designatur, quod ρ , ad mortem, O Iarimnis clusionem iuri ue, pro GaItatione Sancta FLHi, pace, ct quiete populi Christiani, augmento , ct satu Sacrosancta Romanae Ecclesia re
intrepidum exhibere in as. In nomine Patris
cusq; Caeremon ale. Quamuis ergo Plurimudecoris, ac pulchritudo nis indumentum prps erat, hoc tamen illi acc die, ut propterea :d D posteriore loco. ratio autem ipsius colaris inprimis habeatur. PROPOSITIO IV.
Hieronymus simplex primum fuit Presby
ter ordinatus. Non vehementet in propositionis huius comprobatione elaborandum, cum unanimi omnium consensu assit. metur, desumaturq; ex Vita eiusdem, quam
singulis annis in e us die festo legit Ecclesia. Ex aut de hac ad Presbyteratum ordinatione Antiochena, Epistolae sexagesima, dc sexagesimaptima apud eudem Hieronymum Tomo secundo: factamq: anno aetatIs eῖus trἰgesimo Eastruit Marianus victorius in vita: antequanimitum Romam ad Damasum Pontificem cum Paulino, de Epiphanio proficisceretur. At de huiusmet ordinationis tepore exactius at bi. PROPOSITIO V.
FVir, de postmodum Hieronymus Prest
ter Romanus creatus. Testimoni Ad nis viri Sanctissimi, qui clatuit anno Domini millesimo septuagesimotertio, m ratur asse tu: in Martyrologio enim, quod edidit: Hi
ronymus inquit veste Christi puer Romae F
suscepit, ibi litteris Graecis, ac Latinis apprime eruditus est. Postqua aute omium mu danarum studium litterarum adeptus est,probatissimorum qum: Monachorum habitum, iactumq; imitatus est, Romanae Ecclesiae pommodum Presbyter ordinatus. Hςc Ado,q- pariter recipit, atq; recenset Aloysius Lippin manus Tomo quarto. Idem in Breuiario fratrum Praedicatorum posteaquam ab Apoci phis ex decreto Iuli j tertis Salmanticet expurgatum est, ad Clementis usq, octaui recognitionem perlectum est: videlicet: Hieronymus ingenti doctrina, ac San uitate celebris Roma reuocatur, ac Presbyter esiacitur. Nec est, Gquod quispiam de simplici Presbyteri ordina tione dictum hoc suspicetur. Enimuero iam supra propositione quarta, de prςcedenti O dinatione Antiochena ad eiusmodi Presbyteratum constitit .
1 Firmatur praeterea idipsum, roboraturq; του λex his,quos Damasus Hieronymo scribens ti- Εpias a. tulos usurpauit, videlicet. Damasus Fratri,
de Compresbytero Hieronymo .J De quibus in calce eiusdem Epistolae. Peto ergo cinquit per statrem, ει Compresbyterum nostruin B
niticium, ut Iubeat Fraternitas tua rei huius nobis aperire vestigia.J Si itaq; Damas Com presbyter, de Frater Hieronymus, consequens se etiam est, ut ex numero Presbyterornm Romanorum is quoq; foret, cum ille aeque ant quam ad Summum Pontificatu promouer
tur ex eisdem esset. Sed, Ad Bonificius in ipsa Epistola Compresbyter memoratus Romanus de ipse Pre,byter ex vita propria conuincitur, cum post Zosimum sedem eandem obtinue rit . Confirmatur idem ex Epistolae Concilii Asticani ad eundem Bonifacium primum Vrbis Romae Episcopum v etbis: Quoniam D mino placuit,vide his,quae nobiscum eget ut, Sanctificatus nostri Coepiscopus Faustinus, MCompresbyteri Philippus, oc Atellus: J quos Compresbyteros Concilium appellat. paulis