장음표시 사용
241쪽
T Ube , Θmnicum, ri quanto plurium quam nune es ci ronarum . Certabant etiam ct prosa oratione Graece latineque λac practer citharoedos, chorocithar; sic quoque, UAcithari e ;in stadio vero cursu etiain Virgines . Certamini pracsedit erepidatuι , purpuraque amicus toga germanica, capite gesans coronam auream cum e gie Jovis, ae Iunonis Alinervaeque . insidentibus Diali Sucerdote, O Collegio FIupialium pari Bubitu, nisi quod illorum coronis inerat γ ipsius imago. Graecorum
gloriam aemulari visus est Domitianus ; perinde enim atque Olyinpiades in Graecia Capitolinos Agones , quinto quoque redeunte anno, ultimis ludis inclusis, magna frequentia in urbe celebrari decrevit , & Annos in posterum exinde numerari . 2 Insignem quoque annum secit Antonini Pii nativitas, qui i3. Kal. Octobris natus est in Villa Lanuvina: Parentum Genus ex Gallia Transalpina: Pater Aurelius Fulvus, qui &Coi.sul fuit, vir bonus, ct integer: mater Arria Fadilla . IESU CHRISTI A M. 8 . ANA LETI PAPAE I .
tas , ct superbia , ut te Dominum, Deum appelluri jus ris , Eusebio teste, quod & a Suetonio confirmatur. Cum pro- earatorum suorum nomine formalem dictaret Epipolam, se ea pit : Dominus, ct Deus noster sic eri iubet; unde insitutum post haec , ut ne scripto quidem , ac sermone triquam appellure tur aliter. Hinc Statius Domitiani adulator: En his es Deus, hune iubet beatis Pro se Iupiter imperare terris;
Martialis vero memorat: mim in Domini, Dei e nostri. Divinos jam sibi honores usurpaverat Cajus CaliguIa , uti suo loco diximus; Quare Victor in Epitome r Domitianus, ait, more Caligulae dominum se, Deumque dici earpit. Deaeque Virginis fiIius dici vo Iuit , nempe Palladius ; magnique criminis reus dicebatur quisque in dubium id revocasset , prae ceteris audiatur in hanc rem Philostratus : Cur sius virguenir - D I fg e
242쪽
nis dies dioluit numquid a Josepho Iudaeo ejus lateri inhaerente furaesum ex oraculis Prophetarum, ita fore qui in perpetuum regnuturus esset Rex , quod antea fuggesserat idem Iosephus Hypasiano λ Sane quidem Domitianum eamdem spem concepisse , ut quod Vesu unus fuerat consequutus , ipse ucciperet:
inde potes conjectura fumi , quod scut ille, ita O ipe in tiiri fecit, s qui reliqui essent ex Familia David , ut suo loco dictum es . Inani igitur tali sublatus se , dioinum Mi adfi-
Dit honorem , ut Deus, ct Virginis filius diceretur . Sed haec omnia opportune de novo Deo contingebant ; quo Chrisianis ad confutandam supersitionem Gentium de diis reliquis , novi Dei exempto , qainam illi fuissent , certum pateraque suppeteret argumentum . Hactenus Philostratus, qui memorat praetereata , Domitianum ab Apollonio Tyaneo eousque contemptum misese , ut ne quidem praesentem in judicio respicere voluerit :Cumque increparet superbiam ejus , juberetque omnium hominum Deum respicere , oculos ad culmen domus fusulis Apollonius , Iovem se respicere demonsrans . Ceterum patiebatur ApolIonius Dei nomen sibi deferri r Interroganti enim accusatori: Cur te homines Deum appellant Respondit Apollonius rVir , qui bonus exi matur , tali cognomine honoratur . Domitiani impietatem Deus ultus est armis Dacorum , seu Getarum ; qui superatis Danubii ripis, victoque Romanorum Duce Sabino , Provincias devastaTunt . IESU CHRISTI AN. 88. ANA LETI PAPAE I a.
I. Saeculares Ludos celebravit hoc anno Domitianus et Heli ct ludos Saeculares, inquit Suetonius computata ratione temporum ab anno , non quo Gaudius proxime 4r. ab hine anno) fed quo olim Augustus ediderat. Verum neque Claudius, neque Domitianus praefinitum tempus observarunt . Saeculares celebraverat Augustus anno Urbis 737. C. Furnio , & C. Silano Cois. ideoque nonnisi anno 847. illos iterum edere opo tebat , post centum scilicet & decem annos , uti ex Zozimo& oraculo Sybillino intelligimus .
243쪽
ad xl. Daci Romanos debellant A ito..ii r bellio.
Mart. IV.6. epigr. 76. Enacieti Pomtificis obitus, cui succedit
7 tibi mortalis longiss a venerit artas , Vitae centenis denis redeuntibus annis , Sis Romane memor , nee te ulla oblivio saliat, Sis memor, ut facius diis immortalibus illa Rem fueram in Campo. De hujusmodi Iudis, eorumque ritibus, plura cupienti dabunt Pagius, & Samuel Balaagius.
Σ. Sed quo tempore Saecularium spectaculis vacabat Domitianus , Daci Romanos clade maxima affecerunt; nam coinmissa pugna . Decebatus Dacorum Rex Romanum militem su-gavit , Fuscum Ducem occidit, castra occupavit, ingentemque praedam ex Romanorum spoliis militibus suis distribuit . Fusco Epitaphium Martialis inscripsit. Prieterea Antonius, qui Germaniam superiorem administrabat , adversus Domitianum rebellavit. Sed brevi a Lucio Maximo victus in ejus potestatem venit . De Antoniana clade exstat Martialis carmen
Iib. 4. Epigram. II. IESU CHRISTI AN. 89. CLEMENTIS PAPAE .
DOMITIANi IMP. 9. Coss. T. AURELIO FULvIO II. Er A. SEMpRONIO ARATINO OLYMP. 217. AN. I. URBII AN. 8 2. I. Exactis in Pontificatu annis duodecim, obiit hoc anno Anactetus, cui Clemens successit, de quo haec Eusebius in Chronico: Romanae Ecclesiae Episcopus tertius praefuit Clemens annis novem . In historia vero : Anno ejusdem Imperatoris Domitiani duodecimo , Anactetur, exactis in Episcopatu annis duodecim , succes rem reliquit Gementem , quem quidem Paulus
Uulus in Epistola ad Philippenses scripta Adiutorem suum
isse docet his verbis r Cum Gemente, inquit, O caeteris a jutoribus meis, quorum nomina funt in libro vitae. Adeo autem Anacleti obitum ad duodecimum Domitiani annum Eusebius refert, quod Petri, & Pauli martyrium ipse saltem biennio distulit: Quamquam, ut quod est fateamur , tot undique tenebris & disti cultatibus involvitur priorum Pontificum Chrω nologia , ut frustra exactam ejus rationem quis sorte deside
244쪽
2. Quo mortis genere Anactetus, seu Cletus obierit , in incerto est . In Pontificali legitur: Sepultus es in pace ;quae verba ipsum naturali morte , non violenta excessiile indicare videntur ; ejus tamen memoria inter Martyres recolitur non solum in Martyrologio Romano , sed & in Missae canone , cujus maximam , & antiquitatem , & auctoritatem et Ieiam alibi observavimus. Hinc vix dubitamus, ipsum vel martyrio vitam finiisse, vel pro Christi fide multa perpessum; exindeque gloriam , & nomen Martyris obtinuisse . 3. Anacteto , seu Cleto tres Epistolae adscribuntur , quae cum doctoruin virorum judicio supposititiae sint, non est cur in iis immoremur . In Breviario quidem Romano die 26. Aprilis, qua S. Cleti memoria celebratur, haec leguntur: Primus in litteris illis perbis Uus es: Salutem, dissicam Psenedictionem . Mabillonius tamen adnotat Joannem V. & Sergium I. istiusmodi formula in suis rescriptis usos primo fuit se , nec ante Leonem IX. , vel Gregorium VII. in Roman. Pontis. Epistolis constanter adhibitam testatur Papebrochius in conatu chr. hist. Rom. Pontificum ἰ4. Ubi Fusci cladem , interitumque Domitianus audivit, expeditionem in Dacos suscepit . At hostium cuneos ipse non vidit , sed per Iulianum bellum vario marte peregit , Pacemque Decebato Dacorum duci tandem obtulit. Simulatae tamen victoriae triumphum ambivit 7 quam Domitiani vanitatem perstringens Plinius in Panegyrico Trajani , Accipiet edigo inquit aliquando Cupitolium non inanes eurrus , nec falsae mulacra vita oriae , sed Imperatorem veram , ae solidam gloriam reportantem , pacem , tranquillitatem . Haec ingenue vereque Plinius. Contra Domitiani altentator Martialis ejus victorias di triumphum quammaxime celebrat:
Nune hilares si quando Mihi, nune Iudite Musae Victor ab Ot cis redditur Orbe Deus. Certa facis populi tu primur pota December M. F f a
245쪽
DOMI TiANI IMPERATORII IO. Coss. DoΜIT. AUG. XU., ET M. Co CEIO NERVA II. OLIMP. 2I7. AN. 2. URBIS AN. 8ψῖ. . . I. Cum igitur duplicem de Germanis Dacisque trium--ἡhc, s. '' phum egisset Domitianus , Germanici cognomine assumpto ptembr.&γ Septembrem menseIn , & Octobrem ex appellationibus suis .ctobr. Gς in ' Germanicum Domitianumque nominavit; quod aItero suscepis Risu P0 m Imperium , altero natus esset . Quo sane aIludit Statius cari jubet. ubi cecinit. GN. in D Nondum omnis honorem p Annus habet, cupiantque decem tua nomina mensi,
HIιN. epigri Et Martialis. m. s. a. Dum Ianus Demes , Domitianus autumnos
Augulus annis commodabit aescies G. Manebit ritum Flaviae decus gentis. Periit tamen cum Domitiano ea mensium appellatio ; Hinc Macrob. M. illud Macrobii: Mensis September principalem fui retinet π. - u. - pestationem, ex Germanici appellatione. Octo eis veros nomine Domitianus invaserat, sed ubi infausum nomen ex omni aere , vel saxo placuit erodi, menses quoque u Vatione 9rannica arpellationis exuti sunt. Σ. Sub haec etiam tempora, teste Eusebio , Domitianua
Urbe eiicit . nius vero Thyaneus Impostorum , Magorumque ea aetate celeberrimus in summum vitae discrimen incidit e Etenim Romam sive sponte, sive julsus adveniens , & ab AEliano Urbis Praeseeto familiariter comiterque exceptus, cum ad Domitianum perductus esset, eum coma , barbaque radi, & inter sceleratos vinciri jussit: Quo sane nihil molestius Philosopho ac-- eidere potuisse facile intelligimus ex Horatio tonsorem Dama-
lib.ia. sippo Philosopho imprecante :
Dii te Damasippe, Deque Verum ob consilium donent Tonsore . Apollonius , 3. Apollonius itaque praecipuis Proselsonis insignibus per
Domiti Πο-i ominiam exutus, suam denuo Causam Domitian illusust auia iube
246쪽
iubente egit : Postea vero , cum adhuc detineretur, invisibili Jasu Cust. modo evanuit , ac Puteolis repente apparuit , si Philostrato As. si . creditur ; idest fabulatori, fabulas serio enarranti. At eredat
Iudaeus Apelia . IESU CHRISTI AN. 9r. CLEΜENTIs PAPAE 3.
Imperator postea fuit; sed ejus Collega Acilius Glabrio dum i L
adhuc Consulatu fungeretur , a Domitiano in Theatrum cum ho misit 'ferocissimo Leone pugnaturus immimis, cum inde illamus eva- post occiditur
sisset, exilio damnatus fuit, & paucis post annis ejusdem juta Pisis inii su interfectus . lib. 67. IESU CHRISTI AN. 92. CLEMENTIs PAPAE ,
DOMI TlANI IMP. ia. COSS. DOMi T. AUG. XVI. ET Q. Votius Io SATURNlNO OLYMP. II S. AN. q. URBIs AN. 8 I. I. Domitianus suscepta in Sarmatas expeditione eos DomihIani In adeo celeriter profligavit, ut Romam Januam mense sequen- Sarmatas e tis anni redierit; ubi recusato Triumpho , Lauream tantunia Pςdixto Iovi Capitolino obtulit, auctore Suetonio : De Sarmatis lauream modo Cupitolino Iovi retulit. Hanc Domitiani victoriam MortioLII. celebrat de more Martialis: 7.D. 1. 7.
Rufus magnos clamat tibi Roma triumphos Invecturique tua , Caesar in Urbe Ionas. Sed Din laetitiae, quo sit fiducia major,
Sarmaticae , laurus nuncius ibe venit. Et rursus Lib. 8. Ep. 8. de Imperatoris in Urbem reditur Principium des Iane licet velocibus annis , Et revoces vultu saecula longa tuo. Tu tamen hoc mavis, Latiae quod contigit Urbi Mens tuo reducem , Iane , videre Deum Eam i
247쪽
23o HIs TORI AEam quoque memorat Statius.
Haec es, quae victis parcentia sedera Cattis , uuaeque fuam Dacis donat clementia montem, uuae modo Marcomanos pos horrida bella , petesque Sauromatas Latis non est dignata triumpho.
Σ. Hermam , qui & Pastor dicitur, per haec sorte tempora suis Libris conscribendis vacasse conjestando assequimur . Principio enim ipse testatur , se mandatum accepisse de duo bus libris scribendis , quorum alterum Clementi mitteret: Misetet autem Oemens in exteras civitates, illi enim per Usum est; Hic porro Clementem Romanum hac aetate Pontificem indigitari, ad quem pro muneris sui ratione litteras Encyclicas in erateras civitates mittere pertinebat, ex eodern Herma cognoscimus , qui initio libri primi affirmat se Romae educatum tuisse, Romae revelationes habuisse , Romae denique castigatum , quod mulierem in Tyberi lavantem vidisset , dataque manu e flumine eduxisset: Significat praeterea severissimam in Christianos Tdum scriberet, persequutionem instasse: Felices vos , quicum
que fusinetis pressuram supervenientem magnam ; ct quicumque non negaverit vitam Ibam idest Christum & iterum:
Ecce magna tribulatio venit . Quod sane de Domitiani persequutione , quae duobus post annis invaluit; intelligi oportere , manifeste dec Iarant quae de Clemente antea observavimus . Quamobrem falli eos quidem existimamus , qui de Neroniana , aut alia qualibet persequutione explicant, vel de Hierosolymitano excidio , cujus numquam toto libro Hermas meminit . Enim vero Hermam , vel Pastorem eumdem esse, cui Paulus , ad Romanos scribens, salutem dixerat his x erhis: δεδεμtate Hermam , Eusebius, Hieronymus, aliique tradunt. Non itaque cum Hermete, aut Herme Pii Papae primi fratre quem auctor Pontificalis, & Catalogus Bucherianus produnt ex Angeli revelatione edidisse de celebrando Paschale die Dominico confundi debet; quod praeter recentiores nonnullos factum videmus ab antiquo sane auctore carminum adversus Marcionem , qui Tertulliano perperam inscribuntur: Namque IIcrmetem Pii Papae fratrem Herma Pastor, de quo nunc agi mus , integro serme seculo praecessit. 3. De audioritate librorum Hermae vehementer dissident
248쪽
eum veteris , tum recentioris aevi Scriptores . Irenaeus, Cle- Jrsu Oist. mens Alexandrinus , & Tertullianus adeo libros hujusmodi u. ς 1.
aestimarunt , ut in canonicorum numero habendos putaverint: Dea. ad:ersorigenes vero, & Athanasius de canonica illorum auctoritate haer. -
dubitarunt quidem ; sed maximi faciendos esse statuerunt. Alii , - m icontra non modo pseudopigraphos , supposititios , ab Haeret, ..cis corruptos , & erroribus , anilibusque fabulis conspersos Orit. Dpe. esse , sed Novatianorum , Pelagianorum , Arianorumque erro. D D ribus illos scatere contenderunt. Horum agmen ducere videtur Tertullianus, qui licet , cum inter Catholicos versaretur, Meaea.S OMHermae libros tantopere commendassiet , postquam tamen ad Montanistarum castra defecit . eorumdem doctrinam apocrypham , falsam, adulteram . amatricem , patronam , ct ticiam marchorum dixit, dignamque propterea, quae ab universo Ecclesiarum cae tu proscriberetur . Tertullianum Montanistarum deliriis insanientem sequuti postea sunt Haereticorum plurimi Blastus, Coccus , Rivetus, aliique, qui, ne tantae antiquitatis , summaequae apud veteres auctoritatis libros suis error sebus adversari paterentur . eos infamandos prorsus rejiciendoseque pro viribus susceperunt e Sed irrito sane conatu . Nam etsi canonicis scripturis accensendi non sint Hermae libri, non minimam tamen inter Ecclesiasticos Scriptores auctoritatem sibi vel antiquitus vindicarunt: quoniam vero Apossur Paulus. SUM. lib. 3.
inquit Eusebius in salutationibus tutas , quae sub Anem episto- 'Iae ad Romanos leguntur , inter ceteros mentionem facit Hermae , cujus esse fertur liber , qui Pastor inscriptus es ; friendum
es eam librum a nonnullis quidem in dubium es revocatum, quamobrem inter receptae auctoritatis libros ranferi non potes ab aliis vero maxime necessarius iudicatur, iis praesertim , qui primis rellionis nostrae rudimentis instituendi sunt; Unde etiam in Ecclesis eum publice legi comperimus , edi quosdam ex D
tusi mis Scriptoribus ipsus tesimonio Mos fuisse ; Atque haec
de discrimine scripturarum , quae vel recepic apud omnes aues ritatis , vel dubiae , O vacillantis apud pleriaque Mei habemtur , hactenus dictis snt . Similia serme habet Hieronymus: Hieri de Vir. Hermar auctor libri , qui Pasor appellatur , apud quasdam μ' WE Graeciae Ecelsas jam publice legitur. Revera utilis liber , multique de eo Scriptorum veterum Uurpavere tesimonia, sed apud Latinos pene ignotus es. Hermae libros Gelasius quidem inter apocryphos recensuit ; verum quid aliud eo Decreto Roma
249쪽
AN. 92. De divisione librorum Her
que doctrina. De Visionum libro . De libroMan.
232 HIs TORI Anus Pontifex voluit , nisi Hermam in canonicorum Scriptorum numero non esse hahendum 4. Tres porro sunt Hermae libri, quorum primus mi γnum inscribitur ; secundus Mandatorum ; tertius Similitudianum . In primo mulier anus in veste splendida , quae Ecclesiae figuram gerebat, Hermam admonet , de turpibus, elatisque cogitationibus ab ipso diligentius vitandis , de coe cenda uxoris loquacitate , deque liberis majori cura educandis; triumphantis praeterea EcClesiae imaginem , variosque Electorum Ordines , sicuti & reproborum exhibet . Denique ipsi in Campaniam proficiscenti instantem tentationem , & paullo post superventuram tribulationem praenunciat, persequutionem
scilicet , qua Domitianus postea crudelissime in Christianos saeviit. s. In Mandatorum libro Angelus, qui Pastoris habitue idem apparuit , de fide in unum Deum Hermam instruit ;tum de fugienda obtrectatione, eleemosyna facienda , memdacio vitando , S pravis cogitationibus , adulteraque uxore dimittenda , praecepta tradit . Rursus de duplici poenitentia adisserit, una ante baptismum , post baptismum altera : ut siquis tentatus fuerit a diabolo , ct peccaverit , unam paeniten tiam habet . Si autem subinde peccet , c, paenitentiam Ust , non proderit homini talia agenti . Di citi enim vivet Deo. Quae de unica post baptismum poenitentia , licet duriora videantur , similia tamen sunt iis . quae Apostolus de iis , qui post baptismum in peccata Iabuntur , edocet inquietis , Im
possibile est ad paenitentiam rustis renovari; Disciplinae quoque
consonant , quae tum in Ecclesia obtinebat; ea enim aetate semel tantum publica poenitentia fidelibus imponebatur . Porro non impossbile , sed dissicile tantum Pastor dixit vivere Deo , qui post Poenitentiam in peccatum iterum relaberetur; quod & Tertullianus , Clemens Alex. , Cyprianus de lapsis, aliique dixerunt, quos ad hunc Hermae locum attulit Cotelerius . Mandato quinto ad animi aequanimitatem , & patientiam habendam hortatur I cap. s. duos Angelos unicuique hominum adesse declarat, quorum alter, idest bonus Angelus , ad vi tutem homines provocat , alter vero ex Apostaticis Angelis ad vitia , ct interitum incitat; ideoque hortatur, ut malum
vitet, & bonum faciat; juxta illud Declina a malo , O foe
bonum . Orationibus vero continuo vacet, ac sine dubitatione petat a
250쪽
petat , qui enim haesitat in fide juxta Jacobi monitum smilis Iasu Cilices stinui maris, qui a vento movetur , ct circumfertur, non a Q. ergo aestimet homo ille, quod accipiat oliquid a Domino , Fu- Ioeos. Epist.
giendam quoque tristitiam, ac iracundiam, quae Spiritum San- cap. I. ctum a nobis repellit; Spiritus, ct Prophetas ex operibus pro-handos ; duasque cupiditates hominibus dominari tradit, malam unam , cujus mala sunt opera, ut superbia , luxuria , divitiarum , ciborumque inordinatus appetitus ; bonam alteram , videlicet charitatem, cujus opeia sancta , timor scilicet Dei, fides, veritas , ac justitia &c. s. In libro Similitudiniam , Angelus Hermam admonet, De IIbro S ne putet , se in hoc Mundo habere civitatem, sed futuram in ilitudi.ium, esse inquirendam ; terrenis idcirco rebus minime inhaerendum. Deinde sub similitudine vitis , S ulmi , quae sit eleemosynae utilitas, exponit. Nam sicuti vitis ulmo sulcitur , ut fructum asserat, sic dives a paupere adjuvatur , cui eleemosynam erogat. Capite secundo , & tertio , homines arboribus
comparantur, quae cum hyberno tempore omnes aridae virudeantur , quin de iis quidquam certi judicari possit et vere tamen adveniente quaedam aridae permanent , aliae vero florescunt , soliisque ac fructibus exornantur ; qua plane ratione vix in hoc seculo justi homines ab injustis dignosci possunt ;sed futuro adveniente seculo, tamquam instante vere justi so-rebunt in aeternum ; injusti autem, & peccatores sicuti aridae arbores aeternis ignibus damnabuntur. Rursus quid sit jejunium Deo acceptum , quaeve stationes , ejusque apud Deum merces declaratur. De temporalibus , ct aeternis poenis capite s. disseritur; de vera poenitentia , ejusque Operibus cap. 7. Octavo vero Electorum differentia ostenditur, quorum unusquisque pro honorum operum modo, & poenitentiae operibus diversam mercedem consequetur. Similitudinibus tandem nona , & decima multa habentur de militantis, ac triumphantis Ecclesiae statu . Ecclesia militans ad instar Turris altissimae lapidibus variis aedificatur; i orta autem Dei Filius est , qui novissimis temporibus apparuit, i er quem unusquisque ad Deum accedit. Lapidum varietas , quibus haec Turris Construitur, hominum multiplices conditiones exhibet, qui omnes pro Architecti arbitrio diversimode dolantur , cum per varias tribulationes, &tentationes oporteat in Regnum Dei introire ; qui vero nigri permanent, aut scabrosi , aut scissuras habentes, aliave macu