장음표시 사용
231쪽
2o A PHTHONII meresupplicium. Neque enim quemadmodum Uie ad serendam tyrannidem te ditibus , ita vos ad opprimendum pytim auxilus opus habetis. Sedjussiciet Iudices) Iola est sententia, cuius tim a Repub. iuspotestatemque acceperitis,pulcherrimum quoque erit,pro Terpn b. sa Conclusi lute ipsam experiri. ab euen facili cognitione totam hanc praesenturo tem ιγ rannidis potesatem auferetis.
Locui communis, e .Principio loci comunes sunt, quas rerum formas appellant quae fere in sum rerum humana .rum niterarum cadunt, Vt fortuna, opes, honores, vita, mors,virtus,prudentia, iustitia liberalitas,teperantia, his contraria, ut ait Melanchtho primo Rhetoricorum. De quorum usu optime scripserunt,
Rodolphus Agricola in Epistola de ratione stud ij. Et Erasmus secundo Copiae. Sunt item, qui alia in causa a defensoribus, alia ab accusatoribus communiter
tractantur. Horum locus communis . augere peccati atrocitatem,& dicere, malo Tum non oportere misereri Illorum mi sericordiam captare in illain crimina x
232쪽
rum,tum defensorum, testibus, contra testes, quae itionibus, contra quaestiones, ab argumentis, rumoribus,& contra de quibus Cicero ad Herennium . Et Georgius rape nuntius Rhet. 2. Item communes loci de quibus potissimum Aphthonius loquitur sant, quibus citra personas in ipsa vitia moris erat perorare, ut in adulterum,aleatorem, peculatorem,ut ait Quintilianus libro .
Communes autem dicti sim ideo, quia quamuis contra hunc aut illum dici videantur, atrae ad uniuersos crinarius reos essetantur necesse est, ut ait Trapezuntius. Au memtans, ore. Hoc est, per locum
communem amplificamus et augemus Virtutes, quae bonis, vel crimina quae sceleratis insunt, illic per conquestionem misericordia captatur hic peccatorum atrocitas exaugetur. Quod quibus rationibus fieri debeat, ostendit Cicero in fine libri secundi ad Herennium. Deuterolixiae, e Agricola secundani orationem reddidit. ioniam locus communis pol accusatorum argumentatio
nes quibus primo noxi manifestantur,re
233쪽
conuicti supplicias digni relinquuntur,m-let tractari.Vnde u intilianus ait, ex me-
dii, iudiciis esse.Et Priscianus ita definit:
Locus communis exaggerationem habet manifestae rei quasi ex argumentationibus iam peractis. Non enim quaerimus,
in hoc an iste sacrilegus, vel vir fortis sit, sed rei conuictae,in manifestae exagger tionem facimus,cui tamen legibus supplicium sit definitum,ive praemium Ro-dolphus Agricola libro secundo apite
I . Loci communes, inquit, ut Rhetores vocant, non sunt aliud quam maiores ratiocinationum propositioneS, ut quae in proditorem, in veneficum, adulterum, sicarium dicuntur. Cum volumus enim
probare, Caelium damnandum, ostendimus veneficum esse quod ubi explicatum est, quid restat aliud, quod ratiocinationi desit, nisi maiora veneficus est
damnandus. Epilog similis, c, In Conclusione, praeter enumerationen sunt Amplificatio e Commiseratio. Illa per locos praescriptos a Cicerone comunes, instigationis auditorum,augendiq; criminis causa sumitur: Hac item per locos suos comouetur misericordia animus auditoris. Ergo coci elusioni fimilis est locus communis, qtae item
234쪽
PRO GYMNASMATA. et 'item bonorum4 malorum, quae alicui insunt,nos amplificatiuum sermonem appellamus λόγον rei η τικis Graeci. Res enim nota es, Cre. Hoc est postquam forma quaedametrooemi fuerit posita, a contrario locus tum subiunges Piσιν id est expostionem,ut auditorem in odiuinale si citrapias,ae instiges, non probes, nec doceas rei declaratum crimen. In maius extollas, e Hoc est flagitium, jn quod fuerit inuectus, ostendes longe grauius esse atque atrocius illo cum quo contuleris, ut sacrilegum peculatore de
teriorem. Sententiam vel mentem , sententiam
veteres quod animo sensissent, ut supra dictum est,uocauerunt, Graeci γνύμοι appellant. Qus concilium mente Onceptum, atque voluntate quoque significat.
Vult igitur Aphthonius, ut aperiamus, quo animo, vel rationis impulsi, 'uibus c5siliis cus ad maleficium accQUςxit c abἱῖ.
ctia id est,directione quadam rationis ad veritatem, appellatam ait Quintilianus libio 3 cap. I. Hinc coniecturalis caussa, cuius Cicero ponit sex partes. Et pri Coniectu
leaa, diuiditque in causam,& in vitam illas .
235쪽
2o . A P, Iratio clinationem, haec ex ante factis suspiciones adini' istr x Misericordiae exclusionem, σc. ε lubo dilia . amouendam ait misericordiam esse , neminem iustum oportere malorum Oisereri. . , in
Leges ura ,σc. Tyrandi periphrasis est in quem praeiens hic locus communis est institutus Verum Tyrannus,lim dicebatur,sortis uominus bonus, plenam in subditos potestatem habens. Vnde Vir gilius in . nen suum, quem pium semper esse voluit, Tyrannum dixit, inquiens. Pars mibipatis erit, dextram tetigisse Tyranni.
Postea viribus imperi per superbiam coeperunt abuti. yde tyranni nomen ad eos restrictum est , qui per insolentiam abutuntur imperiis, Rem p. opprimunt, redi runtdue in sernitutem. Cum his inquit Cicero Officiorum 3 nulla nobis est societat , sed potius summa distractio. Omne hoc genus pestiferum atque impium ex hona inum communitate ex rex-
minandum est Sc. Idem VPhilippi. Satis est viris fortibus didicisse, quam sit pulchrum beneficio gratum , fama gloriosum,trrannum occidere.Idem pro Milo ianc Graeci homines Deorum honores tribuunt
236쪽
buunt iis viris, qui Tyrannos necauerunt. uae ergo vidi Athenis,quae aliis in urbibus Graeciae, quas res diuinas talibus institutas viris quos cantus quae carmina prope ad immortalitatem, religionem,
memoriam consecrantur,&c Praeterea
lex olim erat: Tvrannicidς imago in gynanasio ponatur. Cuius meminit u intilianus lib. T. cap. 8. Videmini, c. Aphthonius κικῆτε έε ut
ιι xs: Longe,inquit diligentius, exactius mea sententia)iudicaretis in re praesenti, si maiorum nostrorum iudicia ante oci los vestros ponere velletis Iudices nimium indulgentes ac remissis arguit. Maiores autem contrario diligentiores
asserit enituisse. Illos pati Rempub opprimi, hos in libertatem adseruille legum iustitiam opposuisse iniustis fortuna impulsibus ad maleficia. Est enim locus a contrario. Fortuitia
ac variabilis appenatura Virgilio , quam Horat. b. Deam veteres arbitrati, in tota ratione cur od, mortalium solam utramque paginam a se Fortucere credebant, omnes casus humanos se uo adsignabant illi, ut hominum mentes in negotio pellen-
237쪽
rudum tellenti, nunc ad maleficia,nunc ad virdita iiij uente tum studia. Vnde intus Curtius lib. itidὸ, se rebus Alexandri,inquit, Etia naturampe, mix, plerunque fortuna corrumpit, clibro. 8.Traimu LMis neget eximiam quoque Rioriam hineὸν sirpius tarrunae quam virtutis esse bene i. hori. scium Hinc Aphthonius ait, prudent et,. iine a Maaioribus institutum, ut leges decerne- rent malis poenas, bonis autem Praemia
virtutis. sirentatam rem, oee. Id est , Misericordiam Tyrannus mereretur si peccasset imprudenter Linconsula, sed chim factus sit studiose, atque dedita opera Tyianu S, erit puniendus, voluntario enim crimitii nulla debet esse veniae spes,nec ignosce di facultas parata. Inuitumse dicere, e Hoc est , crimicitfuo nihil poterit piae texere, non dicere, quod inuitus,vel per imprudeliam scelus susceperit. Et in testameto veteri legimus
iis urbem profugi paratam fuisse, qui ne scientes aliquem percussissent, ut si ferrum in sylva manum succidentis ligna fagerit,& occiderit hominem. Deut. I9. Liberorum ipsus. e. Hoc est , filiorum atque filiatum. Vide Gellium lib. 2. Ca P. 13.
νιγκειν,id eit,suffragia ferre. Multo iustius est,
238쪽
est, inquit, pro legibus sufflagia ferre,eanque defendere, quam Tyrannorum liberos fauore prosequi. Illarum enim beneficio iustitia foret, Iudices libere sententiam pronuntiant, sed horum maleficio , cum Iudicibus aequitas e medio tot
γιilarum ac,rbium cssores. Exordium.
Hominum impiorum nulli grauiori
bus suppliciis afficiendi sunt, quam ij, quorum maleficio contingit, ut funditus per incendia pereat , quod a iustitia suum unicuique fuit attributum. Quorsum attineret Deorum clcmentia A eontre datas esse facultates, si liceret impune maleficis eas per crudelissima scelera tollere,vcl omnino flammis abolere Quid in rerum natura poterit atrocias in vo esse, quam omnia loca miserabilibqs et ii , mentis cunctasque domos eiulai querulis complere, urbes incere internecione ciues , vastitate ruina crudelissina Respub.per uiter omnia, quibus humannon potest, flammis absum ei a
239쪽
enmpa Quibias longe nutiores sunt fures , aut ratione. sicar ij.Hi unius atque alterius bona diriapiunt, aut, rerum inopia protrusi, nutari aliquem occidunt: at illi Respub. Omnes euertunt,funiuersa tollunti medio. Facinori voluntario nulla esse debet parata excusatio, imprudentiae una est deprecatio. Nulla igitur venia digni sunt isti qui tonsulto nialeficia susce per rit, ac sua sponte omnia immaniter ex cosserunt sola nocendi libidine, ieruersitate mentis impulsi A eonte Cum vitam pr. eteritam adeo turpiter nurubui exegerint, vi nulla spes me totis sit inse-I Done quentis. Iudiccs, iniust facietis,si eos dita miseritis. Qu ippe vix unquam ad bonam frugem eruenturi viat, quos ad omnia
fias uiorum Tenera rapuit .assidua pCccandi conluctu do.
climine potuerunt deterrere prra sinunt, V.Oluntques, viri P Is exoluatari 'ni iusti t. e leges liter uniuersam Rem Pub
krtunasque omnium irropa Tabili
240쪽
rabili damno funditus perdiderunt.
Qii istam peruersi iudici poterit Pila A uob
cui videatur iniquom, eos tantis incommodis atque poenis adficeres, quanta bonis innocentibus intulerunt , tantisque suppliciis excruciare, quanta meruerunt eo tum maleficiaλSumpto de sceleratissimis hominibu Ab xtili. supplicio fiet, ut Respub liberata possit
respirare: item boni me quibuscunque rationibus valuerint, sua tecta restaurare in meliorem aut saltem pristinam conditionem,atque digitatatem restituere. Tanta vobis audices. diuinitus con licessa potestas, ut citra magnum negotium
maleticos tollere,tanta item tacultas, v x
pro iure vestro Rem p. afflictam suffulci- re possitis, in libertatem aiserere. Nihil mao is poterit Iudices aequissi. Hoc enim mos decere, quam rerum publicarum lio est prostes opprimere nihil magis gloriosum prium aestitia .rii, quam prospicereine quid damni ii iuru rebo ui ciues capiant.