De conscribendis epistolis opus Des. Erasmi Rot

251쪽

a s D. ERAS. RO T. DE RApitim nactus eset Tum puerit, ob nescio quam in me uirtutis indolem praeterea isee, quod putabas mera lis tern tibi aliquando uel usui,uel ornumto,tur v( quam titinam de me uel existimatione, vel expestitionem non omni ex parte videar fefellisse adoptasti. N ee sonet contaplexus,unquam fouere, iuuare,ornare destitis i. Itaque siquid hodie in me uel uirtutis,uel bonam Iiterara, uel diagnitim esse putatur,id omne tuae debeo munificetiae. Sed duo mihi restire videntur, ut et tu opug tuu pulcherrime ereptu perficia :Er ego ejici ne nullum tantorum in me beneficiora fructu ex me cepisse uidearis. QA'd utruns ut fiat, et ego maximopere cupio, et tibi in manu est. Eadem opera et tu me alumnum beaveris,ψ eo in loco col locaris, quo multis in rebus tibi usui essiepos M. Post diuturnos, ut scis, in literis theologicis exhaustos laboae Natrium res,ad caledas Maias theologica laurea sim insignienisdu ,quam quide profissione paulo splendidius uitae genus

decere, n5 ignoras.Praetere quonii hactenus amplitudiis

ni tuae simplui tantu fhi,aeqvim est, ut aliquando sim ercui, et dignitati. Iam uero hoc ipso tepore uacat praepositura Corinthiensis,no maxima quide illa, sed meo costae lio conrodissima: tim quod et in tua fit patria, et a meano ita trudiu absit. Habebis,qui tuom, tuas illic negotia perinde curae fit habiturus,ac si propria frent. Praeterea quicquid unquam dignitatu mihi accessura est,id in tuam unim gloriam accesserit,misemel me debeo, quitus sum.

Nec me latet, quam potentes sim competitores habit rus, quam hoc honore indignos, quam utris nostim mare liuolentes. dihil me terret, modo tu uelis, qui unus plus e caeteris

252쪽

TIONE CONSCRIB. EPIST. Midiis omnibus potes patrocinari. Quid enim tu euideas a principe petere,quod ille cunctetur praestires Quaresime non trinere adoptasti : si qua unquam ex parte tuo de ime iudicio respondiu me uirum gratin exissimas, neuthaec praepositurambi tribuatur. Id ego ala te et diliae gentiu et pluribus verbis contendere,nisi vererer,ne de , tua bimanitate,quam ego semper in me propenssimani fiam expertus,dissidere uiderer. Ego vicinis modiis omniabus enitar, ita me eo honore dignu praestire,ut nes te noriui huius in me muneris poeniteat, et ueterim tuoru erga

me beneficiorum 'um aliquem percipias. Vale. Petitoriae syliaa. P Luribus uerbii ad te scriberem, si aut tua humani- Cmulta lam,ris longiorem orationem expedlaret, aut id feri nostra amicitia pateretur,aut res uerba desideraret, ac non pro se ipsa loqueretur. Hoe uelim tibi persuadeas, fi rationibus meis a te

provisum esse intellexero, magnam te ex eo, et perpea tuam uoluptatem ese capturum. Quod si mihi tua clementia opem t erit, omnibus in rebus me Fre in tua potestate tibi confirmo.Lib. v. epistola: Coram me tecum,tota.cum ueta ea tua sit uolunris,humanitas,beneuolentia erga me, libenter amplector talem animum. Sed ita (non

enim dimittam pudorem in rogando meum) se 'ceris id quod ostendis,magnam habebo gratiam: si non 'ceris,

ignoscam:' alterum timori,alterum mihi te negare non

potuisse arbitrabor. Est enim res proficto maxima. Quid rectum sit,apparet: quid expediat, obscurum est:ita tame,

253쪽

a o D. ERAS. R O T. DE R Aut se nos us, quiese debenim, id est, studio digni,o

literis nostris,dubitare non pos imus, piiss ea maxime coaducant,quae sunt rectifima. Lib. vj. epistola: Si mihi non fecum. fora. Lib. ix.petitio iocosa: Et si munici flag tare. Cic Aim Tu si me amastant , nant- profleto amas,expectditus festo ut sis inclamaro, ut accurrat. Sed do ope ram,m dabo,ne sit necessiete dunc mihi et consiliis opus est tuis, et amore,c fade,quare aduola.Expedita erunt mihi omnia, si te baberabo. Multa per Varronem nostrum agi possunt, quae te etiam urgente erunt firmiora. Multa ab ipso Publio eliae chimiri cognosci,quae tibi occulta esse no potem minuiari etiam, sed absurdim est singula explicare, cum ego te requiram ad omnia. Vnim illud tibi persuadeas uelim, omnia mihi fore explicatas te videro.Quam ob rem, si me amas tantum, quantum proficto

amas: si dormit,expergisceres rumas, ingredere: p ingreis

deris,curres curris,aduola. crcdibile non est, quantum ego in consilijs,et prudentia tua, quodq; maximum est, quantum in amore.fde ponam. Nagnitudo rei lonagam orationeiu frigi desiderat. coiunctio vero nostreaerum animorum, breuitate contenta est. Quare ut Numestio mandavi, tecum vi ageret, item at 3 eos potes acrita te rogo,ut plane ad nos aduoles: respiraro,si te uidero. Fluribu3 verbis tecum agerem is pro me apud te res ipsa loqueretur. Tant te oro,ut quoniam me ipso semper amasti, eodem

254쪽

TIONE CONSCRIB. EPIST. eodem more sis. Ego enim idem sum. Inimici mei meambi,non me ipsum ademerunx cura ut ualeam Tu me,lit Acis,opera, consilio,gratia iuva.

Omnein autestem habeo existimationis,priualarim rerm in illa erga me mihi perlecti fima beneuolentia: quam si his temporibus miseris, et extremis prestitem: haec pericula, quae mihi communia sunt cm caeteritiforistivi mam: idb ut scias,te obtestoricis obsecro. Te etiam ares etiam oro, ut me totum tuendum susciarias,ut si ij silui erunt,quibus cum sim,una tam ijs posesim incolumis che, salutem. meam tuae benevolentiae aca ceptam strae.

Itaque te vehementer etiam atque etiam rogo, magis quam a me vis, aut pateris te rogari, ut hanc cogitati nem toto pectore amplectare. Quanquam haec epistola non Sasoris est, sed rogato aris. Igitur mi Plance, rogo thoe etiam oro, e mediusadius, ut maiore 'udio, magus ex animo agere non pose , ut totum hoc negotium ita agacita tractes,ita confetas,ut quod fine ulla dubitatione apud cos s. obtinuimul propter smmum bonitatem, et aequitatem causae, id tu nos obtinuisse non modo sicile patiare , sed etiam gaudeas. quidem uoluntate te esse erga Atticum, saepe

praesens et illi ostendisti, et uero etiam mihi. QMdficeris,me, quein uoluntate, et paterna neces itudine conae

iuncti semper habuisti, maximo beneficio deuinctu habebis.Id, ut scias, te uehemeter etiam alis etiam rogo. Nunc mi capito (scio enim quantm semper apud

255쪽

as et, D. ERAS. RO T. DE RAeos,quibus cumsis, posse soleas eo plus apud hominem

facilimum,atqvehimanissimum Plancum enitere, elabois r uel potivi eblandire, effice ut Plancu , questero optinum ese, sit etiam melior opera tua. Quod certe Facies ,si tu neruulos tuos mihi saepe coagnitos, suauitatems, qua nemo tibi parem adhibueris. Quod ut ficias,te uehementer rogo.Ignosce mihi, quod cum antea accuratfime de B vis

throlas ad te sinpserim, eadem de re sepius sietiba. Non mehercule mi Plance Facio, quod parum confidum,aut Iuberalitati tuae,aut norim amestiae, sed cum tanta res et tur Attici nostr nunc uero etiam existimatio,e c. Oro,ais obsecro te cicero . neces itudinem no anutuanis in me beneuolentiam obtemiis , sororis meae libraros, obliuiscaris ese Lepidiflios, bis in patris Ioa cum succes illie exstare. Hoc si te impetro, nihil proas cto dubitabis pro his suscipere. Scribere multa ad te nes possim prae solicitudine, de

pomacho, nes debeo. Namsi in tanta re,iams necessaria uerbis mihi opus est ad te excitanta,et consimand nusiastes estinctum te quod uola,Cr quod oportet. Quare noli expectare lagas preces,intuere me ipsum, qui hoc a te, uel a Cicerone cdiumpimo homine priuatim, vel 1 rasulari tali uiro remota neces studine priuata impetrare debeo. Hoc te ita rogo, ut maiorestudio te rogare n) posem Caepetiti Innumerabilia sint tua in me officia,domestica, brenissa, urbana, prouincialia,in re priuata,in re publica, inpudijs,in literis noctrurumnia uicerissifficeris,etc. cui enim ego potius dignitatem meam acceptum sere cupiam,

256쪽

TIONE CONSCRIB. EPI ST. erumpiam,quam cui siluim et omnia debeo scredibile non est quantu ego in conflijs, et pruinia Per eous illa, quod maximum est, quantum in amore et fide pona. . Te habere consiliorum autorem, et filicitudinum foeetam, omni in cogitatione coniunctum cupio.Q d si 'ceris, magnus ad tua priyina erga me stuis rdia cumulus accedet. T e autore,mihi uel augendi,vel quiescendi ratio ranstibae Nunc mihi confi*s opus est tuis, Ur amore , et fide.

omnia nubi expedita erunt, ubi tuam sententia accepero. Hae in re consitim de tua sententia capiemus. Tuum ad nos reditum,tum omnes tui vehementer deae fideransitum tempus et res tuaesto viant. Autoritate tua nobis opu3 est, et confilio, di etiam

gratia. N ori pati litigare 'atres, et iudiciis turpibus confielari. sed quid tibi mando nomnatim me totum suo amori,

Deil commendo. Sed si me amas, quod ide iam Achs,aut pbelle simulis. Duqui putaui fore,ut supplex ad te uenire: fed hercle

fcile patior, datum tepta, in quo amore experiar tuum. Quod si pero, rogo ut pari simplicitate, si qua exim maius. Fimabitis addenda,eommutanda,onmttenda,indicetis. vi simplicitate tua peto, quod de libello meo dicturus Petu iudicii.es aliis,mhi dicas. NU est difficile,quod poctulo. Lib. ii .epistola: Aylamo te in consilium,etre. Pei inconsilii. Mihi et texi di aliquid, et quiescendi te autore ratio eon tibii. Obsequar tamen confilio tuo,evius nubial toritas pro ratione suscit.

Audisti

257쪽

D. ERAS. RO T. DE RAAudisti consilii mei mot' superest alterutra ex partet iudicium tuum, iii quo mhi iucuda erit simplicitas, disseritientis,quam comprobantis autori L Politianta lib. I .epipola: Multo aequius fuerat. Habes quid mihi uideatur, et intelligis animi mei uotum, sed ramen tuum consilium sine exceptione siquar: ad tuam uoluninem me chirmabo, a quo honeste disenis tire non possum. Nihil asseniori. tim enim animi induae ctio et mehercle amor in te meri,apud me villat, ut quae tibi utilia sunt, ' quae tu uis,ea omnia mihi protinus Er

recta, et uera uideantur.

Hac in re facturus sum,quicquid tu decrevem: na biseim totius ransit ae ducem,me comtem esse decet.Qηod ut fictu,non solum te rogo, uerum etiam se deo. N es enim mihi lucisidius erit,si nos inuiseris, quam utile tibi. Iua mea. Habes rerum meumstitum. Diuinas animi mei uoist Vides quid res ipsa flagitet: nam ipse nihil duae sim rogare, ne videar non minin improbud, quam miser. Improbri plane uideri posem,qui te quotidianis meis postulationibu , occupatinitam interpellem: nisi eo te animo esse cognoscerem,ut quos semel meri coeperis,non quiescas,donec piane confrines. Ex tua unius hinnanitate quantus sm pendeo. In te lino omnes Fesfrtunas meae sunt sitae. N ihil est tam arduum, quod te patrono consequi posse dissidam. Nihil rem amplain est, quod ua ego abs te petere non audeam,vel tu praestare neque . Qvm

258쪽

TIONE CONSCRIB. EPIST. tDQuain tusicili potentam ego vehementer cupio.

Parim recte de tua liberalidite sentit, qui rem iustimuerbosius abs te petit. iad ce et hunc cideissim, ad altifimos cumulas tuo, rin in me beneficium: quibu8 etsi nihil accrescere posisse videaturrimen hoc unum desiderant, ut undis absoae v Iuthais exaggerati esse uideantur. Quian plurima sint tua in me oscia, nihil emen Ararit hoc uno uel mai uel iucundiu3. Non dubito quin mirere,ais etiam stomachere,quod tecum eadem de re agam sepius.

Scio,perstimi Aciem infigniter, ut hoc ausem abs te

peterris hanc impudentiam me docuit non mea naturer sed dura neces itas. Ressitam pia iam iuin, ut uir aequvi eam nee hosti negare debeat. Nostra tam resta est necessitudo, ut nihil tam iniquusit, quod alter ab altero no debeat impetrare. Si stideor improbus, qui rem tantum abs reflagite ueririlis,g peta,dabis venia. Hanc audacia me docuit no mea natura,sed tua humanitas, qui nubi nihil negare soleas.

Res est eiusmodi, ut si tecum consideres, quod abs te

peto, im abs te potita rogandi g. Inuitus onero te precibus,sed urget necessias. scio tantos patronos no vocandos ad mediocrem, alii

vulgarem operam: sed hoc negotium eiu3 generis est, ueab uno te praestiri possit. Responsio ad petitionem. vod mecim per literra agis, una ob causam mali cicadaerimum coram et sei. Non enim solam ex oratione,

259쪽

a 6 D. E R A S. R O T. D E R A sed etiam ex uultu et oculis, et 'onte cui aiunt meis erga te amore persticere potuises. Nam se te sempers amaui,primm tuo studio,ps etiam beneficio provocais

. tu ,im his temporibus Rei . te imbi ita commendauit, ut chesiorem habeam neminem Literae uero tuae tim amanai tiyime in honorificenti Fime sariptae, sic me allecerunt,

tit non dare tibi beneficium uiderer, sed accipere a te, ita petente,ut inimicum meum, necessarium tuum, me invito seruare nolles,c- id nullo negotio Facere posses. ' Lib. iij.tora epistola:Facis pro caetera reverentia. Fraciam ergo quod desideraritam diligenter,quam libenter. Quod admones,gratias ago: qu.drogas,queror. Adamoneri enim debeo,ut sciam: rogari non debeo, ut sicia, quod mihi non facere turpifimum est. Excusarem me princto uel stadii, hoc sane tempore, sed arctior est amicitia nos ira, quam ut ulla patiatur exisceptionem,quoties alterutriviseria res agitur.

De commendantia epistola. Huic finitimum est commendatitium genus. Quem

enim commendamus aliquem, alieno nomine quippiam petimus: quare isdem rationibu3 erit tramn . Hic tres erunt considerandae personae. Nostra, eius evifcribimus, eius quem coemnendamu . Postremo loco res ipsaeuiusmodi sitierit inspicieD. A nostra persona pera suadebimus, si causas, a quibu8 ad hunc commendandum fuerimus commoti, iustis, magna , plurimas ue os endramus: uel quod de nostris, aut nobis ipsis sit hene meristus: uel quod nobis cum ipso, aut nostris cum illius m laribus uetusi et coniunctifima similiaritas intercesserarit, l

260쪽

TIONE CONSCRIB. EPIST. a Trit,aut hostitim,uel quod sanguine propinquin,patria, pud sue coniun et finis, aut alioqui charm et commmendatM:uel ira denis hominem describemug,ut ob more .qdestiam,probitatem, eruditionem, integritatem, humani Vtem, nobilitatem, dignus sit qui quum omnibus bonis, tum illi in primu debeat ei e quam commendat limus. Si mqua uero uel nostr uel illi in quem commendamus, maioreri uerius in alterum merita precessierat, ea summa cum modestia signiscabimus,extenuantes quidem ipsa beneissasta, benefaciendi autem animum amplificantes. Veheg Ape sonarem menter commendationem iuvabit,si eum quem commenta nisdati,&eius damus,de eo cui commendamuGquam optime, et sentire,er praedicare dicemus. Non possinus enim non beneuotalentia quadam commoueri erga eos, quibus nos citra a sentatione intelligiminese admirationi Quare scite Isois crates praecipuum amicitiae cociliandae initium commones strauit,ut absentem Iaudemusiapud eos,quos renuntiature

ros suspicemur: si utriusq; nostrum summam de eo Fiduaeciam uerisimiliter aperiemu solicitudine uidelicet quatim dam in ciamus oportet, ubi eiusmodi hominem omnem spem sui in ipsius unius humanitate reposuisse intelliget, nullius praeter suam unius opem implorare uolui se. Et a personis quidem hoc modo comendationem trafibimus. x re commendabimus,si eam facilem illi duirmat, cui A M. commendamus,monstremus f piamili honestim,si utilem probabimus. Tum si eiusmodi erit,ut ex ea ad patronum aliquid laudis,*ratis,autorimus, aut emolumenti uentuis rum uideatur, id accurate admonebimus, si eodem beneis scio quam plurimos deuincturim diceims.Deinde obstetr crationi i