장음표시 사용
21쪽
vnus: ille mihi oti j spem dederat, & secisset:quis enim ad
benignitatem propensiori ille me,ubi opus esset,auctoritate ornabat,consilio monebat,re sustentabat. quid pluraZ in illo mihi erant omnia, & cum illo mihi omnia perierunt. ruare non tam mihi cogitandum est, ut opus uniuersume Romanis antiquitatibus, quod tu dilaudas, illo auctore institutum , post im abseluere, quam ut Partem aliquam, iam consectam, liceat perpolire. quod ipsum, si mihi nunc
per meas occupationes liceret, hic tamen, qui me vexat, dolor certe non concederet.ac mehercule haec ipsa,quae tu nunc legis, irrigaui lachrymis, cum scriberem nec putauisore, cum tot curis distinerer, ut possem scribere:sed magna vis amoris est, magna obseruantiae erga te meae. ea se-cit,ut hoc officium rebus omnibus anteferrem. Adventus tui iam aliquam nobis exspectationem amicorum sermo commouerat. eam tu quod litteris confirmes, valde laetor. cupio enim tuam tum humanitatem,tum prudeliam,quarum altera tibi ab hominibus amorem, altera etiam honorem conciliat, in consuetudine & sermonibus regustare.
me autem quod huius consilij praecipuam tibi ais esse caussam:facile patior mihi hoc a te, viro grauissimo persuaderi,
amoque mirabiliter animum, atque amorem istum tuum:
cui reseondere officiis etsi difficile est,perpetuo tamen studio,& singulari quodam obseruantiae genere, ut spero,tibi
EI DE A1 Decentiam Genuam redeunti.
ETs multarum rerum curis atque oneribus ita premor, optime Sauli, ut respirare vix possim: tamen,ut litteris tuis,amantissime scriptis aliquid responderem, abieci Omnia, & officium, quod tibi a me debetur, habui antiquissimum. Video te miro quodam veteris eloquentiae amore, ac studio teneri.significant hoc studia tua,declarant scripta, sermones ubique non obscure testantur. nae tu rem pulcherrimam diligis: cuius me quoque serma cepit adolescentem:& de voluntate illa, vel cupiditate potius, tantum abest, ut dies aliquid detraxerit, ut cum aetate simul amor creuerit. quare, cum tibi ego tam multis in rebus concedam, patere, obsecro te, in hac me una riualem esse tuum, nec tibi vel tantillum omnino velle concedere. sentimus
22쪽
enim idem, quod tu, nihil e e speciosiu) eloquetuta, nihil
praestantius, quam, ut ipse nosti, amarunt aetate nost atque appetiere quam plurimi: potiri autem,ut mihi quidem Videtur, adhuc nemo pomix, quis enim lixi'ae prationis laudem non magnopere diligendam dixit 3 quis porro rationem, & quasi viam, qua peruenire ad eam liceat,pobis indicauiti nam, qui se ita ea escent, ,t ex veterum scripsis. membra,& integrum quandoque compolis iasiqηis corpus sua in scripta transferant:non equidem eos reprehendo, . siquidem persem similitudinem quana in sequuntur: sed, quia perfectum ipsum non attingunt,in magna laude non posuerim. Obsecro te, Sauli,qui iudicio excellis, quid tibi de Christophoro Longotio vigeturὶ equidem,si quando, quid de scriptis illius existimem, in tetrogor, ita soleo
respondere, exilem esse in sententiis , non luculentum in verbis ut tamen de eo, si vitae contigisset rsera dinturni0r, bene censeam sperandum fuisse. sed,ut nunc estim ea qui .
dein sententia nullus est.quid enim affert exquisipu, quid singulare .quid non vulgatam, non ex quotidiana ς φη&etuatne,vsuque sumptumi At scribit interdum familiaribus, & ad familiares. Quid tumi quasi non vel in obscuro argumento pollit, Ingenij lumen elucere. Nam: ruod in eo verborum circuitus saepe a Cicerone to A est: conjulto secit quod inde lludem speraret, iusticiunal roquiro. etenim, aliena vix sitiat, ad nos transi a stulte ia- .ciamus: ut neminem Eqiuare solvinus,quaa pulcber,quod iaccipitur a r tu a: at quia temperatus , quia i yistus, quae
posita sunt in nobis iesiis isti,quod potius e Mipio, in s is
latina lingua explicate animi. sen in aliter non potuit.: n cessitatem excubo i nec tamen,quod faciebat, liquus qui
puto sachmum suisse. qui enim in illo Ono Patauino hihil ageret aliues quain xv se tum eloquentiae ςopus, qu*phi Iosopbiam omane rum Itium instrumcnxo, si' quibus muta sit eloquenta ocuplex rei zytrius Res' nolo facultatis consecutus uisenlyt,suis quasi π hu dans, de alieno quotidis parcius assume rex, cniu&δqtem. generis ea, quae moriens reliquat, scripta sum:a ste e ymi iudicoab ea specie . quae estui sexib do optim/,lsi T 'mὸ. qua de re cum ali quodabbine annis in conuem 'gmineorum serimo essedortus, memini dissentissa mo homine & eruditu qui Ciceronis in libris diu,mirum
23쪽
Volutatus, tamen Longolium suspicit. aurea videlicet eum assidue reactet, aerea non internoscit. itaque, paucis post illum se mori si diebus interiectis,cum epistolam ad me misit set, in qua ita scripsit, nihil sibi talia aecidisse mirandum, quam quod a me audisset, cum dicerem,mihi Longotianaicripta non admodum probati nil il rescripsi, quod homini quinquamnario insitam opinionem nu speraui me polia
se euellete. ec sibi omnino quaedam res, quas ubi sentit M iudiciis ipsi non dercipimus, atque ali equimur, nulla sim orati, obabit te uni Anax ora, Diuem atra iudicante, Dustra de aetbedine disputares. improbas igitur, inquies,ssab aliti te scribentes mutuemura Ego vero si apte fiat,
etiam surrime probo. sed hoc ip*m apte, quam dissicile sit,
ex eo licet cogitare,quod latilia In guam continet uniuersam: uniuersa eniim sub imitatione cadit. imitandi autem ra tio, quia Sr multiplex est ,& admodum recondita: pririsum
de ea praecipere sigillatim, infinitae doctringcst deinde quo
praecipialitur, eognoscere,& perfecta exequi,no med1oeris in enu. Cumq; id;quod ens ter in oratione,aut in re videatur esse, aut in verbis: ego olain rems ivficatain simul cum ψε bix significantibus tunieba aque meis lcriptis cum i a- seruist em,tum optimu illud,quod quaeritur imitando pia figi arbitrabat ine esse consecutu.postea coepit mihi me inscissilii hi dis ieere cogitaui,quoma id estet memoriae maMgis, quam in iiij : quote essicercvn , praestare nitritopposse: quod autem multi pinsent,egregium non essee Tum Dilui rationem haud p uvidissicili irem quam cum paucissimis 'mihi esse communem intellit bam, exquisitas senitenti κῆ desiderone excerptas,anc ite Terenuo,tacuus misseno veti bum, eas ornabam et bis quam poteram tu millimiς vGquasi vestitu o ut vis milia to, cum eaedem esseti tolli tamen viderenta Erat non dii ullis in verboarum figuli, commentatio, si quAς notaueram illustriore Pad Llias sententias ita traducebam ut interdum eantani loeutionem an res prope ianumerabiles iaccommodans, quasi ex una cora plures imas iis Anee tamen eiusdem generi essingerem. In liat exericitatione quantum esset, utinam aut mat in cognouusirix, audiero cognitum, auidu- que1re tum vis occupatsonum, non extorsisset. equidem
requis me semis scia udo quidquam esse, non pugna- quiddam, ab hac una esse contedam.Ti gratu . Ρ lor,
24쪽
lar, Sauli, qui & vis, quod sentis esse praeclarum, &, quod vi ,nihil impedit,quo minus prmstare possis. oti j enim tali tu in habes,quantum s li exeicitatio postulat. abundas,u animi, sic fortunae bonis:id quibus ipsis i Zenonis pace dixerim i no minima,his praesertim lcmpotibus,ad virtutem vis et . ingenio vero ita fiorps, ut tuam maxime consiletuddinem propterea expetieritit h. qui ipsi ingenij gloria pra
ier ceteros excellere putabantur .atque utina ea,quq litteris mandasti de homine Cliostiano, aliquando em Ilias: vcopi nititie ac sermones de te meos res ipsa confirmet quod breui suturum facile spero. recipis enim te nunc in villulas tuas, hoc est, in summum ocium: ubi cum nullam tibi horam a studiis vacua abire patiaris: sic enim & a multigantea cosnouera, & postea Coccius noster confirmauit expolitionem intra paucos menses expectamus operum tuorum.qua de re ut micrdum me Bruti nostri litteris cestiorem fieri velis,etiam atque etiam rogo .Pontificis Legά- tus, Ludovicus Beccatellius, homo antiquae probitatis,ninmanitate ac doctrina praestans, post obitum Cardinali x Mafici ita me complexus est, ut omnem in meis Minodis atque ornamentis curam & cogitationem fixisse via ea tuti
cui non tam ἱ me gratiae suit habendae, quod agitis sequantum potest, ac plus etiam quam potest, quam, 'tima alios etia, mapnos & principes viros', ad me augedum 1tS;
honestandu suo exemplo, atq; auctoritate vescine ter dxcitat qui cum multi sint,tua tamen inter omnes elucet liberalitast qui ,re vix auditatis aiore in me tuo, sthidio erga litteras incitatus, tantu tualponte ad hanc prouincia consci revelle pollicitus es, quantum ex animo meo nulla unquam delebit oblivio. vale,tuamqae valetudinem cum tua, tum nostra etiam,qui a te pendemus, caussa diligenter cura.
Agnum mihi solatium attulit epistola tuaesueundita
tetii dicere non possinu : quam tempora eripiunt,sie, ut me tristitiae totum penὰ tradiderim. Ae primum ., obiisse audio fratrem meum.Bononiae , cum Valeret opime, repentino morbo oppressum .sratrem cum dico,me .lterutri
iure daturae dico, verum addoillud, obierit, s vera narramur, stater is, qui bonitate praestabat, valebat ingenio,
25쪽
xcollebat industria, factus ad omnia maxime omnium uidebatur. itaque obruor dolore: nec puto, emergam,ni ij aut, illi melius esse, cognouero, aut si naturae satisfecit, opem tulerit ipsa dies; quae valet ad omnia plurimum,animi vpro morbis plus etiam interdum, quam ratio medetur, Ad hanc figritudine accedunt domestica,meaque propria. uxor, cuius praecipue studio res familiaris, ac domust'ta nitati' quae me multis molestiis, multarumq; rerum dc cu tam onere leuabat, quae meam valetudine praesen-sseha per officio tuebatur psa nunc iacet,periculi non ex Pers,affectis diuturno morbo viribus aego vexor acerbijsi-yie a iniuersariis oculotum doloribus: quos Gnare, cum ρ' paene tentata sint omnia, b amanς artis esse non puto.
remedia sunt ab uno illo,qui malis cuntas medetur, caele- i mediuo expetenda sis mihi optimam,ut spero, valetudinem aliqua ido vestituet: si hoc minus, muniet me salten ea virtute, qua res aduersae facile pei seruntur. ita salus ex inorbo nascetur,non haec,qua rpus viget,quam ego ad Eqc omni remediorum genςre frustra quaesiui, quaecum ipso c0 ore pauc'x'm3i orum spatio penitus. cxtinguet V, ea illa. multo praestatior,qua nostrae mentes, cum Icse b hac terrestri labe seiunxerint, & cum purissimo illo caelestiunt animorum coetu consociauerint, perpetuo fruentura erim xpi concurreribus malis, aegre impetum sustineo, planeque, quonia homo lum, debilitor aduersis: λις ixΘε νψcas id scribendum, & fortaris, ut ea tradam sitigri quae assidu0 latinae linguae via,& diuturna tibi vi-ήeor exercit Vone coiecutus. Vis hie scilicet, optime Sauli,em xi in , quae ad HORu tuam. ducit, aperire. spissum urgs, gς dasMile, mullii otij, trau uilla mentis, non nostrae
fortunae, curiis tibi imaginem ostendi, neque nostrorum neruorum, quos tu pulsis esse satίs firmos:ego, quam sint imbecilli,experior saepe,as sentio. At erunt praeclari conatus,etiam si non succedat. Si ita st,hac laude nemo excluditur. potest aggredi,'ui vult, .llς ute quis non debetὶ si
' dem. Uregia curieliteiri aliqua vςlex hoc ipso gloriae sin3ς; M te,si quenquam, Sauli doctissime,le, inquam, ipsum ς ei maxime omniu id suscipere,quod mihi impo-ius quae enta sunt ad hoc munus necessaria, quorum alii te uno abundant omnia, ingenium,usus
26쪽
EPIST. LIBER I. LIhuc pertinentZilla vero mea snitentia,vel maximξ. cursunt enim ingeniora retardat, vires debilitat, ac frangit inopia. an tu putas Aristotelem,& Platonem, illa Graeciae lumina, an Cicerone nostrum, ait Plinium tam multa potuisse litteris mandare,nisi sumntu illis otium reru omnium assi uentia peperisset3 domi alebant seruos eruclitos, contubernales habebat, eximiis praemiis accersitos ex ultirrita terris,
rhetores,llistbricos,praestati tis ingenii,singularis doctrinae philosophos. cum his se quotidie exercebant, comentaban'tur,disputabant:sorum omnium opera, quatenus liberet, utebantur.ar ego sumptum unius pueri, minima mercede
conducti,quo iii scribedo utor, aestὰ sustineo. Et iis his angustiis, in naenica tam tenui allatudine, tam aduersa sortuna,quia rudes homines, veteris eloquetiae cupidos,meis scriptis non erudio,nec in rectam latine 1criben)i viam induco.appellas me,quasi malum debitore, atque' etiam accusas,verbis tu quidem humanissimis, & alieno,ut viderii, nomine, re tamen ipsa grauiter, &, ut ego interpretor,tuo
iudicio:quod vereor in primis, faciόque, sicuti debeo,pl
rimi. Veruntamen vigere te puto, qua facultate res desideret.quid autem praestari a me possit, temo omnium,qui vivunt, me ipso melius intelligit. quare noli mihi languo rem,aut desidiam obiicere:Pς abesse procul a me,qui anteactae meae vitae cursum inspiciet, atque examinabiti sacri Scognoscet. satis habeas, si nemo istam in te culpam conferat. qui cum ingenio praestes , aetatem omnem in latina lingua contriueris : ex quo factum est, ut eam perfecucalleas: id quod tuorum scriptorum subtilitas, & elegantia declarat : cum valetudinem non desideres: otio penε dissiuas: adeo etiam illud i cum optimὸ tibi cum fortuna conueniat, quae tibi de suis bonis iantum eIargita est, ut erogare quantumuis pecuniam in homines doctos, eorumque studia nullo tuo incommodb postis: haec cum in
te sint omnia, eaque ut ego arbitror, summa, non minima quidem certὰ: abstines tamen ab hoc munere, & hortaris alios, nulla tibi re, praeterquam voluntate, dc studio Conserendos. Qibs non miretur sitire sontes3 sitiunt enim certE, cum tu petis a me tanquarti ex arido solo,quod in teipso uberrimum esse constat:& cum ad nostram potius :nopiam confugere, qua tuis copiis uti vis .Hoc loco mihi venit in mente,tuam quoq; caussam,noli modo meam, me
27쪽
di tanti, quod tu fortasse refrodeas. Distingues illa superiora: negabis in te uno esse omnia,quae dixi esse de Ialma lingua sci ibetibus necessaria. de fortuna cdcedes:patet entiri. etiam,opinor,de valetudine, de ocio : ingenii laudo,& doctrinae quae tua modestia est, abs te reiicius fortasse etiam, quae tui est in me animi propensio, quae humanitas, ad me transferes. Nolim equidem tecum,Sauli, ne ii, tua quidem laude contendere: verum,quod tu misi de te ipso no credes,credent alii, vcrum'; fatebuntur adducti in hanc sententia,ac planc co firmati, non tam auctoritate mea,quam
tamen in his praesertim elegantioribus litteris, in quibus
iam tot annos versor, non es le nullam ii Melligo, quam tuo ipsius testimonio, quod habet pondcris apud bonos ac sapientcs viros in omni re plurimu. te,inquam, ipso teste locuplete,cui fides habenda videatur,probabo tua virtutem. Oblitus ne es,aut ob Iita me putas illius temporis, cum tu librum tuum de homine Christiano mihi ostendisti. bone Deus,quam in illo multa praeclara, cuius industriae, cuius
prudentiae,quam a te rauiter, tuam copiose,quam splen-
dide tractata. neq; vero ego unus illum librum, videre alis, vidit,qui vix,& quantus,Reginaldus Polus Cardinalis,qui potest esse instar omnium, quem tu profecto iudicem in re
tua nunqua recusabis .hunc cgo audiui,audiudie multi, de tuo interdii libro loquentem . ornabat laudibus. & est ho-INO, Vt scis, natura uinplex, rectus, cuius ab intimo sensu nunquam ne minimu quidem aut vultus, aut oratio discrepeti quid plura λ conferendu cum antiquitate iudicabat. Quamobrem redeo illuc & concludo paucis. Magni facis eloquentia: cup s eam co3nosci,cupis amari, & coli. Uregia cupiditas,& nobili sane viro digna. verum,ut tibi satis.
facias, &inuenias exitu studi j tui, elige de duobus utrumvis. aut ipse,qui potes, ostede nobis latinae linguae pulchritudinem, ac praestantiam : doce nos,doce posteros, irae sit eius adipiscendae & perfruendae rati' ineunda: aut,s; quos existimas hac praestare posse, excita eos liberalitate, fouetuis copiis moli pati,animum eoru hac & illa cura distrahi: sit ententus, & fixus hoc uno in studio: neq; abducat eum μb opere pulcherrimo, ac nobilis limo humillima interdum rei turpis,& Grdida procuratio. ita c5sequeris facile,quod vis: optimisque studiis & posteritati magna tua cum laude conlises. Illa quae scribis de leguleiis quibusdam, ia
28쪽
E P I S T. L I B. I. I 23 meum librum de Romanis legibus, detrahendi studio incurrentibus , legi nullo cum itomachor nec sum miratus a barbaris hominibus, sordido quodam litterarum genere assuetis, elegantioris doctrinae scientiam, & quavita titiam qu andam studiorum contemni. Non. placet istis meus liber magnis videlicet viris, quorum fama aedium illarum, in quibus ipsi habitam,limina nondum est egressa.At placet Vincentio Portulacae,cuius est in urbe Brixia insignis auctoritas,illustre pex Italia nomen:placet Antonio Augustino , Marco Antonio Nattae, Laelio Turelio, Vido Panesrolo, iuris viri usque scietia claris: quorum no
milia,scriptis egregiis testata virtus, atque expressi, cum aetei nitalc coniunget. hos ego meorum laborum,& vigμliarum laudatores cum audio, iros graues,& certos,omniumque nobilissimos: voculas raucae plebeculae cinatemno,quidque leues,& obsculi homines de me sentiant,aut loquantur, non esse mibi valo laborandum existimo. te quoque sperabam in meis praesidiis esse,N,si qui urgerent grauius, obsistere , impetumque inuidiae & mal quodentiae
tua auctoritate,ac testimonio fragi. quod si saς is, fructum sero meae singularis in te obseruentiae,& habeo tibi,quam debeo gratiam: sn minus, hoc tamen nomine. ubi debeo, quod meos obtrectatores flocci facis , usque eo, It indignos, quibus respondeatur,existimes.Vale.Venetiis.
Patauium. Escio, utrum fortunae succenseam, cuius culpa factum sit, ut ego tuas litteras duobus sere mensibus post eum diem,quo tu scripseras, acceperi an eide gratias habeam,quod mihi,arculam quanda scriptorti meorum euoluenti, planEq; aliud ageti,de improuiso illas obtulerit. gratias habebo potius: quod eode tepore simul cuiniuria seneficium accepi,& iniuriet beneficium praeserri, aequam est.sed, quoniam vereor, ne tarditate in scribedo meam durius acceperis:hunc tu mihi scrupulum, Vide,si
ex animo euelleres, saceres humane, nec tamen iniques cum hoc ipsum,quod comissum a me est, primum ex aliena culpa pendeat,deinde nunc quidem etiam corrigatur.
Venio ad tuas litteras: quibus mihi gratius nihil portae
29쪽
accidere:glem in iucundius, nisi clausula illa de Bunello
meo plan homnem iucunditate eriperet. nam sic fac existimes,ex illius viri interitu tantum me cepiste dolorem, quantum for talle dies exhaurire nulla poterit. Vixerat naceum Venetiis per quadriennium:cum ego in illo probitat em morum,uirtutemque diligerem, ille in me propensobem,chedo, quandam ad litteras non improbaret. Intercessiti e etiam internos officia quaedam, sed a me leuia,uec satis digna,quae memoria teneretur: quae tamen ille, ut erat gratus , non meminisse solum, sed praedicare etiam solebat. ego ab illo maximum habebam beneficium,quod me,cum Philelphis, dc Campanis nescio qui biis' ut aliis parcam m,sere errantem, in hane recte scribendi Viam primus induxerat. Videbatur quibusdam natura seuerior : sed erat lenissimus erga sui similes,hoc estersa, bonos viros : ubi vitium nollet, cenior acerrimus. Distinguere homines non sortuna,sed moribus solebat. Loqui ad 'to Iurnatem neque ipse poterat, neque ferre, qui ad ista ariem eruditus esset:totus erat apertus, Sc
implex. Satis scio fuisse qui illum deprauatae religionis
nomine in climen vocaverint.quorum vitam si cum Bu- nelli vita comparares Socratem diceres iniquorum conspiratione circumuentum. Coluit omnes virtutes & philosopho dignas,& homine Christiano, sed continentiam
praeter caeteras . hac vero ille triuehauit maxime, &. triumphauit adolescens, cum caeteros voluptas eapit. quo mirandum est minus,si tantus post a vir ex talo adolescente factus est. nam extremam vitae partem,quam, ut in fabula actum , decet esse persectissimam, heroicam audio fuisse, Si plane diuinam. Quare incumbamus, o Vide, α hanc operam Bunello nostro nauemus, ut illius nomen, immortalitate dignissimum, exstingui mortali cum corpore non sinamus.quod equidem enitar,& hominis mihi amicissimi, semmi viri memoria si modo is ego sum, qui tantum praestare pollim profecto ab interitu vindicabo. ideo te in tuis litteris idem velle: nec dubito,quin possis. nam &.Bunellum amas mortuum:& vales plurimum in-gzoto, quod et :am pietas excitabit. cuius officii societas co gratior utrique nostrum esse debet: quod eum apud alios laudabilis maximὸ erit,illustri exemplo gratiae reserendae:tu ad animos nostros amore coniungendos, ster naque
30쪽
naque necessitudine eonslutinados, plus valere nihil potest. Reliqua erant in epistola tua magnifica quaedam, Sceleganter scripta de laudibus parentis mei, quae verissimanteociquaedam etiam de meipso,quq non agnosco.nam, etsi tibi,nobilissimo adolescenti, multis non solum tortumnae sed etiam naturae doctrinaeque bonis ornato, & quod caput est, virtutis amanti, placere maxime velim tamen, quia nemo adhuc me hoc impetrauit,ut ea milii adsciscerem, quae mea non essent, patere, obsecro te, de me ipso mihi potius me credere, quam tibi. quod si, cupidum e ite laudis,laudem esse vis:isto me licet nomine non contem. nas:quod ea,quae habent ij,qui laudabiles ducuntur,ego, eadem ut habetem, semper laboraui. sed scis, velle & perficere, non idem esse.alteru cotingit multis, alterum duntaxat iis quos Dij diligere putantur. quoru ego te in numero,optime Vide, praestati natura praeditu, Bunelli praeceptis insormatu,confido facile futurum. Vale. Venetiis.
Posteaquam Roma discessi, etsi tum mea vetus in te
obseruantia, tum tua in me perpetua beneuolentia postulare videbatur, ut ad te quam sepiis in E scriberem: tamen id non feci: propterea, quod omne otium, atque omnem etiam mentis tranquillitatem molestiae in primis ademerunt occupationes: quarum me, cum primum huc reuerti, tantus aestus absorbuit, ut longo interuallo vix emerserim. nam primum domesticas res ita malε assectas offendi,vt,eas seruare multi temporis,no exigui laboris, etia alicuius artis esset.deinde,cum illa,quam scis in meis ehistolis nutu tantum appellari,inimica natio virtutis, ac
diligentiae,quae etiam patri meo,viro optimo, l& adde, si quia visi negotium exhibuit,ad me vexandum,atque Operimendum cospirasset:durius habui negotium, ut meas fortunas in tuto collocare. sed me, qui antea praesto mihi semper astuit laboranti, idem in hoc potillimum discrimine egente opis & consilij, nec mediocriter de toto rerum mearum statu sollicitum respexit, ac liberauit Deus. Itaque omni plane molestia perfunctus esse mihi videor. Quid quaerisῖ aliqua etiam ossicij specie ab iisdem obseruamur: ac se satis aptὰ simulationis, ut opinor, artificio