장음표시 사용
131쪽
phum agere. Spes prope una aVertendi tantum periculum sita Nobis eme videtur , Venerabiles Fratres, in eximia virtute Vestra; sore enim credimus, ut defician in cogitationibus suis, qui noVa animo versant in detrimentum orthodoxae Fidei , cum viderint Vos ex adverso stare, quorum nec Vigilantiam effugere, nec prudentiam fallere, nec constantiam eXpugnare possie intelligent. Zelum itaque vestro munere dignum exerite, obstruite authoritate Vestra
os loquentium iniqua, ostendite in Vobis ipsis , quod ubi Spiritus Dei, ibi lubertas: Ministerium demum vestrum implete, uberem ab hominibus laudem, amplissimam a Deo mercedem assecuturis dum Nos in pignus Pontificiae nostrae benevolentiae Apostolicam Benedictionem Fraternitatibus Vestris peramanter impertimur. Datum Romae&c. die I . Ianuarii IIo8. Sc.
Dilectis Filiis Nobilibus Viris ordini Senatorio Regni Poloniae. CLEΜENS P. P. XI. DIlecti Filii, Nobiles Viri, salutem&c. Nisi gravissimi motus in isto
Regno pridem excitati, ct adhuc quidem ςstuantes , solicitudinem nostram admonerent nihil isthic in hoc perturbatissimo rerum sta-1tum eme, neque post convulsam istius Reipublicae pacem, ac tra quillitatem , sperandum elle Catholicam Fidem ab omni prorsus periculo immunem fore: supervacaneum Videri posset Nobilitates Vestras commonere modo, ac horiari, ne in Comitiis, quae isthic proxime habenda dicuntur, negligeretur a Vobis Religionis causa, in qua custodienda omne semper studium Majores vestri jure quidem optimo posuerunt. Verum cum liqueat, rebus sic constitutis, latum patere campum haereticae pravitati ad oppugnandam Romanae Ecclesiae authoritatem , nec interim defore valida isthic praesidia ad sulciendos. ac provehendos ausus, atque conatus eorum, qui Catholico nomini insensi sunt: cogimur pro munere nostro, & pro injuncta Nobis solici iudine, Vos obtestari, ut nedum aequa, ac proba mente, sed ut res prcesens postulat, sorti, & constanti animo ad ea Comitia accedatis, S certi nihil admittere , quod ejusdem S. Ecclesiae juribus , & Catholicae Fidei puritati, ct integritati vel minimum adversetur. Et sane si pro spectata vestra prudentia intelligitis res vestras eo loco esse, ut quo Respublica vestra pristinae dignitati, ac tranquillitati restituatur, peculiari, ac potenti Dei praesidio opus sit: non
est Vobis ambigendum, utrum Vestra magis intersit, seposita aut deserta Religionis causa, breve aliquod lenimentum v estris malis ultro admittere, & interim graviora Divinae iracundiae flagella super caput Vestrum accersere, an potius Deum ipsum, asserto strenue per Catholicae Religionis tutelam vero ipsius honore, ac cultu, propitium Vobis efficere . Atque haec Nos ex abu clantia quadam Paternae nostrae erga Vos charitatis eloquimur. non quod imminuta sit in Nobis praeclara, quam de perspecta virtute vestra semper gessimus, opinio ι confidimus enim Vos debitae fidei, & obsequio erga Deum , SEcclesiam non defuturos, nec passuros esse tanto famae , ac existimationis , praesertim vero spiritualis salutis vestrae dispendio,quidquam a Vobis hac o casione eX torqueri, quod pietati, ac religioni usquequaque non consentiat. Quod ut perficere Valeatis, authorem honi consilii Deum optimum Maxi
132쪽
ΕpisTOLAE, ET BREVIA SELECTIORA. 23mum precari non omittemus, ut spiritum intellectus, ct sortitudinis in mentibus vestris confirmet, & augeat, ct in hunc scopum Apostolicam Benedictionem Nobilitatibus Vestris peramanter impertimur. Datum Romae &c. die I . Januarii ITO8. Sc.
Dilectis Filiis, ordini Equestri Regni Polonis.. CL ΕΜΕ NS P. P. XI.
Ilecti Filii, salutem Sc. Quod curas, ac cogitationes nostras, quaen in hoc perturbatissimo universae Christianae Reipublicae statu undiu in que evocantur, ad Regnum istud potissimum convertamus, facit, ut quidem magnitudo nostrae erga Vos charitatis, de salute, ct tranquillitate vestra impense solicitae, ita in primis Zelus, quo urimur. metuentes, ne tot minae, ac conatus, tot insidiae, quae in dies magis isthic invalescere dicuntur, eo demum pertingant, quo sorte collimant: ne scilicet Catholicae Religioni, quae in primis appeti Videtur, grave aliquod vuInus hoc tempore infligatur . Quod etsi nullo modo metuendum esset,strenua virtute vestra superstite quis enim existimet desiisse veterem pietatem inclytae vestrae Nationis, cui nihil unquam prius fuit, quam n8 1 Dei, S Romanae Ecclesiae cultu, ct ne a debita erga hanc Sanctam Sedem obedientia, vel minimum abduceretur Quia tλ-men ad retundendos, elidendosque tantos impetus non vulgari constantia opus est, nec minori sortasse solertia ad detegenda pericula, quae sub speciosis promissis , vanisque pollicitationibus detrimentum animae nullo sane modo repensuris Vobis parantur, facere non possumus, quin pro nostrojure, ae Os ficio Vos commoneamus, ac hortemur, ut quales Vos esse decet, hoc est O thodoxae Fidei synceros Asthclas , ec strenuos , ubi res exposcat, invictosque Assertores, tales Vos exhibeatis occasione Comitiorum, quae isthic proximhhabenda dicuntur, nec Patiamini augeri Achatolicorum partes Jacturis, ac veluti Spoliis Romanae Ecclesiae, quod enim gravissima labe animas vestras inficeret, id etiam magnam, ac perpetuam nomini vestro conflaret invidiam, si nimirnm Dei, & Religionis causam, Vel metu attriti, vel spe humanarum rerum illecti foede proderetis. Operae autem pretium esse duximus Paterni nostri animi sensus Vobis denunciare, ut quoniam pro certo habemus non defuturos isthic homines male animatos, sui similium, hoc est Haereticorum potentia fretos, qui multa hoc tempore eXtorquere, tam suis confovendis erroribus opportuna, quam Catholicae Veritati incommoda, ac injuriosa, contendant , Vos it1 consistatis, ut qui eX adverso sunt, intelligant cetera a Vobis auferri posse. Religionem 1 cordibus vestris avelli non posse. Quod ut feliciter contingat, Apostolicam Benedictionem Vobis, Dilecti Filii, peramanter impertimur. Datum Romae Sc. die Iq. Januarii ITo8. Sc.
134쪽
EpisTOLAE, ET BREVIA SELECTIORA . AES leveci, laserma, e invariabile risOIuZione, in cui fiamo divendicare gloutraret della Chiesa con quelle armi, che Dio ci ha posto nelle mani, assinchepentino bene a cassi toro, e con impedire tali oltraggi, procurino di schivare quel reterna malediZione , che in evento contrario con tutia i autorita datacida Dio Νoi gl'intimi amo . Troppo grande sarebbe illoro ardire, se controla piissima mente della Maesta deli 'Imperatore si avanet assero ad abusarsi delsuo nome per distia de' propri eccessi a si accrescerebbe, non si sculare e it iloro reato, se olire te offese falle a Dio. & allaChiela, ne aggiungessero una si grave alia fama, ed alia conscienZa di chi tanto si pregia dei nome di Αv- vocato, e Di sensore detristesta Chiesa. Per altro sappiamo, che troppo ci ri- putaressimo selici, se per disendere l'immunita, e la liberta della Chiesa. DL 1imo degni d'incontrar traVagli, e di sostri re dilastri Ii maggiori, che possino mat imaginarsi: Nihil horum mereor, nec facio animam meam pretiostorem, quam me: Torniamo a dire, troppo laressimo fortunati, e per verita ci parerebbeesser simili a quei primi Disce poli di Christo , quali ibant gaudentes d conspectu Concilii, quoniam digni habiti suntpro nomine Iesu contumeliam pati. Iddio ci aD sistera. Iddio ci di fendera , o per dir meglio , disenderi non la nostra, ma lasua causa . Per quanto stano gravi li nostri demeriti, Ia Chiesa E innocente , ei senga colpa; I'autorita della S. Sede e sempre t 'istessa, esempre illibata. Linostri peccati non diminuistono punio quella potesta di legare , e di sciorre,
i che fu data da Christo a S. Pietro, e che in indigno haerede non deficit. V. S. chelia tutio quel Zelo, che conviene at suo Sacro carattere, e che hsernita dituita quella Virtu, che e propria deli 'Abito, di cui Ella e degnamente rivestinta, sapr1 ben diligentemente, e vogliamo anco sperare, frutiolamente sodi S- fare alia commissione, che te di amo, senga che Not pisi iungamente ei disson-diamo . Attendendone pero Ii riscontri col sollectio ritorno dei Corriero, chelespediamo, per indi regolare te nostre ulteriori ri iugioni, porgiamo fratanto incessanti premi e re at Signore sopra it suo Sacro Altare, replicandogliptu, e piu Volte ben di cuore: Parce Domine, parce Topulo tuo, o ne des haered talem tuam in opprobrium t e diamo a V. S. con tutia la pleneZZa dei nostro aD setto I' Apostolica Benedigione . Datum Romae apud S. Petrum die Is. Januarii IIo8. Pontificatus Nostri Anno OctaVO.
Agit de reprobatisne Constitutionis, seu Ordinationis ampliatimae d Duce Lotharim 'giae promulgatae, ae Illi modum significat , quo ed in re or Pontificiis Cotis satisfacere , o partes Mi incumbentes implere posse.
DIlecte Fili, Nobilis Vir, salutem Sc. Certi nulla Nos syncerae, ac Paternae charitatis ossicia erga Nobilitatem Tuam ullo umquam te pore praetermisisse, atque id unum maxime curasse, ut nihil eorum, quae Te scire oporteret , praesertim quoad Codicis sub tuo nomine dudum editi abrogationem, nec non ad alia, quae inde emerserant, Tibi incomper-
135쪽
tum esset, fatemur substitisse, cum in postremis tuis literis perlegimus inopinatum Tibi accidisse, quod in Decreto sub finem Anni proxime elapsi a Cungregatione S. R. E. Cardinalium Inquisitorum Generalium Sancti Ossicii
nuncupata emanato, typisque edito, inter ceteros libros tum prohibitos, atque damnatos recenseatur Constitutio, seu, ut scribitur, ordinatio ampli, tiVR. quae sub tuo item nomine usque de anno millesimo septingentesimo qui to Prodierat. Probe enim tenemus Nos ad literas, quas Tu ea Occasione, una cum exemplo ejusdem ordinationis, ad Νos perferri curaveras, nostris in mmili serma Brevis die vigesima nona Julii millesimi septingentesimi quartid iis ad Te literis rescripsisse: commendari quidem a Nobis uberes filialis
tuae devotionis significationes . illasque a Nobis accipi, tamquam argume tum eorum, quae a Te expectabamus, sed tamen horum nihil hactenus praestitum esse ea ordinatione, qua confirmari potius prima a Nobis reprobata, quam emendari videbatur, ac propterea Ordinationem illam tum quidem editam fore procul dubio eidem, qua priores, censurae obnoxiam. Atque id postmodum evenit, cum vulgatum est idem Decretum, cujus publicatio eat nus dilata fuit, quatenus praefata Congregatio Sancti Officii, consueto more retento, Iatum de singulis libris, qui in dies prodeunt, Judicium tum demum
Proseri, cum eos, quos damnandos censuit, uno, eodemque Decreto nominatim comprehensos interdictos esse publice denunciat: id quod in hoc Decreto , sicut in anteactis, servatum esse, si tempora, quibus excusi sunt, conferantur . facile intelligitur. Quae cum ita sint, ct novi nihil peractum sit, nedum aequo animo ea in re esse debet Nobilitas Tua, sed sane parato ad faciem dum satis tum votis nostris, tum partibus, quae Tibi ipsi incumbunt. Quo vero id commode, ct accurate perficere possis, habeas, oportet, prae oculis alias nostras die decima sexta mensis Junii anni millesimi septingentesimi sexti ad Te pari formiter conscriptas literas, quibus si per omnia conformari sategeris, rem totam recte conficies. Nos sanh in summa eXpectatione sumus, ut contenta in eis eXecutioni quamprimum demandentur, quemadmodum
1 Te factum iri non semel tuo nomine certo Nobis est affirmatum, sed adhuc
quidem ea spe detenti, nihil tam cupimus, quam ut abrupta omni mora tuam fidem liberes, nostramque simul, ac tuam conscientiam exoneres. Quae
omniae tribui a Te volumus singulari nostrae in Te charitati. quae Nos 'de re bus, quae ad tuae pietatis, tuique in Ecclesiam, θ in Apostolicam Sedem cui tus, ac studii commendationem pertinent, facit esse omnino solicitos Ani mum vero hunc in Te nostrum nulla non occasione testatum facere curabimus Nobilitati Tua , cui Apostolicam Benedictionem peramanter impertimur.
136쪽
EPISTOLAE, ET BREVIA SE LECTIORA.
Cum Electore Taurino mehementer expostulat de multis, quae a Consilio ab Eo in Ciamitate Dufidor ensi insitum adversus Immunitatem Ecclesiasticam, cor Apost istam auctoritatem attentabantur; or ab eodem Electore enixe flagitat emi, ut praefatum Consilium ab attingendis Ecclesiasticis, ac spiritualibus rebus perpetuo in posterum absineat, ae insuper lissa Ecclesiae rara debita reparatione sarciantur.
Dilecto Filio, Nobili Viro, Joanni V vilhelmo, Duci Neoburgi, Comiti Palatino Rheni, S. R. I. Principi Electori.
DIlecte Fili, Nobilis Vir, salutem Sc. Grave prosecto, ac peracerbum
Nobis accidit non incertis Testimoniis admoneri, quod in Ditione Bergensi, ac Iuliacensi. atque in aliis istis partibus per Administros
Nobilitatis Tuae, nec non per Consilium, quod nomine quidem Ecclesiasticum, sed Secularibus Viris pro majori parte resertum nonnullis ab hinc annis in Civitate tua Dusseldorpiensi institutum fuit, multa in dies admittantur , quae magnopere perturbant, ac graviter laedunt libertatem, Jurisdictionem, ac Immunitatem Ecclesiasticam, nec non Episcopali ordini in Coloniensi, ac Leodiensi Dioecesibus damnum, ac praejudicium afferunt non toleramdum . Rati autem Te, a quo aequitatem, ac pietatem summopere, ut Par est, diligi novimus, moleste laturum graVamina, quae Te, ut arbitramur, non satis conscio, dignitati, ac Iuribus Ecclesiae inseruntur, Paternae charitatis, qua Te peculiari modo prosequimur, esse duximus Nobilitatem Tuam de his
admonere, ut tot scandala, quae inter Fideles deterrimi exempli sunt, tua authoritate tollantur. Atque, ut nonnulla eorum attingamus , fertur inter cetera quamplures Ecclesiasticas illarum partium Personas in Jus vocari coram Iudicibus mere laicis, cogique eos adire sub mulctis pecuniariis, S interceptione proventuum, ipsas etiam personas , ct bona Ecclesiae ab exsolvendis oneribus passim impositis nequaquam eXimi, quinimo ad exactiones urgendas , censuum , ac reddituum descriptionem in publicas tabulas reserendam ab Ecclesiasticis requiri, aut potius eXtorqueri. Ajunt praeterea memoratum Consilium arrogare sibi potestatem cognoscendi de causis Ecclesiasticis spiritualibus, atque etiam Beneficialibus, itaui quandoque contigerit Apostolica authoritate Provisos a suis Executoribus ab inita expediti judicii via ad Consilium praedictum pertrahi, ac fatigari: imo etiam idem Consilium usurpare potestatem procedendi adVersiis quoscumque Regulares, S eXemptos , interdicta illis appellatione, ct animadverso acriter in eos, qui se ab hujusmodi Judicio, ac mandatis subduxerint, atque ad legitimamJudicis ordinarii authoritatem confugerint; Vindicare sibi insuper hoc Consilium Ius visitandi Ecclesias, corrigendi excessus, constituendi Laicos Commissarios ad inquirendas Ecclesiasticae Administrationis rationes, Jus etiam subsiciendi noVo eXamini eos, quos Dioecesana Synodus, praevia debita censura, idoneos esse ad curam animarum dijudicaverati Ad haec tribui per ipsum Decanisi ruralibus facultates, quas constat nonnisi authoritate Episcopali concedi posse, quibus illi freti audent multa attentare Ecclesiasticae, ac Pastoralis Juri L
138쪽
EPIs ΤοLAE, ET BREVIA SELECTIORA. 629voglimo es Ier rei di aver tacciuto in si graVe bisogno di partare. Confidiamo, che Ella hen conoscera 1'attenetione, che Not in fodissere 1 questo nostro obligo abhiamo verso di Lei, strivendole sopra di cio segretamente la presente lettera di nostro pugno. ii di cui tenore non 8 noto, che a Noi seli, & a Lei. Sappia pero, che quando Ella non adoperi con vigore quei rimedii, che convengono alii di sordini accennati,nel giorno detruniversale giudietio sara noto ii presente seglio a tutio it Μondo, e servira di grande accusa contro di Lei. Il suo etelo, e Ia sua pieta ci libera da si gran timore, facendoci sperare . chedat canto suo in tempi si calamitosi vorra procurare di placare, non maggio mente irritare I'ira divina. Sopra tutio Ella procuri cli toglier I'ogio, che hl'origine d'ogni male, introduca Accademi e di essercivi Cavallereschi, di Mattematica, di Armi, di Nautica, e altro, che possa convenire at loro Istituto; promuova, e favorisca. chi vi si portara hene, in una parota castighichi Vive male, e premit chi vive bene. Not intanto pregaremo incessante- mente Iddio, chele assista con Ia sua graetia, accio pota hen sodissere at debito petantissimo dei suo Grado . E con tutia la plenezga dei nostro Paterno ametto te di amo I'Apostolica Benedigione. Datum Romae &c. die Μ. Januarii 17O8. Sc.
Accepta notitia gramis standali, quo Populus mendi ferebatur ex inhone a Uita 'α- fidis cujusdam Trouinciae, Archiepiseopo illarum partium graτtur injungit, atque praescribit, quomodo segerere debeat, ubi praedicta notitia veritate nitatur.
Venerabili Fratri, Archiepiscopo N. N. CLEΜENS P. P. XI.
V Enerabilis Frater, salutem Sc. Venendoci rappresentato, che congrave scandalo di colesto Popolo Ν. N. abbia frequente. e domestica pratica con una giovine Cantarina condolia da lui in coteste parti, quando vi si porto ad essercitare Ia carica di N. N. , abbiamo prela la ri-solugione di strivervi la presente lettera di nostro pugno, per sapere da Volaccertatamente, se cio lassista, o no. Quando non fossista, ne ringragiaremo Id-dio, senZa piu pariarne. Se pol lassistesse, o avete gia adempite que ille parti, che in tal caso conventuano at vostro Ministero per rimovere lo scandalo, ono. Se te avete adempite, ol'avete fatio con stulto, o no i se l'avete adempute, e adempite con frutio, similmente ne benediremo it Signore. elodaremoti vostro gelo. Se pol non l'avete adempite con stulto, ii cne molio ci dispia- cerebbe, o non ravete adempite in alcuna mani era, it che infinitamente, emolio pili ci dolerebbe: neli'uno, e netraltro caso v'ingiungiamo ei sedissere seneta maggior indugio alle Vostre obligaZioni, partando, e operando con quelzelo, cherichiede u Vostro carattere. Ricordatevi, che ii sangue di quelli, che I'istesso Dio ha consegnati alla vostra cura, sara richiesto dalle vostre mani . Daieci conto di quei,che averete operato, mentre Νoi pregando Iddio,thevi assista colla sua gragia, assinchh pomate stultuosamente esseguire ii vostro Pastorale Ministero, vi dimo con tutio 1'affetio l'Apostolica Benedietione. Datum Romae ctc. die V. Januarii IIo8. Sc.
139쪽
Episcopum Curiensem excitat ad renue ob endum conatibus Haereticorum, qui eripere Catholicis, sibique attribuere moliebantur administrationem duorum Hspia talium in ilia Diores existentium, eumque ad propugnandas Sacerdotali consam tia rum Eccle sicae Immunitatis, tum orthodoxae Fidei rationes hortatur.
Venerabili Fratri, Episcopo Curiensi. CL ΕΜ ENS P. P. XI.
V Enerabilis Frater, salutem&c. De timore in dolorem nunc demum
traducti, ac jam persentientes initia eorum malorum, de quorum imminenti periculo Fraternitatem Tuam paulo ante monuimus, cogimur iterum majori solicitudine eamdem interpellare, & obtestari, ut Fb dei Catholicae indemnitati adversus molimina Haereticorum tam necessario
tempore sedulo prospiciat. Quod enim Magistratus laici, iique Acatholici sub gravibus poenis ut contigiste audivimus) non ita pridem injunXerint Symdicis oppidi Plurii, quibus constat ab Ordinario loci demandatam fuisse curam Hospitalis Sancti Cassiani in commodum pauperum fidelium ibi dudum erecti, ut sibi quamprimum extraderent omnia,& singula documenta ad idem Hospitale spectantia, quod sorte jam factum est, non alio collimare Videtur, quam in scopum subtrahendi perpetuo Catholicis, & Ecclesiasticae authoritati locum ipsum cum omnibus ejus Juribus, ac pertinentiis; ct quam vis id per se grave, ct intolerandum sit, Sab omni prorsus Justitia, ac ratione alienum, proborum tamen omnium judicio timendum est, ne qui haec a tentare praesumpserunt, multo longius sua prava consilia producant, ac ne meditentur tum praefatum Hospitala Plurii, tum aliud extans Clavennae, pro
quo similia mandata direXerunt, attribuere, & adjudicare in perpetuum Sectariis suis, ut ita Haeretici sedem figant, suisque damnatis exercitiis libere vacent in illis ipsis partibus, in quibus consi stere ex vi tractatus cum Mediolanensibus pridem initi expresse prohibentur. Quae si ipsis ex sententia contingant , quis non ideat latum ipsis apertum iri campum tum ad ea loca, tum adfinitima veneno suae praVitatis inficienda cum perenni injuria, ac irreparabili detrimento Catholicae Religionis i ΝOs itaque versantes animo hanc curam, quae sanh praecipua est inter multiplices, ac permolestas, quibus in dies magis oneramur, ac prope obruimur, spem penh unicam, post Deum, imo cum Deo in tua virtute sitam esse videmus; sere enim credimus, quod Te pro summo loco, quem inter Catholicos tenes, S proauthoritate, qua apud omnes Magistratus praestas, eXcubante, S obsistere parato, Novatores nihil suis nefariis conatibus emciant. nihil evincant; non enim is es, qui eorum fraudulentis, sive etiam minacibus Verbis decipi, aut flecti, neque ullis dissicultatibus a, sterreri possis, quominus impendentia pericula avertas, & si quid hactenus
per eos actum est, rescindi cures, & obtineas, instructus, ct munitus gelo Divini honoris, eo scilicet armorum genere, quo dentes Peccatorum conterumtur . S confringuntur molae Leonum. Age propterea, Venerabilis Frater, Senitere, ne in Ecclesiasticis Iuribus, ac rationibus primo impetitis, Catholicae Religionis salus, & integritas mox oppugnanda periclitetur: non enim eXi guam Tibi laudem apud pios, ct aequos rerum aestimatores, nec Vulgare me
140쪽
ritum. aut interiturum praemium apud Deum comparabis. Nos interim ejus Tibi salutare praesidium assiduis nostris precibus conciliare non omittemus . Et Fraternitati Tuae Apostolicam Benedictionem peramanter impertimur . Datum Romae apud Sanctum Petrum S . die Σ8. Januarii IIo8. &c.
Declarat per quodcumque Indultum, quia Electori Palatim eo ederet,exigendi Sub statum d Clera Puliacens, cor Bergensi, nullum inferre melle praejudicium raribus utriusque partis . Ipsum deinde Electorem requirit, ut rationes, o documenta hue facientia ad Sanctitatem Suam Verri curet, quae illa, acsimul rara pro parte cieri deducenda d Viris doctriud, o integritate praestantibus sedisio expendi mam dabit, ut res tota demum, prout aequitas postulabit, abfohatur
Dilecto Filio, Nobili Viro, Ioanni Vvilhelmo Duci Neoburgi,
Comiti Palatino Rheni, S. R.I. Principi Electori.
DIlecte Fili,Nobilis Vir, salutem &t. Ut praestantiam Pontificiae nostrae
charitatis semper magis explicemus Nobilitati Tuae, nullo modo gravati sumus ea audire, quae tuo nomine Nobis fuse exposita fuerunt circa assertum Jus quoddam reale immemorabili, ut dicitur, consuetudine inductum, atque ad Te successione transmissum . per quod sas Tibi esse dicitur exigere in Ducatu duliacensi , ac Bergensi a quibuscumque personis, vel etiam Ecclesiasticis, certa quaedam onera, quae olim quidem in usum Μilitiae Dominis servitute pendi solita, nunc temporis numerata pecunia deberi, ct exolvenda else dicuntur, quod tamen assertum Jus Tibi e converso a Clero acriter controversum esse similiter assirmatur. Quin imo requisiti, ut placeret Nobis declarare nolle Nos per quodcumque Indultum, quod pro Subsidio ab eodem Clero Tui favore exigendo a Nobis Tibi concedi contigerit, hujusmodi Juri, si modo Tibi competit, ullum praejudicium inferre, amori in
nostro consentaneum , nec ab aequitate alienum esse existimavimus eidem
petitioni assentiri, atque hisce nostris Tibi denunciare Nos omnia dura ad Te, & ad Clerum sorte in hac causa spectantia in statu, S terminis, in quibus
reperiuntur, illaesa, Sintegra relinquere, ita ut praelato Indulto nullo modo ipsis derogatum esse intelligatur. Verum hoc Vicissim pro jure nostro a Te r quirimus , ut ratione S, ct documenta huc facientia coram Nobis quam primum deduci mandes. Νos enim ea Omnia Viris integritate , ct doctrina praestantibus ex ordine Ecclesiastico delectis expendenda demandabimus, ut rationiul hus itidem, quae pro parte ipsius Cleri afferentur, perpensis nullo Ecclesiastucae libertatis detrimento, accitra Tui ipsius praejudicium, res tota demum, prout aequitas postulabit. absolvatur ; Et Nobilitati Tuae Apostolicam Benedictionem peramanter impertimur. Datum Romae apud S. Petrum &c. die JO.l l Januarii i7o8. Pontificatus Nostri Anno VIII.