장음표시 사용
121쪽
eodem Pontifice accersiti fuerant , interesse, iniunt:
Nos eluti membra propria per Imperatoris sancti imas literas ac cesiuistis. Et inferius Propterea quod Constantinopoli mandatolii crarum superiore anno a vestra Fieturentia Ilo Ilioncilium Aqui- Iiens ad sancti bimum Theodositum Imperatorem iussariιm , ad iter duntaxat Constantinopolim que faciendum, nos praeparauimus, atque de hoc uno Concilio celebrando consensum Episcoporum, qui rovinciis manserant, ' na nobiscum attulimus. Iccirco ncq e or giore itinere opus esse expediabamus, neque de ullo alio omnino ante acceperamus , quam Constantinopoli in unum conuentri esset.
Haec apud Theodori tum , quibus similia verba habentur in exemplaribus Conciliorum. Itaque videmus, quam plane fateantur Patres , Ecclesiam Romanam caput es e, caeteras vero Ecclesias capitis istius membra. Item Concilium Constantinopolitanti in auctoritate Porificis Romani coactum fuisse. Quae tamen cum sic haheant , in codem ipso libello paulo inserius longissima naentio fit dicti Canonis sexti Nicaeni, in quo versamur, S eius sententia comprobatur. Si ergo illius Canonis sententiam probant illi ipsi , qui Romanae Ecclesiae viai- iter salem curam Ecclesiarum paulo ante tribuerant,tantumque detulerant iam aperte sequitur, nihil contra hanc Romanae Ecclesiae praerogatiuam in dicto Canone contineri alias contraria prorsus inter se se,&repugnantia omnino approbarent Patres. Quod etiam Sc
Damasus his Orientalibus Patribus rescribens non py
minus ostendit, cum ait: Quod ulra bulla d bitam Sc ii reel. lib., Apostolicae reuerentiam tribuit fili: bonoratis imi 'obis ipsis quo cap. i. que maximo honori est. in tametsi in sancta Ecclesia, in quas Dictus
Apostolus sedens nos docuit, quo pacto illius gubernacula, quae suscepimus, trucianda sint, nobis primae partes deseruntur , tamen conlitemur nos illo dignitatis gradu longe inferiores esse. Et idem in fiati Aecordamini sedulo tum iaci ab Apostolis traditae, tum huius Ῥel maxime , quae e , a sinctis Patribus in Concilii Nicaeno scriptis prodi- iaci in eaque irine gradum c clites immobiles per Plute.
En , utraque pars Primatu Ecclesiae Romanae concedit, in a utraque
122쪽
Utraque Concilium Nicaenum citat utraque obseruaris dum proponit. Quomodo ergo tot iam ouιαι ut iterum
tepetam component isti, nisi concedant Concilio Nicae .lio non solum Apostolicae huius Sed is Principatum non destrui, verum etiam astrui , decerni agnosci ξAdde Nicaenos Canones ad Chalcedonense Conci litim ex Romanae Ecclesiae scrinij a Pascha sino Leonis Romani Pontificis Legato delatos fuis. In Graecia cnim iam non extabant Concilia, ut quae in Ecclesijs co
cremata fuerant ab Arianis sicut caetera omnia sacra rum scripturarum volumina it Athanasius auctor est
in epistola ad ubique orthodoxos, Mad Romaraum POIatificem de his Canonibus agens uia inquit perfectata non imitosa mae extam, erc. Qi is ergo sanae mentis credat ab urbe Romς Chalcedone eum Canonem debuisse mitti,in quo tantum Sedis Romana Primatus Mauctoritas imminuebatur plenique ut in re notissima profugio non sim Concilii Nicaeni decreto,causarum omnium Ecclesiasticarum appellationem Romano Pontifici competere, non solum X anone trigesimo,quem citauimus, constat; verum: hoc idem concilium Ni
caenum secuti decreuerunt Patres in Concilio Cartha et Tom. j. Co ginensisse Xto,Vt patet in Commonitorio 'osimi Epiacit .fo.s61 scopi ad Faustinum Episcopum aegatum Romanae
clesiae &ad Philippii Aselliam presbyteros. Quod
Episeorii, itiam resertur Iulio Romano Pontifice in epistola ad accussitus Episcopos Orientales, ut ex his omnibus omnis prorsus dubitandi ratio tot hi tui, verissimusque appareat praedicti Canonis sexti sensus. Iam vero ex secundo Concilio magno, quod Constantinopoli coaestu est, Romani Pontificis auctoritatem probari in his, quae de Nicaeno dicta sunt, aperte coonouimus. Quod Me epist ad Damasium apud Theodo- ritum lib. I. histoxap.9 S his, quae habentur in illius
123쪽
Concili actis,expresse apparet De tertio vero Ephesino, quod ad condemnationem Nestori habit tim est , ita narrat Euagri iis Epistola inquit Saticii simi P.umno 1 Lib. 1. 1
priae collegae elotini Episcopi Ecclesiae lamo necessari compul sto, Ecclas, se que ion sine crebris lacrγmis , ad hanc eueram sentent in contra Jp eum pronunciandam Venimus. Idem probant Cyrilli, Synodi Alexandrinae verba in epillota ad Neitorium : Tom. j. CoQuod si hoc inquiunt religio tua facere illiιlerit iuxta dila Ephes. iionem sit cris praefinitam recisivit, o reuerendi imi consacerdoti nostri Romanae Ecclesiiae Praesulis Caele uini, scias te nullam sortem ha
bere nobiscum, nc locum aut colloquium cum De Sacerdotibus er
Episcopis obtinere. Idem docent Arcadi Apostolicae Sed is Leoati in eodem Concilio verba , Calc in Sancti mi taberi uepae inquit beati imitque Apostolicae Sedis Episcopi, qui os suae, S apud Petariosque sententiae executores constituit, decretum amplex agnosci 'nu. florium Episcopali dignit He iuste exutum, eundemque tam ab Apostolicae Sedis communione, quam ab omniurn Sacerdotum consortio prorsus alienum esse censendum. Ad haec,vices suas Caedestinus in Nestori scausa Cyrillo commisit illius enim
ut diximus errorum occasione Synodus illa congregata fuit vi docemur in epistola ' eiusdem Caelestini ad or Iom. t. e. dinem Ecclesiasticum Constantinopolitanum. Ipsi E ei phesini Patres a Romano Pontifice e Xquirunt, cum Nestorio ne comunicari liceret, an secus, auctore Cyrill Tom. i. e. in epist ad Caelestinum ijdem Ioannis Antiochen cat apud s. vltimam definitionem Pontifici Romano reseruant, 'citan. Vt ipsi testantur in epistola si ad Caelest inti. Denique si 'o m. i.
quae extant illius Concilisacta legeris, nihil manis Pμβ
stius probari concedes, quam omnia , quae inibi facta sunt auctoritatem huius Romanae Sed is proclamare, latiusque nomine S decreto cuncta constituta ironuntiata suisse . Scio, illos exemplaribus Conciliorum, quibus Catholica utitur Ecclesia, nullam fidem habe res Verum profecto abluidum esset , quas sciliatis cer tissimas velitatis probationco, propter manifesta milialor uln
124쪽
Ioram vastitiem omittere. Si tamen historiae fidem qum rant, apud Scriptores Omnes hoc ipsum frequentissi-nuina inuenient. Quae enim hactenus retuli, docent Euag. lib., cap.6.SOcrat. 7.cap. 34-Tripar.Cassiodori 12. cap. 3. In Nicephoro autem insignis extat locus Ecclesiast. Histo. lib. I .c. 3 . in lix Verba Caelestinus Romae iscopus propter nai ramori pericula ipse Synodo adesse detreflavit: Ad Cyrillum tamen, ut locum suum ibi obtineret scripsit. Ex ouo tempore fama est 3ibram illismc Papa appellationem, atque' sorbis,niuersi In ex appellaretur, accepisse. Quid, o o, clarius
d expressus pro sancta huius Romanae edi Primatu, S potestate adferri potest 'a qua vel sola Cyrillo commissa delegatio,illum o tantisque priuileg ijs dc Draerogatiuis muniuit. Quartum Concilium magnum Chalcedonense satis superque docet Romani Pontificis Prima luci Leonem
Act. r. i.3. enim tunc Pontificem millies vocant Patres uniuersalis Ecclesia Pontificem passim illi obedientiam exhi-ho 3 bent sede illi, aiunt Apostolisa Sedes Yeviam praestitit de bis, quae ibi non oluntario ab eis gesta sunt illos intelligunt, qui Eutychen in communionem admiserant Bri
Ienui permanserunt obediensessancti imo Archiepiscopo Leoni, πomnifancto crvniuersali ConciIio. Et in epistola ad Leonem,
vineae Dominicae, id est Ecclesia uniuersalis curam traditam esse profitetur. In eade sancta Synodo Pontificis Romani Legati semper praesunt, semper subscribunt inquit Episcopus vice domin mei bea-
iis imi atque Apostolici uniuersalis Ecclesiae Papae urbis simae eo. in Synodo p sitiens, flatui, censu subscripsi. I c. Denique cum Episcopi suprasexcentos ibi conuenerint, solo Romani ontificis decreto conuocatos fuisse docuit Gelasius
quod quidem satis etiam indicant omnes illi libelli, uia diuersis offeruntur in quibus Leonis reperitur prima&praecipua in inscriptionibus mentio, Theodori vide licet
125쪽
sicet Diaconi, Ischirionis Draconi, Athanasi presbyteri, Sophroni j Chri uani. Confirmant hoc non minus eiusdem beati Papae Leonis ' pii tota seria omnς ad c biicit Eutychen, ad Flauianum Constantinopoli anum Ar Eo i ,3 i. chiepiscopum, ad Faustum presbyterum, ad Theodo. sum Imperatorem, ad Pulcher iam A ad Marcianum A. ad Leonem A primum, ad Synodum Chalcedonensem In quibus Etsi hychen damnat, Concilium indicit, suos Legatos in eo praesides futuros indicat, ad co-oendum Concilium auctoritatem praestat, sormam denique Concili praescribit. Horum autem rescriptarcpistolae omnes cum ab hac sententia minime distentiant, operaepretium cst illius verba in primis reser re,
quae legitur ciusdem Flauian ' Archiepiscopi Con
stantinopolitani ad Leonem ait enim : Commotus ita que
iii i sibime Pater iri bis omnibus, quae ab eo praesumpta sunt, se qua D nlos , T lusim iis imam Ecclesiiam facta sunt, atque iunt. pro com sueta diluci fiducialiter age , secundum quod cerdotio competit propriam e fretem com)munem causam, er sanctarum Ecclesitarum si pti iam simul dcce cre damnationem aduersus eum regu iriter faciam 4 per propria scripta d gnare, confortare autem σιν , i, ochriri dedi mi Imperatoris nostri idem Causi enim eget solummodo celli oboratos defensione, qua debeatis coiisensu proprio ad tranquillitatem si pacem cunicta perdMcere. Sic enim haert is quae surrexit e turbae, quae propic e in fidi sint facillime destrueη-iur, Deo cooperant , per Vser i s cra simas iteras. Illa quo
hue epistola, luge Xtat eodem tempore, 3 haereseon causa scripta Romae a Valentiniano Placidia Tudo , ia . . . ad Theodosium Imperatorem,potesta-iemi principatum huius fac rosa iaci. Romanae edis meridie splendidius docet D emus aiunt cum omni
emoritenti deuotione fidem discndcre, re diPitatem propriaeveneruii sui, beato Petro intemeratam N, Osiris temporibus conseruare, Θuatenus Beatissimus eman Cluti itis Episcopus cui principatum acerdotii super omnes antiquitas contulit, ocum habeat, ac lac Ita-
126쪽
0 pland cofirmatur ex cephoro in illitis sectili Historia qui de Chalcedone si hoc Concilio agens ait Leo I manu Episcopus primus Chati dori si Sy dicomprobatam eleelioriem, utque consecrationcm Timotbei Aleaeandrinam Ecclesiana Protherio adluic vivente iniustu occupantis illegiti mam improbauit, cuius epistolam Leo Imperator Timotheo Aerulo per Silentiarium, it et c.
Qii inta Synodo praesens praesuit igilius si Zonarae in credimus, cuius verba sunt: Sub hoc Menna scilicet)quintum Concilium est coactum 6s sanctorum Patrum, quor mPrinceps fuit Vigilius Tapa Romanus . Qi iod si cum Euagrio ' ab suisse Vigilium magis probemus, S per Romanae Sedis Legatos Concilium celebratum, aut i ilium Constantinopoli agentem, Concilio non adfuis , illius vero decreta comprobasse, ut placuit Photio; excitis nihilominus tum actis, tum ex Historicis omnibus facile collat summa,& maxima auctoritas, Primatus, &potestas Romanorum Pontificum Agapeti, Siluer ij, S Vigil ij, qui eo tempore sederunt immo cum occasione errorum Antimi Constantinopolitant,antea Trapezuntij Episcopi, Concilium hoc quintum coactum fuisse doceant Euagrius, Cedrentis,Zonaras, Historici omnes, auctor est Nicephorus ' undem Antimum ab Aoa peto veteris Roma Hierarcha sui sta antea Constantii poli damnatum, S Episcopali dignitate exutum. Qtio factum est,ut adiuriis solum sententiae iustissimae, a co- petenti Iudice prolatae approbationem. consequenter enim aliorum haereses damnantur,quarum omnium caput erat Antuariis Constantinopoli conuenerint dicti Patres,ut patet ccepistola Iustuaiani ad Mennam, Men. qad Petrum Hierosolymitanum, Mariani mona chorum Hierosolymitanorum Montis Sinai, S secunde Syriae ad Iustinianum, ad Agapctum, Orientali una Episcoporum ad eundem, S demum ex illius Conci, Ji actis omnibus. Itaque ut unicum testimonium adducam,
127쪽
adlucam,per Mennam Patriarcham, concili praesidem actiones . ita conclamarunt Patres Apostolicam
Sedem I Omanam sequimur, c obedimus, te is sus comm calores babemus, I condemnatos ab ipsa, T eos condemnamus,s c.
Iam ut reliqua celerius percurramus illa omnia,quq sextam Synodum praecesserunt sub Agathone Romano Pontifice, huius lacra Sc dis Primatum satis expresse attestantur. Primi et enim semper iii,scribunt tanquam Concilii praesides,Legati Apostolicae urbis antiquae Romae. Constantinus Imperator eius nominis Quartus, cuius tempore hoc Concilium congregatum fuit, ad Do-num,seu Agathonem illo demortuo, epistolam dirigit, qua illius auctoritatem ad cog regationem Conciliiimpense efflagitat. Idem constat ex epistola Iustiniani Secundi ad Ioannem V Romanum Pontificem. Idem ex Leonis Romani Pontificis literis ad Constantinum Iinperatorem. Qiiod autem e Trullanis Canonibus aduersus Ecclesiam Rom anam commentatur isti ,.quam absurdum sit, doctissura viri satis superque demonstrarunt, Humbertus videlicet Cardinalis, Apostolicae Sedis sub Leone IX. Legatust, Anastasius Bibliotheca
rius, esuper Doctor Turrianus Societate Iesu arre licorum ριας; oc aeternus adnotat etiam Surius secun dotomo Conciliorum pagina o 37. noua additio in cap. 6 distinctione de cuia a sexta, verbo, habeo librum, apud Gratianum Septima Synodus scaena,actione secunda,Hadrian 1
ad Tharasium epistolam comprobat, in qua sic habetur.
Cuius Sedes per totum terrarum orbem Primatum obtinens lucet, Omaniumque Ecclesiarum Dei caput exsit ηde s ipse diuus Petrus stolus, Dei iussu Eccle iam pascens,nil omnino praetermisit Iedvbicunque principatum obtinuit, Tobtinet, Ic Haec autem omnia
sic in serius admisit sancta Synodus: niuersa Iano IaSγnodus
Octava oecumenica Synodus trecentorum Epit co- porum
128쪽
porum nil mero congregata qtKae exiito Pliotio Constantinopolitanae Sed is inhias ,re, gnati tim restitii ithaci iO- ne prima a Donato rite phano Episcopis , S: Marino Diacono, Adriani Secundi Romani Pontificis Legatis, literas exegit , quibus ut verba referam notam faceret potestatem suam, ut praesiderent in Synodo illi vero produxerunt epistolam ad Basilium Imperatorem , qua sic habet Adri imι Episcopus seruus seruoriini Dei pν Simo Imperatori Basilio Augusto Chri yliani imo e desiderabilissimo bilio Voluimus per vestrae pietatis i id ustriam Constantinopoli numerosum celebrare Concilium, cui nostri quoque mi i praesidentes, culparuimpersonarumque causa liquid cognoscentcs iisxta quod in mandatis acceperum , lingulorum libere discretiones exerceant. Ιnsti sacrato caelu execrar di uitatis Concilii, quod aduersus hanc Sede actus,
de actis intelligit Conuentus Photiani qui, fauente Michaele Imperatore, coactus, Sed is Roman fauctoritatem infringere tentaverat, curicla decernimus exemplaria dpossis io nibis suis ablata, contem 'Liritibus cunctis,une cremari, necfuper se apud quemlibet cx his omnibus saltem' n: oti, vel num apicem misi qui totius Clericatus , immo totius nominis Chri laxi
anathemate perculsus carere Volucrit. Non enim tam detestandum Col
lotium nisi Ariminensi sub Constantio Poc ubi no a Dioscoro congregato latrocinio comparandum ccrcuimus. At, haec sancta Sy nonodus una voce, Manimo comprobauit.
Sedra eiusdem Concili Canon vigesimus primus quem citat Gratianus distinctione et r. sic habet
Dis inimus nominem prorsus mundi polentium, quem qua in eor: qui Patriarchalibus Sedibus praesunt, inhonorare, aut mouere a proprio throno tentare, sed omni reuerentia ue honore dignos iudicare, praecipue quidem saucii linum Papam Senioris Romae deinceps autem Con antinopoleos atriarcha in deinde ero Alexandriae , aut Antiochiae, c. Et in s a Porrὼ Synodus Viriuersalis fuerit congregata, s fac is ueris etiam de sancia I omanorum Ecclesia quae uis ambiguitas ct co itrouersia , oportet venerabiliter, o cum conuenienti re uerentia de propolita quaesione sciscitari, ita solutioncm accipere , aut proicere, probe ium facere, non tamen audactc sententiam dice re con Ira summos Seniori ue omae Pontilices. Item & Basili oratio ad.
129쪽
tio ad Episcopos illos,qtii cum Photio schisma secerant quae habetur in sexta actio eiusde Concilij sic habet: 2Nec enim ut sacratisimus Patriarcha Ignaturin intelligit)ad proprium regrederetur throni amperi mei opus , vel excogitatio facta est, sed multo ante sarictissimus Noeat inius Papa Nicolaus, quae circa illum erant, certi ime dicens synodice decreuit reddi ei ius proprii throni anathema cum tota sancta Elmanorum Ecclesia pronunciauit contra resilientes huiusmodi decreto,atque sententiae. Ioc autem nos olim scientes e pauentes iudicium anathematis promulgari, obsecundare γnodico iudicio Romanae Ecclesiae necessarium duximus,s huius gratia reddidimus ei proprium thronum, c.
Lateranens Concilium sub Innocenti III celebratum, Oecumenicum quidem, longeque celeberrimum, ut in quo supra a II. Patres conuenerint, cui Graeci: Latini interfuerunt, canos Romana Ecclesia ait dis honente Domino, super omnes alias ordinariae poteriatis obtinet principatum utpote mater niuersorim Christi fidelium magi-
ohelli Generali Lugdunensi sub Gregorio .
quod Graecorum etiam: Latinorum Patrum freques fuit Romanus Pontifex, Christi Vicarius praedicatur Petri successor,Rector uniuersalis Ecclesiae, regis D minici director. . Denique Concilium Florentinum Oecumenicum ouod hac potissimum de causa coactum in Ferrariam primum est, postea ad Florentiam traductum Eugenio iiii Pontifice Romano praeside, praesente Iosepho Constantinopolitano Patriarcha, Bessarione Trapezuntio Archiepiscopo Niceno, Isidoro Thessalonice si Archiepiscopo Ruttenorum, Graecorum doctissimis, Sedis huius principatum agnouit,&decreto deceInitrii iubiqueno solum Gr ca Ecclesia cum Latina couemt,Verum i la . Vo
Armeni at ii eundi in communiono in Roman fidei
recepti sunt. Decrcti autem Verba: Definimus Sancta mer postolicam Sedem, manum Pontificcni in mirersum Orbem
130쪽
'ti Petri Principis petolorum erum Christi Vicarium, totiusque Ecclesiae caput .s omnium Christianorum patrem ac doctorem existere, e ipse in Leato Fctro pascendi, regendio gubernandi ni Mersalem Ecclesiam a Domino nostro Iesu Christo plenam pol statem traditam esse S c.
Id ipsum sancitti Oec timenicis alijs quinque Concilijs , quae tamen a Graecis , cum ipsi illis non interfuerint, non recipiuntur , ab istis per calumniam,tanquam minus antiqua re ij ciuntur Lugdunensi videlicet sub Innocentio quarto,ut habet cap. I. de homicidio lib. 6. Viennensi sub Clemente quinto, clement. unica,de summa Trinitate ride Catholica, Constantiensi sess. 3.413. Lateranensi sub Leone X. sessio. I. sacrosan- isto ultimo Concilio Tridentino Lutherana tragoediqoccasione habito, sessi Pq. cap. 7. atque alibi frequenter. Idem probari a nobis permultis Sanctorum Patrum testimonijs nullo certe negotio posset quae vero si adserrem, rem actam agerem . Extant enim per neotericos scriptores catholicos adnotata in hanc re luculentissima prope innumerabilia. Operaepretium ergo me facturum existimocii capita talum eorum citauero, non quidem omnium hoc enim eis et Catholicorum Scriptorum integrum indicem componere sed eorum tantum qui in isto argumento ex pro sessi, versati sunt qui quidem cum scriptura sacrae purissimis testimonijs, auctoritatibus sanctissimorum hominum, incorruptis vetustatis exemplis aduersarios Catholicae Romanae Ecclesiae urgeant,nec eos solum ignorantie,atque impietatis Ad extremi furoris atque dementiae conuincant, e illis Christianus edior plene haurire poterit, quae ad hanc
rem volet Esset siquidem ut superius dixi otio magis patientia eius importune abuti, quam rem docere, siqua ab alijs diffuse scripta sunt, expressissimis typis mandata, nunc ego hic denuo eXscriberem, & sine ullo prorsus structu idemtidem recitarem. Igitur