Responsio ad librum Leonharti Vuaramundi, haeretici Caluiniani, in causa Coloniensi. Auctore D. Gonsalo Ponce de Leon Hispalensi

발행: 1585년

분량: 221페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

61쪽

tis aliquam inisse societatem,hoc est, ut tinc interpretabamur in Ecclesia Catholica fidei communionem, in tam multis errorum tenebris ambri lantes, emetis certe mendacissimi Desine tamen, varam unde, praeclaro illo Ecclesiae nomine aliam ullam nisi veterem Romanana,hoc est sacrosanctam , SI Catholicam nominare; nec cum monte hoc ubere,opimo, lingiti,steriles, infructuoses atque aridos vestros, super quos nec pluuia nec caelestis ros descendit, aliqua e X parte comparan Reg. r..dos esse suspiceris . Hunc sanctus afflat Spiritus, in hoc solum complacuit Deo habitare, queadmodum ele lapsa l. is ganter, iuxta ac pie de eadem Ecclesiae Catholicae viai tate edisserens notauit Hieronymus, Nyn debetis ait existimare plures esse Ecclesias, aest Ecclesia,unus Christus sponsus

Ecclesiae, in nullo enim alio inhabitabit iugiter Spiritus sanctus nisi in Saluatore, Ioanne, licente, In quemΥideris spiritu descendent Eet a Joan. t.

nptem tu eo me est, qui excisus sine manibus impleuit latitudinem omnis terrae. Idem quoque Regius Propheta , cuius sententiam interpretatur Hieronymus, cum praemium proponat et,qui in montem illum ascendet, ad quem tendentes apud Esaiam csese inuicem prouocant, 'Ortan cap. r. tur Ilic ait accipiet benediditionemd Domino, continuo

uali z-ωνυριως Haec est generatio quaerentium eum, quaerentium

faciem Dei Iacob, videlicet, teX duorum numerorum ad

eandem sententia imparilitate cognoscat fideles, unam tantum essc Ecclesiam Dei,vnam Fidem, unum Euangelium, quamuis ex varijs personis, linguis nationibus

aduersus Parmenianum Donatistam , Ecclesiarum pluralitatem inducentem disputansi fuit enim haec 'uidem vetus hiereticorum consuetudo uper illud Prophetae Si videbas furem currebas cum eo, T cum adulteris portionemium ponebas vana Donatistarum, nunc Lutheranorum

insomnia dc infames artes,quibus ut schismata inducat, Eccle

62쪽

ar RESPONSIO AD

Ecclesiam diuisam praedicant, Christi testimonio consutat in haec verba Haereticos dicit adulteros Dominus I Ecclesias eorum adulteras , quas repudiat Christus in Cantic Canticorum, Una est dilecta mea na est sponsa nien columba mea des Catholica,in qua N vos cum esse possetis,rebapti ando particulam habere voluistis. Quae eadem diuini sponsi verba interpretatus Epiphanius in epilogo Panarisad calcem cocludit ,

Pellices autem sunt sectae Thaereses, Ecclesia autem una est abuna fide per Spiritum sandium. Quapropter haereticorum confusio, non Ecclesiis, ut magnifice iactas, sed execranda synagoga; non sponsa immaculata , sed vilissima pellex appellanda est.Vos insuper vani impostores Iud is quidem, Aptid The ipsis deteriores egistimandi ut Alexander' Alexandri-odo. iii nus Epscopus ad Patriarcham Constantin scribens ait). , illi enitia irruptam Christi tunicam diuidere noluerunt, vos autem illam impudenter proscindere atque impiudilacerare praesumitis Demum, si verbum Christi, sit sacrarum Scripturarum testimonia, si Catholicae doctrinae rati, si stequens Sanctorum Patrum consensio a te impetiare hactenus non potuerunt , quominus Otper orbem vehit errones Ecclesias inducas , S contra Apostolicam doctrinam Christum diuisum praedices , at ipsius saltem Germaniae Ecclesia a Romana non distingui , sed unicam tantum Ecclesiam esse Irinaei Lugdunensis te monere debuisset auctoritas : Hane

lib. r. ad pradicationem ' ait cum acceperit, Thainc fidem quemadmouersus hae dum praediximus Ecclesiia, e quidem in uniuersum mundo disseminaxς, δῖ ' diligenter custodit,quas unam domum inhabitans, c similiter crediti s Uidelicet quas unam animain habens cunum cor, emconsonanter haec praedicat. F docet, s tradit, quasi unum posiidens os . Nam ersilium undo loque disimiles sunt, sed tamen Ezrtus traditionis unac 7 eadem est. Eu nec hae quae in Germania fundatae sunt Ecclesiae, aliter credunt, alti aliter tradunt nec bae quae in Iberis sunt, nec hae quae in cellis, nec hae i in Oriente, nec hae quae in Aegypto,nec hae quae in Lib3a, nec lac quae in medio mundi sunt constitutae , sed sicut Sol creatura Dei in niuerso mundo unus er idem est, sic e lumen,praedicatioῬeri

tatis,

63쪽

tatis, ubique lucet, illuminat omnes homines, qui volunt ad cogititio nem Neritatis venire. Et nec qui valde praeualet in t mone ex ij qui praesum Ecclesus, alia, quam haecsunt, dicet 2 mo enim super magistrum cs: Nec in irmus incircendo deminorabit traditionem. Cum enim viris eadem fides tot nec is qui multum de ea potes dicere ampliat, nec is qui minius, deminorat. Hactenus Irinaeus, cuius sententiam, quasi verbo verbum reddens, repetit Epiphanius. lib. I. con-Quapropter etsi plurima sint spiritualis corporis mem 'Τφyςίς

bra unum tamen corpus est . Et quemadmodum primus Adamo in carne monoeamus fuit seclidus etiam in spi /ς ψη λβ

istorum viventium,sicina Ecclesii a mater omnium Christianorum. Concludamus tandem locum hunc Petri Damiani ,Licet recentioris,pijssimi tamen scriptoris ientet ii, qui ut haereticorum vanitatem arguat , cum Irinaeo sentiens, praeclare ait: Quid praeiudicat si exῬno ore vocum di- ursitas pendeat quas et si per plures inguas, notamen fides a

ternat '

I mur, Gregorius ais fidem dedit Ecclesiae I 'manae Esto, sic enim agnoscimus, sic fatemur, sic propugnamus. At certe dedit Ecclesiae Romans fide Gregorius, quam scit Catholicam destini uersalem esse, cum qua spiritaliri sacrosancto nuptiarum foedere coniungitur, succedens in illius primi sponsi locum , cuius illa fidissimi amoris bene conscia patrocinium sibi nunquam destitur u confidit. Sponsi laeua caput suum fulciri ait deXtera Cor Cant.1 pus vinciri, ut sic ruere nequaquam possit. Sed hoc mi R. nime es scies, apud pios salteri bonos quo secius Gregorius Germaniae ac caeteris uniuersis fidelium communionibus, tanquam supremae huius Romanae Ecclesiae, quae caput omnium est, membris, debitum ossicium redadere, communibus commodis inseruire, Christiani, puli profectum, concordiam, unionem quaerere eXistimetur.

Sequitur libri tui dispositio, Sc eorum, quae tractatu- rus

64쪽

rus es,enumeratio Ais enim, Quod ut perficiamus commo dius, totum illud scriptum in tria membra distinguemus. Primum est de fundamento illius scripti, siue auctoritate Papae secundum est de facto, vel causa illa, quae inscripto illo agitur. Tertium de sententia quam Papae N Consistorianis visum It in i ta causa dicere. Haec

nos ite persequemur singula Verum quia plurima praemittis, priusquam haec tractes, his etiam etsi breuiter respondendum esse puto. Et primum in cauta huius cognitione , quae Illustrissimo Andreae Cardinali Austriaco a Pontifice Maximo demandata est , vehit in scirpo quod dicitur nodum quaeris Eo enim consilio sectum fuisse criminaris , ut dignitatevi fortuna tanta viri specimen aliquod honesti haberet res ipsa, it Illustrissima Austria cum familia concitaretur,& commoueretur aduersus Truch sitim , quod certe ianissimum esse , nullo vel fundamento vel colore a te confictum facile constat. Etenim ut nunc prima iuris rudimenta, quorum ignoratione in crassum hunc errorem prolapsius es, docearis,disce iam Pontificio iure cognitionem causa demandari non soleres, nisi illis tantum , quos dignitas Ecclesiasticus honos aliquis a sinistra omni suspicione alienos,atque ad omne ministerium idoneos reddatua is denique, qui delegantis personam digne repraesentent: ita cauit Bonifacius Pontifex Oct auus ut recentioribus agam)praedecessorum suorum ut ipse refert vestigij inhaerendo in Canone, Statutum.titu. de rescript. lib. 6. Idipsum sanxerunt Patres ridentini, Sessi. S. cap. O. Vnde iuxta hanc peruetustam, laudabilemque Ecclesiae Romana consiletudinem persona certe in dignitate constituta quaerenda fuit in hanc causam , nec in hoc latere quid potuit , quod, ut malevole Commentaris, aperet dolum clam si quaerenda fuit , sequitur ut ipsius causte conditionem perpendas . Agebatur de Principe,de Electore, de Sacerdotz de Episcopo,

65쪽

qiiod mattis est,de diit in cultus obseruantia,de pace Ecclesiae,de Religione Catholica,de fide Christiana: an igitur ad haec omnia obeunda digne nobilissimae familiae Vir,dignitatis summae,maximi nominis ut tuis verbis dicam inqui redus non erati nonne iure optimo huic pretalijs cognitio danda Atqui si aliter decreuisset Ponti- se Maximus, tu qui tantum Principum Electorum ordini desers, nonne indigne, Mindecore cum illo factum fuisse praedicare. sed si legitio de primoribus Viris desideret personas in simili causa Martianus ' aiebat er qui tu ordine

scantur, inferiores sint, non esse obseruandum ordinem diuus Hadrianus ad Cla romenios rescripsit. Verum, esto, demus nunc Uvaram unde,vel tuae malevolentiae, vel inscitiae, eo animo Pontificem causam hanc Cardinali Andreae demandasse, ut Austriacae familiae offensionem in Truch sitim concitaret, Audi, obsecro, qus fuerit Augustini sanctillimi& doctiss. viri in hoc ipso, in quo vertamur, proposito, sententia: Sic ergo

ait quando vult Deus concitare potestates aduersus di ipatores Ecclesiae duersus exsus atores Christi, aduersus blasphematores baptismi, non mirentur, quia Deus concitat, ita Sara verberetur Agar , mirantur autem quia commouentur pote1tates Christianae aduersus deiectandos disipatores Ecclesiae ' non ergo mirentur. Et quomodo

redderent rationem de imperio suo Deo 'Sedri Gregorius Theologus' ad simile studium inuitabat&adhortabatur omnes: Haec o laici, inquit praescribo, haec I presbγteris mando, haec e iis , quibus imperium creditum est . Omnes rectae doctrinae opem ferte, qui Dei beneficio opem ferre potestis Magnum It caedem comprimere, adulterium coercere urtum castigares quanto maius pietatem sancire, ac sanam doctrinam largiri tantas ires sermo meus habiturus est, pro sancta Trinitate bellum gerens, quantas edictum tuum, si peruersiis dogmatibus imbutos compresseris si persecutione oppresis auxilium tuleris , si interfectores represseris si interfici prohibueris. De corporea autem caede non tantum loquor , sed etiam de spirituali. Omne enim peccat κm , animae mors est . erc.

66쪽

RESPONSIO AD

mi mens , etsi eo consilio lilii strissimae, potentissimae familiae vir tim delegisset, ut Gentili tim suorum Principum manus in Gebhardum armaret Esset enim haec seduli pastoris industria,noetizaniorum seminatoris calliditas: esset debiti ossici persecutio,non scandalorum, perturbationum cupiditas esset denique vere paterni animi solicitudo e cura; quam certe sancti Patres approbant,commendant, suadent. Quapropter vanissime tu ambitionem et studium dis iidiorum vocas, id quod in summa laude orthodoxi viri costituunt, imo vero ingenue debuisses agnoscere Pontifici Romano potestatem a Deo traditam es , ut dissidiorum 4 perturbationum in Ecclesia Christi occasiones tollat. Propterea inter

lib. r. ad duodecimvnus eligitur aiebat Hieronymus v c ipite con. . si tuto sit imam tollatur Occasio. Hoc enim Apostolici huius

apicis praecipuum munus est; unde non alio spectant Gregorij nostri verba illa satisfaciendum muneri nostro,

3 i. ad Ti id est, ut nunquam 3 esset instare, increpare,&arguem' Ion shil, ter sugiat, quo minus an nunciet Omne coli Act. io. lium Dei vobis, ' vobis, inquam, uniuerso Gregi, in

quo ab Spiritu sancto positus est regere Ecclesiam Dei VJ qua dum opus silvi ratio postulet foetidum mein brum4 scandalizans abscindat,ac pro ij ciat, vides proueib. licet si ut eiecto derisore cum ipso exeat iurgiurn, cessentque causeri contumeliae. Ad alia nos transeamus si quae erunt in quibus minus manifestus sit admoniti ni tuae su-

67쪽

VVARA MUNDUM. Ecclesia Romana Otholica diurno rasidio semper protecta fuit,aduersus vara-

mundum luereticorum multitudinem vane iaίlanteirata.

Cap. III.

sequitur, ut praecipuurn illius undamentum aggrediamur in quo, utpotcllatem sanctissimi Pontificis Romani huius qlle Sacrosanctae Sed is authoritatem euerta S, illo primum uteris argumento, scilicet, in controuersiam cam duduni vocatam esse a pluribus Ais

enim I in diu in Germaniae bona Europae parte enit in cotrouersiaincille Primatus, s potestas Papae vocatur in dubium, pernegitur. Hic autem p rinde agit,acsi res semper fuisset posita extra omnem con

iam qua quod tu procaxhaeretice hic nobis obi; cis eoari non posset,minime tamen efficeres, ut tua solent S vana insultatione Catholici Morthodox deij ceremur, aut consternaremur animis Scimus indubita- teri credimus firmissime,Ecclesialia Christi,ut stare possit humano praesidio no magnopere indigere,sed diuino tantum auxilior etiam p idctibus seculi videatur paruum, abiectum, esse contentam Silo decursus qui tus, mitis Ciuitatem De Laetificat, ut testatri Dauid illi Esaias propheta apposite Iudam populi Dei trenu in ducem comparat,contra vero Assyliorum exercitum cum horrendo immensi fluminis impetu confert. Sic certe copiosam sancti Spiritus gratia appellabimus Ecclesiam Christi sanctam S orthodoXam confusiam

68쪽

; RESPONSIO AD

& procellos maris fluctus. Quemadmodum enim hi

omnia vorant, Mabsorbent ita rivuli dulces fluxus sua irrigatione cuncta recreant,4 laetificant. Verum vi nihil dissimulanter agere videamur, aut per connivetiam veritati tenebras offundere istius prcuere impudentia detecta magis sit, admonendus hic erit breuiter Christianus lector,aliquos quidem extitisse perditos homines,qui Ecclesis Romanae,ut gloriose iactat,iste potestate impie negauertit,quos tamen hoc enim illi addendum esset omni suculo, memoria, eadem Romana uniuersalis orthodoxa Ecclesia sancto Spiritu illustrata puniuit, lamnauit, tanquam Haereticos insensissimosque Christiani nominis hostes iustis supplicijs ais e cit, illos sacrosancta Conciliorum decreta condemna uerunt,illos viri doctrina praestantissimi innumeris scriptis unanimes conuicerunt.

Nam Graecii ut de his dicam prim5, quibus Roma-Sedis authoritas oppugnari coepit Concili secundi magni tempore Constantinopolitanum Episcopum

secundum Romano Pontifice secerunt ut constat ex eius Concili canone . quorum tamen audacia eo quidem tempore tanta non fuit, ut Romanum Episcopum Primum,Summum, Maximum negarent.Ita enim ex eodem canone colligitur,cuius sunt verba, Constant potitanae Civitatis Episcopum habere oportet Primatus honorem post Romanum Episcopum. Rursum hi paulo post siue calliditate astu Anatoli Antistitis Costantinopolitani ut aliqiu volunt,sive nativa gentis leuitate,& in occidentale Ecclesia aemulatione terti C6cili magni tepore 2 ouae Romae

throno inquiunt aequilia priuilegia cum eter Ecclesia Romano ζ8.&acti, in fine. Verum hoc quidem neque admissum, nec ductum est Romanae Sedis patietia ii imo contradicente primum reclamante ei Sedis

69쪽

VVARA MUNDUM.

Sedis legato Paschasin ' Episcopo, qui in eo ipso On Sutius. cilio tertio praefuisse, statuisse, Momnium primus sub scripssisse legitur: Paschalinus non semel ait E scopus

cedo mini mei beatissimi atque Apostolici uniuersalis Ecclesiae Papae πrbis Elmae Leonis γnodo praesidensistatui, consensi, er subscripsit.

Leone item R. P. ambitiosi canonis decretum rei j- ciente, irritante,ut ex eius Epistolis perspicue videre licet, ijdem denuo vani, temerari Graeci Oecumenicum, idest uniuersalem Episcopum Constantinopolitanum appellar ut, ut ex multis Epistoli S. Gregori Papet primi colligitur ad Ioannem Constantinopolitanum Episcopum, ad Imperatorem Mauritium, ad Imperatorem Constat inum Tandem in ultimam audaciam pro- tedii circa annum millesimuim,quinquagesimum quartum, Romanum Pontificem de gradu suo excidisse, Constantinopolitanum summum esse omnium aperte

pronunciarunt . At ut eorum eo tempore statum noscat lector pius,adscribam hic quae Sigibertus mona- ih siti,chus eius seculi auctor, qui tamen in Romanam Sedem anni Chrominime propensus sui ' de illis narrat, inquit i,n

Papa per epistolam ad Imperatorem Constantiniim script m mmiim ii iii ueheius sibi concilians Apocrisarios suos Humbertum id licet Cardina p. 6m, levi Episcopum Siluae Candidae, Petrum Amal itanorum Archiepis l. hosti, ex copum, edericum quoque Septimum Levitam, τ Cancellariu dirigit Trith de Constantinopolim ad confutandas Graecorum haereses, quiVt Simoniaci script Ec- donum Dei veηdebant, ut Valesi hospites suos castratos etiam adipi cis. sic parum promouebaiit, Ῥι Arriani rebapti abant a Latinis baptiratos in nomine sanctae Trinitatis , t Donati lae in sola Graecia Orthodo xam esse Ecclesiam iactabant, colaitae nuptias Sacerdotibns co cedebant ut Seueriani maledictam diccbant legem o sii, ut ne

muto eam prosesionem Spiritus sanicti a Symbolo abscindebant . avarent Iudaismum obseruabant, paruulos morientcs ante octauum nativitate diem baptirari, mulieres in partu vel menstruo periclitas te communicari vel sit paganae essent apti ari prohibebant , Latinos Ῥοcubint omitas es eos nimis persequentes eorum ecclesias claudibant, desermentato sacri cabant, in iij sui I omanam Ecclesium

70쪽

o RESPONSIO AD

anathemati ab ,eiqis Ecclesiam Constatinopolitanam praeponebat. Videant ergo isti nunc quos sequantur duces quo an 'tesignanos habeant, quorum vestigiis insistant, in quibus tot haereseon errorum colluuies, tam varia

multipleae scelerum congeries eo tempore coaceruata reperiebatur.

Iam hos prieclaros signiferosi reseram tantum primarios sequuti sunt illi , qui ab ualdone Luodunensi ualdenses dicti sunt, quos anathemate, cuti Gregorius nonus in epistola decretali ad sediolanensem Archiepiscopum , quae in cap. penultimC- de Haeret D Decretalibus. concilium quoque generale habitum Romae ad ea tempora. Istarum autem errores, perditissima dogmata enumerat iacas Syl-

. deseel. Ditur Otra ualdenses Lugdunensibus Fraterculi succa. ι .par cessere, qui omnem potestatem Petri ad se se transa, his, iiij. δm Jς QVuςrunt, ' quo tamen impostores impios olim sili tu i ridiculo damnarunt Honorius Bonifacis recor cius Clemens' Ioan .eta 'Romani Potifices Paulo

post ' i si ius ile de Menadrino Patauinus prodijt,

Abri uixi sontonii ceu Delphicum, vel Dodonaeum oracu, .glorio lum in mediu producit varam udus. Ioannes te de Iansam Eccle durio qui contra Ecclesiam Romanam mille errores, ι ., hi sit, ill i crilςga blasphemias ut eorum temporum inse est stoma li ferebat conditio impudenter quidem, at non im-

iis . qui ιψ' QRxi X a atque adeo Vniuersalis Ecclesia incipit L condemnauat. Hosce Vuiclephus subsequitur, tunc, hii ,1 . pdd 00stδntiam generali coacto Concilio damna , es a. lynx P tr r&Vuiclephi ossa effodi,&eXhumari,at uel extra ecclesiam proijci ius ierunt . Demum, ad illa

Omnia

SEARCH

MENU NAVIGATION