장음표시 사용
231쪽
Leone quidem clementiss. Imp. anno X V., Pantino uero a Deo eoronato IN Uan. XI. Guuernante Italiam Dn. Euychio Eney. Parricio,er Exarc. IIII. al. s.
Ind. xi III. Hic titulus monstrat opus laudauile factum, quod pio consilis come pii Vene. Praesul Ioannes almus Pontifex iunior in nomine Muinctus. Haec ibi, aliaque hinc illud est, quod dicebamus Ioanes illos duos Archiepiscopos, qui sibi nullo medio succestare, scribente Agnello, & qui eum secuti sunt, posterioribus, unum sitisse, Quartum hoc nomine et hunc vero Quin etiam. Fuit auatem annus hic a partuVirginis,Trigesimus primus supra Septingentensimum. Quo anno Gregorius secundus Pont.Max. moritur,cui susscitur Gregorius eo nomine tertius, qui cum in Lateranum pro retinendo cultu sanetarum imaginum Concilium coegisset, ad illud Ioannes Archiepiscopus Rauennas, &nonaginta tres Episcopi anno, qui inscciitus est,conuenere: decretoq. de imaginum oppugnatoribus e communitate Ecclesiae Catholicae abigendis, communi omnium sententia facto, subscripsit Ioannes. Ceterum ipso Gregorio Pontifice etiam decedente, Zacharias Pontifex MaX. creatur. Per idem temiapus Carolus Martellus ex hominum vita demigrans, duos reliquit filios, Carolum cognomento Magnum, &Pipinum. Sub id fere tempus, quo Leone Tertio Caesare mortuo, Constantinus Imperator conclamatus est. Luitprandus hoc interim spacto e Gallia prosectus, amissa urbe Rauenna vehementer commotas,ipseq.nece Perendet, nouo belli consilio, dentio Rauennam obsevidit anno Septingetesimo quadragesimo tertio.Eutychius ibi Exarchus comorabatur.Is cum obsidionem, atq, oppugnatione acrius in dies in stitui cospim ret,iam Rauennate prouincia omni infesta reddita, una cu Ioanne Archiepiscopo,RauennatibuS ciuibus,Pentapoli Sq.& Aemiliae populis comunicato c5silio quod intelligerent omnes,Vires ad resistendum suas, longe impares esse , per litteras magnopere a Zδcharia Pontifice postulant, ut subsidio illis aliqua ratione accurroet. Ad Luit prandii munera, & Legatos Benedictu Episcopu, Vicedominumq.& Ambrosium primiceriis,mittit Ponti sex: Sed eos Luitprandus,& durius accepit, & Pontificis nomine, Vt abstineret molestia ,&opidum
Caesenam Rauennalibus restitueret, postulantes reiecit. Nihil tamen Zacha. rias tam aspero negocio territus, Urbe Roma,Stephano Patricio,ac Duci commendata,l auennam ipse intendit iter. Illi ad basilicam D.Christophori,quinquageseno sere ab Rauenna Lapide,cui loco ad Aquilam nomen est, Exarchus obuiam processit: Ubi autem Rauennae appropinquauit, viri,mulieresq.effuse
extra urbe agmine, certatim, lacrymantes occurrere, & sublatis vocibus inclamaruntine visi Venit panurniner, quisuas eliquit oues, ct ad nos perd=us Meran dos occumi quibus laetis acclamationibus in urbe deductus est. Rauennam ingressus, Stephanum presbyterum, &Ambrosiulia primicerium ad Regem misit, ut significarent illi suum Rauennam aduentum . Verum ii, in Longobardorum vi 2 fines, Imolam peruenerant, cum deprehendunt impedimenta Lachariae, ne illuc se reciperet, parari: Itaque statim, intempesta nocte, per litteras ipsum de tota re certiorem faciunt. Sed Pontifex cum tutam ab Longobardoruarmis, atque insidiis Rauennatem prouinciam optaret, nullos eorum dolos veritus, Divina fretus clementia, iter, vel magno vitae periculo, prosequii: tus est: ac die Sabbato, inalbescente ViX caelo, Rauenna egressus, internio ictos suos, quos audire noluit Rex, maximis aestatis caloribus sequebatur,
232쪽
bd Padum peruenisset; ita apposite inflectit consilia Principum Deus, & rem
Christianam optima mente tractanti, nusquam deest; Rex misit optimates suos obvios, qui illum & benigne exciperent, & ad se Ticinum adducerent. Quod pro sacrosancta Pontificis Max. dignitate factum est. In illo congressu, quod inarto kal. Iul. fuit, tandem Pontificiis, immodicus alioqui Rex, precibus locum dedit, urbis Rauennae fines propagare, duas opidi Caesenae partes Rauennalibus restituere pollicitus. Decedentem inde, usque ad Padum prosequutus, dimisit, datis ex primoribus suis, qui Rauennalium loca redderent, cum tertiam Opidi Caesenae partem Rex sibi perinde, ad arcem ,
munitionemque retinuerit. Verum Zacharia Romam reuersio, Rauennatibus praepotenti Deo gratias agentibus, & Pontificem optimum Rauenatium, ac Pentapolitanorum vindicem conclamantibus, Luitprandus vitain amisit.
Subrogatur in eius locum It lebrandus nepos; qui item post menses sex fato sunctus, seu, ut Blondus affirmat, a suis dignitate priuatus, se ccessorem habuit Rachin , Fori Iulii Ducem, Sub id tempus Ioannes Archiepiscopus Rauennas vita ex cedens, in D. Apollinaris Classensis ad sepulturam datur,Eius
tempore ingentem D.Petri aedem,quam a Petro Archiepiscopo,cognomento Antistite, aedificatam, supra memorauimus,die Dominico sacris peractis, ter. innotu deiectam tradunt,eodemq. casu D.Martini ad caelum aureum testudine,Rauennae corruisse,&Graecu quendam; cuius non adscribitur nomen; multarum nauium comparata classe, Rauennae expugnationem,irrito tamen con alii; tentasse,quod Rauennates illum commisso proelio. VI. kal. Quincti l .supei auerint: atq. deinceps eu diem anniue saria memoria celebrem extitisse. Exu. lauisse ferunt Ioannem Archiepiscopum apud Venetos per annu, Epiphani id. Scriniarii; quem aliqui Quaestorem interpretantur; opera restitutum. Exili icausam non adhibent: existimatur tamen a plerisque, Paulu id Exarchu fecisse,cum Archiepiscopus haeresi non assentiret. Huic Sergius siussicitur, ex omni nobilitate iuuenis, cum non modo sacris initiatus non dinet, sed Euphemiam haberet in matrimonio,mulierem paris nobilitatis: quam tamen coenobiu ingressam, post acceptu Archiepiscopatu, Diaconissam consecrauit: Parua fuit statura,rubra facie,oculis glaucis,forma, ac specie liberali, Rachis Longobardorum Rex, quincto anno Regni,monachusfactus, Aistulfio fratri Regnsi reliquit zQuod etiam ab Carolo manno ericitur Aistulsus propagandi imperii cupidus,l auenam statim animu, cogitationeq.conuertit, eam q. effusis omnibus Logobardici Regni viribus instituit oppugnare, acriter, admotisq.tade castris, postquam aliquandiu a Rauennalibus strenuε repugnat si est, leui oppugnatio ne ; quod eXtenuatae superioribus calamitatibus,ac bellis ciuium vires essent; Eutychio Exarcho in Graeciam aufugiente, miseram urbE occupauit, circiter nu ab ortu Christi DCCLII. ibiq.magna iam Flaminiae parte occupata, Regni caput, sedemq.constituit, tum Stephanus secudus Christianae Ecclesiae praeesset. Aistulsus cu hibernaret Rauennae, insequuti anno excepit Ioanne Silen A N M. tiariti, a Costantino Imperatore Bygantio hortatu Potificis missu, cui,& Poti. DCCLIst. sex Paula statre suum coniunxerat. Ii Regsi Pontificis,& Imperatoris nomine
rogarut,Vt quae ceperat opida, restituere,& quibus imminebat, ea nulla ratio ne vexare, in antinu induceret.Ceterii Rex, qui ditioni Romanae inhiabat,&cu Exarchatu Rauennate,ipsamq. Exarchatus caput Rauennam teneret, ex an
233쪽
liquo instituto, dictabat, se tamquam Exarc hum, Romanis quoque Imperare aequum esse, nihil aliud respondit, quam se nuncium ea de re ad Imperato. rem missuruin Pontifex his oppressus dissicultatibus, sacratos omnes viros Romanos, ac populum conuocauit, & supplicationes maxima animi demisisione, omnium ordinum habuit, & sacratissimam, venerabilemq. sancti Sabuatoris nostri, Christi Dei , quam Graece υμπρατον, id autem est non manufactam vocabant , celeberrimasq. praeterea reliquias complures detulit, nudatisq. pedibus, praecedente longo sacerdotum agmine , ad D. Mariae maioris processit, impositoq. capiti cuiusque cinere, non absque multis laclymis, praepotentem Deum , in cuius sunt manu animi Regum, ipsaq. Regna, cuius ipse Vicarium in terris gerebat, adorauit, obsecrauitq. Rempublicam suam ne desereret , beneq. ac feliciter euenire vellet, quae in animo iam conceperat . Igitur postquam neque hostem acriorem, bellicosioremq. iam diu Ecclesia habui siet, nec rem Romanam tam desidem iam diu, fuisse, atque ini. bellem intelligeret, cum in tanta omnium rerum perturbatione ab Caesare nihil nisi speciosa verba impetraret, ad Pipinum confugit; qui comparato exercitu in Italiam per Alpes descendens, superatis Longobardorum impedimentis , quae obiecerant, Ticinum circumsedit. Primum qui Pipino iter monstra. uerit insuetu in , asperum q.&pene deuiu per Alpes, ferunt Leonem fuisse Rauennatem Archiepiscopum, per Martinum Diaconum, earum regionum peritum , qui postea ab Leone quintus Rauennali Ecclesiae praefuit. Verum Leo Archiepiscopus non praesidebat hoc tempore R auennatibus, at Sergius ; quapropter id Carolo fortasse ascribendum fuerit, non Pipino; aut si Phpino, id factum,cum Leo adhuc Archiepiscopus non esset. A plerisque etiam est traditum , paulo ante, Aistulphum, cum res suas in deterius labi cerneret, Pipitium q. copias comparantem audiret, Romam profectum, D. Petri templo multa dono attulisse; Rauennam q. reuersum,chlamydem ex auro pictam,quaerat indutus, arae maximae Vrsianae aedis imposuisse, templumque Petrianum iam diu; uti memorauimus; terrae motu deiectum restituere coepisse, pyramides a. circa locum iam erexisse, & constituisse columnas, quae tempore Agnelli Rauennatis historici adhuc extabant. Verum haec non absoluit, quia haudita diu post, Ticini obsedit eum acriter Pipinus. Hinc factum est, ut in eam rerum dissicultatem Aistuli lius adductus. facile sacramento pollicitus sit, omnia se restituturum, quae ab Romanis abstulisset. Quamobrem Pipinus, Va nerio viro admodum praestanti, qui hanc restitutionem procuraret, in Italia relicto, in Galliam rediit. Verum Aistulphus, concitus maiore ira, coacto , comparatoque Rauennae exercitu, incursionibus in agrum Romanum, miserabilibusque depraedationibus factis, Romam tandem obsedit. Sed Pipinus in Italiam iterum per Legatos a Pontifice euocatus, Aistulphum Ticini acriter obsessum denuo adegit, ut secundo militiae sacramento polliceretur, ANN. quaecumque antea promiserat integre praestaturum; in Galliam q. regressus DCLv. Fulcadum reliquit aedis D. Dionysii Abbatem , cum exercitus parte , ut promissis stare Aistulphum cogeret. Itaque Fulcadus ; uti Petrus Vullier. mus Lateranensis Bibliothecarius memoriae tradit; cum Legatis Aistuli hi Rauennam perueniens, acceptis ex ea obsidibus, possessioneq. recuperata, primarios eius ciues secum deducens, claues urbis Romam detulit, & D. PO
234쪽
tri Ecclesiae,Christiq. Vicariis, Petri successoribus, Urbem perpetuo possidendam tradidit; quod&in caeteris tam P ctapolis quam Aemiliae urbibus ab Fulcado, Aistulphi Legatis factu est. Quam regionem Graeca voce Pentapolin appellant,ea Rauennam,Caesenam,Classem, Forum Livii,& Pompilii continebat,earumq. ciuitatu agros; atq. haec Pentapolis altera erat Exarchatus pars: alteram Aemiliam vocant, quae ab Foro Cornelii incipiens ea continet, quae proficiscentibus Bononia, Mutina, Regio Lepidi,Parma, Placentia,per uiam Aemiliam usque ad Padum,ab Apennino conspiciuntur.Ager pariter Rauen. nas,qua meridiemo occidete respicit,ab Apennini iugis, per Faventini agri partem ad Padum; a meridie uero & Oriente per Caesenatem,& Ceruiensem ad mare Hadriaticum pertinebat. A septemtrionibus, quicquid intra Minacium,Padumque,& ab Veronensium, Vicetinorum, Patavinorumque fini. bus ad Veneta litora extenditur. Vt non minus Caesena, Fauentia, Cymaestum, ac Ferraria, quam quae sub Pentapoli contineri dictum est, in Rauen nati essent,Rauennaeq. subiicerenturila Exarchatu concluditur quicquid Placent no,inter Padum,Apenninum,paludes,stagnaq. Venetorum,& mare Hadriaticum, usque Ariminum continetur. Quae similiter urbs, una cum eo tractu, quod inter Isaurum, Apenninumq. & Hadriaticum mare includitur, ad Exarchatum est adiuncta; ut ex ea, quae usque ad aetatem Blondi,in iurisdictione Exarchi seruabatur, consuetudine intelligi difficillimum non est. Univer sum igitur Exarchatum Pipinus Ecclesiae Romanae dono dedit, uti et scriptureliquit Ammonius Monachus, qui res Gallicas memoriae prodit; copluribus aliis urbibus adiunctis. Non desunt, qui sub Pentapoli putent Ariminu, Cer-
uiam, quae ueteri nomine Phycocles appellabatur; Pisaurum, Fanu Fortunae, Humanam,Auximum, Anconam,atque Perusum contineri; ut ex Byzantio Concilio sexto ab Agathone Pont.Max.celebrato aduersus Monothelitas cognosci potest, si quis Antistitum harii ciuitatum subscriptiones animaduerterit. sed ex Ludovici Pii Caesaris tabulis Augustalibus, qui comprobat Pipini aui,& Caroli Magni patris restitutiones Romanae Ecclesiae, colligi facile pol,
in Pentapoli eo tempore contineri Arimin um,Pisaurum,Fanum, Senogallia, Anconam,Auximum, Humanam,Acsium, Forum Sempronii, Montem Fer trium,Vrbinum,dc territorium Balnese,Calles,Luceolos,Eugubium,cu omnibus finibus,ac terris ad easdem Civitates pertinentibus. Exarchatus Rauennas habebat Rauennam,& Aemiliam,& Bobium,Caesenam, Forumpsipilii,Forum Livii, Fauentiam molam, Bononiam, Ferrariam, Comaclum,& Adriam,di Gabellum,cu oibus finibus,territoriis,atq. insulis, in terra,mariq. ad supra dictas Ciuitates pertinentibus. No est tame siletio praetereundit, plures fuisse Pentapoles, neq. sol u in Italia, sed & in Lybia,cuius tractus regionis,a quino
urbibus uocata, Pentapolis etiam Cyrenaica dicitur: hae autem urbes erant,
Berenice, Arsinoe,Ptolemais, Apollonia,& Cyrene.Huius aliquando Petapolis meminit D.Lucas in Actis Apostolorum,& Episcopi Pentapolitani in Concilio Nicaeno primo interfuerunt, & in Mileuitana item Synodo: huius item Ammianus Marcellinus cum de Cyrene loquitur, sed omnium diligentissime Procopius de substructionibus Iustiniani scribit.Neque uero desunt, qui Rauennam ipsam urbem, Pentapolin esse tradant: quae uero illi urbes in Italia, qui q. Episcopi subiicerentur, in Pentapoli dicerentur cile.Ita Siracusas in Si-
235쪽
cilia aetrapolim uocatam scimus,quod quattuor partibus constaret,iit In quae in Verrem Cicero, perinde ac quattuor maximis urbibus, Insula, Acradina, Thyce, & Neapoli. ita Strabo Antiochiam uocat Tetrapolim . Eadem rati ne; trium urbium,ac potius partium, numero, in Africa, Tripolim appellatam grauissimi testantur auctores. Rauennae autem quinque partes,eaeq. nobiles fuere,Classis,Caesarea,Rauenna,Palatiolum,&Tauresum. Hoc,ad portam Hadrianam urbis,modo Suburbium est,& maximam eius partem,campi & uineae occupant : Tauresium ad Iustiniani Imperatoris, a quo maximis beneficiis,uti memorauimus,ornata Rauenna est, memoriam dictum: Nam Taur
si,qui locus est,ut inquit Procopius,apud Dardanos Europeos, post Epidamnorum fines incolentes; in lucem prodiit: tametsi Agathias scribat Bederinem; que deinde quadrato muro cinxit, & excitata ad angulos turri, inde τετραπυργία id aute est quadri turritum appellauit: quamquam celeberrima paulo post aedificata proxima urbeaustinianum prima uocauit. Haec eo mihi probabilior videtur sententia,quod nullam reperire aliam causam facile est, cur illae urbes in Pentapoli dicantur,cu in nec quinq. ipsae sint,nec reserantur ad alias quinq. nisi nobiliores fuisse quinq. dicamus, quomodo strabo Seleuciam Tetrapolin, aquatuor urbibus maximis appellat, licet plures ibi sint.Blondus in ea sententia est,ut opinetur a Pipino haec gesta Gregorii Tertii Pontificatu,quem putat Zachariae suffectum. Alii sub Zacharia fuisse scribunt. Quem serunt Hieronymo Pipini fratre,& Fulrado Abbate, Pipini iussit comitantibus ex Gallia r uertentem, Rauennae in D.Apollinaris Classensis sacra fecisse, veste'. sacras, in quibus erat illius nomen inscriptum, pretiosissimas dono dedisse; canam Basilicam ad monachorum caenobitarum institutionem,ac disciplinam .cum prius Canonicis sacerdotibus, communitatem uitae minime seruantibus, s et addicta; redegisse. Nos Platinam diligentissimum scriptorem secuti, in hac summa temporum confiuione, Stephano secundo Romano,Zachariae successori,Omnia adscribimus absoluta; quae tamen ab Zacharia incoepta suerint.Dum aula Aistulphus quibusdam simulatis excusationibus Fauctiae,Caballi, ac Fcrrariae
restitutionem protraheret, ex attonito morbo decessit, quem Graeci A ποπλε- ξ αν vocant,dum uenatum se conferret. alii ictu fulminis exanimatum, pleriq.
dii ipse in venatione esset, serunt ab Apro c6sossum, nonnulli ex equo delapsu interiisse.Desiderius Etruriae Dux,& Longobardi exercitus Imperator, Potificis,cui multa promiserat,& Fulcadi Abbatis opera, a quibus tumultus Rachi- si monachi, Aistulphi fratris, qui noua moliri nitebatur pro Regno recuperando, dati fuerant, in Regem Aistulpho se sectus, Fauentiam,Caballum,ac Ferrariam Ecclesiae Romanae restituit.Per hunc modum tunc primu fine Exarchatus habuit,quo per centum septuaginta quinque annos,udi,ut alii, CLXX. ab Narsete ad id teporis, quo Aistulphus Rauennam occupauit, aures hominum
personuerant.Non omittendit duximus,quod oes fere testantur,Constantinia Quintum Caesarem,cum Pipinum in Italiam, accitu Pontificis,uenientem ac cepisset,legatos misisse, qui dicerent, quae occupaturus uenerat,Rauennam,&cius Exarchatum Caesariani iuris esse. Quod idem persecto bello,Caesar per legatos denuo fecit; illis autem respondisse Pipinum ferunt, Res omnes Italicas in unius Pontificis Maximi Christi Vicarii potestate constitutas, uellcq se Potificem in earum possessionem restituere. HIE
236쪽
RAVENNA TUM LIBER . V I N C T V s
l T E p n Α Μ v s Pontifex interea de uita decedens , successorem accepit Paulum huius nominis primum,Qui Archiepiscopo Ravennati,Gallatense D. Hilari coenobium comprobauit, litteris, ut ibi scribitur, Dat Non. Febr. Imp. Domno P,Us August. Constantino a Deo coro
nato ma o Imp. an. XL. st pacis eius anno. XX. Sed o Leone maiore Imp.eiussilio anno VII. Induri XII. est autem an
nus hic ab orbe redempto septingentesimus quin'ua-get laus nonas. In iis litteris cum de suo Pontificio munere praeclara scribit,
tum haec uerba subiungit. Igitur Diuino nutu ante horum annorum sancta recor fationis Dominus, ct germanus noster Beatissimus Stephanus, huius A ostolica sedis Praesul, ad reaemendari Italiae Prouinciam, simulq. cst exarcharum Rauennalium de manibas gentium Francia properasset regionem, contigit eo reuertente , suam peragrari iter per monasterium beati Hilarissu in territorio Popu tiense . cessante ameturam saeuitia, gratissime atque cam maxima honoris humilitate
susceptus est ab Anseauso quondam Populiensi suo , ct Abbate inius uenerabilis m n ist ri , ct eundem beati simum Pontificem praedictas quondam Ans-c usus Episcopas a uenter ipsius umeris Udia lassi tribώis est dum idem beatissimas praccessor nacter, huius Apostolicastius Antistes ,so laborioso coramine, prouinciam istιm . uidelices Exarcharum Rauennalium a lago fruitutis ditionis gentium, Dei prout sentia redemis, tune uicissitudinem pro Ubenefici, eidem Anscauso Diascopo irrogans, praedictum Monasterium diebus tittae sime fruendum Uri concessis Unde se nos huiusmodi eo cessi praesidi, Lamitatem , Fb Apostolicae praceptionispaginaco si mauimus, atque iurisdictioni sanctae nostra Ecclesiae stam us eum. Nunc u ro Diuina uocatione ipso Ansauso de hae migrame luce, agnoscentes rei ueritatem,pra rict ιm uenerabilemonais iam iurissancta Rasennatis Ecclesia a diuturnis ex flere temporibus, ideoque perpendentes contra omnem rationem esse, τι irae venera bilis locar a sancta Rauranate Ecetissa abstrahatur , ea q pridem pro eius subtractiam promulgata sant, incongrue, atque irrationabiliter, omnia i rita , ct inuadida esse Paroeates statuimus: Unde per huius nostra Apostolicaprac trionis 'aginam . denus ipsum venerabile monasterrum Beati Hilari, cum ommbus ei pertineatibus inas iae sedictistae Rauennatis Eccetesiae, aque Reuerenda fraterni a ris
237쪽
is tua ,successorumg. tuorum perpetuis atque perennis temporitus statu mus perma. nendum, o ut tua successoribusq. tuis ρlacuerit. pereniter VK Vι nerabiBs locus dissonMur. Statuentes 'ostolica censura ,sub anathematis interdi mone, oririni iudic, obsessatione , nusii cuilibet per ona flarua, uel magna, quoquo modo licere eundem Venerabile monasterium a iurisictione snctae Raut nnaris Eccloia,
atque tua mernae Reuerentia, sec forumq. tuorum amrre sed o , si quodlibumonimen de eos monacterio contrarium Ecclesia uestra Rauennatis repertum fuerit.
uacuum, dr inane esse decernimus. Haec ibi, atque deinde in eandem sentetiam plura Paulus Ponti sex. Ad hunc Sergii Rauennatum Archiepiscopi nomen ab Episcopis sibi subiectis, suisq. sacerdotibus defertur,quod uxorem habens, Ecclesiam temeritate,&audacia occupasset. Itaq. Romam Sergius accitu Pontificis proficiscens, totum ibi Pauli Pontificatum peregit, multis calamitatibus, & ingenti moerore, inimicorum inuidia, afflictus . Per idem tempus Constantinus Caesar, sacris imaginibus deletis, ex hominum uita emigrans, in Imperio haeredem reliquit Leonem filium, sui non dissimilem.Paulus Pontifex, ut erat uir innocens,& simplex,facile improborum artibus adducebatur ad Sergium Archiepiscopum, e Rauennali Ecclesia deturbandum; iamq.constituerat diem, qua iudicio sisteret, & suam causam contra illos tueretur. Sergius, tametsi nobilitate pirimum posset, nihil tamen eius niti fauoribus, sed ad Deum accurrens, supplex D.Nicolaum orat,sibi eius apud Deum precibus
dari , ut ueritas eluceret, emergeretque, & in sedem restitueretur, in qua non ambitio cum,& malae artes, sed, ad quos spectabat, omnium bonorum sententia & consensus, fauente, ut credebatur,& approbante diuino spiritu; icollocauerat. Suam tamen uoluntatem ad diuinam libenter adiungere, neque ita cupere eam restitutionem, quin aequo animo priuatam uitam denuo esset amplexurus. omnino enim sibi, quod Deus non probaret, placere nihil posse. Dum autem haec animo admodum sedato, & cupiditatis. ambitionis' experte, secum uoluit, iam q. unicus tantum constituti termini dies superesset, repente Paulus Ponti sex moritur; et q. succedit Stephanus Tertius anno ANN. a partu Virginis Septingentesimo sexagesimo octavo. sed Desiderius Longo- DCCLXIIx bardus Rex, uti memorauimus, qui Pontificis metuebat potentiam Grripere omnem Italiae dominatum cupiens, nullo repugnante, Totonem Nepesinum Ducem hortatur, uti Constantinum fratrem omni arte ac ratione eligat ad Pontificatum; quod &factum est , quibusdam largitione corruptis;
aliis minis,ac terrore commotis. cogitur & Gregorius Praenestinus Episcopus, Constantinum ipsum, nullis sacris initiatum , ad sacra deducere, atque Episcopum inungere. Verum munere Pontificatus per annum executo, de illo a
populo Romano deiicitur, & Stephanus omni hi suffragiis subrogaturi Costantino sese in Lateranensi basilica publice magistratu, & insignibus abdicante. Habuit Stephanus confestim in eadem Lateranensi aede Concilium, quo multi Episcopi ex Gallia,& reliquis orbis partibus conuenerant; ibi q. Sergius Rauennas Archiepiscopus omnium sententia absoluitur,ac sedi restituitur. Constantinus uenire iustus, ore durissimo se in Romanam sedem restituendum, Sergii exemplo, asserebat. neque enim in aliquo eius deteriorem causam es.se, quam Sergii nullis sacris initiati fuisset, & Stephani Neapolitanorum Episcopi. Insignem hanc impudentiam, audaciam q. grauiter indignati, qui in
238쪽
in Concilio aderant, quod intelligerent quorsum Desiderii Longobard
rum Regis conatus dirigeretur , eum turpiter eiiciunt, decernuntque, uti nequis ad Episcopatum adhiberetur, qui sacris initiatus non esset. Dimisib Concilio, Sergius Rauennam rediens, Diuo Nicolao Myrensi Antistiti templum, quod Romae uouerat, in Vineis, unde cognomentum somtitum est,exaedificauit. Fertur autem tanta canctitate fuisse Sergium, ut, cum in Diuae Mariae in Cosmodi m ad aram D. Nicolai gratias, de restitutione in Rauennatein sedem, demisse ageret, multis q. obortis lacrymis insignem pi tatem animi testaretur, earum lacrymarum uestigia multos deinde annos ingenti miraculo permansisse. Aedificauit etiam in ea parte templi D. Apollinaris Classensis, in qua uiri, dum aderant sacris commorari consueuerant, locum, cui Cellae nomen fuit ; multaq. illi ad usum sacerdotum, qui rem di- uiuam facerent, praedia est elargitus. Aliqui de Rauennalibus Archiepiscopis scribentes,asserunt huius Sergii Archiepiscopatus,Stephanum Pon. Max. in Galliam proficiscentem, Rauennam uenisse, atque inde omnem Ecclesiae Rauennatis gazam , inuitis,& repugnantibus sacerdotibus, exportasse,quhddiceret Sergium sibi, ut in sedem restitueretur, fuisse illam pollicitum. Quo loco mirari satis non possum, tantam, adeOq. impudicam nonnullorum i inpudentiam, qui de sanctissimis uiris , Stephanoq. praesertim , qui neque Galliam uidit umquam, talia summae ignorantiae, ac impietatis plenissima comminisci audeant. Tantum enim abest, ut Rauennatis Ecclesiae thesauros Stephanus diripuerit, ut ab aliquibus oblatos fuerit aspernatus,& constanter refutauerit. Si quidem Sergio Archiepiscopo Octauo Kal. Septembr. mortuo, &in D. Apollinaris Classensis ad sepulturam dato, Michael Rauennatis Ecclesiae Scriniarius, quem aliqui a Secretis interpretantur; alii, quibuscum ego senserim, Quaestorem exponunt, nullis sacris initiatus sedem occupat; opem Desiderio Rege, & Mauritio Ariminensium Duce ferentibus quos Michael pecunia,& largitione corruperat; pulso Leone Archidiacono, quem potissimum sacrati uiri omnes expetebant. Ausi quin etiam, missis ad Stephanum
Pont.blax. legatis, eum pecunia subornare, ut Michaelem Archiepiscopum confirmaret. At Stephanus, non modo reiecit munera, uerum etiam edicto sanxit, ut Michael, nisi sedem relinqueret, quam contra ius, fasque occupauerat, sacris interdiceretur. Tamdiu tamen Rauennatum auxilio eam obtinuit, quamdiu aliquid habuit & prophanum,& sacrum, quod Desiderio munerum cupientissimo donaret. Ce tersim cum Pontifex Rauennam decreuis. set legatos suos,una cum oratoribus Caroli regis, ob eam rem in Italiam mἰς sis, admonuissentq. ii, quid maxime Pontifex expeteret, statim eiecto Mi. chaele, Leonem designant, quem Pontifex confirmauit. At vero cum hac de causa a Desiderio clandestinis consiliis oppugnaretur, rogat Carolum efficere , ut eius admonitu iniuria Desiderius abstineat. Fecit id Carolus, de quidem perdiligenter;retinere tamen in ossicio hominem armis non potuit,quod mortuo Carolo manno fratre, tum multa bella obire necessarium erat. Si phanus Pontifex, Archiepiscopatus dignitate, qua Leonem affecerat , minime contentus, uoluit etiam, uti ipse,ac Tribuni tres, qui comitiis publicis eligerentur, Rauennae praeessent, uniuersumq. Exarchatum administrandum
susciperet.Quam ob rem inscribere Leo Archiepiscopus litteris suis consueue
239쪽
rat; Leo seruus seruorum De , diuina gratia sincta Catholica Ecclesiae Rauennitis Archieps opus, ct erimas, Italia Exarobus. Quem eundem insignem titul um,
cum administratione coniunctum, qui secuti sunt Archiepiscopi egregie sustinentes, uti memorabimus Magni quoque, & sanctissimi, terq. beatissimi ap- .pellabantur. Quapropter non fuit mirum, neque difficile ex ipsis aliquos rursum in Romanam sedem, priscae temeritatis,& arrogantiae insaniam excitauisse; quod ex Ioanne,& reliquis constabit.Ad Stephanum Pontificem reue tor, qui non multo post uitam dimittens, successorem accepit Hadrianum primum, uirum summa vitae integritate. Cuius viri electione Desiderius accepta, occupare hominis beneuolentiam statuit. Itaque postulat per legatos foedera instaurari, quae sibi cum superioribus Pontificibus fuissent. Paratum se, respondit illis Hadrianus, si Desiderius ca, quae per eadem,quae instaurari optabat, foedera debebat, Ecclesiae Romanae restitueret. Desiderius hac responsione concitatus, Exarchatus,& Rauennatum fines ingressis, omnia diripit, Fauentia,& Cymaclo ui captis. Quapropter Leo Archiepiscopus & TU. ni ab Hadriano opem per Iulianum, Petrum, & Vitalianum tribunos, Legatos, implorant. Hadrianus cum re litteris tentata, nihil profecisset, at potius in dies Desiderius urbes capiens, Rauennaeq. imminens, ac Italiam d uastans, ad Vrbem propius accederet, tandem tribus Episcopis ad Desiderium mistis, qui illi iram Dei minitarentur, & Legatis in eandem rem ab Carolo ad Desiderium impetratis, nonnihil infensi atque inflammati Regis animum,& impetum rei nisi . Sed cum reipsa Pontifici non satisfaceret, Carolus
comparato exercitu, per inaccessas rupes, non sine multorum caede, transmissis Alpibus,docente,ac monstrante itinere Martino Rauennatis Ecclesiae Diacono a Leone Archiepiscopo, mi G, Desiderium, Ticinum reiecit, atque eadem in urbe conclusum,altera tantum,eadcq.prima copiaru parte obsedit, alteram dimisit ad alias Longobardi nominis urbes capiendas,atque ipsam praesertim Veronam,ubi Desiderius liberos,& uxorem, argentum,aurum,Vestem, elegantioremq. ac praestantiorem supellectilem deposuerat. Romam ipse ad Pontificem proseruis, maximis honoribus exceptus est. Ibi aliquot dies moratus,Patricii Romani dignitate impetrata,multis'. una cum Hadriano compositis rebus, post sextum obsidionis mensem, ad urgendum acrius Ticinum reuertitur. Desiderius desperatis rebus, deditionem facit: ob quam Lonsobardorum Regnum, quod per ducentos iam annos Italiam occupauerat, fine habuit.Carolus quod dono Pipinus pater Stephano secundo Pon.Max.dederat, potius restituerat, idem ipse, & inter caetera Exarchatum Rauennatem, Rauennamq. ipsam,amplioribus priuilegiis iure iurando confirmauit. Pontifici autem,& Carolo Longobardam gentem non omnino delere uisum est,multis arcitis'. affinitatibus cum Italico sanguine coniunctam: & Rauennatem ex ar chatum, Romana Prouinciam decretum est appellari, quam deinde Romaniolam,& modo corrupta uoce Romagnam vocamus. Id autem est factum, ut, quibus odiosum nomen Romanum fuerat, iis uicinum , ac familiare efficeretur: atquc ut iuste repetitae Prouinciae, ex ea, Caesarum Byzantiorum; qui non od dua ignauia totam Italiam amiserant, sed eam iusta damnatione, quod impii,atque haeretici,&in Ecclesiam Romanam, & Pontifices Maximos iniuriosi fuissent, perdiderant; deleto Imperio & nomine, ueteris dominatus R
240쪽
mani, Pontificiique uocabulum imponeretur. Verum neque hac significatione propensi erga Rauennates animi, contentus Hadrianus, quoniam
Exarchatus, ipsiusque praesertim Romagnae, id est Prouinciae Flaminiae, in qua sita est, Principem esse Rauennam non ignorabat, Romae in pratis Flaminiis, ubi antea fuit Apollinis aedes, Circumque tum Apollinarem appellabant, uti Liuius tradit, templum excitauit Diui Apollinari; quod memoriae prodit Pandulfus Lateranensis Ecclesiae Hostiarius; id autem nulla ratione alia factum, Bion do uidetur , quam ut celebri in urbe loco, & lo. ei,&aedis Apollinaris appellatio, a ritu gentium, tractu temporis, in Diui Apollinaris Antistitis Rauennatis memoriam uerteretur. Carolus Pipino filio in Italia ad reliquias belli, si quae essent, persequendas relicto, secum autem deducto, quasi ad triumphi simulacrum , Longobardo Rege, in Galliam regressiis est. Ibi in Saxones, Hispanos. Vasconesque feliciter dimicauit. Moritur interea Leo Rauennatum Archiepiscopus, Decimo sexto kalen. Mart. In cuius locum subrogatur Ioannes huius nominis Sextus, A N N . cognomento Iunior; qui Vrsiani templi maximam testudinem plumbeis la- DCCLX- minis, ut inscripta in ipsis uerba declarant, praeclaro studio conteYit. Diui V, I 'Apollinaris in Classe aram mmimam ex argento, atq. auro testudine pyra mi dis instar ornauit, Cruces metallicas ingentes illi dono dedit. Huius tempore, Rauennae uiuebat Ioannes alter, non Archiepiscopus , in monasterio Diui Donati in Monterione, extra Diui Laurentii portam , iuxta Vandalariam , a templo Diuae Mariae ad Blacharras haud procul, qui multa divinitus uaticinabatur. Ioannes Archiepiscopus ab huius plurimum sanctitate distans, uitae finem imposuit, minime dissimilem . Cum enim De
dato cuidam adolescenti, nobilissimi uiri Petri Tribuni filio, insidias ob praedium moliretur, quod eius pater domus Diui Martini in Aqua longa habebat, adeoque acerbo, & immani odio puerum prosequeretur, ut neque secratissimae Eucharistiae Hostiain et , uti moris erat, die Diui Apollinaris festo, communicaret, puero in Aureliaco rure, duodecimo ab urbe lapide decedente , eius morte plurimum Ioannes Archiepiscopus gauisus est. Dumque ob id tempestiuum concelebraret conuiuium, aegrotare tam dissicili morbo coepit, ac pernicioso, ut septimo post adolescentulum die, ex hac uita decesserit, septimo anno Archiepiscopatus. Sepultus est in Diui Apollinaris Classensis . Huic succedit Gratiosus , cum esset Ecclesiae Rauennatis Archidiaconus, admirabili uir innocentia , & mansuetu-om x. dine: pulchro aspectu , nonnihil caluus , gutture extenso , grandioribus xx m I. oculis , dulci praeditus eloquio , & omnibus uirtutum numeris absolutissimus . Sub id tempus Leo Quartus Caesar in oriente , subito mo bo correptus interiit: quo mortuo , Irciae uxor, & Constantinus filius hoc nomine sextus , vel, ut alii, Septimus, Imperium assumentes , Concilio C C C L. Episcoporum Nicaeae secundo habito , instituere , eos sa- ΑNN.crorum expertes suturos , & de Christiana Republ. exterminandos, qui DCCLX sacras imagines delendas assirmarent i tametsi Constantinus haud dis 'Φk similis patris, non multo post , decretum , illud sanctum abrogauerit, . matrique recusanti, & reprehenderit, ademerit omnem administratio V nem