Nicolai Ochibovii ... De canone studiorum dissertatio

351쪽

Gaudeat, ut longum parva cinis ab ditas urna , Gaudeat, cinerem, qui piorans a didit urna:

Quando ita deeretum es superti:

urnaeque perenni

mina Bernens .

Vulturnusque pater ferat hine ad

dera natum.

rentur odore;

Magnaque per eanctas viastens tus nomina gentes, Extendantque procuI meritas per sώς- eura Iaudes,

eis magis, s eHebrata superbiaι Ambra, magiis ς,

352쪽

AP eatque inter venerabi is ambra Latinos,

tur aura et

Nigranti semper nec tedant omisnia nocti. Extremis semper nec cedant omnia flammis, Aurea diam laeua scinti Iara si

dera tace,

Laetas ades, sanctasque ades haread nosra Maziser Munera , s inferiar, facti titatam ne sepastri.

Sed inde matura aetate jam doctior,siib radicibus, ut diximus , Monti. celli suo in rure, haut procul a misfro, diu rusticatus, haec duo Etruis 1co idiomate constripsit Poemata,Mrtia-, ct Novas FlammaI, quae Cum Francisco Petrarcha haut inj xia constrri possie, nonnulli clamitant.

353쪽

Camillus PGregrinus se nior in Campani Theatri ruinis , AIusis itidulgebat.

Tristitiae, &

- Ceterum ab omni cura Vacans Poeta , secessuin quaerat necesie est , qhod a Camillo Peregrino seniore , poeta eXimio , Campanae Ecclesiae Primicerio, effectum esse testantur ipsius Etrusca carmina relata a do-

tissimo Magochio is qui in Campani Τheatri ruinis rusticando , vel septuagenarius Musis indulgebat, nam ut Ovidius ait: Sed me Musiarum diserta per avis Dis

Raptat angor . .

Et illud quoque :Carmina Iecessum scribentis . S

ocia quaerant. Notum & hoc: Seriptorum isorus omnis amat nesmus, o fugit inbes . Item & illud Horatii rormina pro Peniunt animo ded cta fereno; hinc Rabinoriam doctissimus Maimo

nides tib 1n Moreneuochim ait, tristitiae, & luctus tempore cessare poesim: de Poetis enim testisicantur Israelitae

354쪽

Babylone captivi , qui rogati a captivis , ut se cantion jbus oblecta- Tent, negant se extorres, ct captivos in luctu canere posse. Quae res illustrior ex inplo Davidis reddituca Josepho cum ait: Expeditus itaque DaDid a praeliis, S pericu- iis , cum pace iam aui Dua frueretur , cantica in Deum , Omnosique

Dario metro composuit, atios quidem tri etros , ados quidem quinquem ιros . Solum enim in tempestatum m. h. hmi procellis , animique statu perturba cilius qua sato , facile erit Ρoetae satyriCOS Uer- MIe'.ersu, sus fundere ; nam ut Iuvenalii id- S xl p quit: per da

Di ficile est suoram non scriberernam quis iniquae Tam patiens Urbis i tam ferreus ut teneat se t. Sed neque animi tranquillitas . neque secessus Ρoetae aliquid prosunt, nisii prius magna rerum, at que verborum siupellectile ditatus hu Nad conficiendum poema , animum Pellex Pquiae 3ppuleIit,' magnae enim temeritatis Pyx0 Hi, -

355쪽

esse videretur is, qui nondum eaeissa, &convecta materia, aedificium aggreditur . Cum autem haec reis Tum , Verborumque supellex non aὲias, quam ab ipsis veteribus poetis sit conquirenda; nam ut inquit

Divinux Philosephus r Munt no- his Poetae, quod e fontibus , quibur mu beaturit, faurientes, s a Musarum viridariis, eouibusque decerpentes earmina ad nos asserant, quemadmodum meI ex soribus Apes , sinstar sum Doure se dieant; e dem prorsus modo , quo se factitas. se innuit Lucretius c- , & nos factu

φα '' noriferis, at Apes in saltibus ommnia libant, . Omnia nos itidem depascimur am rea dicto,

Aurea , perpetuo semper digni

ma vita a.

Et Horatius i r. ego, Apis Matinae

More modoque

356쪽

Grata earpentis toma per Iab

' PIurimum,' m- , uvidique

Tiburis ripas, operosa parvus Carmina feto. Hi autem Poetae non siint perinfunctorie , ac fractim legendi , sed summa adhibit1 curii, ut quantum in nobis est plane intelligantur ; &ne supersit nodus ullus, aliqua M'thicae historiae cognitio praecedat opus est ,' ideo ante omnes poetas , adeundi sunt Ovidii libri Metamo phoseon. Sed quid de varietate negociorum , atque affectuum dicam , qui sui similes in unaquaque aetate viguerunt, quique propterea varietatem locutionum cum peperissent, si eorundem sensum , absque plena philologiae cognitione vestigabimus,

perinde fueris , ac si cum navi sine remis , mare trajicere conaremur.

Igitur Poetae legendi non semel modo , sed iterum , atque iterum, Ut eorum stylus nobis veluti familiaris evadat, ut nos in ipsos veluti transformemtur . Itaque postquam haec

i jacta

Poetae non Deriunctoris legendi. . Disi ita by Coosl

357쪽

iacta si1nt fundamenta , & jam caeis perunt studiosi eos cum quadam antismi voluptate legere , oportet in sodestendere , & dispicere quod in genus carminis potissimum natura se-Illud ruisque rantur ; tum sit in Epicum , Epicum , am , . si in Lyricum, Lyricum, sit in I ra- ad quod DR sicum Tragicum, eligant, necesse uri st Rivx'. Quare non secus de ingenii hominum, quam de diversis locorum habitibus , nobis cura sit stignoscerer

. . quid qua gae ferat regio , Squid quaeque recuset. me segetes, illic Peniunt fericiua

Arborei foetus alibi, atque inj fa vir cunt

Gramina : nonne Didos, Croceot ust Tmolus odorcs,

India mittit ebur , molus sua thura Sabaei tis Cha6bes nudi ferrum , vir saque Pontus Casor ea , Eliadum palmas Dei-

Hinc Horatius aperte indicat se heroico carmini condendo imparem , negatque sita poetae nomen convesnire

358쪽

nire , quamquam hexametrum 1aeiat . Quia latis non sit , versum suis pedibus claudere, sed majora, ct plura expeti: primum ego me tuorum dederim quibus esse poetas

Excerpam numero e ne ae enim contudere versum

Dixeris esse satis , neque si quis scribat, uti nos, Sermoni propiora , putes fune esse poetam ;Ingenium eri eui mens dirinior , atque os Magxa fouaturo, do nominis δή. ius honorem. Sed in Lyricis adeo serire illum videas sublimi 1ydera vertice , Ut de se praedicare non sit veritus, ita adloquens suum Maecenatem ro . s neque tibias Propria Ho- Euterpe cofibet, nee Po6Θmni, i--- Lesboam refugis rendere barbi

ton .

rta a

359쪽

Censores severi adeundeensores, adi ipse Hotatiui

. Sublimi feriam F rq Pertice Et alibi Ῥοῦ . . . sume superbiam Quae tam meritis , s mihi Deto

Lauro cinge Solem Me omene,

comam.

Idem Horatius fideliter monVit, ut ne sententiae nostrae nimium in dulgeamus , sed opera nostra seve -- ros Iudices habere oportere , cnmait ad Pisones:

. Id tibi iudicium ejio, ea mens: squid tamen orim

Scripseris, in Motii descenset juo

dicis aures,

Et patris , S nstras. Quod sene id se secisse testatur. cum d Tibullum scribens, sic in- -ibi , no orum sermovum can

dide iudex. . Hinc opus esse Poetae hisce tribus, tempore, judicio , Lima, colligamus

360쪽

oportet ,' haec enim , ad aeternam memoriam, insignem immortalitatis famam nos consequi sinunt. De Iima , & tempore , sic scite inquit Horatius : carmen reprelendite, quod

MuIta dies, s muIta ritura coereuit , atque Perfectum decies non east vii ca

Et infra:

. O . . . nonumque prematur in annum

Membranis intus poscis , de roticebit , Quod non edideris: nescit Nox missa reverti. Idque Horatii praeceptum e Statius, ac SPacte obsiervatum legimus ab eximio poeta Statio apud Petrum Crinitum ' , dum ait : Dubitandum , non Pocmatibu 4 est, P tam Statium in eo opere, ' 'idest Τhebaide absolvendo, mira solertia usiam , & incredibili studio per duodeςim annus. Et Accius Synce- V a Tus