장음표시 사용
221쪽
ad rem , quam maehinabar, faeiebant, libenter ge- cepi. quod illa bene interpetrata, jubet me sequi. eum statim nune ius alter adsuit. quo jubebatur ipsa illi eo
ad virum pro fiet sei, qui non bene se habebat . Illa
I aetata nuntio , nam brevi objturum sperabat, extemplo paruit. meque eum a ne illa Maura domi subsistere iussit. Quantum id mihi gaudium , quantam laetitiam attulerit , haud verbis explicare queo imo ingentes animos ad fugam addidit . quippe non humano id eonsilio factum , sed divino evemsse putavi. sunt enim miseri eutae Deo , & perire sine auxilio
Superorum, neque ut innocentes. Fateor, nullus eo die
Iongior mihi visus. nec quidquam, quam fuga in animo erat. tandem ut extabuerat,ad loeum pergo. qui solus omnino erat . at neque Italum in Veni, neque Cymbam ullam in vicinia animadverto. Quoeire a angi animo, ae pene de salute desperare eoeperam anque meum caput iam iam atroeia omnia imminere . nimiaeque me fidueiae damnabam. eum ε navi, quae non longe erat, cymbam ad litus eo ne itatissimo cursu venire conspicio, qua visa erectus spe, ae pender ortus sum. adfuit brevi amieus, meque accepit, atque in navem duxit . vix eonstendi eum eductisane horis, prosperoque vento exori , Alexandriam venimus r atque hie tertius dies est. Verum ut haee dicta, Barnam perventum relictooue hic Mecoenate, vos Neapolim perre imus.
222쪽
Dum apud Meeoenatem versamur, ἐιer Alexauis dria Daliam versus, quaque in eo acci
Uodam die dum ego, & Lae Iius apud Mec cenatem essemus ita ille ad me : Saepe te interro gare in animo fuit, at fallentem Odo memoria, modo ad alia digie sit , saepe etiam omisi e nunc quando, & memori suggerie, atque ab aliis rebus liberi, atque expediti sumus, oce aliuneulam non negligam et quid tandem in re ditu tuo, dum Alexandria in Italiam remeares , cu aiosi aeeidit nam si meministi, ea in urbe prose-δionem in patriam adornabas . cui ego: Memi- N ' 3 ni
223쪽
ni quidem ; &saepe etiam reliquum illud naviget. tio sad te narraturus veni; sed ad alia e vestigio digressi, quod primum in animo propositum erat, pertransivi. saeiam igitur nunc tibi satis , rem quoad ambiti eum dedueam. Tum Meecenas r Istue expecto. Et ego : Ubi Gallicus myoparo, quem ibi opperiebamur, ad navigandum io structus, atque in promptu suit, Aemeti vale diximus . Sed quan . tis me laetymis bonus senex dimiserit, haud vel bis
explicare queo, eerte non tantas pro filio effudisset. usque adeo roboratus beneficiis amor,aevoque inveteratus , naturae non cedit: interdum etiam exsuperat: & ubi bonam natura indolem collo eavit, nihil est, quod desideres. deinde ut mutuis aliquanis tutum lacrymis temperatum est ; mihi omnia fau sta ominatus, viati eo affatim oneravit: nec ullis adduia
ei precibus potuit, ne adeo in nos profusus esset: imo perpauca ea esse, aiebati seque mihi omnia deberet& si ampliores fortunae desiderandae , id eo spectaret, ut largissime me donaret. Hoe loeci Me coena se utinam, inquit, ita omnes memores beneficiorum essent, Sceam nacti a parente natuxa indolem e nihil in hominum vita expeti ad ferieitatem possiet. At vitiata semel ea udiee eomani labe, id fit ustra defi-d e ramus . non enim prudens is est agricola, qui ea .
tiosa E stirpe optimos fructus e 1 peetat. Sed perge tu
porro- Tum ego e Divulsus non sine vi ab Aehme te, navim eo mitibus Drusilla , & famulo constendi expansisque illi eo velis. Alexandria ex e essimus,toti que AEgypto vale diximus. ventus, qui prinei pio vela impleverat , erat Auster ς quo brevi Rhodum , aut Cretam tenere sperabamus . Sed ea nocte, quae pr sectilonem neuta est, Lybi eo maris imperium Auster concessit qui ut ejus natura est, coepit vebem -
224쪽
tusimo Batu perfurere, seque in Oeeidentem p u latim flectere . nosque ab instituto cursu deflectere. inque Cyprum clavum dirigere cogebat. Id mihi& si euperem quam citissime patriam revisere , nona
tamen omnino ingratum accidebat. tanta eupido erat novas terras, novos populos perlustrare : 8c eam
praeeipuε iosula, de eujus celebritate multa in se holis didiceram . Athae e spes brevi praeeliaci iterum
enim sibi Auster maris arbitrium vindicavit. quod ubi victor obtinuit, Libo noto eo ne essit. quo secundo in puppim perstante , eum Rhodum nos perve . nisse erederemus, Carpathum tenuimus , quod qui dem pergratum mihi ae ei dit: nam eo in portu Tutinet ea classis in ane horis stabat : erant XL triremes.& naves XVI li, quae Sporadibus perlustratis,ad Creti eum bellum contendebant . ibi vero Rhodiam elassem Vll l rostratarum, & Africanam, quae ex
Tripolitanis navidius, Tunetanis , ac Mauricis conflabatur , in dies expectabant Hoe loeo Laelius rQuo bono Numine ea barbarorum unguibus tuto es a sistis Cui ego i Cum 'dus Gallos inrer , agTureas initu esset , nos utpote foetos benigne admiserunt. imo in Praetoriam una cum navis praesect eo a scendimus , Turei eum Arehthalassum invisuri. cui munuseula etiam attulimus. qui humanior,quam et steri barbari, nos affabiliter excepit et plurimaque nos de Alexandria interrogavit: & si Cytheum , aut Cydoniam peteremus. Praefectus vir peracutus, flecautus; Negavit se per ea loea transiturum . mox tibi dimisit, geminis verveeibus. & panibus aliquot donavit. deinde obtenta saeuitate, universam insulam perlustravimus . eurioseque rogitabam, si adhuc ex jis leporibus soboles esset, qui aliunde advecti, tanta saecunditate creverunt, ut indigenas alio e m-
225쪽
migrare coegerint: unde factum adagium earpathii Iepores, ubi quis hostem domum admiserit. verum adeo inscia id temporis ea gens est , ut ne nometia quidem proverbii teneret. imo tanta in universam Grate iam , ex quo Turcicu sub iugum missa, ignavia, atque inscitia irrepsit, ut in Graecia Grate iam quaeis ras : tantaque obsita barbarie, ut merito quidam diis xerit ἐβαρβαρώθη ἰν mi ελλα b I usque adeo verum
est , humanis artibus , ae liberalibus diseiplinis ingenia mitescere .r quae si desint, efferari . Ita vero, tum Mec cenas: sed quid tum postea Cui ego i Lustrata insula, vela .fecimus: plaeuitque Septentriona. Ie Cretae latus praeternavigare , ne ad Australe de .stendentes Africanam in classem incideremus .eujus oeeursus, eum illa plerumque ex piratarum colluvie, ae desertorum faece coalescat, apud quos nulla fides, foedera nulla, non satis tutum videbatur. id mihi exanimi sententia evenit, summo etenim opere ave inham AEgeum mare tot terris sparsum , tot eonsitum
insulis perlustrare . 9 spes etiam erat , fore ut Venetam classem obviam haberemus, quam ad Citherassare in ane horis rumor apud Tureas pere rebuerat. Secundo igitur Vento, qui aestivo ex Oriente spirabat, navigantes , brevi, salutata ea longinquo ΑΩypalea. Zephyrium promontorium transmisimus, de . inde lae . a Diam insulam, mox vero dextra Theram,&Thiresiam pretervecti. in Venelum lembum instructissimum, remigioque pene Volantem, qui Cytheum petebat, incidimus . Veneti ut ex vexillo Galli eum Myoparonem esse depreheoderunt, illico ad nos pro peraverunt, & salute militari more data, atque ae iscepta ; unde sol veremus, & si quid de Turei ea elata se ae e epissemus, interrogant. Nos AI exandria soI-visse, Carpathioque in portu Turcicam classem conta
226쪽
L I B' Ε .R IN. Is spexisse, respondimus . Et illi a Venetam elassem
ab Citheris in Milum prosectam, gratum q. Αrehit a lasso futurum, si eum in portum diverteremusr quaeque de Tureis comperta haberemus, illi exponeremus . hominem esse hum nissimum, nosque benevole excepturum . Visum praesecto, nee non & reliquis, qui in navi eramus, hanc venetis , per quorum portus crebro navigabar, gratiam sacere: quapropteLobliquato aliquantulum velo, Melum contendimus. Ventus, qui commode perflaverat, multum se sub vel peram remisit, quo factum, ut parum ea nocte na vigatum sit. primo mane reflantibus iterum auris, eIum paullo vehementius urgentibus,meridiem ei r- citer in amplissimum Meli portum intravimus. Claia se illi eo salutata, Venetum Praetorem adivimus. quinos affabiliter excepit, eunctaque de Tureis a nobis cognita edoeeri voluit . quibus enarratis, per hono-tificis verbis dimisit. nos quod reliquum diei supererat, tu lusitanda Venerorum elasse eon sumpemus. Hoc Ioco Me coenas si e me interpellat: Quae melior, atque instructior visa, Turcie a ne, a a Veneta Cui tum ego zUtraque,ut veru fatear, erat instructissima, in Turcica plus pompae, at q. Ornatus, plus in Venet. animorum inerat, cui si tempestive italorum subsidia adven; sient, non dubito, quin egregiam de Barbaris victoriam retulissent. At nos in hae parte pec camus saepe; & nostro eum damno. Hic Laelius et Merito tu id ei reo in Bellieis r Tempe nata nova primi procedere in armis ... Testina ιe, duces,hoctemque ad eαρι a praeite.
227쪽
bam, ad me vero . quid tum postea ν Cui egor Melo
egressi, Cythera secundo vento tenuimus. n quorum litore turrim nobis quidam ex nautis ostendebat, in isque ea veneris olim fanum extitisse , ea quo Hele mam Paris rapuisse fertur, assirmabat . Ego illam prospicie a se hine, inquam, incendium illud exarsit, quo brevi Europa , atque Asia comprehensae, tanta smortalium clade, & tot annis assi νctae gemuerunt. si is mulque ea mihi animum cupido subiit, locum pro . pius iaspicere r at vetuit Nava rebus a festive addens. Ne sopitas diu flammas excitemus et nee malorum xesricata memoria suo vaeat malo. Igitur Veneris Fano vale dicto, ae transmita mox Laeonico sinu, Taenarium venimus. Hie quoniam ventus velo im moriebatur, visum Navare ho se apham in terras aquatum dimittere; ego Taenariam specum viderepe eupidus , in eam statim insilui, eumque quatuor armatis in litus eontendimus, ad quod ubi applieui mus, in oram se apha egressi descendimus , in qua in hominem ferme nudum in ei dimus. quem ex Origlineamentis non Laconem eum, sed italum esse putavimus . nee nostra nos opinio fefellit vix enim nos conspicatus, in genua aecidens, multis precibus Togavit; ut nobiseum reeiperemus i inque italiam, in quam nos navigare existimabat , deveheremus. Deinde serio admonet, ut quam cito in cymbam reverteremur, eam oram praedonibus passim habitari, qui divino humanoq iure contempto, euncta latro ciniis complent , hospitesque denudant: summaeque misericordiae loco habeor, si non repugnantes , nonoecidant: nam si vim vi repellere ausis, atraeissima quaeque in victos ex eleent. Galli eum bene sperare hominem iussissenti sunt nobis, inquiunt, arma , α
228쪽
go, si Taenariam speeum vidi flet Et ille, ut qui ve alu statis ineruditus, ne voeabulum quidem nosse fassus est . Interea loei, dεvexae, iam aetati 1 Laeaeaa ad nos venit, pomorum omnis generis ei stam benε plenam gerens: & si emere animus esset, rogat. Cui
Sallus quidam, qui Grae eam linguam eallebat, quanti indiearet, petiit. Tum illa ι Quanti vis, inquir. brevi igitur transacta res est . mox fontem in proxima valle esse ait nitidissimum aeque, ae gesidissimum subi aquari pereommodum i paseere item in ea gregem, si agoas a pastoribus, vel lae, e se umque com
parare voluntas esset. Tum negante supplice tutum esse illuc se eonferre, eos no a pastores, sed praedones
qui gregem pascerent, & solitos illa anu insidia vii ruere; petiere tamen, tanta illis in armis fidueias Ego cum in promontorio spe eum quandam animadvertissem, Taenarias sauees esse, per quas ad In seros iter olim patuisse in scholis audiveram, albi tratus, eo ire pergo . quam non multis passibus in .gressus . immanem speluneam , horridamque eam esse video, & perobseuram: quoeirea non ausus ulte rius pedem in serre, ne revera in Plutonis antro me vivum conderem. Hae e inter, socii inge tui festinatione redierunt. plurima enim turba ε proximis
collibus effusa deseendebat: & ae iam a pastor ibas oppressi essent, horum paueitas , atque illorum armae effecerunt. in stapham igitur insilientes ab infamiora paululum recessimus. mox euris inbibito, e X.
pectari parumper plaeuit, ut quae ea turba , & quibus
adveniret armis, videremus . Nee moratum diu eiti venere ad litus ei rei ter triginta partim selopis , par tim sudibus armati, atque ea se Laeo oleo. quos ubi explosis tubis salutavimus, in nasim cursum'illi ea lepimus. Hozlago M pecea afr 1 e variant, loquiis
229쪽
humana i ea loca, quae quondam gente tam euita, M tam sanctis legibus instituta habitabantur, nune exuta pene humanitate: nihil nisi barbariem , atque immanitatem praese ferunt. Sed quid tum posteas pCui ego: Reflante iterum vento , Peloponnesum Praeternavigamus: transmissoque sinu Messenia eo inter ultimu peninsulae promontorium , quod Reutas dicitur, & Thiganusas , atque oenulas insulas evrsum intendimus: inque Mothones conspectum sub diei sequentis ereperas pervenimus. qua urbe ε salo salutata, bonis Ionium avibus, erat enim summa serenitas, α secundus perflabat Eurus, ingredim ur. Quod ueente, brevi Strophadas, Harpiarum quondam regnum,tenuimus . id tempus solitarius in his scopulis degit: & partim stipe a navigantibus cor-xogata, partim hortuli fructibus, herbuli': quas ipse fibi plantat, vitam tolerat, & felicissime quidem
gert ε. Quem ego Beat i ssimum omnium dueo: ut qui proe ut a tumultibus, atque humanis fraudibus perpetua pace fruitur . qui si intus ab animi perturbati Oinibus se fortiter vindicet, quod non diffieile facta
duco, fruetur etiam , quam post fata expectamus, aeterna. Hoc loco Laelius subriden si Vellem re ego in Strophadas remandare, ut felicissimam illam pacem , quam tanti extimas, obtineas. Cui ego: Irem libenter Et seis me, eum datur, relicta urba, iris solitudinem eonvolare, inque ea me una eum Musisseeludere. Et ille et Scio equidem . Sed in solitudine Surrentina: nimirum in angulo totius orbis amoenissimo. in quo quis aestatem non ageret e Cui tum Mec cena si optime, ae festive, Laelius. Verum
talis Parthenii genius, ut etiam in asperrima solitudine vitam dueeret tranquillam. Et ego e si Musis
εomitantibqs sola loea petas, amoena sint Oporret
230쪽
nam horrida sagiunt Musae, quae elegant m rem eui tum amanti si vero Melancea eo mite, in sylvas toconjietas , tum quo horridior loeus, eo aptior ad vi tam expiandam aeternamq; beatitudinem obtinenda Sed redeamus ad propositum . Strophadibus, &soli rario relicto, Oee identem versus iter eorripimus ; Euroque efflante , brevi Italiam tenere sperabamus . at brevis ea spes fuit: nam exortus ex inopinato 'vehe meos Astieus ad Epiri nos litora deflectere eo egit, alteroque, a quo spirare in eoeperat die,ad Coreyram devexit. id mihi, etsi patriam revise te summopere eu- perem , non ingratum omnino aecidit. tantus erae amor novas gentes perlustrandi, atque ea loea , qua tantum vetus fama eelebraverat , inquirendi. Ut portum inuravimus, factaque ab Veneto Praetore pote
stas defeendendi est; in litus insilui, statimque ubi antiqui Alei not horti fuissent, & quae vestigia illorum superessent, indigenam quendam , quem primum obviam habui, interrogo. Et il l e Nullus, inquit, hicent Alcinoo nomen , nee quos die is hortos seio . Cui tum ego ἐν Celeberrimos , inquam , illos , aureisque pomis insigires , quos quondam Alei nous insulae rex plantavit, summoque studio extoluit. Tum ille subis ridens: Somniaris, inquit, hospes. At ego demiratus allius insemam': o ubi , exclamo, omnis eruditionis parens Graeeia i ὁ ubi cutiat quondam gente si Issaea inter , Venetus quidam supervenit, & quid perquirerem togat. Cui ego i Phaecum hortus, quorum ne nomen quidem apud hane gentem manet. Et ille. Ne mireris, inquit: obsita omnis barbarie, atque institia Graeeia est. eruditaeque gentis honorem ex barbaria iocumbens turbo decussit: meque statim ad colles
quosdam perductavit; qui praee aeteris pectili , at quo amoenissimis hortis consiti erant & hic, inquit . exti- tisse