장음표시 사용
231쪽
tisse olim Alei not hortos, serunt. qui quoniam a uin antiorum referti stimi, aurea mala protulisse fabulati sunt veteres . Mox his ex collibus ad litus redivimus, di ne ad visendam urbem arcem qua em nenti in saxo impositam irem, devexus jam dies probi bait quo ei rea gratiis humanissimo viro peractis , in navim Ire divi, tibi me Drusilla expectabat, eaenula qua e elebrata , ad quietem conernimus . Cireiter secundam noctis vigiliam ingens in navi et amor exortus, quo illico exporrectus, quid esset ' interingo. Qui proxime sta-hati Vela, inquit, expandi Nauarchus jussit. nam
cum Thraius spirare e ceperit, non omittendam oeca.
sonem duxit . eoque secundo brevi se Italiam venis tutum sperat. Nec ea hominem spes se fellit, tertio die sub Auroram Bruti os colles conspeximus , quos faustissimis mox voeibus salutavimus, propiusquo
aecedentes nos Crotonem delatos competimus:qua
ta Diusillae laetitia vix diei potest. Hic Me coenas: Cre do equidem . quis enim post tot casus, ae tantas
.exant Iata pericula, sospitem se in patriam appulisse summopere non gestiat i Et ipse : At non minori ego gaudio assctus sum , quod paternam in domum latinuam miraculo virginem reduxissem . . Et sane fi nihil aliud, magnum me ex suscepta navigatione fluctum retulisse arbitrabar, quod nobili Ioeo natam virginem e X penitissima barbaria , totque immanissimorum praedonum manibus, ac tot periculis , sine minima quidem, et pudoris, vel fidei laboillibatam, ae sospitem parentibus reddidissem relatioremque meam expeditionem futuram , quam Argo nautarum, duee Iasonez qui nihil nisi vanum nomen. R ne seio quam arietis pellem, auro ne dicam, an menda eici sucatam retulerunt. Quid enim homini otiosius potest accidere, quam servatoris vel nome,
232쪽
L . I B E R. II. assvel gloriam is a virtute, suis laboribus adipisci. Hoc
loco Laelius r Imo tu Perseo gloriosior : nam ille An diomedam e Ceti saueibus liberavit, tu virginem ingenuam , ac nobilem ex Orco, in quem iam iam ea sura erat, vindieasti Cui Nee cenas, Erudite, Leli, ut soles. Sed quid si poetam nostrum Orpheo compona mus t non id jure Imo felicior, tum Laeliust nam ille Incautus , quam redueebat Euri dicen, amisit i hieita se, qua prudentia, qua eonstantia gessit; ut ereptam virginem tot per discrimina, ae turbines salvam perduxerir. Quibus ego: Gratias ago,quod glorianti mihi ad blandimini. Sed redeamus in viam , nam tem pus est, ut. de discessu cogitemus Vix Porium intravi mus , eum praemisso famulo, recta ad Drosillae dcmmum e u Iendimus e i. quam ut venimus, virginia parentem obviam habemus e qui redueem filiam ea
laetitia excepit , qua redivivam re eepisset . & tam εopia lone sua talem habuis; ut qui iam divi vivis
exe essisse erediderat. Postea .ero quam omnem mnata historiam intellexit,me filiae servatorem, luum que mazimum benefaectorem magnifieis verbis a
pellavit, tot gratias egit, tantis me praeeoniis, tantis laudibus affecit , quantis maximὸ potuit. Non intras privatam eam domum se laetitia eontinuiti sed pet- vagata per universam urbem fama,thgens Nabilium
concursus in virginis domum, eam videre eupientium, reditumque tum e i, tam Patri gratulantium. ne equidquam tota civitate, quam Drusillae reductio,imo exortus narrabatur , Me vero mirari omnes, tela brare , extollere, inque prisc.rum heroum numerum referre . quas ego laudes libens devorabam. ubi vero gragulationibus modus iactus est aliquis, ad opiparum prandium eone edimas,uee semel inter po
233쪽
plurimi', propinavere. Haec vero ut dicta,Meecena. tem rogo Numquid Neapolim vellet, stati inq; unaeum Laelio distelli. C A P u T . II. . .
AD borti prospectum sedebam, & versi e ulcis quota
dam, quo limatiores prodirent, radebam, eum Neapoli me Laelius inopinus oppressit: Et Salve, in is quit , Musarum delietum. Cui ego. Salve , inquam, meum eoreulum , statimque eum mecum una sessumaeeepi. εc quid novi ab urbe apportaret interrogo. Tum ille: Habeo, inquit, quod tum mihi, tum amicis omnibus aeeidit perquam gratissimum. tibi vero saturum grave haud dubito , seio quippe animi tui moderationem . Sed velis, noIis, audias oportet.Cui ego: Quid istue tandem est Et ille: Aceipe Quariis nus , scis viri nomen , & eruditionem . Cui tum ipse: Cui non dictus uas . Tum illet Humanissimus hie viroden quandam , quam ei doctissimus Blanehetus Pictavio misit, ad me Roma confestim transmisit, de uelegerem iussit, eui sine, quaeso, ut Parcam, atque illico recitavit N. Parthenio G. I. I. Poeta Clarissimo Neapoliιauocam Philippus Dux Andegavensis Rax Hispaniarum renunciatus esses.
234쪽
Plexitis undas et sine re res ratPιψιν plectrum. Obstupet Phoebus novatate rerum, Mine, is hine saeri Rupueνε fontes Nesii cursus: nova liax Olumpo Orta refulget. Neapolim insistit nova stella eaeti tmiseris Iplendet Crnosura reguis, re non visa, ct Pharus hospiratis
Dat nova lucem. E mulum Solem patitur, ereat quae Ludovix ; clarum sociare lumen Impur Soter, parilesique eaelo Foedera gaudente Vidimms Solem et radiis eoruseat Pictonram tractus, faeiemque eando cingener signat, sedet eleganti Gratia fronre. Parιhenἰ, eediι tibi Musa plectrum Magna nam doctus telebrara versu , Bollicas artes resonas, daturus Grandιa prato. Scriba Regnantem Hesperia Philippum , Seriba concordes populos beantem , Sιribe bis dena imperio potenti Sceptra regentem. Imus auritus fidium eanoros eudiat eantus, tharamquo Moles Audiat pontor Dretisque saxum Audiat arcis. Plaudat πιν cum mare, plaudaι aquor adrianum, O PAErthenope eanenti Assinat vati, emeritumque summis Inferat astris.
235쪽
Ut recitavit: BOna vciba. tum ego , di tota poeti ea. At Laelius. Sed quando tantus te vir eae itavit, ad magna te aecingas , oportet. Cui ego; Satis, suis perque lusimus, ut an Navalia bella absoluturus sim plurimum dubitem . Ad Historiam, ut scis, animum applieui: & de hae etiam in anelpiti est ammus: adeo diminutae .corporis vires. Tum ille: Ne tam cito animo despondeas; revivisees Surrentino in Elysio illo tuo i eurus gar potentissima tibi panae ara cujus ope morbos omnes expellas . Cui tum ego: Nominficior, sed elapios jam annos revocare non potest. Tum Laelius, Ut Nestoreos vivas annos, Superos roisgo , quaesoque; & si placet, ut de nostris addat tibi Iuppiter annos , precor . Sed quid istue, quod inter manus est i Cui ego : Carmeo Reulare, quod nuper habui .& ut limatius iterum prodeat, ad trutinam re voeabam. Et ille: Quaeso, ut recites, nam eum habuisti, morbo regio praepeditus, non interfui. Cui ego: Cantabo libenter, ut si quid minus placet, ad moneas, atque illico de scripto cantitavi.
HIe ego non Musas, vatum commenta priorum In mea ab umbroso dedueam carmina Pindo. Nee te per rigui pascentem flumina , Phoebe, Amphi ysi quaeram, vel in Actaeo Arachynto . . N aod equidem iacios si isto de sonte liquores
236쪽
Rusim, si tantum fas est, ae eersere e Cel . Tu, quae purpureo fulges ei reum data Sole, Et stellis redimita, iacique in nixa bie orni ,
Divorum regina, hominumque ineedi si & omnis Te circum Aligerum pictis exercitus alis Funditur, observans, tua jussa explere paratus Tu Nati, tu Patris amor eommunis, & Aurae AEtheriae . nostrique salus, spesque uni ea Mundi, Divinos fontes, & dii carminas cestrum , in nostros infunde animos , r unerosque ministra AEquales operi; quando nova seela paramus Dicere, quae Summus pacato eondere mundo, Magnanimis jamjam INNOCINTIus apparat Ius IAe toto in terras deducere gaudia coelo. Tuque adeo, magni quem secti Fata pararunt Authorem, Romane Pater, cui cernuus uni, Per te paeatus, terrarum flectitur Orbis, Hue adsis, patrioque, precor, da carmina vati; ut eanere a superis per te data munera Divis, Sparsaque per cunctas est estia gaudia terras ἔuique tuas possit laudes, tua nomina ferre,
Qua nitidus primo eonsurgit Luei fer ortu, Quaque idem sustus jam vesper mergitur undis.
Iam ei reum fleroeentenis eursibus OIbe, Venturi Pareae texebant stamina seelir
Tempore quo Superis mos est antiquus, Olympi
Sydei eas aperire fores, atque alta Tonantis Atria, solennes& eircum dueere pompas.
utque ipsi pariter largissima dona Deorum
Spectacli in partem tanti, pompaeque venirent Mortales, soliti in eur ctas diffundere terras Gaudia, laetitiamque, & amicae mune Ia Paeis. Et jam purpureo properabat lumine Phoebus pandere Divolum stellantia limina, Se annum, O 1 ΑΩ.
237쪽
Annum e Toptatum , votis & mille petitum, Auspieio ordiri laeto, eum summus ab aree 2Etheria Pater in terras sua lumina fixit, Visurus,quae sata hominum, qui rebus inesset
Terrenis color, & qui agerent mortalia casus. Sed vix divinos oculos, vix arduus omnes Per terras circum mentem, perque aequora flexit, Cum totum densa immersum caligine Mundum Prospexit, se elerumque alta euncta obsita nocte. Namque novis B diis , odiisque incensus avitis T artareus Pluto, Stygiis e sedibus omnes Per totum pestes vitiorum immiserat Orbem . Quas inter discissa nigros Discordia erines Prima volat, spargitque sae es , atque undique vasta, Irritans populorum animos, intendia sufflat Bellorum, foetosque in mutua concitat arma'. Hi ne lath exultat Mars impius , aspera miscens Praelia e eo neu Irunt gentes, quae paee quietae, Iamdudum patrios vel sarant vomere campOS 4 Inque vicem caedes, & tristia funera portant. Omnia miseentur, iactantur turbine ab uno Omnia , jusque datum se e Ieri, perversaque saera. Quae cum prospieeret summo regnator ab axe,' Ingemuir, casus hominum miseratus acerbos. Atque hae e divino dedit ore , Tot horrida fluctus Martia luctificos tem pestas movit, & omnem Europam subvertit atrox furialibus undis . Nimirum tantos mortalia crimina luctus Per tantas meruere neces: gens impia poenas
Promeritas luit, & proprio se sanguine pascit. At iragili quoniam generi misereseere nostrum est, amula que inferni ea leanda superbia Ditis,
Suecurram tanto iactatis turbine rebus. Quaeqdi qua e XoIlus valeat sedare tumultus,
238쪽
Atque suam Mando faelem , priscumque decorem Reddere, sydereo demittam a vertice Paeem . Quaeque piet populos, & noxas diluat omnes, Addam olli eo mitem Pietatem : operisque minister Praeelarus tanti, quique aurea secula condat , Sit, qui Romanae dignatus honore Tiarae , Terrarum regit auspieiis melioribus Orbem . Hun c etenim, eui munda dedit cognomina virtus,
Delegi prius ipse, saeta quam sede locarant
unanimi consensu homines ι ut se ilicet alto E coelo Paeem redeuntem, munere nostros Atque una ae ei per et Pietatem, Orbemque piaret, Atque novi in terras exordia dueeret aevi. Zdque etiam saetis praedi ei vatibus ante ἔNimirum ut gentes eunctae, populique tenerent, Quae summo praestanda viro reverentia, jussi. Hare se eum nitidi fatus moderator Olympi, Aligerum e tantis aecersit millibus unum, Magna Patris Magni e ui terris nuneia ferre Concessum . pansis Euro velo eius alis
Ille volat, solioque assistit jussa paratus
Accipere. actutum piae ido olli sie Deus ore et 'Vade, age, Romuleos in eoiles dirige curiam , Atque hare Ponti si ei defer mandata Latino et Me tandem e celo Pacem dimittere ab alto Decrevisse : eui Pietatem adjungere, & Omnem Virtutum insignem e cetum, sententia menti e ii. Ipse choro sedem tanto, & solennia sacra Digna paret, Latio gentes purgamine lustret, Conciliet reges, deeernat foedera , placet Iratos populorum animos, nexuque sub uno
Alliget ,&Seythi eos in fines bella releget . Illum ego, virtutes, reliquos quibus eminet omnes Mortales super, aspiciens , vim sciljcet Aqui, '
239쪽
- Isso VERII HERCULANI.ni quidem ; &saepe etiam reliquum illud naviget.
tionis ad te narraturus veni; sed ad alia e vestigio digressi, quod primum in animo propositum erat, pertransivi. faciam igitur nunc tibi satis , rem quoad ambiti eum dedueam. Tum Me eoenas et Istue expecto. Et ego : Ubi Gallieus myoparo, quem ibi opperiebamur, ad navigandum inst ructus, atque in promptu fuit, Aemeti vale diximus . sed quan . tis me laetymis bonus senex dimiserit, haud verbis explicare queo, eerte non tantas pro filio effudisset.
usque adeo roboratus beneficiis amor,aevoque inve teratus , naturae non e edit: interdum etiam ex suo
perat: & ubi bonam natura indolem collo eavit, nihil est, quod desideres. deinde ut mutuis aliquantulum laetymis temperatum est ; mihi omnia fausta ominatus, viati eo affatim oneravit: nec ullis adduis ei precibus potuit, ne adeo in nos profusus esset: imo perpauca ea esse, a jebait seque mihi omnia deberet& si ampliores fortunae desiderandae , id eo spectaret, ut largissime me donaret. Hoe loco Meecenastutinam, inquit, ita omnes memores benefletorum essent, Sceam nacti a parente natuia indolem e nihil in hominum vita expeti ad felicitatem posset. At vitiata semel e audie e eomani labe, id frustra deli odera mus . non enim prudens is est agricola, qui ea .riosa E stirpe optimos fructus ea peetat. Sed perge tu porro- Tum ego et Divulsus non sine vi ab Aehme te, navim eo mitibus Drusilla , & famulo constendi. expansisque i l l leo velis, Alexandria ex e essimus,totique AEgypto vale diximus. ventus, qui prinei pio vela impleverat έ etat Auster ς quo brevi Rhodam , aut Cretam tenere speraba mus . Sed ea nocte, quae pro fe et Honem neuta est, Lybi eo maris imperium Au ster concessit qui ut ejus natura est, coepit vebem et
240쪽
tius mosa tu perfurere, seque in Oee identem paulatim flectere . nosque ab instituto eursu deflectere. in que Cyprum clavum dirigere cogebat. Id mihi& si cuperem quam citissime patriam revisere , no
tamen omnino ingratum accidebat. tanta eupido erat novas terras, novos populos perlustrare : 8c eam
praeeipue insula, de eujus celebritate multa in se holis didie eram. At hae e spes brevi praeelia r iterum enim sibi Auster maris arbitrium vindicavit. quod ubi victor obtinuit, Libon cito eo ne essit. quo secundo in puppim perflante , eum Rhodum nos perve nisse et ederemus, Carpathum tenuimus , quod qui dem pergratum mihi ae ei dit: nam eo in portu Tutinet ea classis in an eboris stabat : erant XL triremes.& naves XVIlI, quae Sporadibus perlustratis, ad Creti eum bellum contendebant . ibi vero Rhodiam classem Vlli rostratarum, & Afri ea nam, quae ex Tripolitanis navitius, Tunetanis , ac Mauri eis conflabatur , in dies expectabant Hoe loeo Laelius rQuo bono Numine ex barbarorum unguibus tuto evasistis Cui ego i Cum 'dus Gallos inrer , agTureas initu esset , nos ut pote foetos benigne admiserunt. Imo in Praetoriam una cum navis praesecto eos seendimus , Turei tum Arehthalassum invisuri. cui munuseula etiam attulimus. qui humanior,quam e teri barbari, nos affabiliter excepit: plurimaque nos de Alexandria interrogavit: & si Cytb Eum , aut Cydoniam peteremus . Praefectus vir peracutus, Becautus; Negavit se per ea loea transiturum . mox ibi dimisit, geminis verveeibus, & panibus aliquot donavit. deinde obtenta saeuitate, universam insulam perlustravimus . eurioseque rogitabam, si adhuc ex jis leporibus soboles esset, qui aliunde ad τecti, tanta saecunditate creverunt, ut indigenas alio e m-