장음표시 사용
241쪽
migrare coegerint: unde factum adagium Earpathii lepores, ubi quis hostem domum admiserit. verum
adeo inscia id temporis ea gens est , ut ne nomena quidem proverbii teneret. imo tanta in universam Graee iam , ex quo Tureicu sub iugum missa, ignavia, atque inscitia irrepsit , ut in Graecia Grate iam quae ras : tantaque obsita barbarie, ut merito quidam diis
xerit ἐβαρύαρώθη ἐν ελλά h usque adeo verum est , humanis artibus , ae liberalibus diseiplinis ingenia mitescere et quae si desint, efferari . Ita vero, tum Metoenas .e sed quid tum postea Cui ego i Lustrata insula, vela .fecimus plaeuitque Septentriona Ie Cretae latus praeternavigare , ne ad Australe de .stendentes Africanam in classem incideremus .eujus Oeeursus, eum illa plerumque ex piratarum colluvie, ae desertorum faece eoalescat, apud quos nulla fides, foedera nulla, non satis tutum videbatur . id mihi exanimi sententia evenit, summo etenim opere a Veham AEgeum mare tot terris sparsum , tot eonsitum insulis perlustrare . ετ spes etiam erat , fore ut Venetam elassem obviam haberemus, quam ad Cithera stare in anchoris rumor apud Tureas pere rebuerat. Secundo igitur vento, qui aestivo ex Oriente spirabat, navigantes , brevi, salutata ea longinquo Asty palea. Zephyrium promontorium transmisimus, de . inde laeWa Diam insulam, mox vero dextra Theram.&Thiresiam precer vecti. in Venerum lembum instructissimum, remigioque pene volantem, qui Cytheum petebat, incidimus . Veneti ut ex vexillo Galli eum Myoparonem esse deprehenderunt,illi eo ad nos properaverunt, &lalute militari more data, atque aecepta ; unde sol veremus, & si quid de Turei ea elata se aecepissemus , interrogant. Nos Alexandria solvisse, Carpathioque in portu Turcicam classem conis L spe
242쪽
spexisse, respondimus . Et illi a Venetam elassem
ab Citheris in Milum prosectam, gratum q. Archita Ialso futurum, si eum in portum divertere musa quae que de Tureis comperta haberemus, illi exponeremus. hominem esse humanillimum, nosque benevole excepturum . Visum praesecto, nee non & reli quis, qui in navi eramus, hane venetis , per quoru portus crebro navigabar, gratiam sacere: quaproptes obliquato aliquantulum velo, Melum contendimus. entus, qui commode perflaverat, multum se sub vel peram remisit, quo factum, ut parum ea nocte na vigatum sit. primo mane reflantibus iterum auris, velum paullo vehementius urgentibus,meridiem ei re iter in amplissimum Meli portum intravimus. Claia se illi eo salutata, Venetum Praetorem adivimus. quinos affabiliter excepit, cunctaque de Tureis a nobis cognita edoceri voluit . quibus enarratis, per honoti fieis verbis dimisit. nos quod reliquum diei supererat, ic lusitanda Venerorum elasse eonsumpstmus. Hoc loco Me coenas si e me interpellat: Quae melior, atque instructior visa, Tu rete a ne, a a Venera ρ Cui tum ego οῦ Iitraque,ut veru fatear, erat instructissima, in Turcica plus pompae, at q. ornatus, plus in venet. animorum inerat, cui si tempestive Italorum subsidia advenassent, non dubito, quin egregiam de Bar haris victoriam retulissent . . At nos in hae parte pec camus saepe; & nostro eum damno ..Hic Laelias et Merito tu idcirco in Bellieis: Tempectata nova primi procedere in armis Testinate, duces,honemque ad coepιa prcito.
243쪽
bam, ad me vero . quid tum postea st Cui ego: Melo
egressi, Cythera se eundo vento tenuimus. in quorum litore turrim nobis quidam ex nautis Ostendebat, in isque ea veneris olim fanum extitisse , ex quo Hele Nam Paris rapuisse fertur, assit mabat . Ego illam prospiciense hinc, inquam, ineendium illud exarsit,
quo brevi Europa , atque Asia comprehensae, tant mortalium clade,& tot annis assi νctae gemuerunt si mulque ea mihi animum cupido subiit, locum propius iaspicere t at vetuit Nava rebus o festive addens. Ne sopitas diu flammas excitemus et nee malorum xesricata memoria suo vaeat malo. Igitur veneris Fano vale dicto, ae transmisso mox Laeonico sinu, Taenarium venimus. Hie quoniam ventus velo immoriebatur, visum Navare ho se apham in terras aquatum dimittere q. ego Tamariam spe eum videre pecupidus , in eam statim insilui, eumque qua tu rarmatis in litus eontendimus, ad quod ubi applieui mus, in oram se apha egressi descendimus , in qua in hominem serme nudum in ei dimus. quem ex ori lineamentis non Laconem eum, sed italum esse putavimus . nee nostra nos opinio fefellit vix enim nos conspicatus, in genua aeeidens, multis precibus Τogavi et ut nobiseum reciperemus ι inque Italiam, in quam nos navigare existimabat, deveheremus. Deinde serio admos et, ut quam cito in cymbam reverteremur, eam oram praedonibus passim habitari, qui divino , humanoq iure contempto, euncta latro ciniis eomplent, hospitesque denudant: summaeque misericordiae loeo habent, si Non repugnantes , nonoecidant: nam si vim vi repellere ausis, atrocissima quaeque in victris exerrent. Galli eum bene sperare hominem iussissenti sunt nobis, inquiunt, arma , α
244쪽
go, si Taenariam speeum vidi ita Et ille, ut qui ve alu statis ineruditus, ne voeabulum quidem noste fassus est . Interea Ioel, devexae, iam aetatis Laeaena ad nos venit, pomorum omnis generi se istam benε plenam gerens: & si emere animus esset, rogat. Cui Sallus quidam, qui Grae eam linguam eallebat, quan . ti indicaret, petiit. Tum illa , Quanti vis, inquiris brevi igitur transacta res est . mox fontem in proxima valle esse ait nitidissimum aeque, ae gelidissimum, ubi aquari pereommodum i paseere item in ea gre gem, si agnas a pastoribus, vel lae, ea se umque comparare voluntas esset. Tum negante supplice tutum esse illue se eonferre, eos nos pastores, sed praedones
qui gregem paseerent, & solitos illa anu insidia vstruere; petiere tamen, tanta illis in armis fidueias Ego eum in promontorio spe eum quandam animadvertissem , Taenarias fauees esse, per quas ad in seros iter olim patuisse in se holis audiveram, arbi tratus, eo ire pergo . quam non multis passibus in .gressus , immanem speluneam , horridamque eam esse video, & perobseuram: quoeirea non ausus alte rius pedem inferre, ne revera in Plutonis an tr me vivum conderem. Haee inter, socii ingenti festina ti ne redierunt. plurima enim turba ε proximis
collibus effusa deseendebat: & ae jam a pastoribus Oppressi essent, horum paueitas , atque illorum armaet siecerunt. in stapham igitur insilientes ab infamiora paululum reeessimus . mox eursu in bibito, eX-pectari parumper plaeuit, ut quae ea turba , & quibus
adveniret armis, uideremus . Nee moratum diu est. venere ad litus ei rei ter itriginta partim selopis , par tim sudibus armati, atque ea se Laeo oleo . quos ubi explosis tubis salutavimus , in nasim nursus illi eost epimus. Hoc loco Meecea ast 1 e variant, inquies
245쪽
humana l ea loca, quae quondam gente tam euita, M iam sanctis legibus instituta habitabantur, nune exuta pene humanitate: nihil nisi barbariem , atque immanitatem praeseserunt. Sed quid tum posteas pCui ego: Reflante iterum vento . Peloponnesum Praeternavigamus: transmissoque sinu Messenia eo Inter ultimu pe insulae promontorium , quod ficut sdicitur, & Thiganusas , atque Oenusas insulas evrsum intendimus: inque Mothones eonspectum sub diei sequentis ereperas pervenimus. qua urbe E salo salutata, bonis Ionium avibus, erat enim summa serenitas, & secundus perflabat Eurus, ingredim ur. Quo dueente, brevi Strophadas, Harpiarum quondam regnum, tenuimus . id tempus solitarius in his scopulis degit: & partim stipe a navigantibus corrogata, partim hortuli fructibus, herbuli': quas ipse fibi plantat, vitam tolerat, & felieissime quidem
gerre . Quem ego Beatissimum omnium dueo: ut qui
proeula tumultibus, atque humanis fraudibus perpetua pace fruitur . qui si intus ab animi perturbatio-vibus se fortiter vindicet, quod non dissi elle fa cti, duco, staretur etiam , quam post fata expectamus,
aeterna. Hoc loco Laelius subradens i vellem re ego in Strophadas remandare, ut felieissimam illam pa-Kem , quam tanti extimas, obtineas. Cui ego: Irem libenter. Et scis me, eum datur, relicta urbα , tria solitudinem eonvolare, inque ea me una eum Musis Oeeludere. Et illet Seio equidem. Sed in solitudine Surrentinar nimirum in angulo totius orbis amoenissimo. in quo quis aestatem non ageret Cui
eum Me coenas i Optime. ae festive Laelius . verum
talis Parthenii genius, ut etiam in asperrima solitu dine vitam dueeret tranquillam. Et ego e Si Musis
fiomita ut ibqs sola loca petas, amoena sint Opor et
246쪽
nam horrida sagiunt Musae, quae elegantrurem eui tum amant di si vero Melancea eo mite, in sylvas toconjietas, tum quo horridior loeus, eo aptior ad vi tam expiandam aeternamq;beatitudinem obtinenda Sed redeamus ad propositum. Strophadibus, &soli tario relicto, oee identem versus iter eorripimus *Euroque efflante , brevi Italiam tenere sperabamus . at brevis ea spes suit : nam exortus ex inopinato 'vehe mens Afri eus ad Epiri nos litora deflectere coegit,alteroque, a quo spirare in eoeperat die, ad Coreyram de exit. id mihi, etsi patriam revise te summopere eum perem , non ingratum omnino aecidit. tantus erae amor novas gentes perlustrandi, atque ea loea , qua tantum vetus fama eelebraverat', inquirendi. ut portum intravimus, factaque ab Veneto praetore potestas destendendi est; in litus in si sui, statimque ubi antiqui Alei not horti fuissent, & quae vestigia illorum superessent, indigenam quendam , quem primum obviam habui, interrogo. Et ille. Nullus, inquit, hic
cui Alcinoo nomen , nee quos die is hortos sero . Cui tum ego ἐν Celeberrimos, inquam , illos , aureisque pomis insignets , quos quondam Alei nous insulae rex plantavit, summoque studio excoluit . Tum ille subridens: Somniaris, inquit, hospes. At ego demiratus illius institiam : o ubi, exclamo, omnis eruditionis parens G taeeia i d ubi cultae quondam gente si Haea inter , Venetus quidam supervenit, & quid perquirerem rogat. Cui ego i Phaecum hortus, quorum ne nomen quidem apud hane gentem manet. Et ille in Nemireris, inquit: obsita omnis barbarie, atque institia Graeeia est. eruditaeque gentis honorem ex barbaria incumbens turbo decussit: meque statim ad colles quosdam perductavit; qui prae eae teris pectili , at quo amoenissimis hortis consiti erant i & hic, inquit, extio
247쪽
tisse olim Alei not hortos, ferunt. qui quoniam au
Iantiorum referti ssimi, aurea mala protulisse fabulati sunt veteres . Mox his ex collibus ad litus redivimus, di ne ad visendam urbem arcem qua emnenti in saxo ampositam Irem, devexus jam dies prohibuit. quoeirca gratiis hamastissimo viro peractis , in navim ire divi, tibi me Drusilla expectabat, eaenulaque e elebrata , ad quietem cone essimus . Cire iter secundam noctis vigiliam ingens in navi clamor exortus, quo illico exporrectus, quid esset ' interio go. Qui proxime sta-hati Vela , inquit , expandi Nauarchus jussit. nam cum Thrajus spirare e ceperit, non omittendam Oeca insionem duxit . eoque secundo brevi se Italiam venisturum sperat. Nec ea hominem spes se fellit, tertio die sub Auroram Bruti os colles conspexi mys , quos faustissimis mox vocibus salutavimus, propiusquo
accedentes nos Crotonem delatos competimus:qua
ta Drusillae laetitia vix diei potest. Hic Mec cenas: Credo equidem . quis enim post tot casus, ae lant
exani lata perieula, sospitem se in patriam appulisse summopere non gestiat i Et ipse et At non minori ego gaudio affόctus sum , quod paternam in domum latinuam miraculo virginem reduxissem . Et lane si Oihil aliud, magnum me ex suscepta nais vigatione fluctum retulisse arbitrabar, quod nobili oconatam virginem ex penitissima barbaria , totque immanissimorum praedonum manibus, ac tot periculis, sine minima quidem, vel pudoris, vel fidei laboillibatam, ae sospitem parentibus reddidisse mi elatioremque meam expeditionem futuram , quam Argo nautarum, duee Iason et qui nihil nisi vanum nomen. Ac nescio quam arietis pellem, auro ne dicam, an mendae io su catam retulerunt. Quid enim homini
gloriosius potest ac eidere, quam servatoris vel nome, vel
248쪽
L . I B E R. II. vel gloriam sua virtute, suis laboribus adipisti. Η
Deo Laelius r Imo tu Perseo gloriosior : nam ille An dromedam e Ceti saueibus liberavit, tu virginem ingenuam , ae nobilem ex Orco, in quem iam iam ea sura erat, vindieasti. Cui Nee cenas, Erudite, Leli, ut soles. Sed quid si poetam nostrum Orpheo componamus t non id juret Imo felicior, tum Laeliust nam ille ne auius , quam redueebat Euridie en, amisit i hieita se, qua prudentia,qua eonstantia gessit; ut ereptam virginem tot peu discrimina, ae turbines salvam perduxerit. Quibus ego: Gratias ago, quod glorianti mihi ad blandimini. Sed redeamus in viam , nam tem pus est, ut de discessu eogitemus Vir Portum intravimus , eum praemisso famulo, recta ad Drosillae do mum contendimust in quam ut venimus, virginia parentem obviam habemus t qui redueem filiam ea laetitia excepit , qua re/i vivam re eepi ssee. & tam εopinione sua talem habuis; ut qui iamdiu ε vivis
ex e essisse crediderat. Postea εero quam omnem mnata historiam intellexit, me filiae ser vatorem, suum que ma imum benefactorem magnifieis verbis a pellavit, tot gratias egit, tam iis me praeerantis, tantis
laudibus affecit, quantis maximὶ potuit. Non intras privatam eam domum se laetitia eo alia uiti sed pet- vagata per universam urbem fama,in gens Nobilium
concursus in virginis domum, eam videre eupientium, reditumque tum ei,tam Patri gratulantium. nee quidquam tota civitate, quam Drusillae reductio,im exortus narrabatur , Me vero mirari omaea, celebrare , extollere, inque prisc.rum heroum nume-
Ium referre . quas ego laudes libens devorabam. ubi vero gra tutationibus modus factus est aliquis, ad opiparum prandium tone edimas, nee seme I inter po
249쪽
plurimi', propinavere. Haec vero ut dicta,Meeoenaistem rogo Numquid Neapolim vellet, statimq; unaeum Laelio distelli.
A Dborti prospectum sedebam, & versi e ulcis auosia
dam, quo limatiores prodirent, radebam, cum Neapoli me Laelius inopinus oppressit: Et Salve, inquit, Musarum delietum. Cui ego et Salve , inquam, meum corculum , statimque eum mecum una sessumaeeepi. εc quid novi ab urbe apportaret interrogo. Tum ille: Habeo, inquit, quod tum mihi, tum amicis omnibus aecidit perquam gratissimum. tibi vero suturum grave haud dubito , scio quippe animi tui moderationem . Sed velis, nolis, audias oportet.Cui ego: Quid istue tandem est Et ille: Aeeipe: Quatiis nus , seis viri nomen , & eruditionem . Cui tum ipse: Cui non dictus tias. Tum illet Humanissimus hie viroden quandam , quam ei doctissimus Blanelietus Pictavio misit, ad me Roma confestim transmisit,&ue legerem iussit , eui sine, quaeso, ut paream, atque il-lleo recitavit N. Parthenio G. I. I. Poeta Clarusimo Neapoliιano Cam Philippus Dux Andegavensis Rex Hispaniam renunciatus esses. . . . o D E. Parrhenἐ, nostra sine te Camaena Frigeanι τ clanus sina te moretur
250쪽
Emulum Solem patitur, ereatque Ludovix ; elarum sociare lumen Impur doles, parilesque eaelo Foedere gaudente Vidimus Solem e radiis coruscat Pictonum tractus, faeiemque cando Congener signat, sedet eleganti Gratia fronιe. Parshenἰ, eediι tibi Musa plectrum Magna nam doctus celebrara versu , Hollicas artes resonas, daturus Grandia prato. Scriba Regnantem Hesperia Philippum , Serib/ concordes populos beantεm ,sιribe bis dena imperio potenti Sceptra regentem. Imus auritus fidium canorosia diat eantus, Otharamquo Moles Audiat pontor Teretisqua saxum Audiat arcis. Plaudat Et ν cum mare, plaudaι aquor garianum, . PGrthenope canenti A6sinat vati, emeritumque summis Inferat astris.