Sophoclis Philocteta [microform]

141쪽

Commentarius in Philoctetam.

certum est ἀνέλπισι ος, l. 186 est ἀναγc0νιστος, en Cyr. I. 5. 43. V. 690 κατεπον retinuit est Nauch. V. 691. r auro scripsi ol τις, audacius, sat00r, Sed

uoniam dabunt sertasse, qui neque in libr0rum eriptura neque in Bothii 0yMrtiive emendati0nibus id0neam sententiam reperire p0tuerunt p0teruntque. Nam ιν αντος ἰν προσουρος n0n 0sse nisi addit εαντ p id, qu0d 0lunt tibi ipse sibi vicinus esset, significare B0thi Nauchioque assentiri necesse est qu0 si 0ri 088et, tamen ueptum esset ad sententiam. Nam im0 quidem, qui se ips0 0ntentus, quam delectationem ceteri h0mines ex h0minum usu et serm0nibus capiunt, eam ex sua arrogantia et tristi humani generis di c0ntemptuque capiebat, a Lucian c. 43 Θυειν καὶ υ υχεῖν, εαυτευ γειτ υν καὶ os ορος υν dici p0test, Phil0cteta n0n40test. qui vicini amicique sileia n0 spernat, sed misere de8ideret et requirat. Rursus Bothii 0 ectura i αἰτος λὶν προσουρον oim εχων βύσιν 'ubi 80lus erat, vicinum cujusquam gre88um n0n habens', adv. Adv. I. 209 rejicienda videtur, qu0d neque υτος ιιονον, Solum ignificat aliud est Dro εσμεν Ρlat. arm. 34 B., Arist0ph. Acharn. 504 507. hesm. 472, ubi phil080phi, cives, semina ita de semetipsis l0quuntur, ut vulgus h0minum τους πολλοi ς), 0ci0s, viros su0 0etui n0n admixt0 dicant singularis quidem numeri ejusm0di exemplum nullum accepimus et προσουρον ἔχευν βύσιν quid sit, valdo obscurum est. Denique qu0 Seyssertius, sch0liastae explicationem βάσιν od secutus, p0suit ' at To ὴν προδουλον oin Ἀχων βάσιν ubi ,se solus erat, pede, qui Servi

Commentarius in Phil0ctetam.

137l0c0 SSet, culus, Vere0 ne ii, qui audiebant, muli sucilius 'Fedem mimstrantem pedissequum aliquem aut etiam, id qu0d ridiculum fuerat, calceum intellecturi fuerint, si quidem Soph0cles, ut 80yssertius vult Aeschyli Verba Ag. 44 1 ρο- δουλον ε/ιβaσιν rod Cyctit imitatu esset idque illi sonsis

minus apte hil0etet pede carere dicitur, qui tamen aliqu0m0d ingredi et vita muneribus fungi 0tuerit est . 701).

resertur, vix dubium est, quin dicat 0eta Phil0etetam n0np0tui880 vicinum quemquam adire, 0 qu0d pede uti pr0rsu n0n 088et, Sed qu0d mitin praeter ip8um in insula h0mines nulli essent v. 2 302 . Haec eum ita sint, nihil c0mm0dius

142쪽

Commentarius in Philoctetam. C0mmentarius in Philoctetam.

statuit 0rbum ipsum, de u lamentetur, 88e, στονον autem gemitum, quem de m0rb fundat ut ille accusativus Vecti, hic acti0nis sit . Sed tamen haec interpretatio, nescio qu0m0do, magis quam decet morbum distinguit a gemitu, qui lab0ranti ext0rquetur m0rbi saevienti vi n0 de m0rb tanquam de externa re funditur. V. 694. ντι Turro ita interpretari, ut fit a ch0liasta, asι0ιβαιον be8Varad genhian Vachande s. παρ ν μοι -

ulceribus pedis lenibus herbis sedaret, si quid ejus generis

143쪽

Commentarius iii Philoctetam.

πτειν incidere pak0mma dicitur Denique aptius, cred0, tanquam Artuita et incerta res p0nitur remedii inventi0, quam morbi impetus, illud , statuas, haec verba εἴ τι σι ιπεσοι ad miserias augenda pertinent, Iin aliter, nihil habent nisi

εξανίλησι nece88ari0, ut jam B0thi videbantur, in εἴργεε, ἐξα-- . mutanda sunt, qu0 neque praesentis indicativus cum νCommentatius in Philoctetam. 141

tum ad verba difficillima rect intelligenda pr0sectum est.

quidem, 'ak0sieldium die0. Musgravium, Erstirdtium. χθεν ad τιγι νι ν reserentes ita interpretabantur sere velut insans Op nutricis destitutus, unde saeilitas incedendi insanti c0ntingit quam sc nutrix ejus gressum firmare 80let' cui explicati0ni Musgravi Ersurditus subscribit rectissime'. Nu8- gravius ver etiam ἰνίκα ἐξανείλη δακέθιWιο ατ ad insantem rostri ''do insante diei quivis videt'), in qu quidnam in- tolligat 'δακέθι ιον ἄταν plane dici n0n 0test Sed si haec Verba nece880 8t, ut est sane, ad hil0eletam reserri, disseil008 pr0xima oo εν et cet. ita de insant dici putare, ut ad Philoctetam ir0rsus i0n pertineant. Denique vera est 0ptimi codicis scriptura τἄρχοι, haec Musgravi explicati0,

144쪽

Commentarius in hil0ctetam.

Die ευsuχρεια πορου 80l erreielit erdendurch φυλλα εὐ- δι να v. 44'; artungius autem et Seyssertius Philoct0tam alias alia reptantem id Secutum 88 existimant, ut re ad vitam sustentandam necessarias c0nquireret 'unde facultas esset sumendi', W0 8 andlichoar u elimen', Hariung. , idque ex t0ta pr0xima tr0pha V. 706-1 luculenter apparere c0ntendunt; qua ductus sententia Seyssertius pro tW ιαρειαπορου υ/ιαρε α κοπου h. e. Sub8idium adversus lassitudinem

'ad levandam desecti0nem virium et famem' scribit. - Mihi vero neutra interpretati pr0bari p0test. Nam primum iS0ph0cles θεν π&ρχοι - ignificare v0luisset in l0cum, unde petendae essent' sive herbae ive vitae sustentandae subsidia), vix fieri p0tuit, quin ad σπαρχοι vel ui'εῖν vel ελεῖν ut aliqui ejusdem generis infinitivus adderetur. Deinde etsi n0nassenti0 Seysterii c0ntra Nauchium dicenti, absurdum esse 'miserum h0minem id ' herbas salutares dicit 'petentem invenientemque sacere, qu0 qu0niam ei deerat, summa miserati0n dignus videbatur' - 0 enim dicit usquam p0eta herbas salutares defuisse hiloctetae, Sed mi8eratur eum ch0rus, qu0d

in summo d0l0ris impetu aestuque n0n habeat, qui sibi id qu0d

tum quidem ipse non p0teSt, medicamenta ministret , tamen auehit interpretati et mnin obscuram sententiam habet et Ps c ρει πορον ea 880 0n 0test, quae herbiS salutaribus efficiatur. Neque enim Πορος per e pSum40- minis aut animalis incessum sive incedendi facultatem significat, sed iter flird, sat at sarda8, reSa), ita ut, cum quaeritur, utrum δι περλης an et ficter ς πορος Sit, n0 magi du8, qui incedit, quam ipsius viae rati habeatur est πορος δον,

Ar. a 124. Sed ne Seystertii quidem eriptura et staρειακοrro c0ntra desecti0nem subsidium rectius se habet. Nequ0 enim, qu0d ea n0mina, in quibus ipsis est subsidii vel praesidii vis, genetivum earum rerum, quae pr0hibentur aut defenduntur, recte a8Sumunt, c0nSequitur hoc Verbum ευs ἄρειαν,

Commentarius in Philoctetam.

nequo de saeuitate inced0ndi, s0 d ipsius itineris laetendic0mmoditate dici putemus. Haec credo, sententia est 'reptabat enim, nam γαρ, qu0d, si n0n causalem, at tamen de-m0nstrativam et explicativam vim hoc l0c habere p0test, n0n ausus sum in δε mutare, ut auehius, Seystertius, plurimi; cs γαρ in . . v. 47 et Lyc. r. in Le0cr. g. 1 - reptabat enim alias alia ped0m trahens, ut insans p nutricis destitutus, unde i. o. ad eam partem inclinans, unde itineris facisindi subsidium esset sive suppeditaretur), cum remiserat animum mordens d0l0r'. Scilicet ut insanies 80lent, qui Π dum pede cert humum figunt', sic Phil0cteta in gradiendo aliam rem ex alia arripuit ad quam anniteretur et vestigia pedum ovaret firmaretque, haeque ip8ae res, ut arb0res, Stipites, Saxa - ευ/ιύρειον roρου suppeditare dicuntur. Habet univorsa sententia nihil praeter descripti0nem quandam miseriarum Phil0ctetae, qui cum pr0pe cirror esset, tamen insolitudine destitutus ipse sibi ministrare milia c0geretur diaκονεῖσθat V. 28 et 8qq. . Ex hac misera ejus vivendic0ndici0ne illa, quae in pr0ximis versibus traduntur de victus angustiis et tenuitate, nascebantur. - Atque hoc ipsum cre-d0r0m jam laydesium qu0dam m0d suspicatum SSe, cum

145쪽

144 Commentarius in Philoctetam.

Ebel. cum genetivo h. l. 0 ungi putant, ut ἀπολανειν ceteraque ejusdem generi Verba, d p ον ρε p s εθ a. 80d eum νεφιεσθαι veSei apud H0merum accusativum habeat magis credo c0ν pro a cum ἴλυ0ν 8similatum esse. - νερος taνερες, ut apud Homerum, Sic in ch0ricis scenicorum primam syllabam pr0ductam habent 40nnunquam sed itiam Commentarius in Philoctetam. 145

I Dχὴν ἐν ταφθι κατοικίζειν. - De ι δε in relativa sententia, qua ad certum subjectum resertur, est . 169, 256 Ahen, Graium 495 Lehre V0 Tempus u. 0du 244. - ησθ' ' νε-

τὶν σθη Seh0l. scilicet cur genetivus, n0 dativus adhibeatur, hanc rati0nem reddit, e0rum verb0rum, quae impleri aut frui significant, similitudinem sequio δεσθαι de bibendi delectati0ne usurpatum. Cum in Lal et ceteris plerisque c0dicibus δεκετε χρονφsit, in arisin Α δεκετι χρονον, BlaydeSiu8, pr0p0 8Sentient Nauchio Kritischer Gang 1871), accu8ativ08 Ver08 esse statuit, qu0d significandum sit oris pace of ensears illud autem δεκετε χρόνc 'a ter a pace of ten ears' post decem annos signifidet. Qu0rum40 quidem hactenu Verum est, ut εχ δε ει ρ Ἀνθ id, qu0 dicit Blaydesius, saepissime significet illud autem, tanquam sit simile illi exempl0, qu0d

tinuos tot ar vini usu laetatus sit, sed qu0 in decem annis vel intra decem ann08 nunquam vinum gustavit fiexepst 10 r h. e. binnen , set geli Jahren de im Verlaus vo 10 Jahren at e nielit ei geh0stetJ. Graeci autem ubi spatium temp0ris ignificar v0lunt, in qu aliquid n0nsactum futurumve sit, nunquam utuntur accu8ativ0, Sed sere genetivo est ruege g. 42, 2. Anm. 3; advig. r. g. 6. Anm. 1, 2 Matthia g. 377, 2 c), ut illud en Anab L ,

Cavallin, Coinmentarius in biloctetam. ι

146쪽

Commentarius in lailoctetam.

ται est Aesch. in Tim. g. 42 7ποτισατέ εν in0m Iνδεκα φιεσις. Ex quo haud absurde c0 ecerit aliquis veram hujus loci scripturam esse aut λκετον χρονον aut δεκετε , χρον o, praesertim cum in a it δεκετε χρονον, qua in scriptura ap08D0phae, quae fuit ante , Vestigium haberi possit. Sed

κ e se dicatur est . 235 et 21 Aesch. g. 521 1 σθε βασιλέα πολλεὴ χρον se et de temp0ri spati0, in qu0d omnino incidit aliquid, quin utrumque et εν χροι se et simplex χρον ore te adhibeatur, nulla p088it 88 dubitatio est hujus sabulas versus 305, 269, 1224), sertasse probabilius est, etiam de temp0ris spati0, in qu non factum it aliqu0d, ut εν δεκετειχρονο , sic δεκδεε χρόνq dici p0tui880. Praeterea sinetivus qu0que n0n unam, Sed multa temp0ris rati0nes ignificare p0test n0 80lumis in temp0re , Sed m,9 408t, in tempus J, ut

ζ τηγαῖον ἶλιιναῖον Sch0l. - Universam sententiam SchneideWinus ita fere explicat ad aquam stagnantem, ubicunque circumspiciens talem animadverterat Hi σσέυν - γνοίη, cst O. C. 135-36 ν γε λευσσίον et ου δίνα ua γνcυναι , semper dirigebat gressum' προσενιυμ intransitivum est ut επινω/ιαν V. 168 . Scilicet h0rus tanta hilocistam bibendi penuria, ut verbis sere Vergilii utamur, laborasse dicit, ut vel ex stagn0, si m0d aliqu0d tale circumspiciens inveniret, sitiens hauriret neque pedi infirmo parceret, quin statim ad stagnum c0nspectum estinaret qua in re chorus rem in majus auget; nam ipse quidem Philocteta lantes sibi supp0ditasse n0n negat, . 292, 1461 Neque tamen ob hanc rem,

Cunimentarius in Phil0ctetam.

147 qu0d 0rba ch0ri et Phil0ctetae n0 pr0rgu inter Se 0n80ntiunt, στατον διυρ m lare οὐ IIart. aut in πότον aut ς δ' Wahes Blayd. mutandum videtur. Cujusm0di res si quis calumniari et reprehendere vellet, cui 0 mirum videretur, Phil0ctetae d0loribus e0nflictanti in versibus 730 sqq. herbam illam p0tentem, qua pedem pr0rsu d0maret et leniret ' v. 650 697 sqq. in mentem plane n0 venire -- librorum scripturam tuendam c0mm0de SelineideWinus ustathii assert

significet v. 711), sed etiam intransitive 'oram perseere

147쪽

m Commentarius in Philoctetam.

Mντος Xen. Mem. I. 6, 2 pro δι aratii cloi A. et quemadmodum T. 0 80lum mnino casu s. forte esse, sed id quod velis attinoeme, recte conjicere significet cla v. 23, sic εἰ-δαhu0ν ἀνυσει dictum esse pro ευδαβαυν A. s. γεν - ενος ανίσει sertunatus evadens sttam optatam continget.' Haud

dissimile exemplum invenias esch. Ch00ph. 858 Dind. 845LinW00d. mὼς σον εἰ που, ἀνίσω/ιαι, si m0d ita interpretandum est, ut voluit Heathius 'h0 canes succeed tu saying. What is justi s LinW00d. lexic Aesch. p. 49) Sed LinW00dius ipse et bresch. apud mari ung. ad h. l. verbo ἀνί-9tiat transitivam vim tribuit quid - 0quens impetrab0, qu0d aequum sit quibus assentitur ind0rsus' par mihi assequ0r, lex Aesch. p. 33) Neque ego hujus l0ci scripturam certam aut ine0rruptam 880 cred0, sed ut vere, quid sentiam, eloquar, cum universa sententia tum illa verba ἐκ κείνων κακέων ὁ γλονμι, schol. verbum aliqu0d, qu0 emerstendi, se opediendi vim habeat, requir0re videntur, et cred0 80phoclem scripsisse ἀνέχει, verbum ab iis, qui x undis pr0veniunt, aut as0t 0rient translatum. Illo modo adhibetur . . 173, 174

Conimentarius iii Philoctetam. 149

80num c0rrigentem secuti sunt plurimi, nunc quidem etiam Nauchius. Cs Eli lex. 0ph. 613 media syllaba Sophoclic0rripitur nunquam . At apud Euripidem tantus est numerus exempl0rum, quae penultimam hujus v0cabuli correptam habeant, ut 0mnia mutare temerarium videatur, velut in una sabula lectra v. 209, 588, 1315, 132M est edit Walbergii). Neque ver ex significati0ne v0eis, utra Arma pr0banda sit, judicare licet; nam haec adjectiva πατριος et πατρ6 ος apud Scenic08 quidem p0eta n0 certa significati0num m0menta inter se divisa hab0nt, sed aliquando pr0mi8ce adhibentur, ut

148쪽

Commolitarius iii Philoctetam.

Berg und lu88nymphen im Lande de Melier hausen', Har- tunsus 'gur ateriundschen Flu de Melischen Nymphen hin. At praeterea certe nusquam αὐλὰν terram aliquam dici accepimus. Antra quidem a Virgilio Aen. I. st Η0m. Od. XII init. Nymphoram domus dicuntur; at neminem credo illo exemplo hanc interpretati0nem, de qua agitur, tueri velle. N illud quidem satis valere arbitr0r, qu0d quispiam Artasse dixerit, in terram Melidem, quae continuis m0ntibus a tribus partibus cincta aulae qu0damm0d speciem habeat est cena silvis c0ruscis, g. l. α), hanc appellationem bene cadere, lic0 n0 in quamvis terram cadere p088it. Ergo retenta c0dicum criptura παρ χθαις ita interprelar ad i. e. juxta Nympharum Meliadum et Sperchei ripas i. e. in campi Σπερ- χε ε roralia βουνο/ιοί, γαισΓροφαι, e8ch. p. AriSt. an. v. 1383), qui Nympharum Meliadum cantibus ch0risque celebrantur et secantur a Sperche flumine est ur. Hipp0l. 735

, d ue). Si 0eta, ut putat ind0rfius, dixisset ad patriam

Nympham et ad Sperchei ripas', non in cauSa miraremur vel cur haec duo tanquam re separatae p0nerentur, Vel qu0d, cum dixi88et προς, tamen alteram m0tus particulamnae adderet. V. 727 sqq. ιν ὁ χάλκασ2τις orro D Hθεευθεὶς ἀνηρσπελύzεται πασι τοῖς θεοῖς Triel addidit). λεγε δοτον ' Μακλεα, Sch0l. Cum ex h0 Sch0li satis appareat, Sch0liastam legi88 ιν χάλκασπις ἀνὴρ θεός n0 θεοις , πασι autem neque in θεοῖς ad omnes accedit ullam sententiam nec cum θεοῖς id0neam sententiam habeat ad omnes deos accedit), SchneideWinus, plane jecto πασι θεος πλήθει θεοῖς scripsit. At quamvis pr0babile it πῶσιν c0rruptum Sse, cum neque sententiae satis faciat nec metrum tr0phae λευσσων δ' που c0nveniens habeat, tamen n0 nimis sane verisimilis est SchneideWini conjectura. Nam neque qu0m0d pro θεοῖς in c0ntextum recto irrepere p0tuerit, apparet, et ais 'εος

Commentarius in Philoctetam. 151

ἀπηλλάγηνσα εις ραχ ἐνα Videsne t0ta hac narrati0ne 40ndici illud, Herculem conspeetum fuisse ab illis, qui aderant, eum ad caelum ascenderet Quid inuo non solum in S0ph0elis Trachiniis, ubi omnino de illa quam dicunt, divinitate virtute parta Herculis verbum nullum est, sed ne in Senecae quidem Hercules Oetae tale quidquam narratu , sed in hac quidem p08teri0r sabula primum Herculis c0rpus c0nsumptum in cineres abiisse Ἀ1758 sqq. traditur, deinde ipse imm0rtalis actus in cenam pr0dit matremqu0 eineres ejus ex flammis recept0s sinu laventem c0nS0latur, 1942 sqq. quidquid in n0bis ut 0rtale fuerat, ignis invitus tulit paterna cael0 pars data est, flammis tua, 1968 sqq.); est reller, Oriecti. Myth. II p. 25 sqq. est H0m. Od. XI. 602 αὐτὰς io ετίθaνάτοισι θεοισιν τερπεται.) Sed ut eo revertar, unde

declinavit ratio, mihi nulla lectio veri similior videtur quam Seysserti χαλκασπις ἀννὶ θεοῖς πλάθει βάσιν h. e. simplicidi transit, abit ad de0 est ιετεστη Di0d. l. e. Ἱπ)L Lili δ' cisin ind. l. m. 65; abiit ad 00s, C. Tusc. ;

149쪽

152 Commentarius in Philoctetam.

6 quam S0ph0cli familiari0 est, sed tamen et similitudin080ph. M. 24 Dcwπισπτει βάσιν defenditur neque c0mmuni p0etarum dicendi consuetudine abh0rret. V. 728 ἄλ-σγιις P08tquam primus aheseidius est Erlardi 0mm. de hujus verbi veritate dubitati0nem m0vit, quod nihil legisse meminisset de aere scut Herculis, qui ex clava et le0nina pelle p0tissimum inclaruisset', Brund-kius autem et ermannus 'n0mine illo nihil nisi silli 0sum significari' dixerunt ichneideWinus et aueh. 1871 Κ. O. Mulierum Geschielit de Griecti Litteratur I. 175, 182hmaxime secuti M0cent, Herculi antiqu0s et p00tas i artifidos

omnino eadem arma, quae ceterorum her0um propria erant,

Hercules simul cum arcu et pharetra etiam creas, 0ricam, galeam, Scutum ex eb0re, aur0, electr0, aere denique gestat

v. 122 sqq. , 0 post lympiadem quadragesima. 600 a. Chr. Scriptum esse latuit est aley, The pies o Hesiod p. 107. inliter relle Griecti Myth. II. 188, qui p08tquam m0nuit, etiam apud 0merum Herculem mnia, quaecunque narrantur, lacin0ra sagittis gessisse dici d. V. 395 Od. VIII. 224), haec addit: 'Di 0lligero, inquit, ariegorisclio Aus-

C0mmentarius in hil0ctetam.

de cauSa, ut ἐκ τινος Gph. Aul. 878, qu0d ipsum h0 l0e0Nauchius legi vult. V. 731. It ut Dyκιος εχε att0uitu haereS. V. 33. De τι εστιν est . 100, 253 W0lst . ad O. T. 319. De hac re ita scripsit ad Eur Hec. 121 1 echlejn in Studien ii Eurip. 1874, ut hiatum nisi in his verbis τέ υ,

κουφί ειν δοκc0, 2h0l. - Dicit tantum abesse, ut n0v m0rbi impetu c0rripiatur, ut nunc ipsum ex diutin d0l0re l0varis sentiat; 0nit l. c. p. 442-3. V. 737. Cum ea verba, quae habet La τέ του θεor ς ἀνasTέν υν καλεῖς Senarium n0n 0nficiant, duae emendandi via iniri 088unt. Alteram ingressus scriptor c0diei Α 08t θεους inseruit υτ υς, Sive is veram lecti0nem restituit, ut 262, 242 a misit quaedam, qua ceteri recte habeant. erie

Cavallin Commentaritis in Philoctetam. . 18

150쪽

hic versus n0 est propter numer08 Naueh. deteri0 habendus quam aut ceteri, qui hic c0njectura restituti sunt est ann.er. aut alii nonnulli hujus sabulae 101 641 648 1369). Sed recentiores lare ἰω in i mutato vorsus 36 unum confundunt eum ita ut M. 418 El. 121 hunc versum addita syllaba 0ngi0rem laetum putent est 10 958. Qua in rosimplicius agunt, qui cetera, qualia uni in a tenent minus pr0babiliter, qui persuadere v0lunt in L p0st o tu excidiss0 93', tum c in o mutatum fuisse. Nam qu0 θεοὶ plene, οὐ per SynizeSin pr0nuntiandum est, n0 debet 0ssendere eadem rati est j. 1129. V. 38. Simulat Philoctotas se Hulantem a Diis id tantum precari, ut sibi d0mum pr0ficisci paranti v0lentes pro

prium ac sere sollenne sit d ima part pedis ea parte, qua

Commentarius in Philoctetam.

insistitur), illa auehiana interpretati ab h0 1000 aliena vi

obscuri0 etiam sysserti interpretati 'erite cies' gemitum, cujus simile neget an nihil apud graec08 script0res inveniatur; mninu autem obscurissima ejusdem explicati0: nam στονον εοιεῖν St 0vere vel ciere gemitum, qui cujus sit, explicandum est genetiv0 aliud est tot εῖσθ&ι στονον; quasi vero graece dicatur a Drου πῖονον ποιεῖν Nauchius c0njecturam suam tuetur exemplo S0ph. O. T. 699 Tot ποτε μῆνιν τοπινι δε Πραγειροτος σιὴσre ἔχεις Si tenendum est at του, B0 minu quam orου causale 88 videtur 0sve dig', de te), ut ur Hec. 1256 τι '; stre reat δὴ οὐκ ἀλγειν δοκεῖς ποιεῖς brevi penultima, s 120. V. 53. τί εστιν, est 33. - Ρ0stquam SchneideWin eam Serm0ni partiti0nem, quae est in c0dicibus, defendit, B0nit-gius i. c. i3 4 satis d0cuit verba t 0ς in οἶσθα, quae idem sere valeant, atque scis certe, eidem tribui op0rtero Phi-l0ctetae), iii ant bis dixerit οἶσθα - hil scis enim), mi fili. - 00pt. cujus intersit se quam maxime neScium et

quam minime acutum videri quid est neg0ti Phil. ah, scis mi fili. - 00pt. quid hoc sibi vult nihil sci0. - hil. quidni scias h. e. nempe scis, ah Dii eis8 es dochl