Sophoclis Philocteta [microform]

151쪽

156 Commentarius in Philoctetam.

tum librarius, nisi qu0 ab exemplari pr0p08it aberravisset'CD Nauch de l. 506 Κrit. Αnh.). Nu0 autom dicit Seynsertius ἐπείσrerum exempli rati0nisqu0 similitudinem requirere', est illud quidem cirro Mens ἐνον, ut etiam ἐπίσαγtire, apud antiqu0s script0res et hac, quam ei tribuunt, significatione; sed accedere vel incurrere m0rbus et in hac fabula tin Trachiniis saepe dicitur, ut v 78 7προσερπει, ΓρυGeοεTGέ,

Commentarius in hiloctetam.

laborat difficultatibus et quidem hac primum, quae tamen n0n gravissima est mnium, qu0d 0rbus dicitur venire ad hi-l0ctetam), 08tquam Vagand 8atiatus est, qui p0tius ad hi-l0ctetam Suriens Venire et per c0rpus ejus vagari 244 dicidobebat. Deind0 quid σευ sibi vult, si de re certa et c0mperta, quod m0rbus adest aut s0let accedere, mentio fit Has difficultates B0thius et 80ystertius t0llere videbantur scribentes: πλανοις ἰσοις redit enim m0rbus, ut exsaturavit se l0Gi0ris temp0ris intervali grassati0ne pari . Qua c0rrecti0ne SusArndtius in libr0, quem mihi nisi ex narrati0n Blaydesii 0n licuit c0gn08cere Κritische v. epexegeti8che emerkungen

est in versu 59 mederi studens scrip8it - ηκει πλανο ς ἴσοις ὁ ἐξε rix σθι φuist, redit 0rbi impetus aequalibus quibusdam temp0rum intervallis, p08tquam vena expleta est' se this malad return at equa intervat 0r after equa intermissi0ns), cum testim0nii Hipp0crati doceret, antiqu0s medic0s intermittentium m0 0rum impetu recurrente hanc causam habere putavisse, quod Venae nimi impleta ard0rem quendam et d0l0rem efficerent Hipp0cr. 0 0rb IV. 140

certe ingeni08i0 est, quam qua praetermitti debuerit ceterum n0 80lum, ut SelineideWin Phil0l. IV. 666 visa est,ibscurior

152쪽

Commentarius in Philoctetam.

et qu0dammodo artifici08i0 est, sed maxime e nomine relinquenda, qu0d illi difficultati, quae omnium maxima est, nullam medicinam assert. Nam cum velit Phil0cteta 00pt0lemum confirmare et 0rtari aetyr σας προδρος), ne vi 0rbi deterritus se deserat est . 650 900 ου η σε δυο ρει του

uti argument0, qu0d accedat 0rbi impetus, sed qu0 celeriter decedat, debere videtur. Qu0 si quis dicat est SchneideWin ad h. l. 1863), in h0 inesse s0latium et adh0rtandic0piam, n0 qu0d nunc veniat m0rbus, sed qu0d post l0ngum tempus demum sive certis temp0rum intervallis interjectis redire Soleat, ex qu spes it lare, ut in ipso maritim itineren0vo impetu n0n 0rripiatur, tamen et obscure l0quentem nam ipsa res cuivis declarat ad I κει verba ci ς' reserenda esse et ad rem ipsam et universam sententiam n0 satis acc0mm0date l0quentem S0ph0clem laciat: nam quid res p0stularet, ipse SchneideWinus acute vidit, cum dixit: Ma 80lite

s πλησ9 ,' cujus sententiae p0ndus ipsum in extremis verbis p0situm esse neminem fugit. Quae cum ita Sint recte, cred0,

Heimsoethius et F. G. Selimidiius Neu Jahrb. 186 p. 14sqq. in verb0 pκει vitium ines8 Statuerunt. Ex quibus illo leni mendatione et qua vix mutati diei 0ssit εἰκει pr x κει 08uit quae Verba itidem c0nsundi v. 465 videmus;

dices habeant, quis nesciat, ut εἰ - ξ ς, l. 379 Dind. :cedit enim haec sera intervali interject0 mayni intervalli

significati0nem δι χρονου non habere, ad V 292 Stendimus , credo l. Scilicet, postquam vagando per c0rpu8; si διερχετροι v. 285 exsaturata est. Quam emendati0nem si ad explicationem sch0liastae adhibeas facile tibi persuadeas hunc qu0que ita legisse ade ad cetera dii verba apta et tanquam nata videbitur. - Atque h0 tant remedi adm0t salvus l0cus 880 0test; neque tamen licet negare, cauSam aliquam fui880, cur Ir0pter duram c0ll0cationem pro ιλίνοις ἰσcυς

Commentarius in Philoctetam.

159Heims0ethius παλίσσυτος Soph. O. T. 192 p0neret. Quanquam equidem sco ad se rλν συθ ut supra laci, haud absurde referri putaverim. - Restat illa difficultas, qu0d morbus

que fere Heims00thius rect dicit, νοσος magis n0tum et ejus rei, de qua hic agitur, magis proprium v0cabulum e880, quamqu0d, si fui88et in archetypo aliqu0, librarii c0rrupturi fuisse videantur. At 0 idem mihi quidem etiam ad πλάνοις recte transferri videtur. De ipsa v0ce πλάνοις vide Ell. S0ph. lex. V. 60. latus, qui est in nu σθ' - ω, auehio viti0sus khlertiast videtur, everius de hac re judicanti, quam Hermannus fecit hic enim hiatum ex interj0ctione, ubi pers0na mutetur habere qu0d jure vituperetur negat.

Certe et in choricis omnino interjecti0nes hiatum admittunt ut El. 136 αἰαῖ ἱκνουμαι et hil. 832 ἴθι ἴθι et in divor-biis iambicis interjectio ante interjectionem, ut hujus sabulas

v. 38 ου ἰου; at num p088it in iambic senari id vocabulum, qu0d ip8um n0 sit interjecti neque ut 0cativus aut interr0gativum, cum interjecti0ne hiatum sacere, id certe nisi serte ex per80narum mutati0ne excusati0nem n0n habet. Comi- 0rum c0nstat in hae re maj0rem licentiam 88e, qui n0n

praeter c0nsuetudinem fit, ut in pri0re 6 co ante co corripiatur, quod genus nisi in ch0ricis inveniri non solet, ut hil. 847, 51 ἐξιδου πρ πραξεις, si quidem versui 35 08p0ndere debet φροντιδος ορας di γ Cui rei eandem illam ex-

153쪽

Commentarius in hiloctetam.

tivo, qui praedicativi 0d adhibetur, is esch. erg. 680c groti iacit στε φιλοισι θανευν Atque hujusm0di quidem l0cis, ubi vocativus ad 0cativum adjungitur, Ig0pe legitimus est, sed ab h0 gen0re distinguendum est alterum, cum V0cativus ad subjectum verbi initi resertur, de quo video. 828.

manu habeat, sed c0rrecti0n additum. Sed dimetis est reprehendere et mutare Blaydesius tamen audet χειρὶ pro δῆτα conjicere , cum haec particula et in asseverand0 Arist. Aeli. 68, 142 sit in interr0gand τί δῆτα deasco, Eur. Ρh00n. 734 et in resp0nd0ndo ου δῆτ, 19, 35 satis frequenter adhibeatur.

Commentatius in Philoctetam. 161

sentis participi praesens aut imps verb0rum εἶναι aut γίγνεσθαι adhibetur, ut 1219, M. 1320, 1324 1330 est huc. I. 138 ἰν δ λευσος est rueg. ad eum l0cum).

est diligentiae causa s. qu0d ad diligentiam servandi attineti. e. reum bene et tuto e0mmissum esse tibi persuade neve

'avallin Commentarius in hiluet, laui. 19

154쪽

Commentarius in Philoctetam. Conimentarius in Phil0ctetam.

163 ejus si cura te detineat est Electr. 38T Wolff), 605, 8T

υ - h. e. ne tibi earundem rerum cau8ae fiant, quarum mihi stHerculi fuerunt. Invidiam metuendam et placandam osse Grasie existimabant ei, cui quid praeter pini0nem pr0spere evenisset Ahiquist. de fabula 80ph. quae inscribitur hilocteta, p. 35); est ur Alcest. 1133 sqq. ubi, cum dixit

V. 782. Cum inter senari0s senarium requiri satis appareat, hic autem versus, qualis est in libris, d0chmius dimetorsit l0nga penultima, ut 395, qui et vitiis lab0ret qualia sunt elisi syllaba o in /ιοὶ est Matthiae et verbi finiti missio neque addend jambo, ut fiat senarius, suppleri p088it pr0plar

sp0ndeum in sede secunda et anapaestum m quarta), sententia autem ea sit, quam l0cu p08tulare videatur, sertius remedium quaerendum est est echlei p. 99). Qu0 quidem, ut sero in iis, quae medicinam admittunt, primae quaeque e0njecturae optima sunt, jam Camerarius invenit sive alius quis scripsit i δεδοικα μὴ ιιύτλην ειχιν, τεκνον. 0n St, quod dicat aliquis, ill08 00ptolemi optatus, v. 779-81 ad Philoctetam n0 pertinere eamque b causam a V. 783, Si Camerarii lectio recipiatur, n0n habere, quo reseratur; nam

V. 786. εργήσει in εργά ει 0rrigit echlein, qu0 n0nde futuro agitur, sed de prassenti'. At enim de adventante

rspetita reprehendendi cau8am praebuit. Neque eg praeterea ejusm0di ullum exemplum afferre p088um ceterum haec

155쪽

indidecti et ad nomen simul et attributum adjungi 80let, ut

cum du0 0nantur eju8dem h0minis n0mina appellati0ne8Ve, vel ad utrumque adhiberi interjecti ut τέκνον, ω recti Eur Troad 790, vel ad prius mitti, ad 0sterius poni, ut

firmari p0test, ut 08eh. Ch00ph. 199 est 228. - Sed tamen mihi nihil probabilius vid0tur, quam ἀνα-λεῖσθat in l0cum minus usitati verbi irrepsisso neque tam attributum aliqu0d ad ignem ipsum ut ἀνακι κλοι /ιέν 0, ἀνακλονου/ιέν o quam

participium aliqu0d. iiii aciendi. '0llendi significatis fuit.

ξίευσα dignatus sum, in animum induxi, ut laeerem lat Arma

156쪽

Commentarius in Pliiloctetam.

etiam fiduciam habρ, 0 metum vel p0tius λγος tantum ', sententiam ineptam habere quis n0 intelligat Jam vero caesurae p08 quartam Simul et clavam versu senarii syllabam etsi per se ipsae satis frequentes Sunt est . 285), tamen hic, cum etiam sententiae quaedam utr0que l0co 0nclusio sit et alio qu0que nomine Ver8us suspicionis ansam praebeat, haud negligendae esse videntur. τεκνον tuo recte Nauchi Tostri πενθη tuμερῆ habere videtur, qu0d encliticav0 ad 0cativum sese artissime applicet 'sich au das engste an8chli088t'). V. 807-8. I δε est 59; acer invadit 0rbus, celer decedit', est ρμήσθω ταχυς, 526. De ip8a sententia esse

Commentarius in Philoctetam.

dam putabis eam ign0rantiam , . . 0lst Anal De universa sententia Hermannus: 'Ν0tanda est' inquit, ambiguitas. Neoptolemus vaticinium et satum est . 11 οὐ a GD κείνc0ν χωρις o F κειν σου dicit sed Phil0etet eum de

boni viri mei loqui putat'

V. 14. κεῖσε h. e. in antrum, cred0, Seyss.), 0 in ignρm Mosychii Matth. . In antro cubile saltem tori ρεῖα habet. 00pt0lemus aliter Verba interpretatur, est 15. V. 15. Phil0cteta 80mn simul et d0l0re victus caput corpusque t0tum culi distortis resupinat, simul ἄνευ ex

Tum Neopt0lemus 'quid, inquit, iterum desipis quid superum hunc rbem caeli aut solis suspicis 3 Haec ubi dixit, Phil0ctetam arreptum sustinere et, ne vim sibi inserat aut dem0ntis sax imprudens decidat cla ποῖ ιεθ 0, 816, 19 ,

pr0hibere c0natur. At illo ut 0mnum ut 0rtem adesse sentiens id m0d petit, ne turbetur amplius. 0mnum enim unam, si Arte, 0vit esse m0rbi medicinam est 68 Dκ εστι λῆξαι ' προτερον).

V. 18. καὶ δὴ 0st imperativum aut futurum instar imperativi frequentissima et ser 80llennia sunt, ubi quis sere ejusdem verbi utens indicativo ιέθες, it εθίη/ιι jussa se factu

qu0d ch0rum velle interr0gare, 0 prius quam ex V. 317 appareat' tam ver ipsum ερ orco satis argumento est in i rogandi vim in ἱστορε inesse. - univers040 versu cum

satis constet, in a desiderari aliquid, quo numeri expleantur, ceter0s autem c0dices alium ali m0d id, qu0 dee88et, c0njectura supplevisse, nihil videtur obstare, qu0minus eam lectio-

157쪽

168 Commentarius in Philoctetam.

nem, quae ad sententiam maxime ace0mm0data sit, reeipiamus, modo ne a vestigiis Ῥptimi 40dicis nimis longe abhorrsat. Itaque cum inermanii0, εἰ particula addita, odi: εἴ τι δὴ πλέον φρονεις. quae sententia n0n 0test absurda videri ut Selimidii et auehi visa est, m0d0. id teneas, qu0 8upra diximus, ex turbata acie m0tuqu0 0rporis Phil0elatae e t0lem metum inj00tum esse, ne ille de m0ntis saxo se praecipitarst aut aliqu0 m0d vim sibi ipso afferret est . 16ποι ιεθῶ h. e. qu ruiturus es, i te misero, et v. 1205 sqq.);m0 eum 80mn 80piri inciperet, e0pt0lemo ex montis alienati0ne ad sanitatem reverti vi8um esse est ur Andr. 42sqq. ferini0ne in ξίφος Ἀερος , γρεύσω - τί ιε-ων ἰὴγεις; Nutrix o mi ει ιν ιλὴ φρονουσδεν εἴς θοινοις;) elimidii autem quaerenti, num in his, quas hi loetet v. 15 dicit, mens sanior et sedati0 cernatur, quam in pri0ribus, recte resp0nderi p0test, ipsum quidem Phil0ets-tam, qua mente it, ge8tu 0tuque c0 0ri magis quam verbis significare, quales autem illius et mentem et m0tus gestusqu0 0gitari 40eta 0luerit, ex verbis Neoptolemi judicandum 88e. in Si verum dicere v0lumus, ne 'im quid0m, cum dicebat Ne0pt0lemus τί toea xρονεῖς, ullum hil0cteta turbata mentis ignum v bis dederat: ne dum miremur, si h0 J0 0, cur eum ani0rem esse dicat, in verbis ipsius nihil causae invenire p0ssumus. Nu0 ver idem Selimidtius didit, tuo νρονεῖν n0 088 c0ntrarium illi verb0, quod si reci- ρα iρονεῖν, ideire inu0d illud n0n rectius sapor sius magism0ntis e0mp0fem ess 'mehr ei Verstande sint), sed plus saper 'hiuge sein' significet, mirer, nisi utrumqu0 significare p08sit quod et παραφρονεῖν n0n solum delirare, sed etiam dementem esse El. 472), et φρονεῖν peris ipsum et 8 ere, intestra Sanaque mente esse 'Phil. 1098 al. 84

Seholiasta interpretatio τί δὴ πλέον φρονεῖς ἀντὶ του εὐφε- κιsi υι ερον s/ου h. e. ni fall0r, si utilius sentis quam eg0',

Commentarius in Philoctetam.

D0niqu0 Schmidii inventum εἴ τι δὴ πλέον πονεῖς, i ex interpretati0ne 'Men Di melir u leiden ast judicandum est,n0n satis intellig0 sin ver ex iis, quae ante dicit p. 18), nullam causam c0gitari p0sse, cur tandem mittat Phil0ctetam Ne0pt0lemus, nisi qu0 ips tactu et aetati0n0 0l0re augeri 80nserit,' hanc p0tius sententium v0luit esse si ita plus dol0s' Wenn tu is meli leidest) Nam illam sententiam ambiguam 88 cuivi apparet; 40test enim vel sibet potius ita intelligis mitto te, si quidem tum h. e. si t mittam plus

eavi inin Commetitarius iii Philoctetam. 20

158쪽

Commentarius in Philoctetam. Commentarius in Pliiloctetam.

tantum liabet est . 25); latine dicas videsne illum caput

V. 23. r γε, qu0 in libris est, τε scribendum vi-dotur, qu0 haec du0, Sud0rem dic et venam sanguine distentam, non habent causam, cur caput reclinetur 'caput resupinatur sud0 quidem 'γ. V. 24. κρος rους, est V. 748 φλες ἐρρευγε est Xen.

visset, ejus quietem turbare c0gitaret. At El. 571 0 716 idomroet Hii p0stulat. De Syniges hujus v0cabuli est ad . 35. Stas. ΙΙΙ. Chorus omni rati0n Ne0pt0lem suadet, ut aut cum arcu Phil0ctetae fugam capessat, aut ipsum vi asp0rtet. Ante enim nece880 sui88 pr0miss0rum allaciis hiloctotam ad navem allicere V. TIT), dum arcus in ejus p0testate esset; jam sine m0le8tia ac lab0re mnia, quae velint, benignitato Fortunae sterri. - 00pt0lemus autem qu0d negavit v. 86)dolis se ac fraude quidquam c0nsequi velle, idem re praestat. Ad sugere quidem relici Phil0cteta n0n 0test, quippe qui sciat huic, 0 minus quam ipsi, satum dedisse, ut riam eap0ret v. 839-42); sed qu0d 0terat, s0mn 80pitum et are orbatum h0minem vi in navem deductum Ulixi tradere, id ut 0n vult aut 00, qu0 Phil0etet opini0ne citius es0mno excitatur, ne laciat impeditur. Apparo in hac scena, quam v0cant n08tri, ip8um sabulae quasi cardinem verti; nam

si ch0ro btemperasset 00pt0lemus, hic sabula finem imp0nindeesse fuit; nunc ab h0 initi altera et suavi0 pars ritur, in qua m0res et hil0eleta et N00pt0lemi, cum sibimet ipsis perpetu c0n8tent, et uberius et gravius explicantur es 865; Ahiquis l. c. 36. - Carmen ipsum 27-864, 110 a ch0ro

saltem summi88 Voce pr0nuntiatum est, ne e 80mn excitetur

bus nihil incertius est, mutare auderem est avehit rit. Anhang, p. 152 Seyss. p. 3, 4).

cativum praedicati vicibus iungi 0luit, ut M. 695 Πὰν H-

159쪽

172 Commentariu in litt0ctetam.

Commetitari ii iii Philoctetam.

ἀντίος, ἀντίσςροφος, ἀντιτιθέναι Matth. ex Eurip. 308, 311). 0terum cum in c0mp0sitis vim habet contra, Xadver-8u8, adverSUS, BiVe Situ sive ecur8u quidam et repugnantia significatur, muli usitati0 dativus est est νταίρειν τινί τι , cum genetivus proprius Sit 0rum, quae ira tandi, emendi vim

habent, ut pr0pe lacilius de illius l0ci 0. C. 165 1 quam si

hujus veritate dubitari decere videatur. Sed mirum 8t, qui hanc interpretati0nem pr0pter dativum sit ασι Spernentur,e0Sdem de n0 Sever08 880, ut idem verbum cum dativ0 idemque cum accusativ0 0 ungi patiantur defende fures oeulis hane diurnam lucem Seyst ad hunc l0cum); nam cum dieit dyssertius, ad M. 191, 'ἀντέχειν hic valere cohibere pr0hibere aliquem objiciendo sese', nimirum h0 vult cuγλαν id ess0, qu0d Viciend sese defendat . pr0hibeat 80mnus, o tis ασιν Ver id, cui Viciat . btendat ses 80mnus. Qu0d ver similitudin utuntur verbi arcendi dativ juncti', recte utuntur, m0d0 νιέχειν arcendi Vim habere p0880t. - ρnique verba a νῖν declarare videntur Wunder Adv. l. ), re γλaν, ὼ τέτατοι, n0n diurnam lucem dici, Sed eam, quae oeulis hil0cteta 80mn 80piti Osa it h. e. tenebras); nisi quis serte, si crepusculum fuisset aut n0x. 80mni auxilium, qu abiret impr0visus, ch0rum n0 sui88 impl0raturum credit. Ceterum χλιν, eighii 0njecturam, a Sententia n0 alienam esse qui neget Cir exempla, quae multa c0ngessit BlaydreiuS.

160쪽

Commentarius in litt0ctetam.

tanquam rem ratam addit oectita di ci. e. vide8, quid jam faciendum sit, abeundum scilicet esse arcumque asp0rtandum relict0 Phil0cteta quain si quis pr0bet, haec verba simul cum e0mm0nStrati0ne quadam, quae nutu digitisve sat Philoctetae pr0nuntianda statuat et ad ea auehi explicati0n0maee0mm0det Der Ch0r redet nur andeuiung8Weise, amit,

ab initi hic versus antistr0phico 850 par fuit. Itaque videndum est, ne in ρθ lateat repetitum Ορα ad initium

C0mmentarius in hiloctetam.

proximi verbi i dx trahendum sit, ut legatur 11 69 δέ tot ἀν

hinc curanda int, pr0pere agas, Vide' est φροντίδας νεος, v. 10). Ad hae apte adjungentur ea, quae sunt in v. 836

Sessi cum recenti0ribuM absurdum Videretur, temp0ri 0pp0rtunitatem 'omnium rerum rati0nem perspectam habere it