Tertullianea

61쪽

γαμησατωσαν ' κρειττον γαρ ἐστιν γαμει η αυρουσθαι Ρraeest nubere quam uri. - 1 Cor. 7. 8-s). Duplicem concedit ori. interpretationem esse Verborum praeeat Mere quam uri.

ι enim aut do ignibus gehennae aut de ignibus concupiscentiae intellegere aliquis possit. De ignibus enim gehennae loquatur apostolus, si sic Verba excipias: si quis non nubit, fornicatur fornicator autem in gehennam damnatur. Haec est interpretatio Tertulliani, ut qui hoc ipsum probare Velii: fornicationem Veniam consequi non posse. De ignibus concupiScentiae autem agatur, si sic intellegas qui caelibem Vitam agit, feminarum in omnino abstinet castus er concupiscentiae flammis uritur. Haec est interpretatio adVersariorum, ut qui fornicationi veniam tribuant. Contra quos Tert hoc argumentum profert Atquin si fornicatiose abs veniani, non

erit concupiscentia eius.

Ita quod servandum est. Hoc enim dicit auctor: Contenditia fornicationi veniam esse; at, si Veniam habet semicatio et hic lusu fere verborum utitur, inver-ritS, qui hoc solum confendunt fornicationem veniam consequi posse fictam sententiam tribuens, ex qua Veniam habeat, i. e. licita sit). iam semicabitur, quisquis nuptiis abstinet; itaque neque concupiscentia uretur et iam videtis interpretationem Vestram cum ipsa Vestra sententia haudquaquam conVenire. - Quod autem scripsit con pisceritia eius, refera. ad semicationem, quae vox pro omni feminarum usu hic c

Has subtilissimas profecto argutias non satis hucusque 'perspexisse videntur viri docti locum enim Varii coniecturis temptaverunt. aero eris scripsit uri Iunius, rure Latinius, uritur Reiff. Hariolius autem IV, p. 33y Atquin, sis testis habes emiam, non erit venia scit. concupiscentis e eius r

62쪽

e. 19, p. 262, V. 23 - sane agat chmisentium, sed tu

ΡIKn immerito a additum est strueleni se v. 26: Denique re ApocalyP8is i. Ea dei. Hartelius. Scribenduin puto ea dein Apocalypso, ut quam paullo ante iam citaverit. f. de ieiun. c. 6 p. 80,

V. 22 Denique in eodem Deuteronomia et uors. e. 2, p. 147, v. 17 In eadem Modo. .

. v. 31 sqq. Sic vertitur poc. 21, 7 ὁ νικcὴν κληρονο-st σει at Ta): seu vicerint, hereditate habebunt ista fit C: heredstate An habebunt ista- , Gungne lectionem coniecturam esse liquet propter illud istrem, quo plane αυς Verti nequit. Sed et hereditate habe, hoptime Surpari potest pro κληρονομειν. Utile tamen duxi inquirere, quomodo alibi verterit ori verbum Graecum; et missis illis lodis, quibus siniplieitor mlhqre didit vel consequi, haec Sunt quae repperi: de resurr carn. Oehi II, p. 529M , hereditat posουι-

Itaque utramque structuram adhibuisse videtur Tert. et heredoate habere, ut hereditat hahere: hereditate1n, autem nihil nisi conieetura est Gangnei Host igitur loe et in c. 17 servanda sunt quae exstant in C. p. 263, V. 15 Invehitur Scriptor in adverSurioS, qui, ut impudicitiam remitti posso probent, adducunt locum 1 oli ,

63쪽

1, 7 Sanguis filii eius emundat hos ab omni delicto.

Nemper emo e unifarium delinquemus, s semper et ab omni del/cto emundat nos ille aut, si non semper, non tiam P t idem et si non ab . omni, Micio, non etiam a fornicagian .

Merito addidit omni ante dei eo an dor liet p. f. Et

quod ad sententiam pertinet, opus non . est disputatione. Sed vel eo corroboratur Viri docti emendatio, quod adhuc scriptum legimus ab delicto ab enim, ut ex indice Oeliter appare uno tantum loco praeter hunc ante consonantem quam dicimus a Tertulliano usurpatur. Neque vero is locus annus est adV. Hermog. c. 19, ehi II, p. 356). Iam riorius enim Scribere

voluit Possunt et aliter, interpresari, non ab re tamen pro

eo, quod traditum est ab re s enim ante r facillime inta .cidere p0SSe quis est quin videat 3 p. 264, V. 6 - et emunde nos ab omni iniustitia 1 Ioli., 1. ). Numquid ab immunditia Aut, si ita est, ergo M ab idololauria' Sententiam interrogativam esse accipiendam non intellexit Reiff., qui a pro aut falso reposuit. e. 20, p. 266 V. 1 sqq. Capite 1 permultis locis ex Iohannis et aut epistolis citatis demonstrare conatu est Τert impudicitia peccatum ab ecclesia remitti non posse.

Τum c. 20 ineunte B praebet haec: Disciplinas scistinue

Κr0ym , p. 91 igitur apostolorum proprie quidem in si menta determinant instrui ac det minat Gel. edd. principaliter sanctisatis omnia erga circa quidum temulum dei sanctitutem et antistisem Gel. an istatem ei Hart. Qique de ecclesia eradicantem eradicandum Oehil. eradicant roym. -ιne acria tegium pudicitiae impudicitiae Latinius sine illa restisution

mentiane.

64쪽

Quae, quamquam inepta, tamen a Vero non procul absunt. rimum enim certissima emendatione proposuit rob m. p. 91 proprio pro proprie. Pro ret Rutem aposto um instrument hic sunt apostolicae epistolae, cum pro scripturis Vox instrum ita saepissime usurpetur. Sed et pro singulis earum

partibus. E. gr. in . 33 de resurr eam. Oehi II, p. 508)scripsit ert. prophesticum instrumentum ib. c. 38 p. 15): instrumeneum Iohannis, et ib. c. 39 p. 516 eadem fere verba: apostolica instrumenta. Item hoc ipso libro p. 241, V. 20. - Quid vero hoc loco determinant instrumenta, nisi disciplinam γSic igitur scribendum erit. - Remanent obscura verba illa sanctitatem et ubique de ecclesia eradicantem. Et primum quidem eradicandem, quod traditum est, reseratur necesse est ad disciplinam, quod restitui. Itaque Vocem amolitaui Sanam non esse liquet, cum sanctitas impudicitiam eradicans dici nequeat. Neque vero romanno adsentior, qui tueri vult sanctitatis omnia erga templum de sanctitatem, quae Vertebat:

di Unvoriolaticlihoi jedo Art onmeuschhen gege denΤempei Gottes. Neque enim sanctitas id est quod eusch- hei pudicitia sanctita enim erga corpus dici potest, pudicitia erga corpus non item sicut Germanicum quoque: dio sussiliet gogen de Lei nihil est. Itaque quia sane intellegitur, quid sit sancta pudicitia, non ideo id quoque,

quid sit sancta sanctit . Cum igitur servari nequeant quae tradita sunt, minimuerit mutatio, si verbo sanctitatem ut ex dithographia orto deleto cetera tuebimur. Itaque hanc lectionem potissimum commendaverim Disciplinam igituris tolorum proprici quidem --

strume reta determinant prin paliter sanctitatis omnis erga templum dei et ubique de ecclesia erad antein omne sacrilegium puri Hae sine

65쪽

sensit roym tuendum esse sacrilegium pudicisae. sancti tis omnis erga templum dei sanctum, item et ubique erad ante vel tale quid StoWRES. - omnia sanct talis, an tricem vel sanciunt eam ubique de eciae a rad cantem ipse suspicatus eram. 8ancientem enim, quod voci eradicantem Optime responderet, quodque in sanctitatem facillime corrumperetur, quomodo ad Structuram quadrare possit ego non ideo, nisi forte ex principaliter restituere velis prino pali da tem coli. c. 13 de an. p. 317 V. 29 sq.), quod tamen proponere Vix audeo.

66쪽

De ierunt adversus psychicos liber

Exstat in B C et in editione Getenti.

e. 1, p. 275, V. 1-2 De modo quiden nubendi iam edidimus monogamiae defensionem. Nunc de castiga sene victus secundae vel magis prM E continentiae pugna est secundae primae B secunda, prima PSin IS. Odd. . Nulla mutatione opus esse crediderim; nam cum traditum sit contineretiae pugna, intellega neceAM S pugnam quandam pro continentia itaque nihil obstat, quominus dicatur:

pugnu pro Secunda, Vel potiu pro prima continentia Verba autem de castigatione victus non iam die inschrankunider Nahrun vertenda sunt, sed in egia aut . Ut Graecum quoque talis strueturae exemplum afferam, loco utRP, quem benigno mihi notavit pater Theodorus, Pistot. Oet. e. 23 in. περὶ u ἐν ἐν ραγ νδέας καὶ της ἐν se στράττειν

c. 2, p. 276, V 27 Opus est de totis P aecordiis credam, diligam deum est proximum tamquam me Froaeimum mihi C . Liquet quod C praebeat mihi ex tamquam me ortum non esse, Sicut nec hoc ex illo. Restituendum erit archetypicloetio talis prominum mihi tamquam me. Alii enim librarii alia membra Omi Serunt. Cf. alterum quoque locum, quo haec domini verba

67쪽

ab auctor citantur, de cultu femin. IL, 2 prox um tuum Kkut is ipsum, et ipsam scripturam Matth. 22. 39) τον

0 I, p. 279, V. 11 Nan et primus populus mimi hominis r culpserat crinέω, pronior misi quism de de rehensus, cum, de dumisia Aegyptiae revitutis valida manu dei ει sublimi bracchi ereptus, dominus eius visus es terrae lacte et Vmelle mananti destinatus scit esse), statim utem soli tudinis incos sae miscumve tu scandalizatus in Moysen et Aaron

Ita si distinguatitur, bene se habeant, ni fallor, quae traduntur. Editores vero Gelenium secuti ad unum Omnes Scripsere cum de duritia Aegyptiae ser tritia valida manu dAet tublimi bracchio ereptus domιίnus eius cuius dominus 3 visus est, terrae lacteis melle mananti manantis B destinatus quamquam Verba terram destinatus e structura prorsus excidunt)

statim autem, muraltavit.

c. 7, p. 283 V. 14 Circa somnium regis Babylonia omnes turbamur sophistae, negant ultra de praestantia humana posse cognos L Solus Daniel deo dens, spatium tridui postulat, ieiunat atque ita orationibus commendatis et ordinem et signi- ationem somnii per omnia iustruisur.

Verba per omnia nescio quid sibi velint, et miror sane, quod nemo adhuc ipsum Danielis librum inspexisse videtur; ibi enim 2 19 invenisset eum Danieli significationem somnii regalis in somnio revelasse. Itaque scribendum erit per

somnia.

c. 15, p. 93, V. 13 In e 14 apostolum saepius laudabat Tert. um pergit probat etiam illos, qui iubeam cibis ab-

68쪽

Atiaere, sed de providemuta, A ritus sano tua, pra damnam iam haersticos serpseuam Matinentiam praecepturos ad destruendare despicianda opina creatoria.

Non puto merito viris doctis placuisse Ciaoconii coniecturam, qui ad reproba mente apostolus ut subiecto suppleto scripuit: - ae de provMenna spiritus sancti. f. de resurr. carn. c. 24 Mehl. II, p. 498 19 sqq.): Et ideo maiestas spiritus

sancti pressimae Ausmodi amsuum re re ipsa ad Thessalon censes epistula miserit .

c. 16 p. 295 V. 9: Loquitur auctor de Samea, cui falsus quidam propheta persuaserat, ut ederet, cum deus ieiunium si imperasso Reg. 13, 18): Moae ab dio sene mentito

Egregiamiameli emendationem prophet am, nescio cur et OeHerus et Reiff. spreverint. c. 17, p. 296 V. 24: eri fidem segnem psychicorum amarissime perstringens: Apud te, inquit, agape in caccabis fεττει, des in culinis calet, se in femoralis iacet. Quae verba Gelenius leviasima eaque insulsissima codicis sui corruptela deceptus ita corrupit, ut cui is pro rutinis scriberet, cuius errorem Reiff. recoxit.

69쪽

De anima liber.

Exstat in B.

c. 1, p. 99, V. 13 Socrates, post sente iam obviae coniugi et muliebriter Aesamanti iniuste damnatus es, Socrat fiam et de gratulatione respondm at volebais uitem uates

Verba de gratulas ne nescio cur viri doctis haud placuerint. Suspicatus est Rein. de se a ratione, Hari. in nota editionis de grat a sim uiasione. Ipse autem quae tradita sunt tuenda osse demonstravit IV, p. 48). - arvulo tamen mendo Verba laborare putaverim scribendum enim erit: sem, de gratulatione responderat, i. e. tamquam gaViSUS. c. 3, p. 303 V. 14 M scit quaestiones philosophicae)orum Chrisfianis nubilanda ει per cutientibus argumentationes originales, id est philosophiam, si opponentibus definitiones c est , id est do-- as. Vocem orig-ales hoc loco eri certissime non scripsit.

Si nim Oehleri indicem et locos ibi citatos inspexeris, videbis

originalis apud eri semper idem esse quod patriarchalis vel propheticus vel dirimis. Hic autem vocibus dominicus ac caelestis opponeretur. Restituendum ergo erit vocabulum quoddam, ut obscurus Vel terremis Vel daemoniacus. Neque tamen nihi contigit, ut qua ex voce corruptum sit originalιs investigarem.

70쪽

c. 5, p. 304 V. 20 Sqq. Affert eri Zenonis syllogismum quendam, quo ille animam corpus esse demonstraturus erat:

Quo digresso animai moritur, corpu8 Si consis autem spiritu digresso animal moritur; erso confisus postus corpu8 St. Confisus autem spiritus anima est: Ergo co=Fu est anima.

Quae omnia parum intellego. Nam Spiritum conSitum corpus esSe quod tertia propositione probatur, uti constat, neque OpUS est, ut argumenti fusius demonstretur autem constaret animam esse Spiritum consitum, quod quarta propositione praesumitur, ipsa re et id constaret, animum corpus esSe Accedit, quod nec prima propositi concedi potest non enim corpore, sed anima digressa animal moritur. Haec omni me, quamquam satis invitum, coegerunt, ut haec Suspicer ter cor seu pro anima positum esse et invieem. Si enim syllogismum eati-

tuebam: Quo digresso nimal moritur, anima est consito autem spiritu digresso animal moritur erreo confisus spiritus anima St. Consitus autem p risu corpu8 est;

Quae Suspicatio certissimo 00nfirmatur Iodo Chaleidii in Timaeum c. 220 255 Wroboli Irost, Zenonis Me rebus physicis doctrinae fundamentum p. 71), ubi legitur Spiritum

quippe animam 88 Zenon quaeris hactenuA Quo recedente a corpore moritur animal, hoc 'rte anima St. Naturali porro spiritu recedente moritur ianimal Naturalis situr spiritus anima At.

Cleanthis argumentis distinetis utrumque paucisSimis mutR-