Specimen onomatologi graeci [microform]

51쪽

γροθης. liis alitem locis, si libromim maiiu scriptorum lialis poscit, ut hic e eadem Grai λαον appellatum esser gom statuo V. Schol. lat. de re pubi X. p. 4 4. IB LLI, ita re γιλλον eundem, nec tamen λαιγέλλ ιν v. Εbert. p. 96. , dicere ego non dubito. Id quod cadit in Iocum c. x . 5; sed . V. 34 reoi2 reo erat retinen dum rogeta Chilia d. VIII. 905, ubi IIoeger Plutarchum contulit de invidia et odio . . Om. X. ISS. de discrim amici et adulat. c. 6. VII. 1 9 IIuiten. In titulis stolicio est . 222 2 et soriasse n. cui L ciniλος potuerit n. 207. I. 6 suisse, ubi ex niectura fotii Jλος editum est. q. 38. Non disparis generis alius est error a Sintenisi commissus ad Plutarchi Alcib. XXIX. 5, quum pro ΘΟΩGDλλον, quod est in omnibus codicibus, malit uo&συλου. Scilicet qui uoce συλλος dicitur, eundem licet suo ασυλον appellare Et ore GDλαον. Vide Moech h. I. . . 8 . . bert. p. 4 I. ia sunt Lia δει λαος Fbert. . 5. ΠαδDλλος C. . . GT II S. n. 553. I - 4 Lia re n. 2 S. . Iiρκυλλος s. Λεs κνὰ o Valchen ad schol Eurip. Phoeniss. v. Schaeser App. Dem. II. 4S0. 512. alia, quae Boissonade ad Aristaenet. p. 4 l. Et dichaeriae II IIT congesserunt. Porro intenisius frustra opinor apud Plutarchumihi in is xl . offendit: Iti ει Pire ὁ Λεκελεις re 2 0-Gtκ u II εδιευς Otio πλεοντες. Ibi is p. 102. edit. prior iv. quod L ελεν et sibi t pro etiam Boeckhio a se consulto nomen demoticum esset inauditum, II εμ, αενς Buta It eiusdem Cuius εκελευς tribus haberetur Iippoth ntidis, proposuit legendum esse ζε tDαιευς, nam sic probabilem inquit habemus causam quapropter Aminias ac Sosicles una navi vecti suerint nempe uterque ad tribum pertinebat IIippothoontidis tribules vero eodem Inodo μου πλευσαι consentaneum e8t, quo eosdem congiat in pedestri proelio fuisse collocatos. Iabent haec acute excogitata aliquam veri speciem vera mihi non videntur. Conser enim Stephanum 3Σ. Πεδίον τοπος πλατυς καὶ Ouαλος τό Tom κυν Πεδιευς εστ δε καὶ πεδμις cIυλν τῆς Ἀττικῆς. a de tribu licet nihil ego amplius noverim v. . Q Igen disquis de tribub. Attic earumque artibus specim. p. 5. n. I.), tamen iam Plutarcho adiectivum eripere non audeo, quod liquido in codicibus reperitur.

Nomina ala Scripta vel reStituto.

g. 39. In Plutarchea Lycurgi vita c. IV. 21 haec

διαrrinoi μενοις. Ita intenisius edidit ex codicibus arisino n. IGII, Romanis duobus, Veneto, Vulcobio Vulgata erat λεο τυλου ut p. Clem Alex. Stromat VI. 266 4743lburg. Prope ad verum accedit θεοτυλον, genuina scriptura Κρεc0 τυλου videtur fuisse Coiiser Callimachum epigr. I. v. I. p. 280 rnesti.

eund epigr. XXXIV. I. in Iacobs Anthol. r. I. 220.

52쪽

Eodem illum nomine dixerunt Plato de re pubi X.

XIV. I. . IlI. 1 1 auchia. Taetet Chiliad. XIII. 658.

ει Dκαδίαν ξενις θεὶς ἐπὶ Ου Κρεω φυλου. Ibi Eiesstingius rectius inquit , Vocatur Κρεc φιλος V. Κuster utra illi listi de vita biling. g. II. Eusteri adeundi iiii hi non fuit copia eum probas Me quod voluit non εll illi diei ii EIII IIIait Creophilum dixerunt Sic termand-bucti in ilinii Geographie II. 26 et Rein hard Sternin narratione de C. L lgenio Hammonae I 839. . . d. I). . Ita aber Creophilus e es en sein Her eroili. Reci litra trici Gescti de hellen Dictith. I. 3 et qui do aliis eiusdem nominis rerum scriptoribus commentatus est ossius de istor. r. p. 21. egiermann. Κρεωτυλου fortasse scribendum est in titulo n. I99. II.

5. ETLO ΡI OΥ, quamquam etiam facilius videtur 'Trεocyίλου, iat est Ι. 26 Trεανδρος, quod quidem nomen Crustum fugit. Est autem Knεωτυλος non ex κρεας et νυλον repetendum, quod Crustus opinatur in exico, sede κρεων et τυλ, , ut oεω τυλος idem sit qui Di λαρχος, quod et dignitatis et proprium fuit nomen.

est ipse intenisius in editione singulariis I9l inter preipumoratii Carm. g. . conferri iusserat, qui loeus: Non inclymens, non adytis quati Menton Sacer-

dotum incola Pythius rectum monstrabat. Vide insuper Callimacti epigr. XLV. 2. Iacob8. Anth. r. p. 222. v. I. p. 30 Ern.

et Arcadium de accent. . III. l. g. 40. Latent adhuc in scriptorum veterum editionibus hic illic nomina propria pro appellativis habita, eaque de causa littera initiali minore scripta, V Winckel- mann ad Plat Euthydem. p. XXI. b. Ita apud lutarchum Lycurg. XXV. 3 intenisius edidit: τό του γέλωτος αγαλ rιον ἐκεiνον δρυσα- σθω S 0Gilyto lorooε7. Refingo, ut editioni et externo

Od. ueller Dor. II. 390. Appul Metamorph. l. p. 41. in fine ed. Pricaei: quo die soli mortalium ΙIypatenses)sanctissimum deum Risum hilaro atque gaudiali ritu propitiamus cibique uterpr. Deus vocatur cisaro ab Aeschrio quoque Niobe fragm. I T. I. G. Dind.

In Suida . rce: κοινος nuper male ce νατος scriptum est. Idem vero numen aliquando conieci Plutarchi orationi restituendum esse in Amatorio p. 28. 2 Winckelm. σπε D

qui loquatur, Mortem intelligi debere, bene inchelmannus Hemonstravit p. 16 ., quare θανατος Pro υτος

53쪽

ut reponatii auctor liin, nec ea litatio ii tam corrupto scriptore iusto iidacior Eritim videbitur. Apud Ciceronem ad Lucceium V. 2. . se qua gratia te neci non magis potuisse demonstras, quam Ierculem Xenophontium illi tui a Voluptate solus Iartriti Letig una ab Utellio ne commemoratus quidem dedit quo illoc sententia postulat. s. Xenopli. Memorab. I. I. Quintillan IX. 2 36 Sil. Ital. XV. 22. q. In Plutarchi Peries c. VIII. haec summi de- magi gi verba, speciminis loci facetiarum, quibus inter

Boettiger. l. deuiscli Schrist. IL NI IS3. Marquardi CS Zic. . II 6. Meinck. r. Com. ἰ r. I. I 5. Bouckti. C. l. U. . p. 23 L . it. n. 39. l. 22. p. 9 l. b. n. 140. IS. 9. I. n. 4 l. T. 22. T. P. 200. a. n. 50. A. d. q. I. p. 23L I, p. 235. a. n. 5 I. T. p. 238. b. I A. 40. . IS. p. 236. a. n. 15 I. 30. n. 153. 20. p. l . . n. 15 I. 12. p. 239. a. b. 21. 26. p. 239. b. ii 'δ6. p. 250. a. n. 240. n. ll.

cum . indorfio et Iein eLio Fr. . r. I. 30 scribendum

In intenisiana est ruεους. Egit de illo de Boettiger L l. d. christ. IL 32l. Ceterum τί KD rot a Ti 'IsQ- ρος dictum est ratione non absimili atque Macero δ' cito ν ἡ τις A rota tua i II αν ἡ πιυς ab Aeschγl Agam.

5l. v. FritZsch. quaest Lucia n. p. 16. Inlecta autem Cypridis mentione hanc mihi peto veniam, ut coniecturam hic proponere liceat, ex qua in eschri fragmento n. I . . Dind. pro vulgata

debet Γρως, ut editum est in lutarchi Alcibiade XVI.

q. 2. In vase Mus et Berotinensis Regii n. 697. V. Catalog. Levegow. p. 142. inscriptum conspicitur nomen TE ILLO K IO, Levego ius sine vitii suspicione dedit Tosileos Lalos. Id quum vix Graecum esse intellexisset rotesendius in Dorowii Denkschri λte uia Bri es gur Charaliteristi der et uti Litera

54쪽

In ea quam modo laudavi vita hemist. c. XXXII. 9Sintenisi iis AEdidit 'Ircιλίαν ὁ sc filiam alieni istoclis

quae posui lenient admodum identur consus esse, ut non in uill dirobabiliter aliquI Statuat, in q,mul remis pace ρνεοκλεος Ῥελ- . Addam hoc, p. Plutarcti Theseo l.

q. 43. qui aliquam habet inscriptionum Graecarum

notitiam non nescit quot modi quam prave saepe earum

exempla cornipta sint. minc multi tituli, breviores inprimis quorum fragmenta tantum exstant, difficillimi sunt ad restituendum nee est cur miremur, si Boeckhi ingeniosa perspicacitas et diligentia indefessa in eiusmodi reliquiis emendandis multum laborare dedignata sit. Interdumis gravioribui studiis i peram mavan satis 'abuit talia Proposuisse, quae in aliqua veri specie nec sibi ipsi quidem satisfacere vel disertis verbis vel apposito interrogandi signo indicavit. Alia prorsus non attigit. Utriusque genexis locos aliquot proseram, in quibus si nec ego id quod verum est assecutus suero. facile Boecklitus, quae est viri optimi humanitas, erranti ignoscet. In titulo n. IS . a. qui a inistra mutilus est . .

haec supersunt:

55쪽

mina idem mitioris facit initam par est, iacti ad , id. Metamorph. I. V. 369.

V. 17. 9 2' veri similius sui Λεῖος quam βιος

nomen aeaniensis item est . 353. I. . T. V. T. . . . OXO S ANTIO XOY Si lacuna accurate est observata, restituendum videtur 3 Jοχος vel iiJoχος Fuisse Αντίοχος νοοχου vel propterea non facile crediderim, quod patrum nomina in hoc titulo, si eadem sunt quae filiorum, signo semicirculi notata inveniuntur v. I. T. 19. . 23), cuius nec in Atticis rari sexcenta sunt Exempla in Laconicis, v. Boeckh. p. 313. b. Osannus 3ll. p. 140 quid nota illa sibi velit non perspexit. Sin sumi potest, neglegentius titulum transcriptum esse, Propono Ἀντίλοχος Ἀντιόχου Ἀντίλοχος

56쪽

et n. 2633. . ubi pro O O optime Booexhius Idem

restituit. 'Υλλος autem in memoriam mihi revocat μέλλον, iit adnotem, Meinehi coniecturam r. Com. r. I. p. 27, Pliotii verba υλβος ora τῆς ἐπὶ μωoire ciuia odor stενος ad υ2Iον quendam pertinere eumque honii nem non poetam suisse sed a comicis irrisum, prius factam esse ab Eberto 2 ικ H. V. I. p. 35. In titulo n. 289, quantum ex versu 1 concludi potest, ubi ' Lus Ουσιοι sunt, tribulium Leontidis recensus est. Quapropter quae elemenia v. IOT M. . resinguntur in Horciuων, videri possunt X LOTάMιοι supe

Nomina in integrum restituta.

MII 2PO scribendum esse coniicio No Jήνce ιJ AD-τεs ιδωρον Nomen, quod est pro εχήναιος, Satis recens a Boetatilo dicitur, . . . n. 265 13 eum editoris illustratione p. 367. b. etsi hoc quidem Ioco, ubi est SI ILI MI TI. .LSOIOY praetulerim quod simul Oec hius

proposuit stili cet G κος; porro n. 267. II. 14. p. 369. b. n. 2 2. III. 10. n. 282. 16 p. 39I. b. n. S92 1. n. 196. b. II S. p. 90 . . Formae aliae contractae, Plus minusve similes, hae sunt: Ἀκεσιν pro ' κεσιον n. II. I p. 915. a. 4μφις α Al τιος, . Damin leX Homer. p. 1251. a.

Rost Schmidi de praepositionibus Graecis p. I, sive pro ire iας V. Mein eli. r. C. Gr. . 401. Mo ιστι n. 1232. I. 3 idem nomen quod tant στίας n. 57 . . . II 5. I. 38. n. 70. II. . eineli ad Theocr. VII. 100. p. 0. d. 2.K0lντα τρυδεισιν pro Ἀφροδείσιον n. 1 81. I.

57쪽

2 si νιν intenisius edidit in Plutarchi hegeo XXIX. . pro vulgata 2 ia νιν Pις in vase quoque legitur Musci

loco repertum CSSet.

g. 6. . 299. I. exstat IM EFFOY S. Qui tenet,

multa nomina ab honore, gloria, virtute Graecos Praeterlauclem nullius avaros deduxisse, sortasse mecum con

58쪽

Patris nomine Ἀντιμελους commendatur sane id quod Boec hius rescripsit Ἀντει αννὶς v. Oecon Civ. Athen. II. 235. Facilius tamen dederis EJυφάνης, quod nomen in Atticis saepe reperitur, cf. n. I l. 4. 17. J. n. 169. I. 2 . n. 33. 1. n. 44. 2. b. II. 26. . . . INI AIS UllNO ATDΥ, oeckhius ΛεJινίας Λεινοκρcero ad eam quam modo tetigi normam. Verum accuratius lacunam explet nomen MuεJινίας.

restitutionem c ρκιος Kce ιρανιος egregie titulus confirmat apud Gruterum CCXXXX V. Geianius Dicentιs i. e. Ingenuus V. 8ann Syll. p. 562.

59쪽

Συοτονίκου num Graecum sit nomen dubito. Fortasse

Lo foονίου n. I 67. II. n. 6 3. 2. N. 1298 9 INOPS fuisse videatur υπα λῖνος, cs. n. 109 . . . II 03. I. Consulto nolo Mo2.2 ινος. N. 12I1. ΙΙ. 29. LIAIONII UIA TUAeditum: βωον IIoc Lubest ' ut 'ADJιδαῖον, ut sunt Adceιος, Θρασυδαιος, Κλεοδαῖος. N. 1 82. 2. ΘΠPO in mentem mihi venit II a J- γνὶρος V. n. 1279. I. 18. Fuit etiam Lustrios nomen, Xenoph. Memor. II S. 1. g. 49. In titulo n. 292. permulta nomina admodum corrupta aetatem tulerunt. V. . MLPota potest Os also suisse, quod BoecIhius statuit, s. n. 6 2.1. 3, et suit Osirino grammaticus, turg praef. VI. 16. Tamen non confido. V. G. litterae ducunt ad Συμ- φορος n. I92 44. n. 2 7 3. n. 284. III. c. 31. n. 425 5)vel Συti τέριον, quod nomen est . 181. I. l. n. 194. I i. 12. n. 201. 22. n. 266. I 6. n. 270. I. 11. n. 276. I. II. n. 284. II. . Dicebatur etiam 2Dντορος n. 2 5. I. 1. n. 57. I. et Συνι εὐων n. 282. 15. V. S. LAMPO Boeckhius scripsit Νεθρος quamquam singi et L 'ρος potest v IIorat Carm. III. XII. . tamen serendum id puto, praeter quod accentus

60쪽

ex analogia mulari debet. Iaud pauca enim nomina et propria et cognomina iocularia ab animalibus repetita sunt.

I iii si dicta meretrix Atmo Athen. XIII. 582. E. 583. C.

n. 15I4. 3. n. 3I40. 43. nec rarum nomen Iovio ν.

Cons. Sturg praes. VI IS-I9. x Latinis nomina Asina, Scrofa Pica, Panthera, Ooιcula Benileius composuit ad Ilorat Sermon. . . 40.

V. S. III 'OP fortasse Περί De ος, Si quidem

Fourmontus, ex cuius schedi titulus editus est, in Enotandis spatiis vacuis interdum minus accurate est. An

II 63. n. 2zs. IV. 23. n. 30 S. n. 543. n. 630. I. u. 1098. l.

583. B. C. Μουρυχος, Ουρυ dili certe est P. IIerodot. IX. δ. Μουνυχος C. L. n. 392. LII. Meurs. Leci Attic. Lo . pud Plutarchum contra in heseo c. XXXIV. . pro ουνυχου intenisius Megiriaci emendationem Moυν iro ex Parthenio c. XVI. Lycophr Alex. 49S in ordinem debebat recipere. μουνιχος vitiose est in quibusdam codd. Suidae . Ut lyctooς. V. 11. x elementis III TlKI bene edito secit ΓυTυχιος, . n. 965 2 dem num v. 16. II MAIII selici successu correxerit υσι αδγὶς equidem dubito. Certe id nomen non vidi a quoquam allatum esse. V IT. 1 DT SI ID Boeckii 'Aφυσείω ν Malo 'Αριστέων, cuius litterae a traditis non nimium recedunt. V. 18. I ID ID TDa editor mutavit in sto δοτος Potest eadem probabilitate, fortasse etiam maiore scribi It όδωρος. g. 50. In titulo Smyrnensi n. 3243 2 oecktilus

propria abierunt; ita Γυρωτας est . 1248. I. I. Kcn ιπος ap. Plutarcti. Quaest Symp. VUL IV. 5.