장음표시 사용
291쪽
tere occultarique donec quid peccatum sit quod ejus accessum maturet: unde plerisque gentilitia est elephantiasis, quae tamen. non sese prodit nisi quum jam grandior aetas fuerit, aut quod ita pro Videat natura, m li explicationem quoad potest impediens, aut quo anno parentes in eum morbum inciderint, eodem & liberi inciderunt: quae ratio probabilior est. Et quum sese malum prodit, sive epilepsita, sive elephantiasis fuerit, non est opinandum illud jam demum nasci, sed mali. seminarium diu
latuisse, cujus argumenta tandem sese prodant: tum autem maxime sese proserunt quum mala accedit diaeta, quae etiam per se tale malum assem re potest, sed non ita immedicabile. Plerique enim nostra aetate epilepi, ci vere suerunt ob pravam diaetam, at non recurrunt paroxysimi ubi provissim cautumque aegro est. Sed quum nativa est inclinatio a prava diaeta facta , dc veluti tandem explicata, ea multo immedicabilior est quam quae simpliciter a pravae diaeta fueriti Et ita Nobabiles rationes a nobis videntur confictae , ut tandem id intelligeretur quod in quaestione positum erat: ; Qui nimirum fiat ut mulier illa jam ad epilepsam nata ante annum aetatis suae vicesimum octavum prehensa non fuerit , ac praesertim puerili.
Posteriorem quaestionem paullo post eXplicabimus si prius nonnulla remedia attulerimus quae ad profligandam epilepsiam per cerebri primariam affectionem contractam instituta sunt, quorum hic series est proposita. Cuidam autem epilepsia laboranti: per propriam cerebri assectionem remedia haec quae sequuntur sunt instituta: Primum repurgatus est tabella una electuarii diacarthami : deinde itum est ad remedia sequentia.
Radicis 'Comae recenter evustini, unc. L. visci quercini recentis , A. Φ: galangae , cadamib aromaticiis corticis citri sicci , ana , unc. hetonicie , me
lissae, lassopi, salviae, major anae, clamaeis OS , chamoentio S., ana , man. j:bultist, borraginis utriusque cichorii cum radicibus , herba πι capillorum, ana, mam. js: .rutor sibinthii Pontici, ana , man. 6: pussula i- , flesen,
ana, par. x: seminis rutae seselio , ana, A. j: anis oe feniculi, ana, A. jsi: seminis gasiitrichi or paeoniae, Ma dr. θ: sorum si hados, sambuci, rorismarinii O genistae , ana, μζjrfas decoctio es fortis expressio. Cape de o latura, lib jsit sacchari, quod sufficis: ox mellis scillitici, unc. iij pulseris Hambrae diamoschi dulcis , ana., ΡΥ. 02 sat s upus pro iv do bus. 2 . Μ is pitulat m, cochia m foetidarum assaiarem , ama , dria i agmrici trochscuti ct rhei, ana, B. 6: radicis ct sieminis paeonia decrescente lim na conectae , aua, scri j: casores pinguis , scr. si: Gm Dru . de saecisade sat massa ad Uium. Messe praedictae ,. H. jes formentur viij piluti, cum aqua vitae : capias 'miso 'rupo praedicito. Deinceps bis in mense aut fingulis xx dietas capiat de massa praeseripta, dr. f. de qua formabuntur pilabe iij vel is: de titissi eas pos primum sona
V. Succi betae ris, majoreanae ana , unc.j: mellis antho sati, une. θ: decocti hordei interam cocti , tinc. vid: sat capulpurgium, quo utarin seci um a
rem per tres Hes contrivios matae ore aqua pilem.
292쪽
ΤIeriacis Monspeliensis quinque annorHm, uno. θ: radicis o seminis paeoniae, ana, A. j: visci querciui ct cinerit Cranii humani, ana, ser. j: coralli rubri usi ct loti aqua absinthii, ungi se alces, ana, B. s: cum e rupo eo ersationis citri fiat optata δε qua cupiat ceteris diebus ad molem casaneae
tribus horis ante omnem cibum.
Olei costi ct nardini, ana unc. jr olei nucis mos latae, unc. si: radicis , seminis paeoniae, misci querni , seminis seselisti , ana , scr. j: gummi ammoni ei arato scillitico soluti, dr. js: cerae, quod sufficit : sat unguentum : ungatur oeciput ad radicem colli hora somni , addeudo undilonis tempore aquae vitae
V. Albes , uno. θ: nabarbari, B. J: pulveris rosarum foliorum salsiae , ara , B. b: cum Drupo de foechade sat magia utenda quotidie una hora ante
Applicetur ruptarium postica parti capitis , hietque uῖ s per tres aut qua'
Haec velut per transennam dicta seriptaque sint, reteXendum orationis filum est quod horum remediorum scriptione interruptum est. Ex duobus quae discutienda propbsita sunt, unum satis pro animi voto explicatum est , secundum autem nunc reflat eXplicandum ; nimirum qui fiat ut haec mulier quum praegnans esset, non ita facile epileptica con- Mulier me --cideret , ac quum utero non gereret. An hoc significat aut uterum in
vitio esse , aliquidque conferre ad epilepsiam , aut contra. . Nam si uterus sectat ad paro simum epilepticiam , quum concepto semine humorum veluti fiat conculcatio , deinde quaedam ob suppressionem putredo, vapor Inoellii qui inde efferretur plurimum ad epilepsiam conferre videretur. . Sed haec plurimum habent dissicultatis.
Ac primum aliquid non iunge dissimilia Iegere possumus apud Hippo
craterninam scribit in Pheris mulierem eXstitisse cui caput valde condoleret, idque multo tempore : dolor is nulla ope medica levabatur : quum irent menses , levius habebat; quum concepisset , dolores relinquebant. Novi quoque & mulierem vetere hemicrania laborantem cum sequenti Cardiogmo , ne minimum quidem appulsum caloris ,. aut frigoris, aut iu- mi serre potest quin doleat dum laeta est,. alacris , jucunda, & imminnis ab omni est dolore. 9 item Avicennas cap. o. ΓΚ fen. 21. tract. I. . citat ex Hippocratis lib. de superfoeta mulieribus tape non graVidis crurum m.& lumborum dolores oboriri, qui concepto foetu in utero cessant; quia, superfaras . inquit Princeps , per conceptum partes illae calefiunt, hinc dolore liberantur. Legi: libram de superfoetationes , & illo loco Hippocrates non tam tum meminit doloris lumborum , sed & capitis , & aliarum partium. Ver- ba ejus sunt; Si dolores in coxendice mulieri contigerint, . aris in capite, aut in manibus, mi aliqua adia corporis parte, O quum praegnans es desierint , .pos conceptum ab utero, exsolutum , si repetunt, huic odorata ad uterum suffrV convenit, et bibere quoque expedit. Quibus ex verbis colligere est istos dolores redeuntes post partum , in conceptu desinentes., ante conceptum affigentes, originem sui agnoscere in utero : alioqui enim Hippocrates, RQu. consuluisset sussitum: ad uteium , sed singulis partibus providisset quae N n laboratata
293쪽
laborant. Hoc itaque argumentum esse potest , uterum in hac muliere epileptica conferre aliquid ad istam perniciosam affectionem. Etenim di istum est tardius paro Xysmum experiri, aut omnino non experiri quum utero concepit : quum foeta non est facile ab eodem corripi. Et illo praedicto loco lib. s. Didemiorum, quo proponit historiam de muliere doloribus capitis, quum utero non gereret, conflictari solita, eadem fere cum iis quae lib. de superfoetasione scribuntur , recenset: nam 'ait odoratis ad uterum appositis juvari, & euntibus mensibus. Sed jam quaeramus de istis doloribus quomodo impraegnationis tempore leniri, aut tolli
possint. Si dolor iste capitis idem postea dicemus de epilepsia, cujus ergo haec instituitur disputatio ) primarius est iii capite , tantum abest ut
sedari possit graviditatis tempore, ut contra adaugeatur: nam per conceptum calefit uterus, ut eX Avicenna antea docuimus, revocatio fit caloris ad centrum, & praesertim ad uterum, partes reliquae sunt quodammodo
destitutae favore caloris & spiritus influentis ; declarant & frigiditas partium extimarum in stetis mulieribus , & earumdem decoloratio Sic duo sequuntur incommoda in capite : prius quidem quod frigidius sit solito, &propterea infirmius, de ad propulsandas morborum molestias imbecillius:
posterius vero quod Calefactus uterus prae ceteris partibus, facta inibi humorum & spirituum quadam coitione & veluti cynculcatione , innumeros paene summittat Vapores in caput graViditatis tempore , qui vapores matbgni erunt, quia humores a quibus excitantur magna ex parte vitiosi sint ;natura quippe magis sanam humorum partem in foetus alimentum consumente. Itaque si frigidius sit caput in conceptu , si opportunius vaporibus ab utero manantibus , siquidem epileptica dispositio est in cerebro, & ma teria ejusdem , credibilius erit tempore graviditatis facilius parogysmo prehendi, quum eo tempore tot symptomata tentent gravidas, malacia, ano- regia, & alia paene innumera quae alio tempore non pullulant. Unde MFernelius notat multas mulieres epilepsia prehendi solitas quum utero gerunt , & foetu excluso numquam aliquid tale patiuntur. Sed dicat alia quis: Sit ita sane, ab utero aut capitis dolor, aut epilepsia ipsa oriatur , ut idem contingat mulieri quod & ei a cujus crure aura infecta veneno sensim ad caput efferretur, an non & graviditatis tempore facilius recur rei parogysmus λ IO Nam eo confluunt multi humores , calefit uterus; hinc
vaporum ilias , pravis sese implent cibis gravidae, sic & a prava diaeta , Ma conculcatione humorum in uterinis partibus videtur uterus facilius posse revehere paroxysimum quam quum foetu non impeditur. Revera tamen se-
cundum opinionem Hippocratis credibilius est mulierem epilepticam esse ab utero aut praecordiis, quae prehenditur paroXylino facilius vacuo utero, quam pleno. Nam si affectio epileptica & materia in cerebro esset, tempore graviditatis facilius corriperetur, utpote cerebro imbecilliore reddito ει frigidiore: sed quia in utero aut ab utero est, tempore impraegnationis quasi conclusio fit, & implicatio humorum, immo & si qui vapores ac .a. lib.,: P si x 3 efferri solebant, facto veluti materiae recursu ad uterum, non de sartium facile feriunt, seseque produnt. Quamquam videtur probabilis ratio morbis. Prim per dubitationem adducta, quod nimirum si ab utero esset, per im
294쪽
praegnationem facilius recurreret. Unde observatum a Fernelio epilepsam ab utero graviditatis tempore prehendere , ideoque visas a se plerasque mulieres quae quoties utero gestant epilepticae corruunt , eXpeditas vera numquam id experiri. Sed haec disputatione multa longius produci possent, quorum tamen non praetermittenda fuit observatio, quum plurimum intersit a qua parte prima mali labes ; ne temere pars una pro altera remediis oneretur ac sat,getur. Quidam ex Medicis diaetae & humoribus providendum putaverunt, alii ad uterum caput confugerunt, alii ad hepar cujus calidi temper menti argumentum est essiorescentia quorumdam eXanthematon , & suffusio
faciei post paroxysmum etiam stabilis.
Nos quatuor Causas mali' assignabamus, innatam in cerebro infirmitatem& veluti gentilitiam , quod ejus avus epilepticus interiisset: accedit de subtilitas, sagacitas, agilitasque cerebri quae sepe de facili epilepsiam accersit , ut Rondeletius annotat, quod substantia cerebri rarae sit conteXturae , dc delicata admodum : unde qui ita affecti sunt facile caecutiunt ob igneam spiritus animalis naturam quae facile assicitur, vertiginosi sunt, & praeciapitia sine periculo intueri nequeunt: Sic epileptica dispositio in cerebro est , sed non propterea causa materialis , nempe frigida & lenta pituita. Secundo, prava victus ratio, & quod numquam medicamentum sumserit; nam si sibi arte medica consuluisset in diaeta & pharmacis , malum forte vatervertisset. Tertio, partium subjectarum consensus : nam brevitas paro-Σysmi a vapore selo malum esse natum significare potest : Et quod frequens sit salivatio, id a cerebro esse potest, M a ventriculo male coque te: unde qui laborant melancholia hypochondsiaca facitam habent salivae
Quod ad curationem spectat, illud obiter monendum non Valde pro- Comm. In bari usum rerum impense calidarum & attenuantium. Nam sive a erassa aph. 16. Viscidaque materia est epilepsia, ut placet Galeno, sive a flatulenta ma- , comm. in teria & acri non valde ex usu sunt ista. In priore quidem, quia in flatum convertent 2: Unde quidam dicunt radicem apii ideo in epilepsa interdici , quod materiam acuat, & proinde malum sua tenuitate adaugeat.
Quod si verum est, quod dicemus de euphorbio, castoreo , sagapenostammoneo, & aliis id genus in epilepsia praescribi solitis. Alii dicunt non ea ratione cavendum esse ab radice apii, sed quod tota iubstantia in hoc
morbo nociva sit. Si a flatulenta aut acri materia est, praesertim si ab acri , multo etiam minus convenient ista calida. At omnem fere epilepsiam a materia quadam acri principium nervorum impetente oriri uel hoc am gumento confici potest. Magna est assinitas inter sternutationem & morbum caducum : immo hoc discrimen statui volunt, quoliquum eadem utrique sit materia , in morbo caduco natura inserior sivcausa morbum faciente; in sternutamento vero eliadversum; natura quippe humore superior est: ut sternutatio minoris cujusdam epilepsiae nati
ram & ideam referat. At tu, ex Galeno, Sternutamentum non si s qris humor in capite si perstitiat sed si fatalentus sit , aut moriam. Unde si a quavis materia frigida sternutaret quis comatos , veternosi si nutarent,
295쪽
at id non sit: idem ergo de epilepsia intelligi debet. Et idem est argumentum Fernelii ut convincat epilepsitam a pituitoso non esse humore. Sed hujus argumenti primus auctor est Galenus. Ut mulieri epilepticae provideretur , iis quae sequuntur remediis innixi sunt Medici ad praecautionem , & curationem , si ejus spes nonnulla sit , quae tamen perexigua est. Nam quum avo nata sit epileptico , probabile est labem aliquam contraxisse, quae tempore detecta fuerit: quod primus observavit Hippocrates, qui a primordiis generationis epilepsiae gentilitiae
originem repetit. In utero, ait, priusquam cerebrum conformetur, oportet
quodammodo florescere, purgari, ac desecari. Si neque magis nec minus repurgetur quam oporteat, sanum animes exsilit et s magis repurgetur , aes mi colliquatio quaedam tinnitus aurium contingunt ; s non satis repurgetur , in epilapsam propensio contingit. Haec Hippocrates. Et alio in loco inveteratae epilepsiae nullum remedium quaerit; quia , inquit, cerebrum eroditur a pituita , ω eliquescit: id quod autem colliquatur aqua fit, quae cerebrum circumfluit: Zc ita perpetua est generatio & fomes morbi, tum quod ad diathesin ipsam pertinet, tum quoad materiam & causam morbi
conjunctam. 11 Ac in remediis ipsis maxime rerum non naturalium ratio habenda est,
aeris & cibi: cibi quidem, quod improba victus ratio ad generationem &productionem morbi plurimum conserat: immo ut ante docuimus ) in
grandioribus, quum eos non antea prehenderat morbus, comitialis affectionis causam agnoscit Galenus 6. Epidem. ct in aphor. improbam diaetam. De aere autem nemo dubitat quin hic magni sit momenti: unde reppocrates agnoscit ventos primum ad morbi generationem, & paroxysimorum recursum facere: eodemque in libro scribit cerebrum esse interpretem eorum quae in aere fiunt, quia cerebro ipsi sapientiam aer exhibet: quod in eo sensu accipi potest : Inter partes corporis aeris aut molestias , aut ejusdem benignitatem sentit et unde plerique praesentiunt mutationem aeris, aut serenitatem, aut tempestatem: sic cerebrum in iis internuntius est aeris. Μulta eodem loco cerebri dignitati attribuuntur , quae hic recensero est alienum. Nunc ad remediorum sylvam properemus. Vivat abstemia, secura, vitet omnem tristitiae occasionem, aere libero,
serenoque vivat , perflabilem locum incolat, vitet palustria, lacustria, dium , & cetera id gen . Primo Vere post purgationem aperiatur vena
Sunt qui in epilesia locum secandae venae esse negent, quod raro fiata sanguine , rarius a bile. Immo Hippocrates pituitosos solos videtur si
tuere huic morbo obnoXios et quod mirum tamen est. Galenus vult mitti sanguinem in epilepsia ex cruribus potius quam ex cubito, idque ad faciundam revulsionem e parte quae certo assicietur , nempe e capite r I3 loquitur autem illo loco de praecautione a & quod intelligitur de imminente morbo , aliud est imminere morbum qui certo hanc aut illam partem sit obsessurus, aliud imminere morbum, de quo non constet adhuc quamnam partem obsidere debeat. Ut puta, quum indisserenter modo Qicui caput, modo pes, modo haec aut illa para , aut totum Corpus d Ieat s
296쪽
Ieat, quum sectio venae suscipitur, sne ulla distinctione, aut e malleolo,
aut annulari digito, aut e gibbero mittetur sanguis aut scarificabitur: sed GaI.s certum ratumque sit de parte occupanda, ut de capite in epilepsa , lib. de san- ad praecautionem ineunte Vere e malleolo detrahetur sanguis. Sed ma-- ill gna controversa oritur, num epilepticos seces ex vena cubiti; quod ita probatur : Galenus & Hippocrates ajunt, in imminentibus morbis per per distantiora revulsionem esse procurandam : in praesentibus per locum proXimum. At eadem est sors, & conditio morbi jam praesentis & morbi im- sib.. id. minentis, qui certo partem hanc aut illam est occupaturus: ergo si in praesente morbo, ut epilepsia, e cubito sanguis ducitur, quia dolorum proximum ventrem secare oportet, sequitur ut in eadem epilepsia imminente, quia de obsidione capitis certi sumus, eadem quoque vena cubiti prude ter seriatur. Quod autem eadem sit conditio morbi praesentis, & ejus qui immineat , dummodo certum sit hanc partem obsessum iri, ita ex Galeni Cap. 19. libi verbis eliciemus : suibus pars aliqua , nisi evacuati fuerint , invisatur cer- sangui . misto, non aque ex quavis particula vacuabis ac si de parte laboratura non consaret sed perinde atque in iis qui jam laborare incipiunt. Et miror quomodo dicat postea : Ergo epilepticos O vertiginosos ex cruribus vacualis : quod non videtur agendum. Affectiones enim hae quum sine ulla controversia capitis sint, e brachio potius , tamquam e propinquiore parte , videtur detrahi debere sanguis : 14 quum futurus comitialis sit curamdus, ac si jam actu laboraret. Revera si curandi scopus est, de vacuandi consilium, non est dubium quin in epilepsia e gibbero detrahendumst: sed si praeservare, praecavere , ac reVellere tantum animus est, e longinqua parte retractio fieri debet. Sic etiam non fit magna repente mut tio , & consuetudo tandem mutatur, ne amplius eo feratur sanguis. Consultum est ut os quotidie mane lavaret aqua , in qua falvia, aut rosmarinus maceratus esset, aut viscus quercinus. Teneat in ore passul corticem citri conditi, caryophyllos vel formulas has. Pulveris caryophyllorum , p. vj: nucis moschatae, galangae, operi, mali
ches, ana, B. 6: cubebarum , B. j: piperis longi, scr. 6: excipe in gummi tragacantha infuso in aqua rori arini aut decocto ejus, addendo parum sacchari: sant trochisci.
Masur massa panis pονὶ passus, pane biscocto pulvere. ias. Pulseris elictuarii aromatici rosati, di rhodon Abbatis, setitiae Galeri, sina, dr. j: rasurae eboris, cornu cervi usi, ana, dr. 6: cranii humani, visici
Verni, seminis paeoniae ct o mi, ana, scr. j: sacchari in aqua melisse Bruti
297쪽
Fricentur quotidie crura , ct iis aliquando applicentur cucurbitulae. Vtciur
Origani , calamnthae, stureia, b Lissi, borraginis, mercurialis, ana,man. j: radicis inhaeae, uno. j: seminis cumini , festisos, rutae O Paeoniae , aina,
js,s foliorum sennae, H. iij: sat decoctio ad se. j: in colatura dissolae mellis
mercuriatis , sacchami rubri , ana, uno. In catholici is confectionis hameci, si ,,unc. but ri recentis , unc. iij fiat cimur. Aloes , dr. id: mastines , A. j: Hambrae , ser. si: radicis preoniae , visci qHerni, ana, scr. 6: corallii rubri , gr. Φ: ambrae gristae, scr. 6: pulveris hierae , A. θ:pitularum coobiarum es foetidarum , ana, B.jή: Marici O rhei, ana, scr. iv. cum aqua decoctionis radicis angelicae ct pauco Ungibere fat massa pilui rum utenda xv quoque dis , aliquando sero , aliquando. hora quarta mane γωH loco pitularum accipiet siquando de frupis sequente. V. Omnium capillorum , man. j: chamaed os, chamaepit 'os , ana , man. jγlupuli, primulae veris , ana , man. j: absenthii Pontici , man. si: scolopendrion , ceterais , hepatica, bugio si, horraginis , saecliadis utriusque, ana , man. j: se' minis rutα , juniperi , seselios , paeoniae, ana, dr.jsi: rasiotim omnium aporientium praeter radicem apti 1 in vino albo aut aceto scillitico maceratainum , si si, unc. j: passularum , unc.j: visci querni O po podii, ana , B. w: radidicis preoniae , unc. j pulveris: cranii humani, dr. jsi: foliorum sennae , umc. ivt fantali citrini, dri is sat decoctio : addendo sub finem Marici recenter trochisiati , unc. 3si: tu ira gummosi, unc. 6 Ungiberis , unc. si: expresionem B. q. rhei infusi cum cinnamomo nuce mychata in parte decocti cumr
sufficiente quamlitate Aat drupus aromtietatus nuce moschata : uimur ad unc.40 aut uno. Vin cum decocto passularum o visci quercini. V. Radicis paeoniae , lapathi acuti, ana, uno. θ: chelidonii , petroselini, o parui, graminis , polypodii, Deos Horentinae, ana , unc. β: cichorii , mamj: radicis enuia campanae , acori, peri, seminis ans, feniculi , cusculin , melonis , ana, unc. j: stoechadis A rabicae, B. V: seminis paeoniae, unc. si: Miniica , melissae , ungulae caballinae , hysopi , ama , man. t summitatum al-
sinthii ct anethi, ana, pugi si: fiat deco io ad lib. j: in qua infunde foliorum senuae , unca ivr agatrici, unc. 0: dissolbe sacchari quod susticis
V. Pu oris di rhodon, sor. 0 coriandri praeparati, dri j6: rasurae eboris ,-cranii humani , aria , scr. j: visci querni, radicis paeoniae , tormentissae , di ramni , ana , B. si: pulveris diambrae , scri si: plires archbnticon , scr. s: se miniis anis S foeniculi condrii , ana , A. jg: cum se hamo in aqua decoctionis angelicae es paveo cinnamomo Gyluto fiat electuarium per tabellas.
- Conserva Lugitisi , borraginis , forum aurantiorum, ana, Anc. si con-- servae enula campana , anthos , suechados , melisae, ana, A. st: conservae sesviae , dr. θ: theriacae, mithridatii, ama, seri is: corticis citrii conditi, unc. f . pidveris Hamtimae ct inomatici rosati , ana , p. v: nucis moscha toe, scr. 6οῦ. Ueris cranii humani, sor. j: visci querni ct radicis paeoniae , ana, dr. sircum brupo consiervasionis citri, ci' Regis Saporis fas conditum foris auri cooper 'tum. Habeat bracteolis auri domi, ut utatur suo condito. asi Theriaca , . Mithridarii , ana, tinc. jga conservae anthos , melissae , s Ο
298쪽
eharis, ana, unc. si: diamargariti, diarrhodon Abbatis, ana , B.j: aroma tisi rosiati , dr. 8: corallii, dr. j: visci qiterni , B. V: cranii humani, B. j:isum lib. 0 aquae decoctionis salviae , seminis juniperi, sieseleos , rutae, paeoniae 2 radicis ejus, mi Asillatio per Mambicum : de qua utatur mane , cum pauco saeuaro ad dulcorandum O tempore parox mi. gula' aloes es circumferenda in annulari digito. Appenisat eosio sacculus ex radice pgonioe , foribus foechados, visco quem vi semine seseleos. Item Cubebarum , dr. θ: nigesiae Romanae , h. iij: mastiches, A. jg. In paroxysmo I . Radicis afari, A. j: osmesiis scillitici, uno. 6: aquae Disiae, unc. θ: fiat potus. V. Rosarum rubrarum, thuris, aria, B. j: signi Moes, A. j: sat pulvis pro sustitu opemimentorum capitis. Item commendatur decoctum sars arilia eum pasulis semine paeoniis , s mine citrii, ct carduo benedicto.
1 Auctor libri de morbo sacro omniae haec D tomata enumerat contingere in epilem, quia humor pituitosus sanguini a scetur , Ur turbas corpus. Sed quae illo loco dicuntur non plane vera vitibuntur. 2 Hippocrates lib. I. de Diaeta: Μorbi , ait, paullatim fiunt , & creo cunt, paullatim collecti affatim & acervatim apparent. 3 Hippocrastes lib. de morbo sacro primus ud observavit, ut propterea EL cere posis epit fiam non ese totius corporis convuponem.
Hippocrates lib. de morbo sacro spumam in epilena a pulmonilius esse
s Mirum tu od scribit Hippocrines lib. de sacro morbo , epile am friper oppletionem interceptissemque venarum ob phlegma a capite descendens. Sic non es necesse solum con flere in cerebro ut id fiat, sed venas alias oppleri θ' intercipi necesse es. Et locus multo magis es notandus pari. 2T. lib. q. Acutorum , loquitur de apoplexia ct epilenia , o morbis qui ανώνω: b, reddunt. Interceptiones ct oppletiones venarum sunt quum humores in venis continentier , ct in iis conculcantur quod siccescere voeat Hippocrates , sed improprie , ut monet Galenus. J suod illi humores fuentes divertant iusicos venas ipsas tenentes, sunt apoplexiae ct epile ae , ait Hippocrates, quod
probat Galenus. Per locos intelligit cor, hepar , venam cavam. Ergo ex illo loco patet hepatis, aut jecoris, aut cordis occupationem , ab eo humore qui prius in venis emat, epilenam apoplexiam facere. Non meminit cerebri:
quamquam de eo potes idem intelligi. Sic colliges amplexiam ct epilepsiam seri quando loci, id es partes primcipes occupantur, is eorum capacitates : mulponem O par legiam quando venae ipse occupantur. 6 Hippocrates lib. de morbo sacro quum docet cur pueri fiant episeptici,
299쪽
non recurrit ad infirmitatem generis nervosi, sed excellentiorem multo rati nem confingit.
7 Ac revera quum Gagenus in Φ. Aphorism. disputat de rigoribus, ait diasse sin esse cassam Duetomaton θ' parox fimorum reducum ni ita facta ma teriei ipsius mentione ) : tacite innuit in morbis periodo redeuntibus plurimum p61st diasse m. Ideo Hippocrates ait, Epilepsia natos annos Viginti non prehendit, nisi imorbus sit σώτροφος c) , non quod necesse fuerit corripi ante annum sice um , sed quod dispoisitio si in cerebro : O hoc vocat σωυτροφον Mνω νοῦσον d) . 8 Lieni subtilis haec ratio potes reiai: Morbi qui in pueros incidunt maxime ad nutricatum sunt referendi, quum videlicet aut mater per se maledifip ita fuit , aut gesationis tempus in morbis infirmitate consumserit. Sed quorum morborum latens origo ad semen proesertim patris refertur , non ita in pueritia ii morbi pullulami est se produnt, quam valet, nasura , ns pridpeccatum fit sed aetate maxime progressa sese proferunt. Sic quoniam scitum es mulierem satam ese semine parentis mi episeptico , mirum non prima mate nil tale senserά 9 Ac revera in tempore impraegnationis semper aliquid commemorabile contingit me in bonam , Me in malam partem. de qimm suspisio es pavLaeta tis dolor acersus . longus dentium prehendit, tunc mulieres colligunt certo imprae nationem , quod abs re non dictum es. Et Hippocrates lib. a. Epidem. I. sedlesone , meminit mulieris cui prognanti exanthemata apparebant: quod Plemne illi forte erat quum concepisset. io Ad hanc di cum tem , quae es, cur m tberibus male sanis ex conce'ptu commoditas proveniat : contra sanis majora 1 mplomata ct deteriora eveniant, quum contrah fieri debeat . pertinet locus notandus ad finem j libri de carnibus Hippocratis , ubi docet mul res puras Iravius a ci initio concep-t squam impuras : O impurae assciantur , non ita percipiunt. Observatione autem 'dignum est quoi Aphrodisiaeus ait, conceptum ese actionem contra
I 1 Hippocrate lib. de morbo sacro , alia ratis multo acceptior asserri. potest. t Brevior es parora laus ob sanguinis dominatum. Ita enim pituita mali aianor ferior es sanguine, Liso non ita accesso producitur. Et ratio. Lee s cur juvenes facti e leptici diu non divexentur. Hippocrates lib. de sacro m6rbo , non bilioses , sed stituitoses epileba attingit. Et in omnibus epilepticis' vult congelationem quamdam esse sanguinis ob a sam: sanguini
pituitam. Ia Et Galenus comm. ad aphor. 22. lib. 3. quum reddsit rationem cur epialebae ratumno frequentiores , ait , id fieri ob repentinas is contraria: transemutationes ' cassor enim media die , frigus prima est ultima diei parte viget :niI autem adeo oomitiales accessones , scut talis varietas , aptum et generare.
Et hic locus obfirmatione dignus es, m e lapsae obnoxius Mequalitates fas
Connutritus. d Connutritum esse morbum.
300쪽
Si e I sita a partibus inferis non es, idque ob copiam humoriem infra ossa contentorum , F orsum venα sectio λ Nis forte spirituum p aedam eonfusio , aut sanguinis cossa esse viriatur. Si in cerebro Hathesis o causa es materialis , eap e a mala songuinis separata , minus quadrat venae se-Etio. Porro si ab humore frigido es, quare non potius de nocte parorasmus prehendit, immo fere interdiu λ Aristoteles vis de nocte prehendere: sed
Hierondimus sabucinius hoc confutat.1 de part aq. lib. q. de Diaeta acui. loquens de morbis per oppleti nem venarum , cujusmodi est epile ra, ct apoplexia, ut Galenus interpret tur , suis e brachio mitti sanguinem : illoque loco de plenitussine maxime mentis infertur.
Pro Sacrisco ad elephantissim vergente.
SAcrificus quum omnium intemperantissime vixisset, & potius a pane
vino quam a scortis temperasset, indeque bis aut ter lue hispanica laborasset, tandem ita affectus est , ut elephantiassis ei minari videretur nec tamen vere erat elephantiasis. Tamen ut contingit iape eos quibus aut male curata lues est, aut qui post sudamina. intemperantius quam ante vixerunt, elephanticos reddi, aut impetiginosos , aut strumosos α choe- radicos ita nil horum ab isto intemperante homine abfuit : quin & crus dextrum totum ita induruit, multis locis climradum argumento apparen te aliquo , ut vix eXigua spes salutis esset. Itaque inito consilio ita provisum morbo est. Ac primum jussus in . in totum absinere vino , aut eo dilutissimo uteretur. Consultum est ut v sceretur carnibus elixis , & pullis nutritis pasta eX carne colubrorum fa,cta. Theriaca bis aut ter septimana uteretur ad dr. j. cum aqua melistas aut foliorum hryonia': Bis mense Catholico cum B. iij. confinio 1 inrech pMU Iretur; Aperiretur vena basilica sinis .
Balneis aquae dulcis uteretur..
Foveretur pars intumefacta. decoctos herbarum remollientum O digerentium ,, e praesertim germii , me curialis , facta in , aqua vino albo... iniretur pars unguento. facto edi spolio serpentis ram axungia Porci , radi'ς Gumeris asinistii O brdioniae. Autumno autem uteretur decocta sarsaepa Eidem homini strupusi postea ordinatus sequens. .F. Radicis lapathi acuti, unc. υj: serpentariae , majoranae radicis cappa -- rudis , unc. agrimoniae totius, adianthicuscuta , fumariae, scolopendriora, 1 mssu, j: luatuor seminum frigidorum .imajorum , seminis endiviae , D O o 1 marissi. χ