장음표시 사용
131쪽
In Duratum Parma ae Plaeentia. 77 Praesidi Minorum Astae Pompejae a Pontifice imperatum, ut profecti Placentiam aliumve proximum I cum , & per adductos testes de re probe docti, Episcopo mandarent , ut ipse se aut per procuratorem Summo Pontifici sisteret. Ad haec Pontifex Pallavicinum una cum aliis Manfredi Tarentini Principis fautoribus e Christianorum commercio exclusit , sacrum hellum contra ipsos de nuncians. Paullo post Legatus Apostolicus Simon Sancti Martini in montibus presbyter Cardinalis Placentiam , Pallavicino inde discedente, se contulit . Ab Legato ea in urbe Praetor Reginaldus Scotus renunciatus , qui aeque ac alii successores ejus ab eodem Legato , atque a Carolo Andegavensi creati, eam civitatem Sedis Apostolicae nomine a ministrarunt, quemadmodum Locatus documentis ex
publicis tabulariis depromptis manifeste demonstrat . Ex his perspicue intelligimus , illis temporibus Placentia Ecclesiam Vere fuisse potitam , cum per se ipsa Praetores elegerit , imposuerit jura civibus , ac inde tyrannum Pallavicinum expulerit . Insuper anno Ia67. Legatus Apostolicus summiun in eamdem urbem jus exercuit , dum Ubertini Landi atque ejus sociorum domos funditus sustulit , cum contra Pontificem foedus percussissent. Hinc in Commentario Ducis Parmensis , typis Academiae Viennensis
edito , haec occurrunt e Comes Dbertinus Landus proscribitur a Legato Apostolieo , tamquam REBELLIS, e que aufertur Bardum in POENAM REBELLIONIS. Et alibi : Ubertinus Laudus proferibitur a Legato solico Placentiae, tamquam REBELLIS anno Iais. Bardum ei, tamquam REBELLI, expugnatar. Rebellis eslui Principis mandata spernit , S ejus armis resistit .llis ipsis temporibus Carolus Andegavensis Siciliae Rex illuc Ecclesiae nomine Praetorem misit Adalher- tum Gambertum a Porta, qui per illam occasionem, ut Locatus , Campusque testantur, multa Sedi Ap stolicae opida ex aliorum manibus recuperavit.
132쪽
3 Hi ora summi Imperii Sedis Apostolisa LIBER II.
Rudolphi I. Austria et Declarationibus
Interim diu vacante Imperio post Friderici II. eo dejeeti obitum, ut competitorum schismata & eoi tentiones tollerentur, Gregorii X. Pontificis auctoritate Rudolphus I. Austriacus in Concilio II. Lugdunensi supra omnes eligitur , licet Alphonius Castellae Rex, ut potissimum i ple deligeretur, magna & plurima Ecclesiae Romanae obtulisset. Tum Rudolphus non semel, sed quinquies publicis amplisque Constitutionibus, quas Electores , Germaniaeque Principes propriis &ipsi tabulis seorsum adprobaverunt, suo, suorumque omnium succetarum nomine sanxit, juravitque , se universa opida, urbes, Sedi1que Apostolicae regiones, desensurum ac praesertim Exarcharum , quae eRmdem in rem Otto IV. ac Fridericus II. ante praestiterant, palam renovans: idque egit annis Ia74. I 27s. I 378. Ia 9. testatus, se in hoc Ludovici Pii, aliorumque Caesarum usque ad sua tempora consuetudinem, Imperiali dignitati ob munus Advocatiae Apostolicae Sedis adnexam , imitari, nominatim exprimens Mamehatum eum adjacentibus terris , o omnia alia bona , terras , posse ner S jura ad dictam Eeelesiam pertinentia , in mutiis privilegiis Imperatorum a tempore Ludovici expresa sve contenta, qua ipsi Beato Petro, caelestis regni clavigero , ejusque successoribus S eidem Leelesie
dimiseruut, renunciaveruut, restituerunt S eonfirmaverunt , I ad omnemscrupulum removendum , ut melius .
teres N emacius poset inteni , eontulerunt , conce runι , es etiam donaverunt, Aut in eorum privilegiis , seu literis contineIur . Nulla certe hac amplior, clariorque declaratio cogitatione comprehendi potest . Et tamen in Constitutione postrema, anno I 279. ab eodem Rudolpho vulgata, postquam pro se succeOribusque sitis jurasset, se Pentapolim, Exarebatum, at-AEP- 37y s s que A itiam defensurum ac in Sedis Apostolicae potestate constantissime servaturum , ne futuris unquam temporibus quaestio ulla excitaretur in loca generalibus finibus circumsepta, tanquam futurorum praescius, di Disiligoo by Corale
133쪽
In Dueatum Parma ac Placentia . 79 difficultates omnes, fortasse in posterum excitandas,
in antecessiam dirimit , dicendi genere, quod latissime pateat , verbisque mox fusius explicandis , usurpatis, quorum summa est, ut omnis de medio controversia tollatur, utque Rudolphi erga Ecclesiam Oh- servantia magis magisque eluceat , illum rursus
sponte sua , amplissimeque cessisse, contulisse, donas se beatissimo Apostolorum Principi, sanctissimo Patri Nicolao III. Pontificibusque successoribus , Romanae
Ecclesiae universas ac singulas regiones , propriis &peculiaribus provinciarum, opidorum , urbium ac I corum nominibus expr stas vel secus: idque persectum esse ait , ut qualibet concertationis dissidiique sublata caussa , Ecclesiae res atque Imperatoris vera ac
stabili nace, concordiaque jungerentur . Si vero aliqua Adversariorum mentibus adhuc dubitatio insideret contra Sedis Apostolicae antiqua jura in urbes Pammam ac Placentiam , Mutinam pariter, Regiumque, tanquam in quibusdam Imperatoriis Constitutionibus non sigillatim, sed reneratim per Exarchatur, P HLewtlevocabula expressas, etsi nonnullae aperte indicant Pammam , ut diximus, simulque eas omnes Romani Exarchi litterae nominatim significant quaevis sophismata per hanc amplissimam Rudolphi declarationem diluerentur, in qua proprii fines exponuntur, iisque verbis ac sententiis, quibus validiores & luculentiores frustra
ipsum ingenii acumen, calumniaeque requirant. Verum objicit Pater I ordeus , Placentiam ad Imperium pertinere , quod ejus cives Imperatori Rodulpho III. suam Mem polliciti fuerint, rite jurejurando concepto,eujus ratio apud Locatum legitur : ae diutius per suos Praetores recta fuerit. Sic alios super alios pueriles errores atque ineptos cumulat, ut saepe illis accidit , qui ad magnam Goctrinae laudem apud sui similes aucupandam, Christianae dignitatis parum admodum m mores , Sedem Apostolicam scriptis & maledictis traducere audent . Ex his ineptiis haec fortasse tolera
134쪽
go Historia summi Imperii Sedis Apostolis
hilior videtur , cum Rudolphum non primum, sed tertium appellat, quasi vero duo alii Rudolphi Imperatores praeivissent. Quando vero, ex ejus sententia , magni nat jusjurandum , quod per Rudolphum Imperatoris scribam seu Caneriurium coacti Placentini
dixerunt, non tantum Placentia ad Imperatorem utique pertinebit , verum universa a milia , Ravenna ,
Imola, Bononia, Urbinum, Mons Feretranus, Bri- tenorium, aliaeque A iliae urbes, a quibus omnibus , veluti ad Imperium spectantibus, inscio Imperatore , scriba idem 1acramentum expressit, quamviS hoc a liquorum Caesarum , ipsiusque Imperatoris Rudolphi decretis maxime advertaretur. Placentia pariter inter has urbes adnumerata , Guillelmo Ferrariae Epist po, Legati Apostolici nomine ei tunc praesidente, qui cum scribae impotentiae resistere non posset, cives eo se jurejurando obstringere permisit, quod apud Loc tum exstat , ubi refertur, placentinos id sacramentum non prius dixisse , quam MONITIONE facta ibidem per eumdem Dominum legatum. His auditis Nicolaus III. cum Imperatore conquestus est de actis ab ejus ministro contra declarationes ab ipsomet antea pro Sede Apostolica vulgatas , quando videlicet it rum atque iterum edixit, Exarebatum atque 2 illam ad eamdem Sedem spectare , jurejurando spondens , Ecclesiam Romanam se defensurum atque illi sua cuncta servaturum. Quare statim Imperator Gottifre- dum Soliensem Praepositum in Italiam misit , qui stribae acta antiquaret, ac Pontifici litteras traderet, in
Juibus post celebrem illam pro Ecclesiae provinciis
eclarationem secundum Imperiales Constitutiones a tempore Ludovici Pii , haec leguntur : verum quia postmodum absque nostro consensu, conscientia vel mandato Rudolphur Cancel rius noster a civibus Bononiensibus , Imosensibus, Faventinis , Foro pilien bur, Caesenatibus , Ravennatibus, Ariminensibus, Urbisatibus, necnon, N
135쪽
In Dueatum Parma ac Plaeentia. 8 IALIIS ALIARUM eivitatum atque Deorum illarum , LIBER II.
partium, juramentum Idelitatis nostro nomine dicitur recepis=ὸ , nos dilectum familiarem, Curicum nostrum , magis rum Goti edum Praepintum Soliensem , Regalis Atilae
Protonotarium , transmittimus ad vestra praesentiam Saufillatis : cui damus praesentibus nostris patentibus litteris tu mandatis, ut quidquid per eumdem CanceVarium Jea quemcumque , rn praedistis civitatibus , locis terris , seu per homines i arum civitatum , terrarum atque locorum,ufium, gestum, recognitum extitis, S praedicta juramenta Decialiter, revocet, easet, annuuet, irritet 3 casa , nul- Ia es irrita nuntiet, s omnibus Piribus vacuet, et olentesue consentientes expre , quod per hoc NULLUM JUS NOBIS ACCRESCAT, Cel Eccusae Romanae depereat. Quare propter haec, Viennae Austriae IV. Cal. Jlinias anno I 278. conscripta, Soliensis Praepositus in publico Sanctae Romanae Ecclesiae Senatu seu Conrisorio perscribam gesta abolevit, irrita quoque se prorsus facere declarans juramenta sidelitatis seu alia, quae Rudoiaphus Cancellarius ejuslem domini Regis a cietibus Eouo-niensibus , Imolensibus , Faventinis , Foropo fiensibus , QVenatibus, Ravennatibus , Ariminensebus O' Desinaribus , Cerviensibus , Foroliviensibus, ac bominibus castrorum Montisferetri S Bertinorii, ac ALIIS communitalibus S incolis CIUITATUM N locorum partium
earundem , eX torserat . Una ex aliis fuit Hacentia , Loe M. O O u. PDemi.
ut jusjurandum manifestum reddit : quod scriba Cae-t' ' γ' sareus a Placentinis minime cxpresssici, si tunc Imperio paruissent . Quia vero hae atque aliae civitates tunc in Romanae Ecclesiae, non autem Imperii, potestate versabantur, ideo scriba Rudolphi easdem sacramentum sibi praestare coegit. BObium inter has urbes recensitum fuisse, docet ultima Constitutio XVI. Cal.
Martias anno Ia s. hac super re ab ipso Rudolpho RAEVMd. a. D. D ν.
in lucem edita , in qua cum suam de Ecclesiae R manae regionibus ac de Exarchatu sententiam declarasset, addit se abrogare plane ea omnia, quae scriba
136쪽
8 a V oria summi Imperii Sedis Aposoliea
LIBER II. seu Cance urius extorserat a civibus Ravennatibus , Eo biensibus S aliis aliarum eieitatum: ac deinde subsequentibus verbis haec amplissime decernit : S quia
decet, regales actus in omni claritate procedere , ut omnem
obscuritatem , quam frequenter generalitas consuevit inducere , nostra tolut regalis expressio, ac jura ipsius matrix Ecclesiae per nostram declarationem , quam decernimur
ese PERPETUAM , plenarie solidentur , recognoscimus ,
fatemur, ue oraculo praesentis edicti ad aeternam mem rium declaramus , civitatem Ravennatem , AEMILIAM,' Eobium, Caesenam , Forum Populi , Fortisium , Faventiam, molam , Bononiam , Ferrariam , Con actum, Adriam atque Gabellum , Ariminum, Drbinum, Montem Feretrum , territorium Minense , suprascriptas PRO V INCI AS , civitates, loca ἐπ territoria , nec non S omnia supradidra cum omnibus fiuibus, territoriis atque infulis in terra, marique , ad PROVINCIAS, eivitates, temritoria S loca praedicta quoquomodo pertinentibus , ad Beatum Petrum caelestis regni clavigerum , N ad vor, irem Beatissimam Dominum Nicolaum Papam tertium,
S ad Vsam Ecelesiam Romanam pleno jure ac integre non solum in spiritualibus , fed etiam in temporalibus , in solidum pertinere, ae Cestri S i ius Romanae Ecclesiae plenae juri monis ae principatur exsere . Qtbs ergo Parmam ac Placentiam pontificii juris esse negaverit, testante Rudolpho, A miliae provinciam una cum omnibus urbibus ac Iocis , quae illa complectitur , ejusdem Ecclesiae dominationi sithesse ' Porro nequis propterea quod ipta urbes ac singula agrorum opida ibi non numerarentur, quod certe nimis longum fuisset, ansam in posterum calumniandi & cavillandi unquam
arriperet , statim verba haec adduntur : I ad omnem dubitationis fervulum imposterum abofendam, G ut uo-sra devotio erga Vfam matrem Ecclesiam elarius enitescat , praedicta omnia S SINGULA tam PROPRIIS seu SPECIALIBUS proviinciarum , TERRARUM atque LOCORUM expresa voeabulis, quam etiam NON
137쪽
In Ducatum Parmae ac Placentiae. 83 EXPRESSA , prout melius S e actus valet intelligi, LIBER II. . iasi Beati o Petro S Cobir , sancti e Pater Domine
Nicolae Papa tertie , S mr vos succes oribus vestris Romanis Pontificibus N ipsi Romanae Ecclesiae de nomo libere , S PLENARIE concedimus , conferimus S donamus ,
UT SUBLATA OMNIS CONTENTIONIS S DIS
SENSIONIS materia, firma pax S plena concordia tuler Ecclesiam S Imperium perseverent. Cum igitur AE-lia , Exarchatus, ac etiam Bobium , ultimus Amilita locus, aut extra ipsam positus ,& simul omnes provinciae , civitates, opidaque ad ipsam vel ad Exarchatum
attinentia, nominatim aut generatim sine ulla exceptione recenseantur, quis neget Parmnm dc Placentiam Exarchatu atque AEmilia contineri y Haec palam faciunt , a Rudolpho I. cujus primigenia diplomata in mole Hadriani, atque in Germania etiam ii, Re esto epistolarum ipsius Rudolphi servantur, ut alibi dictum I. DOMnis est, jusjurandum abolitum , quod Rudolphus scriba ὸ Τ
Imperii a Placentinis extorserat s eosque summae Romanae Ecclesiae potestati redditos : qua de re a. Campo quoque admonemur. EX eo praeterea quod Imperator nullum jus, nullum primatum, nullumque beneficium intra agros provinciarum atque urbium, quas memoravimus , sibi retinuit aut retinere potuit,
patet, illum sine iis mendaciis A mentis subdolis inventis, ab Ecclesia damnatis, quibus hodie ob oculos positis honi homines in arctius spatium Apostolicie Sedis imperium concludere student, Rudolphum At gustum constituisse ac agnoVisse , plenarie, ut ille ait, eue iis solidum omnia in Sedis ejusdem dominationem
tanto ante concessisse. EX ploratum quoque est omnibus , post annum 1279. Carolum Andegavensem
utriusque Siciliae Regem , Romae Senatorem , Ecclesiaeque subjectum Placentiae fuisse dominatum , quemadmodum a Locato traditum est : quod quidem non m oris Placent. p .sr.
alio , quam Ecclesiae ejusdem nomine fieri potuit. Ex 77 ι '' . his certe intelligitur quanto veritatis amore Pater L a HOr-
138쪽
84 Historia summi Imperii Sedis Aponolisa
LIBER II. Hordeus flagraverit , sibi stulte persuadens quidquid
apud Locatum offenderat , suae caussae favere : cujus tuendae gratia 'Feriae Duci aliisque Mediolani Praefectis venalem operam praestiterat s sed tamen furtim, . ne si in alienas manus ejus scripta, putidam assentationem manifeste redolentia, mendaciisque plenissima inciderent , illius crassi errores , argumentorumque levitas ante conspectum hominum justa responsione proferrentur. Ea omnia ejus animus profanae vanitati omnino deditus excogitavit, quo nulla religiosi instituti abs se suscepti ratione habita , per indignam ac nunquam antea auditam insolentiam eo devenit te-- ουπιπμ meritatis, ut ae Sahaudiae Duce equestrem Sanctorum ci . . t Mauricii ac Lagari ordinem deposceret,ut blanda rerum specie Hispaniarum Regum ministros, eorumque vot Raleret , inde mercedem affectans , quae scilicet cum solemni religiosae paupertatis instituto, cui nomen d derat , apprime conveniret. Verum plerumque accidit, ut hujusmodi lites, Apostolicae Sedi inique intentatae, patronos Hordeo similes sortiantur. X. Placentia interea consilio OpiZonis Landi, quem
2 ἔ. abhi: Vergusium dixere, Galeatu Vicecomitas, qui ad ejus
nem agnoseunt. dominatum obrepserat , tyrannidis Iugo excusso, aclEcclesiae imperium reversa est. Dux Raynutius II. in o 's Commentario Imperatori Leopoldo Viennae oblato , Vid. φρ..d rem p. . rem bis Verbis testatur : Placeπtia plenissime eum omui jurisdictione , meroque S mixto imperio , totoque Dodisritisse resignaΦD ANTIQUO dominio es obedientiae Sedis Romanae. Quapropter Joannes XXII. Lando per
litteras nonis Novembribus scriptas anno IIa I. ha de re gratulatur his verbis : Duod urbs Placentia sit opera ac diligentia tua a faucibus nefarii TIRANNI , Locat. pn. 134. Θ in paterna lue jacentis Galeatii Vicecomitis eruta , calebui bissor.M GOD- S a turbulentis ferisque dissidiis ad pacem N GnHae Eetae eultam tradum, equidem .ehementer Miamur, ' S immensas Deo agentes gratiar plurimum gaudemus as tibi pariter gratulamur, violam que non solum dignas .rali
139쪽
In Duratum Parmae ac Placentia. 8stali industria laudes feras , sed paria merito praemia a nobis expenes . Se in Landi nepotem, ecclesiasticum beneficium ab eo flagitatum, conferre non poste ait
Pontifex, quod ejus merita ignoret: ex quo Pontificis aequitas lucet, qui Landi, licet de Ecclesia optime meriti , heneficium nepoti denegat, propterea quod nihil de ipsius vita atque ingenii facultate sibi constaret . Epistolam claudit , rem integram Legato suo
Apostolico deferens, ac monens: ingratum tamen non
erit , ut quam pissime ad nos de rebus publicis scribas. Vicecomes a Pontifice orannus vocatur quod civit tem Ecclesiae sibi inique usurpasset . Praemio se Landum affecturum, pro ea ab se liberata ac Sedi Ap stolicae tradita spondet . Totum Legato urbis regimen committit , se de rebus publicis certiorem sepe fieri jubens et quae omnia summum imperium satis superque patefaciunt. Haec ab Ioanne Uillanio,& a - Sancto Antonino narrantur , qui etiam memoriae prodidit, per Landum colloquio habito cum Passerino Bonacosta Mantuae Tyranno sine statu .eIlicentia domini Legati Placentiae morantis , motus quosdam in urbe excitatos, timentibus omnibus , ne tractatum fui e eontra Ecclesiam. Sed ubi primum Ray- mundus Cardona Ecclesiae imperator cum suis copiis adventavit , accepit dominium Placentiae pro EeeIesia,& Landus a Cardinali Legato Avenionem orator mistus: quod pariter Joannes Villanius exponit. A dreasius Rubeus anno IIa s. pro Ecelem Placentiam Praetoris nomine administravit, V Locato, M in Rubeorum historia ' Vincentio Carrario , testantibus . Haec omnia una cum infra memorandis Hordeus, ut
pote suo scopo plane adversantia, egregie dissimulavit , quod totus in eo estet , ut Mediolani Praesectis Hispaniaeque Regi astute persuaderet tanimis jam ad id credendum paratis saeculis omnibus Placentiam
nullius agnovisse dominationem, quam Imperatorum,
unde cum jus illud in Mediolanenses Duces corriva
140쪽
acii I. X Parma summo Ro manat Ecclesiae imperio subjecta.
8 6 Historia fummi Imperii Sedis Apinosica.
tum putaretur, ut infra dicemus , consequebatur, eam ad Regem Catholicum pertinere . Pontifex Joannes XXII. in alia epistola apud Campum XV. Cal. . Julias anno Iaas. ad Legatum Apostolicum data , quod eumdem Lehatum Franciscus Scotus graVi de re consuluisset , illi imperat , ut Scoto satisfaciat :Nos igitur MANDAMUS, quatenus convocatis partibur,
super bis, AUCTORITATE NOSTRA , justitiae com
plementum facias. Nemo certe negabit, hoc amplis limum Pontificis jus evidenter hinc demonstrari. Gentis Rubeorum opera summum quoque Sedis Apostolicae imperium Parma civitas tum agnovit, atque in fine operis hac de re documenta producentur. Paullo post, nempe anno Iaa 8. XVIII. Cal. Julias aliqui ex gente Luporum de Sol anea Parmenses cives ob beneficia seu nuda, quae in illis partibus, ad Sedem Apostolicam pertinentibus , possidebant, aureum nummum,florensiau vocant , aerario Apostolico Aventonensi per1blverunt. Census tabulae cum non sint in lucem editae, in sine Operis una cum aliis collocabuntur, Hoc pacto veteri Ecclesiae potestati Placentia reddita , idem , ut dixi, de Parma facile contigit, quam ut a Vicecomitum pariter tyrannide oppreti,in reciperet Cardinalis Bertrandus, in Italiam properaverat. Rotandus enim, Rubeorum familiae princeps, potissimum
operam dedit , ut eadem urbs in me atque observantia erga Mutificem permaneret , quemadmodum Italice scribit Cariarius , cujus nos verba in latinam linguam convertimus: suamque optimam erga Ecclesiam voluntatem Rotandus paullo ante ostendere coeperat , cum Cardinalis in Langohardiam descendisset, ut Matthaei Hicecomitis , Canis Scaligeri, Bonacossi, S I Iarchionis Ferrarienses vires contunderet : qui multa opida
Ecclesia erepta Mi aseruerant. Addit Carrarius , Legatum ideo in Italiam properasse, ut Ecclesiae jura, urbes
atque opida contra Italia Drannos repeteret ac tueretur.
Parmenses tamen cum eumdem Legatum anno IIa a. Diuitirco by Corale