장음표시 사용
151쪽
In Dueatum Parma ae Placentia. 97 ad eos statim Uberto Ravennae Abbate misso, qui ad LIBER II. opus strenue perficiendum animos adderet . litteris Abbati datis haec de Placentinis inseruit: ANTIQUAM DEVOTIONEM, quam mos ad ROMANAM ECCLE- Ru m. 3.SIAM inter omnes Lombardos. Detialius habui e cogno- 'vimus , jam es diu ad nostram memoriam rςτρέβης ν ν κ - ω mim γ xvx vobis de tot S tantis miseriis S angustiis, quibus υ-rannica saevitia meecomilcm de Mediolano , TYRANNO
RUM CRUDELIUM, ET INIMICORUM DEI ET
DICTAE ECCLESIAE , vos crudeliter oppressit diutius , S opprimere non desistit, paterno compatienter assetis , ad liberationem vestram eum De divini auxidii per Ecclesiae praesutae S Doram DEUOTORUM potentiam , quae est Dei , csjur , licet indigni , vices in terris gerimus, e qui filios suos propter peccata ipsorum flagellat ad tempus , sed non in perpetuum irascitur , nec in aeternum comminatur , intendentes , providimur , Aut jam experientia didicisis . Pro variis eorum recuperatis opidis
suam indicare laetitiam pergit , addens illis animos ad eripiendam de dicta MANU TYRANNICA CIVITATEM PLACENTIAM, S alia loca disrictus ejusdem, ac etiam partium vicinarum , I ad obtinendam , Iibertatem , praefatorumque orannorum exterminium a.
Ad Rempublicam Placentinam has litteras VII. idus Decembres Gregorius XI. scripsit, ejusdQmque exempli alias separatim ad illustriores civitatis familias, ad Rustigasios, Scotos, Conlatonerios, Arcellos, Fulgosos , Landos, Carios, Palastulos, & RiZolios. Berengarium quoque Abbatem Lateranensem opidis Placentinis ex potestate Barnabovis , Galeatiique fratrum Vicecomitum ereptis, praeposuit. . XU. Biennium effluxerat cum anno 1374. VIII. Cal. Alia a Pontilicibus Apriles idem Gregorius Danielem de Canreto, HieroQ--imperio Pla-ὲymitanae militiae virum, creavit Capitaneum generalem iu ςς xi*Rei a. tofo territorio Placentino , Neircumvicinis partibus PRO I374. NOBIS S Romana Eeelesa , sub obedi nito to*en Guil r. , . in cXXv Ilelmi Sancti Angeli Cardiualis , pro Sede Apostoli ea
152쪽
ρ 8 Hi oria summi Imperii Sedis Apostolica
vicario imperio ea loca administrantis. Paullo ante, nempe anno II 47. Ludovico Bavarico e vivis erepto, Carolus IV. Imperator quae ille contra Sedem Aposto- RonaMa D. ra 1.f. a. licam molitus merat, ea omnia abrogans, U. Cal. J nias ejusdem anni amplissimas Rudolphi I. declarationes Clementi VI. Pontifici firmas ac ratas secerat. Anno deinde I 3ss. coram Innocentio VI. annoque I 367. coram Urbano V. eadem egerat, tribus suis diplomatibus integra Henrici VII. diplomata inserens, quibus Rudosephi , aliorumque Imperatorum decreta restituuntur s juransque de more, Sedis Apostolicae regiones nunquam se invasurum , sed omni ope eas servaturum . Hinc nullo negotio consequitur, eum agnovisse , Parmam , Placentiamque una cum A milia universa in Exarcha- tu positas, & sub Ecclesiae Romanae juribus retinendas. T IV. ζ3 - 37 inore GregoriuS exercitu comparato, ut ex Vicec γ' '' mitum tyrannide Placentiam assereret , nonnulla - agri opida expugnavit , quae usque ad annum I 374. 337q- Joanne Montacutio illis praefecto sibi retinuit, quanquam Placentia ejus custodiae commi sta non fuit, quae a Galeatio defendebatur. Gregorio XI. e vita sublato inter Pontificem Urbanum VI. & Pseudopontificem Clementem VII. foedum schisma coortum est , quod quamvis anno I4I7. in Constantiensi Concilio, Martino V. ad Pontificatum evecto , extinctum fuerit, attamen usque ad annum I 29. tanti mali reliquiae superfuerunt. Anno I 43 I. Martino V. Eugenius IV. successit , qui bellis domesticis atque alio schismate perpetuo distentus fuit . Quare hinc factum , ut ad uiurpatas Sedi Apostolicae urbes recuperandas Summi Pontifices adjicere animum serio nunquam potuerint . Jura tamen sua integra illi semper, omnibusque nota , seGarunt, ad quae imperatoriis etiam declarationibus robur accessit, per Issen flaum ac R pertum veteribus Ecclesiae donationibus praeclare firmatis , qua in re Germanorum Gesares Rudolphi I. vestigiis institerunt. Haec omnia subinde pridie Calendas Diqitigod by Corale
153쪽
In Ducatum Parma ac Plaeentia. 99das Iunias Sigismundus testatus est in sua constitu- LIBER II. tione Romae, Eugenio IV. Pontifice, Vulgata: post minimiam M. quem Callistus IIs Pius II. Paullus II. Sixtus IV. Ii nocentius VIII. & Alexander VI. ad memoratas urbes recipiendas non solum incumbere non potuerunt, verum & alias in Romandiola amiserunt. In eas tamen Ecclesiae jura ex Ludovici Pii pnescripto , in Basilica Vaticana coram Nicolao V. Pontifice anno. I sa. palam concepto sacramento Fridericus III. i s a. confirmavit, quemadmodum c Joannes Nauclerus, atque AEneas Silvius, qui his rebus interfuit, litteris . .. l .
tus , dum urbes Regium Lepidi , Parmam S Place tiam , nobium , Saninque Domnici muricinum occupa-hat , quanuis haec omnia ad Apostolicam Sedem spectarent s non ideo dicendum, ea penes imperium fuisse,& hac de caussa cum Dueatu Mediolanens juste con-
nexa . Vicecomites enim non tanquam mearia Imperatorum , sed tanquam oransi eas urbes vi usurpatas in potestate detinuerunt. Hoc Pontificum Declarationes & Imperatorum Constitutiones pro Sede Apostolica in lucem editae docuerunt . Irritas autem plane fuisse illas inencestat pro Galeatio investituraeieu dominii tabulas , ex iis etiam apparet, quae a toto Imperii Electorum ordine anno I oo. gesta sunt , cum mencestaum omni prorsus auctoritate privarunt, 'φ' Ruperio Comite Palatino ad Rbenum illi suffecto , coismi. h.
ob hoc crimen inter cetera adductum , quod accepta ν latipeeunta Joannem Galeatium Medio si Ducem creasset. Insuper tabulae illae prodierunt quo tempore ob schisima res Ecclesiasticae in summo periculo versabantur, &Vicecomites nihil, aut parum certe legitimorum Pontificum partes sequebantur. Quare cum aliis id genus scriptis tabulas abrogatas certo scimus in XIX. Sese N a sione Dissiligod by GOrale
154쪽
sione Constantiensis Concilii, coram Sigismundo Imperatore coacti, in qua Sessione contra eos decernitur, qui in Ecclesiae loca impetum a tempore Gregorii XI. secerant. Ad haec Placentiam anno I o I. in Joannis de Uignate Laudis Pompriae domini potestatem devenisse accepimus a Donato Bossio : illique cuia numismata, quorum in altera parte ejusdem insignia, in altera Sanctus Bassianus Laudis Pompriae , Sanctus Antoninus Placentiae patronus cernitur , atque
hTc Verba leguntur : JΟHANNES DE UIGNATE
LAUDENSIS . Praeterea Placentini biennio ante se e Vicecomitum tyrannide eripere , Apostolicoque Legato dedere contenderunt , quemadmodum narrat Locatus: annoque I 447. ex aliorum Historicorum sententia, ad Venetos defecere: quibus urbem eripuit Franciscus Ssortia nullis aliis , quam belli rationibus ad id inductus: quibus Parmam quoque stibi usurpaverat . Hinc tandem varios post casus Placentia una cuia Parma se potestati Ssortiadum submisit, qui in Mediolanensi Ducatu Vicecomitibus successierant : quorum sub imperio utraque mansit , donec Ludovicus XII. anno 149ς. in Italiam profectus , illis potitus est . Ssortiades post Franciscum , Blancie ex Philippo Vicecomitum Duce postremo natae, conjugem , eas urbes una cum toto Ducatu quadraginta squinque annos , ut supremi illarum domini, nullaque in re Imperio subjecti detinuerunt, quidquid blateret contraque sentiat Mucius, ea ipsa levitate motus , qua de Vicecomitibus temere id vulgare non dubitavit. Hoc pariter a Joanne de Uignate, hoc a Venetis actum est , non attentis Imperii rationibus , nondum illo tempore excogitatis . Quare Ssortiades detentis , possessisque Ecclesiae civitatibus nullum in easdem ius Imperio Germanico adquisiverunt, neque Imperatorio nomine quidpiam omnino gesserunt: atque hinc factum , ut Fridericus III. Mediolanum se conferre noluerit, sacra licet praeteritorum Caesarum consuetu-Disit ipso by Gooste
155쪽
In Dueatum Parma ac Placentia. Io Isuetudine illuc eum invitante, qui ad Ferream Cor nam capiendam eo concesserunt . Quapropter a Nicolao V. impetravit , ut ei Romae coronam imponoret , quemadmodum contigit, AEnea Silvio, qui tum aderat, ut supra dictum est, certissimo auctore : qua de re etiam in Dissertatione de Corona ferrea sermonem fecimus. Ergo sicut Ssortiades, Mediolani Imperatorem minime agnoscentes , ejusdem Imperatoris rationibus nullum detrimentum intulerunt f ita cum Ecclesiam Romanam agnoscere noluerunt , nullum damnum ejusdem Ecclesiae sumnio Imperio, tunc tyrannica vi impedito , per illos importatum fuiste arbitramur. Hinc minime mirum, si neque a Vi' cecomitibus , neque a Sisrtiadibus sua recuperare Pontificibus fuerit integrum , quando ipsis Imperatori-hus tot per annos Mediolanum, aliasque urbes recuperare non licuit, quamvis ipsi Sirtiades cum Vicecomitibus, Iocorum numero & potentia conferri non postent . Pro luculentis Sedis Apostolicae juribus eo magis id verum redditur, quod Bononiae tribus annis duntaxat ante Constanti ense Concilium , coactum anno I 4I4. Joannes XXIII. dynastis de Flisco, Lavaniae Comitibus, possessionem gentilitii ac nobilis beneficii Uallis de Taro ita Emilia ad montem Bar donem δc in agro Placentino jacentis locavit, duobus Episcopis , Genuensique Canonico electis , qui eos in beneficii possessionem immitterent . Fliscis onus impositum , ut Apostolicae Sedi sidem ac jusjurandum darent : Κ quotannis Accipitrem pro tributo persolverent, quemadmodum ex ipsis tabulis clare percipimus , quarum Fridericus Fridericius in libro de familia Fliscorum meminit 3 quaeque una cum aliis in Appendice hujusce operis collocabun
Qui non omnino ratione caret, facile intelliget, an summum Sedis Apostolicae in civitates Parmam ac Placentiam imperium a Pontisice Julio II. solum in
Parmam ac Placen tiam Jura, nulla Vicecomitum possessi ne ac nullo eorum dominio imminuta .
156쪽
Ioa V oria fummi Imperii Sedis Apostoli
ceperit , postquam demonstratum est , eamdem S dem omni has saeculis summi , rectique imperii sui in
illas, illarumque comitatus jura exercuisse, Taranπο-rum nomine nuncupatis qui easdem Sancto Petro eripuissent, atque omni conatu ad eas recuperandas perontifices semper adhibito, cum etiam ipse urbes Ecclesiae imperium publice agnoverint , Imperatoresque a Carolo Magno palam in Constitutionibus suis adhuc exstantibus eandem veritatem confessi fuerint. Quare nihil erat cur Adversarius diplomata Caesarea Vicen comitibus in Parmenses Placentivosque concella tantopere praedicaret . Sicut enim compertum explora tumque esse deberet, hujusmodi diplomata sola, quan- vis etiam essent genuina , fusam possionem eorum, a quibus conceduntur , minime comprobant . Ncque dici potest, naturali Vieecomitum possessione ciVilem
evinci possessionem Imperii , cujus nomine illae urbes postellae dicuntur. Nunquam enim ipsi , Imperii no
mine teram & realem , ut vocant, possessionem inie
re . Quare Ecclesia Romana juribus suis per ea di
plomata riunquam exui potuit , quae in rem vitiatam respexerunt destitutamque justo ac Iegitimo principio, quod ad ordinariam praescriptionem requiritur. Praeterquamquod leges docent, Urannice atque injuste parta, licet multum temporis spatium efluxerit , nunquam juste retineri posse: nullum tempus posterorum caussae favere, qui in vitium K culpam, tanquam per manum traditam, succedunt: cumque de rebus vi possessis agatur, ad originem semper mentis aciem esse intendendam. Ad haec Viceco tibus defuit bona fides , tempus , ac Ooluntas , qua quis aliquid recte posmeadum tradat: quihus certe iusta dominatio instructa sit Oportet , cuma juris consultissimis statutum sit , ut quaevis temporis sit valide adducta praescriptio, haec omnia per se , tanquam fundamenta aliqua , plane requiri . Illud praetereo , quae ad Ecclesiam atque ad Sacerdotium , non secus ac illa, quae ad pupillos pertinent, ab hu
157쪽
D Dueatum Parma ac Placentia . Ios
jusmodi praescriptione eximi, civilibus legibus id ju- LIBER II.
hentibus , cum ab Ethnicis pariter hoc prolatum sit et nihil mortales a Diis immortalibus usucapere ρέ- ------ . sunt. Verum, ut cominus rem agamus , si ab om- 'ος
nabus Imperatoribus , illisque ipsis , qui per dipi
mala seu Invisituras in earum urbium possessionem Vicecomites mississe dicuntur, universam A iliam, Exarabatum, ac nominatim Parmam penes Ecclesiam esse, non fuit ignoratum : si haec eorum decreta, constituti nesque confirmant: si jurejurando polliciti sunt, Sedem Apostolicam se defensuros , servaturosque ea Omnia , quae ei Pipinus , Carolus Magnus , Ludovicus Pius reintuerant ac donaverant hinc abunde fit manifestimi Imperatores per Vicecomites aut per alios quoscumque nullo unquam tempore boua me duabus illis urbibus Exarchatui detractis potiri potuisse, cum tale quidpiam non essent, ut in se non haberet vitium, si in s. s-1 quod pro usucapione , bonae fidei possessori necessarium est. Usucapere enim nihil. est aliud, quam longo usu ac possessione aliquid sibi tribuere A quoniam leges eorumque interpretes definiunt, eum, qui aliena polii-deat, perinde ae sua propria essent, aliis tamen sciem Dom- I. tibus ea esse aliena , facere id bona fide dici non posse: 'isi usucapere nemo potes , uiri qui idem bona fide posmeat . nemo autem possidere bona fide, ni qui sciat, a quo reraeci atur , ut existimare possit , eum transferendi jurhabere id , quod bona fides postatae . Haec est Donelli sententia. Ergo cum mala fides nihiI aliud sit, quam rem alienam, non propriam, possidendi cognitio atque scientia et cumque Constitutionibus , & Imperat rum sacramentis usque a Caroli Magni temporibus comprobatum sit , Exarehatum atque A iliam ad Segem Apostolicam 1pectavisse s nulla ratione dici poterit , ab Imperatoribus ignoratum , Parmam ac Placentiam , Exarebata , PEmiliaque comprehensas , numini m pQ 3. 33. ejusdem Sedis Apostolicae juris esse, idque eo minus, s' dum ea ipsa aetate , qua illae civitates a Vicecomiti huS Disiti sed by Cooste
158쪽
ro Hi Aoria fummi Imperii Sedis Apostolica
bus, Ssortiadibusque occuparentur, Imperatores Wcn- .cestam , Rupertus, Sigismundus, ac Fridericus III. pro Sede Apostolica ea de more declaraverunt, quae Olim ipsorum majores declaraverant, eo modo, quo in Comaclensibus libris jam demonstravimus . Neque vero citra Imperatorum ac vetitatis injuriam pronunciari potest , eosdem Imperatores in supina ignoratione, unde bona Mer oriatur, jacuisse. Hoc enim pacto dicerentur omnes Ignoravisse rem ubique pervagatin mam, nimirum quaenam essent Exarchatur, AL miliaeque civitates quando Ecclesia earum postessionem inivit: cumque talis ac tanta facti ignoratio fingi nequeat , ne illata, quidem bonam sedem potuit producere . Tum enim Exarchatus atque A iliae fines immutabiles , stati , Certi, notissimique habebantur: quod nos A publicis tabulis aequalibulque auctoribus , quibus sanae minatis homines credere debent, fatis superque secimus manifestum. Quare iidem fines, apud omnes a clarissimis Scriptoribus, publicisque monumentis tantopere celebrati , per Imperatores, perque corum ministros non probe cognosci non potuerunt. Quod cum ita se haheat , si omnibus Cae1aribus post Carolinos veri Exarebatur , Emiliaeque fines noti fuere propter Pipini,
caroli Magni , ac Ludovici Pii Constitutiones , ab ipsis palana adductas, quippe quas suis ipsimet oculis
Viderint , sacranientis ac novis decretis publice fi maverint atque innovaverint , si eorum indigebant sfieri non potest , ut bona Me decepti aliquam Ecclesiae civitatem occupaverint , ac ita potissimum Vicecomites in Sedis Apostolicae urbium possessione conquieverint , ut Pontifices falsis eorum juribus non fuerint subinde adverinti . Id praeterea fatis superque elucet ex eo, quod omnibus temporibus haec eadem Ponti sices ab Imperatoribus declarari ac confirmari curaverunt : quod aperte significat, Vicecomites Ecclesiae loca, tanquam dubia dominatione falsos, atque
in ea ab iisdem Pontificibus suaviter relictos, nunquam Diuitiam by Cooste
159쪽
In Duratum parmae ae Plaeentia.
quam possedisse. Haec omnia Uucapionem circumstant, bono publico repertam, ne, quemadmodum Cajus Juris consultus loquitur, rerum dominia in incerto essent. Hoc ex fonte est orta praescriptio , cujus caussa antiquus & primus dominus, fine usucapioni facto, nimirum usu possessione absoluta , de omni , quod illi ante fuerat, decedit jure . Ideo Vicecomitibus necessaria haec usucapionis ratio cum semper defuerit , dicendi sunt utramque urbem sibi detinuisse per Uarpationem , quae ex Paulli jure consulti sententia, nihil aliud est , quam usucapionis interruptio. Nunc superest ostendendum , ante Julium II. contra Sedem Apostolicam quamlibet fuisse praesiriptionem impeditam , cui sit bona Mes atque a capio necessaria . Quare Vicecomitibus, Ssortiadibus Rpostmodum Francis Parmam ac Placentiam occupantibus usque ad annum is II. nunquam licuit Imperatori
enceslao ejusque successoribus bonam fidem juste
postulare , aut contra Ecclesiae dominium praescribere sIdque eo minus, quod, perpetua declarationum Imperialium serie praetermissa, illud consensu omni untastatutum est , schismatum, bellorum, haeresum temporibus , ac vacuis pontifice sedibus , contra eamdem Ecclesiam quancunque praescriptionem desinere: idque etiam eorum, qui ullum adsignant contra Ecclesiam praescriptioni locum, sententia firmatur . Itaque enumerato tempore , quo urbes illae sub aliena potestate jacuerunt, nimirum ab anno II 4. ad Julium II. hoc est ad annum Isis. illoque etiam attento, quod intcr schismata, haereses , vacuas Sedes s ac bella intercessit, perspicuum siet, nullum tempus, licet brevissimum , carum urbium usurpationi jure favisse , non solum , si centum illos spectemus annos, qui de aliorum sententia ad praescribendum contra Ecclesiam requiruntur , sed etiam si cursum triginta annorum consideremus , qui ordinariae ac privatae praescripti
ni conveniunt . Quamobrem quod attinet ad Ju-
Possessio Parmae ac Placentiae a Viceco
mitibus inita , Sed is Apostolicae jura non
160쪽
ro 6 rasoria summi Imperii Sedis Aponullaa
LIBE R II. lium II. rationibus ille veteribus ac recentibus fuit locupletissime instructus , ut repeteret eas civitates, veluti antiquum patrimonium , ditionis Ecclesiae finibus inclusum, quos Carolus Magnus descripserat per de- Agnationem confinium : ac per Drannos Vicecomites RSirtiades Ecclesiae vi detractum , nulloque jure possessum , quod ad justam dominationem in ipsos traducendam valeret s retentumque sine illa aequa Libanii conditione, quam alibi retulimus: non ideo proti- nur jure quis possidet , quia rem vaseus est, sed ita demum , si CITRA eulpam . Misiam hie facimus temporis interjectionem , quo Placentia in Vignatis ac Venetorum potestate permansit: diploma 1eu Invest Iuram Vallis de Taro anno 1414. a Joanne XXIII. Iliscis concessam : jussiimque anno 14 I9. Delphino Abbati de Casa nova datum, ut Parmam , veluti ad urbem Exarchatus, proficisceretur quo tempore ab Episcopo Magalonensi Vicario Archiepiscopi Narbonensis , Martini V. quaestoris , delectus fuit, ut Romandiolat atque Exarobatus jura , Apostolico aerario debita repeteret vectigalia, reddit vique annuos exigeret. Ergo omni ex parte evidentissimum fit cuique, modo contra Sedem Apostolicam ipsamque veritatem se male assectum non pmdat , Parmam ac Placentiam nullo jure Ducat ut Mediolanensi adjunctas interdum fuisse ac multo mimis hoc temporh adjungendas , quemadmodum multae aliae urbes ad eum neutiquam pertinent, in quas Vicecomites imperium, sive ut verius
dicam, Orannidem aliquando exercuerunt.
- Omnes Christianorum Principatus passim suspici quanti Celenda audimus, nec quisquam patitur , ut suae primae origines . juriumque veterum aut recentium Veritas tu dubium controversiamque vocetur. Unam Romanam
Ecclesiam ob malevolorum obtrectationes in hujusmodi angustias saepe redactam videmus : quo inmrtunio ceteri viri Principes eximuntur. At nihilominus illa in caussae suae firmitate confisa , aequo animo si stinet Diqitigod by Corale