장음표시 사용
121쪽
: In Dueatum Parma ac Placentiae . ε 7 Cardinalis Diaconas. Cives praeterea omnium urbium LIBER, II.
foederatarum , ac pranertim Placentini, ob fractam Pa.
cem Constantiae , quamvis sibi perniciosam, se contem plui habitos proditosque intelligentes , viribus sum
ptis anno II 88. una iterum se conjunxere, & arcibus conditis, armisque captis, Henrico VI. parere noluerunt, quemadmodum ex publicis documentis Sigonius L ε 3s ct Q. BAE . testatur, S. Locatus, qui de Ipso Henrico haec tradite Iaearnactoria. PLcεου. Hic nullam a Piacentinis habuit obedie-iam . Sedem Apostolicam anno II 88. in Placentinas regiones sum ma potestate dominatam , aperte liquet ex Ducis Parmae Commentario jam memorato , in quo e dem anno haec referuntur : Dominume Sede Roman D-ος--. Alii Optaonis Maias nae vendunt civitati Placeutiae , a D. Lit; '
praesente Legato Apostolico , omnia jura es bona , quae thorum pater S illi υή habebant in Valle Tari , es Hena. Haec loca intra AEmiliam in montis Bardonis tractu posita sunt: ac venditionis documentum, in ipsis frequentibus civitatis comitiis , praesente Cardinali , convocatis, signatum fuit . Id omne ex eadem Re-- r. monstratione Ducis Raynutii ad Leopoldum Augustum, cui tabulas ipse obtulit, percipi facile pote1t. IV. Ηis ipsis temporibus maximum argumentum ve- nn pentius HI. Interis Sedis Amstolicae in Parmam ac Placentiam im- . . 's. H. ' perii suppeditant quae Innocentius III. de utraque ur- petium . e. ζ.' be constituit , maximis propter Sancti Domnini mu- . nicipium inter sinitimas gentes discordiis flagranti- 1 I99. hus. Cum ad arma ventum esset, Pontifex, tanquam supremus Princeps, Abbati Lucediensi imperavit, ut una cum Mediolanensi Archiepiscopo, Episcopis Uem cellarum , Bergomi, Laudis Pompejae, Brixiae, Crem nar , Regii Lepidi, Placentiae ac Parmae de turbis inter eas civitates sedandis serio cogitaret. Cui, Praetoribus,
Consulibus, Consiliariis, & utriusque partis lautoribus
morem non gerentibus, sacrorum communione de more
expulsis, mandat, imos ut ait) Placensinor S Parmen
ses ad SUBEUNDUM JUDICIUM NOSTRUM R
122쪽
6 8 Himpia summi Imperii Sedis Apostolica
LIBER IL eieηtissima tu mauibus suis hine inde praestita CAUTI NE , vel Parmenses , ut Burgum imum nomine NOSTRO
in manibus tuis tenendum affignent, restituendum per coreis , quibus de jure fuerit assignauadum , omni occasione , excusatione , dilatione , appellatione , S recusatione eese
fantibus, NOSTRA fretas AUCTORITATE eompellas . Hactenus Innocentius III. tanquam summus utriusque urbis Princeps locutus est , nulla dilatione atque appellatione interposita, quamcelerrime agendum imperans. Quae statim sequuntur, id jus magis luculenter explicant . Ait enim: S eis is per COMMINERIS, quod nisi mandatis paruerint Apostolieae Sedis , MANUS
NOSTRAS SUPER EIS earahimus AGGRAVARE .
Haec se praestare addit, non ut aiserutri 'artium cum a
tertur dispendio placeamus , sed ui OFFICII NOSTRI Abisum exequentes ,sopiamus dissensionem usam concordia, - JUDICIO terminemu . Si, quemadmodum Adversarius cum suo Hordeo arhitratur, semper illae urbes , ac Flacentia praesertim , revera Imperatori parue rant , ubinam gentium ministri ejus morabantur , Innocentio III. jura haec summi imperii exercente ρ Cur non illi Pontificis jussis, judiciisque se opposuere ' Idem Pontifex aliis sententiis usus claudit epistolam , qua quidquid agebat, se tanquam earumdem urbium d minum supremum agere , declaravit: Sufficienti vero cautione ab utraque parte, quod JUDICIO vel MANDATO NOSTRO PAREANT , S a Farmensibur ρ
fessione , receptis , si per publieam famam vel alias legitimae tibi constiterit , Parmenses laser possessionem temeritatσpropria Placentinis per Golentiam abstulisse, flos poem fam restituas Placentinis , eum id ORDO JURIS exposivi, ita tamen , quod prius tibi sufficienter caveant, ursquid postmodum hropositum fuerit, MANDATO N
STRO S JUDICIO PARITURI . Facti hujus
ri,a. t. at celeberrimi ac certissimi, quod anno IIss. contigit, a. 11. d. Rum Bara Vincentius Carrarius in Historia Italica Raheorum Parmensum , & Carolus Sigonius meminerunt. IsinCsane Disiligoo by Cooste
123쪽
- In Dueatum Parma ae Placentia. 69sane unusquisque videt, in opidi Sancti Domnini r stitutione , per Pontificem facta cui debebatur, hunc supremi Judicis, a cujus decretis provocare non licet, partes , munus'ue implevisse , ac propter suam in Parmenses Placentinosque potestatem, libere illum jura sua
omnia fuisse executum . Neque enim ob alias rati nes, easque ab se minime explicatas, tantam caustam,
ad jura majestatis pertinentem , sibi uni perpendendam ac dijudicandam in luce hominum , tribuis set . Ex his , aliisque firmissimis, quae possunt a duci , integra atque incolumis Sedis Apostolicae in
urbes illas dominatio manifestatur , quamvis ali quin leges Imperatoriae , earumque interpretes doceant , vel minimum quodpiam monumentum serva
tum, sufficere , ut summum hujusmodi imperium quilibet jure adstruat . Neque mirandum est , siquid iuillas urbes juris sibi interdum tribuerunt Imperatores , quando aliis etiam, Sedi Apostolicae citra omnem controversiam subjectis, diplomata sua largiri non du-hitarunt . Urbes enim atque Episcopi ipsi ab Imperatoribus in Italiam adventantibus ejusmodi diplomata implorabant, ut molestiis oneribusque se eximerent, Ribus indiscriminatim opprimebantur , neVe quaeontificum concessione possidebant, in potentiorum familiarum manus devenirent, quae , ut contra Episco
pos ac Pontifices tutae essent, Ecclesiarum bona , ab se perperam usurpata, Imperatorum auctoritate sibi munire gestiebant. Hoc constat ex Sancti Remigii coenobio in Bereeto seu Verceto, a Rege Liuiprando primum exstructo& postea una cum toto illo tractu intra AEn illam , ubi mons Bardonis extenditur, a Carolo Magno Ecclesiae Romanae donato : quod Carolinum diploma apud Anastasium evincit. Hugo enim Italiae Rex anno 914. idem coenobium Erchardo Parmensi Epist po largitus est , & subinde anno ioa . Conradus II.
Ilugoui item Parmensi Episcopo, iis additis locis ac
cae imperii in Par mam ac Placentiam
argumenta aBal. Lem. ιο. . ag. y . . . Raa. edit. 1.
124쪽
o Historia summi Imperii Sedis Apinossea
juribus , quae ad illud pertinerent. Henricus VI. anno a I9s. idem praestitit Episcopo Obigoni , se id lacere aperte significans propter Iervitia , quae nobis , ut ait, S Imperio intrepide exhibuit, S imposterum videtur exhibiturus . Anno deinde IIIo. Otto ΙU. pro Obi-rone eadem sanxit . Sed cum Bercetum , monsque Bardonis ad Sanctum Petrum spectarent , haec loca ab aliis, quam a Summis Pontificibus, Parmens E clesiae jure primum tribui non potuerunt . Certe nulla alia de caussa imperatoriis diplomatibus se suaque Episcopi illi muniebant, nisi ut copiis Barbarorum per montem Bardonem in Tusciam transeuntihus , tutius suis rebus consulerent , quemadmodum Joannes Morinus, Scriptor diligentissimus , variis exemplis demonstrat, nec non Philippus Cluverius, in antiqua locorum descriptione tantopere versatus . His adde quod narrat Domniro de Henrico IV. post colloquium Bibianelli cum Mathil de habitum , quem ait per montem Bardonem in Tusciam profectum.
FRANCIGENAM STRATAM tenuit Rex pace
peram: Transvit certe tune incipiente Decembre Montem Bardonis , Tuscanae fluxu in oris. εViam illam DomniZo Franeigenam vocat, quas Transalpinorum, Francorum ac Germanorum dixisset, ut Leibnitius de ea nominis significatione observavit: quod etiam ad viam Flaminiam indicandam translatum in actis a me editis alibi occurrit. Biennio tantum post ea , quae de opido Sancti Domnini , uti diximus , Innocentius III. in Parmam ac Placentiam summo jure gessit , Imperator Otto IV. Nustiae in dioecesi Coloniensi anno Iaor. VI. Idus Junias eidem Pontifici sacramento pollicitus , se ejusque succe foribus servaturum ac defensurum omnes Sedis Ap stolicae regiones , ac praelertim Exarchatam Razenae s
125쪽
In Ducatum Parma ac Placentia . IIua , quo Parma ac Placentia continentur, cum aliis LIBER II.
adjacemibus terris, e ressis in multis privilegiis Imperatorum a tempore Ludovici. In amplissima hujus A gusti Constitutione cum nominatim legatur Exarcbarus, A ilia, & Bobium, supra Placentiam situm, dc ab ipso atque a Ludovico Pio sigillatim expressum , quod alii intra AEmiliam, alii in Alpium Cottiarum provincia collocant , dubitari nequit, quin Otto IV.
juraverit se Parmam, Placentia pue , proprias Ecclesiae urbes , servaturum ac desen furum: idque eo magis, constat , quod in Ottonis l. diplomate, cujus summam Otto IV. veram agnoscit & comprobat una cum ceteris utque ad Ludovicum Pium diplomatibus , Parma , tamquam limitanea civitas nec non Placentia per designationem eonfinium Bardonis montis ac Berceti, in AEmilia positie praecipue legantur. Octo post
annis , anno scilicet Dos. Spirae idem ratum fecit ipse RunaM. a. D. ta .
Otto , ubi ex Ludovici Pii successiorumque sententia =' ' declarat, in perpetuum cum omni jurisdinione, disr Hu s honore suo Exarchatum ad Romanam Ecclesiam pertinuisse ac pertinere debere. Ex his publicis celeberrimisque Constitutionibus . . VI liquet, summa Ecclesiae jura in proprias provincias, ac εἰ R ejusdem summi
praesertim In inmibam universam , atque Exarcha- tum, sicut antiquitur erat antequam a Carolo Magno in Sancti Petri potestatem redigeretur , Pontifices Omnes , Imperatoresque una voce integra semper servasse , ipsosque Pontisices ob nullam vim aut injuriam rationes amisisse s sed ita semper egisse, ut eas non solum Caesares , verum etiam Imperii Principes legitimas verasque esse confiterentur. Immo anno Iaa6. quo Friderici II. Constitutio prodiit,
Hugo Cardinalis Ostiensis. Apostolicae Sedis Legatus in
Tuscia ac Langobardia, Placentinis summum , ut ea tempora ferebant , magistratum Ottonem Mandelium , Umberto Locato testante , Praetorem, Totesatem eri vulgo tunc dictum, adsignavit: quod nomen, sicut quise Dissiligod by Gorale
126쪽
7 a rasoria summi Imperii Sedis Aponolleae
quisque intelligit, amplam dominationem, jurisdicti
nemque demonstrat . Pus autem creandi Magistratur ad expediendam justitiam , Ma satis es, S rexalthus 'Pri ripis adscribitur, quemadmodum Dux Raynutius II. Germaniae durisperitorum , ac pr sertim Arnisaei, Be- soldique 1cntentiam secutus, Imperatori Leopoldo publico 1cripto Viennae edito significavit . Atque hoc ipsum non uno tantum argumento comprobatur, sed aliis plurimis, deinceps pro re nata explicandis, ut Omnibus pateat, an Verum sit, necne, Placentiam plena hisoriarum fide in Caesaris potestate semper fuisse: quamvis ad Sedis Apostolicae jura corroboranda , quae hactenus allata sitnt , abunde sum cerent . Anno Ia 36. inter Placentinos tumultu coorto propter externos milites in urbem inductos , Gregorius IX.
Pontilax Honorii III. successor Asculi Episcopo illuc
misso imperavit , ut , si pacis conditiones publico hono civium utiles reperiret, servandas omni ope curaret , vel eas ipse pro suo arbitratu emendaret refractarios compescens , utque externis copiis dimissis, militibus in urbe versantibus abeundi faceret potestatem. Id omne ex epistola ad Placentinos a Pontifice scripta diicimus, dum anno Iaas. Donis April hus se Asculi Episcopum illuc misisse ait , ut i ams pacem videlicet faciat imiolabiliter o,seroari , alioquin vel corrigat eam , si Aeri poterit , prout communi
utilitati partium viderit expedire: Uel de novσ inter vos pacis foedera pudeat reformare , compescens Ptolemiam quamlibet. S omnem reprimens lim armorum : Penie res in subsidium partium arceat, s eripentes in eiGrate pro cujusquam vesrum sub dio , ad propria redire compellae . In altera ad eosdem epistola IX. Cal. Apriles anno Ia 36. scripta legimus, Pontificem quietis ac felicitatis Placentiae causta, quam Sedi Apostolicae subesse dicit, Asculanum Episcopum ad eos proficisci justisse : quem ad partes vestras pro pace totius provinciae destinamus. Illi inter reliqua imperat ,
127쪽
. In Ducatum Parma ae Placentia . 3 sit pro eoncordia inter Cor inviolabiliter Oh rsandri, LIBER II. omnem diligentiam S sudium interponat , Apostolica
auctoritate roborando . Haec praeterea praescribuntur Placentinis : ejus monitis, eoinlijs, S mandatis deviola π humiliter intendere procuretis, ita quod matrem P pram Romanam Eecissam in devotione vestra laeti arieontingat. Clauditur epistola verbis, qui illi minime obtemperarent, eos ab ipso Episcopo poena assiciendos mandantibus : ipsi mandaurmur, ut auctoritate nostra , cohyra pacis ejusdem violatores sub Apostolica obedientia procedere non postponat. Ad Asculanum Antistitem alias ejusdem argumenti litteras dedit Pontifex. Haec omnia summum Sedis Apostolicae imperium significant: quae sine hac ratione a Pontifice gesta dictaque nunquam fuissent: idque maxime patet, dum in alienis civitat hus nunquam Pontifices sibi tantum arrogaverunt. Hoc amplius firmatur Lx eo, quod scriptum comperimus in D Chronicis Placentinis, urbem illam Jacobo de Pecoraria campurto.a. . I. 1sε. Episcopo Praenestino Cardinali Legato eo tempore paruisse. Haec omnia pariter a Blondo, in rebus, qive hac aetate evenerunt, recensendis, diligenti auctore, amr- . mantur : qui insuper narrat, annis Iad O. I 24 I. Grem I 24 I. gorium de Montelongo Legatum Pontificis omnes urbes & opida AE iliae, ac praesertim Mutinam, R gium , Parmam, atque Placentiam in Gregorii IX. p testate continuisse . Quare sumcere videtur , Gregorium per ea, quae gesserat quibus temporibus Gihellinorum , Guelsorumque dillidia ardebant , quoquo modo edixisse publice atque ostendisse , eas civit res ad nullum alium praeterquam ad Pontificatum . spectare : suum unice mille copias Placentiae receptas missas facere, quaeque recens eo properaverant , dimittere : ad examen pacis conditiones revocare , moderari ac firmare : quibus omnibus ad rectam ab- VII. solutamque jurisdictionem patefaciendam nihil clarius atque evidentius potest excogitari. - ae Plaeentiam 'ia. Interea Fridericus II. omni erga Sedem Aposto- menta.
128쪽
LIBER II. licam observantia deposita , consiliarii si, ac impiis
ministris, qui nunquam desunt, suadentibus, ac praesertim Petro de Uineis ejus Scriba , qui ex Dantis
sententia , utramque eordis 'iderici clavem tenuit, pr
pter impietatem a Gregorio IX. summo Pontince , ac deinde ab Innocentio IV. in primo Lugdunensin in viis r.ail. 3 Concilio Christianorum sacris interdictus fuit, haere ea mis. ticus declaratus, atque Imperatoria motus dignitate. . Itaque omni ille sui emendandi occasione contemta, υλ μ ιδ immo effrenata ejus audacia in Sedem Apostoli
eam magis magisque crescente, sacramentorum immemor , quae ter palam ac rite, Electorum ordine ceterisque Imperii principibus amentientibus, pronunci verat, eam omni patrimonio suo denudare contendit.
Hinc ut Sancti Petri jura ab ejus crudelitate defenderentur , populique in officio ac fide perseverarent, Innocentii IV. juisu celeberrimus Gregorius de Mon telongo Legatus Apostolicus Parmam profectus est: quod Friderici II. ad Capuanos epistola, illis , quas Petrus de Uineis scripsit , inserta , nos docet: unde
apbl. arpagair. liquet contra Apostolicae Sed is civitates, quas rebelurvocavit, quod in optima erga eamdem voluntate persisterent , illum cum E elino Tyranno conjurata, ut Pontificis regiones funditus everteret. Philippum Vicedominum tum Parmae Praetorem Legatus Ap
-... υωω. m. stolicus urbis instituta servandi onere levavit ad iu-- .eps.εῖ . . rra. stantiam S fustplicationem concilii Parmensis pro bono statu civitatis ejusdem : quod ipse Pontifex confirmavit ad Vicedominum datis litteris hoc pacto incipientibus et bir , quae pro bono statu civitatis Parmensis fiunt, lihever adjicimus Apostolici munimiuis firmita-
-.-α-- ιem , ut intemerata con stant, eum nostro fuerin praesidio
3 48. commarita. Parmenses anno ra48. de Friderico relatam m. . in . s. victoriam, ut ipsemet narrat in Petri de Uineis litteris
His r. ac Matthaeus Parisius, Mediolanensibus significarunt , . 2 etiam nunciantes, Sancti Domni ni ac Brixelli opidast recuperaturos . I inc propter navatam Sedi Ap stoli- Dissili sed by COOste
129쪽
In Dacatum Parma ac Placentia. 7s stolicae egregie operam tum in Parmensi negotio, tum LIBER II.
in Salinguerrae tyrannide a Ferraria urbe avertenda, Legatus de Montelongo anno Q a. ab Innocen- ι,-ditio ΙU. ad Patriarchatus AquiloensiS dignitatem eve- ri . .etus fuit, qua nulla erat Illis temporibus in Italia, praeter Pontificatum , dignitas major atque praestan- aptiatior . Quod attinet ad Placentinos , constantiam hi m, fra suam atque fidem erga Sedem Apostolicam, ut nam rat Alexander IV. contra Fridericum ostenderunt , quanuis anno IasI. Conrado IV. ejus filio faverint,
Libertini Landi artibus , qui in illis locis Gihellinorum familiam ducebat. Paullo post tamen ab Legato Apostolico atque Alberto Fontana Ecclesiae parere
coacti sunt , ut apud Campum Chronica testantur . Haec anno ras . gesta sunt : ac DuX Raynutius II. in libro, de quo supra meminimus, eadem Imperatori 3 a 7. Leopoldo explicavit, Lando rebeuir nomen impertiens,& Sedem Romanam in dominium Fucentiae rediiis 3 mm mos.ia. se affirmans. Porro anno insequente Placentinorum
legationibus impulsus Alexander IV. eos secuta L,ia cum Ecclesia reconciliavit, ab hac ideo remotos, quod Uberti Pallavicini, pro Friderico II. vicarium munus obeuntis, partes secuti, Conrado Caesaris filio studuissent, cum antea contra impie ab eodem Frid rico facta constantem ac fidam operam Sedi Apost stolicae impendissent. Hac de caussa ad Ahbates Sa isti Paulli Mediani ac Sancti Sepulcri ab ipso Ponti t π afice, XIII. Cal. Augustas anno Ias6. Viterhii scriptae
sunt litterae, quibus inter cetera haec continentur r F olim tempestatis procella per quondam Friderici Imperatoris TYRANNIDEM contra DistenM DEVOTORUM
Eeeusae ae libertatem eocle sicam saeviente , emes Placentini valla muniti consantia, sc ipsius conatibus vir liter restiterunt, ut eis merito posset adscribi, quod uee mors , fames , vel gladius a DEVOTIONE, pro qua eertabant, Eecusae , usos potuerit aliquatenus separare.
I ac verba ab iis , qui tot insignia & primigenia K a Sedis
130쪽
76 Hi oria summi Imperii Sedis Apestillea
BER II. Sedis A postolicae jura non omnino aspernantur, haud quidem ad Imperii vacationem referri debent , sed ea verius dicenda sunt ab antiquis usque temporibus ex summo Romanae Ecclesiae imperio perlaeta
Pontifex sic postmodum loquitur: Cumque per mortem ejusdem Friderici tali computo certamine, ac cursu taπ- ii discriminis feliciter eonsummato , dum non resa ret , nisi ut quae debetur pie certantibus, eis retriba tionis prooeniret corona s ecce quod dolentes referimus praedisti cives pravo quorumdam fugerente eonsilio Dis exsinnam perfecutionem fuerunt conati denuo instaurare , Friderieum praediHum in sua fuscitare quodammodo sobole jam defunerum : quandoquidem Conrado nato ejus fidelitatis praestantes homarium, Ubertum Pallavicinum Marchionem Q s Friderici mearium is Dum dominam a meserunt . o nimis impudentium inconsulta temeritas , quando se jugo fervitutis reddiderant obnoxios ,
ραοd MULTIS TEMPORIBUS declinarunt, os illi exhibere subjectionis decreverunt obsequia, cuius dominium regnare fuer se , forum resistentia NON permisi lAit praeterea , postquam ab Ecclesia delacerant , eos fuisse innumeris calamitatibus cumulatos: o quot bquanta ipsis obveserunt incommoda , ex quo ab Ecele matris suae duleedine diverterunt Deinde inquit, eos se in criminis sui cognitionem venisse, atque ex Pallavicini jugo cervicibus ereptis , per Legatos ad Sedem Apostolicam rediisse. Denique iisdem Abbatibus praecipit, ut a Placentinis erga Ecclesiam fidei jusjurandum recipiant : discretioni viestrae per Apostolica scripta mandamur , quatenus ab eisdem civibus JURA-
MENTO recepto, quod Eeele ae MANDATIS PARE-1164. BUNT. Anno Ia64. qui fuit tertius Urbani IV. Por tisicatus , Placentia in Sedis Apostolicae dominatione versabatur : quod Philippus Fulgosius ejus Episcopus
minime probans, denuo a Pallavicino, tum Romanae Ecclesiae hoste, eam occupandam curavit. Quare ordinis Praedicatorum in Langobardia Provinciali , 8c