장음표시 사용
481쪽
institutum Sc deputatum fuit. Omnia eiusmodi s a siit, ejus Episcopi potestate sunt, in e us territorio sita sunt. Etiam monasteria I. I ) Etiam ite his quae contra regulam monasticam acta sunt. g. Is. Etiamsi monasteria exemta sint, nisi exemptio ab ipsa etiam viis. statione specialiter fusta haerit &c. g. I Qua occasione agit I. r7. IX. de antiquis causis exemtionum. Modus visitandi exoponitur excan. In specie eirca quae capitaram intuitu doctrinae quam vitae, tam ratione Doctorum. quam studiis
eorum inquis io in i istationibus instituenda sit; quaenam sit ratio inquirendi in scholis, tum quod praeceptores, tum quod discipulos
concernit: item quaenam sit ratio inquirendi circa restaurationem aedisciorum, administrationem bonorum Eccleausticorum, di silaria ministrorum Ecclesiae. In omnibus tamen his non aliae sunt
Episcopi visitatoris partes, nisi quas patitur ejus ossicium. Quodsi ieitur repertus fuerit flagitiosis aliquis & valde atroci erimine nota inaus, nihil aliud tamen poterit Episcopus, nisi monendo, corripiendo, Ee excommunicando tandem, si incorrigibilis ille fuerit, osticio suo deiungi. Hucusque enim tu ogredi potest Episcopus. cum ejus ossi. cium totum spiritiinle sit, cui proinde non aliae quam ii,irituales poenae conveniunt. l. at.) Quod tempus attinet, debebat fieri visitatio sinisgulis annis, quandoque etiam his in anno Finis visitatio. num fuit, ut sana & orthodoxa doctrina expulsis haeresibus mduca. eur 3e conservetur, honesta disciplina de boni mores atque ritus retiisneantur, pravicorrigantur, populus cohortationibus & repetitis admo . mitionibus ad religionem, pacem, concorcliam, di innocentiam accenis datur, caeteraque omata prout locus, tempuS de occasio fert, ex visitan .
tium prudentia ad fidelium salutarem uim constituantur. s. ay. Ne autem Episcoiras inicium hoc visitationis cum damno suo expediat, jamdiu obtinuit. ut necessarii sumtus Je alimenta ei exhibeantura Quae exhibitio procurationis δc olim circadae nomine venit.
I. as Neeessarii debent esse sumtus, non superflui. De abusu tamen sumtuum intuitu Ruscoporum jam conquesti sunt Claudi.us Espencaeus g. de Caresus Sigonius de regn. Itat L s cf.a . Nec vero ab Episcopis tantum crudelis illa avaritia exercita fuit, sed
482쪽
etiam a Nunciis & Leeatis A pc stolicis, quibus commissa erat talis uilitatio. Imo ibleb ni illi ali iii aiulci visitationes prorsus intermit tere & l rocurationes nihilominus exigere. Ad conipescen dam hanc avaritiam Je luxuriam vatiae editae sunt constitiuiones Eeclesiasticae. I. Non rejici ab Episcopis, nee dati a parochianis debere procurationes in pecunia sed in vidi ualibus & cibariis, non in vesΗ-ariis. . g. υ) 2. Ne nimium graventur parochiani evectionibus, id est equis s. 3. ipsa tandem cibaria Sc quantum Episcopo dari oporteret praescripta fuerunt : Panes ioo. Dischingae 4 vini sextaria so. pulli T. ova So. agnus unuS, modii 6. annonae ad caballos , sceni corbes mel, oleum, cera. quod susticit S. 3I.) Non puto, inquit Zi lorus,
Petrum O Paulum Apostolos visitantes, procuratos ita Iuthse.
Sed postquam Episcopi ad normam principum secularium mores suos ac vivendi rationem instituerunt, major e et ism apparatu opus fuit, quorsum pertinet cas. C de censibus cf. sa. ρ -.4. Munera visitatoribus & eorum familiae dari prohibuit jus Canonicum f. s. plures procurationes una die reciprantur,
sive ut numerus procurationum non excedat numerum dierum. 6. Etiam hoc pessimo seculi usu aliquando introdu.ctum fuit ut Episcopus visitationem prorsus nullam institueret, "annis tamen procurationes exigeret, quod prohibuit c. relata C. Io. q. f. Horum abiistium fontes & prima qlia si princit, a qui in uestigare velit, facile deprehendet, ex avaritia partim eos, partim exsuperstitione, oriri. Familiaria enim haec sunt Episcoporum vitia, quibus extirpandis nulla unquam sussiciens fuit lex Ecclesiastica. Et
ea in tantam saepe excreverunt proterviam ut lion ad contentionem
tantum, sed ad vim, ad manus, ad eaedem etiam propensissimi existerent antistites, Apostolorum si diis placet, successeres. Quod iterum exemplo ex Francisco Godevino de Bonifacio Archi-Episeopo Cantuariensi declarat. f.37d Neque tamen ulla adversus praestationem procurationis allegari potest praescriptio. g. In terris Protes imitum Principi visitandi hoc jus competit, non ex speciali concessione di privilegio, sed ideo, quia Princeps est in Republica, in qua etiam est Ecclesia. Male igitur. ut alia jura, quae Episcopalia abusive dicuntur, ita etiam jus visitandi Principibus ademerunt, sibi-
483쪽
bus, B etiam procuratio 7 debetur. Est autem
proinh ext confvas eoaerit. O c. cum Apostolus. extraReor tis. Spertotum tit. 9 in Lque vindicarunt Episcopi. Et reste proinde sibi id asserueriint Plin. cipes protestantes, & luasi postliminio revocarunt. Nec verum proin inde est. quod putant nonnulli, Principes in hisce talibus duplicem
gerere personam, Ecclesiasticam d cpoliticam. Nec vero necesse est, ut Principes ipsi munus istud visitationis expediant, cum &in aliis regalibus exercendis plerumque utantur suorum ministerio. Et quia diuersa in ejusmodi actibus occurrere sistent negotia, quae interdum judiciali disquisitione de decisone dirimenda veniunt, utiliter eam in rem adhibentur peisonae, tum Ecclesiasticae, tum Politicae in rebus agendis exercitatae. f. . t. Ut iam brevibus etiam judicium dis nostrum de visitationibus hisce subiungamus. si visitationes istae insit -- tuantur jussu Principis adhibitis ad eas personis pariter Ecclesusticis 'dc Politicis in rebus aeendis exercitatis, earum usum insignem esse non distitemur. 3e olitandum esset, ut frequentiora apud nos lismo. , di visitationum extarent exempla. At vero, quatenus, ut apud Ponosscios fit, remotis Laicis solus clerus hoc jus visitandi ad se traxit, visitationes hae non aliter consideranda sunt, quam arcana politica sub praetextu pietatis vel orthodoxiae tyrannidem exercendi in elerum da damno Josephi ibi licitum di innocentem, & in Laicos etiam, ac in ipsos adeo Principes aut Principum ministros, jurium Principalium vindices, item pecunia emungendi tam Clerum, quam Laicos. Quibus praesuppositis varia monenda essent circa ea, quae siupra ex Zie. gleri LII. M. o. aI. U. eXcerpsinius, potissimum, quod putat excomis municationem esse poenam spiritualem, adeoque pertinere ad ossiciisum spirituale Episcoporum. Sed ea de re aptior erit locus disserenis di ad libri . titulum I. ta. I S. T. 7o Dicitur procuratio, quia Ecclesiae Episcopum procurant, i. e. curant, alunt, ac tuentur: sicut pueri dicuntur procurati a nutri Titi ita ' cibus,
484쪽
procuratio necessariorum sumptuum ros exhibitio. Nam cum Apostolico testimonio sustragante congru
um cibus, & equus a domino. Duaren. de Sy Eccles m R. l. 1.Procurationem autem istam in passii deberi, sive In ipsis speciebus, non in adaeratione aut pecuniae, tradit Joh. Papon. lib. p. tib. II. manend. ares. r. Sed id sorte parum obseri atur. χntus enim istiusmoch procurationibus versetur abusus, docet Claudius Esipencaeus in Epist. ad Tis. c. I.pag. . 7st. Afinores, inquit, non tantum Episcopi, sMO
Archis Diaconi eorumque male inciosi, eorum, inqua- , inciales O vicarii plerumque dum dioecesis eo parincias obequitant, non ram facinorosis. Acrimimum reos poenis fidi correctionibM a vitiis deterrent, quos e peregrinationes hujusmodi olim Iam fuerunt
Iure canon o ordinatae, quam pecunia praesenti numerata titulo procurationis, ne dicam, Sitiaturisdictionis, emungunt es exsugunt tum Concos, tum laicos. Ac. Z. H; υ Necessirii esse debent, non superflui. qnos damnat Hi-I mixtiq-Τeronymus apud Gnatianum c. . diu. Is Sumptuum autem mentionem ficii autor, ut simul comprehendat eos, qui in pecunia numerata consimini, secutus Pontiseem Bonifucium Ui I i. qui procurati . nem in pecunia permisit c. s. h. t. inc . quam tamen nec a volente quidem Ecclesia recipi debere, statuerat Giegorius X c. a. eo . ut mirum se, pugnantes istas Pontificum sententias in eodem juris Canonici eontexm connexas fuisse. Caeterum quantitas sumptuum faciendorum definiri in genere nequit. sed & facultates Ecclesiae& persenae visitantium attendi debent. Et quanquam in Concilio Later nensi cellus equorum numerus, qui visitatoribus permitti debeat, deis terminatus sit, non posse tamen ubique eundem numerum locum habere in An. cap. usseritur. Prohibitio tamen, quae illie habetur, ne aves & canes venatorios secum ferant Visitatores. perpeo tua est,& nullam patitur exceptionem, cum iniquum sit, ut Ecclesiae . bona voluptatibus hominum inserviant Z.
485쪽
DE CENSIBuS, EXACTIONIBns, &c. Fo67rim sit, ut a quibus spiritualia recipimus, eisdem etiam temporalia nostra communicemus: rectissime constitu
tum est, ut cum praelati dioecesim peragrando divina nobis exhibent, illis etiam a nobis ) temporalia enhibeantur. 7o7
Epsopus remistens recissae mn censetur reis mittere procurationem, Hae illam dare detrectantes potes excommunicare, et procurationi nonprocribitur. 6. 8. Et adeo visitationi annexa est procuratio,
ni si Episcopus Q alicui ecclesiae omnia servitia remise- ζωρ πrit, 7o8 eidem visitanti' nihilominus moderata debe-I, Iatur procuratio Zo9 quam si visitati exhibere nega- '
Bo6 Ita ut Laici etiam ad procurationem istam ebntribuere' sera νε-'teneantur, quanquam id non observari tradat Aue Barbosa de .usc. pari. I. asieg. 7s. num. H. e deIur. Eccles ib. i. cap.
o Non obstante, quod Visitator ex suifreditibus tantum Eate .. habeat, quantum sussicere possit ad expediendam vistationem. Inis stitutae enim fiant procurationes, ut, dum de alimentis comparandis minus sollieitis eue licet visitatoribus, eo maeis illi attenti sint rebus Ecelesiasticis conservandis aut emendandis. Quae autem observam debeat vistator ante actum & in ipsoaetii vifitationis, tradit Barbosa'
ros) Plurima tamen esse, quae remitti non pomni, tradit Ni-eolaus Boerius In videlicet reverentiam, vum subsidium, cathedraticum, correctionem Me. Joh. Franc. Balbus
486쪽
scicum verint, h) si quam in contumaces rite tulerit sententi- nuper eoaeam, erit inviolabiliter observanda, cum nec ullam ad-νές, versuS procurationem, quae ratione visitationis compe-2 oc tit, praescriptionem currere 7im dignoscatur. O
tare provinciam, etiam cum s retanei non sint negi l P ' gentes.
m e. feli- g. 9. Visitandi m) vero solicitudo non modocis. eod. incumbit Episcopis, Patriarchis, sedis Apostolicae legam. ιη .ntis, nunciis, Archidiaconis, dc Decanis: qui quidem ne tam divina, quam propria quaesivisse videri pos- prospicient, ut ea quae tam generali, quam UE .is Lateranensi concilio o) continentur, & quae Innocentis hio tidnae constitutione, atque aliis Canonibus salubriterjoriis. constituta comperiuntur,inviolabiliter observent. Quod autem diximus, Archiepiscopis visitare licere provinci.
3II m L amo c. cum Apostolus. eod. A c. I. eod. sis. in. Lan Posito hoc. necesse est, ut statuat, etiam a visitatione immunem reddi poste Ecclesiam, quod videtur esse contra bonos mores. nisi immunitatem istam restringas ad visitationem Episcopi, ut tamen alii visitatio competat. Σ. D. rasi i to Quia praescriptio tollens visitationem jure communi in. ductam non υaiet. Et talis est praescriptio adversius procurationem, ita ut ne quidem in parte procurationis locum habeat. Ratione
modi tamen & rerum procurandarum, quemadmodum etiam ratione procurationum praeteritarum praescriptionem admittunt Doctores. Barbos. d. I. n. a an Neutrum solido cum fanda merito. Primum enim ideo non placet, quia ex constitutione Gregorii X. prohibitum omnino erat, pecuniam etiam a Volente accipere. Praescribi ereo tum modus iIle non poterat. Bonifacii vero constitutio permittit avole
487쪽
DE CENSIBUS, EXACTIONIBUS, &c. Io69am, pilac procurationes a Iocis recipere visitatis, tune etiam sibi locum vendicat, cum ejus suffraganei argui negligentiae nomine non possunt: nec enim propterea minus suam libere vilitare provinciam poterunt. 7la ob oratorium non es exigenda procuratio, et ob urgentem necessitatem potest Episcopus exigere cBaritati
vum subsidium. I. io. Postremo C admonendi sumus, propter privatum Oratorium, in quo quis interdum celebrat,
pro- volente accipere pecuniam; sed tum res ista est merae fueuitatis, cu praescribi nullo modo i ores . l. r. F. de via pubi. Menoch. α cas. ιμ. n. f. seq. Ant. GDi Med. tom. I. resil. p. n. II. corus. 6. ni felZat. Alterum vero ideo rejici potest, quia videntur praeseribentes, quibus non potest ignota esse procuratio praeterita, bona fide destituti. T.
iiὶ Archi Episcopis hanc visitandi facultatem ex vetustis 5 p mis tutibus Ecclesiasticis N iure quodam suo competere, nemo olim
dubitavit. At Uoncilium Triclentinum DF.as.c.I. facultatem Metropolitanis auferre voluit, statuendo, ut ipsi Metropolitani non ditio Trideae possint provincias suas visitare, nisi causa cognita & probata in con- νιην.
cilio provinciali. Auis vero non videt, inquit Marcus Anton. de Dominis I. s. de Rep Eccles cap. s. n. rL E scopos Fufraganeos nunquam consensuros,ut uo vis Itentur Archioscopo, ideoq; c-sam nunquam probaturos' Sed jamdiu Papatus imminutione potestatis Metropolitanorum & Episcoporum sua molitur incrementa. Z. ii J Videtur tamen talis visitatio ad lucrum potius & quaestum institui, praesertim cum Archi Episcopis visitantibus etiam con fessiones subditorum sui suffraganei audire di eosdem absolvere permittatur, hoc. tit. in Z.ad Disit c d by COOst
488쪽
procurationes, quae visitationis ratione debentur, a quo quam exigi, vel extorqueri non posse: sed nec aliis exactionidus subditos suos EpiscoP gravare debent, r)nisi quandoque eidem multae s erveniant nccessitates: 7i3 quibus casibus, si manifesta ac probabilis causa extiterit, cum charitate moderatum aD eis postula
re subsidium 7ro substinendi erunt.
ad S. ΙΟ. ia) Quaenam sint illae necessitates iam lupra filii indieatum norus quae etiam cum nota jam sequente conjungenda est. T. ri Non igitur pro potestate de imperio indici poterat olim, sed precibus ac suasionibus impetrabant Episcopi, non tanquam dominantes. Hodie autem cogere possunt Episcopi subditos percensuras ad tale subsidium solvendum. Hom. Grammat. de .Xδ. Boeta ecf/36. Claud. Tutius algegat. jur. 7. Barbes . depol. 9 c. p. s. ast δ . S ex hoc charitativum amplius dici nequit. De nec subii dio charitativo prolixe agit Petrus Bimseld. de ιHur. damn. δει. c.
7. q. t. cones. M. dub. s. p. m. aa. seq. Caeterum, quod da coactione dixi, eam in omnibus charitatis ossiciis locum habere contendunt Cunonistae, non obstante regula, quod ultro aut sponte& ex liberoatbitrio data, obligationem necessulam nem producant. Eam enim ioci obtinere in iis, quae ex ossicio charitatis procedunt. Et ideo volunt, Abbates, Ptiores, Commendatores & caeteros ad easdem ele. emosynas teneri de costi posse, quae ab eorum praedecessoribus annuis utim iactae sunt, parochianos etiam cogi posse ad laudabilem consue. tudinem charitativam observandam. Vid. I h. Papon. l. r. III. a. ares. . At vero quod ita in debitum degenerat, vix poterit amplius ad ebaritatis ossietum retirri Seditam est apud Pontificios,& adeo suetudinem talem inducendam sussicere volunt praestationem decennais lem. Didae. Covarruv. lia. .rfI. I. n. i. Z. Repete notam ol7.
489쪽
Omnes ecclisae positae in dioeces subsent estisopo, etiam monaseria, et monacborum capellae, nisi defendan rur privuegio, ves praefriptione.
I Jautem omnes basilicae .c per diversia vi ean. o. M loca construetae in episcopi, in cujus territorio po-mnes sitae sunt, potestate consistunt, is) ut si ecclesia monachi habitant, populi curam habeat, cum per mo nachum plebs regi non debeat, 716) Capellanus μ
TIT. XXV. ad I. is s. Et hoe quidem institutum est. marimaeum EceIesiae v. .ditate. Sed Pontifices, ut tyrannidem suam stabilirem, Clericos non .stasis Uraia mullos, 3e ipsa tota aliquot inonasteria Episcoporum disciplinae spectioni subduxerunt, de qua re videri poterit Iacob. mimphelingius -- 'in Episto pecul. 2LII Dum Zieglerus hic dicit, maxima eum utilitate Ecclesiae In l---astitutum' esse, ut monachi sint in potestate Episcoporum, id intelligen-ι-- dum est, posito, quod umnasteria sint utilia Ecclesiae. de posito, quod Episcoporum potestas sit dependens non a Papa sed a Principe. Uti vero de priori praesupoosito repetenda sunt ea quae annotata jam sunt aditati potestate Episcoporum in monachos Minonasteria latius egit idem Zie erus de Episcopis fib. I. e. a . T. 16 I. Putida haec est or/inatio juris Iruntificii, de qua prolixe a. Ob. . t Gratianus causi ι . D. I. eum ita olim in monasteriis vixerint
490쪽
717 ad consilium monachorum ab episcopo sit institu
monachi, ut Clerici esse meruerint, uti suum instruit Rusticum Hiero nymus Et Possidonius in vis. Augustini testatur, proscDdiVina sub iancto & cum sancto Augustino, in monalte No DEO servientes. Ecclesiae Hipponensi Clericos ordinati coepisse.
Commendat etiam Iustinianus imperator Monachos sui temporis. quod cultui divino vacantes sacris scripturis incubuerint,& superve nientes allocuti de divinis eloquiis disputarint, μναλ tys. cap. R. Quod si igitur inter monachos idoneus quis repertus fuerit cur saera peragere ei non liceat, nulla ratio subest sussiciens. Nec vero pugnare statum clericalem cum monachatu, patet exinde, quia tempore necessitatis monachum Ecclesar praefici posse ipsi admittunt Pontificii. Vid. Aug. Barbosa adc. ι. X. h. r. a. Sed tamen quamplurimae inter Monaehos& Clericos a Canonistis statuuntur differentiae, quas velut in compendio videre licet apud Cujacium ade. a. X. de condit.
oppos T. κ.o. ... sed Vereor ut objectio Ziegleri dicta hic a Laneelotio setius Neque enim ille negat, quod ex Monacho Clerieus seri possit, sed
dieit saltem, quod Monachus qua talis, non debeat plebem seu Laicos regere, quia videlicet hoc regimen repugnat fini di scopo monachisismi. T. reddunt notationes. Alii a capis r Martim deducunt, quam Franciae Reges expeditionem suscipientes secum portaverint. & sub quodam tentorio reservaverint Alii rationem denominationis inde petunt, quod bellicis in expeditionibus olim domunculae pellibus caprarum tectae & in iis missae celebra- is fuerint. Alii capellae nomen dicunt esse Francicum, eoque signis- eari tegumen seu tentorium in castris militaribus, in quibus Ω:rum audire soliti fuerunt Reges. Quicquid hujus sit, id certum est, eapel. Iam usitatissime solere denotare Ecclesiam, quae non est per se sed in