장음표시 사용
601쪽
Qui i) tamen si per biennium 864 in solutione canonis cessaverint, nili celeri satisfactione postmodum e rica sibi consulere studuerint, 863) jure expelli poterunt: 866 nec Ouicquam eis proderit, quod ut canonem solverent, stini nunciatum non fuit, 86 cum hoc casu praefixus dies pro domino interpellet.
triennium requirit, ut ob non solutum canonem de caducitate agi νemna.
possit, i. a. C. de jur. Emph. Z. 86s Hoc ita in Emphyleus Ecclesiastica locum habet, Aiaue aba.
quod ipsum ad civilem etiam nonnulli extendunt. Sed verioritamen in puncto juris est sententia contraria, praesertim eum ipsa lex privatimnis poenam inducat, i. a. C de jur. mph. quanquam aequior sit sententia ex jure Canonico recepta. Z. Ipso enim iure caducitas intermissio em canonis se GH Dari quitur, & videtur hoc constitutum in poenam contemptus, dum Em- ipso jure phyleuia superiorem dominum irecognoscere post hae nolle cense--- tur. Bersich. . a. contius. σ. 11. Iδ. Ut tamen legis privationem in . ducentis effectus sequatur, necessum est de facto constare quod cecsatum sit, bc dominum ius usium emrcere. Ipsa enim declaratio domini privationem non ii ducit, scd tantum osterdit, quod Dominus jure suo uti velit. & igitur, secuta declaratione voluntatis, lege operante essectus privationis statim a finito biennio introducetur. Bachov. in TreuIc vol. I. dis'. v. th. Ia. lit. B. Expulsio tamen euius hic mentionem facit autor, explicanda est de tali. quae sit auctoritate judicis, non ex mero privati arbiti io. Mornac. ad La. C. de jur. Emphi. Sichard. ad eanae n. IC Clar. q. mphIteusis q. It. Fachin. contr. ρs. Dise Vasqv. o. contr. M. n. F. Z.
602쪽
Cerrulas incommodas, et minus utiles, item str- ωοsjugitivos potes presatus alienare. Ie. Em 8. Terrulas st) quoque 868 aut vineolas exi-rtila, ia. guaS, & ecclesiae minus utiles, aut longe positas, vel φλ. domos, quae ecclesiae plus incommodi quam utilitatis
asserunt, si nec emitas fuerit, distrahendi potestatem episcopus habebit. Simili ratione fugitivos servos,&qui de fuga revocari, retineri non possunt, si voluerint, aut illi ex alio meruerint, epiIcopis distrahendi
potestas erici Hudum a vasallo alienatum, ae difficilis recuperationis, potes episcopus alteri sub conmtione . recupe
terrulus tales sine capituli consensu alienari posse, & verba, si me consilio fratrum, cluae habentur in c. terrulas ta. q. a. eX qu 'paragraphus hic depromptus est explicar de aliis Episcopis com- pro 'incialibus vel vicinis, quorum consenses eo tempore fuit ne cessarius. Nec id quidem inepte. Textus enim ille ipsissima verba resert capitis 4s. Concilii Agathensis. At in eodem conellio' cap. 7. alienatio etiam neecssaria tum demum firma pronunciatur. quando apud duos vel tres comprovinciales vel vicinos Episcopos causa primitus comprobata fuerit. Idem jam ante in cencilio Carthaginensi V. fuerat statutum, c. nullus I. q. M. Non igitur
amprobabile est, perstum in d. c., terrulas, intelligi coepisco-Pus. Ζ, ad
603쪽
g. s. Sed & in laudum o 869 certiS casibuS, o die recizc jurejurando de non alienando 87 ob minime ob- defud. nante, 876 res ecclesiasticas concedere poterit, 8 et
869ὶ In rebus nondum infe udatis Eplicopus seudum noviter gomem rem constituere nequit, nisi cum consensu Capituli & justa causa gente. c. ambariose nn. Extravet. de reb. Mel. non alien. Ubi V quidem etiam Pontificis Romani consentiis requiritur; sed eum ipsum tamen ipsi met Canon istae non semper exigunt, uti videte est
apud Vallens paratu. l. de reb. Ecles alim g. s. n. s. g. 8 o Solet enim Episcopus in promotione sua jurare, in verba: Possessiones vero ad mensam meam per rares nondam, neque donabo, neque impignerabo, neque de novo infoda- ' T. 'ho vel alio modo alienato, etiam cum con insu capituli Ecclesia meae, inconsul o Romano Pontifice. M s ad aliquam ahenati arem devenero, poenas in quadam sepo hoc evita constitutione, eo imo incurrere volo Sc. Z. 8 0 Juramentum enim istud ita interpretantur Canoni me,
quod intelligi debeat de iis rebus, quae antea non sunt solitae in seu dum dari. Barbosi 4n e. a. r de Hud. n. a. α mi Uti Clerus . parum perdidit seudorum datione, plu-' .a' iarima bona acquis it per seuda oblata. De quorum occasione seribit Salpius d. l. g. ao. Quelqu' un pouroit croire, que depeu de sotia, que l' ordre eclesiastique avolt des choses spirituelles, auroit refroidi la serveur des secutiers en vers Ies Eelis.s, &, par consequent, mis sin aux aequisitions des Cleres: mais ii ny en lat.pas ainsi, car plus les Prelais negligeoierit te spirituet, ει plus iis sis
portoient de stan a conserver te temporeι jusques a tourner les a mes spirituelles de l' excommunication, qui n' elotent auparavant en uage, que potar corriger les pecheurs, a Ia de sense de leurahiens, ou au recouvrement de ceux, que leurs predecesseum avolent laisse perdre: Et te peupla eruignoti si fori tes censures, que
604쪽
n86 LIB. I. TIT. XXVII. DE REBus ECCLESIAE
veluti si. seudum. 873 per vasallum alienatum fuerit,
cres pour se metre a couveit de la violence. donnotent leur bien ali Eg.ise, a condition qu' elle te leur redonnat en sies, moletinant une petite reconnoissatice. Ainsi . les Grands nyosolent plus tou. Chera ces biens, comme etant elioses, doni'l' life avolt te domat ne direct ; di quand les seudataires. venolent a movi irsuris posterite masculine. ce qui arivoli seu vent a is cause des guerres, S de frequentes seditions populatres la successon tomboit ait Egliis. Praeter haec causa seudorum Ecclesiae oblatorum, suit partim commvn s superstitio in Clericos eκ fiducia demerendi operum dignitate prognataue partim potentia Episcoporum Quemadmodum igituri precariae & seudorum oblationes fuere ex modis acquisitio-num Clericalium inter praecipuos, ita hi duo modi in eo com erile Nere Sant , quod utrobique res Monastellis aut Ecclesiis donata , donan tibus ipsis rursum praestabatur & precario, concedebatur;.dissere-
n. Ani,. . bant quod Pr Rriae contractus singulis lilliris renovari deberet: quod Iin seudis oblatis non fiebat. Vide Hertium de sodis oblatis
Aut ego erba ista non sitIs capio, aut multas ea conti-nent absurditates Primo enim seudum at vasallo.alienatum non' - , amittit naturam fetidi, . nec per consequens per eam alienationem dominium directum interimitur. Deinde vasallus non potest alterii seudum absque consensu domini dare; sed ipse adhuc manet domi-no obligatus, nisi talis forte praesupponatur confitetudo, qua etiam sine orimate ' dei consensu idomini seudas alienaret licetI. cujus mentio A
605쪽
S per epissicopum id facile recuperari non Valeat .' poterit enim per episcopum illud alicui concedi, qui &
ipsum recuperet,& in seudum ab ecclesia recognoscat. Reudum devolutum potes per episcopum altericoncedi. . Io. . Qui itimo m , etiamsi talis necessitas nonni c. n.
tionem faciunt Clarus I II. n. IV. Vultei. lib. t suae.
c. Io. n sa. RitterShus m Fara. furi I. a. e. s. q. a. Sed eo tamen casu dominio directo non ' derogatur. Terrio nec istud satis capio; quod seudum non facile per Episcopum recuperari poste praesupponatur. Nec enim recuperare id licet aliter, quam iis modihi 'quos hactenus probavit ius laudate' Et posito iane, non facile recuperari posse aliquod seudum. non erit propterea id vi extorquen- dum, ut recuperetur, cum ipse Dominus investiendo sibi, hane legem posuerit, i uod non ni dominium directum penes se remanere velit, 'itamdiu aliquis superfuerit ex iis, quibus seudum concensum fuit permissim tum sunt scelesiae sive Episcopo seudum istud alii alicui concedere; sed enim num liceat ita alteri rem' suam sine justa ea iis a & sine culpa auferre, & num id Episcopo conveniat, talde dubitoὲ expresse contendunt Interpretes, licere eo casu seudum concedo re alicui potentiori; qued quam displicuerit Romanarum legum lateribus & quam jostinae repugnet,
ideo seudum' porentiori concedi debeat, ut illud recuperet; qu - do autem y utique per vim aliquam externam; quam tamen 'modis omnibus semper improbaverunt. quantum fieri potuit vitare studuerunt Ieaes, civiles. Et hic tamen, cum tot, tantaeque involvant Dr abs brditatesι Episcopo datur potestas, sine consensii capituli talem infindationem Peragere.. Z
606쪽
immineat,nihilominus alienantis filium, 874 vel con- sanguineum , vel ejusdem studi consortem poterit episcopus investire. Idem erit, si per obitum vasallife udum ad ecclesiam remeaverit: nam & eo casu in investire praelatus alium libere poterit, 87n si ecclesiae viderit expedire. 876
aliquid contulerunt,uel acqui verunt ecclesiis, possimi pro modo collati, vel acquisiti manumittere , dum tamen manumissu cum poseruate et peculio remaneae in patrocinio eccosae.
g, ii. Illud etiam Toletano concilio n)dimnitum reperitur, quod si sacerdotes aliquid ecclesiae suae relinquunt,vel nihil habentes, aliqua praedia , vel lamilias 8 ecclesiis suis acquirunt, 878 liceat eisdem aliquos
ad Io. 8 343 Alienatio facta aut valet, aut non valet. Si illud. non poterit invito eo , qui Leudum acquisivit, alius investiri. Si non valet, & seudo privatur vasalliis, poterit id Episcopus non filio tantum δ consanguineo, sed cuivis extraneo elargiri. Z. 87s ia tamen voluntatem siram post aperturam declaraum sit, quod rem istam nolit amplius seudalem esse, vel per nox ampossessionem Ecclesiae ea res rursus incorporata sive ad bona Mel siae redacta fuerit, non poterit Episcopus sine consensu capituli rem eam in laudum noviter concedere. Guillelm. Hanneton. de sevd. l. i. e. s. Bocer. de investuur. suae. c. s. n. v. Z. 8 6 Aliquando enim expedit Ecelesiae rem ad se reversam retinere, quam noviter in seudum concedere. Z. ad β. II.
s IJ est servos, qui iis etiam in jure civili dicuntur,
607쪽
aliquos juxta collatae modum rei de familia ejusdem ecclesiae 879 manumittere , ita ut manumissi cum peculio & posteritate sua sub ecclesiae remaneant patrocinio. QDod si, qui nihil de proprio Q ecclesiae H epis
contulerunt, libertati servos ecclesiae donare ausirint,ex eodem concilio episcopus successor ad ecclesiae jus revocare poterit. Impium est enim,ut qui lucrum de rebus suis ecclesiae non contulit, damnum inferre valeat. Princeps potes rem fisam aequalem, vel maiorem cum Gele Utica permutare: serωi eccloiasticio rugi in praeterquam ad libertatore,commutari nonpossunt.
L. Aquil. l. optio s. . de Ut . um c proraulatio ror. C servi tum de . RS. Z. 8 3 Scilicet ex ipsis Ecclesae rebus, uti dicetur in Fr. tis. ω καλ
879 Disceptant Politici, utrntii in bene eonstituta Rep. μνvirus servitus sit ferenda; sed majore eum praeiudicio disceptare licet, ς' 'utrum serenda ea sit in Eeelesia ρ Sane non puritat eum Christia- si si rna libertate servitus. Eeelesia tamen, ut set vos liabeat, & Christianos quidem eos, indigna res fuerit, praesertim postquam servi tus inter Christianos plane desiit. Infideles autem fervi Ecclesiae ideo esse nequeunt, quia Eeesesiae praeceptis non magis obligati pol 'sunt, quam Judaei, quos propterea abselutione decimarum persenalium eximunt Can istae. Accedit, quod paeanos sive infideles ab Eeelesiastica unitate dicunt praecises, quibus propterea nec vix is nec mortuis communicare liceat. cieris D. X. de sipultur. Vid. supr. rv. aer sepult. g. non tamen omnes. Non minus ta men circa servileni statum, & Ecclesite inprimis servos occupatum
est jus Canonicum, quam olim jus civile. vid. e. O si illῖ c. in- risum. c. s PM, O mulusquemes ra. q. a. Et quod mi
608쪽
LIB.l I. TIT. XXVII. DE REBUS ECCLESIAE
Ic. . de g. I 2. Sed & princeps, 88οὶ ') si causa probabilis rer. r' 88i) id poposcerit, cum re ecclesiiastica & immobili, μ' rein suam majorem , vel aequalem 88 a) permutare poterit, pragmatica super hoc praecedente forma: 883
eccletari licet, etiam Monachis, qui ipsi tamen servis comparantur, 3e pro talibus habentur, quibusve nihil relinquitur proprium, mancio pia tribuuntur, c. ιn venditionibus ι7. quaesi. . Zad g. 12.D.uua obie- 88o Maximum hoc si Diis placet, est beneficium Prinelplis enor bus a papa concessum, cum alias Principi in rebus Ecclesiasti eis nulla plane competat potestas, scilieeti L. Zua e- - 88i) v. g. Si princeps ex fundo Melesiae vellet vivarium pr. - i t Aeere, uti exemplificat Christophorus Haunoldusds. ab contradi.
natur. art. d. n. O. In genere vero probabilem sive rationahilem causam ita exponit Barbosa ad GI. X. de re r. per t. si in suos aut suorum usus rem eam habere velit Princeps, non ut vel ipsi Ecclesiae vel alii finiuste noceat. .ZIE .alita/ 88r esse utilem Ecclesiae talem a limationem, ubi inar ιμ- tantum ea recipit, quantum dimisit, refert Barbosa/L n s. In perinmutatione tamen ea, quae fit cum Principe, statuit idem num. 2.evidenter esse utile, .sine damno Ecclesiae gratiam Principis .promereri. Σ. .r ematica I. Sive sui filone, tuti habet textus hi c. r. V. de rer.
xui. Est autem praematica sanctio nihil aliud, quam rescriptum Princiliis in publicis negotiis cujusque universitatis vel proVincise aci suggestionem alicujus corporis, collegii. civicatis vel provinciae, I. ult. g. 1. C. de diυ. 'refer. O pragm savcl. Add. l. a. t. s. c. V. Hoc itamen loco per pragmaticam sanctionem intelliis gilnt instrumentum permutationis, & praeter illud alias solennitates non requiri colligunt, .quia alioquin non appareret, quis favor specialis de aestimabilis Principi patriae concederetur. Haunold. d. l.
609쪽
ecclesiastica tamen mancipia ' quae frugi fuerint,prae-Dterquam ad libertatem, commutari non poterunt. 88 euula rid. Episcopus potes termutare terras duarum ecclesiarum Dae diar is , itarum accedente consensu: S de temporatibus ad spirisualia non potes fieri permutatio. . g. i3. Episcopus suoque duarum suae dioecesis ccclesiarum terras, invicem ambarum p) partium ae-ν cedente consensu, permutare poterit,& si alterius par-iraeoim. tis praedium valore praeponderet, ad aequalitatem in-
ducendam ab altera parte pecuniam refundi 88 O jubebit.q De temporalibus autem ad spiritualia permu- c. ta tio Jure consistere non potest. 6 88O questio-
Resnes de rer. r) c. .derer. remum. permiu. Consensum tamen majoris partis ex capitulo adhuc requirit Barb . Od. l. ne foliasse res deterior offeratur a Princ;pe. T. II. Istae plagmaticae sanctiones pertinena ad negotia Claro 'νarmat ea placentia aut certe non displicentia. Est tamen & alia pragmatica 'sanctio, videlicet Gallica illa famigeratissima, Papae valde displicens, cu us occasionem 3c controversiam ipsi a Papis motam succinisterefert Sarpius deben sic. I. I. I. ψδ. T. s8 Ratio red litur in cap. 3. V. de reruo permul. quia si quod seniel Deo consecratum est, ga humanos iisus transferri non decet. Sed ex hac ratione nec cum Principe quidem rem Ecclesiae permutare liceret. Z
386 Sed hic semper eavendum volunt Canonistae,ne Simo- et viae vitio contractus contaminetur. Scilicet res Eeelesiae tempora. i les permutari posse ajunt sine vitio Simoniae .etiam peeunia supplena ''te kl. quod alteri deest , dum tamen altera non praeponderet juribus spiritualibus. 3e horum occasione temporale quid promittatur. Sed de erimine Simoniae infra dicendi locus erit commodior. T
886 Verum quidem id est, ct jure divino prohibitam ;
610쪽
Res eccolastica retes Propter praescriptionem legia rimam ab eccle a abduci, er detrahi. g. Ia. Praeterea & si quis per tempora sacris Canonibus Gefinita rem eccletiasticam justo titulo & --.na fide ita possederit, ut nullo tempore rei conscientiam habeat alienae,completa praescriptione,res possessa a juribus ecclesiae dubio procul intelligitur esse av cata. 88 Decima es oblationes praescribi non posunt, 3. IS. P Ventus tamen primitiarum & decimationum 888 praescriptione tolli non poterunt, etiam si a Rom. Pontifice laicus quilibet super his rescriptum
quos hie meos faciant canonistae, infra commodius explicabitur
tant Canonistae, praesertim, postquam de bonis etiam temporalibus EccI ne communiter pronunciare soleant vulgatum illud : Quod semel DEo consecratum est, ad humanos usus transferri non deincet. T
spectum fuerit, int rum est, aut decimationem plane intermittere. aut in alios etiam citus vertere. Per conte prens igitur proventus decimarum praescripti ne acquiri posse, non erit absistat . Sed nec omnem hic Canonistae exclu/unt praescriptionem. Non enim quantitatem tantum praescribi posse ei ncedunt, sed et am inter Cu