장음표시 사용
591쪽
possessionibus fieri solent : quae,ne temporis longin
eontradius precaria, aliquando etiam 3 suria. vid. Balvetius adnis
Reginon. tib. I. c. 2D. Saepe publicae calamitates adegerant prin-rra. eipes, ut ipsi bona Ecclesiastica acciperent precariae titulo, maxime fi exercitus conscribendus aut continendus esset, ut ex edicto Cato. ς τlomatini in concilio Liptinensi anno 743. pater. Etsi vero hae P s . . liis cariae antiquissimis temporibus non is ab Ecclesae Re floribus vel noeconomis eoneedi posLnt, invaluit tamen seculo Carolino, ut Re-tiburigum etiam tulis potestas esset, ur patet ex Capitulari Camilon. 7 ρ. c. I . Differcntia autem praecipue in eo fuisse videtur, quod in precariis jussu Regio concessis renovatione opus non esset,
quippe quas sine consensu Regis non liceret rescindere. Quin Stipsi met Principes aliquando in benesciunta aut precariam dabant res Ecclesiasti eas, praecipue quando eas in dominicatu, uti loquebanis tur, destin sto Episcopo iure Regaliorum habebant. Non alsud ad . .
rem praesenteni magis est secommodatum exemplum, quam quod emappendice ad Flodoardum recenset Hincmarus Remensis Iom. 6. c. D. de villa Novilliaco. Nec puto, precariam semper inter-eessisse, imo sepe pro fiscalibus talia bona habita fuisse, ex iisdem Flodoardi verbis sequentibus colligi potest. Sic enim post Caroli
Matielli tempora obtinuit, ut ejusdem Caroli exemplo, qui primus bona Ecelesiastica militibus sitis utenda concessit, siccessores ejus, Pipimis, Carolus, Ludovicus, ct qui secuti sunt alii, bona istiusm di similiter in precariam Laicorum possessionem transferrent. in concilio improbatum legitur apud Baronium ad annum o . . ET memorabilis est eam in rem canon Synodi Beli aeensist 'ann. My. qui insertus cst ea nonibus concilii Meldensis sub n. M. Post annos decem celebratum filii Concilium Valentinum III. quod can. g. multo acerFiori s verbas ii Ios qui jussia regis bonis Eeele- sustiei, ineubare student, perstringit & coercet. Nec Vero ει-ὼώ- . est per preostias istas multis saepe obtrectationibus di dissimi asoni - 14.d ί-
592쪽
quitate juris ecclesiastici pereat memoria , de quin-ID e. r.eri quennios in quinquennium renovalidae erunt.
car. . .. .d, aio, bus expositoS fuisse EpiscopoS & Oeconomos, quod viderentur ita .hereditates alienas captare. δκ defraudare heredes legitimos. Quam ut amolitentur & se excusatos redderent Patres in Eoi inicilio Turonensi tu. congregati, hanc can. 11. scripserunt apologiam et
Diligenter tractare O inquirere paruer coepimus in convenIunostro, sicut pia serenis i Principis nostra nobis in unxit admonitio de illis hominibus, qui exhereditati esse dicuntur,s aliquis esset, qui msras temporibus voluisset dicere, se a quolibunostrum illis privari rebus, quas pater ejus, aut mater, aut frater υel aliquis propinquorum ad Ecclesias DEI de Usei, in ejus nomine iterum precaraa a Rectoribus Ecclesiarum acciapere ur. Sed in eodem condentu nostro neminem reper mus, qui de hae re a tersius nos conqueri voluisset. Num pene nullus
es, qui res suas ad Ecclesim donei, nise de rebus Ecelsissicis
aut tantum quantum donabis, aut duplum , an triptam usi
fructuario accipiat, se quibus ille tunc, vel quantis filiis aut propinquis a rectoribus impetraverit , pos discessum ejus eadem conitione, qua ille tenebat. posteri eius Abi vindicent. His usuo haec ratio apud nos usque modo de rialibus Ienebarur. Nam nobis visium est, praedictis hcredibus hanc dare opinionem. tii svolassent traditiones parentum forum cons qui, de qua Lis jam erant per legem exclusi, recroribus Ecclesiarum se commendareni, V hereditatem illam in beneficium. unde se ad uvare ac D.
flentare possent, occiperent. Utrum haee arguntenta sufficientia visa fuerint aut videri potuerint heredibus ab int stato, dubitare merito licet. Sane plus habere censetur. qui proprietatem alicu.jus rei habet, quam ille, qui usumfructum tantum. S.C. Z. III. II. s. ad υ. ubi fusius di sta declarat. o. 13. Quae Zieglerus in nota praecedente de incertἰtudine des
p iones pre' nitionis precariae monuit, iis addi possint ea, quae disserui in dissera Diqitigod by Cooste
593쪽
uri Precarium solvitur ad beneplacitum concedentis: secus precaria, nisi sit irrationabilis. g. 6.sertatione de natura precum miridicaram I. as. Cangina M. - Glossario hae υue varios illos conceptus, & varias species precariae in certas classes ordinat, ic singulas adductis semiuiis aut dipi
matibus illustrat. Res eo redit: Precaria in antiquis chartis suntliatur pro emphyleusi bonorum Ecclesiasticorum. Cur autem Reis .clesia Emphyleusin in praeiliis suis receperit, rationem hane redd Gregorius M. lib. ι. E s. a. quod in eorum locationibus er hiae serent conductorum mutationes, eoque ipso minus bene Eceleia satum agri colerentur. Inductae praeterea praediorum Ecclesiast eorum Emphyleuses Constitutionibus Imperatorum ac maxime Le nis & Novesia r. Iustiniani, quibus eae permittuntur usque ad stavis & nepotes seu in tertiam generationem, seu ut chartae aliae ad prinium & secundum haeredem. Interdum tamen ex pacti convenisti legibus longius extendebantur precariae ad quartum nen me & inisterdum ad quintum haeredem. Saepe etiam ad primum haeredem restrictae leguntur; interdum ad vitam ipsius, qui precariam obtimebat. Interdum hisce contractibus rerum suarum usum ctumaeoncedebat Feclesia, ea conditione, ut tantae Piantitatis proprie. talem ex rebus suis u fructuarius vel vivens, vel post mortem E clesiae dimitterer. Interdum per precarias quis res proprietatissim Ecclesae tradebat, easque postmodum sibi dari postillabat sese annuo censui adstringens. Uariae deinde erant precariarum lege quas inter ibit illa, ut de quinquennio in quinquennium Tenova. rentur, ne ex silentio praescriptio aliqua obtenderetur. Quicquid vero si de variis modis contrahendi precariam, tamen antiqui es sycis να--riter de novioribus temporibus precaria sumta fuit iderumque in eo sensu quem describit Sarpuas de beneficiis g. ιν. Potirreto ner au tems δ' aptes la posterite de Chai emagne, it a' in aenia en France uuanoleu, Par Gu lea Edises augmenterent leum biens 4 P insui quoa
594쪽
L6. Distat autem precarium ae precariat: quia in m. precariumgb tamdiu conceditur, quoad is,qui concese
qu'il semblat eire tout a l' avantaee des secutiem; & ce sui uri Oontra 2 apelle Precaire, par tequel quieonque donnoit mn bien iur Eglise, relevolt d ' elle l' usu fruit de ce bieni, &la valeur de deuXseis aulant, duram se vie; δe quand on uouloit aussi se depouillerde l' u fruit, elle donnoit trois Dis aulant d' autres biens Alesia stiques a jovir; & cet usare passa nieme en Italie. Pour lors lecontra et tournoh au prosit de c.lui, qui triploit sis revenus, & a lammmodite de ceux, qui se volatent sans entans, ou qui se foveiolent plus du bien present, que de leur famille; mais vrai; legain e. oit du cote de i' Eeliis, qui, par leur mori, aquAOit' tout m isti -- leur tondS. M Tentabimus igitur an in re tam obscura possimus definitionem dare perspicuam. Precaria es contractus 'cul a
Wis is aliis populis inusitatus, inventus iam.ante plurma ficu la a clero meuG- christiano ad decipiendos laitas, ut strue e im ι. sib ecclesia capiandi bonis ipse aut eorum Bberi ρο conse=μguinei exuantur, aut ut sub Dysa proremssione Uuffructus rerum propriarum. Ecclesiis ad emendam salutem aeternam ἀμ- rarμm sed quandocuisque Ecclesiaeplacuerit. rtersis alme ram, laicosinsalute aeterna S tiberia e re smestimabili, o bonis
insensibiliter fraudarent. Ne vero in hac definitione vel verbulum videamur frustra posuisse, eandem, sed paucis declarabimus. Valde operam dedisse elerum Pontificium ad aequirendas opes infinitas, & effectus testatur, &illud aureum axioma de rebus helesiae alienandis, vi cujus, dictum hristi, quod dare beatius sit, quam .ccipere, tanquam nimis simplex, non sine applausu rejicitur, & lori .... ..ia. - ς j articuluS sdei primarius in eo poni riir, oinnia acquirenda. nihil dandum esse, uti adeo hoc intuitu ecclesiae haec clericalis non calo, neo purgatorio, sint inserno si simillima. Ut enim ex purgatorio qpidem, . sed ex inserao nulla est redemi Io, ita etiam bolia
595쪽
sit, patitur : Precariae Vero non sunt pro voluntate
Eeelesiae aequisita inde non redeunt, hine Se originem sumst manus mortua. Purgatorium, doctrina de sanctis, di quod sine clero nul. lus divitum mori debeat, atque hic aucupatae heredipetationes Selegata ad pias causas.. modus acquirendi fuit primarius & antiquis. simus. ita, ut jam Hieronymi tempore Reges de Principes opus habuerint, ejus augmenta ulteriora legibus interdicere. Vid. Mar tin. Schook. Exerc. Var. Iu 9. Opus igitur fuit, ut & de aluis acquirendi artisciis sollicitus esset Gerus. Invenit ergo Pteis .cariam jam sub Angustini temporibus; A melotus HusLus ad Paul. Sarp. de lenes c. p. sa. eaque jam sub primis Francorum Megibus fuit in viridi observantia; vid. formulas Mureuis & ad eas Bignonium. Et persuaserunt adeo Laicis, ut si salutem aeter nam vellent consequi, hinc in formulis Mareulsi lib. a. mentio fit in praestaria elausulae ; pro salute animae, Ecclesiae sua bona do.
Darent, Se earum usum fructum ad dies vitae, vel etiam ad heredes, in conventione expressos, transferendum, precibus humilibus ab Ecclesia impetrarent. Unde δc precariae nomen, quae tamen de praeis
statiae titulo jam in illis antiquis formulis insignitur. Etsi enim vi ipsius conditionis, quam in donationibus apponebant, istud quai cunque simulacrum usus ructus sibi reservarent domitores, tamen pianm erat, de Ciero lucrosum, ut precum ope potius crederetur illa equisitio fieti. De lucro, quod Clerus ex illis larvatis precibus sensit mox memorμbimus. Pietatis praetextus in eo fuit quaesitus. baud dubie hona, quae homines possident, si Deum respicias, non sunt nee in dominio hominum, nec in jure ususfructus aut comismodati, sed solum precario possidentur. Ecclesia est sponsa Dei Ac Christi. Sponsa utitur jure Sponsi. Clerus est Ecclesa repraesenis eativa. Ergo quicquid Ecclesiae donatur. revera non ditiorem se
ait sponsam Christi. sed saltem humili deelaratione offert sponis. .ae jam sunt sponsi, di precibus illis declarat, quod bona sita velit
596쪽
8 LIB. I l. TIT. XXVII. DR RpBus ECCI EsIAE preeario saltem a sponsia recipere. Interim, ut hoc te fieri solet, etiam in illis seculis multi fuere hon ines nasuti, quibus sit bolebat arcanum, quod sub liac pietate captaret Ecclesia, unde fer or hujus pietatis haud dubie ref igescere coepir, inprimis cum S ipsa regis. Francorum inviguarent, ne respublica nimia hac liberalitate detriis mentum caperet. Vide quae es de re, quamvis paululum obscuri. Us, narrat Lehmanni v e. My. Quare iterum novis illecebris opus fuit ad allieiεndos Luleos. Et igitur placuit Eeclesae. ut qui offerret hona sua Ecesesiae, quae singulis annis fructus x . g. loo. su e rem ferrent, reciperet ab Ecclesia ad dies vitae, vel ad tempus determinatum annuatim 3CO. aureos. Can. Precariae Cauf. to. qu. a. Melium id seculo nono. Husseus ae L Facile autem patet, quod, plurimos Laicos, inprimis liberis destitutos,. aut etiam liberis praeditos, quibus magis curat honorum praesentium, quam amor fami in IIae eordi esset, hic hamus attraxerit, cum hoc pacto triplum fructuum consuetoriam perciperent. R ita laetius & multo commodius: vivere possent.. Interim tamen nullum est dubium,. quin plus luerata fuerit hoe pacto Ecclesia, post mortem donantium proprietatem bonorum acquirens, judice ipso Paulo Sarpio d l. p. m. s δὲ haud dubie non nisi eum hominibus proiectioris aetatis, vel quorum luxuriosa vita spem faceret haud diu continitandae vitae, tales contractus celebrans. Sed haud dubiae illud genus precariarum non nisi, in casia itecessitatis ab Ecclesia fuit usurpatum,. unde mox crescente quotidie Laicorum pietate, hi videntur contenti tuis:
se; si saltem fili us consueti absque duplo vel triplo ipsis relinquerentur, in tantum; ut insuper 3c canonem vel censiam annuum Ecelesiae de honis istis solvere inciperent. Vides adeo. quod preearia sit arcanus modus deplii mandi insensibiliter Laicos. Jam etiam, breviter monstrabimus. quam mala fide & fraudulenter hic insupeeusa fuerit Ecclesia Catholica .. Sed, idi commodius fier adi pa grasephum sequentem M.
597쪽
concedentium revocandae,nili 1int irrationabiles: 86o
86M Quam exosum sit hominum' genus & quam untis ac malis artibus opus habeat, qui hereditates legitimis suecessoribus intercipiunt, alibi lii rius deduxi Dissert. pecvi' de' iur. ι . . justo heredipetarum, es de captatoriis usisutiombusia Hunc is, cista
vero scopum sibi etiam ire precariist proposuisse Mesesian .. ex modo dictis constat. & facile concipere poteris. quanta bona ablata fuerint orphanisse viduis εο consanguineist indigentibus a C pauperibus, πι aus saltem intercepta per illam triplicationem fructuum consuet rum. Sed transeant ista, videamus saltem fraudes in precariis comis
munibus adhibitas, di quidem, ne aflingamu& aliquid Melesiae, secundum do strinam, quam ipsum jus, Canonicum. & qui' primus ad manus est Doctor Iuris Canonici Pirhing ad Tic de precariis, nobis suppeditabit. Ait pontifex Cap. R. de precariis. Preca
rra, qua quandoque de Ecclesiarum post ondus sieri solent. non
sunt ρro voluntiate concσdentium revocandae. Vides, hie escam ad alliciendos Laicos, quis enim tam talius forer, ut' bona sint Ecclesiae donaret, si, ut in precario fisi Ecclesiai usum fructum conis cessum ipsi iterum pro lubitu adimeret. Sed' jami audi 3c fraudes.. vel, potius limitutiones, de exeeptiones, quibus Jum Canonicum ὁσCanonilbe hoe promissim pro lubitu eludete aurreeul.m sitie conristestatione si audis tollere qtieunt.. Primo Non' poterit revola, comeedens, sed ' bene tamen concedentis, successor CV. a. h. Ergo cave, ne decipiaris. Sed facile sentio; nec tibi deesse advocamm..eautelas de fraudes plas, stippeditantem. CuraFIs videlices ut conis dens pro se & successoribus tibi sub gravi poena promittan quodi nolit revocare bona. itai concessa. Concedunt precarias regulariter Episcopi, homines divites. Ab his ergo in eas. violatae si ei certa poena, in scripto promissa, per actionem summaritissimam & pr . cessum executivum t,oterim poenam non dissicultis exigere: Sed au Kkk kkLE 3: di
598쪽
.diatur & altera pars. Non urgebo, etiam processus summariissimos A executivos, non prodesse actoribus adversus reos potentes, silistem x ideamus, quid Ius Canonicum ad hanc cautionem dicat. Neis. quaquam inquit eodem cap. a. tenetur successor ex conventione
poenali antecestaris. Verum sorte tibi sufficiet, si modo obligatus sit concedens ad observationem contractus, aut ad poenam *rominiam, quia Episcopus cum quo contraxisti, verosi militer diutius via' .vet. Ast nec hune censent Canonistae obligatum esse, ad servat dum contractum, sed posse eum revocare & rescindere, si modo in administratione toleretur. arg. cap. s quis C de reb. Eccles alum Pithing. d. l. n.M. Neque tibi imaginare , quod saltem poenam in stipulatione adjectam sis accepturus. Nam de huic incommodo Episcoporum providerunt Canonistae. Si enim contractus ipse est invalidus & rescindendus; tum etiam poena adjecta non valet, sed corruit, quia poena est accessoria contractus, ideoque sequitur
maturam sui principalis. I. a. de Reg. Pr. in Pirhing. 1bi .
m. ra. Indignaris non Ecclesiae, sed mihi, quasi tibi matrem Ee- Heliam vellem sisti ectam sine ratione & quasi per calumniam redis dere. Quid enim P sis, m putas illas assertiones, quod concede tes precarias possint .conventionem pro lubitu rescindere, necten antur stipulationi poenali doctrinae Iuris Canonici, esse conformes δΙ-oquitur Jus Canonicum, loquuntur Gnonistae evidentissime de cassibus, ubi contractus irrationabiliter Se in damnum Ecclesiae facti sunt. d. cap. a. Pirhing. n. ιο. tr. la. At ideo precariae sunt inventae, ne damnum Ecclesia patiatur. Sunt prohibitae alienationes bonorum Ecclesiae, at in precariis non alienantur bona, sed conceditur saltem per modum beneficii potestas utendi, fruendi; proprietas uero manet apud Ecclesiam, unde nec possessores rei precario concessae, eam praescribere possunt. Can. Clerici II. causa . qu. R. Pirlang. n. I . Sed compesce gaudium, aut fiduciam tuam, & audi etiam alterum textum vel glossam. Quia contrais ctus precariarum valde assinis & sinitis est concessioni us fructus. vel etiam contractui emphyleutico, ideo nomine alienationis rerum
Melesiasticarum prohibitas etiam precariae comprehenduntur. Pir hing.
599쪽
quo casu poterit successor a praedecetare concessam precariam rescindere & revocare. 8 Si Ruinae, pressias incusta,. imae exstirpatae possunt sub annuo cenjis concedi tu empotet , et per bim nium in solutione censvs cessatum uerit, potes emph teu-
expelli. . g. 7. Ruinae quoque, quas ecclesia reficere non
valet, & inculta praedia, 86a ut exstirpatae bivae, in
hing. n. in fisne uita & alios citat. satIs feci' adeo pro nisse Ae- ostendi, quod in precaria clerici, pro lubitu sub praetextu justitiae
Laticos decipere potuerint. π 86i Obitet noto, in decretalibus c. a . X. de precaridem prorsus haberi verba, quae habentur in decreto c. de preca-ην - His to. q. a. & in decreto tan .en paleae nominσ insigniri. Ex quo patet, non respui debere paleas in decreto eontentas. istud vero neglistentiam arguit & oscitantiam compilatoris decretalium, quod verba ista perinde ut Gratianus ex concilio Carthsonensi desumpta esse dicit, cum tamen in nullo eodice canonum Carthaginensium invenia itur, ini jam diu observavit Antonius contius ic Antini. . Rugustinus . . E. . Mi T . ε 362ὶ Lex meliorationis in ineunabilis hujus eonfiactus erat priecipua-nota, qua ab aliis concessionibus cognatIs distinguebaturθε S hae ratione inculta tantum praedia & steriles agri
a subtiliore irarte culturae sic di istam J dabantur. Sed successir γ...is .
temporis etiam fertilia 6c urbana praedia in emphyleusin dari coe- fisain. perimi. ita ut hecisca disserentia emphyleuseos jam non amplius iit mel Ioratio & reversio ad dominum mst tempus. sed periculum commissa. si per triennium aut biennium ab emsayleuta canore non solvstur. Carol. Mol m. ad consera. Pari . si . a. pr. n. D. Mansit tamen nomen, quod emph, leuea fundum colere adhue te.
600쪽
emphyleusim sub annuo censu his concedi poterunt, D e. ad a quibus, Vel suo, Vel parentum B suorum ladore co aures. stiterit exstirpatas, nisi forte possint 863 aliis ad ma-
,mri eod.Farem ecclesiae utilitatem cum eodem onere conferri.
meatur, adeoque meliorare eum non inepte dicetur, dum eum non sinit fieri deteriorem. Caeterum duplicem Reiunt emphyleusin. eivilem, quae in rebus constituitur Laicorum, & Ecclesiasticam quae ab Ecclesia in rebus 'Mesesiasticis conceditur. Inter istas spe etes aliqui hane faciunt disserentiam, quod emphyleusis in perpetuum simpliciter concessa, si civilis sit, ad quosvis transeat heredes, etiam extraneos, Ecclesiastica vero ad iquosvis descendentes trans mittatur, IIon ad extraneos, quam in rem conferre solent Metaeil. r. c. s. 3c mvest. Iao. c. d. In illa enim Iustinianus emphyleusin Ecclesiasticam in nepotibus terminari liniuit in hae sit, quod ita movev. I. constitutum erat, mutavit, & ut perpetuo fieri posseti lis empsyleusis, permisit. Dicunt igitur differentiae modo adduis diae asiatores, id tantum per novest. Iro. nuitatum esse, quod ad solos silios δe nepotes transire debeat emphyleusis, id vero incorrectum mansi 'e, quod soli descendentes in emphyleus succedere dein heant . adeoque ad extraneos non transire emphyleusin, nisi aliter sit actum. Sed optime id discutit Frana ius de Dudem. c. st. v. ἄν. Bacbov. in Treuir. via. I. ris'. v. ιh. ro. Ex quo enim in perpetuum ab Ecclcsa emphyleusin eonstitui admissum est, s quitur, ad quoscunque heredes, imo etiam singulares siecessiam cum onere suo transferri emphyleusin posse. Et hoe minus habet dubii de jure Canonico. quipi equo res Ecclesiasticas silennia. talibus adhibitis in totum alienari di hinc etiam in emphyleusin cuicunque dari permisitim est, c. 7. X. de reb. Fecies Pen. α ιμ- 863 Praeferri tamen debent saltem ad aliquod tempus, quiti m. sylvas ea intentione extirparunt, ut sibi concederetur emphyt-κία. Z.