Johannis Pauli Lancelotti JCti Perusini Institutiones juris canonici, cum notis variorum praecipue arcana dominationis papalis episcopalis, et clericalis in ecclesia Romana detegentibus in usum auditorii Thomasiani. Partes 4. Cum indicibus locupletis

발행: 1716년

분량: 624페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

571쪽

DE DECIMIS.

iis' cus actum fuerit dc qui concesserit,a statu suo dejicietur,o & qui receperit, & ecclesiae rioli reddiderit, dco cicquam vivens excommunicationis vinculo p) innodabitur, dcvissis in mortuus ecclesiastica sepultura carebit. q) 838) M. ρα Reditus decimarum locari posunt,dummodo locat.

nonspiat alienationem.

i7. Si r) quis tamen, cum ecclesiae suae conditionem meliorem facere possit, decimarum suarum..d. proventus 8 3 9b alicui locare Velit, dummodo hujus r)e.a.ebeir. modi locati.

seudum acceperunt, moneri itaque eos debere, ut restituant, cogie tamen non posse. Canii . ad tri. de decim. c. II. Et maxime hie inter se dissentiunt Canonis te, uti videre licet apud Martin. ab AE-pi Icuet. Nax arr. Iom. I. tracI. de reditib. Eccles monit 37. Sed ' enim quia finis decimarum hic est, ut inde alantur di conserVentur milii stri Ecclesiae, si aliunde satis eis prospeetum fuerit, Laicis eas quocunque titulo relinquere non erit adversium juri divino. Recte autem statuit Canisus, Laicos, qui ante Concilium Lateranense deis cimas habuerunt, cogi non posse, ut restitiuant, quia, ut observat

Carolus Molinaeus ad coxfetud. Pa f. 6. H. n. N. Concilium nullo modo legem potuit ponere laicis, nec stamere super illis deiscimis jam infe udatis, cum jam saetae ellent res profanae, licet id displiceat Covarruviae d. l. n. F. Z. 8ss) Repete dicta annot 8 s. T. Rem M. ad 6. 17. 8a Hoc videtur velle, jus ipsum decimandi non transferisti posse in Laicos, sed proventus tantum, nec eos quidem quam locatisnis titulo. Plane ad exemplum sit btilitatis ei vilis, qua vendi quidem, donari & locari potest ususfructius extraneo, cedi autem minime. s. s. In . de us r. Ita igitur jus decimandispud Clericum permanet, sed jus percipiendi fruetias decimarum ad Laicum transferri per locationem potest. Et quidni etiam per ven-

572쪽

us LIB. M. TIT. XXVI.

marum m

ditionem, aut quemcunque alium rransferendi dominii titulum cum per locationem nihil aliud agatur, quam ut se uetus fiant conis ductoris. in ejusque dominium transeunt. Quin si recte res repuistetur, locatio, illa fructuum de proventuum non tam locatio est, quam venditio. Et porro, si licet Lateo percipere decimas ex titulo locationis, etiam ex venditionis titulo percipere eas licebit. Inis chpacitas enim, quae obvertitur, in subjecto tanta esse nequit, eum alias nec locationis titulo Laicis pioventus Irercipere liceret. Sed nee in titulo locationis & venditionis, uti dixi, aliqua hic potest esse divei sitas In hoc enim consentiunt Icti, locationem praedii alicujiis in effectu venditionem fructuum esse & usus. & in hoe tantum a venditionis contractu d sterre, epiod in illa, venditione sc. Ipsa res, in hac usus rei vel facti transferatur FranZh. adlis. l. cat. n. gr. At tu locatione proventuum ex decimis, ipsi quoque 'proventus transseruntur. ut hac ratione inter vendit Ion. Sc locationem proventuum nihil intersit. Subtilitates igitur iuris ei Vilis quandoquidem ita placent, non disserre videtur Clericus ab usustu. 'uario. Hic enim, si quando vendit usumfructum aut alteri conceis dit, non hoc agere intelligitur, ut jus omne totum, quod habet, a se dimittat & transferat in alium, sed ut, retento jure, quod ex constitutioite per nae ejus inhaeret, facultas tantum fructuum percipiendorum ad alium pertineat, quamdiu jus illud in persona sua durabit. Arnold Vinnius ad g. s. Ins. de Us r. Sicut igitur vendere & donare ' usumfructum fructuariuS potest, poterat etiam proinventus suos vendere & donare c lericus. Z. 84o Dixi ante, in Concilio Lateranensi prohibitum fuisse, ne decimae Laicis in fetidum dentur. Jam ante tamen ejusmodi inseudationes prohibitas fuisse tradit Augustinus Barbosa de jur. Eccles. l. s. e. ad. g. s. n. D. Coni Rosenthal de furi c. . con-υ. Qua ratione autem primum decima in Rudum dari coeperint,

573쪽

DE DECIMIS si Episcopo debetur a Rectoribus quarta decimarmn,

quas exigunt, risi procripta fuerit. g. I 8. Postremo sciendum est, ) quod veluti )e. mparochialibus ecclesiis secundum ea quae prorime contingat 'exposuimus decimae debentur, ita etiam decimarum h. t. ipsarum quarta 3 s) episcopo a rectoribus ecclesiarumsperint, exponit Alb. Cranzius L I. metropol. c. a. Ferunt, inquit,

indicIas populo decimin, de more Christicolarum, non provenisse

Pontisici primum, ed regiis praefectis, ut mis stipendia militibus Osumptus facerenι crebrarum in eam gentem expedulo. num. Trabutorum nomen horrebat Mertaιι adsuetus posuisse sed decimarum exactionem recusere non poterant. Interprerantur annales. hinc ortum, ut multarum hodie decimarum exactiones δει in manibus Laicorum. Ego aliam sule rei causam acce Use conjicio, cum non satis siderem Pontifices sua Iura ab Laicis principibus tueri, dedi se arbitror parrem decimarum principibus in moηum per oeciem sui O beneficii, malentes amittere dimidium quam rotum: inde factum, ut a Principibus ιransirent in mini eriales &e. Add. eundem lib. Q Saxon. e. Ia. Beat. Rhenan. rer. Germ. lib. a. pag. so. Lehmann. ron. Spire lib. s. c. v. Zad β. I8. 84i I. Nimium hoc est, & multum exsuperat portionem, quae olim a Lexit s dabatur Sacerdotibus. Levitae enim decimas ta

decimarum, quas a Colonis aeceperant, debebant Saeerdotibus. Dicitur haee decima, decima sanctitatis a. Chron. yI. G decima dedecima, & Theruma DEs, Num. Iae, aLar. qua detracta, quae re- iqua erant, Levitis quasi profana erant, in quovis loco, attamen puro, consumenda, testante Aben Ezra. Ante vero oblatam hane decimam corpus fructuum tangere Levitis integrum non erat. Dabatur autem haec iacima decimarum Aaroni aut summo Pontisci, ut

574쪽

rum, nisi legitima obstet praescriptio, ab persolvenda

quarta de erit. praescripsi

inter caeteros Sacerdotes divideret, Num. II, acl. non vi in soli Pontiscis usum cederet, sed ut aliis Sacerdotibus, quorum in singulis et alsibus fuisse plus quam quinque millia Cunaeus ex Flavio re fert, a. de Rep. Egr. c. ιs. easdem distribueret. Unde Josephus diserte ait, tributas filisse decimas toti Sacerdotum ordini, L M. an-Dq. c. . Idemque asserit Hieronymus in Ezechielem e. .. s. At apud Pontificios Episcopus non decimam, sed quartam decimarum; neque eam inter alios distribuendam, sed in suos proprios usus ac cipit. Unde, quantum quotidie proficere possit culina Episcopo. rum nemo non videt. Vocatur autem haec quarta Episcopo deis bita communiter quarta decimalis. Ex hoc eodem fonte nonnulli defendunt annatas & alias contributiones a Politisce Romano exi. ei solitas, contendentes, competere ei jus percipiendi decimam reis diluum Ecclesiasticorum ad exemplum Pontiscum U. T. quibus Leottae contribuere tenebantur decimam suorum redituum. Sed n eat id, & discriminis rationem optime exponit Petrus de Marea concord. scerae N imp. ob. o. cap. N. num. to. Pontifices, inquit, Legis Iudaicae nullo alio redi usurbantur. At discipώ-na Ecclesiae rarastianae alia ratione providitsystemationi sui cleri ; distributis υidelicet Ecclesiis ιn dioecesis ea methodo, ut omnes redi us Harteseos in potestate essent Epscopi. In hac generali iUitutione portio quoque sua Romanis Pontificibus tributa est in dioeces Romana, qua portione Frisiisfactum putarunt, nuLlum praererea auxilium implorantes, etiam tum, quando si matronarum oblationibus potiebantur, ut loquar cum Ammiam. Satis quippe id eras siub petanis 3 p. pro sustentatione Curi Romani, N Uoo. pauperum, sufficiebatque imper sῖUL

diis, qui a summis Pont cibus mutebantur ad Ecclesias remotas, ut testatur Eusebius L in. y. aa. O l. 6. r. II. Potensia porro eorum crevit ex rMuibus latifuniorum, quae Romanae Ecclesi in

575쪽

, DE REBUS ECCLESUAE ALIENANDIS, VEL NON.

TIT'ULUS IXVII. Regulariter episcopus non potes aliquid ageresue consense vel consilio capituli.

g. l.

TRactemus nunc de rebus temporalibus ecclesia rum, 8 et illarumque administratione dc aliena

tione in diversis protanciis collata sim ab In p. constantino ct Senatorιb. Romanis. Tantum auit m ab se, ut ea patrimonia nonsius cerent alendo Pontoci Rom. e usque ciero, ur etiam ex iis rγditibus prisci PontUsces alerent in provinciis ingentemflaverum numerum propter eos, quι us cura aleban ur in Urbe. Potiori itaque ratione Rom. Ecclesia censenda est hodi possidere ultra id, quod necessarium es summo Pontifici, Eccles. e capitι alendo, postquam liberalitate Chrisianissimorum Regum Acupira ta est. Nisi fortassis adversus haec dicatur, Pontificem quidem Romianum acli Principis dignitatem evectum fuisse sis donis, sed eodem tempore praebitas novas pro gendi caulas. Verum cie

racus non tenetur in eo agnoscere rignitatem Principis secularis. est. Haec Malea satis confidenter & aperte. E. II. Vero nilius quarta decimalis Episcoporum non intrO--.HA. duela fuit ad exemplum decimae, quam Lex iis ex decimis suis da-mphant Aaroni, sed comprehenditur sib quarta generali, quae ex Omonibus Ecclesiae cujuscunque reditibus Episcopo assienata fuit, &eandem cum illa originem habuit. Ziegi de F f. lib. I. cv. ar. I. I9. Repete dicta amtat. 77y. De annatis,quarum etiam men tionem facit Zieglerus in nota praecedente, commodior erit locus dicendi infra ad libr. . Di. R. g. 4. T. ad TIT XXVII. s r I. Primis seculis longe alia erat Ecclesiae saties ab ea, mus luxvi Diqitigod by Cooste

576쪽

in Gh tbone, 'Hine quibus spiritualium dignitas haud facito. Ula lib. consistere p0test. Et quidem illud in primis firmare

ne a. nos oportet, nihil episcopum regulariter sine consene. I inis .

quae ηι a Praelato. Ec.

Episeopalis. quae hodie conspicitur. Calicibus contenta ligneis , sacerdotibus fruebatur aureis, uti in Concilio Triburienti c. II. pronunciavit Boni f. Epist. Mogunt. ejusque gloria fuit non purpura, non divitiae, non equus albus, non fastus, non dominatus. sed, ecce nos reliqui. mus omnia 3c secuti sumus Te. Domine , uti in confitatione pria maius papae habet Gregorius Ηeymburgensis. Et ex hoc scilieet colligere licet, num Me rebus temporalibus, quod vult autor, spiri. tualium dignitas haud facile consistere queat. Postqu- enim

Eenem ad Chrisianos Principes venis verba sunt Hieronymi in Oia Mabhiὶ potentia quidem divitiis ma or sed virtu Lbus minor facta est. Parata erat securitas , concessae verbi mitii stris innumerae immunitates, & collata sive ex pietaris Zelo, sive exilisubida superstitione, in Ecclesiam amplissima & longe pinguis. sima patrimonia. Fecit ea Cleri benignior fortuna, ut sequerentur, quae res secundas comitari plerumque solent, luxus, ambitio die divini muneris negligentia, de quibus querelae deinceps in Ecelesia fuerunt assiduae. Vid. Petr. Molinae. de monarchia remp. Pontiffiom. c. II Zo,se aiio II. conferendum cum notatis ad hunc titulum ejusdem eapus p μζ.e ii as libr. de Epistop. Ad prae redentem notam pertinent ibid tit-- M. diela. Notabilis est locus Hieronymi in vita Marchi, Pos-

quam Ecclesia ad Chrsianos principes venit potentia quidem Esiυitiis maior, sed virtutibus minor facta es. Repete etiam hue

e . libro I. not. a. ubi de avaritia & luxu CL ri & Episcoporum ex Sarpio nonnulla excerpsimus p. I. seq. Refert etiam

Costi in historia de origine redituum Eccosiasticorum ' I . elegantem loeum ex Hieronymi Epistola ad Eustochium e clerici

577쪽

su sui capituli 843 vel consilio posse super his statue

dicere eos putes velle, si neficias, pretia accipium salutandi: - ρω iam in hoc omne flutum ν tamque flosuerunt, ut matronarum nomina, domos, mι reique cognosam, ea quibus unum, qui hu. bus artis est princeps, krev/ιer Esribam. Cum Ale festinus ex)urgit, salutandi ei ordo disponitur. viarum e rependia reqριrun ur. 9 8me usque ad cubicula dormientium senex importunus ingreditur sistulυκ- vidcris, s mantile eleta s. si aliquid do sica, supellcctis, Durat. 'urMur, Mirecta , O se

sis maegere conquerens non tom impcra , quam emorquet Peristinet ultet ius ad hunc locum disiluisitio Sarpit an bona Ecclesia. silea teneantur jure divino an humano, & utrum Papa vel Eecle sia habeat dominium bonorum Ecclesiasticorum L fractatu F. 21. n. i. augn entiS bonorum Ecclesiasticorum injustisti Iudeeentibus disserit g. λγ. v. T. C .rma fio 8.3) pii conferebant, ut exinde ministri Ecclesia, di pauperes alerentur, ad curam pertinebant Diaconorum in id vaιisvis. specialiter institutorum, ut Episcopi & presbyteri istiusmodi eura soluti liberius ipsi munere docendi desunperentur. Se iuioribus temporibus, cum se jam continere non Posset opulentia Ecclesiae, ad operam plui imi videntur dedisse Episcopi, ut translata in solos sese omnium Ecclesiae opum potestate, haberent, unde & ipsi vivorent lautissime. 6t cognati ac familiares ditescerent. Perversissis inum autem istud studium noli unis vicibus severiore animadverso. coercuere Patres in conciliis, sed fustra fere & sine fructu. Celebris est Canon Concilii Antiocheni est mus, quem sine dubio mali quorundam in Oriente Episcoporum mores expresserunt. ANque iste ex versione Dionysii Exigui ita se habet: Osopus DG sissicaram rerum habeat potesatem ad disspensandum erga om.

nes, qui indigenι cum fmma reverenID Gr timore DEI. Parisiicura autem irae, quibus in stra: si tamen indiget: tam

578쪽

Iido LIR II. TIT. XXVI. DE REBUS, ECCLESIAE

xed cum velut caput ad membra, ita sese praelatus habear

seis, quam statrum, qui ab eo siuscipiumur, necessariis uinus profuturu, ita ut is nulla vatilet occasione sto dentur juxtin L Apsolum sis dicentem: habentes vicum fi tegumentum, his contensi sumus. M/ds contratus istis minime Deris, conve ras autem res Ecclesiae in suos usis domesuos, edi ejus com orarveI agrorum fructus non crum presbterorum conscientia diaconorumque pertractet, sed horum potestatem domesuis suu aut propinquis, aut fratr/busfluisque committat, ut per hujusmodi persinas occulte caetera laedantur Ecclesia nodo provinciae par- nos iste persereat. Si autem es aliter accusetur Epistopas auryresfieri, qui cum Vso sumo quod ea quae pertinent ad Eccle-sam, vel ex agris, vel ex atia qualibet Ecclesias a faciatare bimet Ourpent, ita ut ex hoc asgantur quidem pauperes, criminationι vero ct blasphemiis tam sermo praedicationis, quam hi, qui dispensant, labier exponantur; ct hos Fortet corrigi, sanctus odo, id quod conticet, a robianre. Sed enim magis,

magisque excrescente Episcoporum luxu avaritia, simul liuo suo oontemptus legi ina Ecclisiasticarum invaluit. Unde eum deinceps inter Episcopos nonnulli non tantum clam presbyteris suis atque Diaeonis, sed etiam sine omni oeconomo contra veterum institu tum bona Ecclesiae administrassent, conditus in hanc rem filii iti

Coneilio Chalcedonensi canon XVI. qui allegatur c. dis.. c. quoniam ιε. q. r. Ammiam in quilusdam Ecclesiis, ut r- more comper mus, cItra oeconomos vos opi facultaIes Eccles

Deo tractant: placuis omnem Ecclesiam habentem Epistoptim, habere incommum de Ciero ρroprio, qui issensi res Ecclesia

steas sicundum sententiam Episio' proprii ita, ut Ecclesia dispensitio ρraeire testimo/ium non sit, in ex hoc aeustergantur ecclesiasticae facultates edi sacerdotio maledictionis derogatio prois curetur. Euod si hoc minime seceris, ivisis con ιurionibus s jacea . Quales aulam tum Lerint BPitcrii, ciuos ita in ordi

579쪽

beat ad capitulum. In eo autem totius videtur esse consensus capituli, cui & major & sanior 8 fratrum accesserit sententia.

ram etiam AZcstolorum umpore es domus es agri ab Eceles apossideri ρ non avidisis. quia nec has quidem pecunias oblatus fabsque labore collectas per se ipsi distribuendospura vemna ' O cujus graria, nisi quia id multo melius Z Modo autem in procuratores, isZofurores, causones θιscosi redactisunt, imo verosos etiam hisiarium rerum sevici me superant : O quos opomiebat animarum cursem labere, ea praetermissa Folicite curant quotιdie cogitam, qua publicanis, quaestoribus, villicis curam da sunt. - - Orat Ombus enim, praericatione, caeteroque Ecclesiae cultu praetermisso, alia vini, frumenti alis vendisoribus Iora visaeonuuanIur'. hinc quotidiana iurg a. opprobria, comitia ρο μ- .er GIum unicuique profaris idonea negoti s imposita sunt nomiana. eis. In sequentibus Otriat, verbi tantum sacrorumque ministerio occupari Episcopos, irioi una curam aliis demandari. Quae omnia eum recitasset Claudius Espencaeus in L Dm. digres libr.

r. e. o. se tandem insit ipse: Λὶ depirent cir stimus DEI FGeerdotes hane rem vetat a se ab am pertractantes, -- quid dicetidum de hodiern rei profanae, bellicae, publicae, quaesoriae,atilicae, aliena is cujusvis potius, quam ferae aut Hesesiasticae, per nostrates Psop N Arocurationer &c. Z.

II. Adde eundem Zieglerum . t. c. u. . . . o. tibi plura ieeeit ad originem Mossicium Oeconomorum Ecclesiae peris υνι e tinentia. .Repete etiam huc ex bbro r. anBOI. 11δ. seri . I. O a.

8 Non semper majorem partem simul etiam saniorem mseminis. esse, &, quae pars sanior sit, inter discrepantes dissiculter desiniri pos. se dixi supr. ad tis. de elecI. circa . Quantis vero ambagibus

580쪽

AEenatio rei ec desiissicae , facta sine utilitate Ecclesia, S clericorum consensu, non valet e S quid conti

neat alienationis verbum.

s. a. EX his consequens est,ut rerum ecclesiasti- c. pu' carum, absque clericorum subscriptione, ') & eccle----siae utilitate,& Romano inconsulto Pontifice,a ab epi-δδ ρ δ facta donatio, vel alienatio, vel suppositio non teneat, nisi eam postmodum ratam habeant. t Prae-- ..d enim ecclesiiasticarum rerum procurator est,non

. , L dominus ; 8 S & conditionem ecclesiae meliorem

tii. in si. st e. s. in M. de iis quae fiunt aprae

hodie alienatio rerum Ecclesiae expedienda sit, exponit Joh. Pap nius lib. I. rit. II. ares. I. Saepe disiluisitum est inter Pontificios, dominium bonorum & redituum Ecclesiasticorum cujus sit. Prima. rius eoriam finis ab initio fuit, ut ministri Ecclesiae & pauperes haberent unde viverent Et ab initio quidem ministri Ecclesiae, quicquid ex collationibus piorum reliquum habebant. in paupereS ero gabant. Sed id in primitiva tantum Ecclesia necessarium fuisse, hodie autem, postqtiam pauperibus hospitalia assignata sint, abrogatum esse, neque ex pra cepto aut leae justitiae clericum amplius,

quod sibi superest, in pauperes distribuere debere, asserit Didaeus Spino a Caeeres in b ecuc resam. gloss. rubr. 8art. I . 87. R. Perperami Z.

ad 2.c.--οσ- 8 1J I. In concilio Tridentino, cum alii beneficiatos mustii- δε--ε -dominos, alii fructuarios, alii ii arios tantum, & alii denique I - dispensatores esse contenderent, ut lites abbrextarentur, amputata fuere ista verba, quae controversam ea de te eXcitarunt, uti refert Petr. Si av. in s. Concit. TrId. Itb. I. 8. uδ. Noviores moralistae beneficiatos si uictuum, quos ex beneficio nanciscuntur, Veros esse dominos, confidenter asserunt, & non peccare biliscopum, quitertiam partem redituum pauperibus largiens, reliqua abunde cum

SEARCH

MENU NAVIGATION