장음표시 사용
401쪽
meon: Sabatbem, Iason, Iesias, Theodorm Iohamios, Ionathas. Ex tribu Levi 2 Iason, Iesis , Theodorin , 0R7s Ion E inbu Dalchar: Theophilus, Abraham, Arsanin Ia . son , Enden re tribu Zabulon: Ieremias, a m , Zacharita , .ine as, i em, Dathem. Ex tribu Ephraim Samzel, Iolephetis, Ad 7ς, Ioathes, Gabel, D ithem. Ex tribu veniamin: saetis, obaus es, Theodo sim , Arsamenes, Abiethas, Erecelus. Haec omnia ab unico Aristaeo inventa sunt. ex eo ni utit alii nimis creduli hauserunt, de quibus merito dici potest Periis Ala pictorum , veri nil omnia ficta. XIV. Movit Philadelphum ad hane versionem procurandam studium illustris bibliothecae erigendae, cui&colligenda .augendπl xxsectus Demetrius Phati reus, de quo vide Ammianum Marcellainum lib. II. Exemplar ad quod concinnata illa versio fuit, H braeus codex ipse vero labor non fuit terminatus in Pentateucho, sed ad omnes libros . . sese extendit, praeter Apocryphos, quos The0-dotio dicitur transtulisse. XV. Dispiciant itaque de undam erato suae sententiae . do
ctissimus Scaliger, tui negat, Demetitana praefuisse huic Biblioth cae, quia apud Phuadelphum fuerit in odio Mitruvius, qui Regiae bibliothecae Aristophanem Grammaticum praefuisse, opinatur Vel illi, qui Hellenistias quosdam Alexandrinos volunt fuisse versionis hujus authores. 4. Qui cum Philone Iudaeo volunt, translatam es se hanc versionem e textu Chaldaico; aut, cum Gail: elmo Postello, in tabulis omnium linguarum, tabula secunda, saltem quoad ei ' - . .. hum dicunt concinnatam ex codice Samaritani quem secuti Ludovicut se Die in commentario ad Matth. cap. 9. V . . Selde vinciem .se ιι avf0 p. 37. imprimis verbaIurinus . . Illi, qui cum Iosepho, Thalinudistis in tractatu Sopherim cap. r. se P. S. Salmas de Schichbardo, ex brevitate temporis, 1 dierum e conclude re voti iam quae tamen valde suspecta aut cum Rabi Gadal in catin
n. X. b. δεα , nesciunt, quo se vertant.
X VI Sicut ergδ non improbandus labor quorundam trans serentium libros sacros in linguam vernaculam, utpote non tantun licitus . sed, utilis, atque certa ratione necessarius vi dicti Paul ni . O, Lilii. c. l. 6. 7. 8. . io ii. Si veniam ad vos liti uisl ,
Uaeas . . Ita vel maxime probandum est studium B L Etheri, ra
402쪽
COIegarum in adornanda versioneV. MN. Testa emi libroriim,mi comittendant etiam Calviniani, maximὰ vel ' Amama,
in ratione praemisa Antii aro Biblico, ei ponem Lutheri qui non magni adtimet, nae is indigail biram est, qui in vu
V N. suam immanes igitur sese exhibent Pontificii, uri cum Alphonso a Castro, blaspheme docen lib. r. adversm haere ses cap. I. p. R. plus nocumenti inferri ex lii , ηguam vallarem verss, quam ex lectione Gentilirem Philasophorum. . Fallunt, ii cum irin in indice controverγiaram de controu a. De Verbo DEL, fing int, emaculas cuius j Gentis lingue translationes ta editiones non prohiberi β. R avd cutsi unt haeretici sed saltem ad evitanda incommoda proh eri,
ne quis citra facultatem iis utatur cum tamen aperte contra itum demonstiati possit ex Indice Expurgatorio Hissanico Madriti exciris , in quo absoluie prohibentur Biblia Dinni , eorum parte; quaelibet, quaecunque vulgari lingua quocunque author edita &verba in requiis mandatis Et monitionibm prae se indie expureatorio sunt satis clara. Regula quarta versones Bibliorum σα regata quanta: cum experienti i c. p. s. . inhumanos se praesunt qui cum Beni in lib. 2. de Verbo DEr, cap. Ir notaverentur scribere Lutherum Biblia pessima e converti sie. Cum Taurenti Forer inter characteres Lutheri hunc ponunt secum dum Luther Bibliorum depravator. Cum 6docti Keddi,striabunt in Umtis pene locis Lutherum Scripturam corrupi se, ut en ejusdem mihi constat Epistola ad Illustrem Virum exarata. y III. etsi Vulgatae, ita dictae, qudd Ecclesiis facta eo munis, incerti est authoris, neque authenticii Miti fallibilis, vel pro serenda sontibus rivulus se origini suae inprimis si attendatur, quda non illimis, sed sordes vehat non unius generis, in quibus tollendis occupati fuerunt ipsi Pontifices Sixti Q, Clemens VII octo milli Errorum notavit & emendavit Ibidorus Clari Brixi XIX. mon possemus illi I. accedere, qui eum uoucti Steucho umbino, a sto, autore, hanc versionem ab loluteti buunt Hiero ino, cuni longe probabilius dicatur, illam esse mi tam
403쪽
tam ex duabus. De qua vide apud Paronium ad annavi Ciar r II S. I. 1. Patribus Concilii Tridentini, qui se stoneu de creto i is a. ita desinient. Post Concilium Trident longe major fuit Vulsate Versoni authorit. propter decreta, quae iuud Coucilium a P ersone Vulgatidecrevit. Sessione . decreto t. sic a. jum Si quis libros ipsos integros, cum omnibmsuis partibus, pro is Eccle a Catholica legi consueverunt, , in Veteri Vulgata Latina Editione habentur, pro sacris canonicis non susceperit, athema fit. Et decreto a ita pergunt In uper eadem S. S. SI xodus confiderans, non parum utilitatu accedere pili Ecclesiae DEi, si ex omnibus Latinis Editionibus, quae circumferantur , sacroruna librorum, quaenam pro authentica habenda sit, innotescat ., statvit
declarat, ut haec ipsa vetus es vulgata ditio, quae longo tot seculorum usu, in ipsa Ecclesiici probata est, in publicis lectionibin,
di 'utationibus, praedicationib- ta expositionibus, pro authentica habeatur, ta ut nemo eam rejicere quovis praetextu audeat vel trae umat. 3. Illis , qui vel cum Melabiore Cano de locis Theol. ieribunt aut veterem Interpretem Spiritina peculiari dono saeras literas convertisse, aut saltem Duilli Spiritum quendam Prophetico vicinum. Cui accellunt proxime uti Caesar Bu-ιenge , Antonim o sevi , Stapletonus, Pineda, Agorius, Ludovicis de Teia Dera. Vel cum Bellarmino di Bannesio Concilii decretii accipiunt de authentia versionis vulvatae, quoad do-smata fidelis morum. Q libuis subscribunt Bolius Leeionen is, Sebastianis Perea Episcopus Oxoniensis Vesta, viedo: Vel cum Tirtino illam immunitatem erroris etiam ad rerum gcstarum hist iam protendunt. X X. Traditiones cum pulsent persectionem Scripturae, ideoque nullas non scriptas de fideis cultu si ad salutem aeternam necessarias, quas certe constet esse vere divinas, rapostolicas, hodi ex are aut supercsse, statuimus. I. Enim omnem Ea consilium in Scripturi de illis, quae salutem nostram spectant, est, nifestatum , ut constat ex Actor. o. s. 27 de cap. 26 es. 22. II. Verbum D Ei, quod fidem generare debet divinam, certum estis infallibile Rom. es. I. 'oloss. 1. 3 s. i. at de traditionibus nulla habetur certitudo, nulla it fallibilitas. III. Si traditiones non scripta de fide aestu DEi ad salutem a tertiam neccssaliae Ecclesiis
404쪽
Titis θεοπιευςοu sui sic ni commendarat, illi etiam fideles ad consummationen usque seculi ad illas observandas obligassent, non perpetuo ad Scripturam revocassciat, ad illam unice adstrinxissent, prima Concilia, ex illis haereticos refutassent, exempla urgentia quae ex traditionum fontibus deducta, ostendi possent ncc Patres tan graviter eos reprehcndissent redarguissent . qui in traditionum arena, discare voluerunt, ut Hieron mus coiitra Helvidit mucribens quae
absq. authoritate V tesimoni Scripturar , quasi Voltcitraditione fronte reterunt, percutit gladius DEI PAlias observant,
quod Traditionis' ox ves notet rem tradaia, vel actum tradendi diris
ditionis enimvoa in sermone Ecclesastico ambigna est in ι
dum sumitur pro re tradita, id est, pro doctrina, seu sol oria, seu testifcatione, seu eremonia interdam pro a tione tradendi, ut cum significat sactam Ecclesiae permanos tradentis Scripturam pο- seris. Ut lim pro re tradita accipitur, tum interdum generaliter
hesti: E. ita octrinam, historiam, aut cerem Omam,1ivesermone nudo
tria toce, sue scripto traditam interdum Decialiter; nisi cat aliquid scripto traditum, ut cum HieronymM ait, tinam e se suadrailesimam secum sim traditionem, id est, historiam Evange L Apostolis scriptam, vel aliquid vivasolam voce tradit m. I. . iamo, suum n re tradita accipitur est e caustis Ucientibis eldit in vel humana. Traditio divina est, quae a DE Eccle)ia est
commendata per Prophetas, C HAIsrvarin carne exhibitum, SApostolos. Eas est e Subjectis vel do viatica, vel historica, vel ritualis . . aditio do alica est dogma seu dothina de de aut
de bonis operib , Hoc signiscat usurpatur traditionis nomen, Thessal a es s. Nempe igitur fratres, perstate V retinete ἀσααροδωεις, traditiones, quin docti estis sive per sermonem, sive per psolam nostram. Et cap. 3. y s6. Denunciatam autem vobis, fratres, qui inordinate incedit, ' non sectindili traditionem , quam accepit a nobis a Traditi historica, est historia, oenarratio sngularium dic rum aut factorum aut eventuum CHRISTI aut Apostolorum aut aliorum qualis est traditio de commanione facilitatum in primitiva Ecclesa, Actor 1. es. 44. Traditio ritualis est riti seu ceremonia. fr Juio ritualis L subjectu Cel Der alis, vel particularis, Unitur est, quae in Em ver L. ., bi. Observallda. Particalaris est, quae in particulari Eces
405쪽
De Insonibu Scriptura. v sa una aut plurib obtinet qualis erat observati Agaparem, de qui tis in ephi Jud. s. a. Hi sunt in Vapis vestris macula
dum vobiscum convivantur, secure ipsus pascentes, nubes aquic rentes, ventis circumactae, arbores emarcidae infrugiferae , bis e- 0rsitae. Et ij ith. H. scit Actor. r. eL 6. x adjuntiis iura illo vel perpetua vel temporaria. Perpetua est, mili irri e observanda est que ad finem mundi ut Baptismus Cana Domini. Temporaria est, quae pro circum santinum, veluti te in locorum ac personarum varietate
vilitarito: est, ac propterea libera est ejus observatio ac nequaquam perpetu neces arra, qualisfuit Apostolica traditio de abstinentia as sus cato, Actor is es. Σ8.19. cap. I Humana traazrio est, quae, da hominum volantate excogitatio in Ecclesam intro uita est quales erant traditiones multae Pharisaeorum is Seniori min populo Iudaico, quales item plurimae sunt is Chrsianas cclesias introductae. XXI. Figmentum ergo censemus esse Ponti ciorum I. exustentiam traditionum ouas, ut Stapletonus loquitur in prael. prima sontr. . quo ι .art. 3. Apostoli in verbo scripto leviora tantum
tradiderint, sed tanti eravioras ei in steria ta ipsium religionis rem ae ritum non publice sed seorsim sapientibus communicarint;
nec non illud traditionis genus repudiamus, quod moderni quidam Theologi de libris Canonicis maliis quibusdam superesse conten dint. II. Necessitatem illarum , quasi, ut emi minus loquit ,
praeter Verbum scripta n requiratur etiam Verbi ma non scriptum, id est, divinae es Apostolicae Traditiones lib. .
de ri ibo D si can ' III. Distinctionem illarum in Divinas, o Dolic.7s, de E ....ia Dicas, quiarum primae dicuntur esse ilia
quae acceptae in ab ipsi CHAIs το , Aponolos ducente , tantisquam in divini literis inveniantur secundae, quae ab Apostolis usitatae nit, non tamen sine assistenti. Spiritus . Umbilominus On extent scriptae meorum Epistolis tertiae Ecclesiasticae, quae sint con uetudines quaedam anriquae vela Presatis vel a poplitis inchoa rae, quae paulatim tacito consensu populorum vim legis obliviterint.
Qite lilii tactio vel ex eo vitiosi esse deprehenditur, quia Apostolicas traditicines contradisi institit Divini; Ecclesiasticas supponit , quae , I . . diciones admittendae , non ad illa cilcra ieiere udat,
406쪽
utpote non nisi consuetudines ab EccIesia introductae, vel in ca o servatae, nunquam Verbo divino annectendae. XXII. lassinis est puritati Styli fingularis et ire divinas de-eens Nitor, gravitas de elegantia Patet hoc i. ex te ultroniis sacris Psalm 29. m. s. q. S. 6. 7. 8 9. Ieremiae 23. st 28. 9 Ebraeor. q. st ita '. Ex ipsa lectione scriptorum sacrorumci in Mose enim deprehenditur historicae veritati attemperata simplicitas, quae in reliquis quoque res gestas reserentibus obvia in Prophetis admiramia elegantia, dictionis suavitas in Esaia gratissima oris facundia, in Ieremia gravitas comminationum, in Erechieli majestas visonibus congrua in Daniele profundum dicendi genus, se de caeteris. Quis Iobi sententias non animadvertit superare omnes Cothurnos Tragicorum Psalmos Davidis non omnes numeros Poeta: ut, quis Salomonis Proverbia non omnia apophlegmata Graecorum , ejus. demetetissasten omnes dissertationes Practicorum, Canticim, Epithalamium se illud sacrum, omnem artem Theocriti caeterorum quis non stupet ad solius vel Pauli eloquentiam' quem Urenses non frustra pro Iercario habuerunt, DR Eloquentiae, Actor. 14. 'es42. quem μεγαλοφωνότα ni Theodoreti dixit, electionis Vas,
Tubam Evangelii, Rugitum Leonis, tonitru gentium, fumen Elaqkentiae Christianae appellavit Hieronymus ad amachium. . Lx Patrum assensu Sane Augustinus lib. . de doctr Christiana cap.
c. praesert Virtutesinornamenta Eloquentia sacrae omni turinori pro.
anorum. Hieron)mm admiratur urbanam dictionem Esaiae,3 addit Prae caeteris omnibus forem Sermonam ejin non potvisse in translatione servari quantii in tribuat Scriptoribus sacris Johan es Franciscin Picis Mirandula, patet ex comparatione, qurm instituit inter Ciceronem insatam lib. a. examinis vanitat. gent. doctrinae; cruantum Theodor Bibliander, liquet ex verbis in ratione discena Hebraici, in quibus Esaiae tribuit voces bel2as, ta emblemata te fellata, quae elauru ejin demulserint, Et non putarit Isocratis tionatam compostionem majori suavitate tarditam vel delicatissimis Graecis, Adde Nicolaum Carfinum, in libro de loquentia sacra profana.
XXIII. Contemnendi itaque sunt i illi literatores ex Pon- rificiis, qui ad ingenium Angeli Politiani scripturariim lecth nem
reuitus reiiciunt, is nunquam pej- ο Ocari temptu, quam ' di
407쪽
cοη ulantur, blasphem dicunt, aliis intenti se dicendum nest, Virgil is Veroiliis, Carthaginensis an Carthaginiensis vel Domiti Calderint, qui easdem iii flavit tibias L quidem ille , si quid misi supeisuit, carmen aliquod Graece composuit in laudem praeposterae Veneris, hie vero in P. iapaeis Virgilii exponendis vitam suam . . ansegit. A quibos non longe an Henric cuidam, Iesuitici
ordinis homo. Collegii Albertini Regens, cui libenter ac saepimi ere Sc pluram unum esse, dixit, non boni Catholici se potius, haeretici, qui se isti rebin, ceu simia nuce delectent. 2. Illi ex nabaptistis. Mennonastis. Vigellanis, cpii huic Eloquentia derogant in Apocalli in primarium totius Scripturae librum ejus ne initium, medium , inem, statuunt. Qiu cum nibusdsin sen- glis mode inis, Scripturam meram allegoriam es quoad Vopria nomina o quoad perfnn.et ac id est , atque has allegorias e semasteria, o iritualem sensum hin, perverse stituunt.
X X LV Addendum hic aliquid ex occasione, quod maxune stabili integritatem Scripturae, de quo supra egimus , Nam uti
Masorethae omnia Bibliorum commata , Onines voces, omneSqua
literas numerarunt i ita Christiani quidam pari diligciuia & fidemnes versus GCraeca editionis . . de librorum . numerarunt,
Observante Ioanne Crojo , qui etiam demonstrat illud ex subiecto schemate, quod supra in disputationibin de divinitate Scriptare, produximus, notatque Danaelem Heloum, qui in protegomenis ad exercitationes facras kripserit: accuratam eam ac strependam, suae in conservando a corruptioηe, ta vindicando prisci foederis. contextu, Masurethis ahibita fuit, in No havenis adhibi-ram non false dici protegomenis in Aristarchum sacram, poste quam de stii pendo illo Masore: harum studio industriaque dixit si
timis ididerit, quod in foederis posterioris libris nemo Chrisian
um aemulatis. XXV. De variis Script arram partitionibus moriguae distinctionum aliquid superest monendum. Prima divisio totius codicis si in libros V. m. Testamenti. Vetus Testamemum dividitii ab ipso 1 RIs το teneraliter in Legem MProphetas Martii. 7. es. r. magis specialiter in ligem Mosis, Propheta. Psalmosi' cii es. 6 Q tanquam nomine Legis Synecdo hic significarat ali
408쪽
res veni vir illorum nomine, qui circullis, Regum posterio. rum maiorum, Quodecim nati IOIuni, de quo lenique in Ketabim, qui libri a s iraecis vocantu Ii rugi ι in quorum ordine referunt libellum Ruth, in , o bum, Proverbia, Ecclesihlan Clinti Em Canticortii ., I Ii enos,
nitiem, taber, Esdram, vel ba dieram, si, Chronica. Novum Testamentum vero genet aliter dividitur in quatuor vangelia Mlibrum Actuum Apostolicorum. . s. spisso et Pauli, quarum qua tuordelaim, denique . reliqiuarum Apostolorum septem, quae dicta sunt aliis Cath tilicae de circularas, quibus tandem accensetur 0- enhypsis Iohannis. me distinctionum origine hoe observant Phil i, illam, quae est in capita, non esse ab Authoribus librorum unde etiam Elias Levita refert, Legem totam instar Pasitholim fuisse ne ulla intersectione di iii N. est. libris citra capitis mentionem testimonia et citantur nec Patres Graeci latini servarunt illam numeralem sacrorum Bibliorum in capita versus distinctionem, quae hodie in omnibus conspicitur. Nideatur Augu- sinas lib. 2. retrast cap. ψ. Gregorius in prolag. r. lib. Reg. Eo progressi sunt antiquiores per allegationem initialium verborum, se re ut Iuris Doctores hodie solent facere, teste Sixto Senensi biblio 'bice avidae lib. I. De Psalmis tamen admittunt, numeris dipitis pos suiye , Actor is es s. a. quis autem illos addiderit non ita certum, quamvis Hilarius tribuat LXX. Interpretibus in versuum distinctionem deducat axtors in Commentario Iaso rethi .
cap. R. Iudaei tamen divisionem in capita etiam habent antiquiore ν& apud eos in citationibus4 Sermoniblis frequentibus ii sitatam n a
iores minores Paraschothis Sedarim , de quibus videndus Eli Levites. me Evangelio Matthaei Suidas testatur, sedit iiij j iii λου , κεφάλαια - , sive titulos R., capit sues Marci I
409쪽
nSi iura enensis. I. bibliothecae sanctae se in exemplaribus L .atinis Bibliorum, quae ab anno salutis nostrae millesm prodierunt, duplicein inveni si capitam enumerationem alteram vetustioremta numero sorem, in qua vangelium Matthaei contineat capit. nona inta quatuor, Lucae centum septem, Epistola ad Romanos quinquaginta; es recentiurem, qaae hodie in v M. Author incertus est; qui Lin entia volunt, ipsum fuisse Arioltum Hetruscum, ordinis μnoravi, in ram Generalem. Alii cum Genebrardo, Sixto Senensi, de Sera in statuunt, fuisse Hugonem Cardinalem Burgundum
ora inis Dominicanurum: μιη που autem sive κεψαι α appellcs p rum cscrre vidctur. Prius tamen vocabulum Henricus Stephanis
in Praefatione ad . . magis probat. XXVI. Diviso Scripturae V. T. in libros Legis. Prophetarum, Psalmorum, sive Carminum, recepta in Si holis Chiilii norum,&ita explicata, quod libri His comprehendata Pentateuchum libri Prophetarum Olivam. Judicum, Ruth, Samuelis libros, Requuta, P omen , sdram, Estherem, Et iam Ieremiam, T renoso Laeci relevi, Danielem Odecim Prophetasirnores dentis Psalmorum libri contineant corpus P abnorum Davidis, Iobem, Prover Eccle itastem, ta Cantici manticorum , si fundata in es t Ela illia oportet im teri omnia, que de me scripta sunt in
Lege Iostis, rubetis insalmis Luci et . m. 4 admitti potest,
adstipulante R. lici Germano, qkii O . Non omnes fuerunt quatI-
oris viginti libri una collistati, sed ipsti, sic Viri magnae Synag0gae cum Esdra congregati, conjunxerunt eos, ta fecerunt ex is is
tres partes, Legem , Prophetas magitarapha; Epiphanio
horreti p. attolt. si te quod a Nazaraeis&Judaeis legatur: Omnis Lex,
phetae,is. ωαφω λεγομ*υοι quibus digitum intendit in
Nigiographa qu thiam quibus dat obstet, quod non commode liber oliuae, adicam, Samuelis, sam Paralipomeκων dicanis tur Prophetici, cum sint hillori si quod praeterea C I RI Tita utustatam quidem allegarit inte Giscos ipsam autem divisionem non approbarit, denique non videatur Psalmoram nomine aliud indicari quam illorum fisci. olus, quem David nobis exhibuit, nee comprehendi bib illo ii do obrem, Proverbia, Eccle si astenta a ticum unde etiam i CHRisrva ibi nullam fecisse mera tionem librorum ti illi .i orum vel igiographorum, quia cspexe-
410쪽
rit uni Dad vaticinia de Messa. Et substituunt aliam divisionem, in quatuor se partes, Legalem, quae comprehendi quuiuii e libros Mosis hhloricam, quae compte hendit libros Iosuae, Iudicam,I 'Vth, Samuelis, Regum S Chronicorum libros, Esdram, 'hecitam solerem Poeticam SV0 nalem, qsae habc Ioctu ir, s, Proverbia Ecclegiastenes Canticum Canticorum an cin Pr heticam, quae numerat septendecim ibros Prophetanum, qui tint isaias, Ieremias, rarent, Ezechiel, Daniel, S. Iυdecim Pr9phe - ,
X X Displicet autem i. Diviso Iudaeorum in Legem. Pioplietas & Hagiographa, eo in sensu,quo illi accipiunt explicant, quas se. ut Abarbane loquitur, voluerintDoctores hoc modo indicare Iudaei perfectione omnium ibarum partium, V vocarint primam partem Legem, ut distinguerent Legem ει ab aliis libris secundilmpraerogativam gradiis , quam habet prae estis ratione in luxis Illa divisio in Nebiim sive Prophetas, Netabim, sive Hagiographa. 3. Divisio in Legem, Prophetas Magiographa talis, ut in Prophetis distinguantur interiores, Iosui, Judicum, Samuelis Restumia se a polierioribus . qui dicuntur esse Esaias, Ieremias Ezechiel. G seas, oel, Amos, Obadias Jonas Micheas, Natura, Haba Oh, Zephanias, Haggaeus, Zacharias, Malachias, ita quidem, udi
duodecim illi habeantur pro uno Propheta, ct proinde cum Esaid. Ieremia, Se Ezechiela, constituant quaternarium, ut anteriores sub Cetubi tandem intelligantur Psalmr, Proverbia, Iob, Canticam Canticorum, Ruth, Threni, Eccles cir Esther, Daniel, Esdras Nehemias, Chronica. Nam, ut caetera tracleam, eur libri Iosue de Iudicum, Samuelis. Regum accensentur Prophetici, excludum tu vero ab illis libri Chronicorum, qui ejusdem conditionis Curteinere supponitur huic divisioni fundamentum illud ruinosum, cui
Abarbanete distinguitur inter Prophetiam is Spiritum, dicitur, illos, qui Hagiographa scripserunt, non fuhse Prophetas, sed du i
taxat per Spiritum S locut0ssubsed Cur peculiares libros nomine Letubim insigniunt, cum omnes libri Scripurae suadiagiographia Denique cur excludunt Danieleui numero Prophetarum, contra Llud Daniel. r.ec is & cap. 7. s. r. adde Matib. 2 es. I. cum Maimunide, quem imprudenter sequuntur λὶ ὐκ, Hugo Grotius,