Publius Virgilius Mario varietate lectionis et perpetua adnotatione Bucolica et Georgica. 1830

발행: 1830년

분량: 529페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

114 P. VIRGILII MARONIS Quem fugis, ah, demens habitarim di quoque

Silvas, 60 Dardaniusque Paris. Pallas, quas condidit arces, Ipsa colat nobis placeant ante omnia Silvae.

Tom a leaena hipum sequitur; lupus ipse capellam;

6 Quam fmenag. aec Hii, ut sere in libris variatiis sim plura ha etiam Serat Dresd vid. V. L. ad Ecl. I, 15. Ceteran a commata separandum a vocativo neque enim nominibus personam iungitur, aeda rei causam pertinet. LAEA. I, 15. X, 48. et M. Ins a va. 69. ala procedit oratio Ah, quae te corydon, dementia cepit. 6. 614- ,-didi Pier ex Rom. ut ait ipsa illa dea, quae condidit arces. 62 eo ιduo Burin eo o m. M evrim Rom. contineri milia iustae reprehen- simu obnoxia sumino poetagnum existimari debet. I in

dilua, n.amore amens Ecl.VI, 88. Notum ex ei illitum Ρhoebi. Ovid.

pastores adolevit. alias vero πολιας πολιουχος, ἀκραία nota. V. Spantiem ad Cassim. Lam

Pin. 53 es Cerda Nocte n- dum erat tunsossio condidis, i. e. condere docuit hinc urbes in eius tutela hinc ipsa πολιουρος dacta. Et quae nunc doctiora videntur, illo impore cuivis, etiam servo, nota esse potuerant. Ax autem, ausa et circumsaepta mis, egregie orponitur miri libero et undique patenti. Vidit hoc idem V Mus. Secundum haec statuendum dereliqua parte notae Hemianae. lat, i. e. incolat. De Pronom. Ipsa nuta laque interpunctimis

vid. Q. V. XV 2 c. r. Enimvero quid est, quas minae

dii An plures arces, aκροπολεμ Minervam condidisse constat ΤScilicet revocanda res ad solas

Athenas habitet Atheno Athenas, qua autela illaniam haecpaullo doctiora, quam Pro PaStorvi I ingenio , videri debent monuit quoque Moisius Opusc. pag. 285. Omavit --

loco, quidquid Gramariatici ToVirgilio dicunt, nitat, mriossius

312쪽

BUCOLICA CL. II, 60-66Fl Orontem cytisum sequitur lasciva capella; Te Corydon, o Alexi trahit sua quemque VoluΡtaS. 65Λdspice, aratra iugo reserant suspensa iuvenci,

et Memnius posituri est. Hic minori os xinti emi LX III, Coi on inter alias anain aestu M. V. Martin. Ge. Π, 431. Audio antis curas ardoris bilem vii et impetum sive ex seri; nec constare, qui cytisus, Ponere sive excusare Putandus terum sit. Certe e XVII apeo est comparia i lac tudium bus in Linii. d. Murevi. 666 atque impetus, quo duce na nulla convenit esse sorte, iura sua bestias se tua , cum dica ius arbores talis genus su- cupiditatis vehementia, qua ab spicantur artis periti. Verum adreptus quodammodo cogitur Me veteres poetas haec sunt προς-xim inqui Corydon. Quod mini δώ-- mox alui meis

me alienum videtur a bucolici se ad ML L 78. r. 65.

duntaxat camilius indole. r. 1-δε-- λ Moluptas, amor, li- Tomis est trini utenta Ilis ad hido Vide Burm Iheocr. X, 31, spectu terribilis, βλοσυρα sequi unde haec conversa, his δ' autem non via sensu Ponitur τὶν μεμαmmis. α Maaritia ad Ge.

Hi enim modo Corydon Mem IV, 130. Verbum im re de -- sequitur, quam leo lupum. Sem trus, quae nos iniciunt et tenent

sua sane diversus, sed eadem Iuv. XIV, 37. Wh. siti ara signiscatio qumn ingrι de omni tra ex ς ε Penaa, Mers. bus , quae studiose appetimus, omere, ut solum Verrant, pr

313쪽

116 P. VIRGILII ARONIS

Et sol crescentis decedens duplicat umbras: Ile tamen urit amor quis enim modus adsit amori ΘΛh, Corydon, o do i , quae te dementia cepit l69. M C.

6 descendens pr. Ed et ossian a pr. m. discedens Pieri osossenni lapsu. decedens ut Ge. v. 466. ubi eadem diversitas; vid. ad Ovid. Μet IV, 91. Sp. Mi Corrdon. In aliis a M. v. Pieri sposui post M. H. . . miri 6 60. καὶ

tingere videantur, Plin. . . XXXIHI, 8. Quint. Inst. r. XI,

petitus ex Theocr. I, 38 39. Graecis una voce est μωλυτός. 67. EcLI, 84 Maioresque dum alias de moniain 1--e. -- plicat proprie acclinendum; quocinis facis, riget re oraues Umbrae secundum Palladitu per dies longissimos undecuna hora duplo sere sunt maiores, quam decima. Vossy68. Theocr. VII, 56 θεραος γαρ ἔοιος αυτῶ με καταίθει. Fridem in desiit a stum se re posmescunt omnia: ego solus ardeo adlatc. Sic M. et Spolin Frigidius hoc ad meum quiden sensuma mihi luic dicere Corydon videtur nillil prodesse tempus et moram mitigando suo mori nec minus se flagrare, quam antea omnia iam cessare

et quieti se dare, solvi amorem suum non restingui. 16 .)69. eodem XI, 7 sq. et epico in Aen. f. 465 Infelix, uisae mira animum dementi, pus obiurgat se ipsum, quodanio indulgens mari operis

rustici negligit; debuerat dudum vites et ulmos amputare et opus inclinatum et omissum absolvere. Itaque v. m. 1 inlincit Sem pia ala sit . f. ad CL I, 57, et Georg. II, 410. Servius ad h. L superstitionem Veterum coin- memorat, D moris dies furi, ecorem eum, qui acnβω eris

de to , quod est de Dirili im- Ptitati. atque talis ex niter

Numae seges memoratur: Di ex ingrauia ite se IS Nio. Hinc deseruit ossius simplicem sententiam, hanc Prosere

expliCationem demens es, vi

num bibisti ex vite semii utata. m. Cuius opinionis ad ac endam rusticoram industriam summa vis esse debuit. Ampi

tarit 1 autem vites has in anno,

Prunum aestate ad priorem hanc amputationem, quae fiebat ante aequinoctitam, vid. Plin.

314쪽

BUCOLICA CL. II 67-72 117

Senail tutata tibi rondosa vitis in ulmo est ' 70Quin tu aliquid saltem potius, quorum indiget usus, Viminibus mollique paras detexere iunco.

71 SAHEM, POTIUS Q.

et tibi ea Misis in uiri unus Helisi Mihi Philaro tua lauta e o minaestos Ecfrondos- - - ι-- - Quaeritur intem. 7 potior quorum indigo aus esumis est mn datio Maractandi adsisti sinu. - 4M sed imis eum in Theore Deo Hedia guebatur tamm, Misa Potius enim quid albi Vesitati L eum his iunctum quorum indige usus, in dixeris; neque enun quarum rerum maior, quarum minor sit usus, lite requiritur, sed ut omnino aliquid sat, quod utilitatem aliquam afferati in retrahendum ad praecedentia voc. potius, ut sexcenties iunctum invenitur Quin potiva. Tum liquid et usus sortius pronunesanda. Aliquid satiam, L e quantum is lamin. Et quid saepe, ut hic, rem parvam denotati nostram amur πι- aio Σα15 73 ubi vid noti Aen. x M. do re maiore idem diesiis Aen. II. 89 d. Μα xui, M. Do structura autem Equid quorum vid. noti ad Aen. XL ne sua, ct cie de ossi I, 26. is ad quando usus esset; 'n' Mieri , ceremini ubique edie satiem, non a ram morie pura tres Bumi.

II. N. XVI, 26. ibique Hardis C Udonis verba reserenda. m deinde post Idus Octobres, ut

malumitatem capere fructus et

tem hac amputatione accipiet os locus Dinocriti VII, 134, quod

arearet, si conseras ib. M. 24. 25. Idem in ari oribus seri le-eesse est, quibus vites se adiungunt, et sustinetitur, ne aemula umbra viti noceat es Mari in h. L 1 quorum indige --, quae

ad usum vitae rusticae neces Ra

ria; sin Vas aliquod, vel calathum. Ceterum vid. V. L. Wr in detexere irino' s. Abun. II, 3, 15 mouis, Masilis, et γρος.

73. Alium Alexim, nil uim P-mosissimum puerim, qui te non

spemat nomen pro simili, ut saepe. s. Burm ad missi A. Am. Ill 13. p. - alium Auxim;

315쪽

Invenies alium, si te hic fastidit, Alexim.

73 his abest a nollend. se fastida Rom. Alexin Heius reposuit e melioribus, in quibns Alexin et Alexim, vulgo si te hic finita Alexis, quod et ipsum bene se habeti Non unam ob causam recepta interpunctio Praeferenda quarum haec est gravissima, quod vitiosum est, carmen finirecundaria sententia, qualis haec est a te hic fastidis Alexis non primaria, qualis haec: Invenies alium Alexim. Et sic Alexim, exarandum curavi; vid. vs. 26. I .

eliali Eleg ad Messal pall. 7. ad ianitos, significatque lius et Q. V. XXIIII, 10. Auer ii tali id, quod nos dicimus miscών oratione spectat ad pares, alta einer, mi istat, s. ωies M. LVr. Cooste

316쪽

PALAEMON

ARGUMENT UM

Disceptant hoc carimne alternis versibus duo pastores, Damoetas merCenarius, egonis oves ascens, et Menalcas, puerili aetate V. 33 constitutus, et puerili petulantia alterum lacessens cuius carminis, amoebaeum illud dicitur , ea lex est, ut is, qui respondet, iisdem versibus ac numeris aut contrarium aut maius et pulcrius aliquod dicat, aut vita alia ratione simile quid subsiesat. Neque ex eodem omnia argumento necesse est esse petita, sed a Variis ac diverat plane rebus arcessita cuius quidem rei bene memores esse debemus, ne argutemur in constituendo sententiarum ordine et nexu. Etiam nostro tempore eius generis carmina apud Italos in pretio haberi, et laudari poetas Infami Matori, nota Te est. CLSpencius, Anglus elegantissimus, es VII pr. Occasio huius ce taminis parum feliciter a conviciis mutuis et probris, quibus se in-Vicem lacessunt, petitur, in quibus non modo honesti et decori nulla ratio habita, verum ne id quidem, quod poetae nomen et Cooste

317쪽

120 P. VIRGILII ARONIS

naturam essicit, spectatuna est, ut non iis grata et iucundae res

exiliberentur. Vitae et moribo huius generis hominum convicia ista haud esse liuolita, nemo dubitet veriun poeta, M ingemis et caretine recte utitur, namquain ad sordida et sagitiosa, tum ac foeda, carenne exprimenda se demittet mulio minus, si carinaria

Miminissitis puerisque Cantare se neniinerit. Nec omnino iiiventi magna Iaus esse Potest, non modo in sumnia carminis est enim

petitum argumentum ex Theocrito I RIV et V verum et inimgulis verannis pastorem sibi re Uondentium nihil enim in illis

quod natui ali aliquo sententiarum ordine vinctum vim ad minium habeat. Si ligula disti lia sunt singula carnaina Scopae 8Oluiae. I e tenipore huius carminis, Vita Virgil a. 711 cs. 709. Agitoros intex pascua et greges per agros gramen caventes es V. M.

Μ. Dic mihi, Damoeta, cuium pecus an Meliboei'

D. Non Verum Aegonis nuper mihi tradidit Aegon.M. Infelix o semper, Ves, Pecus ipse Neaeram Dum fovet, ac, ne me sibi Praeferat illa, Veretur,

in M. unus Leid. Mos ea an RId se . . Steph. et allate, me viiqne I eius ex Pier Rom. Oblong aliisque hodd. Hua .ulgo, inod semota casu capiebant a Si est quartus castifi, at ile admittes. Ουia omne codd. Heinsit neque aliter Ser iiis. Recte nuulo accusandi ita dictuni accipia Est hoe appositionis genus satis frequens in Bucolicis et Georgicis; Ilulni. h. l. iden tamen ab epico opere Aeneide, sere emi lat. Vid.

XXXIII, 3 d. I P. miseretur Leid. Servi Sic et Rom. I. Exalieocrit. sv 1sq. cuium eis IV, 1. τίνος et βοες ἡ ἐς iam desueta vox erat; si mure cui λώνδα; Boier ad G OTI, IN ui r addebat Virgilioma 15 48. 60 sita, ut Pseud Donatus s. 61. . Dum ipse gon Neaeraeas memorat. GHic quoque unata sidet, hic mercede conductus gre bet vim addubitandi i ebria uis gem eius perdit Fere ut ap. Η 'quio re Pondent a Theocri mer Od.4, 246 ἀλαλημενος mi

318쪽

BUCOLICA CL. III, 1 - 121

Hic alieniti, oves custos bis mulget in hora Et sucus pecori, et lac subducitur agnis.

D. Parcius ista viris tamen obiicienda memento. Novimus, et qui te, transversa tuentibus hircis,

Et quo sed faciles Nymphae riseres sacello.

5 moes Mianua flaminii Victoi n. in riviis at monet lego mi ad Metu II 664. sesilae ob e ante vocalem ita erit scribendum; enimvero iam ubique eonventum est in hoc, ut me producta synalui in proludem inise exprimendi curaxit Bruti a laud. m. de Amri II, 29. Est hoc Grammaticorin inventum, merito repudiatum a sanienis ad Terent. Amur. p. 251 sq. 1 r. oris veri edd. virius Plotius et potiore scripti cum edd. sed iamaadd. -- euin muros Menies. 6 sucus uinque antiquiores recte a augendo. πριν- ωα, ita distinguunt eodd. non nulli et Servius atqui sis esse debebat rata suris, Meero mammeris. 8 Almina continatis et pari eodd. .ive ut sit pro hircis, diseria se mmum, sive ut sint tu , oculorum anguli is Pieri sed vid. M. Apudorid. Fasci, 283 Ianus --- -utis disera risores legitur veruin ibi, quia biceps est.

Acris κάτ' - α μηλα isto ruperit. Non me latet, te inter

φθείρουσι ouῆες 6. I ιιcua greges, hircis iii uel Illinis po- etc. Prosae convenit et Quo in tius oculos ab usta turpitudinecua etc. avertentibus. Wra, et in ipso T. Murcius iam Mina convia sacello inphamam iiiij libidine elum convicio opponit Damoetas, pollutum esse hircos s. hirquos et Menalcae infamiam pallii e multi ex interpolato Servio de IihIditiis exprobrat. Dicit itaque, angulis oculoruIII accipiunt, II.

etianisi haec iure exprobrari mihi oculis prae Iibidine in angulos possent, at ista tamen vimviri a reductis. Sed hoc inter argutias certe non homo mollis essemia interpretum limini Myomnatus et turpis, iis lacere debe reserendum idque manifestumbat, qui siuit puris moribus h. st, si quis Theocrit. V, 41 42, mali; ut apud Suel Vesp. cap. unde haec expressa, et minita 13 Vespasiam notae impudici cum qui in nostro Plinio nonsae limium respondet: Ego a occurrit), a servio laudatum, mens sum comparet aed faciles Ni mphae

319쪽

122 VIRGILII MARONIS. M. Tum, credo quumnieari, tum videreminis10 Atque mala vitis incidere falce novellas. D. Aut hic ad veteres fago quum Daphnidis metum

12 FAGOS Q.

Io Misonis uii scripsi e Theocrito hoc ipso loco, quem expressit: κωνος Idyli V, 112. Vulgo MFconia. Et sic Micon, exstat in Serv.

Dresd. Ecl. VU, M. et a micon in Μedic am pr. ibid. Contra codd. aueto, talem Iahnius tunc scripsi Posset nunc fides huic O oti tuli accedere ex Serv. Drein Verum tum, subiecta liter c, non I inistinc muta

tum. Vid omnino . V. XXV, 1. et 5. a. et . sub in L ,. 12 Daphnido Valer Prob. in Arte ruininat agnoscit. Non est Virgiliana haec genitivi foetna diani quod Pano Aen. VIII 344. legitur hoc minime probat, etiam Daphnido hic et sinuliter alia acribenda Gaα id ibi a

cuni alii dii severiores id gravitervituri fuissent. Potest itaque fusiro hactenus ad lasciviam

Nymphamna referri, quae cavisahmus facilitatis erat quae Pr prie in iniuria serenda, La eviolata religione, spectatur.

10 11. Aliud Menalcas Da moetae exprobrat sagitium ma

litia in Miconem, comimpenda eius illea. Tum, credo, hoc sacriuri cum Nymphae viderunt

me etc. Noto ironiae Munum deae praedicat sagitium alterius. Brutatus est hoc, ut solent homines digna indigna inritari, Caupurnius VI, 84 sh mala falce, Numa, vingine exesa, qualis sata rami, et vitibus tanto magis

nocet. Ita exponit Burim, docte utique, ut taIIIeriauhil liuic loco insit, quod ad istam Igutam rationem serat. Damoetam laselim per malitiam vites incidisse ac corrupisse sussicit. Accipiamus itaque simil. --m, Misam, Perniciosam Titi L I, 5, 20 ε modo nia maga Meuem -

Π, 416 - Minotae Miles, iam μώ- - ω 'ν--. Nec tamen necesse cum vites nisatae inter arbores iisque iunctae. Arbustum est arboretuna, ubi vites in ramis haerent Vites a tem novellae sunt recens pia istae, humiles adliue, quae no dum se ad arbores implicuerunt; ergo vites adultas et iovellas la sit. Sp. - Capitale fuisse, arbores

que eius, quo e petitum Videbat, malitiae et invidiae sagitium o

licii Menalcae. Ne singulis vid

320쪽

BUCOLIC ECL. III, 10 - 16 123

Fregisti et calamos quae tu perverse Menalca, Et, quum vidisti puero donata, dolebas; Et, si non aliqua nocuisses, mortuus esses. 15 Quid domini lactant, audent quinii talia surratiata. - De verbis δει ad ago a quae notavi in V. . at Ecl. I, 54. Comma post fago quod antea conspiciebatur, recte sustolit,underlichius. Strrictura verborum IIaec est Aut tum, quum viderunt, quum iii ad sagoa Ilaphnidis arcum registi citi ai aiae bis dia et Si saepe alio C CETonem audin , idere , quum c . de Orat. II, 46 aec t. 193. Ur 15ialiquid en et Parrhas aliquem Rottenil alter ex aliqua Vosa ex glos R. 16 Iacti nι eius ex optimi codd. etiam Pierianis iternm revocavit edia

derat iam idem Nanger in Id. teri trid. Notio 'r. Vulgo facienι. facerent unus oreti. vid. Noti Quid Iario domini, auden Scalis et GiIan. evitandi ingrati soni caussa. V. I. IVM quae donata, 13, simpliciter poni pro ervo i luodam Greum et calamos Iucus non est falsissimum Serio numquam

alieni a pastorum vita ad de sic Mnitur, ne in umquam se dendos greges a seris. Venan sua potest ad, mim dedum, nisi di etiam causa pastores arma ges quando iocantur aut hiaunt sisse, supra notatum est, a personae comicae tum fures di- Π, 29. II Et calami de cuntur servi parui fidi, aut IIo- sagittis Hor. d. I, 15, 17. ,,ca mines e plebe eiusdem farinae. lami spicula Gnossii Vi Sententia horam ver mini haec dein arcum e suo suspensum est Quum luc mercenarius s operisse Menalaas, euius poti rarissimus talia in me audeat undi ipse cupidus fuerat, at proferre, tui putem domin- Daphnis eum puero donaverat sibi licitum putare adversus me, P Nereus de malaveso, iniquo, Aegonis in Neaera, quam ama

uti anc Ep. div. 10. Iam mus uterque aemium Ergo in M. Sp. De Metu legendum, non sciriu,

16 fures, ferri, ex oppo g. quod esset ilin eXSPeCtanduII domini et vetere interpretatione est quid ille sacrumis est tunc

Servii cum nunc ille mercenarius certo lacturus aliquid esset Aegon. pastor conviciari audeat. Usum contra μα- quid putem, vocis in ut semione arguunt sumam, eum lacere posse, sibi comici, qui siue pro serin im licitum putare. maec Spsinius, probis, ne de scelesta plebe ad Vossium secutus. Illud quidem bibent stulti putant oema recto negatur, servos simpliciter

SEARCH

MENU NAVIGATION