장음표시 사용
331쪽
Audiat haec talitum vel qui Venit ecce, ala mon. 50Εssiciam, posthac ne quemquam Oee lac SM. D. Quin age, siquid habes in me mora non erit ulla,
50. TANTUM VUL51. EFFICIAM POSTHAC, M. HABES ULLA;
5 Palati et Reg. distinguunt post Me pia At Veiis Audin Moe -- quia Ven et Parri,M. Horinoque ver quia Tandem oret quartus -- ω - - ceterum de Palaemonia nomine, quod ni tale visim Gramminatim Remmio Palaemoni, arroganti homni v sueton. ill oramin G -5i. Recte a Vosais, undeclichio, hui, probante idem is viii, quod erat post Matho iselocium mih novercae offensione amitti pos-rit. Quae propter Spolusium a
haud dubie notat, Menalcam a dicem aequiorem vel Pe IitIOrem quidem desiderare, sed vel hoc iudico de victoria esse certum.
I Idem sequitur pessemus. Sed quod is suae accedere sententiae praemesim putat ex
'a , ea mihi illam evertere vis dentur Magnum erat victoriae Poenuuin vitula Tuntae a tem rei iudicium non est proh bile homiliis non satis ido Iei a bitrio permissum esse. Hinc a
quiescendum puto in Hemi interpretatione. Et intem iam orationem linoes tran miri dicavi. 0.)52. Atquia habes. adem lormula Ecl. IX, 2 V, 1l. Damoetas, iniuriis Iae, Menalcae provocato s. 28. ius ita canendis incedere via
delire Es Theocr. V. 20. 78. Sed rem ad suum morem iam s. m. revocat Palaemon ItaWV Nais.
iudicem recuso. elausexplica bis uti vossius nec te fugio, nec
332쪽
Nec quemquam iugio tantum, Vicine Palaemon, Sensibus haec imis, re eS HOH P. TVR, reson. S.
P. Dicite: quandoquidem in molli consedimus herba. 55
Et nunc omnis ager, nunc omnis parturit arbos, Nunc frondent silvae, D uac formosissimus annus. Incipe, Damoeta tu deinde sequere, PIIalca. Alternis dicetis amant alterna Camenae
Ἀω equum monui fere me d. 0. 5 in abest a nonnulli, Pieri et Bes . eonsedimu um a Veii. perpetua libro emtione. Vid Burim cons ad Tibuli II, 5, 95. -56. Recte editur, non tarbor illa forma ubique in Mediceo, haec nunquam visitur constanter etiam honos, iambi, nunquam honor, pyrrhichii mensura contin ubi que in eodem eod. δε- exaratum, si disce eis ab uno loco , bima a Personae nomen est, Aen. VI, 277. 1 . 59 tiem Menan et M. Vem, etiam hoc bene ut es VII, M. alitin quemquam; licet proΗ aliter enim non plaareat, qui Diana interpretatioties clauilares scire ii potuerit Vs. 109. vi- Possii, LIV. IX, 1.: Quein tibi tu lulani esse ab iis poritam. - ammiramina, quem meorum sup 56. I nunc omnis gre
nem, neque opulum, neque pri- - κυει, πάντ' ε&ρος αδέα vatum, fugio. -53. Captat Da Ἀτει. In fine praegressi versus an Oeta Philemonis benevoletici punctuari posui pro seinicolo. am, vicinum appellans De vi copulae , csr. Q. V. XXXV,
xent. Heautont. I, 1, 5. rivici h. IV h G. Popius Pastorinitas, Quod, in propinq- IV, 5. 48. Theocr. IX, 1. 2. parte amicitiae puto. maec Hor ad cantandum prodit, qui
xiae et ita loqui putandus est tum Homeri mad v, 604 2 -- Damoetas, ut digito ad vitulam σάων θ' ιδ αεM- α μειβόμεναι intento monstret eamΡHaemoni. ὀπὶ καλν. Laes VII, 18 19.
333쪽
136 P. VIRGILII ARONIS D. Ab Iove priticipium, Musae: Iovis omnia plena 60
Ille colit terras illi mea carmina curae. 60. PRINCIPIUM MUSAE PLENA.
6 A Dost alii sed fouenni poetarum usu ait rum dicitur. v. Burin. Fid. Q. V. I, 1. μγ. Potest quoque quod Servius iam monuit, in dii pungiis A Me Principium , Musae ut sit, o Musae. Hoc inihi 'erum visum est; quamquam Musa pro carmine Deiluens apud Virgilium, s. M. Ecl. I. LVIII, 1. Nam quod Ioν carmina sua curae eas dicit Damoetas, id invocationem Musariam, ut dearum tutelarium i non prohibet. Et tro plurimum Valet in Iove celebrando Musarum auxilium implorare apud I misere sollemne; Theocr. XVII, 1.: Ἐκ Aio αρχωμεσθα καὶ ἐς Αια ληγεe molam. ' Hinc cicero carminis Arulei principium isto ἄρχωμεοθα ' Latine reddidit: A IOν musarum principιum vid de Legg. II, 3. Adde Ovid. Me t. X, 148. διὸ M. Sic etiam VOM Spolin et Ialim, quos secutus sum, sed cunctabun
60. 61. Esse versum si ex Principio Phaenomenorum Arati translatimi, iam Servilis monuit.
quamquam colorem ex Uimeri V 80 83 niuiuallis esse, et quoad prima verba retispexisse ad
MUL VII, 1 videri potest et laudibus Iovis carminum initium sacere sollenne antiquiorialius Pindar. Nem. Ι, Princ. vid. Hand Stat Sila P. 17. Wr. Dixerat vero Aratus, Io 'isOmma no esse, ex Stoicorum mente,
dum animam mundi intelligoret,
quae universum hoc permearet, ct Georg. IV. 220 sqq. detrannamque ire Per onmis 'errusque ora virisque mori est audiverat
enim Stoicos, DionDium Her inoiam, et Persaeum Citieunt Attamen in indocti pastoris xevidentur liaec nimis esse subtilia. Omisino illud παντα θειον πληροHναι varia sententia dictuin o currit, saltem inter philosoplios: est vis ad cic de I L. II, 11.
Ι,4 87, ut dissicile sit definire, quo aeris a poeta pastu ris ore dictum sit mure fererras idem
dicitura curare, seu, Cum Sexse io, amare, re IueII tabe et saepe in iis versam, ut Aen. I, 15 Iuno sertur Carthaginem coiturae. Nisi
philosophicum illud in animo habuit poeia Iupiter s. mens et
anima mundi, omnes terras pe- taetrat Per eas dictusus est. LAen. VI, 24 sqq. Cuina Veroidia in mina. Novum hoc, bene memini, certe non vulgare, Iovem carmina curare Apollini
334쪽
M. Et me Phoebus amat Phoebo sua semper apud me Munera sunt, lauri, et Suave rubeIIS hJaciIIthuS. D. Malo me Galatea petit, lasciva puella, Et fugit ad salices, et Ee cupit ante videri. 564 PUELLA;
Forte dictum respectu Maram explicandus sit. Fueriint mini, in lampo canentiam1. Senien quos vocula Ita torserit. Hoc ita haec est Omnia Iovi, plena igitur dies Menalcas: non vi
Fulit, rus quoque; quod expria Phoeb Um et soli. 4e etiam mitur vectis: tam oti terras; vi nam omnis CaIIenssi peri- hinc eidem grati acceptique in tus a Phoebo ametur necessericolae, pastores, pastoremque est. Hoc ideo respondet, quod carmina. Non autem propterea superbius Menalcas dixerat, Iovi tutelaris poetarui deus Iupiter grata esse, quae ipse canat. N habendus. Quare, quod Menes que ossiciunt huic interpretationicas Apollinem conamemorat, hoc laud. a Spolinio Theocri V 80.:
non ita sit, ut lavi hunc oppo se Μωσαιμι φιλει --- nat. Nam Apollo universo poe- Καὶ γαρ ἔμ' 3 ψων φιλέει tam choro ita praeest, ut, i et Calp. Mi II, 28. ,, Me Si
cet alia quoslue numina poetas alius amat - IIIIIuiuisae possint, cit'. Iam adrus Flora comas spargit. P. Quis ire M. ea tamen non recte sit 63 ου--δε- v. ad EcL BI, opponi videantur Apollini suid 18 Mu ab ad 54 utramque
quid enim possunt poetae, h. e. in dei gratiam et honorem colere IpsuIII I ge liuin et vena poetica est. Haec Plioebo grata erat ob id totum est Apollinis et Musa Daphnen, ille o Hyacinthum, rem in factitanda autem arte Amyciae filium. - - i. e.
etiam aliis iis, ad quos sorte propria, quae conveniunt. P. ipsa, quae sunt, carmina aliquo Sequuntur quina carminaniodo pertinent, iuvandi locus amatoria 64 83. quae non esse potest. minc iam intelligi at ipsos eorumque an ore re-tiuae, quomodo proximus Versus seni debent, sed quae ficta sunt
335쪽
138 P. VIRGILII MAILONIS M. At mihi sese osse ire ultro meuS ignis, ΛΠwntas, Notior ut iam sit canibus non Delia nostris.
D. Parta meae Veneri Sunt munera namque notavi Ipse locum, aeriae quo congeSSere Palumbes. M. Quod potui, puero silvestri ex arbore lecta o rea mala decet Ii misi cras altera miluim. 66. ULTRO AMYNTAs;
68 iamque oss. r. antique notasei ipsa locum praestare putat Vah fiet Silv. . IV, Ptig. 4. an, quod Ipse otiosum videtur vid. Not μγ. 69 qu concessere poni. I eius conseder Io Sestrader. Nota Quinctil. I, si pr. quod , aerias palia ubea non aerii, maluit poeta. O UMO qu. luor sed vulgatum tuetur Is item Ouue potui Franc. Respicit locunt Pro
ab ipsis, aut audita ab aliis, ut Notandum absolute dictum pro
discantes, ut aeriae Mustes O ad A. A. H. 44. Columbae autem, quire Veneri sacra in donis amantium vid. Certa.
IX, 2. p. et ora. 64 65. Ex Theocr. V 88 sq. ubi λεῖος λο ιαμ ex hoc ipso Virgilii I eo, eae osteri, deseuditur; et VI, 6 sqq. ubi admod- sua
vite inpressa res. nu Mercante qua ui a salicet occultetur.
Mala Veneri sacra, quare mala Petexe mala mittere, amantum est vid. Cuda. Imr. 67. D-
tia nomen anticae, luaestequea
more antiquo ML VII, 40. TRULII, 5, 36 cui Vs. 68Hier suam opponii nominans eam V - observat praeterea
Burin. utrique animalia, δε- ε, quarum nomisia habem, Sacra et cara, tribui, Deliae, quod nomen Dianae est, canes, Veneri columbae lepide, hemel Versus 68 sq. ex Theocr. V, 9 sq. 69. quo cor radere P. 10, unde haec petita sunPLμῆλα dicit, ut epitheton adeo
tanti ornatus caussa adie-civin et aurea pulcra esse videri possint. De malis tamen
Cydoniis Quissen, v. ad II, i , messe condiri solitis, accipito est. Mala citrea, s medica D--h, intelligi non possunt,
quoniam, cum ea arbor Mediae PTOPria esse dicatur Geom in Diuitiam by orale
336쪽
BUCOLIC ECL. III, 67 - 73 139D. O quoties, et quae nobis Galatea locuta est lPartem aliquam venti, divom reseratis ad auris l
72,ιotioseood Her ut alibi more prisco et aura vim g et M. Vin 1472, ut GL I, 57. 126, nondum ea dueias est Italiae verba ac proniissa, quae ad ni--i is esse potui. Ea, quae Uliam recidunt, noto sequendi Galli rem' appellant, eis more, secte venti dicuntur. V. ribus plane hyota suere. M. Tibuli I, 5, 35. , 9, 96,
tilius . qui hic videndus, poma uti perim in IIIantivit ili I, 4, Puruca, seia ranc , sigrusi 21. III, 6 50. Iam pastore rari non temere contendae Au onuulnis iis blando dictis ac pro-- -Mai. I videntur esse non missis partem saltim ratam esse alia , quam vulgaria. contine et eventum habere precatur: moralitur quidem supra I, 50. dum addit dii om referatis ad c donia, sed in torto crescen auris. Variavit Theomiteum VII,
tia, Damoetas autem sua petie 93 τα που καὶ Ζανος ἐπι θρονον rate Misa. Porro ea lecta di Θαγε μοι Burinannus ideo cunius L e selegit matura; di eum velle ait ad deorum aures donia autem magis propter odo promissa illa pervenire, ut pueru
rem, quant Saporeui amabantur lae perfidian ulciscaritvi'. Ue-
Accedit, quo cydonia mala in rissime Servius D , Ita mecum milioribus nascuntur arbori desce locuta est Galatea, ut de bus ille vero ait , διωρυιυς oin auditu eius digna sint verse non sine labore; nam alia ex ar M.' Satis vitrari nequeo, quo-bore de nata erant: quod re inodo laetum sit, ut doctissimi spondet is e fici a palumbibus viri lacutiones plane diversas pullis, quos Damoetas missum non discreverint: Hi ferrain et erat suae mala autem punisa viis ruerant, praesertiminumn purpurea dicenda suissent, adiunctum sit acia times. Iubet
non aurea. Denique Properi II, Damoetas Vontos partem ali-34, 69. hunc locum reSpiciens quam , i. e. exiguam, ut ad Ecl. simpliciter mala commemorat. II, 1. notavimus, tarticulam
igitur istorum blandimento M. Certa cum Theocri ad Deos referre, quippe sume 432 - 135. 3 μαυ- ,-- tem, quae ves Deorum, in quia
quam n eorum, quae IOCuin efit, ius ut Innia Munnia, ita etiam os emi, etc. Vota irrita, et harum rerum sensus persectissi Diuitiam by orale
337쪽
Μ. Quid pi odest, quod me ipse animo non spernis, Amynta, Si, dum tu sectaris apros, ego retia servo 75 D. Phallida mitte mihi meus est natalis, ΙOlla:
74 pso inimo nonnulli coild et edd. nias alii cum Goth. Pr. 5 4. tu dum Goth. Pr. r. cerno Ven. 76 metia e M ntel. r. IOIad Coni. Burru. M vid. Notam. me scriptura Iolla v. ad II. 7.
mus, animos cumulatissima is teram haec a pastoris persona pleat voluptate. a cui non ne aliena sint, vereor. Non statun lucrin menteni Veniat sua esse aliena, probat nota ad Vs.
vissimum illud Sapphus is Φαι 13. Ceterum εο o hic quoque, νεται μοι κῶνος Dot Mam ut in et Spolinius L q. -- αμεν ἀνὴρ, βοτις ινι- ως τοι liniis, qui venatori s adesse
strum accedere videtur Catuv- μνος. id ibi M. Hesychius: ius, Sapphonis insisiens vestigiis, μό-- ὁ τοῖς κυνηγετικοῖς carm. U. Ille mi par esse deo λίνοις ἔστως, καὶ ἀποσκοπων videtur, ire, si fas est, u ἐμπίπιοντα Oriola II )perare divos.' etc. Contra 76. Intelligenda est rissis nullum in his perfidiae vesti fuisse sive serva suo amica I grum, quam a Damoeta lus ver lae; quem Damoetas , quin bis notari plerique interpretes praesentem, rogat, ut Phyllia
vid. O V XVIII, 2, p. 'G. xvi et eat alter, Menalcas, utra. ego νει--mo serebat mos eius dictis obtrectet, se etiam ut hoc esset es sequii genus. v. amari ab ea dicit, quia se dise Tibuli I, 4 50. IV, 3, 12. dente severit, ac tamquam UMOHd. xl. V, 189 ut vero, uti comes adhaesura, Iolae amatori nonnullos accipere Video, Peri valedixerit Longum male, Male,cula sibi cum e commum esse formosae Ala. Hac ipsa inisse
velit, id ex nostromini hominum pretatione sententia de ii L, Quantiis est licet hoc vult sua satis intelligitur. Ea certe pastor, obsequium suum stuctu ratio unice serti potest. Diu
338쪽
Cum faciam vitula pro frugibus, ipse Venno. hi Phyllida amo ante alias nam me discedere flevit, 78. FLEVIT;
π--lum Rom. et edis Pierii, Reg. et M. vn ed. Ven. Burinania; eum Non. Marcelli in Deere. Sed istud etiam Priscian et acrob. --cere, de re divina, et ablatiraim et accusamum acuunctum habet vid. Dr-kenia adiis. I, M. et X, 42. Sed accusativum ti ut ossius vidit, soni elegantia respuit. r. Porro Alculo Gramnati veti ipsa muto a sam seminae nomen esset male v. EAH, M.
se dictum voce in longum G IOnguia valere hoc sensu iube eis Phylliden haec pronunciasse m , eos aut sero, aut nunquamniae , δε-- Iovi, Matia edituros putamus. Quod cur Nune video idem statuisse Henr. h. L statuamus, propinqua certe
Stephaimi a Burni laudat I loca ΡIiyllide et Iolla , si te, Quo ego alamor lactus iam ex nalca, habitantibus, uia cau-pediam , qua id causa seri ma sae video. Ut autem longos cierelim. Pluillis si Iollae vale dixit, sese dicitur, et similia, sinetiam non alia id causa fecit quain ut in in Maia probe dictum MN-
sequeretur Menalcam non erat tror, praesertim quum similem igitur, cur floret hoc discedente in modun apud Probatos fieri-Ac si formosus erat Iollas, etiam tores legatur supremum Maiae.
magis mireris, euxillum relique GKIII, 21. is Sed primum xit, Menalcam secutura. Nec hoc nympham longa donate sal epitheto, amantium blandimen te. vid. iam cis Hinc Voc.
to, Olla III Ornasset, lη vere lora rιm Dinore, Annos maiore eum amaret. Tum plenum est liter initiali extarimendum,
teneri assectus repetitum illud ais Vr. 77. Cum fa- , - axe haec oratio minime uuia pro fur s. aerum talis est, qua utatur puella ama ambam ale. Georg. I, 345. cctorem suum desertina Itinc ita Tibuli I. L, 21. 1 facere statuendunt, aut ipsuin Menal pro frambus, si εξMυαἐρ Λαναων eam sellae nomine appellari a Iliad. 444. Festus a Ta Damoeta; hoc malim, cost is laudatus: Ambarvalis hostia 107. aut Menalcam, suscepta est, quae rei divinae causa esse Iollae persona, haec pro illo re cuin arva ducitur ab iis , qui I O idisse. Quae quunt ita sint, pro rugibus faciunt. non commode osti accipias Tib. I, 5, 27. q. rideo prolui pro imi gram. Quos enim vitibus uvam, Pro segete
339쪽
Et longum Jformose, ille, Vale, inquit, Ionii
Arboribus venti, nobis Amaryllidis irae. M. Dulce Satis humor, depulsis arbutus haedis, Lenta salix feto pecori, mihi solus Amyntas. D. Pollio amat nostram, quamvis est rustica, Musam: 79. ET LONGUM FORMO N.
80 imber tres vetusti et Franci, quod Burin poeseri, nimisere huilis versus voces in sibilum exeant. Sibilos Plures pariter cumulatos vid uti Tib. I, 3, 54. ibique oris. Vis vid Iahn ad Aen. VI, 3i καὶ 81 Amia rado Moret. u. pro vari lect. Recepit hanc formani o us; non recte vid. V. I. ad M. 12. καὶ 844--- eomes . e Romauisque melioribus ut .it qu*uuinius ruatio non ν --- iso
spicas. Pro grege ferre da Idyli VIII, 7 sqq. Triareum Peria. Vitula autem maior Ia notus Graecismus vel exstia; alii porcum, alii agnam Homerico illa: υκ γαθον, pro suis quisque acestatibus, λεαοιριαείη mn M. α νυμ immolabuit. Iib. I, 1, 21. hae , h. a lacis remotis. ἀ- Tunc vitula innumeros Iu VII, 15 es ad I, 22. 1 rua, strabat caesa ius encos uii in Italia latile frequens et obria agri exigui est hostia magna arbor, huctum habens fragis sise soli Ceterum, ut bene obseo milem, ut tenuiomun victus me varii situs, cum irrisione haec possit v. Marii ii ad eum hdicta sunt a Damoeta die enim 148. Italis dies solent Sosthin
latali gelii atque nioribus in pelose, et Romae cep a se marine.
dulgebant, in sa cautem deo Frondes eius ac folia grata carum , ad quae Iollam inritat, pellis vid Georg. III, 3 . Is omnia debebante se casia ovid. at Carm. I, 17, 5 quod ii dem . III, 10 1 sqq. Tib. II, 1, a lactis materni desiderio levati 11 sqq. II .h 79. I Originu tur Calpiu n. Ecl. II, 47 noν Male μακροι Iaiρε, laud. Rapi ut carpere Irondes oriata Iu Pros. IJ - memor, o, ore Ne tam ab agos gwaerat fetumgumque Mati vid. Bum eicer parentes. Sadix, vid. GL 79.
. Simili modo Statius Iu G. M. - gratia apud An
158, si lectio vera est frondosa tuan anticitia M. Antonii, inge- Angiam iter . artiti ab Oeta iuro, tragoedius studiisque Mus iiim Secundum lieocritea illa Virgilium Horatiumque notissi-Diuitiam by orale
340쪽
Pierides vitulam lectori par,cite vestro. 85κ Pollio et ipse sacit nova carmina pascite auximi, Lim corim petat, et Pedibus qui spargat arenam.
ais quod pedestris oratio postulat. Coniuncta vult ori P. II Pniret ententiae quωn Mia i Significaret quamluam 'lillio at illis idetur aut omnino : tuan cluam talis i. e. mastica, haberi debet; quanta ta es alguiaticat quamquam revera, non tantum e iudicio Pollioni , aut alius ouilti quam sed e natur aua et conditione talis est. Posterius solui uillit Itu Posse Patet Sp. M si et 8 Idem versus Aen. IX, 629 et
sane epico poeta dignior Hunc versum propter amoebaei carminis leges illus. s. Horat Od. II, , et vitam tigilii ad a. 15. i alter, tamqua in iudici carminum su rem intelligenti et eleganti, H- tutium, alter, tamquam poetaeriobili, iuvencum decernit. Non vero in alterutro horum munemini argutandum, sed res m-
esse ad amoebaei carennis naturam exigenda est, cuin, quod primus posuisset, ineri ampli
itaque illa iudicem carminum et vitiam posuisset, hic poetam et iuvencum commemorat simpliciatis , ut hoc et iudicii et ingenii praemium esse debeat. Sentea tia haec est: ascite vitulam, quam diis pro Pollionis salute sacrisicem. V om et Sp. M qui Ruae non inelegans coni Ctura est, qui eo respici putat, quod ossi circa illud tempus
V. C. 715 ex IIIJ co, victis Parthinis, ad triumphum Urbe
dum Romam decesserat, quo a eo tempore triumphalia sacra ac Victimae pro Pollionis Victoria parandae erant. s. Ecl. VIII, 6.
Hor Od. II, 1, 15 16. Nam, quod Bum amplectitur, pasciet vitulam et iuvenem Pollioni dies, ut istam tamquam Hricus,hviac tamquam epicus poeta immolet, id nimis doctim adeostue
multo magis vitiosum in tali casemine quamquam instantem -- dum argutatur Schol Moratii ad Epist. I, 3, 36. Quod vero I
ctorem carniinum memorarit, parum scite fecisse et Personam
in hoc pastoris Me sustin isse videri debet Maro; stor canit carmina et auditur
eius Cantus non vero scribit carmina et legitur. eoi poterat es VI, 12 in praelasione ipsius poetae. Alias Pastor in cortice fagi versus incidit octo
Ees V, 3. Multo minus com tua est, quod Ollionem iactorem I Drusum lacit etiamsi statuere malim, Horem esse h. I qui carmina recitat. 86. -α carmini, ii praeclara, qualia nunquam ante facta, ut Horat.